Ο βοσκός

Από Rebeto-pedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Είμαι βοσκός μες στα δάση γυρνώ,

δίχως αγάπη κι ελπίδα θρηνώ,

σβήνω τον πόνο μου στη φλογέρα,

μ’ αδίκως γερνώ με νύχτα, μέρα.


R: Με τη φωνή σου τη γλυκιά,

σβήσε, φλογέρα, κάθε λύπη μυστικιά,

κάθε παλμό και στεναγμό,

σβήσε κάθε πίκρα, κάθε πόνο και καημό.


Μ’ ένα φιλί της μια ωραία βραδιά,

μου ‘δωσ’ ελπίδα κρυφή στην καρδιά,

μ’ άξαφνα μένω στο δάσος μόνο,

με συντροφιά της καρδιάς τον πόνο.

R