'Ηρθε αργά το γράμμα σου:::Μπέλλου Σ.:::Μπακάλης Μ.:::1960:::Μου γράφεις μάνα μου γλυκιά στο σπίτι να γυρίσω να φύγω απ΄ την καταστροφή και την παράνομη ζωή για πάντα πια ν' αφήσω. Ήρθε αργά το γράμμα σου δεν ωφελεί μητέρα το τέλος μου το θλιβερό θα μάθεις κάποια μέρα. Εγώ πια καταστράφηκα με τη ζωή που κάνω και ξέγραψέ με από παιδί γιατί μια μαύρη χαραυγή στους δρόμους θα πεθάνω. Ήρθε αργά το γράμμα σου δεν ωφελεί μητέρα το τέλος μου το θλιβερό θα μάθεις κάποια μέρα. Το σφάλμα μου μανούλα μου το έχω μετανιώσει μα τώρα όμως είν' αργά έπεσα τόσο χαμηλά κανείς δεν θα με σώσει. Ήρθε αργά το γράμμα σου δεν ωφελεί μητέρα το τέλος μου το θλιβερό θα μάθεις κάποια μέρα.
48 χιλιάρικα:::Περδικόπουλος Δ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1937:::[Άιντε να ειπείς της μάνας σου την προίκα σου να δώσει] 2χ [και τα φλουριά που μου ‘χε πει γιατί θα μετανιώσει] 2χ [Σαράντα οχτώ χιλιάρικα κι αμπέλια μου ‘χει τάξει] 2χ [να μου τα δώσει όλα αυτά για να ήμαστε εντάξει] 2χ [Δυο σπίτια που ‘χει στο χωριό κι αυτά είναι δικά σου] 2χ [να μου τα δώσει άπονη η ψεύτρα η μαμά σου] 2χ [Κι αν δε δεχτεί τότε να πεις πως θα τ’ αποφασίσω] 2χ [να σ’ αρνηθώ μικρούλα μου και μόνος μου να ζήσω] 2χ
How dry I am - Μπουφετζής:::Μπάτης Γ.:::Μπάτης Γ.:::1935:::Θέλω να γίνω μπουφετζής σε τούρκικους μπουφέδες, να ’ρχουνται οι χανούμισες με δίχως φερετζέδες. Πήγα κι εγώ κάποια βραδιά και μπήκα στα μεράκια, γνώρισα τρεις χανούμισες, τρία σωστά κουκλάκια. Η μια μου ρίχνει μια ματιά, κι η άλλη μου γελάει, η τρίτη η μικρότερη γλυκά μου τραγουδάει. Όλες τα τσιγαράκια τους τραβάνε με μεράκι, ρε μπουφετζή, φωνάζουνε, φέρε μας καφεδάκι. |
Miss Odeon (Συλλογή Τούντα):::Βιδάλης Γ.:::Τούντας Π.:::1930:::(- Δε μου λέτε σας παρακαλώ, εσείς είστε ο κύριος Τούντας; - Μάλιστα, μαντάμ, και ‘συ ποιά είσαι; - Εγώ είμαι η Μις Οντεόν, ήρθα απο το Βερολίνο για ν’ακούσω. Τι νέα τραγουδάκια θα μου δώσετε. - Για σας, Μις, έχω πάντα τα καλύτερα, ακούστε.) Αχ, για θυμήσου τον καιρό, όπως κι εγώ δεν τον ξεχνώ, κι ούτε ποτέ μου δε μπορώ να τον ξεχάσω, αχ, για θυμήσου τον καιρό, πάτσι και πόστα στο καρώ, πήγε ένα πάτσι-πόστα στο καρώ τον άσσο. (- Άλλο;) Πάψ’ αυτά τα όμορφά σου πείσματα, να μη με τυρανείς, στην αμπέπονη καρδιά σου, δε γυρνάς, κακούργα, να με δεις, στην αμπέπονη καρδιά σου, δε γυρνάς, κακούργα, να με δεις, (- Άντερε;) Στον Ποδονύφτη μια έμορφη μικρούλα, μια αλανιάρα, μου τα πήρε ούλα. Η εμορφιά της με έχει ξετρελάνει, μα η τσαχπινιά της, αχ, θα με πεθάνει. (- Γκούντ) Αν σ’αγαπώ, τι φταίγω ‘γω κι αν λιώνω στον σεβντά σου, φταίνε τα μάτια σου τα δυο κι η τόση ομορφιά σου. (- Άλλο;) Πες μου τι σου ‘φταιξα, πες μου, κακιά και σ’άλλον δίνεις τα γλυκά σου τα φιλιά, πάψε ναζού μου, καμωματού μου κι έλα στην πρώτη σου φωλιά. (- Σόρι ???) Κλαίγω μυστικά, κουκλάκι μου, μην το μάθει ο ντουνιάς, ότι για σένα λιώνω και πονώ, μικράκι μου, έμορφο κουκλί της Κοκκινιάς. (- Άλλο;) Τ’αφράτα σου τα κάλλη Εβραιοπούλα μου, δεν τα είδα σε καμι’ άλλη, μικρή, μικρούλα μου, δεν τα είδα σε καμι’ άλλη, μικρή, μικρούλα μου. (- Άντερε;) Χωρίς καρδιά δεν πίστευα, χωρίς καρδιά για να ‘σαι, σαν το κεράκι μ’έλιωσες, κακούργα, μ’έκαψες, δε λυπάσαι. (- Γκούντ ) Έλα να μου γιάνεις την πληγή, που μ' άναψες και πονώ για σένα, αγοροκοριτσάρα μου, πήρες την καρδούλα μου, πνοή δε μ' άφησες, έλα μπαρμπουνάρα μου. |
Αγάπα με :::Ντάλια Ρ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1953:::Γιατί να με κατηγορείς, πάντα να αδιαφορείς κι αν έκανα κι εγώ μια τρέλα, ήμουνα άμυαλη κοπέλα. Σ’ εκτιμώ, μα και θα σε προσέξω, αγάπα με και δε θα πέσεις έξω. Το σφάλμα μου όλο χτυπάς, καυγάδες άδικα ζητάς, κάθε στιγμή μη με σκοτώνεις και την καρδιά μου την πληγώνεις. Σ’ εκτιμώ, μα και θα σε προσέξω, αγάπα με και δε θα πέσεις έξω. Κοντά σου κράτα με, αν θες, πάψε για μένανε να λες, το νιώθω το παράπτωμά μου και ξέρω το αμάρτημά μου. Σ’ εκτιμώ, μα και θα σε προσέξω, αγάπα με και δε θα πέσεις έξω. |
Αγάπα με να σ' αγαπώ:::Αμπατζή Ρ.:::Σέμσης Δ.:::1939:::Αγάπα με να σ' αγαπώ, χρυσό μου περιστέρι, εσύ μου πήρες την καρδιά, κανένας δεν το ξέρει. Σ’ αγάπησα κι εγώ μεσ’ από την καρδιά μου και σου το λέω, μάτια μου, θα γίνεις πια δικιά μου. Σ’ ορκίζω, περιστέρι μου, στα ολόχρυσα φτερά σου, παρέ με στην αγκάλη σου, κανέ με πια δικιά σου. Δική μου σαν γενείς χρυσά θε να σε ντύσω, με διαμαντόπετρες φωλιά για σένανε θα χτίσω. Αγάπα με να σ' αγαπώ, χρυσό μου περιστέρι, εσύ μου πήρες την καρδιά, κανένας δεν το ξέρει. | Σ’ αγάπησα κι εγώ μεσ’ από την καρδιά μου και σου το λέω, μάτια μου, θα γίνεις πια δικιά μου.
Αγάπα την μανούλα μου:::Περπινιάδης Σ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1936:::Δεν αγαπάς τη μάνα μου, δεν την καλοκοιτάζεις, θαρρείς πως είναι σκλάβα σου κι όλο τη διατάζεις, θαρρείς πως είναι σκλάβα σου κι όλο τη διατάζεις. Τη βασανίζεις, δεν πονείς, την τυραννείς και κλαίει κι όταν με βλέπει με καημό τον πόνο της μου λέει κι όταν με βλέπει με καημό τον πόνο της μου λέει. Μην τη νομίζεις δούλα σου, πάψε να τη μαλώνεις, γιατί και μένανε πολύ να ξέρεις με πληγώνεις, γιατί και μένανε πολύ να ξέρεις με πληγώνεις. Αγάπα τη μανούλα μου όπως και τη δικιά σου, όταν τη βλέπεις κι έρχεται π’ ανοίγει η καρδιά σου, όταν τη βλέπεις κι έρχεται π’ ανοίγει η καρδιά σου. Σαν τα ματάκια σου τα δυο θέλω να την προσέχεις και φασαρίες πια ξανά μαζί της να μην έχεις και φασαρίες πια ξανά μαζί της να μην έχεις.
Αγάπησα και μίσησα:::Παγιουμτζής Σ.:::Πετσάς Π.:::1950:::Πρωί και βράδυ στη ζωή γυρνώ απελπισμένος, [αγάπησα και μίσησα κι είμαι δυστυχισμένος.] χ2 Αγάπησα τα μάτια της, τα χείλη τα φιλιά της [μα μ’ έκανε και μίσησα την άπιστη καρδιά της.] χ2 Τώρα δεν έχω πια καρδιά, γα να ξαναγαπήσω, [αγάπησα και μίσησα, δε θέλω πια να ζήσω.] χ2
Αγάπησα και μίσησα:::Μπέλλου Σ.:::Πετσάς Π.::::::Πρωί και βράδυ στη ζωή γυρνώ απελπισμένος, [αγάπησα και μίσησα κι είμαι δυστυχισμένος.] χ2 Αγάπησα τα μάτια της, τα χείλη τα φιλιά της [μα μ’ έκανε και μίσησα την άπιστη καρδιά της.] χ2 Τώρα δεν έχω πια καρδιά, γα να ξαναγαπήσω, [αγάπησα και μίσησα, δε θέλω πια να ζήσω.] χ2
Αγάπησα μια ορφανή:::Ρούκουνας Κ.:::Περιστέρης Σ.:::1935:::- Ωχ, μάνα μου Για δε, αμάν, με θες, αμάν, για δε με, αμάν, καλ’ωχ, αμάν. Τι να σας πω ο δυστυχής, φίλοι μη ρωτάτε, τον πόνο μου τον ξεύρετε, γι’ αυτό και σεις πονάτε. Αγάπησα μια ορφανή, την έκανα κυρά μου κι είχα για γλέντι, για χαρά, αυτή και τα παιδιά μου. - Γεια σου βρε Ρούκουνα Μ’αυτή χωρίς να το σκεφτεί, έφυγε μ΄έναν άλλον και μ’άφησε το δυστυχή, μ’έναν καημό μεγάλο. Παιδάκια μου τι να σας πω, μάνα πια μη ζητάτε, ήταν της μοίρας σας γραφτό, αχ, στους δρόμους να γυρνάτε. - Άντε κακούργες γυναίκες
Αγαπούλα μου οκέυ:::Λαμπίρη Ε.:::Χιώτης Μ.:::1949:::Ποθώ ωχ, να σε φιλώ στόμα με στόμα, στο κάθε μου φιλί , να λες ακόμα. [Και στη τρέλα μας απάνω, που ο πόθος θα μας καεί, θα μου λες και θα σου λέω, αγαπούλα μου o.k.] δις Ποθώ ωχ, σφιχτά, σφιχτά να μ΄ αγκαλιάζεις, στα μάτια μου γλύκα να με κοιτάζεις. [Και στη τρέλα μας απάνω, που ο πόθος θα μας καεί, θα μου λες και θα σου λέω, αγαπούλα μου o.k.] δις Ποθώ ωχ, να σε φιλώ και 'συ να σβήνεις, τη γλύκα απ' τα μάτια μου να πίνεις. [Και στη τρέλα μας απάνω, που ο πόθος θα μας καεί, θα μου λες και θα σου λέω, αγαπούλα μου o.k.] δις
Αγαπώ μια παντρεμένη:::Παγιουμτζής Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1940:::συνθέτης: Βασίλης Τσιτσάνης Αγαπώ μια παντρεμένη, όμορφη καλοντυμένη, όμορφη καλοντυμένη, σπιτονοικοκυρεμένη. Μ' έχει και με καμαρώνει και ποτέ δε με μαλώνει, είν' ωραία και μ' αρέσει, ήσυχη και με προσέχει. Θα μου χτίσει και παλάτια, στολισμένα με διαμάντια, να 'ρχονται τα χανουμάκια, να μας παίζουν μπουζουκάκια. Μελωδία[επεξεργασία] Ρυθμός - "Παλιό" ζεϊμπέκικο Πρότυπο:Κλικ για μελωδία <lilymidi> \set Staff.midiInstrument = "bright acoustic" \clef treble \tempo 8=70 \key g \minor \time 9/8 \relative c' \partial 16. a32 bes b c16 c bes32 a g16 c c bes32 a g a bes16 bes32 a g a fis a g16 g32 a bes16 c16 d32 a32 bes b c16 c bes32 a g16 c c bes32 a g a bes16 bes32 a g a fis a g16 d32 d bes bes d d g16. fis'32 g16 g32 fis a g fis ees d16 cis32 d fis ees d cis d cis bes cis d cis bes a g16 g32 a bes16 cis d16. fis32 g16 g32 fis a g fis ees d d cis d fis ees d cis d cis bes cis d cis bes a g16 d'32 d bes bes d d g, {a32 bes b c16 c bes32 a g16 c c bes32 a g a bes16 bes32 a g16 fis g g32 a bes16 c16 d32 a32 bes b c16 c bes32 a g16 c c bes32 a g a bes16 bes32 a g16 fis g16 g32 g g g g g g8 } \addlyrics { _ _ _ Α γα __ _ _ _ πώ μια __ _ _ _ _ πα __ _ _ _ _ ντρε μέ __ _ _ _ νη _ _ _ όμ ορ __ _ _ _ φη κα __ _ _ _ _ _ λο __ _ _ ντυ μέ __ _ _ _ _ _ _ νη } </lilymidi>
Αγαπώ μια παντρεμένη:::Εσκενάζυ Ρ.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1957:::συνθέτης: Βασίλης Τσιτσάνης Αγαπώ μια παντρεμένη, όμορφη καλοντυμένη, όμορφη καλοντυμένη, σπιτονοικοκυρεμένη. Μ' έχει και με καμαρώνει και ποτέ δε με μαλώνει, είν' ωραία και μ' αρέσει, ήσυχη και με προσέχει. Θα μου χτίσει και παλάτια, στολισμένα με διαμάντια, να 'ρχονται τα χανουμάκια, να μας παίζουν μπουζουκάκια. Μελωδία[επεξεργασία] Ρυθμός - "Παλιό" ζεϊμπέκικο Πρότυπο:Κλικ για μελωδία <lilymidi> \set Staff.midiInstrument = "bright acoustic" \clef treble \tempo 8=70 \key g \minor \time 9/8 \relative c' \partial 16. a32 bes b c16 c bes32 a g16 c c bes32 a g a bes16 bes32 a g a fis a g16 g32 a bes16 c16 d32 a32 bes b c16 c bes32 a g16 c c bes32 a g a bes16 bes32 a g a fis a g16 d32 d bes bes d d g16. fis'32 g16 g32 fis a g fis ees d16 cis32 d fis ees d cis d cis bes cis d cis bes a g16 g32 a bes16 cis d16. fis32 g16 g32 fis a g fis ees d d cis d fis ees d cis d cis bes cis d cis bes a g16 d'32 d bes bes d d g, {a32 bes b c16 c bes32 a g16 c c bes32 a g a bes16 bes32 a g16 fis g g32 a bes16 c16 d32 a32 bes b c16 c bes32 a g16 c c bes32 a g a bes16 bes32 a g16 fis g16 g32 g g g g g g8 } \addlyrics { _ _ _ Α γα __ _ _ _ πώ μια __ _ _ _ _ πα __ _ _ _ _ ντρε μέ __ _ _ _ νη _ _ _ όμ ορ __ _ _ _ φη κα __ _ _ _ _ _ λο __ _ _ ντυ μέ __ _ _ _ _ _ _ νη } </lilymidi>
Αγαπώ τα μαύρα μάτια:::Παγιουμτζής Σ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1940:::Αγαπώ τα μαύρα μάτια, {που γυαλίζουν σα διαμάντια,} (2x) αγαπώ τα μαύρα μάτια. Αγαπώ τις μαυρομάτες, {κι όλες τις γαλανομάτες,} (2x) αγαπώ τις μαυρομάτες. Χήρες κι αρραβωνιασμένες, {λεύτερες και παντρεμένες,} (2x) χήρες κι αρραβωνιασμένες. Καστανές ξανθομαλλούσες, {oμορφιές ξανθειές και ρούσες,} (2x) καστανές ξανθομαλλούσες. Όλες θα τις αγαπήσω, {κι ύστερα ας ξεψυχήσω,} (2x) όλες θα τις αγαπήσω.
Αγία μου Παρασκευή:::Κατσαρός Γ.:::Κατσαρός Γ.:::1931:::Αγία μου Παρασκευή που'σαι στα Παραδείσια που έρχονται και προσκυνούν τα όμορφα κορίτσια, όλον τον κόσμο γύρισα, Ανατολή και Δύση, μα σαν εσέ το μπόι σου δεν έχω απαντήσει. (αναλυτική μορφή)[επεξεργασία] Άντε -ν- Αγία μου Παρασκευή που 'σαι στα, που 'σαι στα Παραδείσια άντε που' σαι βρε, που 'σαι στα Παραδείσια, ωχ, που έρχονται και προσκυνούν, άντε που έρχονται και προσκυνούν τα όμο-, τα όμορφα κορίτσια, άντε -ν- όλο τον κόσμο γύρισα -ν-, Ανατο-, -ν- Ανατολή και Δύση άντε -ν- Ανατολή και Δύση, μα σαν εσέ το μπόι σου μα σαν εσέ το μπόι σου, δε, άντε δεν έχω απαντήσει μα σαν εσέ το, μα σαν σε το, μα σαν εσέ το μπόι σου άντε -ν- Ανατο, -ν- Ανατολη και Δύση, άντε δεν έχω απαντήσει.
Αγιά Σοφιά:::Παπαγκίκα Μ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1925:::
Notice: Undefined index: parse in /home/max/newforum2/getwikiforpdf.php on line 17

Αγιάτρευτος καημός:::Ρούκουνας Κ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1934:::Μάνα μου είμαι φθισικιά θα πάω να γυρίζω μες στης Πεντέλης τα βουνά τα πεύκα να μυρίζω Εκεί μανούλα μου γλυκιά θέλω να κατοικήσω τα πεύκα να ’χω συντροφιά ώσπου να ξεψυχήσω Μες στης Πεντέλης τα βουνά παντοτινά θα μείνω μανούλα μου ποτέ καλά ξέρω πως δε θα γίνω Αγάπησα και χάνομαι ξεφτίζει η ζωή μου μες στης Πεντέλης τα βουνά θα μείνει το κορμί μου -Αχ ...... |
Αγιάτρευτος καημός:::Εσκενάζυ Ρ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1933:::Μάνα μου είμαι φθισικιά θα πάω να γυρίζω μες στης Μπεντέλης τα βουνά τα πεύκα να μυρίζω Εκεί μανούλα μου γλυκιά θέλω να κατοικήσω τα πεύκα να ’χω συντροφιά ώσπου να ξεψυχήσω Μες στης Μπεντέλης τα βουνά παντοτινά θα μείνω μανούλα μου ποτέ καλά ξέρω πως δε θα γίνω Αγάπησα και χάνομαι ξεφτίζει η ζωή μου μες στης Πεντέλης τα βουνά θα μείνει το κορμί μου -Αχ, πεθαίνω πια μανούλα μου |
Αγιάτρευτος καημός:::Περπινιάδης Σ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1934:::Μάνα μου είμαι φθισικιά θα πάω να γυρίζω μες στης Πεντέλης τα βουνά τα πεύκα να μυρίζω Εκεί μανούλα μου γλυκιά θέλω να κατοικήσω τα πεύκα να ’χω συντροφιά ώσπου να ξεψυχήσω Μες στης Πεντέλης τα βουνά παντοτινά θα μείνω μανούλα μου ποτέ καλά ξέρω πως δε θα γίνω Αγάπησα και χάνομαι ξεφτίζει η ζωή μου μες στης Πεντέλης τα βουνά θα μείνει το κορμί μου -Αχ ...... |
Άγιε μου Σώστη:::Ρούκουνας Κ.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1935:::[Άγιε μου Σώ]] [άγιε μου Σώστη σώσε μας]] γρήγορα μάνι-μάνι [μου φαίνεται πλακώσανε,]]] στην πόρτα πολιτσμάνοι. [Δεν αγροικάς]] [δεν αγροικάς σφυρίγματα]] εγώ ακούω βήματα [πάλι θα πέσει βούρδουλας,]]] στο ένατο το τμήμα. [Δεν ξέρεις βρε]] [δεν ξέρεις βρε τον διοικητή]] σου κάνει και τον φίλο [κι από την άλλη τη μεριά,]]] αβέρτα δίνει ξύλο. [Άγιε μου Σώστη σώσε μας]] γρήγορα μάνι-μάνι.
Αγιοθοδωρίτισσα:::Περπινιάδης Σ.:::Παπάζογλου Β.:::1934:::Συρτός Δίσκος Columbia DG 6033 του 1935 με το Στελλάκη Περπινιάδη. Ορχήστρα με βιολί, ούτι, κιθάρα και ζίλια. Στίχοι[επεξεργασία] Βρε Αγιοθοδωρίτισσα πεντάμορφη στα κάλλη (x2) εσύ μου πήρες το μυαλό μέσα από το κεφάλι. Πάψε πια τα νταλκαδάκια που 'χεις με τα σοφεράκια, Αγιοθοδωρίτισσα μου μου 'χεις κάψει την καρδιά μου. Και βραδυοξημερώνουμε μες την Αμερικάνα (x2) αχ Αγιοθοδωρίτισσα πεντάμορφη σουλτάνα. Πάψε πια τα νταλκαδάκια που 'χεις με τα σοφεράκια, Αγιοθοδωρίτισσα μου έλα γίνε πια δικιά μου. Πειράζεις τους σοφέρηδες που ερχούνται απ΄ την Αθήνα (x2) πειράζεις κι όλα τα παιδιά που πάνε στα ρετσίνια. Πάψε πια τα νταλκαδάκια πού 'χεις με τα σοφεράκια, Αγιοθοδωρίτισσα μου έλα πια στην αγκαλιά μου. Βρε Αγιοθοδωρίτισσα μάζεψε το μυαλό σου (x2) γιατί αργά ή γρήγορα θα βρεις το δάσκαλο σου. Πάψε πια τα νταλκαδάκια που 'χεις με τα σοφεράκια, Αγιοθοδωρίτισσα μου πάψε πια τα νταλκαδάκια. Σχόλια[επεξεργασία] Χρησημοποίησαν τη μελωδία του ή το παρουσίασαν ως δική τους σύνθεση ή το διασκεύασαν χωρίς άδεια: Ο Γιώργος Κονιτόπουλος στο τραγούδι με τίτλο "Να ήμουνα στη Μύκονο" (δίσκος Olympic OE 80145-S GO2118/4650-1453/70) με την Ειρήνη Κονιτοπούλου-Λεγάκη. Στο LP "Τα πελαγίσια" (δίσκος Margo8148), αναφέρεται ως στιχουργός ο Γιώργος Κόρος. Διασκευή, χωρίς αναφορά του δημιουργού, από τους Β. Βασιλειάδη - Στ. Βαρτάνη - Τζιοτόπουλο (δίσκος General 2510) και εκτελεστή το Μάνο Παπαδάκη. Και πάλι χωρίς αναφορά στο δημιουργό, στην κασσέτα "Θαλασσινά τραγούδια - Παραδοσιακά" και το CD ΠΜΕ 142, από τις εκδόσεις Παπαδιάς, με τη Μαρίνα Βασιλάκη. Διασκευή, χωρίς αναφορά του δημιουργού, με τίτλο "Τσιακπίνα Αμερικάνα" (δίσκος Kaliphon 751-A, στην Αμερική περί το 1955) με τη Βιργινία Μαγκίδου. Ακολουθούν οι στίχοι αυτής της διασκευής: Βραδιάζω ξημερώνομαι με την Αμερικάνα (x2) αυτή που πήρε τα μυαλά πεντάμορφη σουλτάνα Πάψε πια τα νταλκαδάκια πο' 'χεις με τα σωφεράκια Πάψε πια τα νταλκαδάκια με τα έμορφα ναυτάκια Πειράζεις του σωφέρηδες, αχ, που 'ρχονται απ' την Αθήνα (x2) πειράζεις κι όλα τα παιδιά που πάνε για ρετσίνα Τσαχπίνα Αμερικάνα μου έλα στα λογικά σου και μη μου κάνεις και γίνω φονιάς στη γειτονιά σου Η "Αμερικάνα" που αναφέρει ο Βαγγ. Παπάζογλου ήταν εξοχικό κέντρο της εποχής, στους Αγίους Θεοδώρους. Τα "παιδιά" δεν πάνε για ρετσίνα όπως αναφέρεται από την Βιργινία Μαγκίδου, αλλά πάνε "στα ρετσίνια", δηλ. να μαζέψουνε ρητίνη από τα πεύκα της περιοχής. Βιβλιογραφία[επεξεργασία] Μανιάτης Δ. Διονύσης (Καταγραφή και επιμέλεια) 2006. Η εκ περάτων δισκογραφία γραμμοφώνου. Μητρόπολις ΑΕ: Αθήνα. Κουνάδης Παναγιώτης: Αρχείο Ελληνικής Δισκογραφίας - Συνθέτες του Ρεμπέτικου - Ευάγγελος Παπάζογλου Ι (ένθετο)
Αγορά (Μες στην αγορά):::Κάβουρας Γ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1938:::Μες στην αγορά Κάθε πρωί στην αγορά μικρή μου τριγυρίζεις κάθε πρωί στην αγορά μικρή μου τριγυρίζεις και μόνο απ' τα ψαράδικα πηγαίνεις και ψωνίζεις και μόνο απ' τα ψαράδικα πηγαίνεις και ψωνίζεις Σε βλέπω και μαραίνομαι, γλυκό μελαχροινό μου σε βλέπω και μαραίνομαι, γλυκό μελαχροινό μου γιατί δεν ρίχνεις μια ματιά, μεσ' το χασάπικό μου γιατί δεν ρίχνεις μια ματιά, μεσ' το χασάπικό μου Μην αγαπήσεις τον ψαρά ούτε και το μανάβη μην αγαπήσεις τον ψαρά ούτε και το μανάβη είναι κι οι δυο τους βάσανο όπου στιγμή δεν παύει είναι κι οι δυο τους βάσανο όπου στιγμή δεν παύει Εγώ στο λέω καθαρά μη πας εκεί και πέσεις εγώ στο λέω καθαρά μη πας εκεί και πέσεις γιατί σαν πέσεις στο γκρεμνό εμένα θα πονέσεις γιατί σαν πέσεις στο γκρεμνό εμένα θα πονέσεις |
Αγόρι μου:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Πετσάς Π.:::1949:::Ήμουν ξένοιαστο πουλί μα σ’ αγάπησα πολύ τυραννιέμαι για χατίρι σου και σβήνω (αχ αγόρι μου γλυκό πόσο μου κάνες κακό και ρωτιέμαι αν σε χάσω τι θα γίνω) δις Σε θυμάμαι οπού βρεθώ κι όταν πίνω και μεθώ στο πλευρό μου θέλω πάντα να ‘σαι (αν μια μέρα δεν σε δω αρρωσταίνω και πονώ θα πεθάνω αν σε δω με άλλη να ‘σαι) δις Έλα να ‘μαστε μαζί στη ζωή μας την πεζή πού θα βρεις τέτοια καρδία να σ’ αγαπήσει (έλα αγόρι μου γλυκό αφού τόσο σ’ αγαπώ μην αφήνεις την αγάπη μου να σβήσει) δις
Αγοροκοριτσάρα:::Νούρος Κ.:::Τούντας Π.:::1930:::1. Αγοροκοριτσάρα μου - Δίσκος HMV AO-596 / 1929 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Ισμ. Διατσίντου 2. Αγοροκοριτσάρα μου - Δίσκος Odeon GA-1541 / 1930 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Χρύσα Βαβδύλα 3. Αγοροκοριτσάρα - Δίσκος Columbia 18069 / Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Κώστας Νούρος Έλα να μου γιάνεις την πληγή, που μ' άνοιξες και πονώ για σένα, αγοροκοριτσάρα μου, πήρες την καρδούλα μου, πνοή δε μ' άφησες, έλα μπαρμπουνάρα μου. Έλα και μη θέλεις να χαθώ, αγοροκόριτσο, για σε θα τρελαθώ, έλα και μη θέλεις να χαθώ, αγοροκόριτσο, για σε θα τρελαθώ. Έλα κοντά μου στην αγκαλιά μου, έλα και δώσ’ μου το φιλί σου το γλυκό, ίσως γιατρευτώ, εγώ για σένα λιώνω, αγοροκοριτσάρα μου, σ' αγάπησα πολύ, πως να σου το ‘πώ βαθειά έχω τον πόνο, έλα πια και δώσ μου το φιλί. Με το τσιγαράκι που φουμάρεις κάβομαι, άναψε η καρδιά μου, αγοροριτσάρα μου, αχ, για τα τσαχπίνικά σου σκέρτσα χάνομαι, λιώνω, μπαρμπουνάρα μου. Έλα και μη θέλεις να χαθώ, αγοροκόριτσο, για σε θα τρελαθώ, έλα και μη θέλεις να χαθώ, αγοροκόριτσο, για σε θα τρελαθώ. Έλα κοντά μου στην αγκαλιά μου, έλα και δώσ’ μου το φιλί σου το γλυκό, ίσως γιατρευτώ, εγώ για σένα λιώνω, αγοροκοριτσάρα μου, σ' αγάπησα πολύ, πως να σου το ‘πώ βαθειά έχω τον πόνο, έλα πια και δώσ μου το φιλί. 4. Αγοροκοριτσάρα μου - Δίσκος Odeon GA-1422 / Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Γιώργος Βιδάλης
Άδειασέ μου τη γωνιά (Δεν σε θέλω):::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1946:::Κάποιος φίλος μου σε είδε χθές στην αγορά κι έπινες ουζάκι με τον μάγκα τον ψαρά, |σ'είχε αγκαλιασμένη και γλεντάγατε μαζί, ζούλα σ'ένα φίνο μαγαζί.x2 Δεν σε θέλω, δεν σε θέλω, άδειασέ μου τη γωνιά, |την ανθίστηκα μπαμπέσα τη δική σου απονιά, x2 δεν σε θέλω, δεν σε θέλω, άδειασέ μου τη γωνιά. Ήσουν όλο σκέρτσο, βρε παμπόνηρη ξανθειά, ξέχασες τα χάδια μου και τα γλυκά φιλιά, |πονηρά ξηγήθηκες και θα σ'εκδικηθώ, δε σε θέλω πια δεν σ'αγαπώ. x2 Δεν σε θέλω, δεν μ'αρέσεις, άδειασέ μου τη γωνιά, |φτάνει πιά να κοροιδεύεις, τράβα σ'άλλη γειτονιά, x2 δεν σε θέλω, δεν μ'αρέσεις, άδειασέ μου τη γωνιά.
Άδικα με κατακρίνουν:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1940:::Είμ' αθώος το φωνάζω και το διαλαλώ {άδικα με κατακρίνουν και με λεν' τρελό} (2x) είμ' αθώος το φωνάζω και το διαλαλώ Κι αν σ' αγάπησα κουκλί μου, πως να σου το πω {σε λατρεύω κι έχω πάντα τον καλό σκοπό} (2x) κι αν σ' αγάπησα κουκλί μου, πως να σου το πω Έγκλημα δεν είν' η αγάπη ούτε και ντροπή {όποιος αγαπάει μονάχα ξέρει τι θα πει} (2x) έγκλημα δεν είν' η αγάπη ούτε και ντροπή Έλα φως μου να κλεφτούμε, μια και σ' αγαπώ {ασ' τον κόσμο να φωνάζει, ασ' τον τον κουτό} (2x) έλα φως μου να κλεφτούμε, μια και σ' αγαπώ
Άδικα με κατηγορούν:::Καλλέργης Ν.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1951:::Όλοι με λένε άσωτο, που το ‘χω ρίξει έξω [και με κρασί τον πόνο μου ζητάω να γιατρέψω.]x2 Άδικα με κατηγορούν, που πίνω και μεθάω [και πριν απ’τα μεσάνυχτα στο σπίτι μου δεν πάω.]x2 Μα πως να πάω σπίτι μου και πως να μη μεθύσω [κι αν πάω ακόμα πέστε μου τι έχω να κερδίσω.]x2 |
Άδικα-άδικα:::Ντάλια Ρ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1953:::Ήταν Δευτέρα χάραμα ποτέ δε θα ξεχάσω ότι μου ήτανε γραφτό για πάντα να σε χάσω. Άδικα, άδικα έφυγες μακριά μου, σκέψου το, σκέψου το, γύρισε κοντά μου. Τους μαύρους δρόμους τράβηξα μήπως σε λησμονήσω μα δεν ξεχνιέσαι εύκολα όσο μακριά κι αν ζήσω. Άδικα, άδικα έφυγες μακριά μου, σκέψου το, σκέψου το, γύρισε κοντά μου. Ήταν Δευτέρα αξέχαστη μόνο για μέ φτιαγμένη μα η καρδιά μου πάντοτε εσένα περιμένει. Άδικα, άδικα έφυγες μακριά μου, σκέψου το, σκέψου το, γύρισε κοντά μου.
Αδικία (Όπου άνθρωπος κακία):::Τσαουσάκης Π.:::Τζουανάκος Σ.:::1951:::Δεν ξέρω αν είμαι άνθρωπος τι κι αν πατώ στο χώμα η αδικία μ' άρπαξε το γέλιο απ' το στόμα. [Όπου άνθρωπος κακία και προπάντων αδικία.] x2 Όλο τον κόσμο γύρισα γνώρισα χίλιους τόπους κι όμως παντού συνάντησα μόνο κακούς ανθρώπους. [Όπου άνθρωπος κακία και προπάντων αδικία.] x2 Τη φτώχεια την περιφρονούν στον πόνο σου γελούνε λίγη αγάπη τους ζητάς κι εκείνοι σε μισούνε. [Όπου άνθρωπος κακία και προπάντων αδικία.] x2
Αδυνάτισα ο καϋμένος (Αδυνάτισα ο καημένος):::Κωστής (Μπέζος):::Καμβύσης Γ.:::1931:::Αδυνάτισα ο καημένος απ’ το ξύλο το πολύ που 'φαγα στο δέκα δύο βρε απ’ την χωροφυλακή αδυνάτισα ο καημένος βρε απ’ το ξύλο το πολύ που 'φαγα στο δέκα δύο βρε απ’ την χωροφυλακή Σαν η μάπα μου θα στρώσει και θα γίνω πάλε φίνος θα μασάω απ’ το τσαντάκι βρε διφραγκάκι διφραγκάκι σαν η μάπα μου θα στρώσει και θα γίνω πάλε φίνος θα μασάω απ’ το τσαντάκι βρε διφραγκάκι διφραγκάκι θα μασάω απ’ το τσαντάκι βρε κοσαράκι κοσαράκι Μια της Βιόλας δυο της Βιόλας βρε μπαίνω στο τζαρδί της Λόλας και της σκάω το παραμύθι βρε το κουκί και το ρεβίθι μια της Βιόλας δυο της Βιόλας βρε μπαίνω στο τζαρδί της Λόλας και της σκάω το παραμύθι βρε το κουκί και το ρεβίθι Της ζητάω για τσιγάρα και άλλα πεντακόσια χώρια κι άλλες τετρακόσες βάλε βρε να μου φύγει η στενοχώρια της ζητάω για τσιγάρα και άλλα πεντακόσια χώρια κι άλλες τετρακόσες βάλε βρε να μου φύγει η στενοχώρια
Αδύνατον να κοιμηθώ:::Μελάγια Μάγια:::Σουγιούλ Μ.:::1955:::Αδύνατον να κοιμηθώ κι η ώρα είναι τρεισήμισι μπερδεύτηκα κι αρπάχτηκα με τη δική σου θύμηση με τη δική σου θύμηση κι η ώρα είναι τρεισήμισι. Της περασμένης μας ζωής με ζώνουν τα φαντάσματα κι εγώ σαν τον βρικόλακα πλανιέμαι στα χαλάσματα πλανιέμαι στα χαλάσματα με ζώνουν τα φαντάσματα. Με την καλή σου την καρδιά το σφάλμα μου συγχώρεσε κοιτάζομαι και απορώ τόσος καημός πού χώρεσε τόσος καημός πού χώρεσε το σφάλμα μου συγχώρεσε.
Αερόπλανο θα πάρω:::Αμπατζή Ρ.:::Τούντας Π.:::1934:::1. Αερόπλανο θα πάρω - Δίσκος Columbia DG-454 / 1933 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ & Στελλάκης Περπινιάδης Εγώ φεύγω και σ' αφήνω μια για πάντα, βρ' αλανιάρη, στην Αμερική θα πάω, κάποιον για να βρω. Και μαζί του πια θα μείνω, που με θέλει να με πάρει, με δολάρια θα μεθάω κι όλο θα γλεντώ. Κόψε τα παλιογινάτια, πεισματάρα μου, να χαρείς τα δυο σου μάτια, παιχνιδιάρα μου. Ξέρεις τι καπνό φουμάρω, και για σένα πως μπορώ, αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω. Και μ' αεροπλάνο να 'ρθεις, κι όσο γρήγορα να φτάσεις, στο 'πα και στο ξαναλέγω πως δεν σ' αγαπώ. Μόρτη μου κακό θα πάθεις, κι απ' τη ζήλια σου θα σκάσεις, στην Αμερική θα πάω για να παντρευτώ. Βρε, μη μου πατάς τον κάλο πεισματάρα μου, θα τα μπλέξεις, δίχως άλλο, παιχνιδιάρα μου. Και μη μου γλιστράς σαν χέλι, αφού ξέρεις πως μπορώ, με την κάμα μου στο χέρι να 'ρθω πάλι να σε βρω. Δε φοβούμαι, βρε μαγκίτη, και θα φύγω απ' την Αθήνα, στην Αμερική θα πάω, πώς να σου το ειπώ. Μέσα στον ουρανοξύστη θα περνάω όλο φίνα, με ουίσκι θα μεθάω, κι όλο θα γλεντώ. Μάθε, πως απ' την Αθήνα, πεισματάρα μου, δεν μπορείς να κάνεις βήμα, παιχνιδιάρα μου. Και πως δε ψηφώ τον Χάρο, κι αν μου φύγεις πως μπορώ, αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω. 2. Αερόπλανο θα πάρω - Δίσκος HMV AO-2090 / 1934 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Στέλλα Βογιατζή & Κώστας Νούρος Εγώ φεύγω και σ' αφήνω μια για πάντα, βρ' αλανιάρη, στην Αμερική θα πάω, κάποιον για να βρω. Και μαζί του πια θα μείνω, που με θέλει να με πάρει, με δολάρια να γλεντάω κι όλο να μεθώ. Πάψε τα παλιογινάτια, πεισματάρα μου, να χαρείς τα δυο σου μάτια, παιχνιδιάρα μου. Ξέρεις τι καπνό φουμάρω, και για σένα πως μπορώ, αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω. Και μ' αεροπλάνο να 'ρθεις, κι όσο γρήγορα να φτάσεις, στο 'πα και στο ξαναλέγω πως δε σ' αγαπώ. Μόρτη μου κακό θα πάθεις, κι απ' τη ζήλια σου θα σκάσεις, στην Αμερική θα πάω και θα παντρευτώ. Βρε, μη μου πατάς τον κάλο πεισματάρα μου, θα τα μπλέξεις, δίχως άλλο, παιχνιδιάρα μου. Και μη μου γλιστράς σαν χέλι, αφού ξεύρεις πως μπορώ, με την κάμα μου στο χέρι να 'ρθω πάλι να σε βρω. Δε φοβούμαι, βρε μαγκίτη, και θα φύγω απ' την Αθήνα, στην Αμερική θα πάω, πώς να σου το ειπώ. Μέσα στον ουρανοξύστη θα περνάω όλο φίνα, με ουίσκι θα μεθάω, κι όλο θα γλεντώ. Μάθε, πως απ' την Αθήνα, πεισματάρα μου, δεν μπορείς να κάνεις βήμα, παιχνιδιάρα μου. Και πως δε ψηφώ τον Χάρο, κι αν μου φύγεις πως μπορώ, αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω. 3. Αερόπλανο θα πάρω - Δίσκος Odeon GA-1710 / 1934 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Ρίτα Αμπατζή & Ζαχ. Κασιμάτης Εγώ φεύγω και σ' αφήνω μια για πάντα, βρ' αλανιάρη, στην Αμερική θα πάω, κάποιον για να βρω. Και μαζί του πια θα μείνω, που με θέλει να με πάρει, με δολάρια θα γλεντάω κι όλο θα μεθώ. Πάψε τα παλιογινάτια, πεισματάρα μου, να χαρείς τα δυο σου μάτια, παιχνιδιάρα μου. Ξέρεις τι καπνό φουμάρω, και για σένα πως μπορώ αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω. Και μ' αεροπλάνο να 'ρθεις, κι όσο γρήγορα να φτάσεις, στο 'πα και στο ξαναλέγω πως δεν σ' αγαπώ. Μόρτη μου κακό θα πάθεις, κι απ' τη ζήλια σου θα σκάσεις, στην Αμερική θα πάω για θα παντρευτώ. Βρε, μη μου πατάς τον κάλο πεισματάρα μου, θα τα μπλέξεις, δίχως άλλο, παιχνιδιάρα μου. Και μη μου γλιστράς σαν χέλι, αφού ξέρεις πως μπορώ, με την κάμα μου στο χέρι να 'ρθω πάλι να σε βρω. Δε φοβούμαι, βρε μαγκίτη, και θα φύγω απ' την Αθήνα, στην Αμερική θα πάω, πώς να σου το πώ. Μέσα στον ουρανοξύστη θα περνάω όλο φίνα, με ουίσκι θα μεθάω, κι όλο θα γλεντώ. Μάθε, πως απ' την Αθήνα, πεισματάρα μου, δεν μπορείς να κάνεις βήμα, παιχνιδιάρα μου. Και πως δε ψηφώ τον Χάρο, κι αν μου φύγεις πως μπορώ αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω.
Αερόπλανο θα πάρω:::Εσκενάζυ Ρ.:::Τούντας Π.:::1933:::1. Αερόπλανο θα πάρω - Δίσκος Columbia DG-454 / 1933 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ & Στελλάκης Περπινιάδης Εγώ φεύγω και σ' αφήνω μια για πάντα, βρ' αλανιάρη, στην Αμερική θα πάω, κάποιον για να βρω. Και μαζί του πια θα μείνω, που με θέλει να με πάρει, με δολάρια θα μεθάω κι όλο θα γλεντώ. Κόψε τα παλιογινάτια, πεισματάρα μου, να χαρείς τα δυο σου μάτια, παιχνιδιάρα μου. Ξέρεις τι καπνό φουμάρω, και για σένα πως μπορώ, αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω. Και μ' αεροπλάνο να 'ρθεις, κι όσο γρήγορα να φτάσεις, στο 'πα και στο ξαναλέγω πως δεν σ' αγαπώ. Μόρτη μου κακό θα πάθεις, κι απ' τη ζήλια σου θα σκάσεις, στην Αμερική θα πάω για να παντρευτώ. Βρε, μη μου πατάς τον κάλο πεισματάρα μου, θα τα μπλέξεις, δίχως άλλο, παιχνιδιάρα μου. Και μη μου γλιστράς σαν χέλι, αφού ξέρεις πως μπορώ, με την κάμα μου στο χέρι να 'ρθω πάλι να σε βρω. Δε φοβούμαι, βρε μαγκίτη, και θα φύγω απ' την Αθήνα, στην Αμερική θα πάω, πώς να σου το ειπώ. Μέσα στον ουρανοξύστη θα περνάω όλο φίνα, με ουίσκι θα μεθάω, κι όλο θα γλεντώ. Μάθε, πως απ' την Αθήνα, πεισματάρα μου, δεν μπορείς να κάνεις βήμα, παιχνιδιάρα μου. Και πως δε ψηφώ τον Χάρο, κι αν μου φύγεις πως μπορώ, αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω. 2. Αερόπλανο θα πάρω - Δίσκος HMV AO-2090 / 1934 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Στέλλα Βογιατζή & Κώστας Νούρος Εγώ φεύγω και σ' αφήνω μια για πάντα, βρ' αλανιάρη, στην Αμερική θα πάω, κάποιον για να βρω. Και μαζί του πια θα μείνω, που με θέλει να με πάρει, με δολάρια να γλεντάω κι όλο να μεθώ. Πάψε τα παλιογινάτια, πεισματάρα μου, να χαρείς τα δυο σου μάτια, παιχνιδιάρα μου. Ξέρεις τι καπνό φουμάρω, και για σένα πως μπορώ, αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω. Και μ' αεροπλάνο να 'ρθεις, κι όσο γρήγορα να φτάσεις, στο 'πα και στο ξαναλέγω πως δε σ' αγαπώ. Μόρτη μου κακό θα πάθεις, κι απ' τη ζήλια σου θα σκάσεις, στην Αμερική θα πάω και θα παντρευτώ. Βρε, μη μου πατάς τον κάλο πεισματάρα μου, θα τα μπλέξεις, δίχως άλλο, παιχνιδιάρα μου. Και μη μου γλιστράς σαν χέλι, αφού ξεύρεις πως μπορώ, με την κάμα μου στο χέρι να 'ρθω πάλι να σε βρω. Δε φοβούμαι, βρε μαγκίτη, και θα φύγω απ' την Αθήνα, στην Αμερική θα πάω, πώς να σου το ειπώ. Μέσα στον ουρανοξύστη θα περνάω όλο φίνα, με ουίσκι θα μεθάω, κι όλο θα γλεντώ. Μάθε, πως απ' την Αθήνα, πεισματάρα μου, δεν μπορείς να κάνεις βήμα, παιχνιδιάρα μου. Και πως δε ψηφώ τον Χάρο, κι αν μου φύγεις πως μπορώ, αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω. 3. Αερόπλανο θα πάρω - Δίσκος Odeon GA-1710 / 1934 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Ρίτα Αμπατζή & Ζαχ. Κασιμάτης Εγώ φεύγω και σ' αφήνω μια για πάντα, βρ' αλανιάρη, στην Αμερική θα πάω, κάποιον για να βρω. Και μαζί του πια θα μείνω, που με θέλει να με πάρει, με δολάρια θα γλεντάω κι όλο θα μεθώ. Πάψε τα παλιογινάτια, πεισματάρα μου, να χαρείς τα δυο σου μάτια, παιχνιδιάρα μου. Ξέρεις τι καπνό φουμάρω, και για σένα πως μπορώ αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω. Και μ' αεροπλάνο να 'ρθεις, κι όσο γρήγορα να φτάσεις, στο 'πα και στο ξαναλέγω πως δεν σ' αγαπώ. Μόρτη μου κακό θα πάθεις, κι απ' τη ζήλια σου θα σκάσεις, στην Αμερική θα πάω για θα παντρευτώ. Βρε, μη μου πατάς τον κάλο πεισματάρα μου, θα τα μπλέξεις, δίχως άλλο, παιχνιδιάρα μου. Και μη μου γλιστράς σαν χέλι, αφού ξέρεις πως μπορώ, με την κάμα μου στο χέρι να 'ρθω πάλι να σε βρω. Δε φοβούμαι, βρε μαγκίτη, και θα φύγω απ' την Αθήνα, στην Αμερική θα πάω, πώς να σου το πώ. Μέσα στον ουρανοξύστη θα περνάω όλο φίνα, με ουίσκι θα μεθάω, κι όλο θα γλεντώ. Μάθε, πως απ' την Αθήνα, πεισματάρα μου, δεν μπορείς να κάνεις βήμα, παιχνιδιάρα μου. Και πως δε ψηφώ τον Χάρο, κι αν μου φύγεις πως μπορώ αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω.
Αερόπλανο θα πάρω:::Νούρος Κ.:::Τούντας Π.:::1934:::1. Αερόπλανο θα πάρω - Δίσκος Columbia DG-454 / 1933 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ & Στελλάκης Περπινιάδης Εγώ φεύγω και σ' αφήνω μια για πάντα, βρ' αλανιάρη, στην Αμερική θα πάω, κάποιον για να βρω. Και μαζί του πια θα μείνω, που με θέλει να με πάρει, με δολάρια θα μεθάω κι όλο θα γλεντώ. Κόψε τα παλιογινάτια, πεισματάρα μου, να χαρείς τα δυο σου μάτια, παιχνιδιάρα μου. Ξέρεις τι καπνό φουμάρω, και για σένα πως μπορώ, αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω. Και μ' αεροπλάνο να 'ρθεις, κι όσο γρήγορα να φτάσεις, στο 'πα και στο ξαναλέγω πως δεν σ' αγαπώ. Μόρτη μου κακό θα πάθεις, κι απ' τη ζήλια σου θα σκάσεις, στην Αμερική θα πάω για να παντρευτώ. Βρε, μη μου πατάς τον κάλο πεισματάρα μου, θα τα μπλέξεις, δίχως άλλο, παιχνιδιάρα μου. Και μη μου γλιστράς σαν χέλι, αφού ξέρεις πως μπορώ, με την κάμα μου στο χέρι να 'ρθω πάλι να σε βρω. Δε φοβούμαι, βρε μαγκίτη, και θα φύγω απ' την Αθήνα, στην Αμερική θα πάω, πώς να σου το ειπώ. Μέσα στον ουρανοξύστη θα περνάω όλο φίνα, με ουίσκι θα μεθάω, κι όλο θα γλεντώ. Μάθε, πως απ' την Αθήνα, πεισματάρα μου, δεν μπορείς να κάνεις βήμα, παιχνιδιάρα μου. Και πως δε ψηφώ τον Χάρο, κι αν μου φύγεις πως μπορώ, αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω. 2. Αερόπλανο θα πάρω - Δίσκος HMV AO-2090 / 1934 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Στέλλα Βογιατζή & Κώστας Νούρος Εγώ φεύγω και σ' αφήνω μια για πάντα, βρ' αλανιάρη, στην Αμερική θα πάω, κάποιον για να βρω. Και μαζί του πια θα μείνω, που με θέλει να με πάρει, με δολάρια να γλεντάω κι όλο να μεθώ. Πάψε τα παλιογινάτια, πεισματάρα μου, να χαρείς τα δυο σου μάτια, παιχνιδιάρα μου. Ξέρεις τι καπνό φουμάρω, και για σένα πως μπορώ, αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω. Και μ' αεροπλάνο να 'ρθεις, κι όσο γρήγορα να φτάσεις, στο 'πα και στο ξαναλέγω πως δε σ' αγαπώ. Μόρτη μου κακό θα πάθεις, κι απ' τη ζήλια σου θα σκάσεις, στην Αμερική θα πάω και θα παντρευτώ. Βρε, μη μου πατάς τον κάλο πεισματάρα μου, θα τα μπλέξεις, δίχως άλλο, παιχνιδιάρα μου. Και μη μου γλιστράς σαν χέλι, αφού ξεύρεις πως μπορώ, με την κάμα μου στο χέρι να 'ρθω πάλι να σε βρω. Δε φοβούμαι, βρε μαγκίτη, και θα φύγω απ' την Αθήνα, στην Αμερική θα πάω, πώς να σου το ειπώ. Μέσα στον ουρανοξύστη θα περνάω όλο φίνα, με ουίσκι θα μεθάω, κι όλο θα γλεντώ. Μάθε, πως απ' την Αθήνα, πεισματάρα μου, δεν μπορείς να κάνεις βήμα, παιχνιδιάρα μου. Και πως δε ψηφώ τον Χάρο, κι αν μου φύγεις πως μπορώ, αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω. 3. Αερόπλανο θα πάρω - Δίσκος Odeon GA-1710 / 1934 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Ρίτα Αμπατζή & Ζαχ. Κασιμάτης Εγώ φεύγω και σ' αφήνω μια για πάντα, βρ' αλανιάρη, στην Αμερική θα πάω, κάποιον για να βρω. Και μαζί του πια θα μείνω, που με θέλει να με πάρει, με δολάρια θα γλεντάω κι όλο θα μεθώ. Πάψε τα παλιογινάτια, πεισματάρα μου, να χαρείς τα δυο σου μάτια, παιχνιδιάρα μου. Ξέρεις τι καπνό φουμάρω, και για σένα πως μπορώ αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω. Και μ' αεροπλάνο να 'ρθεις, κι όσο γρήγορα να φτάσεις, στο 'πα και στο ξαναλέγω πως δεν σ' αγαπώ. Μόρτη μου κακό θα πάθεις, κι απ' τη ζήλια σου θα σκάσεις, στην Αμερική θα πάω για θα παντρευτώ. Βρε, μη μου πατάς τον κάλο πεισματάρα μου, θα τα μπλέξεις, δίχως άλλο, παιχνιδιάρα μου. Και μη μου γλιστράς σαν χέλι, αφού ξέρεις πως μπορώ, με την κάμα μου στο χέρι να 'ρθω πάλι να σε βρω. Δε φοβούμαι, βρε μαγκίτη, και θα φύγω απ' την Αθήνα, στην Αμερική θα πάω, πώς να σου το πώ. Μέσα στον ουρανοξύστη θα περνάω όλο φίνα, με ουίσκι θα μεθάω, κι όλο θα γλεντώ. Μάθε, πως απ' την Αθήνα, πεισματάρα μου, δεν μπορείς να κάνεις βήμα, παιχνιδιάρα μου. Και πως δε ψηφώ τον Χάρο, κι αν μου φύγεις πως μπορώ αερόπλανο να πάρω, να 'ρθω πάλι να σε βρω.
Αθάνατο ρωμέικο:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::Σχίζας Ι.:::1931:::Βιολί, μπουζούκι, καφενές, ντέρτια, καημού, μεράκια, [λίγος ντερβίσικος μανές, μαστίχες καραφάκια.] χ2 Να ζήσεις Αθηναίικο, πολίτικο, σμυρναίικο, [μεθυστικό, αξέχαστο, αθάνατο Ρωμαίικο.] χ2 Αμάν, αμάν! Ανάμεσα στη θάλασσα, θα σπείρω μελιτζάνες, αχ, ρε και ξανά μελιτζάνες, για να περνά η αγάπη μου, καλέ Ντουντού, καλέ Ντουντού, αμάν, η αγάπη μου ιμάμ-μπαϊλντί να τρώει, καλέ να τρώει, καλέ να τρώει, καλέ Ντουντού, ντου, ντου, ντου, ντου. -Νταλγκά, σ' έφαγε η κουνέλα! (αντρική φωνή) -Πω, πω, πω, πω, πω, πω, πω! Όπλες! (φωνή Νταλγκά) -Άρπα την! (αντρική φωνή)
Αθάνατο Ρωμέϊκο:::Κυριακός Π.:::Σχίζας Ι.:::1929:::Βιολί, μπουζούκι, καφενές ντέρτια, καημοί, μεράκια [γλυκός παθιάρικος μανές μαστίχες καραφάκια] 2χ Να ζήσεις Αθηναίικο Πολίτικο, Σμυρναίικο [ελκυστικό αξέχαστο αθάνατο Ρωμαίικο] 2χ Αμάν, αμάν, αμάν, αμάν, ώχου καλέ μου, καλέ μου, καλέ μου. Ανάμεσα στον ουρανό, καλέ μου θα βάλω τρία ξυράφια, αμάν ξυράφια, ξυράφια ρε και ξανά ξυράφια Κόλια μου, σ’ έφαγε το κουνέλι, δεν άκουγες τον αδερφό σου Άχου, για να περνάει, καλέ μου, η αγάπη μου να κόβει το λαιμό της, καλέ μου Γεια σου Κυριακό! Σπηλιές, χασίσι, καπηλειά ζωνάρι κόκκινο, θηλιά [νυχτιές, ατέλειωτες γλυκές παραμυθένιες αγκαλιές] 2χ Να ζήσεις Αθηναίικο Πολίτικο, Σμυρναίικο [ελκυστικό αξέχαστο αθάνατο Ρωμαίικο] 2χ Ώωπα! Βαγγελιστρίτσα μου να χαράξει, να ιδώ τ’ αηδόνια πως το λένε Ώπα, ω!
Αθήνα και πάλι Αθήνα:::Βέμπο Σ.:::Σουγιούλ Μ.:::1949:::Αθήνα μου πως να στο πω σαν μάνα μου σε αγαπώ και πιο πολύ ακόμα. Κι απ’ τη ζωή σαν κουραστώ θα `θελ’ Αθήνα να θαφτώ μες στο δικό σου χώμα. Τα βράδια σου τα τρυφερά όταν τα δίχτυα τ’ αργυρά του φεγγαριού με πιάνουν και τα μαβιά τα δειλινά π’ αλλού δεν τα `δα πουθενά ποτέ να μην πεθάνουν. Αθήνα και πάλι Αθήνα κι απόψε τα χείλη μου ας πουν Αθήνα και πάλι Αθήνα και γέροι και νιοι και παιδιά σ’ αγαπούν. Με ήλιο η και με μπόρα μ’ αρέσεις Αθήνα γιατί όλη η γαλάζια μας χώρα στα χέρια σου Αθήνα μου έχει χτιστεί.
Αθηναίισσα:::Δελιάς Α.:::Δελιάς Α.:::1937:::Μες στην Αθήνα ξενυχτώ για σένα βρε μικρό μου και κάθε μέρα εγώ για σε βρ’ αμάν αμάν βρίσκω το διάβολό μου(x2) Για σένανε πίνω κρασί για σένανε σουρώνω για σένα βρ’ Αθηναίισσα βρ’ αμάν αμάν πίνω και μαραζώνω(x2) Αν θέλεις βρ’ Αθηναίισσα μαζί μου για να ζήσεις και τη φωτιά που μ’ άναψες βρ’ αμάν αμάν φρόντισε (πρόσεξε) να τη σβήσεις(x2) Κοίτα βρε Αθηναίισσα τα κόλπα σου μην κάνεις μ’ εμένανε που έμπλεξες βρ’ αμάν αμάν πέρα δε θα τα βγάλεις(x2)
Αθηναίισσα:::Περπινιάδης Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1946:::Είσαι φίνα και μ' αρέσεις Αθηναίϊσσα [στη ματιά σου κάτι έχεις καλέ μποέμισσα.] x2 Δυο κρυστάλλινα παλάτια χρυσοστόλιστα [θα σου χτίσω για τα μάτια τα σπανιόλικα.] x2 Είσαι πρώτη στην Αθήνα στο μολόησα [όμορφη γλυκειά τσαχπίνα πλάνα γόησσα.] x2 |
Αθηναίϊσσα:::Γενίτσαρης Μ.:::Δελιάς Α.:::1974:::Μες στην Αθήνα ξενυχτώ για σένα βρε μικρό μου και κάθε μέρα εγώ για σε βρ’ αμάν αμάν βρίσκω το διάβολό μου(x2) Για σένανε πίνω κρασί για σένανε σουρώνω για σένα βρ’ Αθηναίισσα βρ’ αμάν αμάν πίνω και μαραζώνω(x2) Αν θέλεις βρ’ Αθηναίισσα μαζί μου για να ζήσεις και τη φωτιά που μ’ άναψες βρ’ αμάν αμάν φρόντισε (πρόσεξε) να τη σβήσεις(x2) Κοίτα βρε Αθηναίισσα τα κόλπα σου μην κάνεις μ’ εμένανε που έμπλεξες βρ’ αμάν αμάν πέρα δε θα τα βγάλεις(x2)
Αθηναίος σεβνταλής:::Κασιμάτης Ζ.:::Δραγάτσης (Ογδοντάκης) Ι.:::1931:::Είμαι ντερτίφλης μεζεφκλής απ'την Αθήνα σεβνταλής νταρινταντράν ειμ'Αθηναίος και γλεντζές αμάν αμάν που μ'αγαπούν παρα πολλές Σπάω σεβντά με τίς Σμυρνιές τις πορτακιώτισσες πού λές και με τις αρμαθιωτισσες; νταρινταντράν και με τις φασουλιώτισσες Απ'τα ταμπάχανα είναι μιά αμάν αμάν που έχει τρελλάνει τον ντουνιά νταρινταντράν γιά μένανε τρελλαίνεται αμάν αμάν καί μήν σας κακοφαίνεται Μιά μόρτισσα Αθηναίισα τσαχπίνα ντερμπεντέρισσα και άλλη μιά Ταταυλιανή νταρινταντράν έχει ....ούνι και κλειδί
Αιγιώτισσα:::Αμπατζή Ρ.:::Ρέλλιας Ν.:::1935:::Με τα ολόξανθα μαλλιά, μικρή Αιγιωτοπούλα, τρελαίνεις γέρους και παιδιά, ωραία μου μικρούλα. Με πόζα και περήφανα, Αιγιώτισσα διαβαίνεις και του Αιγαίου τα παιδιά, σε βάσανα τα μπαίνεις. Αιγιώτισσα μικρούλα μου, σταμάτησε τη στράτα, έχω δυο λόγια να σου πω κι εξακολούθει μάτα. -Γεια σου, Θοδωράκη μου από το Γαλαξίδι! (φωνή της Ρίτας Αμπατζή) -Γεια σου, Ριτάκι μου! (φωνή της Ρίτας Αμπατζή)
Αιγιωτοπούλα:::Μηττάκη Γ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1935:::Αιγιωτοπούλα μου ξανθιά με τα φλωριά ντυμένη, μη με αφήσεις να χαθώ με την καρδιά καημένη. Πες μου πια είναι η μάνα σου να ‘ρθω να σε ζητήσω, για της πω για σένανε πως θέλω πια να ζήσω. Δε θα ζητήσω τα φλωριά να ‘χα μικρή ξανθιά μου, μόνον εσένα αγαπώ και λαχταράει η καρδιά μου.
Άιντε βρε χήρα:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::Τούντας Π.:::1928:::Άιντε, βρε χήρα άπονη και της αγάπης ψεύτρα, να μη σε δουν τα μάτια μου, πανούργα καρδιοκλέφτρα. Μάθε πως δε σε θέλω πια και νάζια μη μου κάνεις, το ίδιο το 'χω κι αν θα ζεις, το ίδιο κι αν πεθάνεις. [Δίχως την ψεύτρα αγάπη σου περνώ ευτυχισμένα,]] [κι ούτε δε θα δακρύζω πια, χήρα μου για τα σένα.]]
Άιντε ρε χήρα άπονη:::Αραπάκης Δ.:::Τούντας Π.:::1930:::Το τραγούδι «Άιντε (β)ρε χήρα (άπονη)» του συνθέτη Παναγιώτη Τούντα είναι γνωστό από τις παρακάτω ηχογραφήσεις: Περιεχόμενα 1 Με τον Γιώργο Βιδάλη 2 Με τον Δημήτρη Αραπάκη 3 Με την Ισμήνη Διατσίντου 4 Με τον Αντώνη Διαμαντίδη (Νταλγκά) (υπό τον τίτλο «Άιντε βρε χήρα») Με τον Γιώργο Βιδάλη[επεξεργασία] -Ωωωχ, να πεθάνουν όλες οι χήρες, να γλυτώσουν οι λεβέντες! Ε, κουμπάρε; Όμορφα πράματα! -Ωωωχ, καημό που έχει η χήρα! Άντε ρε χήρα άπονη και της αγάπης ψεύτρα, να μη σε δουν τα μάτια μου, πανούργα καρδιοκλέφτρα. Άντε να δούμε που θα βρεις, τα έξοχα μου χάδια και τα γλυκά μου τα φιλιά που σου ‘δινα τα βράδια. Δίχως την ψεύτρα αγάπη σου θα ζω ευτυχισμένα, ούτε δε θα δακρύζω πια, χήρα κακιά, για σένα, ούτε δε θα δακρύζω πια, χήρα κακιά, για σένα. Με τον Δημήτρη Αραπάκη[επεξεργασία] Άντε ρε χήρα άπονη και της αγάπης ψεύτρα, να μη σε δουν τα μάτια μου, πανούργα καρδιοκλέφτρα. Μάθε πως δε σε θέλω πια και νάζια μη μου κάνεις, το ίδιο το ‘χω κι αν θα ζεις, το ίδιο κι αν πεθάνεις. Δίχως την ψεύτρα αγάπη σου θα ζω ευτυχισμένα, δίχως την ψεύτρα αγάπη σου θα ζω ευτυχισμένα, ούτε δε θα δακρύζω πια, χήρα κακιά, για σένα, ούτε δε θα δακρύζω πια,χήρα κακιά, για σένα. -Γεια σου, Αραπάκη! Με την Ισμήνη Διατσίντου[επεξεργασία] Πρότυπο:Μη διαθέσιμη ηχογράφηση Με τον Αντώνη Διαμαντίδη (Νταλγκά) (υπό τον τίτλο «Άιντε βρε χήρα»)[επεξεργασία] Άιντε βρε χήρα άπονη και της αγάπης ψεύτρα, να μη σε ειδούν τα μάτια μου, πανούργα καρδιοκλέφτρα. Μάθε πως δεν σε θέλω πια και νάζια μη μου κάνεις, το ίδιο το' χω αν θα ζεις, το ίδιο κι αν πεθάνεις. [Δίχως την ψεύτρα αγάπη σου περνώ ευτυχισμένα,] χ2 κι ούτες δεκάρα δίνω πια, χήρα μου για τα σένα. Να μην πεθάνεις, χήρα μου! Όπα, όπα, όπα!
Ακόμα και στην κόλαση:::Καζαντζίδης Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1957:::Δεν αγαπώ κανένανε, κανένα δεν πονάω, οι φίλοι μου με ρίξανε, οι εχθροί μου με μισούνε, οι συγγενείς με βρίζουνε, οι ξένοι μ’ αδικούνε. Ακόμα και στην κόλαση μονάχος θέλω να ‘μαι, δε θέλω ούτε ν’ αγαπώ, ούτε να μ’ αγαπάνε. Όσες φορές συμπόνεσα τη ξένη δυστυχία, πληρώθηκα αχάριστα, μου γύρισαν τη πλάτη κι αν δεν τους επρολάβαινα, θα μου βγαζαν το μάτι. Ακόμα και στην κόλαση μονάχος θέλω να ‘μαι, δε θέλω ούτε ν’ αγαπώ, ούτε να μ’ αγαπάνε. Και μήπως η αγάπη μου δε μ’ έκανε να κλάψω, εγώ την ελυπήθηκα, την πήρα απ’ την ορφάνια και κείνη ποδοπάτησε κι αγάπες και στεφάνια. Ακόμα και στην κόλαση μονάχος θέλω να ‘μαι, δε θέλω ούτε ν’ αγαπώ, ούτε να μ’ αγαπάνε.
Άκου μικρή μου να σου πω:::Χιώτης Μ.:::Χιώτης Μ.:::1949:::Άκου μικρή μου να σου πω και πρέπει να προσέξεις [πρέπει καλά, πολύ καλά να το σκεφτείς μαζί μου που θα μπλέξεις] 2χ Να είσαι πάντα φρόνιμη να μη με βασανίζεις [και μένα την καρδούλα μου, μικρούλα μου φαρμάκια να ποτίζεις] 2χ Θέλω μαζί μου να γυρνάς μαζί μου να τα πίνεις και τη θερμή σου αγκαλιά και τα φιλιά σε άλλον να μην δίνεις.
Άκου Ντούτσε μου τα νέα:::Περπινιάδης Σ.:::Τούντας Π.:::1940:::Ανακατεύθυνση σε:Άκου Ντούτσε μου τα νέα
Αλα Τούρκα χόρεψέ μου:::Λύδια Γ.:::Τσιτσάνης Β.:::1957:::Ντύσου απόψε και στολίσου σαν χανούμισσα σωστή, αχ κι άντε πάμε να γλεντήσεις την μποέμικη ζωή κι άντε πάμε να γλεντήσεις την μποέμικη ζωή Αχ, αλά Τούρκα χόρεψέ μου χάνουμάκι μου, αλά Τούρκα κι ότι θέλεις κοριτσάκι μου. - Άιντε τα χανουμάκια ! Έλα παιδί μου ! Το γιαλέλι θα μας παίζουν με τρελές διπλοπενιές, αχ κι αλά τούρκα θα χορεύεις να καούν πολλές καρδιές κι αλά τούρκα θα χορεύεις να καούν πολλές καρδιές Αχ, αλά Τούρκα χόρεψε μου χάνουμάκι μου, αλά Τούρκα κι ότι θέλεις κοριτσάκι μου. - Έλα χανουμάκι μου, αμάν πια ! Για χατίρι σου θα σπάσουν τα τσιγγάνικα βιολιά, αχ κι ακριβά θα την πληρώσω την δική σου αγκαλιά κι ακριβά θα την πληρώσω την δική σου αγκαλιά Αχ, αλά Τούρκα χόρεψέ μου χάνουμάκι μου, αλά Τούρκα κι ότι θέλεις κοριτσάκι μου. - Χόρεψε χανουμάκι μου ! έλα παιδί μου ωχ ! Αχ, αλά Τούρκα χόρεψέ μου χάνουμάκι μου, αλά Τούρκα κι ότι θέλεις κοριτσάκι μου. - Έλα παιδί μου ωχ !
Άλα!:::Τρίο Κιτάρα:::Σουγιούλ Μ.:::1952:::Άλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα και την κοινωνία τώρα τηνε παίζω ένα παρά, βίβα, τα φαρμάκια που `ταν στίβα ποτηράκι ποτηράκι λες και κάνανε φτερά βάνε, όσα έρθουν κι όσα πάνε που θα βρούμε τέτοιο βράδυ στη ζωή μας τη ρηχή δώσε, το τραπέζι ξαναστρώσε φέρε καθαρά ποτήρια κι άντε φτου κι απ’ την αρχή. Ρώτα, το κορίτσι πρώτα πρώτα τι γουστάρει να του παίξεις μπουζουξή μου σεβνταλή βάρα, την κρυφή σου την λαχτάρα που ίσως να `ναι η αγάπη το πιοτό ή το φιλί ώπα, η καρδιά μου η σορόπα σάμπως και θα σπάσει απόψε και στα δέκα θα κοπεί φτου σου, οι πενιές του μπουζουκιού σου μου επήρανε τα ρέστα και μ’ αφήσανε ταπί. Άλα, έχω στρώσει μια κεφάλα και τα βλέπω όλα σαν μπέης και τα νιώθω σαν πασσάς άιντε, στα ποτήρια ξαναβάλτε κι άιντε βίβα μου κι εμένα κι άιντε βίβα σας κι εσάς σβήνω, πω πω Θεέ μου τι θα γίνω αγκαλιά μου το κορίτσι και τριγύρω τα βιολιά σπάστα, κι όλα ας γίνουνε ανάστα και μπαρντόν αν μπουμπουνίσει και καμία τουφεκιά.
Αλάνα Πειραιώτισσα:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1934:::Σε αγαπώ τσαχπίνα μου, τσαχπίνικο, γιατί εισ απ τον Περαία κι εσύ πολύ με αγαπάς αλάνικο, και κάνουμε παρέα Όταν σε πρωτογνώρισα, τσαχπίνα μου, μου κανες πεισματάκια και την καρδιά μου την γέμισες, αλάνικο, με χίλια δυό φαρμάκια Κι έτσι καιρός δεν πέρασε, τσαχπίνικο, τα μαύρα σου ματάκια ζηλέψανε τα μάτια μου, αλάνικο, να γίνουμε ταιράκια Τώρα που σμίξαμε τα δυο, αλάνικο, γιατί με βασανίζεις και κάθε μέρα μια γουλιά, αλάνικο, φαρμάκι με ποτίζεις
Αλάνης και μπεκρής:::Γενίτσαρης Μ.:::Γενίτσαρης Μ.:::1984:::Έναν αλάνη και μπεκρή και οπαδό του άσσου μ' έκανε η αγάπη σου και τα καμώματα σου. Χαρτί, ξενύχτι και ποτό, κάθε παρανομία που έκανα μες στη ζωή εσύ 'σουν η αιτία. Ήμουν νοικοκυρόπαιδο, παιδάκι από τα λίγα, με σένανε πον έμπλεξα κατά διαόλου πήγα.
Αλάνης μάνας γιός:::Ρούκουνας Κ.:::Τούντας Π.:::1930:::1. Αλάνης μάνας γιος - Δίσκος Parlophon B-21580 / 1929 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Ζαχ. Κασιμάτης (Ωπα ε, ρε να ζήσουν τ'αλάνια) Εγώ 'μ' αλάνης μάνας γιός, μάγκας σωστός στήν τρίχα και στον καθένα ζόρικο, αχ, κόβω με μιάς τόν βήχα ούζο και χασίσι θέλω και γλυκά-γλυκά, σαντουράκι να μου παίζει τα ντερτλίδικα (χτύπα το, ρε σκυλάραπα, χτύπα το) [τσιφτετέλι να χορεύει η μανίτσα μου, άιντε γειά σου ρε κουκλίτσα μου]x2 (ωωωπα πεθαίνω για μανίτσα όμορφη) και ο νταλγκάς στό διάολο, της καθεμιάς ας πάει, κι εγω 'χω κούκλα όμορφη αχ,μαζί μου και γλεντάει. ούζο και χασίσι θέλω και γλυκά-γλυκά, σαντουράκι να μου παίζει τα ντερτλίδικα, τσιφτετέλι να χορεύει η μανίτσα μου, άιντε γειά σου ρε κουκλίτσα μου. 2. Αλάνης μάνας γιος - Δίσκος Columbia DG-47 / 1930 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Κώστας Ρούκουνας (Ωπα ε, ρε να ζήσουν τ'αλάνια) Εγώ 'μ' αλάνης μάνας γιός, μάγκας σωστός στήν τρίχα και στον καθένα ζόρικο, αχ, κόβω με μιάς τόν βήχα ούζο και χασίσι θέλω και γλυκά φιλιά, σαντουράκι να μου παίζει τα ντερτλίδικα (χτύπα το, ρε Τζοβενάκι) τσιφτετέλι να χορεύει η μανίτσα μου, άιντε γειά σου ρε κουκλίτσα μου (ωωωπα να ζήσουν οι μάγκες, γειά σου ναυτάκι μου, γειά σου πασά μου) και ο νταλγκάς στό διάβολο, της καθεμιάς ας πάει, εγω 'χω κούκλα όμορφη, που όλο με με γλεντάει, ούζο και χασίσι θέλω και γλυκά φιλιά, σαντουράκι να μου παίζει τα ντερτλίδικα, [τσιφτετέλι να χορεύει η μανίτσα μου, άιντε γειά σου ρε κουκλίτσα μου.]x2
Αλάνης μάνας γιός:::Κασιμάτης Ζ.:::Τούντας Π.:::1929:::1. Αλάνης μάνας γιος - Δίσκος Parlophon B-21580 / 1929 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Ζαχ. Κασιμάτης (Ωπα ε, ρε να ζήσουν τ'αλάνια) Εγώ 'μ' αλάνης μάνας γιός, μάγκας σωστός στήν τρίχα και στον καθένα ζόρικο, αχ, κόβω με μιάς τόν βήχα ούζο και χασίσι θέλω και γλυκά-γλυκά, σαντουράκι να μου παίζει τα ντερτλίδικα (χτύπα το, ρε σκυλάραπα, χτύπα το) [τσιφτετέλι να χορεύει η μανίτσα μου, άιντε γειά σου ρε κουκλίτσα μου]x2 (ωωωπα πεθαίνω για μανίτσα όμορφη) και ο νταλγκάς στό διάολο, της καθεμιάς ας πάει, κι εγω 'χω κούκλα όμορφη αχ,μαζί μου και γλεντάει. ούζο και χασίσι θέλω και γλυκά-γλυκά, σαντουράκι να μου παίζει τα ντερτλίδικα, τσιφτετέλι να χορεύει η μανίτσα μου, άιντε γειά σου ρε κουκλίτσα μου. 2. Αλάνης μάνας γιος - Δίσκος Columbia DG-47 / 1930 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Κώστας Ρούκουνας (Ωπα ε, ρε να ζήσουν τ'αλάνια) Εγώ 'μ' αλάνης μάνας γιός, μάγκας σωστός στήν τρίχα και στον καθένα ζόρικο, αχ, κόβω με μιάς τόν βήχα ούζο και χασίσι θέλω και γλυκά φιλιά, σαντουράκι να μου παίζει τα ντερτλίδικα (χτύπα το, ρε Τζοβενάκι) τσιφτετέλι να χορεύει η μανίτσα μου, άιντε γειά σου ρε κουκλίτσα μου (ωωωπα να ζήσουν οι μάγκες, γειά σου ναυτάκι μου, γειά σου πασά μου) και ο νταλγκάς στό διάβολο, της καθεμιάς ας πάει, εγω 'χω κούκλα όμορφη, που όλο με με γλεντάει, ούζο και χασίσι θέλω και γλυκά φιλιά, σαντουράκι να μου παίζει τα ντερτλίδικα, [τσιφτετέλι να χορεύει η μανίτσα μου, άιντε γειά σου ρε κουκλίτσα μου.]x2
Αλάνης πια δεν είμαι εγώ:::Άλλος Καλλιτέχνης:::Τούντας Π.:::1940:::Αλάνης πια δεν είμαι ‘γω, δε θέλω να γελούνε, αλάνης πια δεν είμαι ‘γω, δε θέλω να γελούνε, οι όμορφες της γειτονιάς να με περιφρονούνε, οι όμορφες της γειτονιάς να με περιφρονούνε. Γι’αυτό και τ’απεφάσισα να γίνω αριστοκράτης, γι’αυτό και τ’απεφάσισα να γίνω αριστοκράτης, κάθε μικρή που θα με δει να χάνει τα μυαλά της, κάθε μικρή που θα με δει να χάνει τα μυαλά της. Μεταξωτό πουκάμισο, γραβάτα και κολάρο, μεταξωτό πουκάμισο, γραβάτα και κολάρο και θα διαλέξω μόνος μου, γυναίκα για να πάρω και θα διαλέξω μόνος μου, γυναίκα για να πάρω. Εντάξει τα κανόνισα, μα μέν’ η απορία, εντάξει τα κανόνισα, μα μέν’ η απορία, πως θα γενούνε όλ’ αυτά μ’αυτή την αψιλία, πως θα γενούνε όλ’ αυτά μ’αυτή την αψιλία.
Αλανιάρα απ τον Πειραιά (Κάθε βράδυ θα σε περιμένω):::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1935:::Κάθε βράδυ θα σε περιμένω κι όπου θέλω εγώ θα σε πηγαίνω θέλω από σε να μ' αγαπήσεις, αλανιάρα, τη φλόγα της καρδιάς μου να μου σβήσεις θέλω από σε να μ' αγαπήσεις, τη φλόγα της καρδιάς μου να μου σβήσεις Γεια σου αδερφάκι Μάρκο (φωνή Στράτου Παγιουμτζή) Γιατί θες μικρό να ανεστενάζω μάγκικο βρισιές να σ΄ αραδιάζω μια που λες πως είσαι απ' τον Περαία, αλανιάρα, να ξηγιέσαι μάγκικα κι ωραία μια που λες πως είσ΄ απ΄ την Αθήνα, να ξηγιέσαι μάγκικα και φίνα Ωπ ωπ ωπ ωπ ωπ (φωνή Στράτου Παγιουμτζή) Κάθε βράδυ ραντεβού μαζί μου κι όλο εσένα θ΄ αγαπώ πουλί μου έλα πάψε πια μη με παιδεύεις, αλανιάρα, κι από μένα έχεις ότι γυρεύεις έλα πάψε πια μη με παιδεύεις, κι από μένα έχεις ότι γυρεύεις
Αλανιάρα και παραλυμένη:::Περπινιάδης Σ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1934:::Απεφάσισα για να σ' αφήσω πια μαζί σου δεν μπορώ να ζήσω [είσαι μια γλωσσού, παραλυμένη αλανιάρα και ξελογιασμένη.] x2 Αγαπάς με μάγκες να ξηγιέσαι μέσα στα σοκάκια να φιλιέσαι [να 'σαι μεθυσμένη απ' τα φιλιά τους αλανιάρα μες στην αγκαλιά τους.] x2 Τώρα το 'μαθα ξελογιασμένη μέσα στο ντουνιά κρυφό δε μένει [είχα φίλους για να μου το πούνε με τους μάγκες όταν θα σε δούνε.] x2 Φύγε αλανιάρα τώρα, ίσα, (ίσα!) για να βρεις τους μάγκες στα Πατήσια [να γυρνάς μαζί τους τα βραδάκια αφού θέλεις μάγκικα χαδάκια.] x2 - Φύγε αλανιάρα και παραλυμένη. - Ώπα!
Αλανιάρα μερακλού:::Εσκενάζυ Ρ.:::Μιχαηλίδης Μ.:::1930:::Είμ’αλανιάρα μερακλού οπου ‘μαι στην Αθήνα, που ξενυχτώ στα καμπαρέ και τα περνάω φίνα.. Ούζο πίνω και μεθάω κι όλα τα ποτήρια σπάω (και χορεύω τσιφτετέλι, αχ, αμάν, αμάν το ικιτέλι..) χ2 Κάθε νυχτιά στα καμπαρέ, αυγήν αυγή στη μπύρα και το πρωί μεσ’στον τεκέ φουμάρω τη νταμίρα.. Παίζουνε κι οι ντερβισάδες, λύρα, ούτι, μπαγλαμάδες (και χορεύω τσιφτετέλι, αχ, αμάν, αμάν το ικιτέλι..) χ2 Parlophon B.21550
Αλανιάρα μου:::Διατσέντε Ι.:::Τούντας Π.:::1930:::Αχ σαν τα δικά σου μάτια έμορφα δεν έχω ιδεί αχ αλανιάρα μου τρελή, ψεύτικα νάζια μου κάνεις και με τυραγνείς βάλθηκες να με πεθάνεις αχ, δεν πονείς. Αχ αλανιάρα μου λυπήσου θα χαθώ αχ, δώσ’ μου απ’ το γλυκό σου χείλι, βάλσαμο γλυκό και με τα δυο σου ολόγλυκα μάτια αχ, να σωθώ. Αχ μέσα στα φύλλα της καρδιάς μου άνοιξες πληγή αχ αλανιάρα μου τρελή, μ’ έριξαν σ’ απελπισία και σε συλλογή μαύρισαν και την καρδιά μου αχ και πονεί. Της τύχης μου ήτανε γραφτό, για ‘να καημό αχ, μα εσύ δεν με λυπάσαι φως μου που αγαπώ τα δυο σου μαύρα κι ολόγλυκα μάτια αχ και πονώ.
Αλανιάρα σεβνταλού:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::Σκαρβέλης Κ.:::1929:::Βρε, αλανιάρα σεβνταλού, γιατί με βασανίζεις και πάντα την καρδούλα μου φαρμάκια την ποτίζεις. Με τι σεβντά και ποιά φωτιά, ο ουτιδανός θα σκάσω, πως μπλέχτηκα και καίγουμαι, και πια πονεί η καρδιά μου. [Έλα, έλα, σεβνταλού, κάνε μένα γιαβουκλού, έλα μη με τυραννείς κι ό,τι θες σε με θα βρεις.] χ2 Με ντέρτια κι αναστεναγμούς, με το λουλά γυρίζω και πάντα το κορμάκι μου, για σε το βασανίζω. Στο έλεος σου θα ‘μαι πια, ρε, σεβνταλού μικρή μου, γιατί σ’ αγάπησα πολύ, μες από τη ψυχή μου. Έλα, έλα, σεβνταλού, κάνε μένα γιαβουκλού, έλα μη με τυραννείς κι ό,τι θες σε με θα βρεις.
Αλανιάρη με φωνάζουν:::Αντωνοπούλου (Κυρία Κούλα):::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1920:::Αλανιάρη με φωνάζουν στον Περαία σαν με δουν βάρδα λένε και περνάει ο αλάνης μας νωρίς Καφετζήδες και μορτάκια [αχ, στέκουνται και με κοιτούν] 2χ και φωνάζουν βάστα γιέ μου αχ και φωνάζουν βάστα γιέ μου αχ, κάτι θέλουν να μου πουν κάτι θέλουν να μου πουν Το ζουνάρι κρεμασμένο και την κάμα μου δεξιά την κοιτάζουν όλοι τρέμουν τράβα λέγω αν βαστάς Γεια σου όμορφε, α τράβα ! Πριν μας πάρουνε χαμπάρι αχ και μας παίξουνε μπαλντά και μας παίξουνε μπαλντά [αστυνόμοι και κλητήρες] 2χ αχ και μας σπάσουν τα πλευρά και μας σπάσουν τα πλευρά Γιάλα, γιάλα, γεια σας αλανιάρηδες, γεια σας !
Αλανιάρης:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1934:::Είμαι αλανιάρης στους δρόμους και γυρίζω Κι απ' την πολλή μαστούρα μου κανένα δε γνωρίζω Απ' την πολλή τη σούρα μου το νου μου δεν ορίζω Είμαι αλανιάρης στους δρόμους και γυρίζω Τσοντάρεις, αδερφούλα μου, να πιούμε τσιμπουκάκι Μαζί να μαστουριάσουμε να παίξω μπουζουκάκι 2x τσοντάρεις, αδερφούλα, μου να πιούμε τσιμπουκάκι Κάντονε, ντερβισόμαγκα, τον αργιλέ να τρίζει Και με φωτιές του θυμαριού, να πιω και να σφυρίζει 2x Κάντονε, ντερβισόμαγκα, τον αργιλέ να τρίζει Μαστούρια όταν γίνουμε μέσα μες στον τεκέ μας Όλοι εσένα αγαπούν, περήφαν' αργιλέ μας 2x Μαστούρια όταν γίνουμε μέσα μες στον τεκέ μας (γειά σου μερακκλή μου Μάρκο) Είμαι αλανιάρης στους δρόμους και γυρίζω Κι απ' την πολλή μαστούρα μου το νου μου δεν ορίζω Απ' την πολλή τη σούρα μου κανένα δε γνωρίζω Είμαι αλανιάρης στους δρόμους και γυρίζω
Αλανιάρικο:::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1947:::Όλο μες τα ταβερνιά πας και μπεκρουλιάζεις αλανιάρικο και για μένα δεν ρωτάς ούτε και σε νοιάζει παιχνιδιάρικο Το κορμί σου κι αν πουλάς τώρα που είσαι νέα αλανιάρικο θα γεράσεις και θα λες ήτανε μοιραία παιχνιδιάρικο Δε θα βγούνε σε καλό όλ αυτά που κάνεις αλανιάρικο κοίταξε να μαζευτείς και μυαλό να βάλεις παιχνιδιάρικο Με καιρό θα κουραστείς και θα θες ν αράξεις αλανιάρικο τότες θα με θυμηθείς και πικρά θα κλάψεις παιχνιδιάρικο
Αλάνικο:::Διατσέντε Ι.:::Τούντας Π.:::1933:::Δε μπορώ, μικρό μου, δε μπορώ, τ’όμορφο σου στόμα λαχταρώ, αχ και πεθαίνω για τα λάγνα σου φιλιά, αλάνικο, μέσα στη δροσάτη σου αγκαλιά, αχ και πεθαίνω για τα λάγνα σου φιλιά, χαδιάρικο, μέσα στη δροσάτη σου αγκαλιά. Μα ‘συ δε μ’άφησες πνοή, μου ‘χεις ποτήσει με φαρμάκι τη ζωή κι είν’ η χαρά σου να ζηλεύω, να γελάς, χαδιάρικο, μ’άλλην όταν παίζεις και γλεντάς κι είν’ η χαρά σου να ζηλεύω, να γελάς, αλάνικο, μ’άλλην όταν παίζεις και γλεντάς. Θέλω πάλι, φως μου, μια βραδιά, μέσα στη δροσάτη σου αγκαλιά, στην αγκαλιά σου που με κάνει να ποθώ, αλάνικο, χάνομαι, τρελαίνομαι, μεθώ, στην αγκαλιά σου που με κάνει να ποθώ, χαδιάρικο, χάνομαι, τρελαίνομαι, μεθώ. Μα ‘συ δε μ’άφησες πνοή, μου ‘χεις ποτήσει με φαρμάκι τη ζωή κι είν’ η χαρά σου να ζηλεύω, να γελάς, αλάνικο, μ’άλλην όταν παίζεις και γλεντάς κι είν’ η χαρά σου να ζηλεύω, να γελάς, χαδιάρικο, μ’άλλην όταν παίζεις και γλεντάς.
Αλεξάνδρεια:::Ανδριανός Μ. (Σιδέρης-Κουλουριώτης):::Ατραΐδης Δ.:::1946:::Κάτω στην Αλεξάνδρεια, γιαλέλι θα κάνω ένα ταξίδι, να βρω αυτό το φάρμακο, γιαλέλι, που βγάζουν κοκαΐνη. Κι από το φάρμακο αυτό αχ, γιαλέλι, θα πάρω ένα δραμάκι, να δώσω στην αγάπη μου αχ, γιαλέλι, να πιει κι αυτή λιγάκι. Να ναρκωθεί να μη μιλά, γιαλέλι, να μη μου βγάζει γλώσσα, σαν αρχινά δε σταματά, γιαλέλι, με λίρες και με γρόσια.
Αλεξανδριανή:::Μηττάκη Γ.:::Ατραΐδης Δ.:::1946:::Κάτω στην Αλεξάνδρεια, γιαλέλι θα κάνω ένα ταξίδι, να βρω αυτό το φάρμακο, γιαλέλι, που κάνουν κοκαΐνη. Κι από το φάρμακο αυτό, γιαλέλι, θα πάρω ένα δραμάκι, να δώσω στην αγάπη μου, γιαλέλι, να πιει κι αυτή λιγάκι. Να πιει κι αυτή, να ναρκωθεί, γιαλέλι, να μη μου βγάζει γλώσσα, γιατί σα’ αρχίσει βρε παιδιά, γιαλέλι, δεν σταματάει με γρόσια.
Αλεξανδριανή φελλάχα:::Εσκενάζυ Ρ.:::Σέμσης Δ.:::1934:::Αλεξανδρινή φελάχα, πως μπερδεύτηκα, τ'αράπικα σου μάτια ερωτεύτηκα. Αραπίνα με γλυκαίνεις, αχ, με το γιαλέλι κι απ'τα χειλάκια σου στάζουνε μέλι. Είσαι κακούργα και δεν πονείς, φτάνει πια να με τυρανείς, αφού με βλέπεις τι τραβώ, δε λυπάσαι πια είσαι τ'όνειρο μου, φελάχα μου γλυκιά. Το αράπικο χορεύεις, αχ και με τρελαίνεις, με τα τσακισμάτα σου με μπερδεύεις. Σαν τρελός για να γυρίσω, πες μου το γυρεύεις, φτάνει πια φτάνει και μη με παιδεύεις. Είσαι κακούργα και δεν πονείς, φτάνει πια να με τυρανείς, [αφού με βλέπεις τι τραβώ, δε λυπάσαι πια είσαι τ'όνειρο μου, φελάχα μου γλυκιά.]x2
Αλεξανδριανή φελλάχα:::Μαγκίδου Β.:::Σέμσης Δ.:::1950:::Αλεξανδρινή φελάχα, πως μπερδεύτηκα, τ'αράπικα σου μάτια ερωτεύτηκα. Αραπίνα με γλυκαίνεις, αχ, με το γιαλέλι κι απ'τα χειλάκια σου στάζουνε μέλι. Είσαι κακούργα και δεν πονείς, φτάνει πια να με τυρανείς, αφού με βλέπεις τι τραβώ, δε λυπάσαι πια είσαι τ'όνειρο μου, φελάχα μου γλυκιά. Το αράπικο χορεύεις, αχ και με τρελαίνεις, με τα τσακισμάτα σου με μπερδεύεις. Σαν τρελός για να γυρίσω, πες μου το γυρεύεις, φτάνει πια φτάνει και μη με παιδεύεις. Είσαι κακούργα και δεν πονείς, φτάνει πια να με τυρανείς, [αφού με βλέπεις τι τραβώ, δε λυπάσαι πια είσαι τ'όνειρο μου, φελάχα μου γλυκιά.]x2
Αληθινή αγάπη:::Εσκενάζυ Ρ.:::Τούντας Π.:::1936:::1. Αληθινή αγάπη - Δίσκος Columbia DG-6199 / 1936 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ Τέτοιο όμορφο κορίτσι, όλο νιάτα και ζωή, που δεν το ‘χει ‘δει ο ήλιος, πως το βλέπουν οι γιατροί, που δεν το ‘χει ‘δει ο ήλιος, πως το βλέπουν οι γιατροί. Κρύβει μέσα στην καρδιά της κάποιο πόνο μυστικό, λιώνει κι οι γιατροί δε βρίσκουν πια κανένα γιατρικό, λιώνει κι οι γιατροί δε βρίσκουν πια κανένα γιατρικό. Τη μανούλα της φωνάζει και της λέγει μυστικά, πάψε τους γιατρούς να παίρνεις, πάψε πια τα γιατρικά, πάψε τους γιατρούς να παίρνεις, πάψε πια τα γιατρικά. Εγω μάνα μ’ θα πεθάνω και μια χάρη σου ζητώ, δυο στεφάνια πικροδάφνη μεσ’στον τάφο μου να βρω, δυο στεφάνια πικροδάφνη μεσ’στον τάφο μου να βρω. Γιατ’ ο νιός που αγαπούσα κι έλειπε στην ξενιτιά, μου τον σκότωσαν, μανούλα μ’ και δε θα ξανάρθει πια, μου τον σκότωσαν, μανούλα μ’ και δε θα ξανάρθει πια. Γι’ αυτό μάνα μου σου λέω τα στεφάνια να ‘ναι δυο, θα τον βρω στον άλλον κόσμο, μάνα μ’, θα τον παντρευτώ, θα τον βρω στον άλλον κόσμο, μάνα μ’, θα τον παντρευτώ. Αμάν, αμάν, αχ, αμάν, αμάν. 2. Αληθινή αγάπη - Δίσκος Columbia DG-6249 / 1936 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ Τέτοιο όμορφο κορίτσι, όλο νιάτα και ζωή, που δεν το ‘χει ‘δει ο ήλιος, πως το βλέπουν οι γιατροί, που δεν το ‘χει ‘δει ο ήλιος, πως το βλέπουν οι γιατροί. Κρύβει μέσα στην καρδιά της κάποιο πόνο μυστικό, λιώνει κι οι γιατροί δε βρίσκουν πια κανένα γιατρικό, λιώνει κι οι γιατροί δε βρίσκουν πια κανένα γιατρικό. Τη μανούλα της φωνάζει και της λέγει μυστικά, πάψε τους γιατρούς να παίρνεις, πάψε πια τα γιατρικά, πάψε τους γιατρούς να παίρνεις, πάψε πια τα γιατρικά. Εγω μάνα μ’ θα πεθάνω και μια χάρη σου ζητώ, δυο στεφάνια πικροδάφνη μεσ’στον τάφο μου να βρω, δυο στεφάνια πικροδάφνη μεσ’στον τάφο μου να βρω. Γιατ’ ο νιός που αγαπούσα κι έλειπε στην ξενιτιά, μου τον σκότωσαν, μανούλα μ’ και δε θα ξανάρθει πια, μου τον σκότωσαν, μανούλα μ’ και δε θα ξανάρθει πια. Γι’ αυτό μάνα μου σου λέω τα στεφάνια να ‘ναι δυο, θα τον βρω στον άλλον κόσμο, μάνα μ’, θα τον παντρευτώ, θα τον βρω στον άλλον κόσμο, μάνα μ’, θα τον παντρευτώ. Αμάν, αμάν, αχ, αμάν, αμάν. Τέτοιο εύμορφο κορίτσι(Αληθινή αγάπη) Τραγ. Κατσαρός Τέτοιο έμορφο κορίτσι, όλο νιάτα και ζωή, που δεν το ‘χε ‘δει ο ήλιος, πως το βλέπουν οι γιατροί, που δεν το ‘χε ‘δει ο ήλιος, πως το βλέπουν οι γιατροί. Τη μανούλα της φωνάζει και της λέγει μυστικά, βρε, πάψε τους γιατρούς να φέρνεις, πάψε πια τα γιατρικά, πάψε τους γιατρούς να φέρνεις, πάψε πια τα γιατρικά. Γιατ’ ο νιός που αγαπούσα κι έλειπε στα μακριά, μου τον σκότωσαν, μανούλα μ’ και δε θα ξανάρθει πια, μου τον σκότωσαν, μανούλα μ’ και δε θα ξανάρθει πια. Γι’ αυτό μάνα μου σου λέγω και μια χάρη σου ζητώ, δυο στεφάνια πικροδάφνες μεσ’στο μνήμα μου να βρω, δυο στεφάνια πικροδάφνες μεσ’στο μνήμα μου να βρω. Εγω μάνα μ’ θα πεθάνω και μια χάρη σου ζητώ, δυο στεφάνια πικροδάφνες μεσ’στο μνήμα μου να βρω, δυο στεφάνια πικροδάφνες μεσ’στο μνήμα μου να βρω. (- Γειά σου Κατσαρέ) Ααααχ,γι’ αυτό μάνα μου σου λέγω τα στεφάνια να ‘ναι δυο, βρε να τον βρω στον άλλον κόσμο, μάνα μ’, να τον παντρευτώ, να τον βρω στον άλλον κόσμο, μάνα μ’, να τον παντρευτώ.
Αλήτη μ' έκανες:::Παγιουμτζής Σ.:::Περιστέρης Σ.:::1953:::Πρότυπο:Αποσαφήνιση επιμέρους Με χτυπάει η φτώχεια κι ο βοριάς και η απιστία μιας καρδιάς. Φεύγω σαν αλήτης πια στη γη, στα τυφλά τραβώ και όπου βγει. Σπίτι και αδέρφια δεν κοιτώ κι ότι αγαπούσα παρατώ. Φεύγω μες στην έρημη βραδιά, μόνος με τ' αστέρια συντροφιά. Μ' έκανε αλήτη μια σκληρή, μια διπρόσωπη μια πονηρή. Κι άν ζωή ν' αλλάξω προσπαθώ, με τραβάει ο δρόμος πριν σταθώ.
Αλήτης με καρδιά:::Χασκήλ Σ.:::Μοσχονάς Ο.:::1952:::Τι ήθελα και αγάπησα και πήρα το φιλί της [και τώρα καταστράφηκα και γίνηκα αλήτης.] x2 Ένα παγκάκι μού' μεινε για πολυκατοικία, [κι όμως κι αν με κατέστρεψε δεν της κρατώ κακία.] x2 Είχα καρδιά κι αγάπησα, το μόνο φταίξιμό μου, [μη με γελάτε, ρε παιδιά, άστε με στον καημό μου.] x2
Αλήτης με καρδιά (Δεν της κρατώ κακία):::Μοσχονάς Ο.:::Μοσχονάς Ο.::::::Τι ήθελα και αγάπησα και πήρα το φιλί της [και τώρα καταστράφηκα και γίνηκα αλήτης.] x2 Ένα παγκάκι μού' μεινε για πολυκατοικία, [κι όμως κι αν με κατέστρεψε δεν της κρατώ κακία.] x2 Είχα καρδιά κι αγάπησα, το μόνο φταίξιμό μου, [μη με γελάτε, ρε παιδιά, άστε με στον καημό μου.] x2
Άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε:::Καλφοπούλου Σ.:::Καλδάρας Α.:::1950:::Δυο ώρες μου καυχιέσαι λες και είσαι ο Δον Ζουάν Τα λόγια του αέρος σε μένα δεν περνάν Τα ομορφόπαιδα κι οι μάγκες τύφλα να' χουνε εγώ γουστάρω μόνο αυτούς που μάτσο τα' χουνε Μου λες δεν έχω γνώση μονό μακριά μαλλιά Μα πιο καλά από σένα την ξέρω την δουλεία Και με σένα να γλεντήσω κάποτε μπορεί Και την άλλη που σε ξέρω και που σε έχω δει Μπορεί να κάνω τρέλες, μα φίνα περπατώ και δύσκολα από σένα να πέσω στο σπαστό. Και αφού ξέρεις την ζωή και οι δυο τραβιόμαστε Άλλα λόγια το λοιπόν για να αγαπιόμαστε.
Άλλαξε Μαριώ μου γνώμη:::Παγιουμτζής Σ.:::Τούντας Π.:::1939:::Αφού το ξέρεις πως πονώ , γιατί με βασανίζεις την έρημή μου την καρδιά , φαρμάκια την ποτίζεις Άλλαξε Μαριώ μου γνώμη , τώρα που ειν' καιρός ακόμη χ2 (αντίστροφα) Γιατί Μαριώ μου να γελάς , όταν για σένα κλαίγω και με πικρό παράπονο , τον πόνο μου σου λέγω Άλλαξε Μαριώ μου γνώμη , τώρα που ειν' καιρός ακόμη χ2 (αντίστροφα) Κάθισε λίγο να σκεφτείς και γνώμη πια ν' αλλάξεις γιατί ζυγώνει ο καιρός , όπου πικρά θα κλάψεις. Άλλαξε Μαριώ μου γνώμη , τώρα που ειν' καιρός ακόμη χ2 (αντίστροφα) |
Αμάν Αννίτσα:::Αμπατζή Ρ.:::Παντελίδης Σ.:::1933:::Τραγούδι Ρόζα Εσκενάζυ, Δίσκος Odeon GA 1696, 1934 {γράψτε εδώ τους στίχους} Αμάν Αννίτσα[επεξεργασία] Τραγούδι Χρύσα Βαβδύλα , Δίσκος Columbia DG 475, 1933 {γράψτε εδώ τους στίχους} Αμάν Αννίτσα[επεξεργασία] "Αμάν Αννίτσα" Τραγούδι Ρίτα Αμπατζή, Δίσκος HMV AO 2070 ,1933 Αμάν Αννίτσα, μ' έκαψες κουκλίτσα, δεν αντέχω φως μου πια, αμάν ανάβω όμορφο κουκλί μου, μου πληγώνεις την καρδιά. Αχ, σαν χορεύεις αραπικάκι, αμάν χρυσό μου, στο νταλκαδάκι. Γιαουέλ γιαουρελέλι γιαχαμπίμπι, αχ Αννίτσα μου γλυκιά, γιαλέεεεεεεεεελ, αχ με τα κολπάκια, όμορφα μου κάνεις, γιαλεεεεεεεεεελ, έμορφη τσαχπίνα πας να με τρελάνεις. Γιαλελέλι σαν χορεύεις όμορφο κουκλί μου, αχ μου παίρνεις την καρδιά. Αμάν Αννάκι, εσύ 'σαι το μεράκι και το ρίχνω στο κρασί, αχ, με σκλαβώνεις έμορφη τσαχπίνα, αχ, μου παίρνεις την ζωή. Αμάν νινί μου θα με τρελάνεις μ' αυτά τα σκέρτσα όπου μου κάνεις. Γιαουέλ γιαουέλ λέλι για γιούρι, αχ Αννίτσα μου χρυσή. Γιαλέεεεεεεεεελ αχ με τα κολπάκια, όμορφα μου κάνεις, γιαλεεεεεεεεεελ έμορφη τσαχπίνα πας να με τρελάνεις. Γιαλελέλι σαν χορεύεις όμορφο κουκλί μου αχ μου παίρνεις την καρδιά. {Ό,τι κι αν έχω,} (2x) {αμάν Aννούλα} (2x) {πάρε μου τα ούλα.} (2x) Ωχ αμάν Αννάκι, μ' έκαψες μανάκι, αχ έλα να μου σβήσεις την φωτιά. Πηγές[επεξεργασία] Διονύση Δ. Μανιάτη (καταγραφή/επιμέλεια) - «Η εκ περάτων δισκογραφία γραμμοφώνου» (Μητρόπολις ΑΕ - Αθήνα, 2006)
Αμάν Κατερίνα μου:::Περπινιάδης Σ.:::Τούντας Π.:::1936:::1. Αμάν Κατερίνα μου - Δίσκος Columbia DG-6233 / 1936 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Στελλάκης Περπινιάδης Όταν περνώ για να σε ιδώ, αχ πως με βασανίζεις έχεις κεφτέδες στη φωτιά, αχ Κατερίνα μου γλυκιά και γλυκοτηγανίζεις. Αμάν Κατερίνα μου που 'σουν Κατερίνα μου τα παραπονάκια μου , θέλω να στα πω έι μάτια σαν τα κάστανα μ' έβαλαν στα βάσανα κι όλο από την πόρτα σου θέλω να περνώ. Έχεις τσουκάλι πήλινο και ψήνεις φασουλάδα και 'γω απ' τη λαχτάρα μου , παίζοντας την κιθάρα μου σου κάνω πατινάδα. Αμάν Κατερίνα μου που 'σουν Κατερίνα μου τα παραπονάκια μου , θέλω να στα πω έι μάτια σαν τα κάστανα μ' έβαλαν στα βάσανα κι όλο από την πόρτα σου θέλω να περνώ. Κάνεις ωραία σκορδαλιά , βάζεις περίσσιο λάδι στην ταραμοσαλάτα σου, η σάλτσα η ντομάτα σου που βάζεις στο πιλάφι. Αμάν Κατερίνα μου που 'σουν Κατερίνα μου τα παραπονάκια μου, θέλω να στα πω έι μάτια σαν τα κάστανα μ' έβαλαν στα βάσανα κι όλο από την πόρτα σου θέλω να περνώ. 2. Αμάν Κατερίνα μου - Δίσκος Columbia DG-6262 / 1936 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Στελλάκης Περπινιάδης |
Αμανές πειραιώτικος:::Παγιουμτζής Σ.:::_ΑΜΑΝΕΔΕΣ:::1935:::Αμαν αμάν αμάν αμάν γιαραμάν ωχ ωχ ξαπλώσετεμε νεκρικά και σκίστε την καρδιά μου ωχ και σκίστε την καρδιά μου αμάν αμάν αμάν Ωχ Γεια σου Λάμπρο μου με τις όμορφες πενιές σου Αμάν αμάν και σκίστε την καρδιά μου και βγάλτε μου το σάρακα που τρώει τα σωθικά μου αμάν αμάν αμάν Γιαν γιαραμάν αμάν αμάν αμάν αμάν Ωχ μ' έφαγες.... Γεια σου Σαλονικιέ μου Αμάν αμάν και βγάλτε μου το σάρακα που τρώει τα σωθικά μου αμάν αμάν αμάν Γιαν γιαν ωχ αμάν αμάν αμάν αμάν Γεια σου Στράτο μου Αϊβαλιώτη'
Αμαξά, προσοχή!:::Μπίνης Τ.:::Περιστέρης Σ.:::1950:::Αμαξά τσίφτη, χτύπα το καμτσίκι, [τ’ άλογα σου πιο γοργά κι έχω συντροφιά τη Μαριώ.]x2 Ρίξε την κουκούλα κι έπιασε βροχούλα, [αμαξά μου προσοχή να μη μου βραχεί η Μαριώ.]x2 Αμαξά σταμάτα, άλλαξε τη στράτα, [τράβα στο Σκαραμαγκά, μια και το ζητά η Μαριώ.]x2 Είναι χαϊδεμένη, καλομαθημένη, [είναι ντερμπεντέρισσα, η μποέμισσα η Μαριώ.]x2 |
Αμαρτωλή:::Περπινιάδης Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1947:::Γιατί το δρόμο σου ν' αλλάξεις για δυο στολίδια άμυαλη τρελλή και το στεφάνι σου να το πετάξεις να γίνεις στη ζωή αμαρτωλή. Τώρα στους δρόμους κάνεις βόλτες με παγωμένη κι άδεια την καρδιά μα θα σου φαίνονται βαρειές οι πόρτες που θα σε δέχονται κάθε βραδυά. Και κάθε νύχτα θα περιμένεις διαβάτη για να βρεις αγοραστή και ντροπιασμένη μπρος μας θα διαβαίνεις με νέο κάθε τόσο εραστή. |
Αν δεν με θέλεις χήρα μου:::Παγιουμτζής Σ.:::Δραγάτσης (Ογδοντάκης) Ι.:::1938:::Αν δεν με θέλεις χήρα μου, να ‘ρθω στη γειτονιά σου, πάλι κι αν θέλω να το ‘πεις, με όλη την καρδιά σου, αν δεν με θέλεις χήρα μου, να ‘ρθω στη γειτονιά σου. Θα ‘ρθω κι απόψε, θα διαβώ και δε ξαναδιαβαίνω, πολλές φορές με γέλασες και γνώμη δε μαθαίνω, θα ‘ρθω κι απόψε, θα διαβώ και δε ξαναδιαβαίνω. Το ξέρω άλλον αγαπάς, μ’άλλον τα ‘χεις μπλεγμένα και μένα με παράτησες τι σου ‘χω καμωμένα, το ξέρω άλλον αγαπάς, μ’άλλον τα ‘χεις μπλεγμένα. Αγάπησες εκείνονε και ξέχασες εμένα, γιατί μισείς τα λόγια σου, που μου ‘χεις ειπωμένα, αγάπησες εκείνονε και ξέχασες εμένα.
Αν δεν πιστεύεις ρώτησε (Το λεβεντόπαιδο):::Μπέλλου Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1952:::Είμ' ένα λεβεντόπαιδο του λιμανιού βαρκάρης, και πριν με πάρεις μάθε το πως θά'μαι ο καβαλλάρης. Ό,τι σου λέω θα μ' ακούς χωρίς αμφιβολία, γιατί όλοι με προσέχουνε κάτω στην παραλία. Αν δεν πιστεύεις ρώτησε και πες για τ΄όνομα μου, με δείχνουν με το δάχτυλο για την παλικαριά μου. Σχόλια[επεξεργασία] -Στίχοι Ανάργυρου Αντιβάχη. Το τραγούδι έχει πραγματικό συνθέτη τον Μιχάλη Γενίτσαρη, ο οποίος το χάρησε στον Γ. Παπαϊωάννου (κατά δήλωση και των δύο συνθετών στον ρεμπετολόγο Κώστα Χατζηδουλή).
Αν είσαι φίλος (Πες μου τον πόνο σου):::Λίντα Μ.:::Χιώτης Μ.:::1960:::Πρώτη φορά τα μάτια σου τα βλέπω δακρυσμένα είμαστε φίλοι από παιδιά κι αυτό που κρύβεις στην καρδιά να μου το πεις κι εμένα. Πες μου λοιπόν, πες μου λοιπόν τον πόνο σου και θα τον μοι και θα τον μοιραστούμε [και σαν δυο φίλοι που ‘μαστε την άκρη θα τη βρούμε.] 2χ Αν είσαι φίλος να μου πεις ποιος πόνος σε πληγώνει μήπως αγάπησες καμιά και η φτωχή σου η καρδιά πονεί και μαραζώνει. Πες μου λοιπόν, πες μου λοιπόν τον πόνο σου και θα τον μοι και θα τον μοιραστούμε [και σαν δυο φίλοι που ‘μαστε την άκρη θα τη βρούμε.] 2χ
Αν ήμουν άντρας:::Χωματιανού Κ.:::Παπάζογλου Β.:::1934:::Γρήγορο χασάπικο. Δίσκος Odeon GA 1765 του 1933 με την Κατίνα Χωματιανού. Ορχήστρα με βιολί, κιθάρα και ούτι. Στίχοι[επεξεργασία] Αν ήμουν άντρας θα 'καιγα Πειραία και Αθήνα και Βάγγο ας με λέγανε κι ας μη με λέγαν Ντίνα (x2) Θα είχα γυναίκες γκόμενες, την εβδομάδα δέκα μα βλαστημώ τη μάνα μου, που μ' έκανε γυναίκα. (x2) Πάντα θε να φερνόμουνα σα φίνι κουτσαβάκι στο χέρι μου θα κράταγα με φούντα μπεγλεράκι. (x2) Και θα γυρνούσα με ταξί Πειραία και Αθήνα στις μπύρες και στα καμπαρέ να την περνάω φίνα. (x2) Αχ, βρε ντουνιά σε βλαστημώ, γιατ' είμ' αδικημένη για της γυναίκας την καρδιά δεν είμαι γεννημένη. (x2) Σχόλια[επεξεργασία] Με αυτό το τραγούδι πρωτοεμφανίζεται στα 1933 στη δισκογραφία ο Βαγγέλης Παπάζογλου (αν και στην ετικέττα του δίσκου αναφέρεται λανθασμένα ως Ν. Παπάζογλου). Πρόκειται για τραγούδι-πρόκληση για τα πουριτανικά ήθη της εποχής του, λόγω των σαφών υπαινιγμών του στη γυναικεία ομοφυλοφιλία. Βιβλιογραφία[επεξεργασία] Μανιάτης Δ. Διονύσης (Καταγραφή και επιμέλεια) 2006. Η εκ περάτων δισκογραφία γραμμοφώνου. Μητρόπολις ΑΕ: Αθήνα. Κουνάδης Παναγιώτης: Αρχείο Ελληνικής Δισκογραφίας - Συνθέτες του Ρεμπέτικου - Ευάγγελος Παπάζογλου ΙΙ (ένθετο)
Αν ήξερες ποιός είμαι 'γω:::Ορφανίδης Μ.:::Χιώτης Μ.:::1956:::Αν θες να δεις ποιος είμαι εγώ, και τι αξία έχω, τράβα και ρώτα να σου πουν, πόσες γυναίκες μ' αγαπούν, κι εγώ δεν τις προσέχω. Αν ήξερες ποιος είμαι 'γω και αν μάθεις την ζωή μου, πρέπει να το 'χεις καύχημα, που περπατάς μαζί μου. Εσύ μονάχα μπόρεσες, και μ' έκανες δικό σου, όταν με πρωτοφίλησες, μες την καρδία μου μίλησες και ζω ποια στο πλευρό σου. Αν ήξερες ποιος είμαι 'γω και αν μάθεις την ζωή μου, πρέπει να το 'χεις καύχημα, που περπατάς μαζί μου. Είδαν πολλά τα μάτια μου, μέσα σ' αυτήν την πλάση, γλέντια, ξενύχτια, και πιοτά, δόξα, γυναίκες, και λεφτά τα έχω πια χορτάσει. Αν ήξερες ποιος είμαι 'γω και αν μάθεις την ζωή μου, πρέπει να το 'χεις καύχημα, που περπατάς μαζί μου.
Αν ήξερες ποιός είμαι εγώ:::Καζαντζίδης Σ.:::Χιώτης Μ.:::1956:::Αν θες να δεις ποιος είμαι εγώ, και τι αξία έχω, τράβα και ρώτα να σου πουν, πόσες γυναίκες μ' αγαπούν, κι εγώ δεν τις προσέχω. Αν ήξερες ποιος είμαι 'γω και αν μάθεις την ζωή μου, πρέπει να το 'χεις καύχημα, που περπατάς μαζί μου. Εσύ μονάχα μπόρεσες, και μ' έκανες δικό σου, όταν με πρωτοφίλησες, μες την καρδία μου μίλησες και ζω ποια στο πλευρό σου. Αν ήξερες ποιος είμαι 'γω και αν μάθεις την ζωή μου, πρέπει να το 'χεις καύχημα, που περπατάς μαζί μου. Είδαν πολλά τα μάτια μου, μέσα σ' αυτήν την πλάση, γλέντια, ξενύχτια, και πιοτά, δόξα, γυναίκες, και λεφτά τα έχω πια χορτάσει. Αν ήξερες ποιος είμαι 'γω και αν μάθεις την ζωή μου, πρέπει να το 'χεις καύχημα, που περπατάς μαζί μου.
Αν θα σ' αφήσει τι θα κάνεις:::Παγιουμτζής Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1946:::Σ' έχουν πλανέψει κάποια μάτια, όμορφα, νοσταλγικά. Τα 'χεις στολίδι και καμάρι και σε λιώνουν μυστικά. Αν θα σ' αφήσει, τι θα κάνεις; Μες στο βούρκο θα πεθάνεις, ντροπιασμένη πάντα θα γυρνάς. Και μια μποέμισσα θα γίνεις, στις ταβέρνες θα τα πίνεις, μα θα τα πληρώσεις, μην ξεχνάς! Μέρα και νύχτα θα σε δέρνει ένας πόνος μυστικά. Κι 'ναι το κρίμα, που πληρώνει η μπαμπέσα σου καρδιά! Όσο κι αν κλάψεις κι αν δακρύσεις θα σε κρατούν οι αναμνήσεις δε θα βρεις αλλού παρηγοριά! Λούσα θα κάνεις, θα γλεντήσεις, μα μια ώρα θα γυρίσεις, μέσα στην παλιά μας τη φωλιά! Αν θα σ' αφήσει, τι θα κάνεις; Μες στο βούρκο θα πεθάνεις, ντροπιασμένη πάντα θα γυρνάς. Και μια μποέμισσα θα γίνεις, στις ταβέρνες θα τα πίνεις, μα θα τα πληρώσεις, μην ξεχνάς!
Αν θέλεις κι αν δεν θέλεις:::Αμπατζή Ρ.:::Σουγιούλ Μ.:::1939:::Αν θέλεις κι αν δεν θέλεις, αγάπη μου χρυσή, (εγώ θε να σε πάρω κι ας μη με θες εσύ.)x2 Θα ‘ρθω ένα βραδάκι για σένα, ωραία μου (και θα σου τραγουδήσω με την παρέα μου.)x2 Όταν σε δω να βγαίνεις στο παραθύρι σου (και τη ζωή μου δίνω για το χατίρι σου.)x2 Αν θέλεις κι αν δεν θέλεις, δε θα στο ξαναπώ, (θα ‘ρθω και θα σε κλέψω, γιατί σε αγαπώ.)x2 Αν θέλεις κι αν δεν θέλεις, αγάπη μου χρυσή, (εγώ θε να σε πάρω κι ας μη με θες εσύ.)x2 |
Αν θέλεις να με δεις γαμπρό:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1940:::Αν θέλεις να με δεις γαμπρό κατέβαινε μια δόση, |από τη προίκα που ‘ταξε ο γέρος σου να δώσει x2 Δεν είναι μια, δεν είναι δυο που τα ‘χουμε μιλήσει, |πρέπει κανείς να ‘χει λεφτά για να μπορεί να ζήσει x2 Έλα λοιπόν μη σκέπτεσαι και φρόντισε λιγάκι, γρήγορα ο πατέρας σου να δώσει παραδάκι. x2
Αν σ' αγαπώ δεν φταίω εγώ:::Αμπατζή Ρ.:::Τούντας Π.:::1937:::1. Αν σ' αγαπώ δεν φταίω εγώ - Δίσκος Columbia DG-6345 / 1937 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Ρίτα Αμπατζή & Στελλάκης Περπινιάδης [Όταν τα μαύρα μάτια σου, μικράκι μου, κοιτάζω,] χ2 [γιατί με πόνο τραγουδώ, γιατί βαριά στενάζω;] χ2 Α, α, αχ! Η πλανεύτρα σου η ματιά! Α, α, αχ! Μου ανάβει την καρδιά. [Όταν σου πω τον πόνο μου γιατί να μου κακιώνεις,] χ2 [εγώ σου λέγω σ' αγαπώ κι εσύ με φαρμακώνεις.] χ2 Α, α, αχ! Η πλανεύτρα σου η ματιά! Α, α, αχ! Μου ανάβει την καρδιά. [Αν σ' αγαπώ, δεν φταίω εγώ, μικρό μου χαϊδεμένο,] χ2 [φταίνε τα μάτια σου τα δυο, που μ' έχουν μαγεμένο.] χ2 Α, α, αχ! Η πλανεύτρα σου η ματιά! Α, α, αχ! Μου ανάβει την καρδιά. 2. Αν σε αγαπώ τι πταίω εγώ - Δίσκος Odeon GA-1543 / Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Γιώργος Βιδάλης [Όταν τα μαύρα μάτια σου, μικράκι μου, κοιτάζω,] χ2 [γιατί με πόνο τραγουδώ, γιατί αχ, γιατί βαριά στενάζω;] χ2 Α, α, αχ! Τι μεράκι και σεβντάς! Α, α, αχ! Μου ανάβεις στην καρδιά. Κι όταν σου πω τον πόνο μου, μικράκι μου, κακιώνεις, δε με πονεί η καρδούλα σου και όλο με μαλώνεις, αν σ' αγαπώ, τι φταίγω εγώ, κι αν λιώνω απ’τον σεβντά σου, φταίνε τα μάτια σου τα δυο κι η τόση ομορφιά σου. Αν σ' αγαπώ, τι φταίγω εγώ κι αν λιώνω απ’τον σεβντά σου, φταίνε τα μάτια σου τα δυο κι η τόση ομορφιά σου.
Αν σ' αγαπώ τι φταίω εγώ:::Βιδάλης Γ.:::Τούντας Π.:::1930:::
Notice: Undefined index: parse in /home/max/newforum2/getwikiforpdf.php on line 17

Αν σε χάσω τί θα γίνω:::Χασκήλ Σ.:::Χατζηχρήστος Α.:::1950:::Στα μάτια όταν σε κοιτώ, να ξέρεις πως καρδιοχτυπώ, [με το φόβο πάντα σβήνω αν σε χα.. αν σε χάσω τι θα γίνω.] χ2 Όταν σε έχω αγκαλιά και σε γεμίζω με φιλιά, [με το φόβο πάντα σβήνω, αν σε χα.. αν σε χάσω τι θα γίνω.] χ2 Χατήρι κι αν δε μου χαλάς και δείχνεις ότι μ' αγαπάς, [με το φόβο πάντα σβήνω, αν σε χα.. αν σε χάσω τι θα γίνω] χ2
Αν φύγεις για την ξενιτιά:::Αμπατζή Ρ.:::Σέμσης Δ.:::1938:::Αν φύγεις για την ξενιτιά και μοναχή μ' αφήσεις, να ξέρεις δεν θα ζήσω πια και να με λησμονήσεις. Μη μου το πεις το "έχε γεια", γιατί είν' όλο φαρμάκι, πρέπει καλά να το σκεφτείς, αν με πονάς λιγάκι. Για πες μου τι σε πείραξα, που θες να χωριστούμε και η σκληρή σου η καρδιά ζητά να ξεχαστούμε. Τα όσα ορκιστήκαμε τώρα δεν τα θυμάσαι, ζητάς να φύγεις μακριά και μένα δε λυπάσαι. Μη μου το πεις το "έχε γεια", γιατί είν' όλο φαρμάκι, πρέπει καλά να το σκεφτείς, αν με πονάς λιγάκι.
Αν φύγουμε στον πόλεμο:::Βαμβακάρης Μ.:::Ολλανδέζος Σ.:::1940:::Αν φύγουμε στον πόλεμο, μικρό μου Χαρικλάκι θα κάνεις τον εισπράκτορα ή και το σοφεράκι θα κάνεις τον εισπράκτορα ή και το σοφεράκι αν φύγουμε στον πόλεμο, μικρό μου Χαρικλάκι. Θ' αφήσεις το νοικοκυριό, θ' αφήσεις την κουζίνα τραγιάσκα θα φορείς στραβά, θα σου πηγαίνει φίνα τραγιάσκα θα φορείς στραβά, θα σου πηγαίνει φίνα θ' αφήσεις το νοικοκυριό, θ' αφήσεις την κουζίνα. Θα κόβεις εισιτήριο, στο τραμ, για το Παγκράτι οι γέροι θα σου κλείνουνε, με πονηριά το μάτι οι γέροι θα σου κλείνουνε, με πονηριά το μάτι θα κόβεις εισιτήριο, στο τραμ, για το Παγκράτι. Κι όσοι για τα ματάκια σου, τα μαύρα τσιμπηθούνε, και ρέστα 'πο χιλιάρικο, ποτέ δε θα ζητούνε, και ρέστα 'πο χιλιάρικο, ποτέ δε θα ζητούνε, κι όσοι για τα ματάκια σου, τα μαύρα τσιμπηθούνε.
Ανάθεμα την ώρα που σε είδα:::Τζουανάκος Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1952:::Τ' ήρθα κι έπεσα στα χέρια τα δικά σου και με βούλιαξε η τόση απονιά σου. [Ειμ' ένα πλοίο που γυρνά χωρίς πυξίδα ανάθεμα, ανάθεμα την ώρα που σε είδα.] x2 Αποτσίγαρο στο δρόμο μ' έχεις ρίξει και το αίμα μου, μου το 'χεις πια ρουφήξει. [Πως την έπαθα εγώ που 'μαι ατσίδα ανάθεμα, ανάθεμα την ώρα που σε είδα.] x2 Τι με πότισες και σκλάβο μ' έχεις κάνει για τον πόνο μου δε βρίσκεται βοτάνι. Αφού μ' έκανες και ζω χωρίς ελπίδα ανάθεμα, ανάθεμα την ώρα που σε είδα.
Ανάθεμα την ώρα που σε είδα:::Τζουανάκος Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1952:::Τ' ήρθα κι έπεσα στα χέρια τα δικά σου και με βούλιαξε η τόση απονιά σου. [Ειμ' ένα πλοίο που γυρνά χωρίς πυξίδα ανάθεμα, ανάθεμα την ώρα που σε είδα.] x2 Αποτσίγαρο στο δρόμο μ' έχεις ρίξει και το αίμα μου, μου το 'χεις πια ρουφήξει. [Πως την έπαθα εγώ που 'μαι ατσίδα ανάθεμα, ανάθεμα την ώρα που σε είδα.] x2 Τι με πότισες και σκλάβο μ' έχεις κάνει για τον πόνο μου δε βρίσκεται βοτάνι. Αφού μ' έκανες και ζω χωρίς ελπίδα ανάθεμα, ανάθεμα την ώρα που σε είδα.
Ανάθεμα τον έρωτα:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Δερβενιώτης Θ.:::1956:::Ανάθεμα στον έρωτα πως μ’ έχει καταντήσει το δόλιο το κορμάκι μου καημούς το ‘χει ποτίσει αχ καημούς το ‘χει ποτίσει έρωτα έρωτα πανάθεμά σε αχ γιατί αχ γιατί δε με λυπάσαι Ήμουν λουλούδι δροσερό και μοσχομυρισμένο μα η αγάπη μ’ έκανε να είμαι μαραμένο αχ να είμαι μαραμένο έρωτα έρωτα πανάθεμά σε αχ γιατί αχ γιατί δε με λυπάσαι Το κλάμα με φαρμάκωσε μου ‘κάψε την καρδία μου και τώρα πια ποτίζομαι μον’ απ’ τα δάκρια μου αχ μον’ απ’ τα δάκρια μου έρωτα έρωτα πανάθεμά σε αχ γιατί αχ γιατί δε με λυπάσαι
Ανατολή:::Χατζηχρήστος Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1947:::Θέλω να φύγω μακρυά για το Μαρόκο βρε παιδιά μες την Αφρική να γνωρίσω τους αγάδες τους μεγάλους ντερβισάδες στην Ανατολή Φίλους θα πιάσω με σκοπό μες τον οντά τους για να μπω μες την Αφρική Να ξαπλώσω σε ντιβάνια σε πασάδικα ντουμάνια στην Ανατολή Σαν θ΄αποκτήσω και φλουριά θα κυρηχτώ μαχαραγιάς μες την Αφρική ν΄απολαύσω τις σουλτάνες τις πιο φίνες αφρικάνες στην Ανατολή. |
Άναψε το τσιγάρο:::Λίντα Μ.:::Κλουβάτος Γ.:::1958:::Σε πόνεσε η καρδιά μου και σε γουστάρει θέλω τα δυο σου χέρια για μαξιλάρι άσε να γύρω απόψε στην αγκαλιά σου πες μου το ναι καλέ μου κι όλα δικά σου, αχ, αμάν. Άναψε το τσιγάρο δως μου φωτιά [έχω μεγάλο ντέρτι μες την καρδιά] 2χ άναψε το τσιγάρο δως μου φωτιά. Άσε να σε φιλήσω να σε χορτάσω η νύχτα θα περάσει και θα σε χάσω ο χωρισμός αν φτάσει θα με πληγώσει ποτέ αυτή η νύχτα μην ξημερώσει, αχ, αμάν. Άναψε το τσιγάρο δως μου φωτιά [έχω μεγάλο ντέρτι μες την καρδιά] 2χ άναψε το τσιγάρο δως μου φωτιά. Ακόμα δεν πιστεύω πως ειν’ αλήθεια μου φαίνονται όλα απόψε σαν παραμύθια το χάραμα σαν φτάνει πως το φοβάμαι γιατί θα φύγεις πάλι και μόνος θα ‘μαι, αχ, αμάν. Άναψε το τσιγάρο δως μου φωτιά [έχω μεγάλο ντέρτι μες την καρδιά] 2χ άναψε το τσιγάρο δως μου φωτιά.
Ανδριώτισσα:::Παγιουμτζής Σ.:::Τούντας Π.:::1939:::Μπερδεύτηκα, μπερδεύτηκα, μπερδεύτηκ’ Ανδριώτισσα, στα δίχτυα τα δικά σου. Και σκλάβο σου με κάνανε τα πρώτα τα φιλιά σου, μπερδεύτηκ’ Ανδριώτισσα, στα δίχτυα τα δικά σου. Κι αν θες στην Α, κι αν θες στην Α, κι αν θες στην Άνδρο για να πας κι αν θες στην Άνδρο για να πας, μαζί σου θα μπαρκάρω. Και της μανούλα σου θα πω, πως θέλω να σε πάρω κι αν θες στην Άνδρο για να πας, μαζί σου θα παρκάρω. Επήρα την, επήρα την, επήρα την απόφαση, επήρα την απόφαση, μαζί σου πια να ζήσω. Κι ένα σπιτάκι, κούκλα μου, στην Άνδρο θα σου κτίσω, επήρα την απόφαση, μαζί σου πια να ζήσω.
Ανδριώτισσα:::Παγιουμτζής Σ.:::Τούντας Π.:::1939:::Μπερδεύτηκα, μπερδεύτηκα, μπερδεύτηκ’ Ανδριώτισσα, στα δίχτυα τα δικά σου. Και σκλάβο σου με κάνανε τα πρώτα τα φιλιά σου, μπερδεύτηκ’ Ανδριώτισσα, στα δίχτυα τα δικά σου. Κι αν θες στην Α, κι αν θες στην Α, κι αν θες στην Άνδρο για να πας κι αν θες στην Άνδρο για να πας, μαζί σου θα μπαρκάρω. Και της μανούλα σου θα πω, πως θέλω να σε πάρω κι αν θες στην Άνδρο για να πας, μαζί σου θα παρκάρω. Επήρα την, επήρα την, επήρα την απόφαση, επήρα την απόφαση, μαζί σου πια να ζήσω. Κι ένα σπιτάκι, κούκλα μου, στην Άνδρο θα σου κτίσω, επήρα την απόφαση, μαζί σου πια να ζήσω.
Ανεμότρατα:::Ρούκουνας Κ.:::Ρούκουνας Κ.:::1946:::Μια τράτα εξεκίνησε ψαράδες φορτωμένη, πρωί-πρωί χαράματα, γιαλό-γιαλό πηγαίνει. Φεύγει πρίμα η καημένη με ψαράδες στολισμένη. Ρίχνουν τα δίχτυα στο γιαλό, ρίχνουν πασμό για δόλο, κι οι ναύτες περιμένουνε 'ν' από 'ξω από το μώλο. Σε λιγάκι αρχινάνε όλοι μπρόκο να τραβάνε. Κουλούρα κάνουν τα σχοινιά οι ναύτες κουρασμένοι, μα η καλάδα έρχεται σαρδέλα γιομισμένη. Οι ψαράδες οι καημένοι χρόνια θαλασσοβρεμένοι. Φορτών' η τράτα την ψαριά κι οι ναύτες σα λιοντάρια, κουπιά τραβούν και τραγουδούν στα έμορφα ακρογιάλια. Έγια-μόλα για να βγούμε πάλ' απόψε να τα πιούμε.
Άνθρωπε (Πάλι κι απόψε σκεφτικός):::Χασκήλ Σ.:::Καλδάρας Α.:::1949:::Πάλι σε βλέπω σκεφτικό, τί έχεις άνθρωπέ μου; Ποιο βάσανο σε τυραννά, τυραννά και δε μιλάς καλέ μου! Ποιο βάσανο σε τυραννά, άνθρωπε και δε μιλάς καλέ μου! Απόψε θέλω να χαρείς, μη μου χαλάς τα κέφια! Μήπως κι εμείς δεν έχουμε, έχουμε, μες την καρδιά μας ντέρτια! Μήπως κι εμείς δεν έχουμε, άνθρωπε, μες την καρδιά μας ντέρτια! Καθένας κρύβει στην καρδιά και το δικό του δράμα. Κουράγιο θέλει η ζωή, η ζωή, τι βγαίνει με το κλάμα; Κουράγιο θέλει η ζωή, άνθρωπε, τι βγαίνει με το κλάμα;
Άνθρωποι, άνθρωποι:::Νίνου Μ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1948:::Άνθρωποι, άνθρωποι κακούργοι, πονηροί, που σαν μαγνήτης σας τραβά η αδικία, γιατί φερνόσαστε σκληροί και μοχθηροί κι όλα τα βλέπετε στον κόσμο με κακία. Άνθρωποι, άνθρωποι σκληροί! Γιατί ζηλεύετε των άλλων τη χαρά, γιατί στο νου σας το κακό έχετε βάλει; Γιατί με μίσος φοβερό, κάθε φορά, το μάτι ο ένας τ' αλλουνού κοιτά να βγάλει; Άνθρωποι, άνθρωποι σκληροί! Άνθρωποι, άνθρωποι, γλεντήστε τη ζωή, μόνο μ' αγάπη αληθινή και καλοσύνη, γιατί η ζωή μας θα χαθεί σε μια στιγμή και μια κακία μόνο, απ' όλα αυτά, θα μείνει! Άνθρωποι, άνθρωποι σκληροί!
Αννούλα μου για σένα:::Βέρρα Τ.:::Χρυσαφάκης Μ.:::1959:::Οι μοίρες σε προικίσανε Αννούλα μου με χάρη ένας λεβέντης σ’ αγαπά και θα ‘ρθει να σε πάρει [έρχεται από τα ξένα, αχ Αννούλα μου για σένα] 2χ Σε γνώρισε από μικρή, μεγάλωσε στα ξένα γι’ αυτό το αποφάσισε να ‘ρθει να πάρει εσένα [έρχεται από τα ξένα, αχ Αννούλα μου για σένα] 2χ Στα ξένα όπου ήτανε τώρα έχει πλουτίσει και τ’ όνειρό του ήτανε εσένα ν’ αποκτήσει [έρχεται από τα ξένα, αχ Αννούλα μου για σένα] 2χ
Άνοιξε:::Αποστόλου Δ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1949:::Το παράθυρο κλεισμένο, σφαλιγμένο σκοτεινό [για ποιο λόγο δεν τ' ανοίγεις, πεισματάρα να σε δω.] x2 [Άνοιξε άνοιξε γιατί δεν αντέχω, φτάνει πια, φτάνει πια να με τυραννάς.] x2 Ξεροστάλιασα στ' αγιάζι ώρες να σου τραγουδώ, [η καρδιά μου φλόγες βγάζει, μα δεν βγαίνεις να σε δω.] x2 [Άνοιξε άνοιξε γιατί δεν αντέχω, φτάνει πια, φτάνει πια να με τυραννάς.] x2
Άνοιξε βαθειά τα στήθια :::Γκρέυ Κ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1958:::Άνοιξε βαθιά τα στήθια, ξέσκισε μου την καρδιά, να μου φέρει δάκρυ ο πόνος, να με κα- να με κάψει σα φωτιά. Αφού απ’τα εμπόδια δε θα γίνω ταίρι σου, θέλω ο θάνατος να έρθει απ’το χέρι σου. Δεν αντέχω άλλο πλέον, έσπασε η υπομονή, κουρασμένο το κορμί μου μέχρι πο- μέχρι πότε θα πονεί. Αφού απ’τα εμπόδια δε θα γίνω ταίρι σου, θέλω ο θάνατος να έρθει απ’το χέρι σου. Άνοιξε βαθιά τα στήθια, να μου κάψεις την καρδιά, στη μεγάλη αγωνία δώσε τε- δώσε τέλος τώρα πια. Αφού απ’τα εμπόδια δε θα γίνω ταίρι σου, θέλω ο θάνατος να έρθει απ’το χέρι σου. |
Άνοιξε γιατί δεν αντέχω (Το παράθυρο κλεισμένο):::Μπέλλου Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1948:::Το παράθυρο κλεισμένο, σφαλιγμένο σκοτεινό [για ποιο λόγο δεν τ' ανοίγεις, πεισματάρα να σε δω.] x2 [Άνοιξε άνοιξε γιατί δεν αντέχω, φτάνει πια, φτάνει πια να με τυραννάς.] x2 Ξεροστάλιασα στ' αγιάζι ώρες να σου τραγουδώ, [η καρδιά μου φλόγες βγάζει, μα δεν βγαίνεις να σε δω.] x2 [Άνοιξε άνοιξε γιατί δεν αντέχω, φτάνει πια, φτάνει πια να με τυραννάς.] x2
Άνοιξε γιατί δεν αντέχω (Το παράθυρο κλεισμένο):::Τσομίδης Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::....:::Το παράθυρο κλεισμένο, σφαλιγμένο σκοτεινό [για ποιο λόγο δεν τ' ανοίγεις, πεισματάρα να σε δω.] x2 [Άνοιξε άνοιξε γιατί δεν αντέχω, φτάνει πια, φτάνει πια να με τυραννάς.] x2 Ξεροστάλιασα στ' αγιάζι ώρες να σου τραγουδώ, [η καρδιά μου φλόγες βγάζει, μα δεν βγαίνεις να σε δω.] x2 [Άνοιξε άνοιξε γιατί δεν αντέχω, φτάνει πια, φτάνει πια να με τυραννάς.] x2
Άνοιξε και μετάνιωσα:::Καζαντζίδης Σ.:::Χιώτης Μ.:::1955:::- Χαράματα στην πόρτα μου, άραγε ποιός χτυπάει; Χαράματα στο σπίτι μου, ποιός να ‘ναι, τι ζητάει; Άνοιξε και μετάνιωσα, συγνώμη σου ζητάω. Εγώ είμαι η γυναίκα σου, που ακόμα σ’αγαπάω. Με ξύπνησες χαράματα απ’το ζεστό κρεβάτι, τώρα που ήρθες είν’ αργά, καινούρια βρήκ’ αγάπη. Άνοιξε και μετάνιωσα, συγνώμη σου ζητάω, εγώ είμαι η γυναίκα σου, που ακόμα σ’αγαπάω. Την πόρτα μου στην άνοιξα ακόμη μια φορά και μου ‘φερες στο σπίτι μου τη μαύρη συμφορά. Άνοιξε και μετάνιωσα, συγνώμη σου ζητάω, εγώ είμαι η γυναίκα σου, που ακόμα σ’αγαπάω. Την πόρτα αυτή δικαίωμα δεν έχεις να χτυπάς, εκεί που ήσουν μέχρι εχθές, εκεί να ξαναπάς. Άνοιξε και μετάνιωσα, συγνώμη σου ζητάω, εγώ είμαι η γυναίκα σου, που ακόμα σ’αγαπάω. |
Άνοιξε και μετάνιωσα:::Λίντα Μ.:::Χιώτης Μ.:::1955:::- Χαράματα στην πόρτα μου, άραγε ποιός χτυπάει; Χαράματα στο σπίτι μου, ποιός να ‘ναι, τι ζητάει; Άνοιξε και μετάνιωσα, συγνώμη σου ζητάω. Εγώ είμαι η γυναίκα σου, που ακόμα σ’αγαπάω. Με ξύπνησες χαράματα απ’το ζεστό κρεβάτι, τώρα που ήρθες είν’ αργά, καινούρια βρήκ’ αγάπη. Άνοιξε και μετάνιωσα, συγνώμη σου ζητάω, εγώ είμαι η γυναίκα σου, που ακόμα σ’αγαπάω. Την πόρτα μου στην άνοιξα ακόμη μια φορά και μου ‘φερες στο σπίτι μου τη μαύρη συμφορά. Άνοιξε και μετάνιωσα, συγνώμη σου ζητάω, εγώ είμαι η γυναίκα σου, που ακόμα σ’αγαπάω. Την πόρτα αυτή δικαίωμα δεν έχεις να χτυπάς, εκεί που ήσουν μέχρι εχθές, εκεί να ξαναπάς. Άνοιξε και μετάνιωσα, συγνώμη σου ζητάω, εγώ είμαι η γυναίκα σου, που ακόμα σ’αγαπάω. |
Άνοιξε μάνα:::Χατζηχρήστος Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1948:::Άνοιξε μάνα άνοιξε και ήρθα από τα ξένα, [τόσα χρόνια περιμένεις να γυρίσω με προσμένεις. Άνοιξε μανούλα να με δεις.] x2 Την πόρτα σου την(ε) χτυπά πουλί ξενητεμένο, [θέλει πια να ξαποστάσει, ήρθε μάνα να πλαγιάσει μέσα στη γλυκιά σου αγκαλιά.] x2 Άνοιξε μάνα άνοιξε και ήρθε το παιδί σου, που το νόμιζες χαμένο και στα ξένα ξεχασμένο. Άνοιξε μανούλα να με δεις. |
Άνοιξε πόρτα μου βαριά:::Τζουανάκος Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1962:::Άνοιξε πόρτα μου βαριά να φέξει το κελί μου να αντικρύσω λίγο φως, λίγο φως προτού να βγει η ψυχή μου. Άνοιξε πόρτα μου βαριά και δώσε μου παρηγοριά. Για μια γυναίκα άπιστη παιδεύω το κορμί μου κι από τους πόνους μου βογγά, αχ βογγά το σκοτεινό κελί μου. Άνοιξε πόρτα μου βαριά και δώσε μου παρηγοριά. Ένα πρωί στα σίδερα βαριά θα ξεψυχίσω και στο μπουντρούμι το υγρό, το υγρό τα νιάτα μου θ' αφήσω. Άνοιξε πόρτα μου βαριά και δώσε μου παρηγοριά.
Ανοιξε τα στήθια μου:::Αλιφραγκή Α.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1958:::Άνοιξε τα στήθια μου, βγάλε την καρδιά μου, [μες τον θάνατο να βρω την παρηγοριά μου.]x2 Δως μου κατάστηθα τη μαχαιριά σου, μια και με κατάστρεψε η αγκαλιά σου. Όλα σκόνη τα ‘κανες μέσα στη ζωή μου, [στείλε και στη μαύρη γη τώρα το κορμί μου.]x2 Δως μου κατάστηθα τη μαχαιριά σου, μια και με κατάστρεψε η αγκαλιά σου. Μη λυπάσαι, κτύπα με, δε θα νιώσω πόνο, [πες, πως δε μ’αντάμωσες στης ζωής το δρόμο]x2 Δως μου κατάστηθα τη μαχαιριά σου, μια και με κατάστρεψε η αγκαλιά σου. |
Άνοιξε το κελί παπά:::Μπέλλου Σ.:::Μπακάλης Μ.:::1955:::Άνοιξε το κελί παπά να με ξεμολογήσεις, ήρθα ετούτη τη βραδιά, τα κρίματά μου τα βαριά, να μου τα συγχωρήσεις. Αυτή τη μαύρη την αυγή, φεύγω για πάντα απ’ τη ζωή. Όταν θ’ ακούτε κλάματα, στο σπίτι μου τρεχάτε, τη μάνα μου την ορφανή, όταν με χάσει απ’ τη ζωή, να την παρηγοράτε. Αυτή τη μαύρη την αυγή, φεύγω για πάντα απ’ τη ζωή. Να μ’ έχετε παράδειγμα, του κόσμου οι πονεμένοι, και να γλεντάτε στη ζωή, γιατί το δόλιο το κορμί, το χώμα το προσμένει.
Ανοιχτά παίζει η σαρδέλα:::Μοσχονάς Ο.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1948:::Ανοιχτά παίζει η σαρδέλλα έλα καπετάνιο έλα να καλάρουμε Μιά και είμαστε μπατίρια, να ρεφάρουμε. Μπρος παιδιά μες στο καϊκι ο μικρός να δέσει κάβο, έξω στη στεριά, η ψαριά είναι μεγάλη κάργα τα κουπιά, έλα καπετάνιο έλα να ρεφάρουμε. Φίσκα είν' ο σάκκος μέσα, έλα καπετάνιο δέσ' τα να σαλπάρουμε, πάμε τώρα στον Περαία να φουντάρουμε έλα καπετάνιο έλα και ρεφάρουμε.
Άντε παράτα με:::Νίνου Μ.:::Καλδάρας Α.:::1952:::Χρόνια σε πλήρωσα με χτυποκάρδια, πληγές μου άνοιξες στα στήθια προπολού [κι έχω ενθύμιο βαθιά σημάδια, άντε παράτα με κι ακούμπα κάπου αλλού.] χ2 Εγώ σπατάλησα πλούτη και νιάτα, για να σε φέρω με το δρόμο του καλού, [μα εσύ εδιάλεξες δική σου στράτα, άντε παράτα με κι ακούμπα κάπου αλλού.] χ2 Κι αν κατρακύλησα συ μ' είχες σπρώξει, μα τώρα γλίτωσα απ' τα χείλη του γκρεμού, [την ψεύτρα αγάπη σου την έχω διώξει, άντε παράτα με κι ακούμπα κάπου αλλού.] χ2
Αντε ρε χήρα άπονη:::Βιδάλης Γ.:::Τούντας Π.:::1927:::Το τραγούδι «Άιντε (β)ρε χήρα (άπονη)» του συνθέτη Παναγιώτη Τούντα είναι γνωστό από τις παρακάτω ηχογραφήσεις: Περιεχόμενα 1 Με τον Γιώργο Βιδάλη 2 Με τον Δημήτρη Αραπάκη 3 Με την Ισμήνη Διατσίντου 4 Με τον Αντώνη Διαμαντίδη (Νταλγκά) (υπό τον τίτλο «Άιντε βρε χήρα») Με τον Γιώργο Βιδάλη[επεξεργασία] -Ωωωχ, να πεθάνουν όλες οι χήρες, να γλυτώσουν οι λεβέντες! Ε, κουμπάρε; Όμορφα πράματα! -Ωωωχ, καημό που έχει η χήρα! Άντε ρε χήρα άπονη και της αγάπης ψεύτρα, να μη σε δουν τα μάτια μου, πανούργα καρδιοκλέφτρα. Άντε να δούμε που θα βρεις, τα έξοχα μου χάδια και τα γλυκά μου τα φιλιά που σου ‘δινα τα βράδια. Δίχως την ψεύτρα αγάπη σου θα ζω ευτυχισμένα, ούτε δε θα δακρύζω πια, χήρα κακιά, για σένα, ούτε δε θα δακρύζω πια, χήρα κακιά, για σένα. Με τον Δημήτρη Αραπάκη[επεξεργασία] Άντε ρε χήρα άπονη και της αγάπης ψεύτρα, να μη σε δουν τα μάτια μου, πανούργα καρδιοκλέφτρα. Μάθε πως δε σε θέλω πια και νάζια μη μου κάνεις, το ίδιο το ‘χω κι αν θα ζεις, το ίδιο κι αν πεθάνεις. Δίχως την ψεύτρα αγάπη σου θα ζω ευτυχισμένα, δίχως την ψεύτρα αγάπη σου θα ζω ευτυχισμένα, ούτε δε θα δακρύζω πια, χήρα κακιά, για σένα, ούτε δε θα δακρύζω πια,χήρα κακιά, για σένα. -Γεια σου, Αραπάκη! Με την Ισμήνη Διατσίντου[επεξεργασία] Πρότυπο:Μη διαθέσιμη ηχογράφηση Με τον Αντώνη Διαμαντίδη (Νταλγκά) (υπό τον τίτλο «Άιντε βρε χήρα»)[επεξεργασία] Άιντε βρε χήρα άπονη και της αγάπης ψεύτρα, να μη σε ειδούν τα μάτια μου, πανούργα καρδιοκλέφτρα. Μάθε πως δεν σε θέλω πια και νάζια μη μου κάνεις, το ίδιο το' χω αν θα ζεις, το ίδιο κι αν πεθάνεις. [Δίχως την ψεύτρα αγάπη σου περνώ ευτυχισμένα,] χ2 κι ούτες δεκάρα δίνω πια, χήρα μου για τα σένα. Να μην πεθάνεις, χήρα μου! Όπα, όπα, όπα!
Αντιλαλούν οι φυλακές:::Τσιτσάνης Β.:::Βαμβακάρης Μ.:::....:::Αντιλαλούν οι φυλακές x3 τό Μπούρτζι και Γεντί Κουλές Αντιλαλούν δυό σήμαντρα x3 Συγγρού και Παραπήγματα Αν είσαι μάνα και πονείς x3 Έλα στήν δίκη να με δεις Έλα πριν με δικάσουνε Κλάψε να μ’ απαλλάξουνε Τό σκότος καί ή φυλακή ειναι μεγάλο λακριντί Αντιλαλούν οι φυλακές x3, το Ρίο και Γεντί Κουλές. Μελωδία[επεξεργασία] Ρυθμός - Απτάλικο ζεϊμπέκικο Πρότυπο:Κλικ για μελωδία <lilymidi> \set Staff.midiInstrument = "bright acoustic" \clef treble \tempo 4=100 \key g \major \time 9/4 \relative c' d8 d, e e fis fis g4 g8 g g4 g8 g g4 g8 g d8 d e e fis fis g4 g8 g g4 g8 g g4 g8 g g4 fis8 e fis d e4 e8 d g4 fis8 d e4 e8 d g4 fis8 e fis d e4 e8 d g4 fis8 d e4 e8 d { d8 d e e fis fis g4 g8 g g4 g8 g g4 g8 g d8 d e e fis fis g4 g8 g g4 g8 g g4 g8 g g4 fis8 e fis d e4 e8 d g4 fis8 d e4 e8 d g4 fis8 e fis d e4 e8 d g4 fis8 d e4 e8 d } \addlyrics { Α __ _ ντι __ _ λα __ _ λούν οι __ _ φυ λα __ _ κές __ _ _ Α __ _ ντι __ _ λα __ _ λούν οι __ _ φυ λα __ _ κές __ _ _ Α __ _ντι __ _ λα __ _ λούν οι __ _ φυ λα __ _ κές __ _ _ τό Μπούρ __ _ τζι __ _ και-ο Γε __ _ ντί Κου __ _ λές __ _ } g a b16 b a8 c16 c b8 d b16 b c c a8 b g16 g a a fis8 g g g g g a b16 b a8 c16 c b8 d b16 b c c a8 b g16 g a a fis8 g g g g g4 fis8 e fis d e4 e8 d g4 fis8 d e4 e8 d g4 fis8 e fis d e4 e8 d g4 fis8 d e2 </lilymidi>
Αντιλαλούν οι φυλακές:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1936:::Αντιλαλούν οι φυλακές x3 τό Μπούρτζι και Γεντί Κουλές Αντιλαλούν δυό σήμαντρα x3 Συγγρού και Παραπήγματα Αν είσαι μάνα και πονείς x3 Έλα στήν δίκη να με δεις Έλα πριν με δικάσουνε Κλάψε να μ’ απαλλάξουνε Τό σκότος καί ή φυλακή ειναι μεγάλο λακριντί Αντιλαλούν οι φυλακές x3, το Ρίο και Γεντί Κουλές. Μελωδία[επεξεργασία] Ρυθμός - Απτάλικο ζεϊμπέκικο Πρότυπο:Κλικ για μελωδία <lilymidi> \set Staff.midiInstrument = "bright acoustic" \clef treble \tempo 4=100 \key g \major \time 9/4 \relative c' d8 d, e e fis fis g4 g8 g g4 g8 g g4 g8 g d8 d e e fis fis g4 g8 g g4 g8 g g4 g8 g g4 fis8 e fis d e4 e8 d g4 fis8 d e4 e8 d g4 fis8 e fis d e4 e8 d g4 fis8 d e4 e8 d { d8 d e e fis fis g4 g8 g g4 g8 g g4 g8 g d8 d e e fis fis g4 g8 g g4 g8 g g4 g8 g g4 fis8 e fis d e4 e8 d g4 fis8 d e4 e8 d g4 fis8 e fis d e4 e8 d g4 fis8 d e4 e8 d } \addlyrics { Α __ _ ντι __ _ λα __ _ λούν οι __ _ φυ λα __ _ κές __ _ _ Α __ _ ντι __ _ λα __ _ λούν οι __ _ φυ λα __ _ κές __ _ _ Α __ _ντι __ _ λα __ _ λούν οι __ _ φυ λα __ _ κές __ _ _ τό Μπούρ __ _ τζι __ _ και-ο Γε __ _ ντί Κου __ _ λές __ _ } g a b16 b a8 c16 c b8 d b16 b c c a8 b g16 g a a fis8 g g g g g a b16 b a8 c16 c b8 d b16 b c c a8 b g16 g a a fis8 g g g g g4 fis8 e fis d e4 e8 d g4 fis8 d e4 e8 d g4 fis8 e fis d e4 e8 d g4 fis8 d e2 </lilymidi>
Αντιλαλούνε τα βουνά:::Χασκήλ Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1951:::Αντιλαλούνε τα βουνά, σαν κλαίω εγώ τα δειλινά, περνούν οι ώρες θλιβερές σ' ένα παλιό ρολόι, κι εγώ τους αναστεναγμούς τους παίζω κομπολόι. Αντιλαλούνε τα βουνά, σαν κλαίω εγώ τα δειλινά. Εμπάφιασα απ' τα ντέρτια μου, κι απ' τα πολλά σεκλέτια μου, κουράγιο είχα στη ζωή, μα τώρα που σε χάνω, θα είναι προτιμότερο για μένα να πεθάνω. Αντιλαλούνε τα βουνά, σαν κλαίω εγώ τα δειλινά. Μουγκρίζω απ' τις λαβωματιές, κι απ' τις δικές σου μαχαιριές, λαβωματιές με γέμισες και μ' έφαγαν οι πόνοι, και στη φωτιά που μ' έριξες τίποτα δεν με σώνει. Αντιλαλούνε τα βουνά, σαν κλαίω εγώ τα δειλινά.
Αντιλαλούνε τα βουνά:::Νίνου Μ.:::Τσιτσάνης Β.:::1951:::Αντιλαλούνε τα βουνά, σαν κλαίω εγώ τα δειλινά, περνούν οι ώρες θλιβερές σ' ένα παλιό ρολόι, κι εγώ τους αναστεναγμούς τους παίζω κομπολόι. Αντιλαλούνε τα βουνά, σαν κλαίω εγώ τα δειλινά. Εμπάφιασα απ' τα ντέρτια μου, κι απ' τα πολλά σεκλέτια μου, κουράγιο είχα στη ζωή, μα τώρα που σε χάνω, θα είναι προτιμότερο για μένα να πεθάνω. Αντιλαλούνε τα βουνά, σαν κλαίω εγώ τα δειλινά. Μουγκρίζω απ' τις λαβωματιές, κι απ' τις δικές σου μαχαιριές, λαβωματιές με γέμισες και μ' έφαγαν οι πόνοι, και στη φωτιά που μ' έριξες τίποτα δεν με σώνει. Αντιλαλούνε τα βουνά, σαν κλαίω εγώ τα δειλινά.
Απ' όσες κι αν εγνώρισα (Έχω καημούς αβάσταχτους):::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1947:::Εχω καημούς αγιάτρευτους βαθιά στα φυλλοκάρδια και πάντα μελαγχολικό με βλέπουνε τα βράδια, για μιά κοπέλα όμορφη που γνώρισα ο καυμένος, μου έχει πάρει την καρδιά και ζω δυστυχισμένος. Και σκέφτουμαι ο δυστυχής, πως να την ανταμώσω, κι απ'το σεβντά που μ'άναψε πως πρέπει να γλυτώσω, είναι γλυκειά μελαχροινή, καμωματού τσαχπίνα, απ' όσες κι αν εγνώρισα, αυτ'ήταν η πιο φίνα. Το ξέρει πως την αγαπώ κι έχω φωτιά στα στήθια, πιά με πιστεύει, πως εγώ την επονώ στ'αλήθεια, μα 'γω τρελαίνουμαι γι'αυτήν κι αν δεν την αποκτήσω, τι να την κάνω τη ζωή, τι μ'ωφελεί να ζήσω.
Απ' τα ψηλά στα χαμηλά:::Τζουανάκος Σ.:::Καλδάρας Α.:::1958:::Απ' τα ψηλά στα χαμηλά κι απ' τα πολλά στα λίγα αχ πώς κατάντησα στη ζωή κι από το πρώτο το σκαλί στο τελευταίο πήγα Μα κανένας δε μου φταίει για το χάλι μου σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου Απ' τις κακιές παρέες μου ηρθ' η καταστροφή μου ρεζίλεψα στην τρέλα μου τ' όνομα του πατέρα μου και κλαίω απ' την ντροπή μου Μα κανένας δε μου φταίει για το χάλι μου σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου Στο πατρικό το σπίτι μου θέλω για να γυρίσω με τι κουράγιο όμως να μπω και στους δικούς μου τι να πω πώς να τους αντικρύσω Μα κανένας δε μου φταίει για το χάλι μου σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου
Απ' τα ψηλά στα χαμηλά:::Καζαντζίδης Σ.:::Καλδάρας Α.:::1958:::Απ' τα ψηλά στα χαμηλά κι απ' τα πολλά στα λίγα αχ πώς κατάντησα στη ζωή κι από το πρώτο το σκαλί στο τελευταίο πήγα Μα κανένας δε μου φταίει για το χάλι μου σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου Απ' τις κακιές παρέες μου ηρθ' η καταστροφή μου ρεζίλεψα στην τρέλα μου τ' όνομα του πατέρα μου και κλαίω απ' την ντροπή μου Μα κανένας δε μου φταίει για το χάλι μου σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου Στο πατρικό το σπίτι μου θέλω για να γυρίσω με τι κουράγιο όμως να μπω και στους δικούς μου τι να πω πώς να τους αντικρύσω Μα κανένας δε μου φταίει για το χάλι μου σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου
Απ' τη μάνα μου διωγμένος:::Βαμβακάρης Μ.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Απ' τη μάνα μου διωγμένος κι απ' αγάπη ορφανός! [Έκανα τους δρόμους ζηλευτό παλάτι μου, ω,ω,ω, και τους πάγκους, μες στα πάρκα, για κρεβάτι μου!] x2 Σαν την ρημαγμένη χώρα, μοιάζει η δόλια μου η καρδιά! [Κι αν οι ομορφιές μου όλες νεκρωθήκανε, ω,ω,ω, η ψυχή κι η αρχοντιά μου, δε χαθήκανε!] x2 Απ' τη μάνα μου διωγμένος κι από σένα μακριά! [Στη σκληρή μου αλητεία σκανδαλίζομαι, ω,ω,ω, μια ζωή καταστραμένη, συλλογίζομαι.] x2
Απ' την Πόλη ένας μόρτης:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::1931:::Απ΄την Πόλη ένας μόρτης [(Απ’ την Πόλη ένας μόρτης)(3) ήρθε δω χασισοπότης](2) (δις) (Και πουλάει το μαυράκι)(3) στον τεκέ του Περδικάκη. [(Της Αθήνας όλοι οι μάγκες)(3) τρέξανε με ματσαράγκες](2) (δις) (Και του πήραν απ’ το χέρι )(3) το χασίσι που’ χε φέρει. [(Όλοι οι μάγκες στην Αθήνα)(3) μου την έχουν σκάσει φίνα](2) (δις) (Μ’ αφικαν χωρίς μαυράκι) (3) και το πήρα από μεράκι
Απ' της Ζέας το λιμάνι:::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.::::::Χτες το βράδυ σε μια βάρκα μπήκαμε να πάμε τσάρκα Απ της Ζέας το λιμάνι μέχρι το Πασαλιμάνι (2) Χτες το βράδυ σε μια βάρκα μπήκαμε να πάμε τσάρκα Στο πανί στεκόσουν μόνη εγώ κρατούσα το τιμόνι πρίμα φύσαγε τ αγέρι στ ανοιχτά για να μας φέρει στ ανοιχτά για να μας φέρει πρίμα φύσαγε τ αγέρι Στο πανί στεκόσουν μόνη εγώ κρατούσα το τιμόνι Ελαφρό ήτανε το κύμα κι ο καιρός φυσούσε πρίμα ώσπου ξαναήρθα πάλι στου Περαία το λιμάνι στου Περαία λιμάνι ώσπου ξαναήρθα πάλι ελαφρό ήτανε το κύμα κι ο καιρός φυσούσε πρίμα
Απ' της Ζέας το λιμάνι:::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1946:::Χτες το βράδυ σε μια βάρκα μπήκαμε να πάμε τσάρκα Απ της Ζέας το λιμάνι μέχρι το Πασαλιμάνι (2) Χτες το βράδυ σε μια βάρκα μπήκαμε να πάμε τσάρκα Στο πανί στεκόσουν μόνη εγώ κρατούσα το τιμόνι πρίμα φύσαγε τ αγέρι στ ανοιχτά για να μας φέρει στ ανοιχτά για να μας φέρει πρίμα φύσαγε τ αγέρι Στο πανί στεκόσουν μόνη εγώ κρατούσα το τιμόνι Ελαφρό ήτανε το κύμα κι ο καιρός φυσούσε πρίμα ώσπου ξαναήρθα πάλι στου Περαία το λιμάνι στου Περαία λιμάνι ώσπου ξαναήρθα πάλι ελαφρό ήτανε το κύμα κι ο καιρός φυσούσε πρίμα
Απ' το Μαρόκο η Εσμέ:::Περπινιάδης Σ.:::Τούντας Π.:::1939:::Απ' το Μαρόκο η Εσμέ , το είχε αποφασίσει μες στον Περαία για να 'ρθει , και να με ξεμυαλίσει. Φεγγαροπρόσωπη γλυκιά , με φιλντισένιο στόμα την είδα κι έμεινα ο φτωχός , μ' ολάνοιχτο το στόμα. Εσμέ χανούμι μου γλυκό , με λιώσαν οι ματιές σου πεθαίνω σαν χαμογελάς , μέσα απ' το φερετζέ σου Και στο Μαρόκο σαν θα πας , εγώ θα 'ρθω κοντά σου δικός σου σκλάβος θα γινώ , μες στον χρυσό οντά σου. Φεγγαροπρόσωπη γλυκιά , με φιλντισένιο στόμα την είδα κι έμεινα ο φτωχός , μ' ολάνοιχτο το στόμα. |
Απ' τον καημό μου πίνω:::Άλλος Καλλιτέχνης:::Σκαρβέλης Κ.:::1938:::[Δεν αντέχω δε βαστώ χάνομαι και θα στο ειπώ φως μου πως τρελά σε αγαπώ] χ2 [λιώνω για σένα σβήνω κι απ΄τον καημό μου σαν μπεκρής τα βράδια πίνω] χ2 [Μεθυσμένος τριγυρνώ μες στους δρόμους κι αγρυπνώ κι απ' το σπίτι σου συχνοπερνώ] χ2 [μα συ γλυκοκοιμάσαι αδιαφοράς για μένα και δε με λυπάσαι] χ2 [Όμορφη μικρούλα μου μη μ' αφήσεις να χαθώ και μες στις ταβέρνες να μεθώ] χ2 [μη με παιδεύεις φτάνει πες μου το ναι και η καρδούλα μου να γειάνει] χ2 |
Απ' του Μεμέτη το νερό:::Φραντζεσκοπούλου Μ. (Πολίτισσα):::Γαβαλάς Σ.:::1933:::Απ’ του Μεμέτη το νερό, αμάν, αμάν, ήπια και `γω και δεν μπορώ, ήπια και `γω και δεν μπορώ, αμάν, αμάν, και πάλι το ξαναζητώ. Μεμέτη μου, Μεμέτη μου, αμάν, αμάν, με σε περνώ το ντέρτι μου. Μεμέτη μου και ντε και ντε, αμάν, αμάν, Μαριώ δε θα’ βρεις σαν και με, Μαριώ δε θα’ βρεις σαν και με, αμάν, αμάν, να σου πατά τον άργιλε. Όπα, γεια σου Μαριώ μου! Μεμέτη μου Μεμέτη μου, αμάν, αμάν, με σε περνώ το ντέρτι μου. Είσαι στη τρίχα σεβνταλής αμάν, αμάν, και στο χορό σου μερακλής. Μεμέτη μου Μεμέτη μου, αμάν, αμάν, με σε περνώ το ντέρτι μου.
Απ' του Μεμέτη το νερό:::Κασιμάτης Ζ.:::Γαβαλάς Σ.:::1933:::Απ’ του Μεμέτη το νερό, αμάν, αμάν, ήπια και `γω και δεν μπορώ, ήπια και `γω και δεν μπορώ, αμάν, αμάν, και πάλι το ξαναζητώ. Μεμέτη μου, Μεμέτη μου, αμάν, αμάν, με σε περνώ το ντέρτι μου. Μεμέτη μου και ντε και ντε, αμάν, αμάν, Μαριώ δε θα’ βρεις σαν και με, Μαριώ δε θα’ βρεις σαν και με, αμάν, αμάν, να σου πατά τον άργιλε. Είσαι στη τρίχα σεβνταλής, αμάν, αμάν, και στο χορό σου μερακλής. Στη σήμανση με πήγανε, αμάν, αμάν, τη φάτσα μου την πήρανε. Μα ‘γω για τα μεράκια σου, αμάν, αμάν, θα φάγω τα φαρμάκια σου.
Απελπισμένος:::Αμπατζή Ρ.:::Ασίκης Γ.:::1934:::Απελπισμένος βρίσκομαι, κλαίγω κι όλο δακρύζω, πήρα γυναίκα άπιστη και σαν τρελός γυρίζω. Με άλλον ξεμυαλίστηκε και μένα με αρνήστηκε, μου άφησε και τα παιδιά, κλαίουν κι αναστενάζουν κι είναι απαρηγόρητα, μανούλα μου, φωνάζουν. Τι σου ‘φταιξα, ο δυστυχής, άσπλαχνη, για να μ’ αρνηθείς, δεν πόνεσε η καρδιά σου ούτε και τα παιδιά σου. Τώρα θα γίνω ασκητής κι εσύ το κρίμα μου να βρεις, να ‘κούω μόνον τα πουλιά, να ‘χω αυτά παρηγοριά. Κι εσύ, μανούλα μου γλυκιά, να μου κοιτάζεις τα παιδιά, δε μπορώ να τα βλέπω πια, γιατί μου καίουν την καρδιά. Τώρα θα πάρω, αχ, τα βουνά, τα έρημα τα δάση, γιατί και τ’ αχειλάκι μου ποτέ δε θα γελάσει.
Απελπίστηκα:::Μπιθικώτσης Γ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1960:::Τι πάθος ατελείωτο που είναι το δικό μου Όλοι να θέλουν τη ζωή κι εγώ το θάνατό μου Απελπίστηκα μανούλα μου να υποφέρω Κουράστηκα μες στη ζωή το Χάρο να γυρεύω Όσο ειν’η νύχτα σκοτεινή έτσι ’ναι κι η καρδιά μου Και σαν τη σιγανή βροχή πέφτουν τα δάκρυά μου Απελπίστηκα μανούλα μου να υποφέρω Κουράστηκα μες στη ζωή το Χάρο να γυρεύω Θα πάω να’βρω μια σπηλιά με πέτρες και με χώμα Κι εκει θ’αφήσω κόκκαλα ζωή ψυχή και σώμα
Απεφάσισα πουλί μου:::Αμπατζή Ρ.:::Σέμσης Δ.:::1937:::Απεφάσισα πουλί μου, απεφάσισε και συ. Ωχ αμάν, κούκλα μου, κούκλα μου, μου πήρες την καρδούλα μου. Δυο καρδιές να γίνουν ένα, ένα σώμα μια ψυχή. Ωχ αμάν, χάθηκα, χάθηκα, για σένανε τρελάθηκα. Λόγια μην ακούς του κόσμου, έλα εδώ σε μένανε. Ωχ αμάν-αμάν, αρρώστησα, διπλό σεβντά απόκτησα, αρρώστησα, διπλό καημό απόκτησα. Ό,τι κι αν σου λεν για μένα, μην ακούς κανένα. Ωχ αμάν, δε βαστώ , δε βαστώ, αν δε σε πάρω θα χαθώ.
Από γυναίκας απονιά:::Μοσχονάς Ο.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1950:::Φίλε που πιάνεις τη γωνιά και μόνος σου τα πίνεις, Άραγες τι σε τυραννά και τι φαρμάκια πίνεις. Πάντα σε βλέπω σκεπτικό κι όλο μελαγχολία, φαίνεται θα βαρέθηκες την ψεύτρα κοινωνία. Από γυναίκας απονιά έχεις παραστρατήσει, ζητάς να βρεις τη λησμονιά μόνος σου στο μεθύσι.
Από γυναίκες δάκρυα:::Χασκήλ Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Μη μου μιλάς για έρωτα, μικρό μου κοριτσάκι, από γυναίκες, δάκρυα, έχω καρδιά γεμάτη. Με κάναν άκαρδο, σκληρό και ψεύτη στην αγάπη, να σ' αγαπήσω δε μπορώ, μικρό μου κοριτσάκι. Έτσι στη στράτα της ζωής, κρυφά στο μονοπάτι, κλαίνε καρδιές π' αγάπησα, μικρό μου κοριτσάκι.
Από μικρό σ΄αγάπησα:::Αμπατζή Ρ.:::Πετροπουλέας Γ.:::1937:::Απο μικρός σ’ αγάπησα με όλη την καρδιά μου [και σ’ είχα για παρηγοριά στη μαύρη μοναξιά μου.] x2 Για μένα ήσουνα εσύ, ο ήλιος, το φεγγάρι και σένα που αγάπησα το ‘χα κρυφό καμάρι, και σένα που σ’αγάπησα το ‘χω κρυφό καμάρι. Με μια ελπίδα μυστική, μέρα και νύχτα ζούσα [και πότε να μεγάλωνες, πουλί μου καρτερούσα.] x2 Στη μάνα σου να ‘ρχόμουνα, να της το φανερώσω, [πως σ’ αγαπούσ’ από μικρός και να σε στεφανώσω.] x2 Μα ‘συ όταν μεγάλωσες, αχ, έφυγες μακριά μου [και μένανε παράτησες στη μαύρη ερημιά μου.] x2 - Γεια σου Ρίτα!
Από σένα τι ζηλεύω:::Περδικόπουλος Δ.:::Τσιτσάνης Β.:::1938:::[Τι θέλω, τι γυρεύω, από σένα τι ζηλεύω;]x2 Πώς μπλέχτηκα εγώ δε ξέρω, δεν το καταλαβαίνω, καθημερ'νώς να με γελάς, μ' όποιον γουστάρεις να γλεντάς. [Για σένα έχω, φως μου, την κατακραυγή του κόσμου.]x2 Σου 'χω χαρίσει και παλάτια για τα τσιγγάνικά σου μάτια, μα συ με διώχνεις πονηρά, τι σου φταιξα σκληρή καρδιά; [Τι θέλω, τι γυρεύω, από σένα τι ζηλεύω;]x2 Θαρρείς πως μ' έχεις σκλαβωμένο, στα πόδια σου ριγμένο, να φύγεις τώρα, να χαθείς, χωρίς καθόλου να σταθείς.
Από τις παρανομίες μου (Τα σφάλματα):::Καζαντζίδης Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1958:::Απ' τις παρανομίες μου, κι απ' τα μεγάλα σφάλματα, έπεφτα θύμα συμφοράς, και ήμουνα για κλάματα, απ' τα μεγάλα σφάλματα. Μεγάλες κακοκεφαλιές, παράνομα τραβήγματα, ρέστος μπατίρης πάντοτε, και καραβοτσακίσματα, απ' τα πολλά τραβήγματα. Μέρα καλή δεν γνώρισα, σκοτούρες στο κεφάλι μου, καμιά φορά δεν σκέφτηκα, τι θα γινεί το χάλι μου, χτυπάω το κεφάλι μου.
Από τις παρανομίες μου (Τα σφάλματα):::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::....:::Απ' τις παρανομίες μου, κι απ' τα μεγάλα σφάλματα, έπεφτα θύμα συμφοράς, και ήμουνα για κλάματα, απ' τα μεγάλα σφάλματα. Μεγάλες κακοκεφαλιές, παράνομα τραβήγματα, ρέστος μπατίρης πάντοτε, και καραβοτσακίσματα, απ' τα πολλά τραβήγματα. Μέρα καλή δεν γνώρισα, σκοτούρες στο κεφάλι μου, καμιά φορά δεν σκέφτηκα, τι θα γινεί το χάλι μου, χτυπάω το κεφάλι μου.
Από το βράδυ ως το πρωί (Πρέζα όταν πιείς):::Παγανά Α. (Πολίτισσα):::Ιωαννίδης Σ (Ψυριώτης Σ).:::1934:::Από το βράδυ ως το πρωί με πρέζα στέκω στη ζωή κι όλο τον κόσμο κατακτώ την άσπρη σκόνη σαν ρουφώ. Όλος ο κόσμος είναι θύμα μου σαν έχω πρέζα και ρουφάω κι οι πολιτσμάνοι όταν θα με ειδούν μελάνι αμολάω. Σαν μαστουρωθείς γίνεσαι ευθύς βασιλιάς, δικτάτορας, Θεός και κοσμοκράτορας, πρέζα όταν πιεις ρε θα ευφρανθείς κι όλα πια στον κόσμο ρόδινα θε να τα βρεις. Δική μου είναι η Ελλάς τη βλέπεις κόσμε και γελάς, της λείπει το να της ποδάρι ρε και το παίξανε στο ζάρι. Τη Γκρέτα Γκάρμπο έχω γκόμενα, τη Μάρλεν Ντίτριχ ερωμένη και θα τη πάρω καμαριέρη μου τα δόντια να μου πλένει. Σαν μαστουρωθείς γίνεσαι ευθύς βασιλιάς, δικτάτορας, Θεός και κοσμοκράτορας, πρέζα όταν πιεις ρε θα ευφρανθείς κι όλα πια στον κόσμο ρόδινα θε να τα βρεις. Γειά σου Αννίτσα μου
Από το σπίτι σου περνώ (Για σένα τραγουδώ):::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1939:::Αναστενάζω και πονώ για σένανε μικρούλα, φαρμάκι που με πότισες κακιά μελαχρινούλα, φαρμάκι που με πότισες κακιά μελαχρινούλα, αναστενάζω και πονώ για σένανε μικρούλα. Εγώ για σένα τραγουδώ, τις νύχτες ξενυχτάω και λες με τα τραγούδια μου πως τον καιρό περνάω και λες με τα τραγούδια μου πως τον καιρό περνάω, εγώ για σένα τραγουδώ, τις νύχτες ξενυχτάω. Αγάπης φάρμακο θα βρω, για να σε λησμονήσω, ήταν για μένα μάθημα να μην ξαναγαπήσω, ήταν για μένα μάθημα να μην ξαναγαπήσω, αγάπης φάρμακο θα βρω, για να σε λησμονήσω.
Από τον καιρό που έφυγες:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1953:::Απ’ τον καιρό απ’ τον καιρό που έφυγες περάσαν δυο περάσαν δυο χρονάκια (εσύ γλεντάς εσύ γλεντάς στην ξενιτιά και πίνω εγώ και πίνω εγώ φαρμάκια ) δις Μαθαίνω τα μαθαίνω τα μαντάτα σου και πνίγομαι και πνίγομαι στο κλάμα (γιατί από γιατί από τα χεριά σου δεν πήρα ε.. δεν πήρα ένα γράμμα) δις Απ’ τον καιρό απ’ τον καιρό που έφυγες πες μου δεν με πες μου δεν με θυμάσαι (κίνησε και κίνησε και έλα γρήγορα αν τον Θεό αν τον Θεό φοβάσαι) δις
Από τον κόσμο μακριά:::Μπιθικώτσης Γ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1960:::Να ‘βρισκα σ’ ένα πέλαγος, μια ξέρα να καθίσω κι από τα πολλά μου βάσανα, λίγα να λησμονήσω. Από τον κόσμο μακριά και πάντα μοναχός μου, ανθρώπους να μη βλέπω πια, να μου περνάει ο καημός μου. Να με φυσάει ο άνεμος, να με κτυπάει το κύμα, έτσι να βασανίζομαι, Θε’ μου δεν είναι κρίμα. Δεν βρήκα πιο σκληρή καρδιά, μαύρη σαν τη δική σου, εσύ χρωστάς στον σατανά τη μοχθηρή ψυχή σου.
Απονιά θα πει γυναίκα:::Άλλος Καλλιτέχνης:::Σουγιούλ Μ.:::1954:::Για τη γυναίκα φιλοσοφήσανε όλου του κόσμου οι σοφοί την επαινέψανε, την εχτυπήσανε μα δεν της καίγεται καρφί. Για τη γυναίκα πόσοι δεν κλάψανε πόσοι δε μείνανε ταπί την αρνηθήκανε, μαύρα τα βάψανε γιατί δεν ξέρανε γυναίκα τι θα πει. Απονιά θα πει γυναίκα και γυναίκα απονιά στην αγάπη από μπεμπέκα παίζει τη διπλοπενιά. Ο ένας φεύγει, ο άλλος ψήνεται και τρίτος μπαίνει σε μπελά το νταραβέρι της πάντα να γίνεται και τα κορόιδα νάν’ καλά. Νύχτα και μέρα ψάχνει για θύματα με τα ματάκια τα γλυκά και μόλις φτάσουνε τα μπατηρήματα χωρίς καρδιά τους χαιρετάει κανονικά.
Απότομα:::Χρυσάφη Α.:::Χιώτης Μ.:::....:::Πες μου γιατί αγάπη μου, γλυκειά παρηγοριά μου, πες μου γιατί να μ' αρνηθείς, γιατί να φύγεις να χαθείς, να ζήσεις μα.., να ζήσεις μακρυά μου. Απότομα, μου την κοπάνησες απότομα, δεν μου ξηγήθηκες φιλότιμα και πήρες δρόμο μια βραδιά, μ' αρνήθηκες, με κάποιον άλλο ξεμυαλίστηκες, σε άλλα κόλπα μου τραβήχτηκες κι έχω μαράζι στην καρδιά. Ποτέ μου δεν σε πίκρανα, γι αυτό παραπονιέμαι που είμαι τώρα μοναχός κι από αγάπη ορφανός και κλαίω και, και κλαίω και χτυπιέμαι. [Απότομα, μου την κοπάνησες απότομα, δεν μου ξηγήθηκες φιλότιμα και πήρες δρόμο μια βραδιά, μ' αρνήθηκες, με κάποιον άλλο ξεμυαλίστηκες, σε άλλα κόλπα μου τραβήχτηκες κι έχω μαράζι στην καρδιά.] δις
Απότομα:::Άλλος Καλλιτέχνης:::Χιώτης Μ.:::1958:::Πες μου γιατί αγάπη μου, γλυκειά παρηγοριά μου, πες μου γιατί να μ' αρνηθείς, γιατί να φύγεις να χαθείς, να ζήσεις μα.., να ζήσεις μακρυά μου. Απότομα, μου την κοπάνησες απότομα, δεν μου ξηγήθηκες φιλότιμα και πήρες δρόμο μια βραδιά, μ' αρνήθηκες, με κάποιον άλλο ξεμυαλίστηκες, σε άλλα κόλπα μου τραβήχτηκες κι έχω μαράζι στην καρδιά. Ποτέ μου δεν σε πίκρανα, γι αυτό παραπονιέμαι που είμαι τώρα μοναχός κι από αγάπη ορφανός και κλαίω και, και κλαίω και χτυπιέμαι. [Απότομα, μου την κοπάνησες απότομα, δεν μου ξηγήθηκες φιλότιμα και πήρες δρόμο μια βραδιά, μ' αρνήθηκες, με κάποιον άλλο ξεμυαλίστηκες, σε άλλα κόλπα μου τραβήχτηκες κι έχω μαράζι στην καρδιά.] δις
Απόψε αν θέλεις:::Εσκενάζυ Ρ.:::Σέμσης Δ.:::1936:::Απόψε στα πεύκα να 'ρθεις, αν θέλεις, αν θέλεις, αν θέλεις. Απόψε στα πεύκα να 'ρθεις, αν θέλεις, αν θέλεις, μανάρα μου, αν θέλεις. Μαζί μου να ξενυχτήσεις, αν θέλεις, κουκλάρα μου, αν θέλεις, ναζιάρα μου, αν θέλεις. Μαζί μου να ξενυχτήσεις, αν θέλεις, ναζιάρα μου, αν θέλεις, κουκλάρα μου, αν θέλεις. Και οι δυο μας σε μια βάρκα, αν θέλεις, αν θέλεις, ναζιάρα μου, αν θέλεις. Και οι δυο μας σε μια βάρκα, αν θέλεις, αν θέλεις, τσαχπίνα μου, αν θέλεις. Μες στην θάλασσα, με το φεγγάρι, αν θέλεις, κουκλάρα μου, αν θέλεις, ναζιάρα μου, αν θέλεις. Μες στην θάλασσα, με το φεγγάρι, αν θέλεις, τσαχπίνα μου, αν θέλεις, κουκλίτσα μου, αν θέλεις. -Αχ! Απόψε αν θέλεις, όλα θα γίνουνε! φωνή Ρόζας Εσκενάζυ
Απόψε αναστέναξα:::Τζουανάκος Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1952:::Απόψε αναστέναξα μα όχι πια για σένα τα νιάτα μου λυπήθηκα που πήγανε χαμένα τα νιάτα μου λυπήθηκα αλίμονο, αλίμονο σε μένα. Τα μάτια μου θολώσανε και είναι βουρκωμένα χίλιες φορές θυμήθηκα πάλι τα περασμένα τι όμορφα που πέρναγα πριν να γνωρί- πριν να γνωρίσω εσένα. Απόψε αναστέναξα μα όχι πια για σένα τα όνειρά μου έκλαψα που είναι πια σβησμένα και έτσι όπως κατήντησα αλίμονο, αλίμονο σε μένα.
Απόψε είδα όνειρο (Το όνειρο):::Χατζηχρήστος Α.:::Σκαρβέλης Κ.:::1940:::Απόψε ένα όνειρο μου πήρε το μυαλό μου [είδα πως σε παντρεύανε με άλλονε μικρό μου] x2 Σε είδα να μου κάθεσαι σ’ ολόχρυσα παλάτια [κι εγώ από την οξώπορτα να σε κοιτώ στα μάτια] x2 Σου σφύριζα σου έπαιζα με τη γλυκιά πενιά μου [να παρατήσεις το γαμπρό να ’ρθεις στην αγκαλιά μου] x2
Απόψε είναι βαριά:::Μητσάκης Γ.:::Μητσάκης Γ.:::1952:::[Απόψε είναι βαριά]]] η δόλια μου καρδιά, σκοτείνιασαν τα πέρατα και ρήμωσαν οι δρόμοι κι εμένα το κορίτσι μου δε φάνηκε ακόμη. R: [Απόψε είναι βαριά η δόλια μου καρδιά.][ [Να κάνω υπομονή]]] ποιος ξεύρει αν φανεί, τον δρόμο μήπως έχασε και τόσο έχει αργήσει, ή μήπως μ’ εγκατέλειψε και πια δε θα γυρίσει. R [Απόψε ο φτωχός]]] θα μείνω μοναχός, θα γύρω το κεφάλι μου στο κρύο μαξιλάρι και μεσ’ στα μαύρα δάκρυα ο ύπνος ας με πάρει. R
Απόψε είσαι για φιλί (Έξω φτώχεια):::Τζόυ Γεωργία:::Μητσάκης Γ.:::1955:::Απόψε είσαι για φιλί και εγώ για σένα είμαι τρελή, για να σβήσω της καρδιάς μου το μεράκι, στην υγειά σου πίνω κι άλλο ποτηράκι. R: [Έξω φτώχεια ο καημός κι η στενοχώρια, να ζήσει η μάνα που κάνει τέτοια αγόρια.][ Απόψε σ’ αγαπώ πολύ, θέλω αγκαλιά θέλω φιλί, ο σεβντάς μου έχει απόψε ξεσπαθώσει, τέτοια νύχτα θέλω να μη ξημερώσει. R Απόψε μέχρι το πρωί δική μας είναι η ζωή, θέλω απόψε να πνιγώ μέσ’ στα φιλιά σου κι η αυγούλα να με βρει στην αγκαλιά σου. R
Απόψε έλα κοντά μου:::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1946:::Απόψε έλα κοντά μου, τσιγγάνα, στον οντά μου, έλα να με γειάνεις και τον καιρό μην χάνεις. Θα σ' έχω στο μετάξι μη βρέξει και μη στάξει, με σκλάβες αραπίνες μελαχροινές τσαχπίνες. Τις σκλάβες θα φωνάζεις και θα τις διατάζεις, να παίζουν μπουζουκάκια να σβήνεις τα μεράκια.
Απόψε θα πεθάνει ο Χάρος:::Μπέλλου Σ.:::Μπακάλης Μ.:::1954:::Ταβερνιάρη να μου ζήσεις [είσαι άνθρωπος ντερβίσης] x2 φέρ' από τα ίδια πάλι [να γεμίσω το κεφάλι.] x2 [Φέρε να πιω για να μου φύγει το βάρος γιατί απόψε θα πεθάνει ο χάρος.] x2 Μια γυναίκα μ' έχει κάνει [το πιοτό να μη με πιάνει] x2 θέλησε να με προδώσει [μα πικρά θα το πληρώσει.] x2 [Φέρε να πιω για να μου φύγει το βάρος γιατί απόψε θα πεθάνει ο χάρος.] x2 Κι αν απόψε θα μεθύσω [βάρδα μην τη συναντήσω] x2 τίποτα δεν λογαριάζω [και θα ειδεί το πώς δικάζω.] x2 [Φέρε να πιω για να μου φύγει το βάρος γιατί απόψε θα πεθάνει ο χάρος.] x3
Απόψε θα περάσω:::Χατζηχρήστος Α.:::Περιστέρης Σ.:::1940:::Απόψε θα περάσω,δυό λόγια να σου πω πως έχω στην καρδιά μου,για σε καλό σκοπό Να παίξω μην θαρρείς γυρεύω και τον καιρό μου να περνώ δύο χρόνια εσένανε λατρεύω,τσαχπίνικο μελαχροινό Μπουζούκι σαν θ' ακούσεις με ολόγλυκη πενιά να 'ρθείς ευθύς να με βρεις,θε νά'μαι στην γωνιά εκεί που σου 'χω πρωτοδώσει το πιο θεότρελλο φιλί εκει η καρδιά σου θε να νιώσει το πόσο σ' αγαπώ πολύ Αν τύχει και δεν έρθεις στο ραντεβού μου αυτό θα γίνεις συ η αιτία να μ' έβρουν νεκρό τότε μικρό μου θε να νιώσεις πόσο για σένανε πονώ να μην διστάζεις να μου δώσεις ένα φιλάκι σου στερνό
Απόψε θα ρθω να στα ψάλω:::Παγιουμτζής Σ.:::Περιστέρης Σ.:::1948:::Όταν περνάς με την κοντή φουστίτσα και με κοιτάς σα μια σωστή μουσίτσα, ατομική λες κι είναι η ματιά σου και στόχος είμαι εγώ κι η γειτονιά σου. Απόψε θα 'ρθω πάλι να στα ψάλω, ίσως μυαλό λιγάκι να σου βάλω, τον πόλεμο των νεύρων κι αν μου κάνεις, εσύ μικρή μου πρώτη θ' αποκάνεις. Είν' η ζωή μικρή και θα μας φύγει κι ο ανθρωπος γραμμάτιο που λήγει, τα νιάτα, την αγάπη μη σκοτώνεις, θα είν' αργά, όταν θα μετανιώνεις. |
Απόψε θα τα πιώ:::Ντάλια Ρ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1955:::Απόψε θα τα πιώ το δίχως άλλο, απόψε τη βραδιά θα τη χαρώ, να βγάλω ένα άχτι μου μεγάλο, που έχω στην καρδιά από καιρό. Φέρε μας, κάπελα, φέρε μας να πιούμε, δυο καρδιές π’ αγαπούν, πίνουν και γλεντούνε. Απόψε τι τα θέλετε, γουστάρω, ν’ ακούσω μπουζουκιού διπλοπενιά και χάραμα με κέφι να σαλπάρω, να φέρω σβάρνα όλο τον ντουνιά. Φέρε μας, κάπελα, φέρε μας να πιούμε, δυο καρδιές π’ αγαπούν, πίνουν και γλεντούνε. Απόψε θα καεί το πελεκούδι, ο κόσμος θα χαλάσει, βρε παιδιά, με κούρσα, με χορό και με τραγούδι αξέχαστη θα μείνει η βραδιά. Φέρε μας, κάπελα, φέρε μας να πιούμε, δυο καρδιές αγαπούν, πίνουν και γλεντούνε. |
Απόψε θέλω να μεθύσω:::Μπίνης Τ.:::Χιώτης Μ.:::1951:::Απόψε θέλω να μεθύσω και τα μεράκια μου να σβήσω [και μέχρι φράγκο θα τα φάω, απόψε σπίτι μου δεν πάω.] δις Παίξε μου Χιώτη μπουζουκάκι, και γύρνα το στο ζεϊμπεκάκι, [τον πόνο της καρδιάς μου δίωξε, δεν πάω σπίτι μου απόψε.] δις Παρέα φίνα έχω μπλέξει και θα τα πιώ ως που να φέξει [το 'χω στην τσέπη το κλειδί μου κι όμως δεν πάω στο τσαρδί μου.] δις
Απόψε κάνεις μπαμ:::Μπέλλου Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1953:::[Απόψε κάνεις μπαμ,] x2 σε βλέπουν και φρενάρουνε και σταματούν τα τραμ, κουρδίστηκες κυρά μου στην πένα στο καντίνι, να ζήσει κι ο λεβέντης, ο λεβέντης που σε ντύνει. Απόψε κάνεις μπαμ. [Ξαπλώσου στο ταξί,] x2 και πάμε να γλεντήσουμε σε φίνο μαγαζί, απόψε στην ταβέρνα, πω πω τι έχει να γίνει, κι αν κάνεις να χορέψεις ποτήρι δεν θα μείνει. Απόψε κάνεις μπαμ. [Αμάν και τι είσαι συ,] x2 για χάρη σου σταθήκανε οι μάγκες προσοχή, απόψε σε γλέντάω κι ο κόσμος πάει να σκάσει, κοντεύει απ' τη ζήλια να τους φύγει το καφάσι. Απόψε κάνεις μπαμ.
Απόψε με παντρεύουνε:::Αμπατζή Ρ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ-ΔΗΜΟΤΙΚΑ:::1936:::Απόψε με, απόψε με παντρεύουνε κι έλα να σε, κι έλα να σε φιλήσω δυο λόγια φως μου, δυο λόγια φως μου να σου πω να σ' αποχαί- να σ' αποχαιρετίσω. Έλα να κλα- έλα να κλάψωμε μαζί τη μοίρα τη, τη μοίρα την κακιά μας που μας χωρίζει, που μας χωρίζει ζωντανούς δίχως το θε- δίχως το θέλημά μας. Να παντρευτώ, να παντρευτώ δεν ήθελα και πάντα τους, και πάντα τους αρνιόμουν την άρρωστη, την άρρωστη τους έκανα και τους, και τους, και τους παραπονιόμουν. Η μάνα μου, η μάνα μου η άπονη ένα πρωί, ένα πρωί στη βρύση για μένα λόγο, για μένα λόγο έδωσε χωρίς, χωρίς να με ρωτήσει. - Αχ κακούργα μάνα. (φωνή Ρίτας Αμπατζή) Τα βράδια τω- τα βράδια τώρα κάθομαι αντάμα με, αντάμα με τον πόνο κι εσένα συ- κι εσένα συλλογίζομαι και κρυφομά- και κρυφομαραζώνω. - Γεια σου Ρίτα. Γεια σου Αποστόλη μου. (φωνή Ρίτας Αμπατζή)
Απόψε με την κούρσα μου:::Παγιουμτζής Σ.:::Σέμσης Δ.:::1939:::Με την κούρσα μου απόψε θα 'ρθω στην αστροφεγγιά, να σε πάρω απ' τη μαμά σου και να πάμε μακριά, να σε πάρω απ' τη μαμά σου και να πάμε μακριά, με την κούρσα μου απόψε θα 'ρθω στην αστροφεγγιά. Θα σε πάρω να σε ντύσω όλο στα μεταξωτά, για να δεις ότι για σένα δεν 'κτιμάω τα λεφτά, για να δεις ότι για σένα δεν 'κτιμάω τα λεφτά, θα σε πάρω να σε ντύσω όλο στα μεταξωτά. Ό,τι κι αν σου τάξω φως μου, θα τα βρεις όλα διπλά, θα βρεις κούρσα, θα 'βρεις πλούτη, θα βρεις και καλή καρδιά, θα βρεις κούρσα, θα 'βρεις πλούτη, θα βρεις και καλή καρδιά, ό,τι κι αν σου τάξω φως μου, θα τα βρεις όλα διπλά.
Απόψε μες στο καπηλειό:::Τσαουσάκης Π.:::Τσιτσάνης Β.:::1949:::Απόψε μες, απόψε μες στο καπηλειό που τα μπουζού-, που τα μπουζούκια κλαίνε |είμαι μονάχος, μονάχος κι έρημος γιατί δυο μά-, γιατί δυο μάτια φταίνε | x2 Τριγύρω ό-, τριγύρω όλοι σκυθρωποί οι φίλοι δεν, οι φίλοι δεν μιλιούνται |τέτοιους καημούς, καημούς γνωρίσανε γι αυτό και με, γι αυτό και με λυπούνται | x2 Μ' ένα καρά-, μ' ένα καράβι έφυγε αυτή που είχα, αυτή που είχα αγαπήσει |πήγε στα ξένα, στα ξένα μακριά και πια δεν θα, και πια δεν θα γυρίσει | x2 |
Απόψε μες στο καπηλειό:::Καβουράκης Θ.:::Τσιτσάνης Β.:::1953:::Απόψε μες, απόψε μες στο καπηλειό που τα μπουζού-, που τα μπουζούκια κλαίνε |είμαι μονάχος, μονάχος κι έρημος γιατί δυο μά-, γιατί δυο μάτια φταίνε | x2 Τριγύρω ό-, τριγύρω όλοι σκυθρωποί οι φίλοι δεν, οι φίλοι δεν μιλιούνται |τέτοιους καημούς, καημούς γνωρίσανε γι αυτό και με, γι αυτό και με λυπούνται | x2 Μ' ένα καρά-, μ' ένα καράβι έφυγε αυτή που είχα, αυτή που είχα αγαπήσει |πήγε στα ξένα, στα ξένα μακριά και πια δεν θα, και πια δεν θα γυρίσει | x2 |
Απόψε μεσ' στο καπηλειό:::Νίνου Μ.:::Τσιτσάνης Β.:::1950:::Απόψε μες, απόψε μες στο καπηλειό που τα μπουζού-, που τα μπουζούκια κλαίνε |είμαι μονάχος, μονάχος κι έρημος γιατί δυο μά-, γιατί δυο μάτια φταίνε | x2 Τριγύρω ό-, τριγύρω όλοι σκυθρωποί οι φίλοι δεν, οι φίλοι δεν μιλιούνται |τέτοιους καημούς, καημούς γνωρίσανε γι αυτό και με, γι αυτό και με λυπούνται | x2 Μ' ένα καρά-, μ' ένα καράβι έφυγε αυτή που είχα, αυτή που είχα αγαπήσει |πήγε στα ξένα, στα ξένα μακριά και πια δεν θα, και πια δεν θα γυρίσει | x2 |
Απόψε να μην κοιμηθείς:::Αμπατζή Ρ.:::Τσιτσάνης Β.:::1939:::Απόψε φως μου ξαγρυπνώ για σένανε και μόνο, γιατί εσένα αγάπησα με την καρδιά, σ' αυτόν τον ψε- τον ψεύτικο τον κόσμο. Απόψε να μην κοιμηθείς, αυτό θα σου ζητήσω, θα 'ρθω με κάτι φίλους μου για σένανε, για να σου τρα- για να σου τραγουδήσω. Απόψε έχω στολιστεί με χίλια δυο μεράκια, να φχαριστήσω δυο 'μορφα, τσαχπίνικα, κατάμαυρα, κατάμαυρα ματάκια.
Απόψε πιά δε βάσταξα:::Παπαϊωάννου Ι.:::Ασίκης Γ.:::1934:::Απόψε πια δεν βάσταξα κι ήρθα να σε ξυπνήσω, για τον καημό που μ’ άναψες θελώ να σε ρωτήσω, για τον καημό που μ’ άναψες θελώ να σε ρωτήσω, απόψε πια δεν βάσταξα κι ήρθα να σε ξυπνήσω. Για πες μου τι σε πείραξε και δεν μιλάς μαζί μου, ξερείς πως εκινδύνευσε για σένα η ζωή μου, ξερείς πως εκινδύνευσε για σένα η ζωή μου, για πες μου τι σε πείραξε και δεν μιλάς μαζί μου. Αν σου ‘πανε και τίποτα δεν πρέπει να προσέχεις, έχω και φίλους και εχθρούς μηπώς κι εσύ δεν έχεις, έχω και φίλους και εχθρούς μηπώς κι εσύ δεν έχεις, αν σου πανε και τίποτα δεν πρέπει να προσέχεις. Εσύ ‘σαι τόσο έξυπνη γιατί να σε γελούνε, δεν ξέρεις πως ζηλεύουνε και με κατηγορούνε, δεν ξεύρεις πως ζηλεύουνε και με κατηγορούνε, εσύ ‘σαι τόσο έξυπνη γιατί να σε γελούνε. Σ’ορκίζομαι στα νιάτα μου και πίστεψε μικρή μου, εβγά στοπαραθύρι σου και πες εισαί δική μου, εβγά στοπαραθύρι σου και πες εισαί δική μου, σ’ορκίζομαι στα νιάτα μου και πίστεψε μικρή μου.
Απόψε που τα χάλασα (Το μπερντάκι):::Ευγενικός Α.:::Καλδάρας Α.:::1953:::Απόψε που τα χάλασα και τα 'κανα όλα θάλασσα. Φταίει λιγάκι το κρασί, μα πιο πολύ τα φταις εσύ. Εσένα αχ, εσένανε, σου χρειαζόταν ξύλο, να μάθεις για να σέβεσαι, τον άνθρωπο σου λίγο. Απόψε που με κέρασες, φαρμάκι και με γέλασες. Αν σ' είχ' από καμιά μεριά, θα σου 'δίνα μια μαχαιριά. Εσένα σου χρειάζεται, ένα γερό μπερντάκι. Να μάθεις να με σέβεσαι και εμένανε λιγάκι. Απόψε που εσούρωσα, που μ' έκανες και φούντωσα. Αν ήξερα που κρύβεσαι, θα σε έκανα να σκίζεσαι. Εσένα αχ, εσένανε, σου χρειαζόταν ξύλο, να μάθεις για να σέβεσαι, τον άνθρωπο σου λίγο.
Απόψε σε παντρεύουνε:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Χρυσίνης Σ.:::1953:::Απόψε σε παντρεύουνε και τη χαρά μου κλέβουνε θα ‘ρθω στα στεφανώματα μόνο να σ’ αντικρίσω σ’ αγάπησα και σ’ αγαπώ και πώς να λησμονήσω Πολλά για σένα έκανα και αν θα ‘ρθω στα στέφανα θα σκίζεται η καρδούλα μου κρυφά θα σιγoκλαίει σ’ αγάπησα και σ’ αγαπώ και ο καημός με καίει Απόψε σε παντρεύουνε κι ό,τι πονώ μου κλέβουνε με άλλον ζευγαρώνεσαι για πάντα θα σε χάσω σ’ αγάπησα και σ’ αγαπώ και πώς να σε ξεχάσω με άλλον ζευγαρώνεσαι για πάντα θα σε χάσω σ’ αγάπησα και σ’ αγαπώ και πώς να σε ξεχάσω
Απόψε στο δικό σου μαχαλά:::Χασκήλ Σ.:::Περιστέρης Σ.:::1952:::Απόψε τά' πια για καλά, μες το δικό σου μαχαλά, να βρω κουράγιο να σου πω, πως μού' χεις πάρει το μυαλό. [Ωχ, τριαλαλάλα! Ωχ, τριαλαλάλαλα! Αχ, πως μού' χεις πάρει το μυαλό!] x2 Έλα αγάπη μου χρυσή, έλα να πιούμε ένα κρασί κι ύστερα πάμε στη μαμά, να βρει κουμπάρο και παπά. [Ωχ, τριαλαλάλα! Ωχ, τριαλαλάλαλα! Αχ, να βρει κουμπάρο και παπά.] x2 Θε να σου χτίσω μια φωλιά, να σε ζηλεύει η γειτονιά, θα' σαι το γλέντι μου εσύ, χορός τραγούδι και κρασί. [Ωχ, τριαλαλάλα! Ωχ, τριαλαλάλαλα! Αχ, χορός τραγούδι και κρασί.] x2
Απόψε τα μεσάνυχτα:::Αμπατζή Ρ.:::Ρέλλιας Ν.:::1934:::Απόψε τα μεσάνυχτα, η ώρα περασμένη, μου κλέψαν το, να ζεις, να ζω, να μεγαλώσεις καρτερώ. Απόψε τα μεσάνυχτα, που βασιλεύαν τ' άστρα, μου κλέψαν το βασιλικό, με τη γυαλένια γλάστρα. Σώπα κόρη και μην κλαις, για το βασιλικό σου, κείνος που σου τον έκλεψε, είναι ο αγαπητικός σου. Απόψε τα μεσάνυχτα, η ώρα περασμένη, μου κλέψαν το, να ζεις να ζω, να μεγαλώσεις καρτερώ. Απόψε τα μεσάνυχτα, που βασιλεύαν τ' άστρα, μου κλέψαν το βασιλικό, με τη γυαλένια γλάστρα. -Όπα, γεια σου, Ρέλλια μου! Γεια σου, Ρίτα! (φωνή της Ρίτας Αμπατζή)
Αραμπάς με τα στολίδια:::Νίνου Μ.:::Μπουρλιάσκος Α.:::1951:::Θα σε παντρευτώ, καλέ μου, με τιμή και με χαρά, τα προικιά θα' ρθώ να πάρω με το αραμπά! Αραμπάς με τα στολίδια, με φλουριά και μπιχλιμπίδια, τον κουμπάρο πάει να φέρει, Κυριακή το μεσημέρι. Κόσμος που θα' ρθεί στο γάμο, άπ' τα γύρω τα χωριά, το χορό θα σύρει η νύφη με την παπαδιά! Αραμπάς με τα στολίδια, με φλουριά και μπιχλιμπίδια, έφερε άπ' την Αθήνα, τα βιολιά και τα κλαρίνα. Θα σε παντρευτώ, καλέ μου, Κυριακή το δειλινό, κι άπ' το γλέντι θα βουήξει όλο το χωριό! [Αραμπάς με τα στολίδια, με φλουριά και μπιχλιμπίδια, έφτασε και φέρνει τώρα, τους συμπέθερους με δώρα.] χ2
Αραμπέλλα:::Δανάη:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Αραμπέλα, Αραμπέλα, πεθαίνω γλυκιά κοπέλα! Κλαίει του σεΐχη ο γυιός μες στο τσαντίρι σκυφτός. Κλάμα που βαριά αντηχεί, σαν μια θερμή προσευχή. Μια στιγμή κοντά μου έλα, Αραμπέλα, Αραμπέλα να ξαναδώ τη χλωμή σου μορφή, γλυκιά κοπέλα. Στο μυαλό μου φέρνεις τρέλλα Αραμπέλα, Αραμπέλα! Έλα αν θέλεις να ζήσω για σε γλυκιά κοπέλα. Τρέμουν τ΄άστρα της αυγής, έβγα να λάμψει η γης! Έβγα πούλια μου χρυσή, πρώτη αγάπη μου εσύ! Μια στιγμή κοντά μου έλα, Αραμπέλα, Αραμπέλα να ξαναδώ τη χλωμή σου μορφή, γλυκιά κοπέλα. Στο μυαλό μου φέρνεις τρέλα, Αραμπέλα, Αραμπέλα! Έλα αν θέλεις να ζήσω για σε γλυκιά κοπέλα.
Αράπικο λουλούδι:::Χασκήλ Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1947:::Απόψε σε θυμήθηκα ξανά κι η καρδιά μου δε σε ξεχνάει. Αράπικο λουλούδι, μαγικό κι όνειρό μου μεθυστικό! Μεθυστικό! [Πως μπορείς εσύ να λησμονήσεις μια πεντάμορφη που θ' αγαπήσεις, να την αρνηθείς; Θα σε δέρνει ο πόνος σαν το κύμα, θα σε κυνηγάει σκληρά το κρίμα, θα το πληρωθείς!] x2
Αραπίνες:::Μήτρου Βικτ.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Νύχτες μαγικές ονειρεμένες αγάπες λάγνες ξεχασμένες στην ξενητειά. Τρέχει ο νους μου προς τα περασμένα τα βράδυα μου τ' αγαπημένα στην Αραπιά. Σας μιλάω με καημό με σπαραγμό για τόσες τρέλες που νοσταλγώ. Αραπίνες λάγνες ερωτιάρες με ουίσκι με γλυκές κιθάρες γλέντι και πιοτό. Αραπίνες μάτια φλογισμένα και κορμιά φιδίσια καμωμένα σαν εξωτικά. |
Αραπίνες (Νύχτες μαγικές):::Γεωργακοπούλου Ι.:::Τσιτσάνης Β.:::1946:::Νύχτες μαγικές ονειρεμένες αγάπες λάγνες ξεχασμένες στην ξενητειά. Τρέχει ο νους μου προς τα περασμένα τα βράδυα μου τ' αγαπημένα στην Αραπιά. Σας μιλάω με καημό με σπαραγμό για τόσες τρέλες που νοσταλγώ. Αραπίνες λάγνες ερωτιάρες με ουίσκι με γλυκές κιθάρες γλέντι και πιοτό. Αραπίνες μάτια φλογισμένα και κορμιά φιδίσια καμωμένα σαν εξωτικά. |
Αραπίνες και πασάδες :::Αποστόλου Δ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1953:::Μπέηδες, τρανοί πασάδες και μεγάλοι ντερβίσηδες, αραπίνα, αχ, Σουδανέζα μου γλυκιά, στον δικό σου πάρε με οντά. Αραπάδες και Τσερκέζοι τη φρουρούνε για να παίζει, αραπίνα, κάτω από τις χουρμαδιές είσαι όλη γεμάτη μαργιολιές. Έχουν διαταγή του Αγά της, να φρουρούνε τον οντά της, αραπίνα, αχ, Σουδανέζα μου γλυκιά, στον δικό σου πάρε με οντά. Αμααααααάν, αμααααααάν. Αχ, αραπίνα, αχ, Σουδανέζα μου γλυκιά, στον δικό σου πάρε με οντά. |
Αργητοπούλα:::Αμπατζή Ρ.:::Ηλίας Ι.:::1934:::Γιώργο μ' ποιά, αμάν Αργειτοπούλα μου, για πες μου Γιώργο μ' ποιά αγαπάς. Ααχ, για πες μου Γιώργο μ' ποιά αγαπάς κι ολημερνίς την τραγουδάς. Μια Αργειτοπού-, αμάν Αργειτοπούλα μου, μια Αργειτοπούλα μια ναζού. Ααχ, μια Αργειτοπούλα μια ναζού, αμάν, αυτή μου σήκωσε το νου. -Ώπα, να ζήσει το Άργος. Αργειτοπού-, αμάν Αργειτοπούλα μου, Αργειτοπούλα μου μικρή. Ααχ Αργειτοπουλα μου μικρή, αμάν, του άργους το καμάρι δώσμου ελπί-, αμάν Αργειτοπούλα μου, για δώσμ' ελπίδα και χαρά. -Ωώπα! Για δώσμ' ελπίδα και χαρά, αμάν, μικρή ποιός θα σε πάρει. -Γεια σου Ριτάκι μου!
Αργιλέ μου γιατί σβήνεις:::Μηττάκη Γ.:::Χρυσίνης Σ.:::1935:::Αργιλέ μου γιατί σβήνεις και όλο τις φωτιές μου ρίχνεις [μήπως δεν τον φχαριστούσα κείνονέ που αγαπούσα.]x2 Αργιλέ μου πες τι φταίγω που φουμάρω και όλο κλαίγω [αχ περήφανε λουλά μου γιάτρεψέ μου την καρδιά μου.]x2 Πες και εσύ βρε μπαγλαμά μου που ακούς τα βάσανά μου [μίλα μου και εσύ μπουζούκι ως που να ‘ρθει το τσιμπούκι.]x2 Γεια σου Γεωργία μου!
Αργοσβήνεις μόνη (Ο έρωτας):::Γεωργακοπούλου Ι.:::Τσιτσάνης Β.:::1947:::Α στης ζωής τη στράτα αργοσβήνεις μόνη δίχως να 'χεις καμιά συντροφιά μαυρομάτα πως κλαίω και θρηνώ για τα γλυκά σου νιάτα. {Αν σε απάτησε και σε τραυμάτισε ο έρωτας σου φωτίζει τα μάτια σου τα πανάκριβα παλάτια σου η αγάπη μου θα σε γιατρέψει και τ' όνειρό σου το παλιό θα ζωντανέψει}x2 |
Αρμενάκι:::Άλλος Καλλιτέχνης:::Μοντανάρης Ι.:::1936:::Τσιφτετέλι σαν χορεύεις γέρους νέους τους μαγεύεις έτσι μάγεψες κι εμένα [αρμενάκι μου, πιτσουνάκι μου] 2χ Θα σου πάρω πασουμάκια σαν χορεύεις να χτυπούν [τίκι, τίκι τακ τα τακουνάκια τις καρδούλες να κεντούν] 2χ Τα μαλλιά σου ξεπλεγμένα τα χειλάκια σου βαμμένα το κορμί κουνάς σαν φίδι [αρμενίτσα μου, αχ κουκλίτσα μου] 2χ Θα σου πάρω πασουμάκια σαν χορεύεις να χτυπούν [τίκι, τίκι τακ τα τακουνάκια τις καρδούλες να κεντούν] 2χ [τίκι, τίκι τακ τα τακουνάκια τις καρδούλες να κεντούν] 2χ
Αρμενοπούλα:::Αραπάκης Δ.:::Τούντας Π.:::1928:::Το τραγούδι «(Η) Αρμενοπούλα» του συνθέτη Παναγιώτη Τούντα είναι γνωστό από τις παρακάτω ηχογραφήσεις: Περιεχόμενα 1 Με τον Δημήτρη Αραπάκη 2 Με τον Κώστα Νούρο 3 Με τον Βαγγέλη Σωφρονίου (υπό τον τίτλο «Η Αρμενοπούλα») 4 Με τον Αντώνη Διαμαντίδη (Νταλγκά) Με τον Δημήτρη Αραπάκη[επεξεργασία] Έχω φωτιά στα στήθη μου, ωχ, και ολοέν' ανάβει, για σένα Αρμενίτσα μου, άσπρη, ξανθιά κουκλίτσα μου και την καρδιά μου καύει. Έχεις σγουρά ξανθά μαλλιά, αχ, δυο μάτια μαύρα πλάνα και μοιάζεις Αρμενίτσα μου, ωχ, σαν έμορφη σουλτάνα. -Γειά σου Αραπάκη μου, γειά σου! Σαν έχεις τέτοια εμορφιά, Αρμενοπούλα μου γλυκιά, γιατί με βασανίζεις και την καημένη μου καρδιά, μαυροματού μου και ξανθιά, φαρμάκι την ποτίζεις; -Γειά σου ........., γειά σου! Με τον Κώστα Νούρο[επεξεργασία] Έχω φωτιά στα στήθη μου και ολοέν' ανάβει, για σένα Αρμενίτσα μου, άσπρη, ξανθιά κουκλίτσα μου, και την καρδιά μου καύει. Έχεις σγουρά ξανθά μαλλιά, αχ, δυο μαύρα μάτια πλάνα και μοιάζεις Αρμενίτσα μου, σαν έμορφη σουλτάνα. Κι άν έχεις τέτοια ευμορφιά, Αρμενοπούλα μου γλυκιά, γιατί με βασανίζεις και την καημένη μου καρδιά, μαυροματού μου και ξανθιά, φαρμάκια την ποτίζεις. Με τον Βαγγέλη Σωφρονίου (υπό τον τίτλο «Η Αρμενοπούλα»)[επεξεργασία] Έχω φωτιά στα στήθη μου και ολοένα ανάβει, για σένα Αρμενίτσα μου, άσπρη, ξανθιά κουκλίτσα μου και την καρδιά μου καύει. Έχεις σγουρά ξανθά μαλλιά, αχ, δυο μάτια μαύρα πλάνα και μοιάζεις Αρμενίτσα μου, σαν έμορφη σουλτάνα. Σαν έχεις τέτοια εμορφιά, Αρμενοπούλα μου γλυκιά, γιατί με βασανίζεις και την καημένη μου καρδιά, μαυροματού μου και ξανθιά, φαρμάκι την ποτίζεις. -Γειά σου Βαγγελάκη! Με τον Αντώνη Διαμαντίδη (Νταλγκά)[επεξεργασία] Έχω φωτιά στα στήθη μου και ολοέν' ανάβει, για σένα Αρμενίτσα μου, άσπρη, ξανθιά κουκλίτσα μου, και την καρδιά μου καύει. Έχεις σγουρά ξανθά μαλλιά, αχ, δυο μάτια μαύρα πλάνα και μοιάζεις Αρμενίτσα μου σαν έμορφη σουλτάνα. Αν έχεις τέτοιαν εμορφιά, Αρμενοπούλα μου γλυκιά, γιατί με βασανίζεις και την καημένη μου καρδιά, μαυροματού μου και ξανθιά, φαρμάκι την ποτίζεις.
Αρμενοπούλα:::Νούρος Κ.:::Τούντας Π.:::1929:::Το τραγούδι «(Η) Αρμενοπούλα» του συνθέτη Παναγιώτη Τούντα είναι γνωστό από τις παρακάτω ηχογραφήσεις: Περιεχόμενα 1 Με τον Δημήτρη Αραπάκη 2 Με τον Κώστα Νούρο 3 Με τον Βαγγέλη Σωφρονίου (υπό τον τίτλο «Η Αρμενοπούλα») 4 Με τον Αντώνη Διαμαντίδη (Νταλγκά) Με τον Δημήτρη Αραπάκη[επεξεργασία] Έχω φωτιά στα στήθη μου, ωχ, και ολοέν' ανάβει, για σένα Αρμενίτσα μου, άσπρη, ξανθιά κουκλίτσα μου και την καρδιά μου καύει. Έχεις σγουρά ξανθά μαλλιά, αχ, δυο μάτια μαύρα πλάνα και μοιάζεις Αρμενίτσα μου, ωχ, σαν έμορφη σουλτάνα. -Γειά σου Αραπάκη μου, γειά σου! Σαν έχεις τέτοια εμορφιά, Αρμενοπούλα μου γλυκιά, γιατί με βασανίζεις και την καημένη μου καρδιά, μαυροματού μου και ξανθιά, φαρμάκι την ποτίζεις; -Γειά σου ........., γειά σου! Με τον Κώστα Νούρο[επεξεργασία] Έχω φωτιά στα στήθη μου και ολοέν' ανάβει, για σένα Αρμενίτσα μου, άσπρη, ξανθιά κουκλίτσα μου, και την καρδιά μου καύει. Έχεις σγουρά ξανθά μαλλιά, αχ, δυο μαύρα μάτια πλάνα και μοιάζεις Αρμενίτσα μου, σαν έμορφη σουλτάνα. Κι άν έχεις τέτοια ευμορφιά, Αρμενοπούλα μου γλυκιά, γιατί με βασανίζεις και την καημένη μου καρδιά, μαυροματού μου και ξανθιά, φαρμάκια την ποτίζεις. Με τον Βαγγέλη Σωφρονίου (υπό τον τίτλο «Η Αρμενοπούλα»)[επεξεργασία] Έχω φωτιά στα στήθη μου και ολοένα ανάβει, για σένα Αρμενίτσα μου, άσπρη, ξανθιά κουκλίτσα μου και την καρδιά μου καύει. Έχεις σγουρά ξανθά μαλλιά, αχ, δυο μάτια μαύρα πλάνα και μοιάζεις Αρμενίτσα μου, σαν έμορφη σουλτάνα. Σαν έχεις τέτοια εμορφιά, Αρμενοπούλα μου γλυκιά, γιατί με βασανίζεις και την καημένη μου καρδιά, μαυροματού μου και ξανθιά, φαρμάκι την ποτίζεις. -Γειά σου Βαγγελάκη! Με τον Αντώνη Διαμαντίδη (Νταλγκά)[επεξεργασία] Έχω φωτιά στα στήθη μου και ολοέν' ανάβει, για σένα Αρμενίτσα μου, άσπρη, ξανθιά κουκλίτσα μου, και την καρδιά μου καύει. Έχεις σγουρά ξανθά μαλλιά, αχ, δυο μάτια μαύρα πλάνα και μοιάζεις Αρμενίτσα μου σαν έμορφη σουλτάνα. Αν έχεις τέτοιαν εμορφιά, Αρμενοπούλα μου γλυκιά, γιατί με βασανίζεις και την καημένη μου καρδιά, μαυροματού μου και ξανθιά, φαρμάκι την ποτίζεις.
Αρμενοπούλα:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::Τούντας Π.:::1928:::Το τραγούδι «(Η) Αρμενοπούλα» του συνθέτη Παναγιώτη Τούντα είναι γνωστό από τις παρακάτω ηχογραφήσεις: Περιεχόμενα 1 Με τον Δημήτρη Αραπάκη 2 Με τον Κώστα Νούρο 3 Με τον Βαγγέλη Σωφρονίου (υπό τον τίτλο «Η Αρμενοπούλα») 4 Με τον Αντώνη Διαμαντίδη (Νταλγκά) Με τον Δημήτρη Αραπάκη[επεξεργασία] Έχω φωτιά στα στήθη μου, ωχ, και ολοέν' ανάβει, για σένα Αρμενίτσα μου, άσπρη, ξανθιά κουκλίτσα μου και την καρδιά μου καύει. Έχεις σγουρά ξανθά μαλλιά, αχ, δυο μάτια μαύρα πλάνα και μοιάζεις Αρμενίτσα μου, ωχ, σαν έμορφη σουλτάνα. -Γειά σου Αραπάκη μου, γειά σου! Σαν έχεις τέτοια εμορφιά, Αρμενοπούλα μου γλυκιά, γιατί με βασανίζεις και την καημένη μου καρδιά, μαυροματού μου και ξανθιά, φαρμάκι την ποτίζεις; -Γειά σου ........., γειά σου! Με τον Κώστα Νούρο[επεξεργασία] Έχω φωτιά στα στήθη μου και ολοέν' ανάβει, για σένα Αρμενίτσα μου, άσπρη, ξανθιά κουκλίτσα μου, και την καρδιά μου καύει. Έχεις σγουρά ξανθά μαλλιά, αχ, δυο μαύρα μάτια πλάνα και μοιάζεις Αρμενίτσα μου, σαν έμορφη σουλτάνα. Κι άν έχεις τέτοια ευμορφιά, Αρμενοπούλα μου γλυκιά, γιατί με βασανίζεις και την καημένη μου καρδιά, μαυροματού μου και ξανθιά, φαρμάκια την ποτίζεις. Με τον Βαγγέλη Σωφρονίου (υπό τον τίτλο «Η Αρμενοπούλα»)[επεξεργασία] Έχω φωτιά στα στήθη μου και ολοένα ανάβει, για σένα Αρμενίτσα μου, άσπρη, ξανθιά κουκλίτσα μου και την καρδιά μου καύει. Έχεις σγουρά ξανθά μαλλιά, αχ, δυο μάτια μαύρα πλάνα και μοιάζεις Αρμενίτσα μου, σαν έμορφη σουλτάνα. Σαν έχεις τέτοια εμορφιά, Αρμενοπούλα μου γλυκιά, γιατί με βασανίζεις και την καημένη μου καρδιά, μαυροματού μου και ξανθιά, φαρμάκι την ποτίζεις. -Γειά σου Βαγγελάκη! Με τον Αντώνη Διαμαντίδη (Νταλγκά)[επεξεργασία] Έχω φωτιά στα στήθη μου και ολοέν' ανάβει, για σένα Αρμενίτσα μου, άσπρη, ξανθιά κουκλίτσα μου, και την καρδιά μου καύει. Έχεις σγουρά ξανθά μαλλιά, αχ, δυο μάτια μαύρα πλάνα και μοιάζεις Αρμενίτσα μου σαν έμορφη σουλτάνα. Αν έχεις τέτοιαν εμορφιά, Αρμενοπούλα μου γλυκιά, γιατί με βασανίζεις και την καημένη μου καρδιά, μαυροματού μου και ξανθιά, φαρμάκι την ποτίζεις.
Αρρώστησα μανούλα:::Άλλος Καλλιτέχνης:::Περπινιάδης Σ.:::1939:::Αρρώστησα μανούλα μου, βαθιά είν' η πληγή μου [και λίγο-λίγο χάνεται και σβήνει η ζωή μου.]x2 Από μακριά οι φίλοι μου, περνάνε κι αρωτούνε, [τι κάνω και πως βρίσκομαι και με παρηγορούνε.]x2 Τι ωφελεί αυτή η ζωή πού είν' όλο φαρμάκι [αρρώστησα και δε μπορώ και λιώνω απ'το μεράκι.]x2 Μάνα μου πάρ'το απόφαση, βάλε τη δύναμη σου [κι άλλες μανάδες κλάψανε, δεν είσαι μοναχή σου.]x2
Αρρώστησα μανούλα μου:::Κάβουρας Γ.:::Παντελίδης Σ.:::1938:::Αδίκως, μάνα, κάθεσαι και κλαις και μαραζώνεις, [όσα κι αν χύνεις δάκρυα, εμένα δε με σώνεις.]] Μου καταστρέφει την καρδιά, ένα σαράκι, μαύρο [και χρόνια τώρα, δε μπορώ τη γιατρειά μου να ‘βρω.]] Τα γιατρικά κι οι συνταγές, εμένα δε με πιάνουν [και δε μπορούν, μανούλα μου, τον πόνο μου να γιάνουν.]] Έτσι, της μοίρας ήτανε γραμμένο ν' αρρωστήσω [και μες στον κόσμο έρημη, μανούλα, να σ’ αφήσω.]]
Αρρώστησα στα ξένα μακριά σου:::Καλφοπούλου Σ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1951:::Αρρώστησα στα ξένα μακρυά σου κι ο χάρος μ'έχει εύρει μοναχό, {μανούλα μου πως νά 'μουνα κοντά σου, στο έρημό μας σπίτι το φτωχό.} (2x) Ποιός να βρεθεί να με παρηγορήσει, δυο λόγια με συμπόνια να μου πει, {πως τρέχουνε τα μάτια μου σα βρύση, μανούλα θα με φάει η μαύρη γη.} (2x) Γιατροί που με κοιτούνε προσπαθούνε, λιγάκι να μου γειάνουν τη πληγή, {μανούλα μου κι αυτοί θα κουραστούνε και τότε θα με φάει η μαύρη γη.} (2x)
Αρρωστιάρικό μου σώμα (Όταν νυχτώνει σκέπτομαι):::Καλλέργης Ν.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1951:::Σάπισε το κορμάκι μου χρόνια μεσ' το κρεββάτι, μέρα και νύχτα να πονώ χωρίς να κλείνω μάτι. Αρρωστιάρικο μου σώμα, σιγολιώνεις μέσ'το στρώμα. Έρχονται φίλοι να με ιδούν και με παρηγορούνε, μα οι γιατροί το φάρμακο δεν ημπορούν να βρούνε. Αρρωστιάρικο μου σώμα, σε παιδεύει η μοίρα ακόμα. Όταν νυχτώνει σκέπτομαι, ίσως δεν ξημερώσω, κι ώρα την ώρα καρτερώ ψυχή να παραδώσω. Αρρωστιάρικο μου σώμα, θα σε φάει το μαύρο χώμα.
Αρχίζεις να παραπατάς:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Μητσάκης Γ.:::1947:::Αρχίζεις και παραπατάς, υπάκοη δεν είσαι, παιχνιδιάρα, πεισματάρα, φαίνεται πως άλλον αγαπάς, μα στο λέω, δε σ' αφήνω και μ' αυτόν που θέλεις δεν θα πας! Μου το 'πανε δυο φίλοι μου, πως σ' είδαν χτες το βράδυ, στον Περαία, με παρέα, ήσουν και γλεντούσες μ' άλλονε. Κι η πανούργα, η κακούργα, η γριά σου μού τα μπάλωνε. Για όλα φταίει η μάνα σου, που σ' έχει κακομάθει, και με κάνει να γυρίζω μες τους δρόμους τώρα να σε βρω. Στον Περαία, στην Αθήνα και να σε πετύχω δεν μπορώ. Παιχνιδιάρα, πεισματάρα, φαίνεται πως άλλον αγαπάς, μα στο λέω, δε σ' αφήνω και μ' αυτόν που θέλεις δεν θα πας!
Αρχίσαν τα μπουζούκια:::Ευσταθίου Σ.:::Μητσάκης Γ.:::1958:::Η ώρα ειν’ επτάμιση [κι αρχίσαν τα μπουζούκια] 2χ κι εσύ απόψε άργησες να κάνεις την εμφάνιση, αρχίσαν τα μπουζούκια, η ώρα ειν’ επτάμιση. Δεν σηκώνω εγώ, κορδελάκια θα χωρίσουμε βρε τα τσανάκια. Τον τελευταίο τον καιρό [πολλά νερά μου κάνεις] 2χ θαρρώ πως οι παρτίδες μας θα πάνε για διάλυση , στις έξη έπρεπε να ‘ρθεις κι η ώρα είν’ επτάμιση. Δεν σηκώνω εγώ, κορδελάκια θα χωρίσουμε βρε τα τσανάκια. Ο ήλιος εβασίλεψε [κι ανάψανε τα φώτα] 2χ στο τέλος την κοπάνησες, αυτή ‘ταν η κατάληξη, αρχίσαν τα μπουζούκια κι η ώρα ειν’ επτάμιση. Δεν σηκώνω εγώ, κορδελάκια θα χωρίσουμε βρε τα τσανάκια.
Άρχισαν τα όργανα:::Γούναρης Ν.:::Σουγιούλ Μ.:::1953:::Άρχισαν τα όργανα σήκω απ’ τη θέση σου χόρεψε ζεϊμπέκικο λύγισε τη μέση σου. Χτύπησε τα πόδια σου πάνω στον ασήκικο σκοπό έτσι μου γουστάρεις έτσι σ’ αγαπώ. Άρχισαν τα όργανα το παλιό ντερβίσικο να μη μου το χόρευες θα `τανε αφύσικο. Χόρεψε κορίτσι μου παλαμάκια εγώ θα σου χτυπώ έτσι μου γουστάρεις έτσι σ’ αγαπώ. Άρχισαν τα όργανα το μπουζούκι εργάζεται να το το κορίτσι μου σιέται κι τινάζεται. Φτου σου κοπελάρα μου ε ρε τι μου κάνεις πω πω πω έτσι μου γουστάρεις έτσι σ’ αγαπώ.
Αρχόντισσα:::Ρούκουνας Κ.:::Μοντανάρης Ι.:::1931:::Βάσανα πόνους μου ‘βαλες, αρχόντισσα μικρή μου [και φθείρουμαι για σένανε και χάνω τη ζωή μου.] δις Έλα και ασ’ την απονιά, αρχόντισσα κι εσύ δεν φαίνεσαι κακιά, πανούργα, μόρτισσα, γιατί μου κάνεις τσαχπινιές, ζητάς να με πεθάνεις, διόλου δε συλλογίζεσαι, κακούργα, τι μου κάνεις. Έμαθα, άλλον αγαπάς, αρχόντισσα κυρά μου [κι αν δεν αλλάξει η γνώμη σου, θα λιώσω, συμφορά μου.] δις Έλα και ασ’ την απονιά, αρχόντισσα κι εσύ δεν φαίνεσαι κακιά, πανούργα, μόρτισσα, γιατί μου κάνεις τσαχπινιές, ζητάς να με πεθάνεις, διόλου δε συλλογίζεσαι, κακούργα, τι μου κάνεις.
Αρχόντισσα:::Σωφρονίου Έλ.:::Περιστέρης Σ.:::1947:::Ήθελα να ‘μουν πλούσιος, Ροκφέλερ αν μπορούσα, να σε ‘κανα αρχόντισσα, με βίλες και με λούσα. Θα σου ‘κτιζα της Χαλιμάς χαρέμια και παλάτια, να βασιλεύαν μέσα ‘κει, τα όμορφά σου μάτια. Θα σε νανούριζαν βιολιά, μπουζούκια και κιθάρες κι εγώ σα σκλάβος θα ‘μουνα, μπρος στις δικές σου χάρες. Απ' το γλυκό τον ύπνο σου, πάντα θα σε ξυπνούσα, μ' ένα μινόρε σιγανό, που θα σου τραγουδούσα.
Αρχόντισσα:::Παγιουμτζής Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1938:::Κουράστηκα για να σε αποκτήσω αρχόντισσά μου μάγισσα τρελλή σα θαλασσοδαρμένος μες στο κύμα παρηγοριά ζητούσα ο δόλιος στη ζωή. Πόσες καρδούλες έχουν μαραζώσει και ξέχασαν για πάντα τη ζωή μπροστά στ' αρχοντικά σου τα στολίδια σκλαβώθηκαν για σένα ξένοι και Ρωμιοί. Αρχόντισσα τα μαγικά σου μάτια τα ζήλεψα τα έκλαψα πολύ φανταστικά σκεφτόμουνα παλάτια μα εσύ με γέμισες μαρτύρια στη ζωή.
Αρχοντογιός παντρεύεται:::Αμπατζή Ρ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ-ΔΗΜΟΤΙΚΑ:::1934:::[Αρχοντογιός, παντρεύεται] x2 και παίρνει προσφυγούλα, προσφυγούλα, μαυρομάτα μου, και παίρνει προσφυγούλα, προσφυγούλα, σε κλαίν' τα μάτια μου. [Σαν τ' άκουσε η μάνα του] x2 Τα δέντρα ξεριζώνει, προσφυγούλα, μαυρομάτα μου, τα δέντρα ξεριζώνει, προσφυγούλα, σε κλαίν' τα μάτια μου. [Πιάνει δυο φίδια ζωντανά] x2 πιάνει τα τηγανίζει, προσφυγούλα, μαυρομάτα μου, πιάνει τα τηγανίζει, προσφυγούλα, σε κλαίν' τα μάτια μου. [Και με την πρώτη πηρουνιά] x2 καρδιά της φαρμακώθει, προσφυγούλα, μαυρομάτα μου, καρδιά της φαρμακώθει, προσφυγούλα, σε κλαίν' τα μάτια μου.
Αρχοντοπούλα μου:::Βιδάλης Γ.:::Τούντας Π.:::1927:::Καλέ, τι μάτια ειν΄αυτά πο’ ‘χεις, αρχοντοπούλα μου, με πλήγωσες μες στην καρδιά με μια ματιά, μικρούλα μου. Ωχ, τι θα γινώ, αρχοντοπούλα μου, με κάνεις να πονώ, ωχ, τι θα γινώ, την ομορφιά σου μέρα, νύχτα δεν ξεχνώ. [Με τα γλυκά, μαχμούρικα σου μάτια, αρχοντοπούλα μ’ έκανες κομμάτια και δε μπορώ να ζήσω, αν δε σου τα φιλήσω, τα δυο γλυκά σου μάτια, αρχοντοπούλα μου.]]
Αρχοντοπούλα μου:::Σταυροπούλου Ν.:::Τούντας Π.:::1940:::Κρυφά στα φυλλοκάρδια μου ο πόνος σου με δέρνει, [γι' αυτό και το παράπονο, τη νιότη μου μαραίνει.] x2 Κανείς, αρχοντοπούλα μου, δε ξέρει τον καημό μου, [πως μ' έκαψες, με μάρανες, μου πήρες το μυαλό μου!] x2 Κρυφά τις νύχτες μ' έπαιρνες και μες στην αγκαλιά σου [με τρέλανες και μ' άφησες, που να καεί η καρδιά σου!] x2 Και τώρα, αρχοντοπούλα μου, για πες μου τι να κάνω, [μπορείς να γειάνεις την πληγή ή θέλεις να πεθάνω;] x2 |
Ας ειν' καλά το αγόρι μου:::Λύδια Γ.:::Χιώτης Μ.:::1954:::Ω..,ωχ, ας είν' καλά τ' αγόρι μου, απόψε που πληρώνει, γλεντώ και καμαρώνει Ω..,ωχ, κάπελα κλείσε το μαγαζί, κάτσε να πιεις κι εσύ μαζί, τ' αγόρι μου πληρώνει Ναι μάνα μου, ναι κούκλα μου για σένανε χαλάλι, ωχ, ωχ, ωχ, ναι μάτια μου, τέτοια βραδιά πού θα μας τύχει άλλη. Ω..,ωχ, θέλω μπουζούκια αγκαζέ, τον Χιώτη να μου παίζει, κοντά μου στο τραπέζι Ω..,ωχ, γλυκό μου αγόρι τούτη η βραδιά, καν' τα λοιπόν γυαλιά καρφιά, για μας ο Χιώτης παίζει. Ναι μάνα μου, ναι κούκλα μου για σένανε χαλάλι, ωχ, ωχ, ωχ, ναι μάτια μου, τέτοια βραδιά πού θα μας τύχει άλλη.
Ας ειν' καλά το αγόρι μου:::Λύδια Γ.:::Χιώτης Μ.:::1955:::Ω..,ωχ, ας είν' καλά τ' αγόρι μου, απόψε που πληρώνει, γλεντώ και καμαρώνει Ω..,ωχ, κάπελα κλείσε το μαγαζί, κάτσε να πιεις κι εσύ μαζί, τ' αγόρι μου πληρώνει Ναι μάνα μου, ναι κούκλα μου για σένανε χαλάλι, ωχ, ωχ, ωχ, ναι μάτια μου, τέτοια βραδιά πού θα μας τύχει άλλη. Ω..,ωχ, θέλω μπουζούκια αγκαζέ, τον Χιώτη να μου παίζει, κοντά μου στο τραπέζι Ω..,ωχ, γλυκό μου αγόρι τούτη η βραδιά, καν' τα λοιπόν γυαλιά καρφιά, για μας ο Χιώτης παίζει. Ναι μάνα μου, ναι κούκλα μου για σένανε χαλάλι, ωχ, ωχ, ωχ, ναι μάτια μου, τέτοια βραδιά πού θα μας τύχει άλλη.
Ας είν' καλά το γινάτι σου:::Τατασόπουλος Ι.:::Μητσάκης Γ.:::1954:::Πολύ απάνω σου το πήρες κι όλο μου κάνεις τον βαρύ, γυρεύεις άντρα να ‘χει λίρες και κούρσα να κυκλοφορεί. {Ήπια κι εγώ λίγο κρασάκι και ήρθα απόψε να στα πω, μόνο εγώ το φτωχαδάκι πραγματικά σε αγαπώ. Εσύ κοιμάσαι στο παλάτι σου, στο κρεβάτι σου, στο ραχάτι σου, περιφρονείς το φτωχαδάκι σου, τον Γιωργάκη σου, το παιδάκι σου. Ας ειν’ καλά [το γινάτι σου]]] κι αν είσαι εσύ μοναχοκόρη, είμαι κι εγώ μοναχογιός, στο φτωχαδάκι [βγάζεις το άχτι σου,]]] ας είν’ καλά [το γινάτι σου.]]]}
Ας ερχόσουν για λίγο:::Δανάη:::Σουγιούλ Μ.:::1948:::Πού να `σαι αλήθεια το βράδυ αυτό που είμαι μόνος, μα τόσο μόνος και που μαζί μου παίζουν κρυφτό πότε η θλίψη και πότε ο πόνος. Πού να `σαι αλήθεια το βράδυ αυτό που με χτυπάει τ’ άγριο τ’ αγέρι να `ρθεις και μ’ ένα φιλί καυτό να με γεμίσεις με καλοκαίρι. Ας ερχόσουν για λίγο μοναχά για ένα βράδυ να γεμίσεις με φως το φριχτό μου σκοτάδι και στα δυο σου τα χέρια να με σφίξεις ζεστά ας ερχόσουν για λίγο κι ας χανόσουν μετά. Πού να `σαι, να `ρθεις το βράδυ αυτό σ’ αυτούς τους δρόμους που σ’ αγαπούνε το ντουετάκι τους το γνωστό τα βήματά μας να ξαναπούνε. Πού να `σαι να `ρθεις το βράδυ αυτό που `γινε φύλλο ξερό η ελπίδα να `ρθεις κοντά μου να φυλαχτώ από του πόνου την καταιγίδα. Ας ερχόσουν για λίγο μοναχά για ένα βράδυ να γεμίσεις με φως το φριχτό μου σκοτάδι και στα δυο σου τα χέρια να με σφίξεις ζεστά ας ερχόσουν για λίγο κι ας χανόσουν μετά.
Ας με κρίνει η κοινωνία (Κοντεύουνε χαράματα):::Τσαουσάκης Π.:::Καλδάρας Α.:::1949:::Κοντεύουνε χαράματα κι ο ύπνος δεν με πιάνει ένα μονάχα σκέφτομαι πως να σε εκδικηθώ Μα θα βρω την τιμωρία κι ας με κρίνει η κοινωνία Εγώ για σένα έμεινα γυμνός και πεινασμένος μα εσύ με πούλησες κι αυτό ήταν το ευχαριστώ Μα θα βρω την τιμωρία κι ας με κρίνει η κοινωνία Εσύ με καταδίκασες και μου κλεισες το σπίτι σε τέλος με έφερες σκυφτό και εκδίκηση ζητώ Μα θα βρω την τιμωρία κι ας με κρίνει η κοινωνία
Ας μην ξημερώσει ποτέ (Ας μην ξημέρωνε ποτέ):::Χατζηχρήστος Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1948:::Ας μην ξημέρωνε ποτέ Ας μη φύγει αυτό το βράδυ πού ’μαστε μαζί Γιατί μέσα στο σκοτάδι, ω, ω, ω, ω η αγάπη ζει Πόσα δεν έχω να σου πω να σε κάνω να με νιώσεις μες στη σιγαλιά Να σου δώσω, να μου δώσεις, ω, ω, ω, ω χάδια και φιλιά Ας μη ξημέρωνε ποτέ Και οι δυο θα πικραθούμε, θα ’ρθει το πρωί Τέτοιο βράδυ δεν θα βρούμε, ω, ω, ω, ω σ’ όλη τη ζωή.
Ας μην τέλειωνε η βραδιά (Σ' αγαπώ):::Γεωργακοπούλου Ι.:::Γεωργακοπούλου Ι.:::1948:::Κάτω απ’ το φως του φεγγαριού, τα χάδια ενός παλικαριού την ξελογιάζανε. Γιατί την κράταγε σφιχτά και τα φιλιά του τα πνιχτά, την συνταράζανε. Έτσι καθώς ο νιος με χάδια τη νανούριζε, σα μεθυσμένη αυτή με γλύκα του μουρμούριζε: [Σ’ αγαπώ! Σ’ αγαπώ! Να’ ταν να μην τελειώσει ετούτη η γλύκα που μου μεθάει την καρδιά. Σ’ αγαπώ! Σ’ αγαπώ! Όπως είσαι εδώ κοντά μου, στο βελούδινο οντά μου, ας μην τέλειωνε η βραδιά.]x2
Ας πέθαινες να γλίτωνα:::Μπέλλου Σ.:::Μανησαλής Γ.:::1951:::Ας πέθαινες να γλίτωνα τα βάσανα τα χίλια [να μην πονώ στη σκέψη σου να μη με τρώει η ζήλια.] x2 Ας πέθαινες να ήξερα πως βρίσκεσαι στον Άδη [για να κοιμάμαι με ήσυχη τη σκέψη κάθε βράδυ.] x2 Ας πέθαινες να ήξερα πως είσαι μεσ' στο χώμα [και πως θα μείνει αφίλητο τ' ολόγλυκό σου στόμα.] x2
Άσ τα λόγια κατά μέρος:::Μπέλλου Σ.:::Μητσάκης Γ.:::1948:::Για κορόιδο μ’ έχεις πάρει και γι’ αγάπες μου μιλάς, [τη ζωή εγώ την είδα και τη γλέντησα, με γυναίκες σαν και σένα χρόνια έζησα.][ Μη ζητάς, να σε πιστέψω, παραμύθια μου πουλάς, [σαν και σένα τόσες άλλες μου τα είπανε, κι όμως άτακτα στο τέλος μου φερθήκανε.][ Άς τα λόγια κατά μέρος κι ας περάσει η βραδιά, [πιες κανένα ποτηράκι, να γλεντήσουμε, τη ζωή μας σε μια νύχτα να τη ζήσουμε.][
Ας την κρίνει ο Θεός:::Νίνου Μ.:::Νίνου Μ.:::1949:::Αυτήνε που αγάπησα κι είχα περάσει βέρα, με άλλον ξελογιάστηκε και μου' φυγε μια μέρα, αυτήνε που αγάπησα κι είχα περάσει βέρα. Τόσες θυσίες που 'κανα, επήγαν όλες στράφι, και τώρα στα παπούτσια της, η άπιστη με γράφει, τόσες θυσίες που 'κανα, επήγαν όλες στράφι. Με ντρόπιασε στους φίλους μου, πήγε να με πεθάνει, ας τήνε κρίνει ο Θεός, γι' αυτά που μου' χει κάνει, με ντρόπιασε στους φίλους μου, πήγε να με πεθάνει.
Ας την χαρώ (ρε μάγκες):::Τρίο Κιτάρα:::Σουγιούλ Μ.:::1955:::Είναι μια τρελή φαγάνα η γυναίκα που μ’ αρέσει και δεν έχει μείνει φίλος που να μη του βάλω φέσι. Είν’ άπονη και κόφτρα αυτό είναι το σωστό ας τη χαρώ ρε μάγκες και ας ξεφτελιστώ. Είναι κόμματος τριζάτος είναι γύναικος μοιραίος μα για να τη φέρω βόλτα εκολύμπησα στο χρέος. Γυρίζει όλο με ρόδα στο χώμα δεν πατά ας τη χαρώ ρε μάγκες και βλέπουμε μετά. Το πρωί θέλει δυο λίρες το απόγευμα ένα μάτσο και ασφαλώς όπως πηγαίνω στο εδώλιο θα κάτσω. Είναι πολύ κοκέτα και απαιτητική ας τη χαρώ ρε μάγκες κι ας πάω φυλακή. Είν’ άπονη και κόφτρα αυτό είναι το σωστό ας τη χαρώ ρε μάγκες και ας ξεφτελιστώ.
Άσ' τα λόγια:::Εσκενάζυ Ρ.:::Πετροπουλέας Γ.:::1935:::Ασ' τα λόγια, δεν πιστεύω πια στο στενό μου μην περνάς [ Είσαι ψεύτης αμάν, το μαντεύω και για μένα δεν πονάς ] (x2) Μου 'στειλες μεσίτες πάλι αμάν μα τους το είπα καθαρά Να κοιτάξεις αμάν, να βρεις άλλη να σου δώσει τη χαρά Άσε με να ησυχάσω πια πάλι θέλεις να στο πω Το παλιά σου, αμάν θα ξεχάσω μόρτη πια δε θ' αγαπώ Το παλιά σου, αμάν θα ξεχάσω ψεύτη πια δε θ' αγαπώ
Άσε με, άσε με:::Εσκενάζυ Ρ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1950:::Δεν θέλεις να με παντρευτείς, η φτώχεια σε φοβίζει. Μα, έχω προίκα την τιμή, που πιο πολλά αξίζει. Άσε με, άσε με, να σε λησμονήσω, Άσε με, άσε με, μόνη μου να ζήσω. Θέλεις να πάρεις πλούσια, με σπίτια και με φράγκα. Μ' έκανες πέρα επειδή κοιμάμαι σε παράγκα. Άσε με, άσε με, να σε λησμονήσω, Άσε με, άσε με, μόνη μου να ζήσω. Το χρήμα λες πως κυβερνά την εποχή ετούτη, διώξε εμένα τη φτωχιά κι αγκάλιασε τα πλούτη. Άσε με, άσε με, να σε λησμονήσω, Άσε με, άσε με, μόνη μου να ζήσω.
Άσε με, άσε με:::Αποστόλου Δ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1950:::Δεν θέλεις να με παντρευτείς, η φτώχεια σε φοβίζει. Μα, έχω προίκα την τιμή, που πιο πολλά αξίζει. Άσε με, άσε με, να σε λησμονήσω, Άσε με, άσε με, μόνη μου να ζήσω. Θέλεις να πάρεις πλούσια, με σπίτια και με φράγκα. Μ' έκανες πέρα επειδή κοιμάμαι σε παράγκα. Άσε με, άσε με, να σε λησμονήσω, Άσε με, άσε με, μόνη μου να ζήσω. Το χρήμα λες πως κυβερνά την εποχή ετούτη, διώξε εμένα τη φτωχιά κι αγκάλιασε τα πλούτη. Άσε με, άσε με, να σε λησμονήσω, Άσε με, άσε με, μόνη μου να ζήσω.
Άσε με, άσε με:::Μπέλλου Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1950:::Δεν θέλεις να με παντρευτείς, η φτώχεια σε φοβίζει. Μα, έχω προίκα την τιμή, που πιο πολλά αξίζει. Άσε με, άσε με, να σε λησμονήσω, Άσε με, άσε με, μόνη μου να ζήσω. Θέλεις να πάρεις πλούσια, με σπίτια και με φράγκα. Μ' έκανες πέρα επειδή κοιμάμαι σε παράγκα. Άσε με, άσε με, να σε λησμονήσω, Άσε με, άσε με, μόνη μου να ζήσω. Το χρήμα λες πως κυβερνά την εποχή ετούτη, διώξε εμένα τη φτωχιά κι αγκάλιασε τα πλούτη. Άσε με, άσε με, να σε λησμονήσω, Άσε με, άσε με, μόνη μου να ζήσω.
Άσε τον άντρα π' αγαπώ:::Μπέλλου Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1954:::Για πάψε να με τον φιλάς και μη με σαμποτάρεις, συχνά το άντρα π’αγαπώ, του βάζεις λόγια με σκοπό, για να μου τον επάρεις. Ο λεβέντης π’ αγαπάω, εμένα μόνο παραδέχεται και γυναίκες σαν και σένα δεν τις καταδέχεται. Δεν έχεις όπλα ισχυρά, γαι να με πολεμήσεις, κάτσε καλά να σε χαρώ κι άσε το άντρα π’αγαπώ, μην του ξανακολλήσεις. Ο λεβέντης π’ αγαπάω, εμένα μόνο παραδέχεται και γυναίκες σαν και σένα δεν τις καταδέχεται. Δεν τον τουμπάρεις με ψευτιές και τέτοια παραμύθια κι αν ξαναβγάλεις τσιμουδιά, θα δεις τι βάρβαρη καρδιά, που κρύβω μεσ’ στα στήθια. Ο λεβέντης π’ αγαπάω, εμένα μόνο παραδέχεται και γυναίκες σαν και σένα δεν τις καταδέχεται.
Άσε τον άντρα π' αγαπώ:::Μπέλλου Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1954:::Για πάψε να με τον φιλάς και μη με σαμποτάρεις, συχνά το άντρα π’αγαπώ, του βάζεις λόγια με σκοπό, για να μου τον επάρεις. Ο λεβέντης π’ αγαπάω, εμένα μόνο παραδέχεται και γυναίκες σαν και σένα δεν τις καταδέχεται. Δεν έχεις όπλα ισχυρά, γαι να με πολεμήσεις, κάτσε καλά να σε χαρώ κι άσε το άντρα π’αγαπώ, μην του ξανακολλήσεις. Ο λεβέντης π’ αγαπάω, εμένα μόνο παραδέχεται και γυναίκες σαν και σένα δεν τις καταδέχεται. Δεν τον τουμπάρεις με ψευτιές και τέτοια παραμύθια κι αν ξαναβγάλεις τσιμουδιά, θα δεις τι βάρβαρη καρδιά, που κρύβω μεσ’ στα στήθια. Ο λεβέντης π’ αγαπάω, εμένα μόνο παραδέχεται και γυναίκες σαν και σένα δεν τις καταδέχεται.
Άσε τον παλιοκόσμο να λέει:::Βέμπο Σ.:::Σουγιούλ Μ.:::1940:::Δεν το `χαμε καλοσκεφτεί, γιατί χωρίσαμε, γιατί Αφού, πώς θέλεις να στο πω, και μ’ αγαπάς και σ’ αγαπώ Λόγια του κόσμου μην ακούς, έχεις να κάνεις με κακούς Γύρνα και πάλι στα παλιά και μη συγχύζεσαι σταλιά. Μη μου είσαι θυμωμένο, έλα που σε περιμένω Κι άσε τον παλιόκοσμο να λέει, να λέει, να λέει Το φιλί σου είναι μέλι, φίλα με και μη σε μέλει κι άσε τον παλιόκοσμο να λέει, να λέει ό,τι θέλει. Δεν ήρθες χτες ούτε προχτές κι ήταν οι μέρες μου φριχτές Γιατί τα δάκρυα κι οι λυγμοί δε με αφήσανε στιγμή Να χωριστούμε δεν βαστώ, ούτε και θα `τανε σωστό Ρίξε μου δυο ματιές γλυκές κι άσε τις γλώσσες τις κακές. Μη μου είσαι θυμωμένο, έλα που σε περιμένω Κι άσε τον παλιόκοσμο να λέει, να λέει, να λέει Το φιλί σου είναι μέλι, φίλα με και μη σε μέλει κι άσε τον παλιόκοσμο να λέει, να λέει ό,τι θέλει.
Άσπρο μου περιστέρι:::Μπαξεβάνης (Μπερνιδάκης Ι.):::Τούντας Π.:::1938:::Αφού το θέλει η γνώμη σου ωχ αμάν βρε και πάλι αμάν |x2 να με παιδεύεις τόσο καλέ άιντε βρε τρίκλωνε βασιλικέ |x2 Στείλε με με το χέρι σου ωχ αμάν βρε και πάλι αμάν |x2 στον Άδη να γλυτώσω καλέ, καλέ εσύ καλέ δε λυπάσαι συ |x2 Της τύχης μου 'τονε γραφτό ωχ αμάν βρε και πάλι αμάν |x2 να μπω στο έρωτα σου καλέ δε βαστώ σκότωσε με να σωθώ |x2 Να τελειώσω τη ζωή ωχ αμάν βρε και πάλι αμάν |x2 στα χέρια τα δικά σου καλέ, καλέ συ κέρνα μας γλυκό κρασί στα χέρια τα δικά σου καλέ ταίρι μου άσπρο περιστέρι μου
Άσπρο πουκάμισο:::Καζαντζίδης Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1956:::Ασπρο πουκάμισο φορώ και μαύρο θα το βάψω, μαύρα είν' τα μάτια π’ αγαπώ, γι' αυτά κοντεύω να χαθώ, γι' αυτά πολύ θα κλάψω. Μαύρα μου μάτια, εγώ για σας, έκλαψα και θα κλάψω και τ' άσπρο μου πουκάμισο στα μαύρα θα το βάψω. Εχω καεί, έχω ψηθεί στα χέρια τα δικά σου, το βλέπω θα καταστραφώ κι όμως να φύγω δε μπορώ στιγμή από κοντά σου. Μαύρα μου μάτια, εγώ για σας, έκλαψα και θα κλάψω και τ' άσπρο μου πουκάμισο στα μαύρα θα το βάψω. Μαύρο πουκάμισο θα βρω μαύρο σαν την καρδιά σου, για να ταιριάζ’ η φορεσιά στα βάσανά μου τα βαριά, όπου τραβώ κοντά σου. Μαύρα μου μάτια, εγώ για σας, έκλαψα και θα κλάψω και τ' άσπρο μου πουκάμισο στα μαύρα θα το βάψω. Σχόλια[επεξεργασία] Οι αρχικοί στίχοι είναι της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, όμως ο Τσιτσάνης τους έκανε ριζικότατες αλλαγές.
Άστα κόλπα:::Αμπατζή Ρ.:::Τούντας Π.:::1934:::Στο 'πα και στο ξαναλέω, βρε μαγκίτη μου, μην περνάς και δε σε θέλω, απ' το σπίτι μου. Δε μπορείς να με τουμπάρεις με το μπόι σου και με το μαλαματένιο το ρολόι σου! Άστα κόλπα και μην κουρντίζεσαι, σου λένε, για γαμπρός, πάλι στό 'ειπα, τέτοιο μπαρμπούνι, βρε μαγκίτη μου, δεν τρως! Άστα κόλπα και τέτοιο ψάρι, βρε μαγκίτη, δε μασάς, πάλι στό 'ειπα, καταλαβαίνεις πως μου γίνηκες μπελάς! Δε με τρως με τα τερτίπια, με τα λόγια σου, και με τα κεχλιμπαρένια κομπολόγια σου! Και μη δείχνεις, πια, σε μένα τα μαχαίρια σου, μην πληρώσεις τα σπασμένα με τα χέρια σου! Άστα κόλπα και μην κουρντίζεσαι, σε μένα, για γαμπρός, πάλι στό 'ειπα, τέτοιο μπαρμπούνι, βρε μαγκίτη μου, δεν τρως! Άστα κόλπα και τέτοιο ψάρι, βρε μαγκίτη, δε μασάς, πάλι στό 'ειπα, καταλαβαίνεις πως μου γίνηκες μπελάς!
Άστα τα μαλλάκια σου:::Μαρούδας Τ.:::Σουγιούλ Μ.:::1950:::Άσ’ τα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα άσ’ τα ν’ ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά Τώρα που τα νιάτα σου είν’ ολανθισμένα Άσ’ τα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα. Τη γαλάζια θάλασσα κοίτα την πλατιά κι άστα ν’ ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά Άσ’ τα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα άσ’ τα ν’ ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά. Ήρθε τώρα η άνοιξη, θα `ρθει καλοκαίρι κι ύστερα φθινόπωρο θα `ρθει σκυθρωπό Στον τρελό τον ώμο σου σ’ άπλωνα το χέρι Ήρθε τώρα η άνοιξη, θα `ρθει καλοκαίρι. Θα σου πουν χίλιες φορές χίλια σ’ αγαπώ κι ύστερα φθινόπωρο θα `ρθει σκυθρωπό Άσ’ τα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα άσ’ τα ν’ ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά. Θα `ρθει αλίμονο καιρός, άκου με και μένα που δε θα `χεις κόκκινα χείλη σαν φωτιά Θα `χεις τότε τα μαλλιά καλοχτενισμένα Θα `ρθει αλίμονο καιρός, άκου με και μένα. Που θα σβήσει η λάμψη αυτή που `χεις στη ματιά και δε θα `χεις κόκκινα χείλη σαν φωτιά Άσ’ τα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα άσ’ τα ν’ ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά.
Άστα τα μαλλάκια σου:::Πολυμέρης Φ.:::Σουγιούλ Μ.:::1951:::Άσ’ τα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα άσ’ τα ν’ ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά Τώρα που τα νιάτα σου είν’ ολανθισμένα Άσ’ τα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα. Τη γαλάζια θάλασσα κοίτα την πλατιά κι άστα ν’ ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά Άσ’ τα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα άσ’ τα ν’ ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά. Ήρθε τώρα η άνοιξη, θα `ρθει καλοκαίρι κι ύστερα φθινόπωρο θα `ρθει σκυθρωπό Στον τρελό τον ώμο σου σ’ άπλωνα το χέρι Ήρθε τώρα η άνοιξη, θα `ρθει καλοκαίρι. Θα σου πουν χίλιες φορές χίλια σ’ αγαπώ κι ύστερα φθινόπωρο θα `ρθει σκυθρωπό Άσ’ τα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα άσ’ τα ν’ ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά. Θα `ρθει αλίμονο καιρός, άκου με και μένα που δε θα `χεις κόκκινα χείλη σαν φωτιά Θα `χεις τότε τα μαλλιά καλοχτενισμένα Θα `ρθει αλίμονο καιρός, άκου με και μένα. Που θα σβήσει η λάμψη αυτή που `χεις στη ματιά και δε θα `χεις κόκκινα χείλη σαν φωτιά Άσ’ τα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα άσ’ τα ν’ ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά.
Άστατη καρδιά:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Γεωργακοπούλου Ι.:::1948:::Τί σ’ αρνήθηκα, για πες μου τόσο να παρασυρθείς και ενώ έγινα θυσία, έτσι να έτσι να παρεκτραπείς άστατη κάρδια άστατη κάρδια Τι μπορούσε να σου δώσει άλλο πιο πολύ η ζωή αν θα φύγεις για να ξέρεις σε κάλο σου δεν θα βγει άστατη κάρδια άστατη κάρδια Όπως στρώσεις θα πλαγιάσεις μες τον κόσμο, μην ξεχνάς θα τους πληρωθείς μια μέρα τους καημούς που με κερνάς άστατη κάρδια άστατη κάρδια
Άσχημες πληροφορίες:::Μπέλλου Σ.:::Χάρμας (Τόλης και Λίτσα):::1948:::Άσχημες πληροφορίες μου 'δωσαν μου 'δωσαν για σένανε [με τα λόγια που μου είπαν με πληγώσανε τη καρδιά μου σα χαρτί την τσαλακώσανε.] x2 Μου 'πανε το παρελθόν σου ότι εί ότι είναι σκοτεινό [ως και γράμματα μου στείλανε ανώνυμα από δω και πέρα όμως κάτσε φρόνιμα.] x2 Ξέχασα τα περασμένα και δεν τα και δε τα θυμάμαι πια [ασ' το φέρσιμο που είχες το διπρόσωπο κοίτα τώρα να με βγάλεις ασπροπρόσωπο.] x2
Άτιμη τύχη:::Τρίο Κιτάρα:::Σουγιούλ Μ.:::1953:::Άτιμη τύχη χρόνια τώρα μάσκα φοράς λυπητερή, [άτιμη τύχη και μοβόρα, τύχη μπαμπέσα και σκληρή]]. Με μοχθηρία και γινάτι άτιμη τύχη με κτυπάς, ποτέ στιγμή δεν κάνεις κάτι άιντε να δούμε πού το πας, με μοχθηρία και γινάτι άτιμη τύχη με κτυπάς. Εγώ κακό δε σου ’χω κάνει κι όμως κι εσύ βαρυγκωμάς, [φτάνει μπαμπέσα τύχη, φτάνει, μάνα μας γέννησε κι εμάς]].
Ατσιγγάνα:::Μπάτης Γ.:::Μπάτης Γ.:::1933:::
Notice: Undefined index: parse in /home/max/newforum2/getwikiforpdf.php on line 17

Ατσιγγάνες (Τσιγγάνα μου):::Τζουανάκος Σ.:::Χρυσίνης Σ.:::1955:::Αχ, τσιγγάνα θα γκρεμίσω το τσαντήρι σου και παλάτι θα σου χτίσω για χατήρι σου. Αχ, τσιγγάνα μου, έλα μάνα μου, σπάστο ντέφι σου, αχ αμάν το κέφι σου! Έλα να μου πεις τη μοίρα στο φλυτζάνι μου κι έλα κάτσε να τα πούμε στο ντιβάνι μου. Αχ, τσιγγάνα μου, έλα μάνα μου, σπάστο ντέφι σου, αχ αμάν το κέφι σου! Τα μεγάλα σου τα μάτια μαγνητίζουνε και τα χείλη σου τα λάγνα με ζαλίζουνε. Αχ, τσιγγάνα μου, έλα μάνα μου, σπάστο ντέφι σου, αχ αμάν το κέφι σου!
Αυγουλού (Η Μαριγώ):::Παπαϊωάννου Ι.:::Μακρής Κ.:::1940:::Ήταν μια αυγουλού σεμνή συμμαζεμένη, φαινόταν ντροπαλή πως ήταν η καημένη, [κανέναν μορφονιό κοιτούσε κρυφά όταν μπορούσε.] x2 [Τ' αυγά σου, Μαριγώ, στην αγορά ήταν πρώτα, αυτή που τα γεννά είν' από σόι κότα.] x2 Τ' αυγά κάθε πρωί έφερνε στο παζάρι, τά'δινε ακριβά τά'δινε και για χάρη, [σ' όποιον της ποιούσε κάτι έκλεινε το μάτι.] x2 [Τ' αυγά σου, Μαριγώ, στην αγορά ήταν πρώτα, αυτή που τα γεννά είν' από σόι κότα.] x2
Αυτά μου κάνεις:::Μπέλλου Σ.:::Μητσάκης Γ.:::1949:::Ήρθες ξανά, ήρθες ξανά στα μεράκια σου, τσαχπίνα, και με φιλάς τόσο γλυκά που δεν μπορώ να το χορτάσω. Ωωω, να! [Αυτά μου κάνεις, αυτά μου κάνεις και δεν μπορώ να σε ξεχάσω.]χ2 Ό,τι σου πω, ό,τι σου πω δεν χαλάς ποτέ χατήρι, και δεν μπορώ τόσον καιρό πουθενά για να σε πιάσω. Ωωω, να! [Αυτά μου κάνεις, αυτά μου κάνεις και δεν μπορώ να σε ξεχάσω.]χ2 Τόσο πολύ, τόσο πολύ εγώ σ' έχω συνηθίσει, τι θα γινώ, τι θα γινώ αν μου φύγεις και σε χάσω. Ωωω, να! [Αυτά μου κάνεις, αυτά μου κάνεις και δεν μπορώ να σε ξεχάσω.]χ2
Αυτά τα μαύρα μάτια:::Καρίπης Κ.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1928:::Αυτά τα μαύρα μάτια γιατί να τ’ αντικρύσω, γιατί να τα γνωρίσω γιατί να τα ιδώ τώρα απ’ τον έρωτά σου κι απ’ τη σκληρή καρδιά σου έλεος σου γυρεύω, έλεος σου ζητώ. [Αχ Αθηναία μου γλυκιά με τα τρελά σκερτσάκια πάψε πλέον να ‘σαι κακιά μ’ αυτά τα πεισματάκια] 2χ Τα κόκκινά σου χείλη και τα γλυκά σου μάτια με κάμνανε κομμάτια, τη δόλια μου καρδιά π’ αυτό και υποφέρω κι από τον πόνο κλαίω και μόνον από εσένα ζητώ παρηγοριά. [Αχ Αθηναία μου γλυκιά πάψε αυτά που κάνεις γιατί με τα ναζάκια σου στον Άδη θα με βάλεις] 2χ
Αφ' ότου εγεννήθηκα:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1940:::Αφ' ότου εγεννήθηκα, φωτιά με τριγυρίζει αν μ' έκαιγε θα γλίτωνα, μ' αυτή με βασανίζει αν μ' έκαιγε θα γλίτωνα, μ' αυτή με βασανίζει αφ' ότου εγεννήθηκα, φωτιά με τριγυρίζει. Στον κόσμο αυτόν με βάσανα, περνάω ο καημένος μα και σ' αυτόν τον έρωτα, εβγήκα γελασμένος μα και σ' αυτόν τον έρωτα, εβγήκα γελασμένος στον κόσμο αυτόν με βάσανα, περνάω ο καημένος. Αγάπησα και νόμιζα, πως θα 'βρω τη χαρά μου μα 'μένα εμεγάλωσε, ο πόνος στη καρδιά μου μα 'μένα εμεγάλωσε, ο πόνος στη καρδιά μου αγάπησα και νόμιζα, πως θα 'βρω τη χαρά μου. Γι' αυτό το ρίχνω στο κρασί, για να ξεχνώ λιγάκι αυτή που μου 'δινε φιλιά, μα ήτανε φαρμάκι αυτή που μου 'δινε φιλιά, μα ήτανε φαρμάκι γι' αυτό το ρίχνω στο κρασί, για να ξεχνώ λιγάκι.
Αφότου μ' απαρνήθηκες (Λόγια σου λεν οι φίλοι μου):::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1937:::Λόγια σου λεν οι φίλοι μου μικρό να με μισήσεις (2) και συ με απαρνήθηκες να τους ευχαριστήσεις (2) Αφότου μ απαρνήθηκες δίχως καρδιά γυρίζω (2) γέλιο δεν ξέρω τι θα πει χαρά δεν την γνωρίζω (2) Χωρίς να κάνω τίποτις και δίχως να σου φταίξω (2) έκλεισε η καρδούλα σου και μ άφησε απ έξω (2) Σκέψου και γνώμη άλλαξε γιατί θα με τρελλάνεις (2) μ αυτά σου τα καμώματα κακιά θα με πεθάνεις (2)
Αφού γυρίζει η σφαίρα:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Μητσάκης Γ.:::1947:::Αφού γυρίζει η σφαίρα, θα τύχει κάποια μέρα, να ξανακάνουμε χωριό, [ή σ’ ένα χρόνο, ή σε δυο, πάλι δική μου να ‘σαι.]] Μέσ’ της ζωής το ρέμα, αυτό δεν είναι ψέμα, πως θα μπατήρεις μοναχή, [γιατί η ρέμπελη ζωή, λίγο διατηριέται.]] Κι αν είναι να γυρίσεις, να μην αργοπορήσεις, το γρηγορότερο να ‘ρθεις, [γιατί το τρένο της ζωής, φεύγει και δεν το φτάνεις.]]
Αφού μ' αρέσει να γυρνώ:::Σταυροπούλου Ν.:::Τσιτσάνης Β.:::1940:::Αφού μ' αρέσει να γυρνώ τον κόσμο τι τον μέλλει; [Τα λόγια του τα αψηφώ κι ας λέει ό,τι θέλει,]x2 αφού μ' αρέσει να γυρνώ τον κόσμο τι τον μέλλει. Εγώ μποέμικα θα ζω, κανέναν δεν πειράζω, [δικιά μου είναι η ζωή και δεν τη λογαριάζω,]x2 εγώ μποέμικα θα ζω, κανέναν δεν πειράζω. Σ' αυτή την ψεύτικη ζωή, που μια φορά τη ζούμε, [δεν έχουμ' άλλο πιο καλό, παρά να τη γλεντούμε,]x2 σ' αυτή την ψεύτικη ζωή, που μια φορά τη ζούμε. |
Αχ βρε θάλασσα κακούργα:::Μαρκοπούλου Μ. (Σαλονικιά):::Τούντας Π.:::1935:::Κλαίγω και βαριά στενάζω και τη θάλασσα κοιτάζω για δυο μάτια ζαχαρένια που μου λείπουνε στα ξένα Θάλασσα λυπήσου λίγο πια και μένα φέρε το πουλί μου από τα ξένα Θάλασσα φαρμακωμένη την καρδιά μου 'χεις καμένη πήρες την παρηγοριά μου μέσ' από την αγκαλιά μου Θάλασσα λυπήσου λίγο πια και μένα φέρε το πουλί μου από τα ξένα Αχ βρε θάλασσα κακούργα πώς με γέλασες κακούργα μου ξελόγιασες πλανεύτρα την αγάπη μου βρε ψεύτρα Θάλασσα λυπήσου λίγο πια και μένα φέρε το πουλί μου από τα ξένα
Αχ και σεις λελουδικά μου:::Αμπατζή Ρ.:::Αμπατζή Ρ.:::1950:::Δυόσμε, καλέ, δυόσμε, δυόσμε και βασιλικέ μου. Αχ και σεις λελουδικά μου, εσείς μου καίτε την καρδιά μου. Εσείς, καλέ, εσείς, εσείς μ' αποκοιμήσατε. Αχ και μου' φυγ' η αγάπη, μια κοντούλα και γεμάτη. Περνώ, καλέ, περνώ, πάω (αλι)σκουζόντας. Αχ και τα βουνά ρωτώντας, τον Θεόν παρακαλιώντας.
Αχ πού 'ναι τα δαχτυλίδια σου:::Αμπατζή Ρ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ-ΔΗΜΟΤΙΚΑ:::1938:::Αχ μια Γαλά, αχ μια Γαλαξιδιώτισσα, αχ μια Γαλαξιδιώτισσα, απανωμαχαλιώτισσα. Δέρνει τη θυ, δέρνει τη θυγατέρα της, δέρνει τη θυγατέρα της, κρυφά από τον πατέρα της. Αχ πουν' τα δα, αχ πουν' τα δαχτυλίδια σου, αχ πουν' τα δαχτυλίδια σου, που' ναι κι η αρραβώνα σου; Μανάμ' ο Γιώ, μανάμ' ο Γιώργος τα φορεί, μανάμ' ο Γιώργος τα φορεί, από την άλλη Κυριακή. Γοργά να πας, γοργά να πας, γοργά να 'ρθείς, γοργά να πας, γοργά να 'ρθείς τα δαχτυλίδια σου να βρεις.
Αχάριστη:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Τσιτσάνης Β.:::1947:::Δε ρώτησες τόσον καιρό για μένα, πώς πέρασα τρελή στην ξενιτιά. Σ' αγάπησα, δυστύχησα για σένα και σέρνομαι πανούργα μακριά. Τα βάσανά μου μ' έριξαν στα ξένα και μ' έχουν της ζωής κατάδικο. Αχάριστη, δεν πόνεσες για μένα κι αυτό το βρίσκω να 'ναι άδικο. Μου είπανε πως ζεις ευτυχισμένη, θεότρελη στα πλούτη κολυμπάς, μα μια κατάρα πάντα θα σε δέρνει, του προδομένου ο πόνος της καρδιάς.
Αχάριστη γυναίκα:::Μπέλλου Σ.:::Μανησαλής Γ.:::1951:::Όπου τρακάρεις καν'α φίλο και γνωστό με βρίζεις πρόστυχο, παλιάνθρωπο κι αλάνι [ίσως αυτό να είναι το ευχαριστώ για τις θυσίες που για σέναν' έχω κάνει.] x2 Λες ότι τράβηξες μαρτύριο σωστό και πως ποτέ δε σου ξηγήθηκα εντάξει [ίσως αυτό να είναι το ευχαριστώ που σ' είχα πάντοτε μη βρέξει και μη στάξει.] x2 Αχ που να το 'ξερα, που να το φανταστώ πως οι θυσίες μου θα πάνε στα χαμένα [μα δεν πειράζει έτσι λέει ευχαριστώ κάθε αχάριστη γυναίκα σαν κι εσένα.] x4
Αψιλίες:::Ρούκουνας Κ.:::Ασίκης Γ.:::1935:::Μια μικρούλα μ' έχει μπλέξει στο χoρό θέλω για να παντρευτώ και δεν μπορώ. Άιντε πλάκωσε η αναδουλειά κι αψιλίες έχω βρε παιδιά, (αχ αυτά τα έρημα λεφτά άιντε μου χαλάνε το σεβντά)χ2. Έχω δώσει αραντεβού για να τη δω κι είμαι αδέκαρος, βρε πώς να της το πω; Άιντε πλάκωσε η αναδουλειά κι αψιλίες έχω βρε παιδιά, (αχ αυτά τα έρημα λεφτά άιντε μου χαλάνε το σεβντά)χ2 Αχ τι κακό που είναι η αψιλία! Κι όταν κάνω βρε δυο μεροκάματα θα την κλέψω τα γλυκοχαράματα, άιντε και θα πιάσω έναν παπά άιντε να μας βάλει τον χαλκά. Τότε θα 'ρθειτο συμπεθεριό άιντε να μας πάρει στο χωριό. Γεια σου Σαμιωτάκι, ποτέ σου να μην πεθάνεις! Αμαν γιάλα! Αμαν γιάλα γιαλα! |
Βαγγελίτσα:::Παγιουμτζής Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1938:::Για πες μου τι σου έκανα (2) και έφυγες μακριά μου Βαγγελίτσα μου και έφυγες μακριά μου μικρή κουκλίτσα μου Τώρα το χω παράπονο (2) μόνο που δεν σε βλέπω Βαγγελίτσα μου μόνο που δεν σε βλέπω μικρή κουκλίτσα μου Και μοναχός μου απορώ (2) το νου μου πως τον έχω Βαγγελίτσα μου το νου μου πως τον έχω μικρή κουκλίτσα μου Κοίταξε να συμμορφωθείς (2) κοίτα να βάλεις γνώση Βαγγελίτσα μου Κοίτα να βάλεις γνώση μικρή κουκλίτσα μου Κοίτα να βάλεις γνώση Βαγγελίτσα μου Κοίτα να βάλεις γνώση μικρή κουκλίτσα μου
Βαγγελίτσα:::Καραγιάννη Αγγ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1952:::Για πες μου τι σου έκανα (2) και έφυγες μακριά μου Βαγγελίτσα μου και έφυγες μακριά μου μικρή κουκλίτσα μου Τώρα το χω παράπονο (2) μόνο που δεν σε βλέπω Βαγγελίτσα μου μόνο που δεν σε βλέπω μικρή κουκλίτσα μου Και μοναχός μου απορώ (2) το νου μου πως τον έχω Βαγγελίτσα μου το νου μου πως τον έχω μικρή κουκλίτσα μου Κοίταξε να συμμορφωθείς (2) κοίτα να βάλεις γνώση Βαγγελίτσα μου Κοίτα να βάλεις γνώση μικρή κουκλίτσα μου Κοίτα να βάλεις γνώση Βαγγελίτσα μου Κοίτα να βάλεις γνώση μικρή κουκλίτσα μου
Βαγγελίτσα - Βαγγελίτσα:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Καλφόπουλος Σ.:::1952:::Τι κουκλί που είσαι Βαγγελιώ μου ‘χεις ξεσηκώσει το μυαλό κι όταν θα σε δω με την πόδια φλόγες τριγυρίζουν την καρδία Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα με την μαύρη σου μικρή μου την ποδίτσα Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα με τρελαίνουν τα πολλά σου τα καπρίτσια Κάθε τόσο που σε συναντώ και σαν μεθυσμένος σε κοιτώ παίρνεις πόζα έτσι που περνάς όρκο το ’χεις να με τυραννάς Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα με την μαύρη σου μικρή μου την ποδίτσα Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα με τρελαίνουν τα πολλά σου τα καπρίτσια Μ’ έκαψαν τα μαύρα σου μαλλιά μ’ άναψαν τα μάτια σου φωτιά τι κομψό κορμάκι ζηλευτό που πολύ θα πέθαιναν γι’ αυτό Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα με την μαύρη σου μικρή μου την ποδίτσα Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα Βαγγελίτσα με τρελαίνουν τα πολλά σου τα καπρίτσια
Βαγγελίτσα μου:::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1938:::Για πες μου τι σου έκανα (2) και έφυγες μακριά μου Βαγγελίτσα μου και έφυγες μακριά μου μικρή κουκλίτσα μου Τώρα το χω παράπονο (2) μόνο που δεν σε βλέπω Βαγγελίτσα μου μόνο που δεν σε βλέπω μικρή κουκλίτσα μου Και μοναχός μου απορώ (2) το νου μου πως τον έχω Βαγγελίτσα μου το νου μου πως τον έχω μικρή κουκλίτσα μου Κοίταξε να συμμορφωθείς (2) κοίτα να βάλεις γνώση Βαγγελίτσα μου Κοίτα να βάλεις γνώση μικρή κουκλίτσα μου Κοίτα να βάλεις γνώση Βαγγελίτσα μου Κοίτα να βάλεις γνώση μικρή κουκλίτσα μου
Βαγγελιώ δεν είσαι εντάξει:::Παγιουμτζής Σ.:::Χατζηχρήστος Α.:::1963:::Θυμήσου μ' ορκιζόσουνα πως θα με περιμένεις μα γρήγορα με ξέχασες και μ' άλλον πηγαίνεις Βαγγελιώ δεν είσαι εντάξει έχεις γνώμη τώρα αλλάξει Αξέχασες πως όμορφα περνούσαμε τα βράδια με γλέντια και γλυκόλογα και με φιλιά και χάδια Βαγγελιώ δεν είσαι εντάξει έχεις γνώμη τώρα αλλάξει Για κοίτα πως με ζώσανε σαν φίδια τα μεράκια λυπήσου την καρδούλα μου που γέμισε φαρμάκια Βαγγελιώ δεν είσαι εντάξει έχεις γνώμη τώρα αλλάξει
Βαγγελιώ δεν είσαι εντάξει:::Χατζηχρήστος Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1940:::Θυμήσου μ' ορκιζόσουνα πως θα με περιμένεις μα γρήγορα με ξέχασες και μ' άλλον πηγαίνεις Βαγγελιώ δεν είσαι εντάξει έχεις γνώμη τώρα αλλάξει Αξέχασες πως όμορφα περνούσαμε τα βράδια με γλέντια και γλυκόλογα και με φιλιά και χάδια Βαγγελιώ δεν είσαι εντάξει έχεις γνώμη τώρα αλλάξει Για κοίτα πως με ζώσανε σαν φίδια τα μεράκια λυπήσου την καρδούλα μου που γέμισε φαρμάκια Βαγγελιώ δεν είσαι εντάξει έχεις γνώμη τώρα αλλάξει
Βαδίζω με παράπονο (Πήρα το δρόμο το στενό):::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1940:::Πήρα τον δρόμο τον στενό πήρα το μονοπάτι γιατί έχω την καρδούλα μου από πληγές γεμάτη (2) Βαδίζω με παράπονο και χύνω μαύρο δάκρυ χωρίς να ξέρω που θα βγω που θα με βγάλει η άκρη (2) Και έτσι γυρνώ παντέρημος κι απ' όλους ξεχασμένος δίχως ελπίδα στην καρδιά και περιφρονεμένος (2) Και συ σκληρή το θέλησες να περπατώ μονάχος μα θα με σώσει απ τους καημούς πολύ γοργά ο τάφος (2)
Βαδίζω με παράπονο (Πήρα το δρόμο το στενό):::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1940:::Πήρα τον δρόμο τον στενό πήρα το μονοπάτι γιατί έχω την καρδούλα μου από πληγές γεμάτη (2) Βαδίζω με παράπονο και χύνω μαύρο δάκρυ χωρίς να ξέρω που θα βγω που θα με βγάλει η άκρη (2) Και έτσι γυρνώ παντέρημος κι απ' όλους ξεχασμένος δίχως ελπίδα στην καρδιά και περιφρονεμένος (2) Και συ σκληρή το θέλησες να περπατώ μονάχος μα θα με σώσει απ τους καημούς πολύ γοργά ο τάφος (2)
Βαλάντωσα να καρτερώ:::Αμπατζή Ρ.:::Τούντας Π.:::1938:::Βαλάντωσα να καρτερώ, αρρώστησα, πια δε μπορώ, [ένα χρόνο μακριά σου, πες μου, δεν πονεί η καρδιά σου;] x2 Της θάλασσας το στεναγμό, ακούω φως μου, με καημό, [στην ακρογιαλιά γυρμένη, περιμένω λυπημένη.] x2 Δεν θέλω πλούτη και καλά, για μένα είναι ανώφελα, [μόνον εσένα εγώ γυρεύω και τη θάλασσα αγναντεύω.] x2 Βαλάντωσα να καρτερώ, αχ, έλα φως μου, δε μπορώ, [λίγης πια ζωή μου μένει, να μη μ’ εύρεις πεθαμένη.] x2
Βάλε με στην αγκαλιά σου:::Εσκενάζυ Ρ.:::Παπάζογλου Β.:::1934:::Καρσιλαμάς Τρεις παράλληλες εκτελέσεις το 1935. Με το Στελλάκη Περπινιάδη, παίζει σαντούρι και κιθάρα (δίσκος Columbia DG 6033) Με τη Ρόζα Εσκενάζυ, παίζει βιολί και κιθάρα (δίσκος HMV AO 2206 και επανατύπωση Orthophonic S-677Α) Με τη Μαρίκα Καναροπούλου ή Τουρκαλίτσα, παίζουν δύο κιθάρες και τρίτο (;) (δίσκος Odeon GA 1821) Στίχοι[επεξεργασία] Βάλε με στην αγκαλιά σου (Χ2) Bάλε με στην αγκαλιά σου για να κοιμηθώ κοντά σου (Χ2) Βάλε με, φως μου, βάλε με και πριν να φέξει βγάλε με Μη φοβάσαι τη μαμά σου (Χ2) Μη φοβάσαι τη μαμά σου, βάλε με στην κάμαρά σου (Χ2) Βάλε με, φως μου, βάλε με και πριν να φέξει βγάλε με Βάλε μ’ από το πορτί σου (Χ2) Βάλε μ’ από το πορτί σου για να κοιμηθώ μαζί σου (Χ2) Βάλε με, φως μου, βάλε με και πριν να φέξει βγάλε με Βάλε μ’ από το ντουβάρι (Χ2) βάλε μ’ από το ντουβάρι, μη μάς πάρουνε χαμπάρι (Χ2) Βάλε με, φως μου, βάλε με κι από τη μάντρα βγάλε με Σχόλια[επεξεργασία] Το παρουσίασαν ως δική τους σύνθεση ή το διασκεύασαν χωρίς άδεια: Ο Γιώργος Ροβερτάκης (δίσκος Sonata 26767-8045/69 SON 135N) με εκτελεστή το Χρηστάκη. Ο Χρηστάκης (δίσκος Sonata 7007-B) Ο Αθανάσιος Καρακώστας (δίσκος PANIVAR/PA 125B) με εκτελεστή το Γιάννη Χανιώτη). Το διασκεύασε χωρίς άδεια αν και αναφέρει το συνθέτη. Βιβλιογραφία[επεξεργασία] Μανιάτης Δ. Διονύσης (Καταγραφή και επιμέλεια) 2006. Η εκ περάτων δισκογραφία γραμμοφώνου. Μητρόπολις ΑΕ: Αθήνα. Κουνάδης Παναγιώτης: Αρχείο Ελληνικής Δισκογραφίας - Συνθέτες του Ρεμπέτικου - Ευάγγελος Παπάζογλου Ι (ένθετο)
Βάλε με στην αγκαλιά σου:::Περπινιάδης Σ.:::Παπάζογλου Β.:::1934:::Καρσιλαμάς Τρεις παράλληλες εκτελέσεις το 1935. Με το Στελλάκη Περπινιάδη, παίζει σαντούρι και κιθάρα (δίσκος Columbia DG 6033) Με τη Ρόζα Εσκενάζυ, παίζει βιολί και κιθάρα (δίσκος HMV AO 2206 και επανατύπωση Orthophonic S-677Α) Με τη Μαρίκα Καναροπούλου ή Τουρκαλίτσα, παίζουν δύο κιθάρες και τρίτο (;) (δίσκος Odeon GA 1821) Στίχοι[επεξεργασία] Βάλε με στην αγκαλιά σου (Χ2) Bάλε με στην αγκαλιά σου για να κοιμηθώ κοντά σου (Χ2) Βάλε με, φως μου, βάλε με και πριν να φέξει βγάλε με Μη φοβάσαι τη μαμά σου (Χ2) Μη φοβάσαι τη μαμά σου, βάλε με στην κάμαρά σου (Χ2) Βάλε με, φως μου, βάλε με και πριν να φέξει βγάλε με Βάλε μ’ από το πορτί σου (Χ2) Βάλε μ’ από το πορτί σου για να κοιμηθώ μαζί σου (Χ2) Βάλε με, φως μου, βάλε με και πριν να φέξει βγάλε με Βάλε μ’ από το ντουβάρι (Χ2) βάλε μ’ από το ντουβάρι, μη μάς πάρουνε χαμπάρι (Χ2) Βάλε με, φως μου, βάλε με κι από τη μάντρα βγάλε με Σχόλια[επεξεργασία] Το παρουσίασαν ως δική τους σύνθεση ή το διασκεύασαν χωρίς άδεια: Ο Γιώργος Ροβερτάκης (δίσκος Sonata 26767-8045/69 SON 135N) με εκτελεστή το Χρηστάκη. Ο Χρηστάκης (δίσκος Sonata 7007-B) Ο Αθανάσιος Καρακώστας (δίσκος PANIVAR/PA 125B) με εκτελεστή το Γιάννη Χανιώτη). Το διασκεύασε χωρίς άδεια αν και αναφέρει το συνθέτη. Βιβλιογραφία[επεξεργασία] Μανιάτης Δ. Διονύσης (Καταγραφή και επιμέλεια) 2006. Η εκ περάτων δισκογραφία γραμμοφώνου. Μητρόπολις ΑΕ: Αθήνα. Κουνάδης Παναγιώτης: Αρχείο Ελληνικής Δισκογραφίας - Συνθέτες του Ρεμπέτικου - Ευάγγελος Παπάζογλου Ι (ένθετο)
Βάλε με στην αγκαλιά σου:::Καναροπούλου Μ.:::Παπάζογλου Β.:::1934:::Καρσιλαμάς Τρεις παράλληλες εκτελέσεις το 1935. Με το Στελλάκη Περπινιάδη, παίζει σαντούρι και κιθάρα (δίσκος Columbia DG 6033) Με τη Ρόζα Εσκενάζυ, παίζει βιολί και κιθάρα (δίσκος HMV AO 2206 και επανατύπωση Orthophonic S-677Α) Με τη Μαρίκα Καναροπούλου ή Τουρκαλίτσα, παίζουν δύο κιθάρες και τρίτο (;) (δίσκος Odeon GA 1821) Στίχοι[επεξεργασία] Βάλε με στην αγκαλιά σου (Χ2) Bάλε με στην αγκαλιά σου για να κοιμηθώ κοντά σου (Χ2) Βάλε με, φως μου, βάλε με και πριν να φέξει βγάλε με Μη φοβάσαι τη μαμά σου (Χ2) Μη φοβάσαι τη μαμά σου, βάλε με στην κάμαρά σου (Χ2) Βάλε με, φως μου, βάλε με και πριν να φέξει βγάλε με Βάλε μ’ από το πορτί σου (Χ2) Βάλε μ’ από το πορτί σου για να κοιμηθώ μαζί σου (Χ2) Βάλε με, φως μου, βάλε με και πριν να φέξει βγάλε με Βάλε μ’ από το ντουβάρι (Χ2) βάλε μ’ από το ντουβάρι, μη μάς πάρουνε χαμπάρι (Χ2) Βάλε με, φως μου, βάλε με κι από τη μάντρα βγάλε με Σχόλια[επεξεργασία] Το παρουσίασαν ως δική τους σύνθεση ή το διασκεύασαν χωρίς άδεια: Ο Γιώργος Ροβερτάκης (δίσκος Sonata 26767-8045/69 SON 135N) με εκτελεστή το Χρηστάκη. Ο Χρηστάκης (δίσκος Sonata 7007-B) Ο Αθανάσιος Καρακώστας (δίσκος PANIVAR/PA 125B) με εκτελεστή το Γιάννη Χανιώτη). Το διασκεύασε χωρίς άδεια αν και αναφέρει το συνθέτη. Βιβλιογραφία[επεξεργασία] Μανιάτης Δ. Διονύσης (Καταγραφή και επιμέλεια) 2006. Η εκ περάτων δισκογραφία γραμμοφώνου. Μητρόπολις ΑΕ: Αθήνα. Κουνάδης Παναγιώτης: Αρχείο Ελληνικής Δισκογραφίας - Συνθέτες του Ρεμπέτικου - Ευάγγελος Παπάζογλου Ι (ένθετο)
Βαλεντίνα:::Νίνου Μ.:::Μητσάκης Γ.:::1950:::Αχ! Βαλεντίνα! Αχ! Βρε τσαχπίνα! Μόρτικα κομμένα τα μαλλιά σου, σαν αγοροκόριτσο η μιλιά σου. Έχεις κούρσα και σωφάρεις κι όπου θέλεις ρεμιζάρεις, έγινες και σωφερίνα! [Κι όπως πας, σε λίγα χρόνια, θα φορέσεις παντελόνια. Βαλεντίνα! Βαλεντίνα!] x2 Αχ! Βαλεντίνα! Αχ! Βρε τσαχπίνα! Είσαι μια μποέμισσα σπουδαία, κάνεις την πιο όμορφη παρέα! Στα μπουζούκια σαν πηγαίνεις και χασάπικο χορεύεις, ξετρελαίνεις την Αθήνα! [Κι όλοι οι άντρες σ' αγαπούνε και παντού σε συζητούνε! Βαλεντίνα! Βαλεντίνα!] x2 Έχεις κούρσα και σωφάρεις κι όπου θέλεις ρεμιζάρεις, έγινες και σωφερίνα! [Κι όπως πας, σε λίγα χρόνια, θα φορέσεις παντελόνια. Βαλεντίνα! Βαλεντίνα!] x2
Βαλεντσιάνες:::Χασκήλ Σ.:::Λαύκας Γ.:::1947:::Μάτια σαν δυο μαύρα διαμάντια, χείλη σαν τα ρόδα τ' Απρίλη! Μάγια σκορπάτε, (κι) όλους μεθάτε, μελαχρινές μου Βαλεντσιάνες, που με κιθάρες, πόθους ξυπνάτε και των κρυφών, καρδιών, λαχτάρες! Μύρα απ' τα χειλάκια σας πήρα, πόθο σαν τα σκέφτομαι νιώθω! Είστε κοντά μου και μες την καρδιά μου, μελαχρινές μου Βαλεντσιάνες, γλυκά λουλούδια, που μας μεθάτε, με της αγάπης τα τραγούδια! Είστε κοντά μου και μες την καρδιά μου, μελαχρινές μου Βαλεντσιάνες, γλυκά λουλούδια, που μας μεθάτε, με της αγάπης τα τραγούδια!
Βάλτε αρνιά στην ψησταριά:::Καλλέργης Ν.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1957:::Βάλτε αρνιά στη ψησταριά και μπύρα να παγώσει, [απόψε το κορίτσι μου θέλω να ξεφαντώσει.]x2 Παίξτε σαντούρια και βιολιά, μπουζούκια και κλαρίνα [και φέρτε το γυροβολιά, όσο μπορείτε φίνα.]x2 Απόψε θα τα κάψουμε και ότι θέλ’ ας γίνει, [θα πιούμε, θα τα σπάσουμε, τίποτα δε θα μείνει.]x2 [Απόψε το κορίτσι μου θέλω να ξεφαντώσει.]x2 |
Βάλτε μου δυο τριανταφυλλιές (Όταν πεθάνω θάψτε με):::Παγιουμτζής Σ.:::Δασκαλάκης Μ.:::1954:::Όταν πεθάνω θάψτε με σε μια γωνιά μονάχο και δίπλα το μπουζούκι μου παρηγοριά μου να 'χω και δίπλα το μπουζούκι μου παρηγοριά μου να 'χω. Κανείς δεν θέλω για να ρθει, καντήλι να μ' ανάψει, ούτε κι εκείνη που αγαπώ, για μένανε να κλάψει ούτε κι εκείνη που αγαπώ, για μένανε να κλάψει. Βάλ' τε μου δυο τριανταφυλλιές τον ίσκιο τους να ρίχνουν κι όταν φυσάει ο άνεμος, γλυκά να με δροσίζουν κι όταν φυσάει ο άνεμος, γλυκά να με δροσίζουν.
Βαρέθηκα να καρτερώ:::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1939:::Εμείς κι αν εμαλώσαμε εσ’ ήσουν η αιτία, [μια χάρη μόνο σου ζητώ, μη μου κρατάς κακία.]x2 Δυο χρόνια τώρα καρτερώ, η γνώμη σου να γίνει [κι εσύ μου λες η μάνα σου, πως ότι δε σ’ αφήνει.]x2 Αν μ’ αγαπάς κι επιθυμείς, ζευγάρι να γινούμε, [πάψε ν’ ακούς τη μάνα σου κι έλα να παντρευτούμε.]x2 |
Βαρέθηκα να λες:::Ρούκουνας Κ.:::Ρούκουνας Κ.:::1937:::Σε βαρέθηκα να λες άιντε πως για μένανε όλο κλαις λες πως μ' αγαπάς και λιώνεις αφού μ' άλλον ανταμώνεις. Τώρα φύγε απ' εδώ Άντε και να μη σε ξαναδώ είσαι λόγια και φιγούρες σαν το φάντη με δυό μούρες. Θα 'ρθει μέρα που θα λες άιντε τ' ονομά μου και θα κλαις τότε θα πονείς θα λιώνεις γιατί δε θα μ' ανταμώνεις. Γεια σου Ρούκουνα από τη Σάμο!!! Δεν πιστεύω πια ποτέ άιντε τη γυναίκα με τουπέ το 'δαν μόδα κι όλο κλαίνε κι όλο ψέματα σου λένε.
Βαρέθηκα την ξενητειά:::Αμπατζή Ρ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ-ΔΗΜΟΤΙΚΑ:::1936:::Βαρέθηκα την ξενιτιά, μου' χει μαυρίσει την καρδιά, στην πατρίδαμ' θα γυρίσω, να γλεντήσω, να μεθύσω. Βαρέθηκα, μα το σταυρό, πάω στον τόπο μου να βρω, την αγάπημ' τη γλυκιά μου, την αρραβωνιαστικιά μου. Να δω τη μάναμ' τη φτωχιά, που' ναι έρημη και μοναχιά, συλλογιέμαι την καημένη, μην την έβρω πεθαμένη. Σαν δω, βρε, τη μανούλα μου, και τη γλυκιά αδερφούλα μου θα πω ότι ανάσα ανάπτεις, ξενιτιά στα βάσανα. Ας ξαναδώ, βρε, το χωριό με τ' άσπρο το καμπαναριό, τα φαράγγια, τα ρουμάνια που' χουν τα δασ(ι)ά πλατάνια. Θέλω ν' ακούσω την αυγή, προτού ακόμα ο ήλιος βγει, βέλασμα και ντράγκα-ντρούγκα, απ' τ' αρνιά που παν στη στρούγκα. Βαρέθηκα την ξενιτιά, πεθύμησα μια ρεματιά, για ν' ακούσω τα αηδόνια, που' χω τώρα τόσα χρόνια. Τάζω κερί στην Παναγιά, να δω μονάχα μια μεριά του χωριού, κι ας δυστυχήσω, φτάνει εκεί να ξεψυχήσω. -Ωχ! Κακούργα ξενιτιά! (φωνή Ρίτας Αμπατζή)
Βαρέθηκα τον αργιλέ (Ο ξέμαγκας):::Αμπατζή Ρ.:::Παπάζογλου Β.:::1935:::Ζεϊμπέκικο. Δίσκος HMV AO-2247 του 1935 με τη Ρίτα Αμπατζή. Ορχήστρα με βιολί, κιθάρα και ζίλια. Στίχοι[επεξεργασία] Βαρέθηκα τον ναργιλέ, σιχάθηκα τη μαύρη Θ’ αφήσω το κορμάκι μου, αλλού νταλκάδες να 'βρει (x2) Τις όμορφες θα κυνηγώ, κρασί και σαντουράκι κι όχι το παλιομπούζουκο και το μπαγλαμάδακι (x2) Φύγε από με κουτόχορτο, xάσου και συ τσιμπούκι Ν’ ανοίξω τα ματάκια μου από το μαστουρλούκι (x2) Γιατί όσο σε φουμάριζα κι έπαιζα και το ζάρι μπροστά με λέγαν έξυπνο και πίσω παλαβιάρη (x2) Σχόλια[επεξεργασία] Είναι άξιο απορίας πως ένα τραγούδι που σαφώς αποτρέπει τη χρήση χασίς (φύγε από με κουτόχορτο) έχει χαρακτηριστεί "χασικλήδικο". Η Αγγελική Παπάζογλου, αναφέρει ότι η πρώτη εκτέλεση αυτού του τραγουδιού είναι με το Γιώργο Κάβουρα. Ωστόσο αυτός ο δίσκος -αν υπήρξε- δεν έχει εντοπιστεί. Δεν είναι λίγοι αυτοί που οικειοποιήθηκαν και αυτό το τραγούδι του Βαγγέλη Παπάζογλου. Του αλλάζουν τίτλο, του αλλάζουνε λόγια, αλλά η μουσική του νικά: Δίσκος RCA VICTOR 7RCA Gr 747 48g 2404 RCA: Πρ. Τσαουσάκη - Λ. Μπουρνέλη "Θα τη γλεντήσω τη ζωή" με τον Πρ. Τσαουσάκη. Δίσκος MASΤΕR505 Α/Α 10958: Λ. Μπουρνέλη "Ο Αργιλές" με τον Π. Μιχαλόπουλο. Δίσκος PHILIPS 814821-Ι: Σ. Χρυσίνης - Γ. Παπαδόπουλος - Χ. Βασιλειάδης "Βαρέθηκα τον αργιλέ" με τη Δούκισσα. Δίσκος AVANTAGE 109: "Βαρέθηκα τον αργιλέ" στο όνομα του από χρόνια πεθαμένου Δ. Λορέντζου. Δίσκος VENUS 1002 Α/Α 2223: "Βαρέθηκα το ούζο πια" Οδ. Μοσχονάς - Μητσάρας (Δ. Φράτης) Δίσκος ΝΙΝΙ Ν-415: "Βαρέθηκα τον αργιλέ" με το Νίκο Παπαδάτο και τη Λίτσα Ζανέτ, χωρίς αναφορά δημιουργού. Δίσκος VASIPAP 217/PHILIPS 10171: "Βαρέθηκα τον αργιλέ" με τον Απόστολο Νικολαΐδη, χωρίς αναφορά δημιουργού. Βιβλιογραφία[επεξεργασία] Μανιάτης Δ. Διονύσης (Καταγραφή και επιμέλεια) 2006. Η εκ περάτων δισκογραφία γραμμοφώνου. Μητρόπολις ΑΕ: Αθήνα. Κουνάδης Παναγιώτης: Αρχείο Ελληνικής Δισκογραφίας - Συνθέτες του Ρεμπέτικου - Ευάγγελος Παπάζογλου Ι (ένθετο) Χατζηδουλής Κώστας: Ρεμπέτικη Ιστορία 1 - Εκδόσεις Νεφέλη Γιώργης Παπάζογλου "Ονείρατα της άκαυτης και της καμμένης Σμύρνης - Αγγέλα Παπάζογλου - Τα χαΐρια μας εδώ"
Βαριά χτυπάει η καμπάνα:::Μπέλλου Σ.:::Καπλάνης Κ.:::1951:::Βαριά χτυπάει η καμπάνα κι αργοσβήνει κάποια μάνα. Και στο νεκρικό κρεβάτι, το λεβέντη της ζητά. [Χτυπάει η καμπάνα, σβήνει κάποια μάνα.]χ2 Μες στο παραμιλημά της, κλαίνε τ' άλλα τα παιδιά της. Κι αυτή μιλάει για το παιδί της και τη μαύρη ξενιτιά. [Χτυπάει η καμπάνα, σβήνει κάποια μάνα.]χ2 Τόσα χρόνια που της λείπει την ετσάκισε η λύπη. Και του χωρισμού ο πόνος, την επαίδεψε σκληρά. [Χτυπάει η καμπάνα, σβήνει κάποια μάνα.]χ2
Βαριά χτυπούν τα σήμαντρα:::Τσαουσάκης Π.:::Τσιτσάνης Β.:::1950:::Βαριά χτυπούν τα σήμαντρα, πέρα στα παραπήγματα. [Κι ένας κατάδικος, γεμάτος πόνο, μες στο τραγούδι του, ζητάει παρηγοριά.] x2 Είναι τα λόγια του πικρά, για την αγάπη του μιλά. [Πως εγκλημάτησε για μια κακούργα, όταν τη βρήκε αγκαλιασμένη μια βραδιά.] x2 Βαριά χτυπούν τα σήμαντρα, κάτω στα παραπήγματα. [ένα γλυκό σκοπό, κάποιας αγάπης, που για χατήρι της, εγίνηκε φονιάς.] x2
Βάρκα - γιαλό :::Παπαϊωάννου Ι.:::Τσιτσάνης Β.:::1946:::Έμαθα κυρά πως έχεις - βάρκα γιαλό {Έμαθα κυρά πως έχεις ψαροπούλα και ψαρεύεις ζουμ τριαλαριλαρό - βάρκα γιαλό}x2 Θα ‘ρθω να σου τη γυρέψω - βάρκα γιαλό {Θα ‘ρθω να σου τη γυρέψω και θα πάω να ψαρέψω ζουμ τριαλαριλαρό - βάρκα γιαλό}x2 Ρίχνω το γυαλί στον πάτο - βάρκα γιαλό {Ρίχνω το γυαλί στον πάτο βλέπω τη δασκάλα κάτω ζουμ τριαλαριλαρό - βάρκα γιαλό}x2 Έχω βάρκα για συργιάνι - βάρκα γιαλό {Έχω βάρκα για συργιάνι που για ψάρεμα δεν κάνει ζουμ τριαλαριλαρό - βάρκα γιαλό}x2 Έμαθα κυρά πως έχεις ψαροπούλα και ψαρεύεις ζουμ τριαλαριλαρό - βάρκα γιαλό |
Βάρκα γιαλό:::Παγιουμτζής Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1946:::Έμαθα κυρά πως έχεις - βάρκα γιαλό {Έμαθα κυρά πως έχεις ψαροπούλα και ψαρεύεις ζουμ τριαλαριλαρό - βάρκα γιαλό}x2 Θα ‘ρθω να σου τη γυρέψω - βάρκα γιαλό {Θα ‘ρθω να σου τη γυρέψω και θα πάω να ψαρέψω ζουμ τριαλαριλαρό - βάρκα γιαλό}x2 Ρίχνω το γυαλί στον πάτο - βάρκα γιαλό {Ρίχνω το γυαλί στον πάτο βλέπω τη δασκάλα κάτω ζουμ τριαλαριλαρό - βάρκα γιαλό}x2 Έχω βάρκα για συργιάνι - βάρκα γιαλό {Έχω βάρκα για συργιάνι που για ψάρεμα δεν κάνει ζουμ τριαλαριλαρό - βάρκα γιαλό}x2 Έμαθα κυρά πως έχεις ψαροπούλα και ψαρεύεις ζουμ τριαλαριλαρό - βάρκα γιαλό |
Βάρκα με πανί:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Μητσάκης Γ.:::1947:::Βάρκα με πανί, βάρκα με πανί, βάρκα με πανί, πως με συγκινεί. Το τραγούδι του βαρκάρη στην αστροφεγγιά, όταν σιγολέει και τραβάει τα κουπιά. Μες στη φεγγαρόλουστη βραδιά, έρχεται ο ήχος στη στεριά. Έρχεται ο ήχος στη στεριά, μες στη φεγγαρόλουστη βραδιά. Κάτω στο γιαλό, κάτω στο γιαλό, κάτω στο γιαλό, κύμα απαλό. Την ακρογιαλιά χαϊδεύει τόσο απαλά και τ' αγέρι παιχνιδίζει λες και σου μιλά. Σε θυμάμαι τώρα και πονώ, πάντα σ' αγαπώ δεν σε ξεχνώ. Πάντα σ' αγαπώ δεν σε ξεχνώ, σε θυμάμαι τώρα και πονώ. Σε θυμάμαι τώρα και πονώ, πάντα σ' αγαπώ δεν σε ξεχνώ. Πάντα σ' αγαπώ δεν σε ξεχνώ, σε θυμάμαι τώρα και πονώ.
Βάρκα μου μπογιατισμένη:::Μπάτης Γ.:::Μπάτης Γ.:::1934:::Βρέ βάρκα μου μπογιατισμένη κάργα μάγκες φορτωμένη μάγκές καλε καί ντερβίσια κι όμορφά καλε χασίσια καί τόν αργιλέ νά πάρουν γιά νά παν νά τήν φουμάρουν για νά σπάσουνε κεφάκι μπαγλαμά καί μπουζουκάκι ρέ κάργα μάγκες μέ τά μπεγλέρια καί τόν αργιλέ στά χέρια νά μήν έρθει η αστυνομία καί νά μείνουμε στά κρύα Ένας μάγκας βρέ παραπέρα μας κρατάει την μπουζουριέρα Μπάτης Μάρκος συνοδεια και οι δύο σε μια αμαρτία ρε μπαγλαμάς και το μπουζούκι μά δε λείπει βρε το τσιμπούκι
Βαρκάρη τράβα το κουπί:::Αμπατζή Ρ.:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::1939:::Βαρκάρη τρά- βαρκάρη τράβα το κουπί, δεν είν’ ο έ- δεν είν’ ο έρωτας ντροπή, βαρκάρη τράβα το κουπί, ο κόσμος ότι θέλει ας πει. [Πάμε πιο βαθιά, πιο ,μέσα, ε για μόλα, ε για λέσα.]x2 Δεν έχω μά- δεν έχω μάτια μου καιρό, τη ψαροπού- τη ψαροπούλα καρτερώ, που είναι πρώτη στο νησί, άλλον να πας να βρεις εσύ. [Φύγε κάνε μου τη χάρη, σ’ άλλον πήγαινε βαρκάρη.]x2 Βαρκάρη τρά- βαρκάρη τράβα το κουπί, δεν είν’ ο έ- δεν είν’ ο έρωτας ντροπή, βαρκάρη τράβα το κουπί, ο κόσμος ότι θέλει ας πει. [Πάμε πιο βαθιά, πιο ,μέσα, ε για μόλα, ε για λέσα.]x2
Βαρκάρης:::Αμπατζή Ρ.:::Τούντας Π.:::1937:::Βαρκάρη μέσα, μες στη βάρκα σου, εσύ καπετανεύεις, βαρκάρη μου. Και τη φτωχή μου, μωρέ την καρδιά, εσύ την επλανεύεις, βαρκάρη μου! Βαρκάρη μου, βαρκάρη μου, δελφίνι και λιοντάρι μου! Βαρκάρη έλα, πάρε με μαζί κι εγώ θα σου ψαρεύω, βαρκάρη μου. Ψαράκια φρέσκα κι ολοζώντανα, θα σου τα μαγειρεύω, βαρκάρη μου. Βαρκάρη μου, βαρκάρη μου, δελφίνι και λιοντάρι μου! Βαρκάρη τράβα, τράβα τα κουπιά, να πάμε παραπέρα, βαρκάρη μου. Στη βάρκα μόνοι, μόνο εγώ κι εσύ, πριν να μας πάρει η μέρα, βαρκάρη μου. Βαρκάρη μου, βαρκάρη μου, δελφίνι και λιοντάρι μου! Βαρκάρη μόλα, μόλα το πανί και κάτσε στο τιμόνι, βαρκάρη μου. Ν’ ακούσεις τι έχω μέσα στην καρδιά και το κορμί μου λιώνει, βαρκάρη μου. Βαρκάρη μου, βαρκάρη μου, δελφίνι και λιοντάρι μου! (Ώπα, ώπα! Να χαρώ εγώ όμορφα! Γεια σου, Ριτάκι!) (φωνή Ρίτα Αμπατζή)
Βαρύς καημός:::Μπίνης Τ.:::Χατζηχρήστος Α.:::1950:::Βαρύς καημός να ζεις, στον κόσμο μόνος χωρίς κανένα φίλο στη ζωή [μονάχος να κοιμάσαι κάθε βράδυ μονάχος να ξυπνάς κάθε πρωί] χ2 Στο σπίτι με καημό, όταν γυρίζεις της μάνας να μη βρίσκεις τη στοργή [να ζεις στη μοναξιά σου ξεχασμένος χωρίς δυό λόγια κάποιος να σου πει] χ2 Βαρύς καημός να ζεις χωρίς αγάπη χωρίς κανέναν να 'χεις συντροφιά [να θες να πεις τον πόνο σου σε κάποιον και να τον κρύβεις μέσα στην καρδιά] χ2 |
Βάσανα Βάσανα:::Μπίνης Τ.:::Περιστέρης Σ.:::1953:::Βάσανα, βάσανα, πίκρες και καημοί, ξέσκισαν αγιάτρευτα τη δόλια μου ψυχή. Γι' αυτό τα πίνω και μεθώ, τα βάσανά μου να ξεχνώ. Βάσανα, βάσανα, πίκρες και καημοί, με κερνάει πάντοτε η άχαρη ζωή. Μ`έκαψε, μ`έκαψε, μ`έκαψε πολύ, μιας κακούργας γέννας, το ψεύτικο φιλί. Γι`αυτό το ρίχνω στο πιοτό απ`το φιλί της να ξεχνώ. Μ`έκαψε, μ`έκαψε, μ`έκαψε πολύ, μιας κακούργας γέννας, το ψεύτικο φιλί. Έλιωσα, έλιωσα, έλιωσα ο φτωχός, να`μαι στη ζωή μου τόσο μοναχός. Γι`αυτό το ρίχνω στο κρασί που`ναι παρέα μου χρυσή. Βάσανα, βάσανα, βάσανα και καημοί, με κερνάει πάντοτε η άτιμη ζωή.
Βασανίζομαι:::Αποστόλου Δ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1953:::Βασανίζομαι και λιώνω μεσ’ στον άδικο ντουνιά, [ήρθα απόψε με παρέα για τρελή διπλοπενιά,]x2 βασανίζομαι και λιώνω μεσ’ στον άδικο ντουνιά. Φέρε μας το κοκκινέλι, φέρε διάφορα πιοτά, [παίχτε μας και σεις μπουζούκια τραγουδάκια διαλεχτά,]x2 φέρε μας το κοκκινέλι, φέρε διάφορα πιοτά. Παίχτ’ ώσπου να ξημερώσει, παίχτε μου να σας χαρώ [κι έχω κέφι να χορέψω το κορίτσι μου κι εγώ,]x2 παίχτ’ ώσπου να ξημερώσει, παίχτε μου να σας χαρώ. Κι έχω κέφι να χορέψω το κορίτσι μου κι εγώ, παίχτ’ ώσπου να ξημερώσει, παίχτε μου να σας χαρώ. |
Βάστα καρδιά μου:::Τσαουσάκης Π.:::Τσιτσάνης Β.:::1951:::Βάστα καρδιά μου, βάσταξε, του πόνου το μαχαίρι [και τούτος ο ανήφορος, ω, ω, κατήφορο θα φέρει.] x2 Σαν το κουρέλι σ’ έσκισε, θα το μετανοήσει [και η πληγή που σ’ άνοιξε, ω, ω, να κλείσει δε θ’ αργήσει.] Σταμάτα πια τα δάκρυα, η πίκρα σου πια φτάνει [κι έχ’ ο καιρός το γιατρικό, ω, ω, τον πόνο σου να γιάνει.] x2
Βαστάτε Τούρκοι τ'άλογα:::Καρίπης Κ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ-ΔΗΜΟΤΙΚΑ:::1928:::Βαστάτε Τούρκοι τ' άλογα λίγο να ξανασάνω ωχ, να χαιρετί- ωιμέ να χαιρετίσω ο μαύρος τα (ι)βουνά. Να χαιρετίσω τα (ι)βουνά και τις ψηλές ραχούλες αχ, ν' αφήσω δια- ωιμέ ν' αφήσω διάταμα μπροστά παιδιά.
Βγάλε με απ' την καρδιά σου:::Αμπατζή Ρ.:::Πετροπουλέας Γ.:::1937:::[Τον πόνο που ‘χα μια φορά για σένανε κυρά μου, έσβησε πια παντοτινά μέσα από την καρδιά μου.]χ2 [Βγάλε με απ’ την καρδιά σου, όπως σε έβγαλα κι εγώ, το είπα και στο ξαναλέγω, τώρα πια δε σ’ αγαπώ.]χ2 [Για σένα τώρα, πίστεψε, διόλου δε με νοιάζει και την καρδία μου έπαψε να τρώει το μαράζι.]χ2 [Βγάλε με απ’ την καρδιά σου, όπως σε έβγαλα κι εγώ, το είπα και στο ξαναλέγω, τώρα πια δε σ’ αγαπώ.]χ2 [Και τα γλυκά τα μάτια σου που μ’ είχαν κομματιάσει και ‘κείνα σου τ’ ορκίζομαι, πως τα ‘χω πια ξεχάσει.]χ2 [Βγάλε με απ’ την καρδιά σου, όπως σε έβγαλα κι εγώ, το είπα και στο ξαναλέγω, τώρα πια δε σ’ αγαπώ.]χ2
Βγάλε τη μάσκα:::Τσαουσάκης Π.:::Τσιτσάνης Β.:::1950:::Για μένα πάντα θα μείνεις ξένη, ψεύτρα γυναίκα, ψεύτρα καρδιά. [Βγάλε τη μάσκα σου, να σε γνωρίσω κι ας καθαρίσουμε τούτη τη βραδιά.] x2 Την πονηριά σου, κανείς δε φτάνει, άλλα πιστεύεις κι άλλα μου λες. [Βγάλε τη μάσκα σου, να ξηγηθούμε, γιατί αργότερα άδικα θα κλαις.] x2 Πες μου ποια είσαι, πες μου τι θέλεις κι άκου και μένα τι θα σου πω. [Βγάλε τη μάσκα σου, να μ' αγαπήσεις, πέτα τη μάσκα σου, για να σ' αγαπώ.] x2
Βγήκε η Μαριγώ σεργιάνι:::Καλλέργης Ν.:::Τζουανάκος Σ.:::1951:::Βγήκε η Μαριγώ σιργιάνι [με το θαλασσί φουστάνι] x2 [στο λιμάνι του νησιού μας και ξεμυάλισε το νου μας.] x2 Τους ψαράδες ξελογιάζει [με τη θάλασσα πως μοιάζει] x2 [στα παιχνίδια, στα γινάτια και στα γαλανά της μάτια.] x2 Ρίχνει ο ψαράς το δίχτυ [Άγιε μου Νικόλα πνιχ' τη] x2 [γιατί έτσι που κοιτάζει το καΐκι μου βουλιάζει.] x4
Βεδουΐνα:::Λαζαρίδου Θ.:::Χιώτης Μ.:::1948:::Με μαγεμένη την καρδιά, μπροστά στ' αστέρια, έχει ο νιος παραδοθεί, στα δυο της χέρια. [Βεδουΐνα, Βεδουΐνα, μελανψή μου αραπίνα, δωσ' μου πίσω την καρδιά, που μου πήρες μια βραδιά, πίσω απ' την χουρμαδιά.] δις Όπως την είχε αγκαλιά και τη φιλούσε, ένα αράπικο σκοπό, της τραγουδούσε. [Βεδουΐνα, Βεδουΐνα, μελανψή μου αραπίνα, δωσ' μου πίσω την καρδιά, που μου πήρες μια βραδιά, πίσω απ' την χουρμαδιά.] δις
Βεδουΐνα:::Φραντζεσκοπούλου Μ. (Πολίτισσα):::Περιστέρης Σ.:::1935:::Από την αραπιά μια μελαχρινή μου πήρε την καρδιά, η Βεδουΐνα η γλυκιά. Είναι μαγεύτρα σαν χαμογελά, είναι πλανεύτρα σαν χορεύει και σαν τραγουδά. Για λελ... Όταν χορεύει, λες σε μαγεύει η αραπίνα η Βεδουΐνα. Από την αραπιά μια μελαχρινή μου πήρε την καρδιά, η Βεδουΐνα η γλυκιά. Με τη ματιά της σε πλανεύει, με το φιλί της σαν σου δώσει σε τρελαίνει. Για λελ... Μ' έχει λιγώσει, μ' έχει πληγώσει αχ η τσαχπίνα η Βεδουΐνα.
Βελισσάριος:::Καλλέργης Μ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ-ΔΗΜΟΤΙΚΑ:::1934:::Πρότυπο:Αποσαφήνιση επιμέρους Κλάψετ' αϊτοί και σταυραϊτοί, κλάψτε το Βελισσάρη. Κλάψε κι εσύ Ευζωνικό το πρώτο παληκάρι. Μες στην ...... φωτιά ορθός επολεμούσε, κι όποιος τον πρωτογνώρισε, το Χάρο αψηφούσε. Οι Τούρκοι όταν άκουγαν πώς είν' ο Βελισσάρης καλύτερα το είχανε ο Χάρος να τους πάρει. -Γειά σου Καλλέργη μου! Γειά σου αθάνατε Καρακώστα! Να μου ζήσεις χίλια χρόνια!
Βίρα την άγκυρα παιδιά:::Τσαουσάκης Π.:::Τσιτσάνης Β.:::1949:::Απ' της στεριάς τα βάσανα, τα μάτια μου θα πάρω και σε καράβι φορτηγό, ναυτάκι θα μπαρκάρω. Βίρα την άγκυρα παιδιά, ω,ω,ω, γιατί έχω πόνο στην καρδιά. Σ' ατέλειωτους ωκεανούς, θ αρχίσω το σιργιάνι κι ας μη βρεθεί στην πλώρη μου, πλώρη μου, παρηγοριάς λιμάνι. Στον καπετάνιο το σοφό, ω,ω,ω, θα πω τον πόνο τον κρυφό! Το δάκρυ μου πλημμύρησε του καραβιού τ' αμπάρια και την καρδιά μου στη στεριά, στη στεριά, τραβούν τα παλαμάρια. Μην κάνεις κράτει φορτηγό, ω,ω,ω, έξω ποτέ, έξω ποτέ μου δε θα βγω.
Βλάμισσα:::Περπινιάδης Σ.:::Τσαούς Γ.:::1936:::(γειά σου Γιοβάν Τσαούς μέ τήν πενιά σου) Μέρες καί νύχτες περπατώ αμάν αμάν μέσα στήν Δραπετσώνα γιά μιά σουλτάνα βλάμισσα αμάν αμάν πεντάμορφη κοκκώνα Μού 'χει ποτίσει τήν καρδιά αμάν αμάν μέ πίκρες καί φαρμάκι γι'αυτό τό ρίχνω στό κρασί αμάν αμάν νά φύγει τό μεράκι (άλλα....γειά σου Στελλάκη μου) Ως πότε πές μου βλάμισσα αμάν αμάν δέν είναι αμαρτία νά λειώνω εγώ για σένανε αμάν αμάν καί νάσαι εσύ η αιτία Ελα γλυκιά μου βλάμισσα αμάν αμάν να γίνομε ζευγάρι κι οι μάγκες θά μάς έχουνε αμάν αμάν τό μόνο τους καμάρι
Βλαχοπούλες της Λειβαδιάς:::Εσκενάζυ Ρ.:::Χρυσαφάκης Μ.:::1934:::Τρεις βλαχοπούλες απ' τη Λειβαδιά, αμάν, τρεις βλαχοπούλες απ' τη Λειβαδιά, αχ, [ήτανε ντυμένες με χρυσά φλουριά.] χ2 [Χορεύανε κι οι τρεις χαριτωμένα,] χ2 [ω ρε, για ν' αγαπήσουνε το Βύρων τα καημένα.] χ2 [Η μια του λέγει "Βύρωμ', σ' αγαπώ"] χ2 [κι η δεύτερη τον παίρνει με βασιλικό.] χ2 [Αχ, η καημένη η τρίτη η πονεμένη,] χ2 [από τον καημό της πέφτει πεθαμένη.] χ2 Ήταν η Ελένη απ' τη Λειβαδιά, αμάν, ήταν η Ελένη απ' τη Λειβαδιά, [ξακουστή στους γάμους και στα μπαγιργιά*.] χ2 Μπαγιργιά= στα βουνά.
Βλέπε, άκου, μη μιλάς:::Ευγενικός Α.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1949:::Την αγάπη μας ζηλεύουν κι όλοι μας κουτσομπολεύουν, την καρδιά σου μη χαλάς, βλέπε, άκου, μη μιλάς, βλέπε, άκου, μη μιλάς, την καρδιά σου μη χαλάς. Πάντα φίνα την περνάμε, δε μαλώνουμε, γλεντάμε, τι μπορούν να πουν για μας, βλέπε, άκου, μη μιλάς, βλέπε, άκου, μη μιλάς, τι μπορούν να πουν για μας. Δανεικά δεν τους ζητάμε, ούτε καμιανού χρωστάμε, κι αν θα πουν κακό για μας, βλέπε, άκου, μη μιλάς, βλέπε, άκου, μη μιλάς κι αν θα πουν κακό για μας.
Βοήθα Παναγιά (Ξεσπά η μπόρα):::Καβουράκης Θ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1954:::Ξεσπάει η μπόρα, η μπόρα με οργή, αστράφτει, μπουμπουνίζει, το κύμα απόψε θέριεψε, βογκάει και μουγκρίζει, θάλασσα κακιά, το κύμα απόψε θέριεψε, βογκάει και μουγκρίζει, βοήθα Παναγιά. Στ’ αγριεμένο πέλαγος καράβι κινδυνεύει, απελπισμένο κι έρημο βοήθεια γυρεύει, θάλασσα κακιά, απελπισμένο κι έρημο βοήθεια γυρεύει, βοήθα Παναγιά. Βοήθα αγιέ Νικόλα μου, βοήθα κι είναι κρίμα, καράβι και ναυτόπουλα για να τα φάει το κύμα, θάλασσα κακιά, καράβι και ναυτόπουλα για να τα φάει το κύμα, βοήθα Παναγιά. |
Βόλτα στην Ελλάδα (Βόλο, Λάρισα, Καρδίτσα):::Λαμπίρη Ε.:::Τσιτσάνης Β.:::1952:::Πόσο ήθελα ρε φίλε να 'χα φουλ το πορτοφόλι, με μια κούρσα να βολτάρω μέσα στην Ελλάδα όλη. [Βόλο, Λάρισα, Καρδίτσα να γλεντήσω μια βραδιά, και να καταλήξω σούρας στα στενά του Σαρκαφλιά.] x2 Στη Θεσσαλονίκη έχω μια παλιά μου φιλενάδα, με τους φίλους μου θα πάω να της κάνω μια καντάδα. [Πάτρα, Τρίπολη και Σπάρτη μια βδομάδα θα τα πιω, κι από 'κει στην Καλαμάτα σ' ένα κόλπο μου παλιό.] x2 Κι όταν κουραστώ, ρε φίλε, στην Αθήνα θα γυρίσω, στον Περαία και στα πέριξ στα μπουζούκια να γλεντήσω, [Φάληρα και Βουλιαγμένη φέρε μπύρα και μεζέ, το κορίτσι μου στο πλάι και η κούρσα αγκαζέ.] x2
Βόλτα στην Ελλάδα (Πόσο ήθελα ρε φίλε) (Βόλο-Λάρισα-Καρδίτσα):::Νίνου Μ.:::Τσιτσάνης Β.:::1955:::Πόσο ήθελα ρε φίλε να 'χα φουλ το πορτοφόλι, με μια κούρσα να βολτάρω μέσα στην Ελλάδα όλη. [Βόλο, Λάρισα, Καρδίτσα να γλεντήσω μια βραδιά, και να καταλήξω σούρας στα στενά του Σαρκαφλιά.] x2 Στη Θεσσαλονίκη έχω μια παλιά μου φιλενάδα, με τους φίλους μου θα πάω να της κάνω μια καντάδα. [Πάτρα, Τρίπολη και Σπάρτη μια βδομάδα θα τα πιω, κι από 'κει στην Καλαμάτα σ' ένα κόλπο μου παλιό.] x2 Κι όταν κουραστώ, ρε φίλε, στην Αθήνα θα γυρίσω, στον Περαία και στα πέριξ στα μπουζούκια να γλεντήσω, [Φάληρα και Βουλιαγμένη φέρε μπύρα και μεζέ, το κορίτσι μου στο πλάι και η κούρσα αγκαζέ.] x2
Βοτάνι δεν υπάρχει πια:::Κάβουρας Γ.:::Περιστέρης Σ.:::1938:::Θα σου το πω μελαχρινή μικρή μου χαϊδεμένη τη δόλια τη καρδούλα μου τη νοιώθω πληγωμένη [1,2,2,1] Ειν' απ' τα δυο ματάκια σου που μ' έχουν αρρωστήσει και η σκληρή καρδούλα σου που θέλει να μ' αφήσει [1,2,2,1] Βοτάνι δεν υπάρχει πια ούτε γιατρός για 'μένα στο λέγω πως εχάθηκα μελαχρινό για 'σένα [1,2,2,1]
Βουνό με βουνό (Το βουνό με το βουνό δε σμίγει):::Περπινιάδης Σ.:::Χιώτης Μ.:::1946:::Ένα μήνα σ' έχω χάσει, βρε μπαμπέσα κι όποιο κέντρο και να ειδώ μπουκάρω μέσα, θα σε βρω που θα μου πας κι αν έχεις φύγει, το βουνό με το βουνό μόνο(ποτέ) δε σμίγει. Τι σου φταίω κάθε βράδυ κι είμαι σούρα και οι φίλοι να μου κάνουνε καζούρα, να μου λένε θα τη βρεις κι αν έχει φύγει, το βουνό με το βουνό ποτέ δε σμίγει.
Βοχαΐτισσα:::Αμπατζή Ρ.:::Ρέλλιας Ν.:::1933:::Αχ, τι απελπισιά και τι πόνους έχω, μάνα μου, μες την καρδιά, για μια Βοχαΐτισσα! Βοχαϊτοπούλα, συ που τα' χεις ούλα, μάτια, φρύδια και μαλλιά, του ντουνιά την ομορφιά! Αχ, κούκλα μου γλυκιά, συ μου πήρες την καρδιά, και δεν θα' βρω γιατριά. Κακούργα Βοχαΐτισσα! Βοχαϊτοπούλα, κούκλα μου μικρούλα, αχ, τα μαύρα σου μαλλιά, μου' χουν κάψει την καρδιά! -Γεια σου, Ρίτα! (ανδρική φωνή) -Άιντε να ζήσει η Βόχα! (φωνή της Ρίτας Αμπατζή) '
Βράδια στη Χαβάη:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Γεωργακοπούλου Ι.:::1947:::Βράδια εξωτικά, τρελά και μαγεμένα χείλη απ' τον πόθο φλογισμένα, όταν τ' αργυρό φεγγάρι πέφτει, μέσα στου πελάγου τον καθρέφτη. Βράδια στη Χαβάη, βράδια ερωτικά, αγκαλιές, τραγούδια κι όνειρα γλυκά. Βράδια στη Χαβάη, μες στη σιγαλιά, όμορφες κιθάρες κι ύστερα αγκαλιά. Βράδια μαγικά, τρελά κι ονειρεμένα, μάτια απ' την αγάπη λιγωμένα, μέσα στη βραδιά την ξελογιάστρα, όπως στα ουράνια λάμπουν τ' άστρα. Βράδια στη Χαβάη, βράδια ερωτικά, έρωτες, ρομάντζες κι όνειρα γλυκά. Βράδια στη Χαβάη, μες στη σιγαλιά, όμορφες χαβάγιες κι ύστερα αγκαλιά. Βράδια στη Χαβάη, βράδια ερωτικά, αγκαλιές, τραγούδια κι όνειρα γλυκά. Βράδια στη Χαβάη, μες στη σιγαλιά, όμορφες κιθάρες κι ύστερα αγκαλιά.
Βραζιλιάνα:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Γεωργακοπούλου Ι.:::1948:::Στη νύχτα π' αργοπέφτει, γελούν δυο μάτια πλάνα, και στων ματιών τον καθρέφτη, λάμπει ένα φως, βραζιλιάνα! Πονούν πολλές καρδιές, στη λάγνα τη ματιά σου! Και ποιοι δε λαχταρούν, να'ρθούν στην αγκαλιά σου! [Μες στα χρυσά και στα πλούτη, γλεντούν γλυκιές κοπέλες, και σβήνουν, στην πλάση μας τούτη, μες στων χαδιών τις τρέλες. Αξίζουνε τα μάτια σου, τα πλάνα που πάντα τα ποθώ, γλυκιά μου βραζιλιάνα!]x2 Αξίζουνε τα μάτια σου, τα πλάνα που πάντα τα ποθώ, γλυκιά μου βραζιλιάνα!
Βραΐλα:::Παπαγκίκα Μ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1928:::[Καράβι του Μπουρνόβα άϊντε και καρότσα της στεριάς]2χ [αϊντε χίλια τάλαρα σας δίνω άϊντε στη Βραΐλα να μας πας]2χ [Παρε μας στο καπετάνιε άϊντε να χαρείς οτι αγαπάς]2χ [άϊντε κι όσα θέλεις γυρεψέ μας άϊντε στη Βραΐλα να μας πας]2χ [Καράβι και καρότσα άϊντε θα σας δώσουμε παράδες]2χ [άχ (βρε) στη Βραΐλα να μας πάτε (αχ)άιντε για να βρούμε ντερβισάδες]2χ [Πάρε μας στη Βραΐλα άϊντε για να σπάσουμε μεράκι]2χ [άϊντε που θα βρούμε ντερβισάδες αχ να φουμάρουμε μαυράκι]2χ
Βράσε τη ρούμπα τα σουΐγκ:::Τσαουσάκης Π.:::Τσιτσάνης Β.:::1946:::Λένε στη Λόντρα, στο Παρίσι, πως τα περνάνε φίνα, ω,ω,ω, πως τα περνάνε φίνα! Τύφλα, βρε, νά'χουν όλ' αυτά, μπροστά σε σένα Αθήνα, ω,ω,ω, μπροστά σε σένα Αθήνα! Δεν έχει η Λόντρα κι η Νιού Γιορκ, ρετσίνα γιοματάρι, ω,ω,ω, ρετσίνα γιοματάρι κι ούτε μοσχοβολούν σ' αυτές του Υμμητού θυμάρι, ω,ω,ω, του Υμμητού θυμάρι. Μπρος στα Πλακιώτικα στενά, με τις τρελές κιθάρες, ω,ω,ω, με τις τρελές κιθάρες, βράσε τη ρούμπα, τα σουΐνγκ, του Άϊφελ τις χάρες, ω,ω,ω, του Άϊφελ τις χάρες. Πού νά' βρουνε κληματαριές γαζίες και γεράνι, ω,ω,ω, γαζίες και γεράνι, κι όλο γλυκιές διπλοπενιές, του Μάρκου, του Τσιτσάνη, ω,ω,ω, του Μάρκου, του Τσιτσάνη!
Βράστα τέτοια όνειρα:::Τζουανάκος Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1952:::Βρε συ γυναίκα πονηρή, βρε πονηρή τα λάθη δεν πληρώνω κι αν μ' αγαπάς, κι αν μ' αγαπάς γιατί ζητάς στεφάνωμα μεσ' στη γκίνια μου, λαχτάρα μου ασ' τα, ασ' τα, τα παμπόνηρα βρασ' τα, βράσ' τα τέτοια όνειρα. Ειν' οι καιροί ανάποδοι, ανάποδοι και που να βρω παράδες μη μου κολλάς, μη μου κολλάς κι άμα το θες χωρίζουμε, δεν κοστίζουνε, λαχτάρα σου ασ' τα, ασ' τα, τα παμπόνηρα βρασ' τα, βράσ' τα τέτοια όνειρα. Κάποιο κορόιδο θα βρεθεί, ναι θα βρεθεί για να το χαρακώσεις αλλού να βρεις να μπαλωθείς δεν ειμ' εγώ μπεγλέρι σου για το χέρι σου, λαχτάρα σου ασ' τα, ασ' τα, τα παμπόνηρα βρασ' τα, βράσ' τα τέτοια όνειρα.
Βρε ζωή φαρμάκια στάζεις (Φέρτε μια κούπα με κρασί):::Τσαουσάκης Π.:::Καλδάρας Α.:::1952:::Φέρτε μια κούπα με κρασί και κάντε μου παρέα, για μένα απόψε η βραδιά είναι η τελευταία. Βρε ζωή φαρμάκια στάζεις, σε βαρέθηκα κι αν χρυσά παλάτια τάζεις, είναι ψεύτικα. Πέστε τραγούδια θλιβερά απ' της καρδιάς τα βάθη, δεν είναι άλλα πιο βαριά απ' τα δικά μου πάθη. Βρε ζωή φαρμάκια στάζεις, σε βαρέθηκα κι αν χρυσά παλάτια τάζεις, είναι ψεύτικα. Κι αν δείτε φίλοι κάποτε μια μάνα πικραμένη, πέστε ας το πάρει απόφαση κι ας μη με περιμένει. Βρε ζωή φαρμάκια στάζεις, σε βαρέθηκα κι αν χρυσά παλάτια τάζεις, είναι ψεύτικα.
Βρε μάγκα σπάσε (Να φύγεις να μ' αφήσεις):::Μπέλλου Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1953:::Βρε μάγκα σπάσε και κάνε πέρα, δεν σε γουστάρω, δεν σ' αγαπώ! Άσε τα λούσα και τη φοβέρα κι εγώ μαζί σου, δεν περπατώ! Να φύγεις, να μ'αφήσεις, να μη σε ξαναδώ, μάγκα μου! Φύγε από μένα, φύγε, κι άντε στο καλό! Ψιλές παρτίδες, μαζί σου είχα μα εσύ ξηγιόσουν στα πονηρά, γι' αυτό στον κόβω, κι εγώ, τον βήχα και δε σε θέλω άλλη φορά! Να φύγεις, να μ'αφήσεις, να μη σε ξαναδώ, μάγκα μου! Φύγε από μένα, φύγε, κι άντε στο καλό! Μην κάνεις έτσι και θ' αρρωστήσεις, γυναίκες θα 'βρεις ένα σωρό. Τί μάγκας είσαι να την πατήσεις; Κρίμα που κάνεις τον πονηρό! Να φύγεις, να μ'αφήσεις, να μη σε ξαναδώ, μάγκα μου! Φύγε από μένα, φύγε, κι άντε στο καλό!
Βρε μάγκα σπάσε (Να φύγεις να μ' αφήσεις):::Τσαουσάκης Π.:::Τσιτσάνης Β.:::1953:::Βρε μάγκα σπάσε και κάνε πέρα, δε σε γουστάρω, δεν σ' αγαπώ, άσε τα λούσα και τη φοβέρα κι εγώ μαζί σου δεν περπατώ. Να φύγεις, να μ' αφήσεις, να μη σε ξαναδώ, μάγκα μου, φύγε από μένα, φύγε, κι άντε στο καλό. Ψιλές παρτίδες, μαζί σου είχα, μα εσύ ξηγιόσουν στα πονηρά, γι' αυτό στον κόβω, κι εγώ, το βήχα και δεν σε θέλω άλλη φορά. Να φύγεις, να μ' αφήσεις, να μη σε ξαναδώ, μάγκα μου, φύγε από μένα, φύγε, κι άντε στο καλό. Μην κάνεις έτσι και θ' αρρωστήσεις, γυναίκες θα 'βρεις ένα σωρό, τι μάγκας είσαι να την πατήσεις, κρίμα που κάνεις τον πονηρό. Να φύγεις, να μ' αφήσεις, να μη σε ξαναδώ, μάγκα μου, φύγε από μένα, φύγε, κι άντε στο καλό.
Βρε μάγκα το μαχαίρι σου (Το κουτσαβάκι):::Κατσαρός Γ.:::Δελιάς Α.:::1938:::Βρε μάγκα το μαχαίρι σου για να το κουσουμάρεις [πρέπει να έχεις την ψυχή καρδιά για να το βγάλεις.]x2 Σε μένα δεν περνάν αυτά και κρύψε το σπαθί σου [γιατί μαστούρης θα γενώ και θα ‘ρθω στο τσαρδί σου.]x2 Αλλού να πας βρε μάγκα μου να κάνεις τη φιγούρα [γιατί κι εγώ φουμάρισα κι έχω τρελή μαστούρα.]x2 Γεια σου μαγκίτη Κατσαρέ! Σ’ εμένα δεν περνάν αυτά και κρύψε το σπαθί σου [γιατί μαστούρης θα γενώ και θα ‘ρθω στο τσαρδί σου.]x2
Βρε μάγκα το μαχαίρι σου (Το κουτσαβάκι):::Δελιάς Α.:::Δελιάς Α.:::1936:::Βρε μάγκα το μαχαίρι σου για να το κουσουμάρεις Πρέπει να έχεις την ψυχη φιγουρατζή, καρδιά για να το βγάλεις(x2) Σε μένα δεν περνάν αυτά και κρύψε το σπαθί σου Γιατί μαστούρης θα γίνω φιγουρατζή και θα 'ρθω στο τσαρδί σου(x2) (Γειά σου Αρτέμη μέ τίς όμορφες πενιές σου) Αλλού να πας φιγουρατζή να κάνεις τη φιγούρα Γιατί κι εγώ φουμάρισα φιγουρατζή, κι έχω τρελή μαστούρα(x2) Στο 'πα να κάτσεις φρόνιμα γιατί θα σε τσακίσω θα 'ρθω με το κουμπούρι μου φιγουρατζή και θα σε ξεφτιλίσω(x2) (Γειά σου ρέ Μπάτη με τό μπαγλαμά σου ,μπράβο)
Βρε Μανώλη:::Κίτσα Κ.:::Βιτάλης Γ.:::1935:::Ρε Μανώ, ρε Μανώλη έχω κέφι άιντε ρε Μανώλη έχω κέφι παίξε μπαγλαμά μ’ ωραία τρέμει Μπαγλαμά,μπαγλαμά και μπουζουκάκι άιντε μπαγλαμά και μπουζουκάκι άιντε για να σπάσω νταλγκαδάκι Θέλω απόψε να την πιώ μαζί σας να ξημερωθώ [να μαστουρώσω στα γερά γιατί έχω ντέρτι και σεβντά] 2χ Ρε Μανώ,ρε Μανώλη σαν πεθάνεις άιντε ρε Μανώλη σαν πεθάνεις άιντε το λουλά τι θα τον κάνεις Θα το δώ,θα τον δώσω ρε στο χάρο άιντε θα τον δώσω ρε στο χάρο άιντε να φουμάρει να γουστάρω Εμείς ρε σαν πεθάνουμε μαζί μας θε να πάρουμε [καλάμι, μαύρο, ναργιλέ κι αντί ψαλμούς ρε αμανέ] 2χ Ρε Μανώ,ρε Μανώλη κάνε μόκο άιντε ρε Μανώλη κάνε μόκο άιντε και οι μπάτσοι κάναν μπλόκο Θα μας πά,θα μας πάρουν το χασίσι άιντε θα μας πάρουν το χασίσι άιντε ρε κανείς πια δε θα ζήσει Βρε Μανωλιό κοίτα καλά να μη μου σπάσουν το λουλά [κλείσε την πόρτα κι ας χτυπούν και μη σε μέλλει αν βλαστημούν] 2χ
Βρε πως μπατιρίσαμε:::Άλλος Καλλιτέχνης:::Σουγιούλ Μ.:::1952:::Βρε πως μπατιρίσαμε που σαρανταρίσαμε. Τι γοργά περνούν τα χρόνια μήτε που καλά το ξέρεις πάει έσπασε ο Γρηγόρης να που σπάει κι ο Λευτέρης κι ο Βασίλης ρε μαράζι τήνε βγάζει δεν τη βγάζει. Βρε πως μπατιρίσαμε που σαρανταρίσαμε. Στο νεφρό του ο Νικολάκης οικονόμησε μια πέτρα ο Ηλίας έχει στρώσει μια φαλάκρα τρία μέτρα [κι ο αφράτος ο Σωτήρης έχει φέξει σαν Φακίρης]]. Βρε πως μπατιρίσαμε που σαρανταρίσαμε. Ο Κωστάκης πήρε σπίτι Γερμανίδα νοσοκόμα ο Γιωργάκης ο τσαχπίνης κλείστηκε στη γεροκόμα [κι ο σπαθάτος ο Αντρέας έγινε ένα μάτσο κρέας]]. Βρε πως μπατιρίσαμε που σαρανταρίσαμε. Του Γιαννάκη τα δυο μάτια εκρεμάσανε σακούλες ο Μιχάλης είναι τίγκα με κοιλιές και με προγούλες [κι έτσι στο παλιό μας στέκι μόνο ο Χρήστος καλοστέκει]].
Βρε πως μπατιρίσαμε:::Τρίο Κιτάρα:::Σουγιούλ Μ.:::1952:::Βρε πως μπατιρίσαμε που σαρανταρίσαμε. Τι γοργά περνούν τα χρόνια μήτε που καλά το ξέρεις πάει έσπασε ο Γρηγόρης να που σπάει κι ο Λευτέρης κι ο Βασίλης ρε μαράζι τήνε βγάζει δεν τη βγάζει. Βρε πως μπατιρίσαμε που σαρανταρίσαμε. Στο νεφρό του ο Νικολάκης οικονόμησε μια πέτρα ο Ηλίας έχει στρώσει μια φαλάκρα τρία μέτρα [κι ο αφράτος ο Σωτήρης έχει φέξει σαν Φακίρης]]. Βρε πως μπατιρίσαμε που σαρανταρίσαμε. Ο Κωστάκης πήρε σπίτι Γερμανίδα νοσοκόμα ο Γιωργάκης ο τσαχπίνης κλείστηκε στη γεροκόμα [κι ο σπαθάτος ο Αντρέας έγινε ένα μάτσο κρέας]]. Βρε πως μπατιρίσαμε που σαρανταρίσαμε. Του Γιαννάκη τα δυο μάτια εκρεμάσανε σακούλες ο Μιχάλης είναι τίγκα με κοιλιές και με προγούλες [κι έτσι στο παλιό μας στέκι μόνο ο Χρήστος καλοστέκει]].
Βρε πως μπατιρίσαμε:::Λαμπίρη Ε.:::Σουγιούλ Μ.:::1952:::Βρε πως μπατιρίσαμε που σαρανταρίσαμε. Τι γοργά περνούν τα χρόνια μήτε που καλά το ξέρεις πάει έσπασε ο Γρηγόρης να που σπάει κι ο Λευτέρης κι ο Βασίλης ρε μαράζι τήνε βγάζει δεν τη βγάζει. Βρε πως μπατιρίσαμε που σαρανταρίσαμε. Στο νεφρό του ο Νικολάκης οικονόμησε μια πέτρα ο Ηλίας έχει στρώσει μια φαλάκρα τρία μέτρα [κι ο αφράτος ο Σωτήρης έχει φέξει σαν Φακίρης]]. Βρε πως μπατιρίσαμε που σαρανταρίσαμε. Ο Κωστάκης πήρε σπίτι Γερμανίδα νοσοκόμα ο Γιωργάκης ο τσαχπίνης κλείστηκε στη γεροκόμα [κι ο σπαθάτος ο Αντρέας έγινε ένα μάτσο κρέας]]. Βρε πως μπατιρίσαμε που σαρανταρίσαμε. Του Γιαννάκη τα δυο μάτια εκρεμάσανε σακούλες ο Μιχάλης είναι τίγκα με κοιλιές και με προγούλες [κι έτσι στο παλιό μας στέκι μόνο ο Χρήστος καλοστέκει]].
Βρε σαν τα χιόνια:::Καζαντζίδης Σ.:::Χιώτης Μ.:::1958:::Βρε σαν τα χιόνια βρε πόσα χρόνια είχες χαθεί απ'την παλιά μας γειτονιά σε καρτερούσα και σε ζητούσα για να σε βρω είχα χαλάσει το ντουνιά. Τη γειτονιά μας ξέχασες τα παιδικά μας χρόνια θυμάσαι τότε μ'άφησες χωρίς καμιά συμπόνια και τώρα ξαναγύρισες στο πατρικό σου σπίτι όπως γυρίζει στη φωλιά ένα μικρό σπουργίτι. Σαν σε κοιτάζω, αναστενάζω και ζωντανεύει η αγάπη η παλιά κι αν το θελήσεις για να γυρίσεις σε περιμένω μ' ανοιχτή την αγκαλιά. Τη γειτονιά μας ξέχασες τα παιδικά μας χρόνια θυμάσαι τότε μ' άφησες χωρίς καμιά συμπόνια και τώρα ξαναγύρισες στο πατρικό σου σπίτι όπως γυρίζει στη φωλιά ένα μικρό σπουργίτι.
Βρε χήρα κάθησε καλά:::Περπινιάδης Σ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1934:::Βρε χήρα μου 'γινες μπελάς ντέρτι, καημός μεγάλος θα σου μαζέψω το σκοινί γιατί μου πήρες θάρρος Δεν θα μου κάνεις τίποτα ούτε θα μ' εμποδίσεις μ' όλο τον κόσμο θα γλεντώ και μη με φοβερίζεις Βρε χήρα κάθισε καλά και μη μου λες τα ίδια θα σου τσακίσω τα πλευρά και όλα τα παΐδια Να με πειράξεις δεν μπορείς βρε μάγκα μην παινιέσαι όλες οι χήρες τό γλεντούν και μη παραπονιέσαι Πως μ' έμπλεξες και κάηκα βρε παινεμένη χήρα δεν το 'ξευρα πως θα γλεντάς με άλλους μες στην μπύρα Τώρα το ξέρεις μη ρωτάς γλέντι όσο μπορούμε και συ βρε μάγκα μου καλά κοτσάνι να περνούμε Βρ' αμάν, αμάν χήρα μάθε κακομοίρα ότι δεν θα ζήσεις μ' άλλον αν μιλήσεις (για να ξέρεις) |
Βρήκα την πόρτα σου κλειστή:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Κουλούρης Α.:::1955:::Πέρασα από την πόρτα σου ν’ ακούσω τη λαλιά σου να ιδώ τα μαύρα μάτια σου και την κορμοστασιά σου πέρασα να σε γνωρίσω και γλυκά να σου μιλήσω και γλυκά να σου μιλήσω πέρασα να σε γνωρίσω. Βρήκα την πόρτα σου κλειστή και τα κλειδιά παρμένα και μου ‘παν οι γειτόνισσες πως έφυγες στα ξένα έφυγες και πας στα ξένα πως δε μ’ έπαιρνες και μένα πως δε μ’ έπαιρνες και μένα έφυγες και πας στα ξένα. Σκύβω φιλώ την κλειδαριά με μάτια δακρυσμένα κλάψανε κι οι γειτόνισσες και αυτές κοντά σε μένα δε μπορώ να σε ξεχάσω γράψε μου να ‘ρθω κοντά σου γράψε μου να ‘ρθω κοντά σου δε μπορώ να σε ξεχάσω δε μπορώ να σε ξεχάσω γράψε μου να ‘ρθω κοντά σου γράψε μου να ‘ρθω κοντά σου δε μπορώ να σε ξεχάσω.
Γαλάζια κυματάκια:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Χρυσίνης Σ.:::1953:::Γαλάζια κυματάκια γοργόφτερα πουλιά (για πάρτε με μαζί σας στα ξένα μακριά) x2 ο καλός ο καλός μου ταξιδεύει κι ο καημός κι ο καημός του με παιδεύει Ρωτώ γι’ αυτόν την πούλια και τον αυγερινό (και μ’ απαντούν τον είδαν σε τόπο μακρινό) x2 ο καλός ο καλός μου ταξιδεύει κι ο καημός κι ο καημός του με παιδεύει Θα πάω να τον έβρω δεν υποφέρω ποια (για πάρτε με μαζί σας στις χώρες του νοτιά) x2 ο καλός ο καλός μου ταξιδεύει κι ο καημός κι ο καημός του με παιδεύει
Γαλανομάτα:::Ρούκουνας Κ.:::Ασίκης Γ.:::1938:::Αχ, ξανθιά γαλανομάτα με τα μάγουλα τ’ αφράτα, τι μου έκανες, μικρό μου και σε βλέπω στ’ όνειρο μου. Είσαι μια διαβολεμένη, μου ‘χεις την καρδιά καμμένη, μου ‘χεις την καρδιά καμμένη, είσαι μια διαβολεμένη. Πονηρή γαλανομάτα, να με τυραννάς σταμάτα, τι σου φταίω και κακιώνεις κι όλο θες να με πεισμώνεις. Είσαι μια διαβολεμένη, μου ‘χεις την καρδιά καμμένη, μου ‘χεις την καρδιά καμμένη, είσαι μια διαβολεμένη. Της αγάπης σου πια θύμα μ’ έχεις κάνει κι είναι κρίμα, δως το λόγο σου ξανθιά μου, ότι θα γινείς δικιά μου. Είσαι μια διαβολεμένη, μου ‘χεις την καρδιά καμμένη, μου ‘χεις την καρδιά καμμένη, είσαι μια διαβολεμένη. Μην ακούς πια τη μαμά σου, άκου μόνο την καρδιά σου, έλα γρήγορα κοντά μου, έλα μεσ’ στην αγκαλιά μου. Είσαι μια διαβολεμένη, μου ‘χεις την καρδιά καμμένη, μου ‘χεις την καρδιά καμμένη, είσαι μια διαβολεμένη.
Γαλατά μανές (Λησμόνησε με ολότελως μήν έχεις πιά ελπίδα):::Αμπατζή Ρ.:::_ΑΜΑΝΕΔΕΣ:::1932:::Λησμόνησέ με ολοτελώς, αχ αμάν, αμάν, ολοτελώς, μην έχεις πια ελπίδα, αχ, αμάν, Σεβνταλή ντελή, αχ αμάν! Μην έχεις πια ελπίδα, αμάν, αμάν, και πες πως δε σε γνώρισα, αχ, αμάν, αμάν ούτε ποτέ σε είδα, αχ, αμάν! Σεβνταλή ντελή, αχ αμάν! (Να χαρώ το στόμα σου, Ρίτα μου!) (φωνή Δημήτρης Σέμσης) (Γεια σου, Σαλονικιέ μου! Να χαρώ τα δαχτυλάκια σου!) (φωνή Ρίτα Αμπατζή)
Γαλιάνδρα μου:::Αμπατζή Ρ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ-ΔΗΜΟΤΙΚΑ:::1934:::Αφήστε με να καίγομαι, μόνος και μοναχός μου, αχ, πιπίνι μου, αχ, διαμάντι και ρουμπίνι μου. Πονείς εσύ, πονώ κι εγώ μαζί έχουμ' έναν πόνο τσετσέκι* μου, αχ, να σε 'χα μες την τσέπη μου. Μα εγώ τον έχω στην καρδιά κι εσύ στα χείλη μόνο, ζαλίζω το κεφάλι μου, αχ, τι θα γενεί το χάλι μου. Με σένα ξεμυαλίστηκα και τώρα τι θα γίνω, αχ, γαλιάντρα μου, κελάηδησε, γιατί η καρδιά μου ράισε. Λυπήσου με τον δυστυχή, τα δάκρια που χύνω, αχ, γαλιάντρα μου, ωχ, με χώρισες τον άντρα μου. Τσετσέκι= ο κατιφές (λουλούδι)
Γαργαλιστικός χορός:::Αμπατζή Ρ.:::Παντελίδης Σ.:::1933:::Αμάν τί γαργαλίστικος που είναι τούτος ο χορός. Αμάν με τρώει ο καημός κουκλάκι μου, μανάκι μου. Αχ σαν σε σφίξω αγκαλιά και πάρω δυο γλυκά φιλιά θα γίνω σκλάβος, ναι μικράκι μου. {Κουκλάκι μου, μανάκι μου τσαχπίνικο εσύ 'σαι το μεράκι μου. Ναζιάρικο, χαδιάρικο με τρέλανες χρυσό μου παιχνιδιάρικο.} (2x) Αχ γαργαλίζομαι μικρό κι ας (σ' ;) έχω .......... Ζαλίζομαι να σε χαρώ, λιγώνομαι, καμώνομαι. Με κάνεις και παραμιλώ, πουλάκι μου να σε χαρώ, όταν σε σφίξω, αμάν χάνομαι. Κουκλάκι μου, μανάκι μου τσαχπίνικο εσύ 'σαι το μεράκι μου. Ναζιάρικο, χαδιάρικο με τρέλανες χρυσό μου πεισματάρικο.
Γεια σας φανταράκια μας:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1941:::Γειά σας φανταράκια μας, πέρα στην Αλβανία, {Που πολεμάτε με καρδιά με μπέσα και μ'ανδρεία} (2x) γειά σας φανταράκια μας, πέρα στην Αλβανία Κι εσύ βρε πυροβολικό, που σαν θεριό μουγκρίζεις {Το θάνατο στους Ιταλούς, καθημερνώς σκορπίζεις} (2x) κι εσύ βρε πυροβολικό, που σαν θεριό μουγκρίζεις Τους έχεις κόψει τα φτερά, τους έκανες σμπαράλια {τον Ντούτσε τον ξευτέλισες, τον έχεις κάνει χάλια} (2x) τους έχεις κόψει τα φτερά, τους έκανες σμπαράλια Τσιάνο γι'αυτό π' έκανες, γοργά θα μετανοιώσεις {σαν θα σε πιάσει ο εύζωνας, όλα θα τα πληρώσεις} (2x) Τσιάνο γι'αυτό π' έκανες, γοργά θα μετανοιώσεις.
Γεια σου Γιάννη:::Τρίο Κιτάρα:::Χιώτης Μ.:::1951:::Γεια σου Γιάννη, τι χαμπάρια, [γιατί είσαι λυπημένος,] δις σ' έμπλεξε καμιά γυναίκα, [κι είσαι πάλι τσιμπημένος,] δις [Άσε τις γυναίκες πια κατά μέρος,] [γρήγορα βρε Γιάννη θα γίνεις γέρος.] δις[1-2-2-1] Βρε Γιαννάκη, συγκεντρώσου, [κι έχεις τόσα τραβηγμένα,] δις σου το λέω για καλό σου, [άκουσε λοιπόν κι εμένα,] δις [Άσε τις γυναίκες πια κατά μέρος,] [γρήγορα βρε Γιάννη θα γίνεις γέρος.] δις[1-2-2-1] Θα το χάσεις το μυαλό σου, [όπως το 'χουν χάσεις κι άλλοι]δις και έτσι θα 'ρθει κάποια μέρα [να χτυπήσεις το κεφάλι] δις [Άσε τις γυναίκες πια κατά μέρος,] [γρήγορα βρε Γιάννη θα γίνεις γέρος.] δις[1-2-2-1]
Γειά σου Γιάννη:::Μπίνης Τ.:::Χιώτης Μ.:::1951:::Γεια σου Γιάννη, τι χαμπάρια, [γιατί είσαι λυπημένος,] δις σ' έμπλεξε καμιά γυναίκα, [κι είσαι πάλι τσιμπημένος,] δις [Άσε τις γυναίκες πια κατά μέρος,] [γρήγορα βρε Γιάννη θα γίνεις γέρος.] δις[1-2-2-1] Βρε Γιαννάκη, συγκεντρώσου, [κι έχεις τόσα τραβηγμένα,] δις δεν σε βλέπω στα καλά σου, [άκουσε λοιπόν κι εμένα,] δις [Άσε τις γυναίκες πια κατά μέρος,] [γρήγορα βρε Γιάννη θα γίνεις γέρος.] δις[1-2-2-1] Θα το χάσεις το μυαλό σου, [όπως το 'χουν χάσεις κι άλλοι] δις και έτσι θα 'ρθει κάποια μέρα [να χτυπήσεις το κεφάλι] δις [Άσε τις γυναίκες πια κατά μέρος,] [γρήγορα βρε Γιάννη θα γίνεις γέρος.] δις[1-2-2-1]
Γεια σου Λόλα μερακλού:::Ρούκουνας Κ.:::Μπαρούσης (Λορέντζος) Δ.:::1934:::Μέσα στου Νώντα τον τεκέ, φουμάρει η Λόλα αργιλέ [παίζει και το μπουζουκάκι και χορεύει ζεϊμπεκάκι.] δις Γεια σου Λόλα μερακλού, να μου ζήσεις χασικλού, [που φουμάρεις το μαυράκι κι είσαι μέγκλα και μεράκι.] δις Γι' αυτό Λόλα, μου για σένα τα 'χω αποφασισμένα, [βρε μην κάνεις να μου στρίψεις, ξεύρε το πως δεν θα ζήσεις.] δις
Γειά σου Πειραία αθάνατε:::Καζαντζίδης Σ.:::Γενίτσαρης Μ.:::1956:::Πολλά τραγούδια έγραψαν, Περαία μου, για σένα, γράφω και ΄γω στη σούρα μου, με τη σειρά μου ένα. Γεια σου, Περαία αθάνατε της εργατιάς κολόνα, Πασαλιμάνι , Κοκκινιά, Καμίνια, Δραπετσώνα. x2 Κούπες κρασί αμέτρητες στην Τρούμπα θα ρουφήξω και στο Χατζηκυριάκειο στουπί θα καταλήξω. Γεια σου, Περαία αθάνατε απόψε κάνω γιούργια, στη Ζέα, στα Λιπάσματα και στα γνωστά Tαμπούρια. Γεια σου, Περαία αθάνατε χιλιοτραγουδισμένε, κάνεις καρδιές να χαίρονται κάνεις καρδιές να κλαίνε. Χαρές και πίκρες μας κερνάς ανάμνησες χαρμάνι Το "καλώς ήρθες" κι "έχε γειά", που λένε στο λιμάνι.x2
Γειτόνισσα:::Καρύβαλη Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1936:::Τι θέλεις από μένανε, πες μου το να στο δώσω, αχ, έμορφη γειτόνισσα, αμάν, για σε θα μαραζώσω. Τι σου 'κανα και με κοιτάς κάθε πρωί στα μάτια; Πές το μου βρε τσαχπίνα μου, αμάν, τσιγγάνα μαυρομάτα. Μη μου πληγώνεις την καρδιά, γλυκιά γειτονοπούλα μήπως κρυφά με αγαπάς, αμάν, πες μου το βρε μικρούλα. Έλα μικρή γειτόνισσα, τρελλά ν' αγαπηθούμε να σβήσουμε τα ντέρτια μας, αμάν, να γλυκοφιληθούμε.
Γελασμένος:::Περπινιάδης Σ.:::Τσαούς Γ.:::1939:::Πού είναι τά λόγια πού'λεγες οι όρκοι καί τά χάδια καί τά ολόγλυκα φιλιά πού μού'δινες τά βράδυα ξέχασες πού μού έλεγες τρελλά πώς μ'αγαπούσες κι ότι χωρίς εμένανε νά ζήσεις δέν μπορούσες μά τώρα μ'απαρνήθηκες γιά μένα δέν σέ νοιάζει καί κάθε μέρα βάσανα μεσ'τήν καρδιά μου βάζεις Μά δέν πειράζει θά σκεφτείς μιά μέρα τό τί κάνεις χωρίς αιτία κι αφορμή πού θές νά μέ ξεκάνεις x2
Γεμάτος αγανάκτηση:::Παπαδόπουλος Γ.:::Μπακάλης Μ.:::1953:::
Notice: Undefined index: parse in /home/max/newforum2/getwikiforpdf.php on line 17

Γέμισε μάγκα τον λουλά:::Γενίτσαρης Μ.:::Γενίτσαρης Μ.:::....:::Πάμε, ρε μάγκες, στο βουνό να πιούμε αργιλεδάκι, που 'χω καβάντζα ένα λουλά και το μπαγλαμαδάκι. Να ακούσουμε καμιά πενιά απ' το μπαγλαμαδάκι, που τα γλυκά τα τέλια του σε βάζουν σε μεράκι. Κόψτε θυμάρι απ' το βουνό, νεράκι απ' το ποτάμι, σκαρώστε και τον άργιλε με το χρυσό καλάμι. Να ακούσουμε καμιά πενιά απ' το μπαγλαμαδάκι, που τα γλυκά τα τέλια του σε βάζουν σε μεράκι. Γέμισε, βλάμη, το λουλά, να τήνε -ψιλοβρούμε τώρα π' άρχισαν τα πουλιά γλυκά και κελαηδούνε. Να ακούσουμε καμιά πενιά απ' το μπαγλαμαδάκι, που τα γλυκά τα τέλια του σε βάζουν σε μεράκι.
Γεννήθηκα για να πονώ:::Νίνου Μ.:::Τσιτσάνης Β.:::1954:::Γεννήθηκα, γεννήθηκα για να πονώ και για να τυρανιέμαι την ώρα που σε γνώρισα βαρειά την καταριέμαι Με πλήγωσες και δεν ξεχνώ που τόσο έχω κλάψει να γίνει η κατάρα μου φωτιά και να σε κάψει Κι αν τώρα κάνω μια ζωή που πάντα τη μισούσα γι όλα εσύ ευθύνεσαι που τόσο αγαπούσα Με πλήγωσες και δεν ξεχνώ που τόσο έχω κλάψει να γίνει η κατάρα μου φωτιά και να σε κάψει Θα το φωνάξω σαν τρελλή ο κόσμος να το μάθει τα βάσανα που τράβηξα για σένα τα 'χω πάθει Με πλήγωσες και δεν ξεχνώ που τόσο έχω κλάψει να γίνει η κατάρα μου φωτιά και να σε κάψει.
Γεννήθηκα για να πονώ:::Νίνου Μ.:::Τσιτσάνης Β.:::1955:::Γεννήθηκα, γεννήθηκα για να πονώ και για να τυρανιέμαι την ώρα που σε γνώρισα βαρειά την καταριέμαι Με πλήγωσες και δεν ξεχνώ που τόσο έχω κλάψει να γίνει η κατάρα μου φωτιά και να σε κάψει Κι αν τώρα κάνω μια ζωή που πάντα τη μισούσα γι όλα εσύ ευθύνεσαι που τόσο αγαπούσα Με πλήγωσες και δεν ξεχνώ που τόσο έχω κλάψει να γίνει η κατάρα μου φωτιά και να σε κάψει Θα το φωνάξω σαν τρελλή ο κόσμος να το μάθει τα βάσανα που τράβηξα για σένα τα 'χω πάθει Με πλήγωσες και δεν ξεχνώ που τόσο έχω κλάψει να γίνει η κατάρα μου φωτιά και να σε κάψει.
Γεννήθηκα στα βάσανα:::Τζουανάκος Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1954:::Γεννήθηκα στα βάσανα μεγάλωσα στη μπόρα μια μέρα δεν εχάρηκα δεν ξένοιασα μια ώρα. Γιατί βρε άστατε ντουνιά μου δείχνεις τόση απονιά. Γυναίκα δε μ' αγάπησε πιστό δε βρήκα φίλο κι όπου συμπόνια ζήτησα με διώξαν σαν το σκύλο. Γιατί βρε άστατε ντουνιά μου δείχνεις τόση απονιά. Και στο ποτήρι το 'ριξα τον πόνο να γλυκάνω αφού κανείς δε νοιάζεται κι αν ζήσω κι αν πεθάνω. Γιατί βρε άστατε ντουνιά μου δείχνεις τόση απονιά.
Γέρασες και πια δε σ' αγαπώ:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1936:::Δε σε θέλω πια δεν είσ' ωραία γέρασες και πια δε σ' αγαπώ αγάπησα καλύτερη και νέα και με τ' αγνά της τα φιλιά βραδιές μεθώ. Γειά σου Μάρκο μου μέ τά τραγουδάκια σου' Αμόλησες μελάνι στην ποδιά σου και κάθε μέρα μου κάνεις το βαρύ πήγαιν' όπως πριν με τη μαμά σου κι άφαντη να γίνεις την αυγή. Να ζήσει η φίνα κι η ωραία της καρδιά μου που μ' έχει πάντοτε μη βρέξει και μη στάξει βρε, της άναψε φωτιά η εμορφιά μου και μ' αγαπά και μου ξηγιέται στο εντάξει. |
Γεροντόμαγκα δερβίση:::Γενίτσαρης Μ.:::Γενίτσαρης Μ.:::....:::Γεροντόμαγκα ντερβίση, πάτα τόνε, να γεμίσει, το λουλά με το καλάμι βάλ' τον μέσα κάνα δράμι. Γεροντόμαγκα αδερφέ μου, γέμισε τον αργιλέ μου, κόλλα τις φωτιές απάνω, να φονμάρω και ας πεθάνω. Φύλα τσίλιες, μη μας πιάσουν και τον αργιλέ μας σπάσουν και μας πάνε συνοδεία όλους στην Εισαγγελία.
Γι' αυτά τα μαύρα μάτια σου:::Κηρομύτης Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1940:::[Γι' αυτά τα μαύρα μάτια σου τα βράδια ξενυχτάω]x2 κι απ' όξω από το σπίτι σου για σένα τραγουδάω, γι' αυτά τα μαύρα μάτια σου τα βράδια ξενυχτάω. [Να βγεις μικρούλα να σε ειδώ, λίγο να σου μιλήσω]x2 τα κόκκινα χειλάκια σου γλυκά να τα φιλήσω να βγεις μικρούλα να σε ειδώ, λίγο να σου μιλήσω. [Έχω σεβντά, έχω νταλγκά, έχω για σένα πόνο,]x2 για σένα μες στα καπελειά απ' τον καημό σουρώνω, έχω σεβντά, έχω νταλγκά, έχω για σένα πόνο. |
Γι' αυτό το ρίχνω στο πιοτό:::Παγιουμτζής Σ.:::Παγιουμτζής Σ.:::1939:::Μεσ’ στην Αθήνα τριγυρνώ τα βράδια ο καημένος, γιατ’ ήμουνα με μια ξανθειά τρελά ερωτευμένος. Κάτω απ’τα παραθύρια της ο δόλιος ξενυχτούσα, γλυκά της ετραγούδαγα οτι την αγαπούσα. Μ’αυτή δεν έλεγε ποτέ για να με αγαπήσει και την καρδιά της ήθελε σε άλλον να χαρίσει. Και ‘γω το ρίχνω στο ποτό, για να τη λησμονήσω και προσπαθώ μελαχρινή να βρω να αγαπήσω.
Γι' αυτό φουμάρω κοκαΐνη:::Φραντζεσκοπούλου Μ. (Πολίτισσα):::Τούντας Π.:::1932:::Πού 'ναι εκείνα μου τα κάλλη πού 'ναι η τόση εμορφιά στην Αθήνα δεν είχε άλλη τέτοια λεβεντιά. Ήμουν κούκλα, ναι στ' αλήθεια με μεγάλη αρχοντιά δε σας λέγω παραμύθια τρέλανα ντουνιά. Μα μ' έμπλεξε ένας μόρτης αχ ένας μάγκας πρώτης μου πήρε ό,τι είχα και μ' αφήνει Μου πήρε την καρδιά μου τα νιάτα τα λεφτά μου κι απ' τον καημό φουμάρω κοκαΐνη. -Αχ πανάθεμά σε κοκαϊνη μ' έφαγες τη φτωχειά Μ' αγαπούσαν αφεντάδες νέοι γέροι και παιδιά κι όλοι πρώτοι κουβαρντάδες μεσ' στην αγορά. Αχ τι όμορφα περνούσα με τραγούδια και κρασί κάθε μέρα εγλεντούσα τι ζωή χρυσή. Και τώρα η καημένη γυρίζω μαραμένη γιατί ο σεβντάς του μάγκα δεν μ' αφήνει με τρέλανε ο μόρτης ο κοκαϊνοπότης γι' αυτό κι εγώ φουμάρω κοκαΐνη.
Για Μια Γυναίκα Χάθηκα-(Γεντί Κουλέ):::Τσαουσάκης Π.:::Τσιτσάνης Β.:::1951:::Αν θέλεις μάνα να το δεις, το δύστυχο παιδί σου, [έλα μες στο Γεντί-Κουλέ, να κλάψει η ψυχή σου.] x2 Για μια γυναίκα χάθηκα, σκληρά καταδικάστηκα! Μες στο κελί το σκοτεινό, περνώ χωρίς ελπίδα και τη βαριά, μανούλα μου, την σέρνω αλυσίδα. Για μια γυναίκα χάθηκα, σκληρά καταδικάστηκα! Τα ρούχα, το ρολόι μου, θα στα γυρίσω πίσω, γιατί μες στο Γεντί-Κουλέ, τα νιάτα μου θ' αφήσω. Για μια γυναίκα χάθηκα, βαριά καταδικάστηκα!
Για δέστε τα βλαχόπουλα:::Αμπατζή Ρ.:::Σέμσης Δ.:::1939:::[Για δέστα τα]χ2 για δέστα τα βλαχόπουλα για δέστα τα βλαχόπουλα κι όλα τα χωριατόπουλα, [μες στους πά-]χ2 μες στους πάγους τα καημένα, μες στους πάγους τα καημένα είναι μόνα μαθημένα. [Όλη μέρα]χ2 όλη μέρα στη δουλειά τους. όλη μέρα στη δουλειά τους και το βράδυ στα χωριά τους.
Για ένα παλιόπαιδο:::Γαβριήλ Μ. (Μαρινάκης):::Γαβριήλ Μ. (Μαρινάκης):::....:::Ψέματα ήτανε ό,τι κι αν έλεγα, ψέματα ήτανε, δεν σ' αγαπούσα. [Είμαι παλιόπαιδο και σε βασάνισα, γιατί, λοιπόν, να κλαις για μένα, να πονάς.]χ2 Για ένα παλιόπαιδο, ρεμάλι της ζωής, για ένα παλιόπαιδο, για έναν αλήτη, μη βασανίζεσαι και μην πικραίνεσαι, γιατί να φύγεις, να χαθείς απ' τη ζωή. Για ένα παλιόπαιδο, ρεμάλι της ζωής, γιατί να φύγεις, να χαθείς απ' τη ζωή.
Για κοίτα κόσμε:::Γκρέυ Κ.:::Τσιτσάνης Β.:::1956:::Για κοίτα κόσμ’ ένα κορμί που μπήκε μεσ’ στο μαγαζί, αμάν πασά μου θα τρελαθώ ως και τα ρούχα μου πουλώ. Λαχταρώ να σ’ αγκαλιάσω και το νου μου ας το χάσω, έλα πάμε στον οντά μου, ναι μάτια μου. Να σε σφίξω να σε λιώσω κι ότι έχω να στο δώσω, μη χαλάσεις την καρδιά μου, ναι μάτια μου. Σαν το δικό σου το κορμί άλλο δεν έχω ξαναδεί, ξυπνά τον πόθο στην καρδιά και μου φουντώνει τον σεβντά. Λαχταρώ να σ’ αγκαλιάσω και το νου μου ας το χάσω, έλα πάμε στον οντά μου, ναι μάτια μου. Να σε σφίξω να σε λιώσω κι ότι έχω να στο δώσω, μη χαλάσεις την καρδιά μου, ναι μάτια μου. Λαχταρώ να σ’ αγκαλιάσω και το νου μου ας το χάσω, έλα πάμε στον οντά μου, ναι μάτια μου. Να σε σφίξω να σε λιώσω κι ότι έχω να στο δώσω, μη χαλάσεις την καρδιά μου, ναι μάτια μου.
Για κοίτα μια γυναίκα:::Χιώτης Μ.:::Χιώτης Μ.:::1946:::Μπαμπέσικα ξηγιέσαι, με κάποιον άλλον πας κι αλλού τραβολογιέσαι και λες πως μ’ αγαπάς, γιατί ποτέ το δρόμο δε περπατάς τον ίσο, για κοίτα μια γυναίκα που βρήκα ν’ αγαπήσω, για κοίτα μια γυναίκα που βρήκα ν’ αγαπήσω, γιατί ποτέ το δρόμο δε περπατάς τον ίσο. Πολύ μ’ ανακατεύεις, λες κι είσαι σατανάς και όλο με δουλεύεις και μου την κοπανάς και κάνω πως πιστεύω μη σε στενοχωρήσω, για κοίτα μια γυναίκα που βρήκα ν’ αγαπήσω, για κοίτα μια γυναίκα που βρήκα ν’ αγαπήσω και κάνω πως πιστεύω μη σε στενοχωρήσω. Να φύγεις δε σε θέλω, γιατί ‘σαι καβγατζού, αλήτισσα να ξέρεις και παραμυθατζού, μου κάνεις την οσία για να σε συγχωρήσω, για κοίτα μια γυναίκα που βρήκα ν’ αγαπήσω, για κοίτα μια γυναίκα που βρήκα ν’ αγαπήσω, μου κάνεις την οσία για να σε συγχωρήσω. Μου κάνεις την οσία, για να σε συγχωρήσω, για κοίτα μια γυναίκα που βρήκα ν’ αγαπήσω, για κοίτα μια γυναίκα που βρήκα ν’ αγαπήσω, μου κάνεις την οσία για να σε συγχωρήσω.
Για κρατήστε με πια φίλοι (Για κρατείστε με πια φίλοι):::Γαβαλάς Π.:::Πρέκας Β.:::1958:::Από το πεύκο έσπασε ένα κλαδί ακόμα κι άλλο κορμάκι έφαγες καταραμένο χώμα. Για κρατείστε με πια φίλοι έφτασε η ψυχή στα χείλη. Ας σκοτεινιάσει η μέρα αυτή ξανά να μη φωτίσει τον άνθρωπο που έχασα ποιος θα τον αναστήσει. Για κρατείστε με πια φίλοι έφτασε η ψυχή στα χείλη. Αυτή τη νύχτα κεραυνός γκρέμισε τη ζωή μου να κλάψετε το τέλος μου και φίλοι και γνωστοί μου. Για κρατείστε με πια φίλοι έφτασε η ψυχή στα χείλη.
Για μας κελαΐδούν τα πουλιά:::Κριωνάς Δ.:::Σουγιούλ Μ.::::::[Για μας κελαηδούν τα πουλιά χαρούμενα μες στη φωλιά μαζί μας κι αυτά μεθυσμένα γλυκά τραγουδούν μαγεμένα κρυμμένα στην αμυγδαλιά για μας κελαηδούν τα πουλιά]].
Για μένα δεν σε μέλει:::Αμπατζή Ρ.:::Καρίπης Κ.:::1931:::Αφού δυο χρόνια την καρδιά μου έκανες κουρέλι, 1. για μένα τώρα κάθεσαι και λες πως δε σε μέλλει. 2.2.1 Τι σού'χω κάνει, δε μου λες, που τά' βαλες μαζί μου, 1. κι ένα μαρτύριο μού 'κανες τη δόλια τη ζωή μου. 2.2.1 Αν ήξερα πως θα τραβώ ετούτα τα μαρτύρια, 1. με σένα δε θα τά 'μπλεκα κι ας είχες 'κατομμύρια. 2.2.1 Μα βλέπεις με ξεγέλασες με τα τρελά σου χάδια, 1. και μ' έκανες και σ' έκλεισα βαθιά στα φιλοκάρδια. 2.2.1 Τώρα που το μετάνιωσα και θέλω να σ' αφήσω, 1. χωρίς εσένα δε μπορώ στον κόσμο πια να ζήσω. 2.2.1 |
Για μια γυναίκα στη ζωή:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Μητσάκης Γ.:::1947:::Μια μέρα τον αρνήθηκε η τρελή, γιατί είχε βαρεθεί τον έρωτά μου, κι εκείνος πληγωμένο πια πουλί, ρωτάει κάθε τόσο την καρδιά του! Γιατί για μια γυναίκα στη ζωή, που βρέθηκε μπροστά μου μια βραδιά, και πλήγωσε τη δόλια μου καρδιά, με πρόδωσε και τώρα υποφέρω; Βαρέθηκα, δε θέλω πια να ζω, για μένα η ζωή πια τι αξίζει; Να νιώθω πως αυτή που αγαπώ, τα χάδια σε άλλον να της χαρίζει! Γιατί για μια γυναίκα στη ζωή, που βρέθηκε μπροστά μου μια βραδιά, και πλήγωσε τη δόλια μου καρδιά, με πρόδωσε και τώρα υποφέρω;
Για μια μικρή μελαχροινή:::Παπαϊωάννου Ι.:::Ασίκης Γ.:::1940:::Για μια γλυκιά μελαχροινή θα χάσω τα μυαλά μου, με μια ματιά με σκλάβωσε μου πήρε την καρδιά μου, με μια ματιά με σκλάβωσε μου πήρε την καρδιά μου, για μια γλυκιά μελαχροινή θα χάσω τα μυαλά μου. Σαν το μαγνήτη με τραβά μέσα στη γειτονιά της, τα μάτια μου δε φεύγουνε απ’τα παράθυρά της, τα μάτια μου δε φεύγουνε απ’τα παράθυρά της, σαν το μαγνήτη με τραβά μέσα στη γειτονιά της. Της τραγουδώ παθητικά να χαίρετ’ η καρδιά της, μ’αυτή δε βγαίνει να με δει φοβάται τη μαμά της, μ’αυτή δε βγαίνει να με δει φοβάται τη μαμά της, της τραγουδώ παθητικά να χαίρετ’ η καρδιά της. Αν δεν την κάνω ταίρι μου εγώ θα βάλω ράσο, σε μοναστήρι θα κλειστώ ώσπου να την ξεχάσω, σε μοναστήρι θα κλειστώ ώσπου να την ξεχάσω, αν δεν την κάνω ταίρι μου εγώ θα βάλω ράσο.
Για μια μικρούλα αναστενάζω:::Άλλος Καλλιτέχνης:::Σκαρβέλης Κ.:::1939:::Μη ρωτάς βρε φίλε μου το που γυρίζω και γιατί παραμιλώ κι όλο δακρύζω [μια μικρούλα μ' έμπλεξε στη γειτονιά μου ο καημός της μένει ακόμα στην καρδιά μου.] x2 Κάθε βράδυ να περάσω καρτερούσε και κρυφά απ' τη μαμά της μου μιλούσε [μα τώρα με αρνήθηκε, γιατί, δεν ξέρω και στο σπιτάκι δεν τη βλέπω κ' υποφέρω.] x2 Μέρα νύχτα τριγυρνώ κι όλο κοιτάζω δεν τη βρίσκω ο φτωχός κι ανεστενάζω [και σαν το μεθυσμένο πέφτω απ' την ζάλη όταν θυμούμαι, αχ, τα όμορφά της κάλλη.] x2
Για μια ξανθούλα:::Παγιουμτζής Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1940:::[Τραγούδια όμορφα θα πω με φίνο μπουζουκάκι,]x2 [να νοσταλγήσω τα παλιά και να μπω σε μεράκι.]x2 [Σε μια ξανθούλα π' αγαπώ, μα ποια 'ναι δεν το λέγω,]x2 [λιγάκι σαν τη θυμηθώ, σαν το παιδάκι κλαίω.]x2 [Γι' αυτήν εγώ αρνήθηκα της μάνας μου το σπίτι,]x2 [και με παράπονο πικρό γυρνώ σαν τον αλήτη.]x2 [Τραγούδια όμορφα θα πω με φίνο μπουζουκάκι,]x2 [να νοσταλγήσω τα παλιά και να μπω σε μεράκι.]x2
Για μια π' αγάπησα:::Αμπατζή Ρ.:::Χρυσαφάκης Μ.:::1938:::(Βαρώ την πίπιζά μου, ν’ ανοίξω το χορό) x2 (και νάτη η αρχοντοπούλα εκείνη π’ αγαπώ.) x2 (Να τηνε καμαρώσω, που τηνε καρτερώ,) x2 (με τ’ άλλα τα κορίτσια να σέρνει το χορό.) x2 (Να τηνε καμαρώσω, στον καλαματιανό,) x2 (μ’ αυτό μ’ έχει μαγέψει το δόλιο και πονώ.) x2 (Γλυκό στην πίπιζα μου τραγούδι βάρεσα,)x2 (για να τη δω μπροστά μου, που τη λαχτάρησα.)x2 |
Για μια παλιά μου αγάπη (Μες στις ταβέρνες ξενυχτώ):::Παγιουμτζής Σ.:::Παγιουμτζής Σ.:::1946:::Μεσ’ στις ταβέρνες ξενυχτώ μονάχος μου τα βράδια και μεσ’ στους δρόμους περπατώ και στα πυκνά σκοτάδια και μεσ’ στους δρόμους περπατώ και στα πυκνά σκοτάδια, μεσ’ στις ταβέρνες ξενυχτώ μονάχος μου τα βράδια. Να πνίξω θέλω στο κρασί του πόνου το φαρμάκι, να πικροκλάψω σαν παιδί για μια παλιά μου αγάπη, να πικροκλάψω σαν παιδί για μια παλιά μου αγάπη, να πνίξω θέλω στο κρασί του πόνου το φαρμάκι. Γι αυτήν μονάχα αρρώστησα, τα βράδια που γυρνούσα και την ζωή μου έχασα, γιατί την αγαπούσα και την ζωή μου έχασα, γιατί την αγαπούσα, γι αυτήν μονάχα αρρώστησα, τα βράδια που γυρνούσα. |
Για μια τσαχπίνα καπελού:::Αμπατζή Ρ.:::Παντελίδης Σ.:::1938:::Για μια τσαχπίνα καπελού, κοντά στη γειτονιά μου, [επόνεσε και μάτωσε μια μέρα η καρδιά μου.] χ2 Έξω απ' το καπελάδικο κάθε πρωί πηγαίνω [και να περάσει, να διαβεί, δυο ώρες περιμένω.] χ2 Εγώ για κείνη στην καρδιά έχω κρυφό μαράζι [κι αυτή μεγαλοπιάνεται και λέει πως δεν τη νοιάζει.] χ2 Είναι τσαχπίνα καπελού, στο νάζι με πεθαίνει, πως να τη βγάλω απ' την καρδιά που και η καρδιά μου βγαίνει πως να τη βγάλω απ' την καρδιά που η καρδιά μου βγαίνει;
Για μια χήρα:::Μαρκοπούλου Μ. (Σαλονικιά):::Τούντας Π.:::1934:::'Δίσκος Columbia DG-6143 / 1934, Τραγ.: Μαριώ Σαλονικιά ' Σ’ένα μαχαλά βρήκα ένα μπέλα, σ’ένα μαχαλά βρήκα ένα μπέλα, με μια χήρα παιχνιδιάρα μπλέχτηκα τρελά, αχ, μ’ αυτή δε δίνει δυάρα, παίζει και γελά. Ααααχ, χήρα μαυροφορεμένη, με το μέλι ζυμωμένη, έλα μάνα μ’ να φιλήσω τ’αχειλάκι σου, έχω στην καρδιά μου λάβρα, θα σου βγάλω πια τα μαύρα κι όλο κόκκινο θα ντύσω το κορμάκι σου. Μεσ’ σ’ ένα στενό νύχτες αγρυπνώ, μεσ’ σ’ ένα στενό νύχτες αγρυπνώ, για μια χήρα παιχνιδιάρα, είκοσι χρονών, είναι κούκλα και χαδιάρα, μάνα μου πονώ. Ααααχ, χήρα μαυροφορεμένη, με το μέλι ζυμωμένη, έλα μάνα μ’ να φιλήσω τ’αχειλάκι σου, έχω στην καρδιά μου λάβρα, θα σου βγάλω πια τα μαύρα κι όλο κόκκινο θα ντύσω το κορμάκι σου. 'Δίσκος Odeon GA-1912 / 1935, Τραγ.: Κώστας Ρούκουνας' Σ’ένα μαχαλά βρήκα ένα μπέλα, σ’ ένα μαχαλά βρήκα ένα μπέλα, με μια χήρα παιχνιδιάρα μπλέχτηκα τρελά, αχ, μ’αυτή δε δίνει δυάρα, παίζει και γελά. Ααααχ, χήρα μαυροφορεμένη, με το μέλι ζυμωμένη, έλα μάνα μ’ να φιλήσω τ’αχειλάκι σου, έχω στην καρδιά μου λάβρα, θα σου βγάλω πια τα μαύρα κι όλο κόκκινα θα ντύσω το κορμάκι σου. Μεσ’ σ’ένα στενό νύχτες αγρυπνώ, μεσ’ σ’ένα στενό, αχ, νύχτες αγρυπνώ, για μια χήρα παιχνιδιάρα, είκοσι χρονών, αχ, μια κούκλα μια χαδιάρα μ’έκανε τρελό. Ααααχ, χήρα μαυροφορεμένη, με το μέλι ζυμωμένη, έλα μάνα μ’ να φιλήσω τ’αχειλάκι σου, έχω στην καρδιά μου λάβρα, θα σου βγάλω πια τα μαύρα κι όλο κόκκινα θα ντύσω το κορμάκι σου.
Για μια χήρα παιχνιδιάρα:::Ρούκουνας Κ.:::Τούντας Π.:::1935:::'Δίσκος Columbia DG-6143 / 1934, Τραγ.: Μαριώ Σαλονικιά ' Σ’ένα μαχαλά βρήκα ένα μπέλα, σ’ένα μαχαλά βρήκα ένα μπέλα, με μια χήρα παιχνιδιάρα μπλέχτηκα τρελά, αχ, μ’ αυτή δε δίνει δυάρα, παίζει και γελά. Ααααχ, χήρα μαυροφορεμένη, με το μέλι ζυμωμένη, έλα μάνα μ’ να φιλήσω τ’αχειλάκι σου, έχω στην καρδιά μου λάβρα, θα σου βγάλω πια τα μαύρα κι όλο κόκκινο θα ντύσω το κορμάκι σου. Μεσ’ σ’ ένα στενό νύχτες αγρυπνώ, μεσ’ σ’ ένα στενό νύχτες αγρυπνώ, για μια χήρα παιχνιδιάρα, είκοσι χρονών, είναι κούκλα και χαδιάρα, μάνα μου πονώ. Ααααχ, χήρα μαυροφορεμένη, με το μέλι ζυμωμένη, έλα μάνα μ’ να φιλήσω τ’αχειλάκι σου, έχω στην καρδιά μου λάβρα, θα σου βγάλω πια τα μαύρα κι όλο κόκκινο θα ντύσω το κορμάκι σου. 'Δίσκος Odeon GA-1912 / 1935, Τραγ.: Κώστας Ρούκουνας' Σ’ένα μαχαλά βρήκα ένα μπέλα, σ’ ένα μαχαλά βρήκα ένα μπέλα, με μια χήρα παιχνιδιάρα μπλέχτηκα τρελά, αχ, μ’αυτή δε δίνει δυάρα, παίζει και γελά. Ααααχ, χήρα μαυροφορεμένη, με το μέλι ζυμωμένη, έλα μάνα μ’ να φιλήσω τ’αχειλάκι σου, έχω στην καρδιά μου λάβρα, θα σου βγάλω πια τα μαύρα κι όλο κόκκινα θα ντύσω το κορμάκι σου. Μεσ’ σ’ένα στενό νύχτες αγρυπνώ, μεσ’ σ’ένα στενό, αχ, νύχτες αγρυπνώ, για μια χήρα παιχνιδιάρα, είκοσι χρονών, αχ, μια κούκλα μια χαδιάρα μ’έκανε τρελό. Ααααχ, χήρα μαυροφορεμένη, με το μέλι ζυμωμένη, έλα μάνα μ’ να φιλήσω τ’αχειλάκι σου, έχω στην καρδιά μου λάβρα, θα σου βγάλω πια τα μαύρα κι όλο κόκκινα θα ντύσω το κορμάκι σου.
Για μιαν αγάπη που 'χασα:::Κάβουρας Γ.:::Παντελίδης Σ.:::1938:::Σαν το φεγγάρι την αυγή που λίγο - λίγο σβήνει [έτσι και η καρδούλα μου μαραίνεται κι εκείνη.] x2 Πιστήν αγάπη έχασα απ' την κακογνωμιά μου [και τώρα μ' απαρνήθηκε και καίγετ' η καρδιά μου.] x2 Τώρα το πήρα απόφαση να μην ξαναγαπήσω [σ' αραχνιασμένο σπήλαιο να πάω να κατοικήσω.] x2
Για μπάνιο πάω:::Καζαντζίδης Σ.:::Καλδάρας Α.:::1952:::Βρε τι 'ναι τούτο το κακό τι φλόγα, τι καμίνι Λες κι η Αθήνα άναψε και φούρνος έχει γίνει Καλέ κοπέλα,καλέ κοπέλα για μπανιο πάω κι αν θέλεις έλα Αν δεν γουστάρεις Φάληρο τραβάμε για Γλυφάδα Δικά μου όλα τα έξοδα και γλέντι και βαρκάδα Καλέ κοπέλα, αν θέλεις τσάρκα παρ'το μαγιό σου κι έμπα στη βάρκα Θα πάρεις τη δροσίτσα σου κι ό,τι ποθεί η ψυχή σου κι όταν χορτάσεις μια και δυο τραβάς για το τσαρδί σου Καλέ κοπέλα, καλέ κοπέλα για μπάνιο πάω κι αν θέλεις έλα
Για να ξέρεις αλανιάρη:::Εσκενάζυ Ρ.:::Καμβύσης Γ.:::1936:::Για να ξέρεις αλανιάρη, σ' έχω πάρει πια χαμπάρι, ότι χρόνια πας για αβάντα, φέρνεις βόλτα για την τσάντα. Μάγκα, μου τα κάνεις ρόιδο, δεν είμαι κανά κορόιδο και ξηγιέμαι εις την τρίχα, θα στον κόψω εγώ το βήχα. Μη μου κάνεις ρε την πάπια, δεν τα τρώγω αυτά τα χάπια δεν μου ξαναπαίρνεις φράγκο, άιντα στρίβε, τράβα σπόγγο. Δε σου φτάνει πού με δέρνεις, μα στο τέλος μου τα παίρνεις, βρε τα βγάζω με ιδρώτα κι όποιον θέλεις πάνε ρώτα. Για να ξεύρεις βρε μουρμούρη, έχω βρει άλλον καψούρη, πού 'ναι φίνος και μαγγιόρος κι όχι κανας τρακαδόρος. Και μου τάζει κάθε τόσο, να με πάρει να γλυτώσω, βρήκα βρε την ευκαιρία για να ζήσω σαν "κερία". - Γεια σου Ρόζα μου. - Γεια σου Γιοβάν Τσαούση μου.
Για να σε κάνω άνθρωπο:::Τσιτσάνης Β.:::Τσιτσάνης Β.:::1954:::Σε μάζεψα, σε σύμμασα, αχ, απ' τα σοκάκια μέσα! Κι είπα να κάνουμε χωριό, ν' ανοίξουμε νοικοκυριό, μα εσύ δεν έχεις μπέσα! Για να σε κάνω άνθρωπο, ήπια τόσα φαρμάκια, μα το δικό σου το μυαλό, πετάει στα σοκάκια. Αμέσως μόλις ξέχασες τα μπατηρήματά σου, τον όρκο σου τον πάτησες και άμυαλη ξανάρχισες, τα περπατήματά σου! Για να σε κάνω άνθρωπο, ήπια τόσα φαρμάκια, μα το δικό σου το μυαλό, πετάει στα σοκάκια. Όπου του μέλλει να πνιγεί, ποτέ του δεν πεθαίνει, και η δική σου η καρδιά, το 'θελε η μοίρα η κακιά, να ζήσει κολασμένη! Για να σε κάνω άνθρωπο, ήπια τόσα φαρμάκια, μα το δικό σου το μυαλό, πετάει στα σοκάκια.
Για πάντα θα με χάσεις:::Περπινιάδης Σ.:::Χιώτης Μ.:::1947:::Δεν ξαναπιάνουμαι κορόιδο σου το λέω ούτε και πρέπει πια για σένανε να κλαίω [βρε με τσιτσίρισες και το 'χω βάλει άχτι τα όσα ζήσαμε να γίνουν όλα στάχτη.] x2 Κι όμως δεν άργησα για να σε καταλάβω γιατί θαρρούσες πως θα μ' είχες πάντα σκλάβο [να που σου φεύγω και για πάντα θα με χάσεις νάυλον κούρσα να γενείς δε θα με φτάσεις.] x2
Για πες μου ποια αγαπάς:::Αμπατζή Ρ.:::Δραγάτσης (Ογδοντάκης) Ι.:::1938:::Για πες, για πες, για πες μου Γιάννο αυτού που πας, ποια εί-, ποια εί-, ποια είν’ η γυναίκα π’ αγαπάς. (Πες μου και μένα να χαρώ, που σε ‘χω εγώ μοναχογιό.)x2 Μην α-, μην α-, μην αγαπάς τη Μαριώρη, που είναι, που είναι, που είναι κακιά και πονηρή. (Πρέπει καλά να το σκεφτείς, γιατ’ άσχημα θα μπερδευτείς.)x2 Αν ί-, αν ί-, αν ίσως τη στεφανωθείς, γρηγό-, γρηγό-, γρηγόρα θα με θυμηθείς. (Θε να ‘χεις πίκρες και καημούς, βάσανα κι αναστεναγμούς.)x2 Μα να, μα να, μα να ‘γαπάς τη λυγερή, που πάει, που πάει, που πάει στη βρύση μοναχή. (Γειά σου, χαρά σου, γιόκα μου κι ας πάρει και τη ρόκα μου.)x2 |
Για σε μεθώ κάθε βραδυά:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Γεωργακοπούλου Ι.:::1948:::Για σε μεθώ κάθε βραδιά, πώς να σε σβήσω απ' την καρδιά [που σ' ένα βράδυ, σε μια ώρα ξαφνικά μου 'φερες μπόρα και ζητώ να βρω τη λησμονιά]x2 Μια νύχτα ζήσαμε μαζί μα πάντα ο νους σε ξαναζεί [όνειρο ήσουν στο σκοτάδι, μια μαστόρισσα στο χάδι μ' άφησες αγιάτρευτη πληγή.]x2 Ήσουνα τόσο ελκυστική, μια άγνωστη περαστική [λίγο εγλέντησα κοντά σου κι αν δε ξέρω τ' όνομα σου πάντα η καρδιά μου σε ποθεί.]x2
Για σένα:::Χατζηχρήστος Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1939:::Για σένα λιώνω και πονώ, για σένανε μεθάω, [για σε κατ’ απ’το σπίτι σου τις νύχτες ξενυχτάω.]x2 Για σένα πάντοτε θρηνώ, για σένα υποφέρω, [για σένανε μερόνυχτα απ’τον καημό μου κλαίω.]x2 Κλαίω και χύνω δάκρυα και βαριανεστενάζω [και μεσ’ στον κόσμο δυνατά σε αγαπώ φωνάζω.]x2 |
Για σένα μαυρομάτα μου:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1947:::Για σένα μαυρομάτα μου χαράμισα τα νιάτα μου κακούργα με κατάστρεψες, και ύστερα με παράτησες και ύστερα με παράτησες, κακούργα με κατάστρεψες Μαζί σου σάν τυλίχτηκα, μάνα κι αδέρφια αρνήθηκα Πλανεύτρα στην αγκάλη σου, με τρέλαναν τα κάλλη σου με τρέλαναν τα κάλλη σου πλανεύτρα στην αγκάλη σου Και κάθε βράδυ περπατώ, τα πίνω και παραπατώ Εμέθυσα, ξεμέθυσα και μαύρο δάκρυ έχυσα
Για σένα μαυρομάτα μου (Ναζιάρα μου Μπομπίνα):::Παγιουμτζής Σ.:::Περιστέρης Σ.:::1937:::Κάθε βραδάκι τραγουδώ για σένανε τσαχπίνα για σένα μαυρομάτα μου ναζιάρα μου μπομπίνα για σένα μαυρομάτα μου ναζιάρα μου μπομπίνα Κάθε βραδάκι τραγουδώ σκληρόκαρδη τσαχπίνα. Τα μάτια σου τα φρύδια σου κι αυτά σου τα χειλάκια με βάζουνε καθημερνώς σε χίλια δυό μεράκια με βάζουνε καθημερνώς σε χίλια δυό μεράκια τα μάτια σου τα φρύδια σου κι αυτά σου τα χειλάκια. Γεια σου Σαμιωτάκι Γεια σου Στράτο Μα 'συ μου λες πως δε με θες , γιατ' είμαι αλανιάρης και μου χτυπάς κατάμουτρα , πως πλούσιο θα πάρεις και μου χτυπάς κατάμουτρα , πως πλούσιο θα πάρεις μα 'συ μου λες πως δε με θες , γιατ' είμαι αλανιάρης. Γεια σου Σπύρο μου με το μπουζουκάκι σου. Κορόιδο είσαι μάθε το κορόιδο με τα ούλα αφού πουλάς τέτοια καρδιά , για πλούσια σακούλα αφού πουλάς τέτοια καρδιά , για πλούσια σακούλα κορόιδο είσαι μάθε το κορόιδο με τα ούλα. Κι αν είμ' αλάνης έχω εγώ , τα πλούτη στην καρδιά μου και για παλάτια με χρυσά έχω την αγκαλιά μου και για παλάτια με χρυσά έχω την αγκαλιά μου κι αν είμ' αλάνης έχω εγώ , τα πλούτη στην καρδιά μου Όπα άιντες ωχ ωχ ωχ. |
Για σένα ξενυχτώ:::Περπινιάδης Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1937:::Εγώ για σένα κάθε βράδυ ξενυχτώ, με την κιθάρα μου γλυκά σου τραγουδώ, στης νύχτας το σκοτάδι μονος μου γυρνώ, έτσι νομίζω πως θα παρηγορηθώ. Να μην ακούσεις τίποτα στον κόσμο πια, να μ' αγαπήσεις θέλω μ' όλη την καρδιά, τις φιληνάδες να προσέχεις για καλό, είναι ζηλιάρες, θέλουν πάντα το κακό. Δεν ησυχάζω, δε μπορώ να κοιμηθώ, σε σκέφτομαι και μου 'ρχεται να τρελλαθώ, φοβούμαι μήπως την επάθω για καλά κι απ' την αγάπη μου μού στρίψουν τα μυαλά. |
Για σένα όλα τα 'χω χάσει:::Καλλέλη Ν.:::Χιώτης Μ.:::1946:::Για σένα όλα τα ‘χω χάσει, για σένανε και μόνο, πετάχτηκα στους δρόμους σαν κουρέλι, [για το κακό που μου ‘χεις κάνει, δε σε μέλει, αφού υποφέρω εγώ για σένα και πονώ.]] Για σένα άπονη πλανεύτρα, για να σου κάνω λούσα, επούλησα τη βίλα και την κούρσα [κι αφού εφτιάχτηκες και μου ‘γινες στην τρίχα, έφυγες μ’ άλλονε μια μέρα μακριά.]] Άρχισα πια, να σε ξεχνάω, γιατί πια δεν πονάω και όμως κάτι μέσα μ’ έχει μείνει [κι αφού επιάστηκα κορόιδο, τι να γίνει, γι’ αυτό κι εγώ μια μέρα θα σ’ εκδικηθώ.]]
Για σένα ρούσα και ξανθιά:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1939:::Για σένα ρούσα και ξανθιά, για σένα ρούσα και ξανθιά, για σένα ρούσα και ξανθιά, κλαίνε του κόσμου τα παιδιά, κλαίνε του κόσμου τα παιδιά, για σένα ρούσα και ξανθιά. Κλαιεί κι εμένα η ψυχή, κλαιεί κι εμένα η ψυχή, κλαιεί κι εμένα η ψυχή, γιατί εισαι άκαρδη σκληρή, γιατί εισαι άκαρδη σκληρή, κλαιεί κι εμένα η ψυχή, Για σένανε, για σένανε, για σένανε, για σένανε, για σένανε, για σένανε, κατηγορούν και μένανε, κατηγορούν και μένανε, για σένανε, για σένανε. Και με φωνάζουνε τρελό, και με φωνάζουνε τρελό, και με φωνάζουνε τρελό, γιατί για σένα τραγουδώ, γιατί για σένα τραγουδώ, και με φωνάζουνε τρελό.
Για σένα υποφέρω:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1937:::Τα δυο μαύρα σου τα μάτια, θα με κάνουνε κομμάτια, σαν τα βλέπω να γυαλίζουν, την καρδιά να μου ραΐζουν, σαν τα βλέπω να γυαλίζουν, την καρδιά να μου ραΐζουν. Οταν βγαίνεις στο μπαλκόνι, η μαμά σου σε μαλώνει, κάθεσαι και συλλογιέσαι κι όλο μου παραπονιέσαι, κάθεσαι και συλλογιέσαι κι όλο μου παραπονιέσαι. Αχ για σένα υποφέρω, μ'αγαπάς κι εγώ το ξέρω, έλα πρίν τό μετανοιώσεις, έλα για να ξανανοιώσεις, έλα πρίν τό μετανοιώσεις, έλα για να ξανανοιώσεις.
Για σένανε κουκλίτσα μου:::Παπαϊωάννου Ι.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1938:::(Σ' αγάπησα τσαχπίνα μου για τα γλυκά σου μάτια,)x2 (γι' αυτά μερόνυχτα γυρνώ σ' έρημα μονοπάτια.)x2 (Δυο χρόνια τώρα σκέφτομαι, να ‘ρθω, να σου μιλήσω)x2 (και να σου ‘πω, πως δεν μπορώ, χωρίς εσέ να ζήσω.)x2 (Για σένανε κουκλίτσα μου θα στήσω ένα θρόνο)x2 (και στην καρδιά μου Ρήγισσα θε να σε καμαρώνω.)x2 (Δεν είναι ψέμα, μάθε το κι αν θέλεις όρκο πιάνω,)x2 (όταν μ' αφήσεις μοναχό, για σένα θα πεθάνω.)x2 |
Για σήκω Γέρο του Μωριά:::Μηττάκη Γ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ-ΔΗΜΟΤΙΚΑ:::1956:::Ω,ρε για σήκω γέρο του Μωριά να μας χορέψεις λεβεντιά Δε μπορώ ο μαύρος, δεν μπορώ χάμω θα κάτσω να σας δω Χορεύτε εσείς μωρέ παιδιά με τη δική μου την καρδιά Πάρτε τα νιάτα που είχα εγώ να σας ιδώ και να χαρώ Ποτέ να μη γεράσετε και χρόνια να μη χάσετε Με τη δική μου την ευχή χρόνια να ζήσετε μαζί
Για σταματήστε μουσικοί:::Τζουανάκος Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1953:::Για σταματήστε μουσικοί και σπάστε τα μπουζούκια το δάκρυ απόψε χάραξε, χάραξε στα μάγουλά μου λούκια. Ένα κλάμα, ένα κλάμα μου σπαράζει, σπαράζει την καρδιά. Είναι το κλάμα μιας καρδιάς κι αν το συμμεριστείτε τον πόνο μου θα νιώσετε, θα νιώσετε και θα με λυπηθείτε. Ένα κλάμα, ένα κλάμα μου σπαράζει, σπαράζει την καρδιά. Για σταματήστε μουσικοί τα μάτια δεν αντέχουν του χωρισμού τα δάκρυα, τα δάκρυα τα μάγουλά μου βρέχουν. Ένα κλάμα, ένα κλάμα μου σπαράζει, σπαράζει την καρδιά.
Για τα μάτια π αγαπώ (Ξημερώνει και βραδιάζει):::Χασκήλ Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1949:::Ξημερώνει και βραδιάζει πάντα στον ίδιο το σκοπό, [φέρτε μου να πιω το ακριβότερο πιοτό εγώ πληρώνω, τα μάτια π' αγαπώ.] x2 Όταν βλέπεις, ταβερνιάρη, να σπάω να παραμιλώ, [μη με κατακρίνεις, μη με παίρνεις για τρελό, εγώ πληρώνω, τα μάτια π' αγαπώ.] x2 Η καρδιά μου συννεφιάζει, τρέχουν τα δάκρυα βροχή, [σίγουρα θα πάμε, μια και φτάσαμε ως εκεί εσύ στο χώμα κι εγώ στη φυλακή.] x2
Για τα μάτια π' αγαπώ:::Νίνου Μ.:::Τσιτσάνης Β.:::1949:::Ξημερώνει και βραδιάζει πάντα στον ίδιο το σκοπό, [φέρτε μου να πιω το ακριβότερο πιοτό εγώ πληρώνω, τα μάτια π' αγαπώ.] x2 Όταν βλέπεις, ταβερνιάρη, να σπάω να παραμιλώ, [μη με κατακρίνεις, μη με παίρνεις για τρελό, εγώ πληρώνω, τα μάτια π' αγαπώ.] x2 Η καρδιά μου συννεφιάζει, τρέχουν τα δάκρυα βροχή, [σίγουρα θα πάμε, μια και φτάσαμε ως εκεί εσύ στο χώμα κι εγώ στη φυλακή.] x2
Για τα μάτια σου τα δυο:::Χατζηχρήστος Α.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1939:::
Notice: Undefined index: parse in /home/max/newforum2/getwikiforpdf.php on line 17

Για την αγάπη σου:::Αμπατζή Ρ.:::Τούντας Π.:::1934:::Δίσκος Columbia DG-2108 / 1934, Τραγ.: Στελλάκης Περπινιάδης Δίσκος HMV AO-2156 / 1934, Τραγ.: Ρίτα Αμπατζή Μου ’πες να γίνω μπελαλής, να γίνω αλανιάρης, να γίνω μόρτης, χασικλής και τότε να με πάρεις. Και ’γώ για την αγάπη σου, έγινα παραπάνω, έγινα κλέφτης και φονιάς, τα γούστα σου να κάνω. Στη φυλακή δυο τρεις φορές με βάλανε για σένα και τέλος με μπαρκάρανε στα έρημα τα ξένα. Και τώρα ξένο κι έρημο, αχ, μ’ άφησες μονάχο, τα βάσανα της ξενιτιάς για σύντροφό μου να ’χω. Δίσκος Parlophone B-21769 / 1934, Τραγ.: Κώστας Ρούκουνας Μου ’πες να γίνω μπελαλής, να γίνω κι αλανιάρης, να γίνω μόρτης, χασικλής και τότε να με πάρεις. Και ’γώ για την αγάπη σου, έγινα παραπάνω, έγινα κλέφτης και φονιάς τα γούστα σου να κάνω. Στη φυλακή δυο τρεις φορές με βάλανε για σένα και τέλος με μπαρκάρανε στα έρημα τα ξένα. Και τώρα ξένο κι έρημο, αχ, μ’ άφησες μονάχο, τα βάσανα της ξενιτιάς για σύντροφό μου να ’χω. Δίσκος Parlophone B-21761, Τραγ.: Κώστας Ρούκουνας Μου ’πες να γίνω μπελαλής, να γίνω κι αλανιάρης, να γίνω μόρτης, χασικλής και τότε να με πάρεις. Και ’γώ για την αγάπη σου, έγινα παραπάνω, έγινα κλέφτης και φονιάς τα γούστα σου να κάνω. Στη φυλακή δυο τρεις φορές με βάλανε για σένα και τέλος με μπαρκάρανε στα έρημα τα ξένα. Και τώρα ξένο κι έρημο, αχ, μ’ άφησες μονάχο, τα βάσανα της ξενιτιάς για σύντροφό μου να ’χω. |
Για την αγάπη σου:::Ρούκουνας Κ.:::Τούντας Π.:::1934:::Δίσκος Columbia DG-2108 / 1934, Τραγ.: Στελλάκης Περπινιάδης Δίσκος HMV AO-2156 / 1934, Τραγ.: Ρίτα Αμπατζή Μου ’πες να γίνω μπελαλής, να γίνω αλανιάρης, να γίνω μόρτης, χασικλής και τότε να με πάρεις. Και ’γώ για την αγάπη σου, έγινα παραπάνω, έγινα κλέφτης και φονιάς, τα γούστα σου να κάνω. Στη φυλακή δυο τρεις φορές με βάλανε για σένα και τέλος με μπαρκάρανε στα έρημα τα ξένα. Και τώρα ξένο κι έρημο, αχ, μ’ άφησες μονάχο, τα βάσανα της ξενιτιάς για σύντροφό μου να ’χω. Δίσκος Parlophone B-21769 / 1934, Τραγ.: Κώστας Ρούκουνας Μου ’πες να γίνω μπελαλής, να γίνω κι αλανιάρης, να γίνω μόρτης, χασικλής και τότε να με πάρεις. Και ’γώ για την αγάπη σου, έγινα παραπάνω, έγινα κλέφτης και φονιάς τα γούστα σου να κάνω. Στη φυλακή δυο τρεις φορές με βάλανε για σένα και τέλος με μπαρκάρανε στα έρημα τα ξένα. Και τώρα ξένο κι έρημο, αχ, μ’ άφησες μονάχο, τα βάσανα της ξενιτιάς για σύντροφό μου να ’χω. Δίσκος Parlophone B-21761, Τραγ.: Κώστας Ρούκουνας Μου ’πες να γίνω μπελαλής, να γίνω κι αλανιάρης, να γίνω μόρτης, χασικλής και τότε να με πάρεις. Και ’γώ για την αγάπη σου, έγινα παραπάνω, έγινα κλέφτης και φονιάς τα γούστα σου να κάνω. Στη φυλακή δυο τρεις φορές με βάλανε για σένα και τέλος με μπαρκάρανε στα έρημα τα ξένα. Και τώρα ξένο κι έρημο, αχ, μ’ άφησες μονάχο, τα βάσανα της ξενιτιάς για σύντροφό μου να ’χω. |
Για το γινάτι σου:::Περπινιάδης Σ.:::Καρίπης Κ.:::1936:::Για το γινάτι σου καλέ θα ‘ρθω στη θειά σου την Ελένη [και θα της πω το μυστικό πως σ’ έχω φιλημένη] 2χ Σαν θα τα’ ακούσει καλέ μάτια μου απ’ τον καημό θα σκάσει [κι ίσως την ίδια τη βραδιά να μας αρραβωνιάσει] 2χ Φοβάται μην περάσουνε ακόμη λίγα χρόνια [μήπως και σ’ έχει σπίτι της ανύπαντρη αιώνια] 2χ
Για το γινάτι σου μωρή:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1934:::Μωρή για το γινάτι σου, θα πάω να μαστουριάσω και θα ‘μπω μέσα, του σπιτιού, όλα να σου τα σπάσω και θα ‘μπω μεσ’στο σπίτι σου, όλα να σου τα σπάσω. Γιατί πολλά μου τα ‘κανες πάψε τα ζοριλίκια, [έμαθα άλλον αγαπάς κι έχεις νταβατζιλίκια.]x2 Γεια σου Μάρκο μου ντερβίση ! Γι’ αυτό κι εγώ μαστούριασα κι ήρθα μεσ’στο τσαρδί σου, βγάλε κι εσύ τον μάγκα σου να δούμε την ψυχή του, βγάλε κι εσύ τον μάγκα σου να κόψει το σπαθί του. Τι άλλο θέλεις να σου πω, μάσα τις καρπαζιές σου [και πες του μάγκα σου να ‘ρθεί, να φάει και τις δικές του.]x2
Γιαλελέμ:::Χασκήλ Σ.:::Λαύκας Γ.:::1951:::Ήρθε μέσα στην Αθήνα, απ' την αραπιά! Μια μικρούλα αραπίνα, [όλο τσαχπινιά!] x2 [Παίζει φίνο γιουκουλέλι και χορεύει τσιφτετέλι αχ, γιαλελέμ, γιαλελέμ, κοίτα με κι εμέ καλέ!] x2 Μελαμψή και σγουρομάλλα, με κορμί μικρό! Μάτια μαύρα και μεγάλα, [20 χρονών!] x2 [Σαν χορεύει και λυγίζει, την Αθήνα ξεμυαλίζει αχ, γιαλελέμ, γιαλελέμ, κοίτα με κι εμέ καλέ!] x2 Αχ και να 'σπαζε το τέλι, σαν χτυπάς το γιουκουλέλι αχ, γιαλελέμ, γιαλελέμ, κοίτα με κι εμέ καλέ!
Γιαννάκης:::Εσκενάζυ Ρ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1936:::Μ’ αρέσουνε τα γούστα σου και τα καμώματά σου μπερδεύτηκα Γιαννάκη μου στην έξυπνη ματιά σου Όταν περνάς σε λαχταρώ το ’χω κρυφό καμάρι φοβούμαι μες στη γειτονιά καμιά να μη σε πάρει Τα βράδια θέλω να περνάς βρε όμορφο Γιαννάκη στα μυστικά να μου το λες πως μ’ αγαπάς λιγάκι Στη ζούλα πάντα έξυπνα περνάς κρυφομιλούμε στα σκοτεινά Γιαννάκη μου θα γλυκοφιληθούμε Στην αγκαλιά σου θα ριχτώ να με γλυκοχαϊδεύεις και να μου λες παντοτινά εμέ πως θα λατρεύεις Και τότε βρε Γιαννάκη μου θα ξεύρεις θα ησυχάσω τα όμορφα τα κόλπα σου ποτέ δε θα ξεχάσω -Ώπα, γεια σου Γιαννάκη μου κολπαδόρε
Γιάννης χασικλής:::Κωστής (Μπέζος):::Δραγάτσης (Ογδοντάκης) Ι.:::1930:::Μέσα στου Συγγρού τη φυλακή βρίσκεις λουλά και τουμπεκί, όπλες έχει φίνους χασικλήδες πού `ναι όλοι μερακλήδες Ρε συ Γιάννη αργιλά ωχ γέμισέ μας το λουλά Σαν φουμάρω ναργιλέ λέω στη αγάπη μου μανέ, όπλες μα εκείνη δε μ’ ακούει και με κάνει πιο μαστούρη Ρε συ Γιάννη αργιλά, όπλες γέμισε μας το λουλά Σαν φουμάρω το λουλά έχω δίπλα μου το μπαγλαμά όπλες] παίζω και με πιο μεράκι σαν θυμάμαι το Ελενάκι Ρε συ Γιάννη αργιλά γέμισε μας το λουλά
Γιαννούσαινα:::Εσκενάζυ Ρ.:::Γαβαλάς Σ.:::1934:::Γιαννούσαινα, Γιαννούσαινα που ’σουν και δε φαινόσουνα ήμουν στη ζούλα ρε παιδιά κι άναβα μάγκες τη φωτιά ήμουν στη ζούλα ρε παιδιά κι άναβα μάγκες τη φωτιά Βάλε και ψήσε μας καφέ και γιόμισε τον αργιλέ Και φέρε να φουμάρουμε το κέφι μας να κάνουμε και φέρε να φουμάρουμε το κέφι μας να κάνουμε Βάλε χασίσι απ ’το καλό να μας ζαλίσει το μυαλό Και δώσε μας το μπαγλαμά ν' ακούσεις τσίφτικη πενιά
Γιατί άλλαξες, γιατί; (Δε γυρίζεις τώρα να με δεις):::Νίνου Μ.:::Κηρομύτης Σ.:::1950:::Δέν γυρίζεις τώρα νά μέ δείς σάν εχθρό σου μέ περιφρονείς ξέχασες γιά μένα πού 'κλαιγες εσύ πές μου γιατί άλλαξες γιατί x2 Τί αχαριστία ειν'αυτή τό μυαλό μου πιά δέν τήν χωρεί τόσες μου θυσίες πώς τίς λησμονείς καί γιά μένα τώρα δέν πονείς x2 οσο κι αν σέ μίσησα πολύ πάλι η καρδιά μου σέ ποθεί πάλι σέ γυρεύω καί σέ λαχταρώ γύρισε καί γώ σέ συγχωρώ x2
Γιατί γιατί μου το 'κρυψες:::Παγιουμτζής Σ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1940:::Γιατί γιατί μου το’ κρυψες το ντέρτι της καρδιάς σου, που μάρανε τα νειάτα σου και τρώει τα σωθικά σου Γιατί να βασανίζεσαι και γνώμη δεν αλλάζεις, πάψε να κλαις τον πόνο σου να βαριαναστενάζεις. Να 'ρθεις σε μένα και να πεις τι κρύβεις στην καρδιά σου, να γίνουνε λιγότερα τα τόσα βάσανά σου. Σχόλια[επεξεργασία] Ο δίσκος «Ρεμπέτικη Ιστορία» (επιμέλεια Χατζηδουλή, 1976) αναφέρει ως συνθέτη τον Στράτο. Ο sot όμως λέει ότι είναι τραγούδι των Αντώνη Βαμβακάρη (ψευδώνυμο του Μάρκου) -Ε.Γιαννακου.
Γιατί δακρύζεις:::Μπέλλου Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1950:::Για πες μου εσύ που κάθεσαι μονάχος στο τραπέζι, [γιατί δακρύζεις σαν ακούς γλυκιά πενιά να παίζει.] χ2 Σε βλέπω με συγκίνηση, σαν τραγουδώ, προσέχεις, [στενάζεις κι αργοσβήνεσαι μα δε μου λες τι έχεις.] χ2 Για πες μου το τραγούδι μου, σαν τι να σε θυμίζει, [και ποιο πικρό παράπονο στο νου σου τριγυρίζει.] χ2
Γιατί δε βγαίνεις να σε δω:::Κάβουρας Γ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1937:::[Αναστενάζω και πονώ γι’ αυτήν την ομορφιά σου] x2 [και δεν μπορώ να χωριστώ μικρή μου από κοντά σου] x2 [Μέρα και νύχτα τριγυρνώ με την καρδιά καυμένη] x2 [μα δε σε βλέπω χάνομαι πες μου που ’σαι κρυμμένη] x2 [Γιατί δε βγαίνεις να σε ειδώ γλυκειά παρηγοριά μου] x2 [για να μου πάψει ο καυμός που έχω στην καρδιά μου] x2 [Μη με παιδεύεις πές μου το απ’ το παραθυράκι] x2 [πως μ’ αγαπάς μικρούλα μου με το γλυκό χειλάκι] x2 |
Γιατί δεν μου μιλάει:::Τζουανάκος Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1951:::Γιατί δε μου μιλάει η άπονη καρδιά, [γιατί πείσμα θα της κόψω τα καστανά μαλλιά.] x2 Μ’ έχουν πληροφορήσει, πως άλλον αγαπάς, [κακούργα τι μου κάνεις, με σφάζεις, με πονάς.] x2 Εγώ που τόσα χρόνια υπόφερα κουτά, [γιατί να με προδώσεις αχάριστη καρδιά.] x2 Που φεύγεις, που μ’ αφήνεις, να σβήσω, να χαθώ, [για τη δική σου αγάπη ν’ αδικοσκοτωθώ.] x2
Γιατί είσαι πικραμένη:::Βαμβακάρης Μ.:::Δραγάτσης (Ογδοντάκης) Ι.:::1938:::Πες μου τι λόγια σου ‘χουν πει γιατ’ είσαι πικραμένη Μιλώ δεν αποκρίνεσαι και η ψυχή μου βγαίνει πες μου τι λόγια σου ‘χουν πει γιατ’ είσαι πικραμένη. Ξέρεις πως χρόνια σ’ αγαπώ μ’ ελπίδα και με πόνο Μόνο τα δυο ματάκια σου φτάνει να καμαρώνω ξέρεις πως χρόνια σ’ αγαπώ μ’ ελπίδα και με πόνο. Πες της μαμάς σου μη θαρρεί πως προίκα της γυρεύω Εγώ μονάχα της ζητώ την κόρη που λατρεύω πες της μαμάς σου μη θαρρεί πως προίκα της γυρεύω. Χρήμα δε θέλω το μισώ, μόνο τ' αγνά σου κάλλη [Μέρα και νύχτα να μεθώ μες στη θερμή σου αγκάλη χρήμα δεν θέλω το μισώ, μόνο τ' αγνά σου κάλλη.] x2
Γιατί μ' αρνιέσαι:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Γεωργακοπούλου Ι.:::1948:::Γιατί μ' αρνιέσαι, τι με ξεχνάς γιατί σα ξένος τώρα περνάς [στα 'δωσα όλα και την ψυχή γιατί με κάνεις πια δυστυχή;]*2 Είπες για μένα καρδιοχτυπάς δεν είμαι εκείνη που αγαπάς [τώρα τ' αλλάζεις σκληρή καρδιά σκέψου, μ' αφήνεις στη μοναξιά.]*2 Κάθε γυναίκα πολλούς θα βρει μα ν' αγαπήσει έναν μπορεί [σε αγαπούσα, τι με ξεχνάς γιατί σα ξένος τώρα περνάς;]*2
Γιατί με ξέχασες:::Περπινιάδης Σ.:::Σέμσης Δ.:::1937:::Μες στην Αθήνα κάθε βράδυ ξενυχτάω με την κιθάρα μ' ολομόναχος μεθώ Γιατί με ξέχασες με πόνο τραγουδάω σ' όποια ταβέρνα μουχλιασμένη κι αν βρεθώ Στη μοναξιά μου η κιθάρα κι αυτή κλαίει και με παράπονο μου λέει τα παλιά Πως ήταν ψεύτικα οι όρκοι και τα χάδια η αγκαλιά της, η καρδιά και τα φιλιά Τώρα μονάχος τον καιρό μου θα περάσω Γιατί δικάστηκα στη ψεύτικη ζωή Άλλη καμιά ποτέ δεν θ' αγαπήσω όσο θυμάμαι που με ξέχασες εσύ Και ξεχασμένος μες στον κόσμο θα γυρίζω και γελασμένος απ' αγάπη θα μεθώ Γιατί με ξέχασες πάντα θα μουρμουρίζω σ' όποια ταβέρνα μουχλιασμένη κι αν βρεθώ Στη μοναξιά μου η κιθάρα κι αυτή κλαίει και με παράπονο μου λέει τα παλιά Πως ήταν ψεύτικα οι όρκοι και τα χάδια η αγκαλιά της, η καρδιά και τα φιλιά
Γιατί με ξύπνησες πρωί:::Τσαουσάκης Π.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Γιατί με ξύπνησες πρωί, μέσα στο ύπνο το βαρύ; Γιατί την πόρτα μου χτυπάς, τί θέλεις τώρα, τί ζητάς, ω,ω,ω, δε θέλω πια να μ' αγαπάς. Να με γελάς κουράστηκα, βαριά σε καταράστηκα, απ' τη ζωή μου πέρασες, με τσάκισες με γέρασες, ω,ω,ω, με τσάκισες με γέρασες. Στον ύπνο είχα βυθιστεί και όλα είχαν ξεχαστεί. Γιατί την πόρτα μου χτυπάς, πρωί-πρωί και με ξυπνάς, ω,ω,ω, δε θέλω πια να μ' αγαπάς!
Γιατί μικρούλα μου:::Περπινιάδης Σ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1937:::Γιατί μικρούλα μου, γιατί καρδούλα μου, θέλεις να με γκρινιάζεις, {ας τα ναζάκια σου, με τα ματάκια σου, μεσ'στη καρδιά με σφάζεις,} (2x) γιατί μικρούλα μου, γιατί καρδούλα μου, θέλεις να με γκρινιάζεις. Γιατί για σένανε, διώχνουν εμένανε και με κατηγορούνε, {γιατί με λιώνουνε, με φαρμακώνουνε, για σε με συζητούνε,} (2x) γιατί για σένανε, διώχνουν εμένανε και με κατηγορούνε. Πονώ για σένανε, κλαίγω για σένανε και πια δε με λυπάσαι, {γιατί μ'αρνήθηκες, δε με λυπήθηκες και μοναχή σου να'σαι,} (2x) πονώ για σένανε, κλαίω για σένανε και πια δε με λυπάσαι.
Γιατί να κάθεσαι να λες (Στο μαύρο βρίσκω λησμονιά):::Ρούκουνας Κ.:::Περιστέρης Σ.:::1934:::Γιατί να κάθεσαι να λες πως μ’ έδιωξες πολλές φορές; [Αλλού, βρε συ, να τα πουλάς και δε σου φταίει ο λουλάς.] x 2 Για το δικό σου το σεβντά που σαν το φίδι με κεντά, [στο μαύρο βρίσκω λησμονιά για τη δική σου απονιά.] x 2 - ωπα,ω,ω,ω! [Γιατί να κάθεσαι να λες πως σαν κι εσέ δεν είν’ πολλές; Σαν θέλω, ρε, μα το σταυρό, χιλιάδες πιο καλές θα βρω.] x 2 Μια θα μ’ ανάβει το λουλά κι η άλλη θα μου κουβαλά ψιλά. [Τότε θα πάψεις πια να λες, Θα με μπανίζεις και θα κλαις.] x 2
Γιατί να με γελάσεις:::Αμπατζή Ρ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1937:::Γλυκά λογάκια μου ’λεγες φιλιά για να μου κλέβεις [και τώρα την καρδούλα μου δεν μου την εγιατρεύεις] x2 Αιτία μόνον μου ’δωσες και βάσανα να κλαίγω [κι όταν σε βλέπω με καημό με πόνο να σου λέγω] x2 Δεν σου ’φταιξα σε τίποτα γιατί να με γελάσεις [να με αφήσεις να πονώ κι άλληνε ν’ αγκαλιάσεις] x2 - Γεια σου, Ρίτα! (φωνή της Ρίτας Αμπατζή) Ήθελες το κορμάκι μου να μαραθεί να λιώσει [αυτή οπού θα παντρευτείς όλα να στα πληρώσει] x2
Γιατί να φύγεις μακριά:::Χασκήλ Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1947:::Γιατί να φύγεις μακριά και να με δέρνει ο πόνος, [χωρίς εσένα στη ζωή, τι θ' απογίνω μόνος;] x2 Κι οι δυο μας ζήσαμε καιρό και σ' είχα συνηθίσει, [έχει η καρδιά μου πληγωθεί και πως θα λησμονήσει!] x2 Έλα και γύρνα όπως και πριν κι είμαι μονάχος τώρα, [προτού τα μαύρα σύννεφα, μας φέρουνε τη μπόρα.] x2
Γιατί πατέρα:::Λύδια Γ.:::Καλδάρας Α.:::1958:::Γιατί πατέρα γιατί πατέρα είσαι θλιμένος και σκεπτικός ποιά μαύρη σκέψη σε βασανίζει και το ψωμί σου με πόνο τρως Γιατί παιδί μου στη ζωή δε βλέπω άσπρη μέρα είναι πολλά τα βάσανα [κι οι πίκρες του πατέρα] x2 Γιατί πατέρα γιατί πατέρα τα δυο σου χείλια να μη γελούν μόν’ απ’ τα μάτια σου αχ τα θλιμένα δάκρυα μαύρα κρυφοκυλούν Γιατί παιδί μου ο ντουνιάς δεν ειν’ όπως νομίζεις σε κάνει πάντα να πονάς [να κλαις και να δακρύζεις] x2 Γιατί πατέρα γιατί πατέρα δεν έχεις ύπνο και ξαγρυπνάς κι όλα τα βράδυα με τη μητέρα μιλάτε ώρες κρυφά από ‘μας Γιατί με τη μητέρα σου τα βασανά μας λέμε όνειρα πλάθουμε για σας [και κάπου-κάπου κλαίμε]
Γιατί σκληρή και άπονη:::Χατζηχρήστος Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1938:::Πολύς καιρός επέρασε που 'χεις να μου μιλήσεις γλυκιά μου Κοκκινιώτισσα να με παρηγορήσεις γλυκιά μου Κοκκινιώτισσα να με παρηγορήσεις πολύς καιρός επέρασε που 'χεις να μου μιλήσεις Γιατί σκληρή και άπονη θέλεις να με παιδεύεις ανέλπιδη μου δείχνεσαι κι όλο με κοροϊδεύεις ανέλπιδη μου δείχνεσαι κι όλο με κοροϊδεύεις γιατί σκληρή και άπονη θέλεις να με παιδεύεις Ελα λοιπόν λυπήσουμε και πάψε αυτό το νάζι μικρή μου Κοκκινιώτισσα θα σβήσω απ'το μαράζι μικρή μου Κοκκινιώτισσα θα σβήσω απ'το μαράζι έλα λοιπόν λυπήσουμε και πάψε αυτό το νάζι.
Γιατί το έκανες αυτό:::Γιαννιτόπουλος Β.:::Χιώτης Μ.:::1949:::Μου πήρες ό,τι ζήτησες και τώρα μ' απαρνιέσαι κι αφού σμπαράλια μ' έκανες, αλλού τραβολογιέσαι, γιατί, γιατί, το έκανες αυτό, γιατί, γιατί, με κάνεις να πονώ. Τα πάντα εγκατέλειψα, να σε ακολουθήσω, και όμως μ' απαρνήθηκες, στη μοναξιά να ζήσω, γιατί, γιατί, το έκανες αυτό, γιατί, γιατί, με κάνεις να πονώ. Δεν είσαι εσύ, που μου 'λεγες, τρελά πως με λατρεύεις, γιατί λοιπών τον έρωτα, να βρεις αλλού γυρεύεις, γιατί, γιατί, το έκανες αυτό, γιατί, γιατί, με κάνεις να πονώ.
Γιατί φουμάρω κοκαΐνη:::Εσκενάζυ Ρ.:::Τούντας Π.:::1932:::Πού 'ναι εκείνα μου τα κάλλη πού 'ναι η τόση εμορφιά στην Αθήνα δεν είχε άλλη τέτοια λεβεντιά. Ήμουν κούκλα, ναι στ' αλήθεια με μεγάλη αρχοντιά δε σας λέγω παραμύθια τρέλανα ντουνιά. Μα μ' έμπλεξε ένας μόρτης αχ ένας μάγκας πρώτης μου πήρε ό,τι είχα και μ' αφήνει Μου πήρε την καρδιά μου τα νιάτα τα λεφτά μου κι απ' τον καημό φουμάρω κοκαΐνη. -Αχ πανάθεμά σε κοκαϊνη μ' έφαγες τη φτωχειά Μ' αγαπούσαν αφεντάδες νέοι γέροι και παιδιά κι όλοι πρώτοι κουβαρντάδες μεσ' στην αγορά. Αχ τι όμορφα περνούσα με τραγούδια και κρασί κάθε μέρα εγλεντούσα τι ζωή χρυσή. Και τώρα η καημένη γυρίζω μαραμένη γιατί ο σεβντάς του μάγκα δεν μ' αφήνει με τρέλανε ο μόρτης ο κοκαϊνοπότης γι' αυτό κι εγώ φουμάρω κοκαΐνη.
Γιατί, αγάπη μου, γιατί:::Λαμπίρη Ε.:::Χιώτης Μ.:::1958:::Μου λες πως θέλεις να χωρίσουμε και τη φωλιά μας να γκρεμίσουμε και ούτε να ξαναμιλήσουμε γιατί, αγάπη μου, γιατί. Μήπως τα χάδια μου βαρέθηκες και με αγάπη άλλη μπλέχτηκες πως θα πεθάνω δεν το σκέφτηκες και η αιτία θα ‘σαι εσύ. Είναι πολύ βαρύς ο χωρισμός είναι αγιάτρευτος ο στεναγμός για σένα θα με φάει ο καημός αφού δεν θα ‘μαστε μαζί. Όταν σε χάσω φως μου, θα χαθώ στο ξαναλέω πως θα τρελαθώ μπορεί αγάπη μου να σκοτωθώ τι να την κάνω τη ζωή.
Γιάφ γιούφ:::Βιδάλης Γ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1926:::[Για κάνε μου τα γούστα μου και πάρε μου τα ούλα,]x2 κι αν δε σε φτάσουνε κι αυτά, πάρτα με τη σακούλα. [Γιαφ, γιουφ δε σε θέλω πια, στο διάβολο να πας, άντε τράβα στη δουλειά σου κι από μένα δε μασάς.]x2 [Στη φυλακή με βάλανε στο νούμερο το πέντε]x2 κι αδίκως με δικάσανε χρονάκια δεκαπέντε. [Γιαφ, γιουφ δε σε θέλω πια, στο διάβολο να πας, [εσύ και η μαμάκα σου κι ο μπέμπες π’ αγαπάς.]x2
Γιάφ γιούφ:::Καραγιάννη Αγγ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1926:::[Ρακί, χασίσι και σεβντάς με κάμαν να χτικιάσω]x2 [είκοσι δυο χρονών παιδί τα νιάτα μου να χάσω.]x2 [Γιαφ, γιουφ δε σε θέλω πια στο διάβολο να πας]x2 [εσύ και η μαμάκα σου κι εκείνη που αγαπάς.]x2 [Εγώ κρασί δεν έπινα ρακί για να μεθύσω]x2 [τώρα τα πίνω και τα δυο για να σε λησμονήσω.]x2 [Γιαφ γιουφ δε σε θέλω πια μ’ έκανες να χτικιάσω]x2 [είκοσι δυο χρονών παδί τα νιάτα μου να χάσω.]x2 [Η φυλακή ‘ναι μάνα μου οι πόρτες αδερφές μου]x2 [και τα ψηλά παράθυρα ειν’ αγαπητικιές μου.]x2 [Γιαφ, γιουφ δε σε θέλω πια στο διάβολο να πας]x2 τράβα μάγκα στη δουλειά σου να μην έβρεις το μπελά σου με το μόρτη π’ αγαπάς. Τράβα μάγκα στη δουλειά σου να μην έβρεις το μπελά σου με τα ‘κείνον π’ αγαπάς. Γεια σου Αγγέλα μερακλού!
Γιάφ γιούφ (Δε σε θέλω πια):::Δημητριάδης Τ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1919:::[Πιοτί, χασίσι και σεβντάς με κάμαν να χτικιάσω]x2 [εικοσιδυό χρονών παιδί τα νιάτα μου να χάσω.]x2 [Γιαφ, γιουφ, δεν σε θέλω πια στο διάβολο να πας.]x2 [Στη φυλακή με βάλανε στο νούμερο το δύο]x2 [κι απ' το χασίσι που έπινα μ' αφήσανε να φύγω.]x2 [Από το δυο με βγάλανε με βάλανε στο δέκα]x2 [κι αδίκως με δικάσανε για μια παλιογυναίκα.]x2 Ε, γιαφ, γιουφ, δε σε θέλω πια στο διάβολο να πας γιαφ, γιουφ, δε σε θέλω πια στο διάβολο να πας [Όταν θα βγεις περίπατο εις τα νεκροταφεία]x2 [μην έρθεις εις το μνήμα μου γιατί είσαι ‘σύ η αιτία.]x2 Ε, γιαφ, γιουφ, δε σε θέλω πια στο διάβολο να πας γιαφ, γιουφ, δε σε θέλω πια στο διάβολο να πας
Γιάφ-γιούφ (Δε σε θέλω πια):::Δημητριάδης Τ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1925:::[Πιοτί, χασίσι και σεβντάς με κάμαν να χτικιάσω]x2 [εικοσιδυό χρονών παιδί τα νιάτα μου να χάσω.]x2 [Γιαφ, γιουφ, δεν σε θέλω πια στο διάβολο να πας.]x2 [Στη φυλακή με βάλανε στο νούμερο το δύο]x2 [κι απ' το χασίσι που έπινα μ' αφήσανε να φύγω.]x2 [Από το δυο με βγάλανε με βάλανε στο δέκα]x2 [κι αδίκως με δικάσανε για μια παλιογυναίκα.]x2 Ε, γιαφ, γιουφ, δε σε θέλω πια στο διάβολο να πας γιαφ, γιουφ, δε σε θέλω πια στο διάβολο να πας [Όταν θα βγεις περίπατο εις τα νεκροταφεία]x2 [μην έρθεις εις το μνήμα μου γιατί είσαι ‘σύ η αιτία.]x2 Ε, γιαφ, γιουφ, δε σε θέλω πια στο διάβολο να πας γιαφ, γιουφ, δε σε θέλω πια στο διάβολο να πας
Γιαχαμπίμπι:::Περπινιάδης Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1946:::Θα πάω μέσα στην αραπιά γιαχαμπίμπι να βρω μιαν αραπίνα ναζιάρα και τσαχπίνα ναζιάρα και τσαχπίνα να βρω μιαν αραπίνα Για να την κάνω ταίρι μου γιαχαμπίμπι να ρθουμε στην Αθήνα για να περνούμε φίνα για να περνούμε φίνα να ρθούμε στην Αθήνα Ναζιάρα αραπίνα μου γιαχαμπίμπι θέλω να μ αγαπήσεις μαζί μου πια να ζήσεις μαζί μου πια να ζήσεις θέλω να μ αγαπήσεις θέλω να μ αγαπήσεις μαζί μου πια να ζήσεις μαζί μου πια να ζήσεις θέλω να μ αγαπήσεις
Γίνομαι άντρας:::Εσκενάζυ Ρ.:::Τούντας Π.:::1933:::Με τη Ρόζα Σαν εμένανε, τσαχπίνα, δεν είχ’ άλλη στην Αθήνα, γίνουμ’ άντρας πρώτο πράμα με πιστόλι και με κάμα κι έχω γκόμενα μια δούλα και της τα 'χω πάρει ούλα. Στον τεκέ όταν θα πάω, όλους τους στραβοκοιτάω και μου λέν', καλώς τ’ αδέρφι, τράβα μια να κάνεις κέφι κι αρχινώ με τα μαγκάκια γλέντι με μπαγλαμαδάκια. Μα ένα βράδυ μ' ανθιστήκαν κι όλοι απάνω μου ριχτήκαν και μ' αρχίσαν στα σορόπια με τη γλώσσα τους τη ντόπια. και φωνάζαν με λαχτάρα, αχ, αγοροκοριτσάρα. Γεια σου αγοροκόριτσό μου γεια σου.
Γιοβάν Τσαούς:::Καλυβόπουλος Α.:::Τσαούς Γ.:::1935:::Πρότυπο:Αποσαφήνιση επιμέρους Στίχοι[επεξεργασία] Το μπουζούκι μου βαστάω, το ζεϊμπέκικο βαρώ |Εμπρός φίλοι, σηκωθείτε και αρχίστε το χορό| 2x - Γειά σου Καλυβόπουλε Ο Γιουβάν Τσαούς βαράει το μπουζούκι του γλυκά |η κιθάρα ακολουθάει το ζεϊμπέκικο σιγά| 2x Βάλε κάπελα ρετσίνα στου Τσαούση την υγειά |για να παίξει το μπουζούκι, να χορέψουν τα παιδιά| 2x -Γεια σου Κικίδη Αούτο(Αούτος=Πόντιος)
Γιορτάζεις σήμερα:::Πάνου Π.:::Τσιτσάνης Β.:::1957:::Χτυπάει η καμπάνα σήμερα κι εσύ έχεις τη τη γιορτή σου, στο σπίτι που μας άφησες μαζί με το παιδί σου, θα σε γιορτάσω κι ας πονώ, που άλλη ζει μαζί σου. Χτυπάει η καμπάνα δεν σε ξεχνάω, άλλη σε χαίρεται κι εγώ πονάω. Το στόλισα το σπίτι μας κι αγόρασα λουλούδια, έβαλα φόρεμα καλό και του παιδιού καινούργια και στην υγειά σου ήπιαμε κι αρχίσαμε τραγούδια. Χτυπάει η καμπάνα δεν σε ξεχνάω, άλλη σε χαίρεται κι εγώ πονάω. Χρόνια πολλά σου ευχόμαστε εγώ και το το παιδί σου και να μας βρει όλους καλά του χρόνου η γιορτή σου πάντα σε περιμένουμε, μονάχα αυτό θυμήσου. Χτυπάει η καμπάνα δεν σε ξεχνάω, άλλη σε χαίρεται κι εγώ πονάω.
Γιορτάζεις σήμερα:::Άλλος Καλλιτέχνης:::Τσιτσάνης Β.:::1958:::Χτυπάει η καμπάνα σήμερα κι εσύ έχεις τη τη γιορτή σου, στο σπίτι που μας άφησες μαζί με το παιδί σου, θα σε γιορτάσω κι ας πονώ, που άλλη ζει μαζί σου. Χτυπάει η καμπάνα δεν σε ξεχνάω, άλλη σε χαίρεται κι εγώ πονάω. Το στόλισα το σπίτι μας κι αγόρασα λουλούδια, έβαλα φόρεμα καλό και του παιδιού καινούργια και στην υγειά σου ήπιαμε κι αρχίσαμε τραγούδια. Χτυπάει η καμπάνα δεν σε ξεχνάω, άλλη σε χαίρεται κι εγώ πονάω. Χρόνια πολλά σου ευχόμαστε εγώ και το το παιδί σου και να μας βρει όλους καλά του χρόνου η γιορτή σου πάντα σε περιμένουμε, μονάχα αυτό θυμήσου. Χτυπάει η καμπάνα δεν σε ξεχνάω, άλλη σε χαίρεται κι εγώ πονάω.
Γκαζέλι Νεβά Σαμπάχ (Η ώρα του θανάτου):::Αμπατζή Ρ.:::_ΑΜΑΝΕΔΕΣ:::1934:::Πρέπει να σκέφτεται κανείς, την ώρα του θανάτου αχ, αμάν, αμάν! (Γεια σου, Λάμπρο μου, με το κανονάκι σου!) (φωνή Ρίτα Αμπατζή) Αμάν, αμάν! Την ώρα του θανάτου, Αμάν, αμάν! Ότι θα μπει στη μαύρη γης, αμάν, αμάν! Και σβήνει τ' όνομά του! Αμάν! Ωχ! Ωχ! (Να χαρώ το στοματάκι σου, Ρίτα μου!) (φωνή Δημήτρης Σέμσης) (Ώπα! Ώπλες!) (Γεια σου, Σαλονικιέ μου!) (φωνή Ρίτα Αμπατζή)
Γκαρσόνα:::Αμπατζή Ρ.:::Τούντας Π.:::1937:::Η πιο καλή γκαρσόνα είμ' εγώ, γιατί με τέχνη όλους τους κερνώ. Κι αυτοί μου λένε: "Μάνα μ', τί είσαι συ"; "Γλυκιά γκαρσόνα, φέρε μας κρασί!" Στα πεταχτά μοιράζω τις μισές, στο πιάτο κι ο μεζές, μαρίδα και τυρί. Τότε κι αυτοί μου δίνουν πουρμπουάρ, τους λέγω "Ορεβουάρ" και φεύγουνε στουπί! Πουλώ κρασί οκάδες με μεζέ, χωρίς ποτέ να δίνω βερεσέ. Κι όταν αρχίσω τις γλυκιές ματιές, τότε μεθάνε όλοι δυο φορές! Στα πεταχτά μοιράζω τις μισές, στο πιάτο κι ο μεζές, μαρίδα και τυρί. Τότε κι αυτοί μου δίνουν πουρμπουάρ, τους λέγω "Ορεβουάρ" και φεύγουνε στουπί! Κι όταν μου πει κανείς πως μ' αγαπά, πληρώνει τρεις φορές τη μια οκά, του βάζω μέσα στο κρασί νερό και τον ταράζω στο λογαριασμό. [Στα πεταχτά μοιράζω τις μισές, στο πιάτο κι ο μεζές, μαρίδα και τυρί. Τότε κι αυτοί μου δίνουν πουρμπουάρ, τους λέγω "Ορεβουάρ" και φεύγουνε στουπί!] x2
Γκιούλ μπαξέ:::Ευγενικός Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1951:::Θα ’ρθώ στη πόρτα σου μικρή το χάραμα πρωί-πρωί για να μου δώσεις μενεξέ ] μέσα απ’ το γκιούλ μπαξέ ] x2 Θα κατεβείς σιγά-σιγά θ’ ανταμωθούμε στα κρυφά για να μου δόσεις μενεξέ ] μέσα απ’ το γκιούλ μπαξέ ] x2 Θα περιμένω στη γωνιά μη σε φοβίζει η γειτονιά έλα και δως μου μενεξέ ] μέσα απ’ το γκιούλ μπαξέ ] x2
Γκιούλ Μπαχάρ:::Χασκήλ Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1950:::Κάποια βραδιά μαγική, μέσα στο Μισσίρι την είδα, ήταν ξωτική ομορφιά, η Γκιουλμπαχάρ η γλυκιά! Γιαραμπίμ το γιαχαμπί! Γιαραμπίμ το γιαχαμπί! Γιαραμπίμ το γιαχαβά, αχ λουλούδι μου, Γκιουλμπαχάρ! Αράπ χαβάς, γιαβάς-γιαβάς, μου το 'χες πει με φιλιά, σαν σε κρατούσα αγκαλιά! Σκλάβος στο γλυκό της φιλί, είμαι στο σεβντά της δεμένος, κλαίω, νοσταλγώ και πονώ, τη Γκιουλπμπαχάρ δεν ξεχνώ! Γιαραμπίμ το γιαχαμπί! Γιαραμπίμ το γιαχαμπί! Γιαραμπίμ το γιαχαβά, αχ λουλούδι μου, Γκιουλμπαχάρ! Αράπ χαβάς, γιαβάς-γιαβάς, μου το 'χες πει με φιλιά, σαν σε κρατούσα αγκαλιά!
Γκιούλ Χανούμ:::Σάμης Π.:::Περιστέρης Σ.:::1950:::Στα χρυσοστόλιστα παλάτια δυο μάτια λάμπουν σαν διαμάντια, σκλάβοι για κείνα τραγουδούν και με πόνο της ζητούν να της πουν. Τα σουλτάνικά σου μάτια μ’ έχουν κάνει πια κομμάτια, θα σε κλέψω το ‘χω τάξει κι ο πασάς σου ας με σφάξει. Γκιούλ, Γκιούλ χανούμ είν’ τ’ όνομά της σαν την πλανεύτρα ομορφιά της, ζει σαν πουλί μεσ’ στο κλουβί και προσμένει μια φωνή να της πει. Τα σουλτάνικά σου μάτια μ’ έχουν κάνει πια κομμάτια, θα σε κλέψω το ‘χω τάξει κι ο πασάς σου ας με σφάξει. |
Γκουβερνάντα:::Περδικόπουλος Δ.:::Τσιτσάνης Β.:::1937:::Γκουβερνάντα μου, τρελλή ξανθιά, που 'χεις πάντα νάζι κι ομορφιά, μ' αυτή την κεντησμένη σου ποδιά μου έχεις κάψει την καρδιά, μ' αυτή τη μεταξένια σου ποδιά μου έχεις κάψει την καρδιά. Γκουβερνάντα μου θα σου το πω, και καθόλου δε θα σε ντραπώ, [για σένα βάσανα πολλά τραβώ, αχ, μ' έχεις κάνει παλαβό.]x2 Γκουβερνάντα μου σα στολιστείς, στον καθρέφτη όταν θα φτιαχτείς [και μέσ΄ στον δρόμο όταν περπατάς τον σφάζεις όποιονε κοιτάς.]x2 Στη δροσιά σα βγεις κάθε βραδιά και νταντεύεις τα μωρά παιδιά [σα ρίχνεις γκουβερνάντα μου ματιές ανάβεις άσβηστες φωτιές.]x2 Μ' έκαψες κακούργα!
Γκρινιάρα:::Ρούκουνας Κ.:::Κοντόπουλος Κ.:::1937:::Δε βλέπεις με την γκρίνια σου πως την καρδιά μου σφάζεις, [κοντεύω πια να τρελαθώ ν΄ ακούω να γκρινιάζεις] δις Δυο χρόνια την καρδούλα σου ζητούσα με λαχτάρα, [μα πού να ξεύρω ο φτωχός πως ήσουνα γκρινιάρα.] δις Στην αγκαλιά μου έρχεσαι με πόνο και στενάζεις [κι όταν μου λές πως μ' αγαπάς με γκρίνια το φωνάζεις.] δις Δεν μ' έφταναν τα βάσανα και της ζωής μου η γκίνια, [μα τώρα πια απόχτησα και τη δική σου γκρίνια] δις ε ρε και τί θα γίνω με την γκρίνια σου!
Γκρινιάρικο (Δε θέλω να ζηλεύεις):::Χατζηχρήστος Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1940:::Δε θέλω να γκρινιάζεις πια δε θέλω να ζηλεύεις [παραπονιάρικο κουκλί κι όλο να με παιδεύεις] χ2 Όταν γκρινιάζεις με πονάς μαραίνεις τη ζωή μου [και κάνεις για να χαίρονται και να γελούν οι εχθροί μου] χ2 Θέλω πολύ να μ' αγαπάς θέλω να μ' αγκαλιάζεις [να παίρνω τα φιλάκια σου κι όχι να μου γκρινιάζεις] χ2
Γλέντα με φως μου, γλέντα με:::Μπέλλου Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Απόψε που χωρίζουμε και όλα τελειώνουν, γλέντα με ,φως μου, γλέντα με, με τα φιλιά σου κέντα με. Δως μου να πιω γλυκό κρασί στην αγκαλιά σου μέσα, κέρνα με ,φως μου, κέρνα με, και στον οντά σου πέρνα με. Ποιος ξέρει πότε τώρα πια αν θα ξαναιδωθούμε σφίξε με, φως μου, σφίξε με, και στα φιλιά σου, πνίξε με.
Γλέντα μη στεναχωριέσαι:::Ραζή Κ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1955:::Η ζωή μας έχει ντέρτια, κρύβει βάσανα, σεκλέτια, μη τα παίρνεις σοβαρά, ρίχτα πίσω όλα ένα παρά. Ξημερώνει και βραδιάζει και μας τρώει το μαράζι, μη τα παίρνεις σοβαρά, ρίχτα πίσω όλα ένα παρά. Γλέντα μη στεναχωριέσαι, φάε, πιέ και δε βαριέσαι, μη τα παίρνεις σοβαρά, ρίχτα πίσω όλα ένα παρά. Πότε φτώχια, πότε πλούτη είναι η ζωή ετούτη, μη τα παίρνεις σοβαρά, ρίχτα πίσω όλα ένα παρά. |
Γλέντα μην αργοπορείς:::Χασκήλ Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Χρόνια τώρα συλλογιέσαι, απ' το βράδυ ως το πρωί, ωχ,ωχ,ωχ! [Πάψε να παραπονιέσαι για την άδικη ζωή.] x2 Το ταλαίπωρο κορμί σου, άστο να ξεκουραστεί, ωχ,ωχ,ωχ! [Πως δεν τσάκισε ακόμα της καρδιάς σου η αντοχή.] x2 Ξέχασε τα περασμένα, βγάλτα μαύρα που φορείς, ωχ,ωχ,ωχ! [Και τα ολόχρυσα σου νιάτα, γλέντα μην αργοπορείς!] x2
Γλέντα μην αργοπορείς:::Μπέλλου Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Χρόνια τώρα συλλογιέσαι, απ' το βράδυ ως το πρωί, ωχ,ωχ,ωχ! [Πάψε να παραπονιέσαι για την άδικη ζωή.] x2 Το ταλαίπωρο κορμί σου, άστο να ξεκουραστεί, ωχ,ωχ,ωχ! [Πως δεν τσάκισε ακόμα της καρδιάς σου η αντοχή.] x2 Ξέχασε τα περασμένα, βγάλτα μαύρα που φορείς, ωχ,ωχ,ωχ! [Και τα ολόχρυσα σου νιάτα, γλέντα μην αργοπορείς!] x2
Γλεντήσατε νέοι τα νιάτα σας:::Αμπατζή Ρ.:::Χρυσίνης Σ.:::1940:::Γλεντήσατε τα νιάτα σας, γλεντήσατε τα νιάτα σας, γλεντήσατε τα νιάτα σας, παιδιά, τη λεβεντιά σας και να μη βάζετε ποτέ μεράκι στην καρδιά σας. Οι πίκρες και τα βάσανα, οι πίκρες και τα βάσανα, οι πίκρες και τα βάσανα τον άνθρωπο γερνούνε, γι’αυτό δεν πρέπει οι καρδιές ποτέ τους να πονούνε. Τη μέρα να δουλεύετε, τη μέρα να δουλεύετε, τη μέρα να δουλεύετε, το βράδυ να γλεντάτε κι απ’τη ρετσίνα τη ξανθιά, ποτήρια να ρουφάτε. Τα λούλουδα θέλουν δροσιά, τα λούλουδα θέλουν δροσιά, τα λούλουδα θέλουν δροσιά, τα κυπαρίσια αέρα, τα νιάτα μας κι η λεβεντιά δεν είναι κάθε μέρα. |
Γλέντι, αγάπη:::Ποσειδών Δίβαρης:::Χατζηχρήστος Α.:::1956:::Γλέντι, αγάπη και λεφτά όταν τα έχω όλα αυτά, τίποτα δε, τίποτα δε με νοιάζει τίποτα δε με νοιάζει. Όλα στον κόσμο τα ξεχνώ, πάντα με κέφι την περνώ, δεν βάζω εγώ, δεν βάζω εγώ μαράζι δεν βάζω εγώ μαράζι. Γλέντι,αγάπη και λεφτά τα χρόνια είναι λιγοστά και γρήγορα, και γρήγορα περνάνε και γρήγορα περνάνε. Γι` αυτό γλεντάω τη ζωή κι όλος ο κόσμος κι αν καεί, για μένα γλε-, για μένα γλέντι θα 'ναι για μένα γλέντι θα 'ναι.
Γλυκειά μου μάνα:::Μπέλλου Σ.:::Χάρμας (Τόλης και Λίτσα):::1948:::Μάνα μου, γλυκιά μου μάνα πόσο σ' έχω βασανίσει, [πως αντέχεις τόσα χρόνια και δεν έχεις πια τσακίσει;] χ2 Μόνη κι έρημη στο σπίτι, κλαις και εσύ τη συμφορά σου, [για το άμυαλο παιδί σου και ασπρίσαν τα μαλλιά σου.] χ2 Έχω τώρα μετανιώσει, θέλω να ξαναγυρίσω, [να γλυκάνω τη ζωή σου και κοντά σου πια να ζήσω.] χ2
Γλυκειά μου Μαρινέλλα:::Καλλέλη Ν.:::Τούντας Π.:::1940:::Γλυκιά μου Μαρινέλλα, ωραία μου κοπέλα, τέτοια κάλλη δεν τα ‘χει καμιά άλλη, τα δυο σου μαύρα μάτια, σουλτάνικα παλάτια, δεν τ’αλλάζω με όλον τον ντουνιά. Μαρινέλλα μου, Μαρινέλλα μου, δεν τ’αλλάζω με όλον τον ντουνιά, Μαρινέλλα μου, Μαρινέλλα μου, τέτοια κάλλη δεν τα ‘χει άλλη καμιά. Στο Ζάππειο σε είδα και μου ‘δωσες ελπίδα, πως θα κάνεις απόφαση εσύ, να πάμε ένα βραδάκι, κρασί και μεζεδάκι, να τα πούμε αγάπη μου χρυσή. Μαρινέλλα μου, Μαρινέλλα μου, πως θα κάνεις απόφαση εσύ, Μαρινέλλα μου, Μαρινέλλα μου, να τα ειπούμε αγάπη μου χρυσή. Για σένα κι όχι γι’άλλη λαχτάρα έχω μεγάλη κι όλο πίνω, κουκλίτσα μου μικρή, τα όμορφα σου κόλπα, πολλές φορές σου το είπα, θα με κάνεις, μανούλα μου, μπεκρή. Μαρινέλλα μου, Μαρινέλλα μου, όλο πίνω, κουκλίτσα μου μικρή, Μαρινέλλα μου, Μαρινέλλα μου, θα με κάνεις, μανούλα μου, μπεκρή.
Γλυκιά μου Έλλη:::Εσκενάζυ Ρ.:::Τούντας Π.:::1932:::Η απονιά σου μ’ έκαψε καμωματού μου Έλλη λιώνω τσαχπίνα μου όμορφη και σένα δε σε μέλλει Αχ, αχ πες μου τι να κάνω κοντεύω να πεθάνω για τα μαχμούρικά σου μάτια, Έλλη για σένα εγώ μαλώνω τα σπάζω και πλερώνω γι’ αυτά σου τα γινάτια, Έλλη. Γλυκιά μου Έλλη. Μ’ αυτά σου τα καμώματα με κάνεις να ζηλεύω Έλλη τσαχπίνα μου όμορφη κι απ’ τον καημό μου κλαίγω Αχ πες μου τι να κάνω κοντεύω να πεθάνω για τα μαχμούρικά σου μάτια, Έλλη για σένα εγώ μαλώνω τα σπάζω και πλερώνω γι’ αυτά σου τα γινάτια, Έλλη. Γλυκιά μου Έλλη.
Γλυκιά Τσακίρα:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::Ιωαννίδης Σ (Ψυριώτης Σ).:::1929:::Καμωματού μου έμορφη, τσαχπίνα μου γλυκιά, λυπήσου με τον άμοιρο μη με παιδεύεις πια, Έχω φωτιά στα στήθη μου μαράζι στην καρδιά μου και δε μπορώ, γλυκιά τσαχπίνα μου, να βρω τη γιατρειά μου. Άχ αμάν έφθειρα τα νιάτα μου , αμάν για τα σένα μάτια μου - Αχ μ' έφαες τσακίρα μου μ' έφαες Μ' αυτά σου τα καμώματα, τσαχπίνα μου γλυκιά, καμωματού μου μάρανες τη δόλια μου καρδιά. Τ' ορκίστηκα στη μάνα μου ταίρι μου να σε κάνω κι αν δε σε κάνω ταίρι μου -γλυκιά τσακίρα μου - για σένα θα πεθάνω. Αμάν έφθειρες τα νιάτα μου, αμάν για τα σένα μάτια μου. x2 |
Γλυκοβραδιάζει κι' ο ντουνιάς (Ο Χάροντας):::Χατζηχρήστος Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1949:::Γλυκοβραδιάζει κι ο ντουνιάς αμέριμνος γλεντάει την ώρα που ο Χάροντας την πόρτα μου χτυπάει. Φίλοι, αδέλφια συγγενείς κάνουν για να με σώσουν μα μπρος στο θάνατο σκορπούν τρέχουν για να γλυτώσουν. Απελπισμένος κι άδικα βοήθεια γυρεύω μονάχος με το Χάροντα ανέλπιστα παλεύω.
Γλυκοχαράζει ο Αυγερινός:::Νίνου Μ.:::Τατασόπουλος Ι.:::1954:::Γλυκοχαράζει ο Αυγερινός και ‘γω ειμ’ ακόμα ζωντανός, το πονεμένο μου κορμί βαρύ χτικιό το δέρνει, τρεις νύχτες τώρα ξεψυχώ κι ο Χάρος δε με παίρνει, γλυκοχαράζει ο Αυγερινός και ‘γω ειμ’ ακόμα ζωντανός. Έρημος, ξένος και φτωχός χαροπαλεύω μοναχός και μια ψυχή που μ’ έφερε σ’ αυτή τη μαύρη θέση, ποτέ δεν ήρθε να με δει και να με συμπονέσει, γλυκοχαράζει ο Αυγερινός και ‘γω ειμ’ ακόμα ζωντανός. Σκάφτε το μνήμα μου βαθύ, δεν θέλω δάκρυ να χυθεί κι ο θάνατος που λαχταρώ, αν δείτε πως θ’ αργήσει, να ‘ρθεί η γυναίκα π’ αγαπώ, τα μάτια να μου κλείσει, γλυκοχαράζει ο Αυγερινός και ‘γω ειμ’ ακόμα ζωντανός.
Γλυκοχαράζει ο Αυγερινός:::Τσαουσάκης Π.:::Τατασόπουλος Ι.:::1954:::Γλυκοχαράζει ο Αυγερινός και ‘γω ειμ’ ακόμα ζωντανός, το πονεμένο μου κορμί βαρύ χτικιό το δέρνει, τρεις νύχτες τώρα ξεψυχώ κι ο Χάρος δε με παίρνει, γλυκοχαράζει ο Αυγερινός και ‘γω ειμ’ ακόμα ζωντανός. Έρημος, ξένος και φτωχός χαροπαλεύω μοναχός και μια ψυχή που μ’ έφερε σ’ αυτή τη μαύρη θέση, ποτέ δεν ήρθε να με δει και να με συμπονέσει, γλυκοχαράζει ο Αυγερινός και ‘γω ειμ’ ακόμα ζωντανός. Σκάφτε το μνήμα μου βαθύ, δεν θέλω δάκρυ να χυθεί κι ο θάνατος που λαχταρώ, αν δείτε πως θ’ αργήσει, να ‘ρθεί η γυναίκα π’ αγαπώ, τα μάτια να μου κλείσει, γλυκοχαράζει ο Αυγερινός και ‘γω ειμ’ ακόμα ζωντανός.
Γλυκοχαράζουν τα βουνά:::Παγιουμτζής Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1952:::
Notice: Undefined index: parse in /home/max/newforum2/getwikiforpdf.php on line 17

Γόησσα ξανθιά:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Χρυσίνης Σ.:::1955:::Για τα δυο ματάκια σου πεθαίνω, στο ‘πα και θα σου το ξανά πω, όταν με γλυκοκοιτάζεις λιώνω, [τα τρελά τα γλέντια σου πληρώνω,] δις γόησσα ξανθιά. Μέσα στα γλυκά σου τα ματάκια, λάμπουν δυο αστέρια φωτεινά, ρίχνουνε σαΐτες στην κάρδια μου, [μου έχουν πάρει πλέον τα μυαλά μου,] δις γόησσα ξανθιά. Μάγια της αγάπης μου ‘χεις κάνει, κι όλοι πια με παίρνουν για τρελό, έτσι πλέον όπως μ’ έχεις κάνει, [δώσ’ μου για τον πόνο μου βοτάνι,] δις γόησσα ξανθιά. όταν με γλυκοκοιτάζεις λιώνω, [τα τρελά τα γλέντια σου πληρώνω,] δις γόησσα ξανθιά.
Γονείς που θρέφετε παιδιά:::Γαβαλάς Π.:::Κλουβάτος Γ.:::1955:::
Notice: Undefined index: parse in /home/max/newforum2/getwikiforpdf.php on line 17

Γράμμα θα στείλω στο Θεό:::Μπέλλου Σ.:::Μπακάλης Μ.:::1953:::Γράμμα θα στείλω στο Θεό, με λόγια πικραμένα, θα του ζητήσω να σκεφτεί λιγάκι και για μένα, γράμμα θα στείλω στο Θεό, με λόγια πικραμένα. Ας λένε πως δεν χάνει κανέναν ο Θεός, μ' αδίκησε ο κόσμος, με ξέχασε κι αυτός, μ' αδίκησε ο κόσμος, με ξέχασε κι αυτός, ας λένε πως δεν χάνει κανέναν ο Θεός. Θα του μιλήσω όμορφα, ντόμπρα παλικαρίσια, όταν μοιράζει τον παρά, να τον μοιράζει ίσια, θα του μιλήσω όμορφα, ντόμπρα παλικαρίσια. Ας λένε πως δεν χάνει κανέναν ο Θεός, μ' αδίκησε ο κόσμος, με ξέχασε κι αυτός, μ' αδίκησε ο κόσμος, με ξέχασε κι αυτός, ας λένε πως δεν χάνει κανέναν ο Θεός. Γράμμα θα στείλω στο Θεό και να με συγχωρήσει, δεν πρέπει στο παράπονο και μένα να μ' αφήσει, γράμμα θα στείλω στο Θεό και να με συγχωρήσει. Ας λένε πως δεν χάνει κανέναν ο Θεός, μ' αδίκησε ο κόσμος, με ξέχασε κι αυτός, μ' αδίκησε ο κόσμος, με ξέχασε κι αυτός, ας λένε πως δεν χάνει κανέναν ο Θεός.
Γυναίκα απ' το σωρό:::Τσαουσάκης Π.:::Καλδάρας Α.:::1949:::Χτες το βράδυ σε ένα κέντρο μπήκα μόνος περαστικός [και σε βλέπω σε μια άκρη και στο πλάι σου ο νιος.]χ2 Αν μου το' λεγε ένας άλλος, θα γινόμουν κεραυνός, [μα σε είδα με τα μάτια, είναι πλέον γεγονός.]χ2 Γω ζητούσα λίγη αγάπη και να δώσω ό,τι μπορώ, μα τι κρίμα να αγαπήσω μια γυναίκα απ' το σωρό.
Γυναίκα είναι γυναίκα μένει:::Περπινιάδης Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1947:::Όλο τον κόσμο είχα γυρίσει, μία γυναίκα είχα αγαπήσει [και ότι είχα της το ‘χα δώσει, με δίχως φόβο να με προδώσει.]x2 Μα η γυναίκα σαν την Εύα την απιστία έχει στην φλέβα [και η δική μου ξανθιά μικρούλα ήταν και κείνη μια γυναικούλα.]x2 Μα η γυναίκα θα μένει ίδια, ή με βελούδα ή με στολίδια, ή με κουρέλια είναι ντυμένη, γυναίκα είναι γυναίκα μένει, ή με βελούδα είναι ντυμένη, γυναίκα είναι γυναίκα μένει.
Γυναίκα είναι γυναίκα μένει:::Τζουανάκος Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1973:::Όλο τον κόσμο είχα γυρίσει, μία γυναίκα είχα αγαπήσει [και ότι είχα της το ‘χα δώσει, με δίχως φόβο να με προδώσει.]x2 Μα η γυναίκα σαν την Εύα την απιστία έχει στην φλέβα [και η δική μου ξανθιά μικρούλα ήταν και κείνη μια γυναικούλα.]x2 Μα η γυναίκα θα μένει ίδια, ή με βελούδα ή με στολίδια, ή με κουρέλια είναι ντυμένη, γυναίκα είναι γυναίκα μένει, ή με βελούδα είναι ντυμένη, γυναίκα είναι γυναίκα μένει.
Γυναίκα με δυο άντρες:::Σπαγγαδώρος Α.:::Μητσάκης Γ.:::1952:::Ποιος είδε ποιος απάντησε, ανάμεσα στους μάγκες, ποιος είδε ποιος συνάντησε,ωωωω, γυναίκα με δυο άντρες. R: Μια γυναίκα δύο άντρες, κομπολόι δίχως χάντρες. Ο ένας είναι για λεφτά, ο άλλος για αγάπη, ο ένας είναι για δουλειά, ωωωω κι ο άλλος για ραχάτι. R Γι’ αυτήν ο μήνας έχει εννιά, μεράκι δεν την τρώει και δυο καρδούλες αντρικές, ωωωω, τις παίζει κομπολόι. R
Γυναίκα σκληρή:::Παγιουμτζής Σ.:::Χιώτης Μ.:::1951:::Να μη μου κάνεις τη γυναίκα τη σκληρή, γιατί και γω είμαι σκληρός, πάρτο χαμπάρι και μη θαρρείς πως το σφυγμό μου έχεις βρει, γι αυτό σταμάτησε το ύφος που ‘χεις πάρει, και μη θαρρείς πως το σφυγμό μου έχεις βρει, γι αυτό σταμάτησε το ύφος που ‘χεις πάρει. Πάψε με πείσμα το τακούνι να χτυπάς, σατραπισμούς σου το ‘χω πει, να μη μου κάνεις, θέλω, μικρή μου, δυνατά να μ’αγαπάς, έτσι μονάχα κοροιδάκι θα με πιάνεις, θέλω, μικρή μου, δυνατά να μ’αγαπάς, έτσι μονάχα κοροιδάκι θα με πιάνεις. Σταμάτα πια και μη μου κάνεις τη σκληρή, σου το ξηγιέμαι ορθά κοφτά και να το γράψεις, αν συνεχίσεις να μου κάνεις το βαρύ, θα ‘ρθει στιγμή που θα σ’αφήσω και θα κλάψεις, αν συνεχίσεις να μου κάνεις το βαρύ, θα ‘ρθει στιγμή που θα σ’αφήσω και θα κλάψεις.
Γύρισε:::Μπέλλου Σ.:::Πετσάς Π.:::1952:::Περάσαν τα μεσάνυχτα κι ακόμα να γυρίσει, φαίνεται τ' απεφάσισε για πάντα να μ' αφήσει. Γύρισε-γύρισε, σε περιμένω, γύρισε-γύρισε, γιατί πεθαίνω. Το σπίτι μας ερήμωσε και στοιχειωμένο μοιάζει και η φωτογραφία σου με πόνο με κοιτάζει. Γύρισε-γύρισε, σε περιμένω, γύρισε-γύρισε, γιατί πεθαίνω. Βήματα δεν ακούγονται ερήμωσαν οι δρόμοι και όλα τ' άστρα σβήσανε, δεν φάνηκες ακόμη. Γύρισε-γύρισε, σε περιμένω, γύρισε-γύρισε, γιατί πεθαίνω.
Γύρνα μόνος μες τη νύχτα:::Τσαουσάκης Π.:::Τσιτσάνης Β.:::1946:::Γύρνα μόνος μέσ' τη νύχτα, γύρισε να ξεχαστείς. [Κι αν σε πλήγωσε μια πονηρή, ω,ω,ω, άστην να υποφέρει την τρελή.] x2 Το μεράκι σου θα σβήσει, στη ρεμπέτικη βραδιά. [Τα μπουζούκια παίζουνε γλυκά, ω,ω,ω, δώσε βάση φίλε στη πενιά.] x2 Κι όταν την αυγή μαχμούρης, απ' τα πέριξ θα γυρνάς. [Γιοματάρι μαύρο και Μαρκό, ω,ω,ω, θα σου φέρουν ζάλη στο μυαλό.] x2
Γύρνα στη ζωή την πρώτη (Πατριώτη - πατριώτη):::Μπέλλου Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1952:::Σε κλαίει ο κόσμος κι ο ντουνιάς, με τη γυναίκα που γυρνάς, σου στραπάτσαρε τη νιότη, πατριώτη, πατριώτη, σου στραπάτσαρε τη νιότη, πατριώτη, πατριώτη. Την πόρτα σου 'χουνε κλειστή, τώρα που τα 'μπλεξες μ' αυτή, κι αν σε ξέρανε ιππότη, πατριώτη, πατριώτη κι αν σε ξέρανε ιππότη, πατριώτη, πατριώτη. Αν θέλεις φίλε να σωθείς κι από όλους μας ν' αγαπηθείς, γύρνα στη ζωή την πρώτη, πατριώτη, πατριώτη, γύρνα στη ζωή την πρώτη, πατριώτη, πατριώτη. Γύρνα στη ζωή την πρώτη, πατριώτη, πατριώτη, γύρνα στη ζωή την πρώτη, πατριώτη, πατριώτη.
Γυφτοπούλα:::Μπάτης Γ.:::Μπάτης Γ.:::1934:::Γυφτοπούλα στο χαμάμ, κι εγώ πληρώνω μπιρ-ταμάμ όσα-όσα τα πλερώνω, να σε βλέπω μπιρ-ταμάμ Για να μπεις να κάνεις μπάνιο, να μην πέσω κι αποθάνω τσίμπι-ρίμπι γιάλα Όταν βάζεις το τσεμπέρι, το λελούδι στο αυτί το τσιγάρο εις στο χέρι, και στα κέντρα περπατείς (γειά σου Μπάτη μου) Να χαρείς τις δυο κοτσίδες, το φουστάνι το μακρύ τ’ αψηλό σου το τακούνι, περπατάς και τρέμει η γη....ωπα Γυφτοπούλα μου γλυκιά, μου ’χεις κλέψει την καρδιά μ’ έκανες να τρελαθώ, γιατί πόλυ σ’ αγαπώ (γειά σου μεμέτη μου με τον μπαγλαμά σου) Να χαρείς την εμορφιά σου, την ποδιά σου τη χρυσή αχ ξεσκάλτσωτη γυρίζεις, γυφτοπούλα μου εσύ Δεν μπορώ να καταλάβω, Τούρκα είσαι για Ρωμιά για Εγγλέζα, για Φραντσέζα, που'χεις τόση εμορφιά Όταν βάνεις το παπάκι με τη φούντα τη χρυσή τρέμει ο ουρανός να πέσει, με τ’ αστέρια του μαζί (ε ρε Μπάτη σε κάνανε οι γυφτοπούλες χάλια αδερφέ μου) Μελωδία[επεξεργασία] Πρότυπο:Κλικ για μελωδία <lilymidi> \set Staff.midiInstrument = "bright acoustic" \clef treble \tempo 8=104 \key a \major \time 9/8 \relative c fis16 e fis gis a b fis8 fis16 fis e d cis d e e8 e16 fis16 e fis gis a b fis8 fis16 fis e d cis d e b8 b16 d d d d d d d cis b cis cis cis cis cis cis cis8 a16 b cis d d cis a b cis d d d d d d d d cis b cis cis cis cis cis cis cis8 a16 b cis d d cis a b8 b16 {fis'16 e fis gis a b fis8 fis16 fis e d cis d e e8 e16 fis16 e fis gis a b fis8 fis16 fis e d cis d e b8 b16 d d d d d d d cis b cis cis cis cis cis cis cis8 a16 b cis d d cis a b cis d d d d d d d d cis b cis cis cis cis cis cis cis8 a16 b cis d d cis a b4 } \addlyrics {Γυφ το που λα στο χαμ αμ, κι εγω πλη ρω νω μπιρ ταμ αμ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ Για να μπεις να καν εις μπα _ νιο, να μην πε σω κι απο θα νω τσι μπι ρι μπι για _ λα } </lilymidi>
Γυφτοπούλα:::Ατραΐδης Δ.:::Στεφανίδης Ν.:::1932:::Εγώ είμαι γυφτοπούλα είμαι και προσφυγοπούλα ξέρω και χορεύω φίνα και με ‘μαθαν στην Αθήνα [Φέρτε για να πιούμε μπύρες να σας πω κι εγώ τις μοίρες] 2χ [Γεια σου γυφτοπούλα, γεια σου έμορφη μικρούλα γεια σου χόρεψε με την καρδιά σου, γιάλα, όπλες] 2χ Έλα δω βρε γυφτοπούλα κι είσαι πολύ τσαχπινούλα χόρεψε το τσιφτετέλι και για ρέστα μη σε μέλλει [Φέρτε για να πιούμε μπύρες να σας πω κι εγώ τις μοίρες] 2χ [Γεια σου γυφτοπούλα, γεια σου έμορφη μικρούλα γεια σου χόρεψε με την καρδιά σου, γιάλα, όπλες] 2χ
Δάκρυα:::Χατζοπούλου Μ.:::Χιώτης Μ.:::1958:::Υπάρχουν δάκρυα που είναι της χαράς υπάρχουν δάκρυα πολύ πικρά και μαύρα μα τα δικά μου δάκρυα είναι φωτιά, είναι φωτιά και λάβρα. Σ' αυτό τον κόσμο και την ψεύτικη ζώη που όλοι θέλουν το κακό σου, πως να ζήσεις γιατί μανούλα μου γιατί γιατί να με γεννήσεις. Υπάρχουν βάσανα στην ψεύτρα τη ζωή που τις καλές καρδιές πληγώνουν και ματώνουν μα τα δικά μου βάσανα ποτέ, ποτέ, ποτέ δεν τελειώνουν. Σ' αυτό τον κόσμο και την ψεύτικη ζώη που όλοι θέλουν το κακό σου, πως να ζήσεις γιατί μανούλα μου γιατί γιατί να με γεννήσεις.
Δακτυλογράφος:::Βιδάλης Γ.:::Τούντας Π.:::1929:::Αχ, τι θα γίνω που με βρήκε συμφορά, μια μικρή δακτυλογράφος μου ‘χει πάρει το μυαλό μου. Είναι κουκλίτσα, έχει μια γλυκιά ματιά, πολλά με κάνει να ποθώ, πω-πω-πω, θα τρελαθώ απ’ τον καημό μου. Δακτυλογράφει, όλο σκέρτσο κι όλο νάζι κι η δόλια η καρδιά στενάζει. Κι όταν τ’ αστέρια της παιδιά με αντικρίζουν, πω-πω-πω, τι συμφορά, την καημένη μου καρδιά πώς την ξεσκίζουν. Αχ, αυτή η ματιά σου θα με λιώσει μ’ έκαψε της νιότης σου η φωτιά, με σαγηνεύεις, αχ, πώς μαγεύεις τη δόλια μου καρδιά. Είσ’ η πιο όμορφη δακτυλογράφος, δεν μπορώ, μικρή μου, να στο ειπώ, στην αγκαλιά μου, πάρ’ την καρδιά μου, κούκλα μου, σ’ αγαπώ.
Δάνεισέ μου την καρδιά σου:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Καρίπης Κ.:::1940:::Τι ‘θελα να σε γνωρίσω, τι ‘θελα να πληγωθώ [και να μην μπορώ δυο χρόνια ο φτωχός να γιατρευτώ.]δις Δεν υπάρχουν άλλα μάτια μες τον ψεύτικο ντουνιά [να με κάνουν να ξεχάσω τη σκληρή σου απονιά.]δις Απ’ το σπίτι σου περνάω και το παραθύρι κλεις, [αποφεύγεις πεισματάρα και δυο λόγια να μου πεις.]δις Δάνεισέ μου την καρδιά σου να μου φύγουν οι καημοί, [να χαρώ και εγώ κοντά σου την αγάπη μια στιγμή.]δις
Δασκαλοπούλα λυγερή:::Αμπατζή Ρ.:::Τούντας Π.:::1937:::Δασκαλοπούλα λυγερή που το ‘βρες το μελάνι και ‘βα βαι-και ‘βαψες τα φρυδάκια σου και ‘βαψες τα φρυδάκια σου και τα ‘κανες γαιτάνι, και ‘βαψες τα φρυδάκια σου και τα ‘κανες γαιτάνι. Για να περάσει ο Πασάς, να ‘δει ομορφιά και χάρη και με βαι-και μέσα στο σαράι του και μέσα στο σαράι του γυναίκα να σε πάρει, και μέσα στο σαράι του γυναίκα να σε πάρει. Δεν τον εθέλω τον Πασά, ούτε και τον Βεζύρη, μον’ θε βαι-μον’ θέλω εκείνον π’αγαπώ, μον’ θέλω εκείνον π’αγαπώ, να με φιλάει στα χείλη, μον’ θέλω εκείνον π’αγαπώ, να με φιλάει στα χείλη.
Δε θέλω πιά να με κοιτάς:::Κάβουρας Γ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1937:::Δεν σου είπα πως δεν θέλω πια να με κοιτάς δεν σου είπα πως δεν θέλω πια να με κοιτάς με τη δόλια τη ματιά σου γιατί με γελάς με τη δόλια τη ματιά σου γιατί με γελάς Θέλεις να με κοροϊδεύεις να με τυραννάς θέλεις να με κοροϊδεύεις να με τυραννάς να μου λες πως με λατρεύεις δίχως να πονάς να μου λες πως με λατρεύεις δίχως να πονάς Πια βαρέθηκα ν' ακούω ότι θα το πεις πια βαρέθηκα ν' ακούω ότι θα το πεις της μανούλας μου πως θέλεις να με παντρευτείς της μανούλας μου πως θέλεις να με παντρευτείς Δυο χρονάκια με γελούσες πια δεν θα μπορείς δυο χρονάκια με γελούσες πια δεν θα μπορείς κοίταξε καμία άλλη τώρα για να βρεις κοίταξε καμία άλλη τώρα για να βρεις Κοίταξε καμία άλλη τώρα για να βρεις κοίταξε καμία άλλη τώρα για να βρεις |
Δε θέλω πια να σ'αγαπώ:::Παγιουμτζής Σ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1939:::Τόσα φαρμάκια έχω πιει ώσπου να σ' αποχτήσω, |κι όμως μικρή μου δεν μπορώ μαζί σου πια να ζήσω. x2 Δεν είν' ζωή να σ'αγαπώ κι εσύ να με πληγώνεις, |και το φτωχό μου το κορμί σαν το κερί να λιώνεις.x2 Δε θέλω πια τα χάδια σου ούτε την ομορφιά σου, |κι όπου κι αν θέλεις χάρισε τα ψεύτικα φιλιά σου. x2 Δε θέλω πια να σ' αγαπώ δε θέλω να σε ξέρω, |κι έτσι θα πάψω να πονώ και δε θα υποφέρω.x2 Σχόλια[επεξεργασία] Συνδημιουργία των Αντώνη Βαμβακάρη (ψευδώνυμο του Μάρκου), Λορέντζου και Τούντα. [Δίσκος COLUMBIA, DG 6518]. Ο Τσιτσάνης στο μπουζούκι (και όχι μόνον)
Δε θέλω πλούτη και λεφτά:::Παγιουμτζής Σ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1948:::Δεν θέλω πλούτη και λεφτά, μονάχα εσε κυρά μου, |να σε κοιμίζω με φιλιά, μεσ' στη θερμή αγκαλιά μου. x2 Να σε 'χω στο κονάκι μου, λουλούδι στην αυλή μου, |στολίδι να 'σαι μοναχό, στο δόλιο το τσαρδί μου. x2 Να παίζω το μπουζούκι μου, για σέ να τραγουδάω |και τη μποέμικη ζωή, κοντά σου να περνάω. x2
Δε με λυπάσαι άσπλαχνη:::Κάβουρας Γ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1939:::Κάθε βραδάκι ο φτωχός στους δρόμους τριγυρίζω [και στο σπιτάκι σου μπροστά] x3 στέκομαι και δακρύζω Θυμούμαι στο παράθυρο το πως με καρτερούσες [νύχτες πολλές αμέτρητες] x3 και μου γλυκομιλούσες Τώρα μ’ αρνιέσαι άσπλαχνη κι αξενοιαστη κοιμάσαι [κι αν υποφέρω και πονώ] x3 πια διόλου δε λυπάσαι
Δε με τουμπάρεις:::Φραντζεσκοπούλου Μ. (Πολίτισσα):::Κασιμάτης Ζ.:::1933:::Μη μου λες πως θα με πάρεις γιατί πια δε με τουμπάρεις [σε κατάλαβα ρε μάγκα πως μου κάνεις ματσαράγκα] χ2 Εγώ άντρα δεν αντέχω μ' όλο μούτρα να τον έχω [το πρωί είναι στη Ντίνα και το βράδυ στην Κατίνα] χ2 Μια φορά μ' έχεις τουμπάρει βρε τσαχπίνη κι αλανιάρη [Μου 'φαγες τα δαχτυλίδια και κοιμάμαι στα σανίδια] χ2 Εγώ άντρα δεν θα πάρω παίρνω όποιονε γουστάρω [έτσι τη ζωή τη βρήκα θέλω να 'μαι ζωντοχήρα] χ2 Όπα να χαρώ δαχτυλάκια γλυκά που παίζουν το μπουζούκι.' Γεια σου Σπύρο μου με το μπουζούκι σου γεα σου. |
Δε μου γουστάρεις (Έπαψα πια να σ' αγαπώ):::Γιαννιτόπουλος Β.:::Χιώτης Μ.:::1950:::Έπαψα πια να σ΄αγαπώ, και πια δεν μου γουστάρεις, [και καθαρά θα σου το πω, άλλον να βρεις να πάρεις.] δις Δε θέλω να σε ξαναδώ, ψεύτρα γαλανομάτα, [άντε να φύγεις από 'δω, μου μάρανες τα νιάτα.] δις Να ζεις μαζί μου δεν μπορείς, και τον καιρό σου χάνεις, [τι με κοιτάς και απορείς, για μένα πια δεν κάνεις.] δις
Δε μου κοβότανε το χέρι:::Νίνου Μ.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1953:::Μου' κανες μαύρη σαν κατράμι τη ζωή, από τα τότε που σε διάλεξα για ταίρι [κι όταν σου φόρεσα τη βέρα μια βραδιά, δεν μου κοβότανε καλύτερα το χέρι.] χ2 Τώρα σαν σκύλος το μετάνιωσα πικρά, γιατί μου το' καψες κακούργα το τζιγέρι [κι όταν σ' αγκάλιασα την πρώτη τη φορά, δεν μου κοβότανε καλύτερα το χέρι.] χ2 Μαύρη σαν κόλαση μου κάνεις τη ζωή κι όλο δυσάρεστα μου φτάνουν τα χαμπέρια, [αχ, να μπορούσα να σε πνίξω ένα πρωί κι ας μου κοβόντουσαν μαζί τα δυο μου χέρια.] χ2
Δε σε αλλάζω κούκλα μου:::Περπινιάδης Σ.:::Χιώτης Μ.:::1947:::Βρε δε σ' αλλάζω κούκλα μου ο κόσμος ας χαλάσει και σ' όλα τα κουτσομπολιά εγώ δε δίνω βάση βρε δε σ' αλλάζω κούκλα μου ο κόσμος ας χαλάσει. Σου το 'πα η αγάπη μου είναι για σε μεγάλη και γράφω στα παπούτσια μου αυτά που λεν' οι άλλοι σου το 'πα η αγάπη μου είναι για σε μεγάλη. Βρε δε σ' αλλάζω κούκλα μου στο πείσμα όλου του κόσμου και αν εγώ σε αγαπώ λογαριασμός δικός μου βρε δε σ' αλλάζω κούκλα μου στο πείσμα όλου του κόσμου.
Δε σε θέλω πια:::Περπινιάδης Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1939:::Ήθελα να σ' ανταμώσω να σου πω το μυστικό, [κάποια φίνα και ωραία μάθε το πως αγαπώ,]x2 ήθελα να σ'ανταμώσω να σου πω το μυστικό. Κάποιο βάσανο κρυμμένο μου 'χει κάψει την καρδιά, [δε μπορώ να σ' αντικρίσω, φύγε δεν σε θέλω πια,]x2 κάποιο βάσανο κρυμμένο μου 'χει κάψει την καρδιά. Πως μου φεύγουν τα μεράκια με τη νέα π' αγαπώ. [βάσανα, πίκρες, φαρμάκια, όλα φως μου τα ξεχνώ,]x2 πως μου φεύγουν τα μεράκια με τη νέα π' αγαπώ.
Δέκα οχτώ χρονών κοπέλλα:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Δεκαοχτώ χρονών κοπέλα πριν την ώρα στη ζωή γνώρισα καημούς και πίκρες μεσ' στο βίο που 'χω βγει γνώρισα καημούς και πίκρες μεσ' στον κόσμο που 'χω βγει. Ο μποέμικος ο δρόμος με ξεγέλασε πολύ [τον ενόμιζα διαμάντι κι αποδείχθηκε γυαλί.]x2 Δεκαοχτώ χρονών κοπέλα τσακισμένη εξ αρχής [στης ζωής τα σταυροδρόμια παραδέρνω δυστυχής.]x2
Δεκαπέντε μέρες καί δεκαπέντε νύχτες:::Γαβαλάς Π.:::Χιώτης Μ.:::1958:::Δεκαπέντε μέρες και δεκαπέντε νύχτες, είναι που`χεις φύγει κι είμαι μοναχός, [δεκαπέντε μέρες και δεκαπέντε νύχτες, κλαίω και χτυπιέμαι και λιώνω ο φτωχός.] δις Δεκαπέντε μέρες δεν πάω στη δουλειά μου, δεκαπέντε νύχτες έχω να κοιμηθώ, [σ`έχασα για πάντα από την αγκαλιά μου, ξαναγύρνα πίσω γιατί θα τρελαθώ.] δις Πήρες τη χαρά μου,σαν έφυγες,μαζί σου, κι άφησες τον πόνο να`χω στην καρδιά, [δεκαπέντε μέρες να είναι η ζωή σου μια κατάρα τέτοια σου εύχομαι βαριά.] δις
Δεν βαριέσαι:::Ευγενικός Α.:::Χιώτης Μ.:::1950:::Χωρίς καθόλου να σκεφτούμε, δεν έπρεπε να χωριστούμε, που έφυγες δεν φταίω εγώ, δεν φταίω εγώ, στο ορκίζουμαι στο ομολογώ, τώρα δε, τώρα δε με συλλογιέσαι, δεν πειρά.., δεν πειράζει δε βαριέσαι. Εσένα μόνο αγαπούσα, ποια τίποτα άλλο δε κοιτούσα, κι όμως εσύ με άφησες, με άφησες, τον λόγο σου δεν κράτησες τώρα δε, τώρα δε με συλλογιέσαι, δεν πειρά.., δεν πειράζει δε βαριέσαι. Το φταίξιμό είναι δικό σου, ντρέπουμαι για λογαριασμό σου, έχω παράπονα πολλά, ναι πολλά, δεν μου ξηγήθηκες καλά, τώρα δε, τώρα δε με συλλογιέσαι, δεν πειρά.., δεν πειράζει δε βαριέσαι.
Δεν είσαι εντάξει:::Τζουανάκος Σ.:::Πετσάς Π.:::1949:::Μου την έσκασες και πάλι χθές το βράδυ και περίμενα δυο ώρες στο σκοτάδι και με βλέπαν οι γνωστοί μου και γελούσανε, για κορόιδο δίχως άλλο με περνούσανε. Δεν είσαι εντάξει, δεν είσαι εντάξει. Θα μου πεις ότι κατέβει στο μυαλό σου, πως δε σου φερ’ η μοδίστρα το μαντώ σου, ότι είχες με το σπίτι σου μπερδέματα, δεν τα τρώμε εμείς οι μάγκες τέτοια ψέματα. Δεν είσαι εντάξει, δεν είσαι εντάξει. Μη μου κάνεις, βρε κορίτσι μου, την πάπια και δεν είμαι απ’ αυτούς που τρώνε χάπια, σουτ και πρώτα πρέπει εμείς να μη γκρινιάζουμε, να βρεθεί καμιά γωνιά να την αράζουμε. Δεν είσαι εντάξει, δεν είσαι εντάξει.
Δεν είσαι εσύ για μένα:::Περπινιάδης Σ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1937:::Τι θέλεις τώρα και ρωτάς γιατί ξεχνώ κι αρνιέμαι [τα χάδια μας τα προτινά πως δεν τα συλλογιέμαι] x2 Σε αγαπούσα μια φορά και σου ’λεγα με πόνο [μικρούλα μου με άλλονε όταν σε βλέπω λιώνω] x2 Μα εσύ ’θελες να τριγυρνάς μ’ αυτόν να διασκεδάζεις [και μένα στην καρδούλα μου πολλούς καημούς να βάζεις] x2 Τι θέλεις τώρα και ρωτάς με μάτια δακρυσμένα [δεν σε λυπάμαι δεν πονώ δεν είσαι εσύ για μένα] x2
Δεν είσαι μπεσαλού:::Καζαντζίδης Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1954:::Μ' εσένα που 'χω μπλέξει δεν ξέρω τι θα γίνω, πολλά φαρμάκια πίνω. Δεν είσαι μπεσαλού, δεν είσαι μπεσαλού, έχεις το νου σου αλλού. Πολλές θυσίες κάνω με δεν τις λογαριάζεις, σαν ξένο με κοιτάζεις. Δεν είσαι μπεσαλού, δεν είσαι μπεσαλού, έχεις το νου σου αλλού. Αν θες να χωριστούμε για πες μου το κυρα μου, να σφίξω την καρδιά μου. Δεν είσαι μπεσαλού, δεν είσαι μπεσαλού, έχεις το νου σου αλλού.
Δεν είσαι μπεσαλού:::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1956:::Μ' εσένα που 'χω μπλέξει δεν ξέρω τι θα γίνω, πολλά φαρμάκια πίνω. Δεν είσαι μπεσαλού, δεν είσαι μπεσαλού, έχεις το νου σου αλλού. Πολλές θυσίες κάνω με δεν τις λογαριάζεις, σαν ξένο με κοιτάζεις. Δεν είσαι μπεσαλού, δεν είσαι μπεσαλού, έχεις το νου σου αλλού. Αν θες να χωριστούμε για πες μου το κυρα μου, να σφίξω την καρδιά μου. Δεν είσαι μπεσαλού, δεν είσαι μπεσαλού, έχεις το νου σου αλλού.
Δεν είσαι πια γυναίκα μου:::Μπέλλου Σ.:::Μητσάκης Γ.:::1949:::Δεν είσαι πια, δεν είσαι πια, δεν είσαι πια γυναίκα μου, είσαι για με, είσαι για με, είσαι για μένα ξένη. Κι απ' τη ζωή, κι απ' τη ζωή κι απ' τη ζωή που ζήσαμε κι απ' τη ζωή που ζήσαμε τίποτα πια δεν μένει. Κι αν με ρωτούν, κι αν με ρωτούν, κι αν με ρωτούν οι φίλοι μου, καμιά φορά, καμιά φορά, καμιά φορά για σένα. Τα μυστικά, τα μυστικά, τα μυστικά μας δεν θα πω, τα μυστικά μας δεν θα πω, ποτέ μου σε κανένα. Ζήσε μ' αυτούς, ζήσε μ' αυτούς, ζήσε μ' αυτούς που μπλέχτηκες, που λες πως σα, που λες πως σα, που λες πως σ' αγαπάνε. [Δεν είσαι πια, δεν είσαι πια, δεν είσαι πια γυναίκα μου, δεν είσαι πια γυναίκα μου και ότι θέλεις κάνε.] χ2
Δεν ζούμε εμείς οι μάγκες:::Τσαουσάκης Π.:::Καλδάρας Α.:::1952:::Μόλις φανεί το σούρουπο δεν κάνω άλλη δουλειά, παίρνω την γκομενίτσα μου και ευθύς στα καπηλειά. Δεν ζούμε εμείς οι μάγκες στη γη ούτε λεπτό χωρίς γυναίκα, χωρίς πιοτό. Το σπίτι με στενοχωρεί σαν να 'ναι φυλακή, εμένα μες στο αίμα μου φωτιά κυκλοφορεί. Δεν ζω χωρίς τραγούδι μπουζούκια και βιολιά και νύχτα δίχως την αγκαλιά. Νωρίς το γλυκοχάραμα ξενύχτης να γυρνώ, αυτή η ζωή μου άρεσε και έτσι την περνώ. Δεν ζούμε εμείς οι μάγκες στη γη ούτε λεπτό χωρίς γυναίκα, χωρίς πιοτό.
Δεν θα ξαναϊδωθούμε:::Νίνου Μ.:::Χιώτης Μ.:::1950:::Να χωριστούμε, μου ζητάς, κι αφού το θες θα γίνει, το βλέπω η, το βλέπω η αγάπη μας, αρχίζει πια, αρχίζει πια να σβήνει. Μια και θες, μια και θες να χωριστούμε, δεν θα ξα-, δεν θα ξαναειδωθούμε. Σαν φίλοι θα χωρίσουμε, στο λέω πικραμένα, όπου γουστά-, όπου γουστάρεις πήγαινε κι έχει ο Θεός, κι έχει ο Θεός για μένα! Μια και θες, μια και θες να χωριστούμε, δεν θα ξα-, δεν θα ξαναειδωθούμε. Το ξέρω πως θα ξαναρθείς, πως θα μετανοήσεις, μα τότε πια, μα τότε πια με μένανε, δεν θα μπορείς, δεν θα μπορείς να ζήσεις. Μια και θες, μια και θες να χωριστούμε, δεν θα ξα-, δεν θα ξαναειδωθούμε.
Δεν θα χωρίσουμε μην κλαις:::Μπίνης Τ.:::Χατζηχρήστος Α.:::1950:::Ποιος πόνος σ' αγρυπνά κρυφός και δεν το σβήνεις πια το φως [πέσε κοιμήσου και μην κλαις κι αύριο φως μου, μου τα λες.] x2 Κι αν σου 'πανε λόγια πικρά κι εσύ τα πήρες σοβαρά [δεν θα χωρίσουμε μην κλαις όσα να πω κι όσα να λες.] x2 Γιατί πιστεύεις τους κακούς γιατί μωρό μου δεν ακούς [κοιμήσου ήσυχα εσύ κι ασ' το ντουνιά να μας μισεί.] x2
Δεν θα' ρθω πια στην Κοκκινιά:::Κάβουρας Γ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1939:::Δεν θα' ρθω πια στην Κοκκινιά μαυροματού ξανθειά μου γιατί εχτές τ' αδέρφια σου αχ μου κάψαν την καρδιά μου αχ, μου κάψαν την καρδιά μου Δε θέλουν να σε παντρευτώ, μαζί σου για να ζήσω μου είπαν και στο σπίτι σας, να μη ξαναπατήσω να μη ξαναπατήσω Στεφάνι θα σου βάλουνε στην κεφαλή κορώνα με κάποιο πλούσιο πολύ από τη Δραπετσώνα από τη Δραπετσώνα Μην πεις το ναι, μη μ' αρνηθείς μονάχο μη μ' αφήσεις τα πλούτη που σου τάζουνε να τα περιφρονήσεις αχ, να τα περιφρονήσεις
Δεν θέλουνε να σου μιλώ:::Κάβουρας Γ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1937:::Δεν θέλουνε τ' αδέρφια σου,να σου μιλώ μικρή μου σ' όλο τον κόσμο το 'χουν πει, πως θα γενούν εχθροί μου αχ, σ' όλο τον κόσμο το 'χουν πει, πως θα γενούν εχθροί μου. - Όπα, όπα! (φωνή Γιώργου Κάβουρα) Δεν ξέρουνε το τι θα πει αγάπη, δε γνωρίζουν τ' αδέρφια σου μικρούλα μου, γι' αυτό με φοβερίζουν αχ, τ' αδέρφια σου μικρούλα μου, γι' αυτό με φοβερίζουν. - Αχ, αυτά τ' αδέρφια σου. (φωνή Γιώργου Κάβουρα) Αφού εσύ με αγαπάς, κι εγώ 'χω αποφασίσει να μην πικραίνεσαι, κανείς δεν θα μας εμποδίσει αχ, να μην πικραίνεσαι, κανείς δεν θα μας εμποδίσει. Ο π' αγαπά δε σκέπτεται, ούτε και λογαριάζει θα κάνει αυτό οπού ποθεί κι αν πάθει, δεν τον νοιάζει αχ, θα κάνει αυτό οπού ποθεί κι αν πάθει, δεν τον νοιάζει.
Δεν θέλω άλλα γιατρικά:::Μοσχονάς Ο.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1949:::Όσο κι αν κλαις και να πονάς τίποτα δε θα κάνεις ετούτο το φθινόπωρο μανούλα μου με χάνεις. Δε θέλω άλλα γιατρικά μάνα τι να τα κάνω, τόσο βαριά π' αρρώστησα γρήγορα θα πεθάνω. Να φύγω απ' τον παλιόκοσμο κι απ' τη διπροσωπία, το σώμα μου μανούλα μου ζητάει ησυχία.
Δεν θέλω γέρο άνδρα:::Αμπατζή Ρ.:::Σέμσης Δ.:::1937:::Μη μου δίνεις μάνα γέρον άντρα, δεν λυπάσαι που' μαι σαν γαλιάντρα, [γέρο δεν θα παντρευτώ, κάλλιο εγώ να σκοτωθώ.] χ2 Άντρα νέο, μάνα μου, γυρεύω, δώσε μου τον κι ας ξενοδουλεύω, [θέλω νέο κι ό,τι βγει κι ας δουλεύω απ' την αυγή.] χ2 Ας μ' αφήνει νηστικιά να μένω, με λαχτάρα θα τον περιμένω, [σαν γυρνάει απ' τη δουλειά, θα χορταίνω με φιλιά.] χ2 Αγαπώ μανούλα ένα λεβέντη, αυτόν θέλω να' χω για αφέντη, [σκλάβα του θε να γινώ, δε λυπάσαι που πονώ;] χ2 Αν σ' αρέσει ο γέρος, μάνα πάρτονε, κάντονε ψητό, μάνα και φάτονε, που' σαι χήρα η μοναχιά και κοιμάσαι η φτωχιά. Που κοιμάσαι μοναχιά κι είσαι χήρα η φτωχιά. Έχει ο γέρος κτήματα μεγάλα, θα σου φέρνει του πουλιού το γάλα, [έχει βόδια κι αραμπά, θα τον λέγω και μπαμπά.] χ2
Δεν θέλω μάγκα μου:::Μηττάκη Γ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1936:::Δεν θέλω μάγκα να περνάς από τη γειτονιά μου γιατί σε βλέπει η μάνα μου και καίει την καρδιά μου. Αν δε σε δω βρε κούκλα μου γλυκιά παρηγοριά μου δε μου περνάει ο πόνος μου που έχω στην καρδιά μου. Τι να σου κάνω μάγκα μου που βλέπει και γκρινιάζει δεν θέλω να τον αγαπάς μου λέει και φωνάζει. Μην την ακούς τα ξέχασε τα νιάτα τα δικά της κάθε βραδάκι που ‘δινε τα ολόγλυκα φιλιά της. Όλα τα ξέρω μάγκα μου μα τι μπορώ να κάνω αφού δεν θέλει να σε ιδώ τον πόνο μου να γιάνω. Αχ ένα βράδυ, έννοια σου θα μπω στην κάμαρά σου και θα σε πάρω κούκλα μου κρυφά από τη μαμά σου. [Και τότε που θα σμίξουμε δεν θα πονεί η καρδιά μας και μια χαρά θ’ αλλάξουμε τα μαγικά φιλιά μας] 2χ
Δεν θέλω πια να με κοιτάς (Μη με κοιτάς):::Κάβουρας Γ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1937:::Δεν σου είπα πως δεν θέλω πια να με κοιτάς δεν σου είπα πως δεν θέλω πια να με κοιτάς με τη δόλια τη ματιά σου γιατί με γελάς με τη δόλια τη ματιά σου γιατί με γελάς Θέλεις να με κοροϊδεύεις να με τυραννάς θέλεις να με κοροϊδεύεις να με τυραννάς να μου λες πως με λατρεύεις δίχως να πονάς να μου λες πως με λατρεύεις δίχως να πονάς Πια βαρέθηκα ν' ακούω ότι θα το πεις πια βαρέθηκα ν' ακούω ότι θα το πεις της μανούλας μου πως θέλεις να με παντρευτείς της μανούλας μου πως θέλεις να με παντρευτείς Δυο χρονάκια με γελούσες πια δεν θα μπορείς δυο χρονάκια με γελούσες πια δεν θα μπορείς κοίταξε καμία άλλη τώρα για να βρεις κοίταξε καμία άλλη τώρα για να βρεις Κοίταξε καμία άλλη τώρα για να βρεις κοίταξε καμία άλλη τώρα για να βρεις |
Δεν θέλω πια να μου μιλάς (Πρέπει να με ξεχάσεις):::Ρούκουνας Κ.:::Ρούκουνας Κ.:::1938:::[Δε θέλω πια να μου μιλάς πρέπει να με ξεχάσεις[ χ2 [πρέπει να φύγεις από με για πάντα να με χάσεις] χ2 [Δε θα μπορέσω πια ποτέ για να σε αγαπήσω] χ2 [κι όσο να κλαις και να θρηνείς δε θα σε συγχωρήσω] χ2 [Τα κλάματα που έκανες κάθε στιγμή για μένα] χ2 [ήτανε όλα της στιγμής στο ψέμα βουτηγμένα] χ2 [Να φύγεις δεν τη θέλω πια την άπιστη καρδιά σου] χ2 [κι όπου κι αν θέλεις πούλησε τα ψεύτικα φιλιά σου] χ2
Δεν θέλω το κακό σου (Οι βαλίτσες):::Καζαντζίδης Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1952:::Δεν το περίμενα ποτέ, να φύγεις, να μ' αφήσεις, [να πάρεις τις βαλίτσες σου, να πας αλλού να ζήσεις.] x2 Κι αν μετανιώσεις μην φοβηθείς κοντά μου να γυρίσεις Δε σε μισώ κι αν μου' φυγες και βάλτο στο μυαλό σου, [αχάριστα κι αν φέρθηκες, δε θέλω το κακό σου.] x2 Κι αν μετανιώσεις μην φοβηθείς κοντά μου να γυρίσεις Στο μονοπάτι που τραβάς, αν θα' βγεις γελασμένη, [θυμήσου μια φτωχή καρδιά, που πάντα σε προσμένει.] x2 Κι αν μετανιώσεις μην φοβηθείς κοντά μου να γυρίσεις
Δεν κλείνω μάτι και δεν κοιμάμαι:::Άλλος Καλλιτέχνης:::Χιώτης Μ.:::1958:::Που να γυρίζεις τόσες ημέρες και τόσα βράδια μ' έχεις αφήσει χωρίς αγάπη και δίχως χάδια και υποφέρω και όλο κλαίω σαν σε θυμάμαι [κι όλη τη νύχτα δεν κλείνω μάτι και δεν κοιμάμαι.] x2 Άλλη γυναίκα μες στη ζωή μου δεν θ' αγαπήσω με τ' όνομά σου γλυκιά μου αγάπη θα ξεψυχήσω την αγκαλιά σου και τα φιλιά σου όταν θυμάμαι [όλη τη νύχτα δεν κλείνω μάτι και δεν κοιμάμαι.] x2 Κι αν έχω πλούτη κι αν έχω βίλες μα και παλάτια τι να τα κάνω αφού δεν έχω τα δυο σου μάτια εγώ το ξέρεις θέλω μονάχα μαζί σου να 'μαι [κι ας έχω μόνο ένα καλύβι για να κοιμάμαι.] x2
Δεν λες το ναι κι εσύ (Το χρήμα δεν το λογαριάζω):::Παγιουμτζής Σ.:::Χιώτης Μ.:::1940:::Το χρήμα δεν το λογαριάζω, τα δυο σου μάτια σαν κοιτάζω, [δυο μαύρα μάτια σαν κι αυτά, αχ, δεν τα βρίσκω με λεφτά.] χ2 Έλα να σμίξουμε μικρό μου κι όταν σε νιώθω στο πλευρό μου, [δεν θα σ' αλλάζω με καμιά κι ας μου χαρίζουν το ντουνιά.] χ2 Βλέπεις εντάξει σου ξηγιέμαι, πως σε λατρεύω δεν τ' αρνιέμαι, [είσαι η λαχτάρα μου η χρυσή, γιατί δεν λες το ναι κι εσύ;] χ2
Δεν μ' αγαπάς:::Χασκήλ Σ.:::Χιώτης Μ.:::1952:::Πες μου τόσα βράδια που γυρίζεις και γλεντάς και για μένα δε σε νοιάζει ούτε πια ρωτάς, [σ' άλλον τα χάδια σου σκορπάς, δεν μ' αγαπάς, δεν μ' αγαπάς, δεν μ' αγαπάς.] χ2 Ξέχασες, αχάριστη, τους όρκους, τα φιλιά, γκρέμισες για πάντα τη μικρή μας τη φωλιά [και τώρα πια δεν με πονάς, δεν μ' αγαπάς, δεν μ' αγαπάς, δεν μ' αγαπάς.] χ2 Όσα βράδια τριγυρίζω, ψάχνω να σε βρω, θέλω για να σε τρακάρω κι όμως δε μπορώ, [με άφησες και μ' άλλον πας, δεν μ' αγαπάς, δεν μ' αγαπάς, δεν μ' αγαπάς.] χ2
Δεν μ' ωφελεί ο κόσμος πια:::Κάβουρας Γ.:::Κάβουρας Γ.:::1940:::Τι θέλεις μάνα και ρωτάς καθημερνώς τι κάνω [έχω πληγή στο στήθος μου κοντεύω να πεθάνω.] x2 Δεν μ' ωφελεί ο κόσμος πια για μένα τι αξίζει αφού η μαύρη μου καρδιά δεν έχει να ελπίζει. Πες το και της αγάπης μου πως χάνομαι και σβήνω γιατί μου το 'παν οι γιατροί καλά πως δεν θα γίνω. Γιατί κι αυτή μ' αρνήθηκε δεν ήρθε να ρωτήσει πως είμαι και πως βρίσκομαι να με παρηγορήσει.
Δεν με θέλεις πια:::Εσκενάζυ Ρ.:::Σέμσης Δ.:::1934:::Ξημερώνει και βραδιάζει και με τρώει το μαράζι, μα εσένα δε σε νοιάζει, γέννηκες κακιά. Σαν περνώ απ' τη γειτονιά σου, βλέπω στα παράθυρά σου και μου λέγεις άντε χάσου, δεν σε θέλω πια. Σ' αγαπώ κι εσύ θυμώνεις κι όλο θες να με μαλώνεις, δε λυπάσαι που με λιώνεις, αχ, δεν θυμάσαι τα παλιά μας, τα λυσσάρικα φιλιά μας, τα μεθύσια τα τρελά μας, αχ, όλα ήτανε ψευτιά και δε με θέλεις πια. Ποιος σε έχει ξεμυαλίσει κι από με σ' έχει χωρίσει να το ξέρεις δεν θα ζήσει, μα την Παναγιά! Το μπελά σου μη γυρεύεις, θα' ρθει η μέρα που θα κλαίγεις σαν ακούγω όταν μου λέγεις δεν σε θέλω πια.
Δεν με στεφανώνεσαι (Τί σε μέλλει εσένα κι αν γυρνώ):::Γεωργακοπούλου Ι.:::Τσιτσάνης Β.:::1946:::Τι σε μέλει εσένα κι αν γυρνώ το κορμί μ' ακόμα κι αν πουλώ πέντε χρόνια συ με τυραννάς δε με στεφανώνεις με γελάς. Μια γυναίκα πες πως πέρασε χάδια και φιλιά σε κέρασε κάποια μέρα θα με θυμηθείς όταν στη ζωή θα κουραστείς. Κάποιος άλλος αν με παντρευτεί η καρδούλα σου θα ματωθεί τότε πλέον μόνος θα γυρνάς στο μεθύσι εμένα θα ζητάς. |
Δεν με συγκινείς:::Ντάλια Ρ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1955:::Άδικα τα λόγια σου μη τα σπαταλάς, και τα παπουτσάκια σου τρέχεις και χαλάς. Ο,τι κι να μου λες ματαιοπονείς όσο και να κλαις δε με συγκινείς. Όταν σου λεγα εγώ να συμμορφωθείς, έπρεπε τα λόγια μου να τα σεβαστείς. Ο,τι κι να μου λες ματαιοπονείς όσο και να κλαις δε με συγκινείς. Η καρδιά μου έγινε τώρα πια σκληρή, αν και μετανόησες δεν σε συγχωρεί. Ο,τι κι να μου λες ματαιοπονείς όσο και να κλαις δε με συγκινείς.
Δεν με τρομάζει ο θάνατος:::Καζαντζίδης Σ.:::Χιώτης Μ.:::1955:::Δεν με τρομάζει ο θάνατος, τον χάρο δεν φοβάμαι [εσένα γυναικούλα μου και τη γλυκιά μανούλα μου εσάς τις δυο λυπάμαι.] x2 Μανούλα τα παιδάκια μου θα μείνουνε κοντά σου [να μου φυλάς τ' αγόρι μου και τη μικρή την κόρη μου που έχει τ' όνομά σου.] x2 Όσοι πεθαίνουν γρήγορα, για πάντα ξαποσταίνουν κι αυτοί που μένουν στη ζωή, βάσανα, φτώχεια, στεναγμοί καθημερνώς πεθαίνουν.
Δεν με φοβίζει ο πόλεμος:::Περπινιάδης Σ.:::Τούντας Π.:::1940:::Τον όρκο στην πατρίδα μας π’ έκανα τον φυλάω κι ώσπου να πάψει ο πόλεμος, εγώ θα πολεμάω. Με τον γυλιό στον ώμο μου, το χέρι στη σκανδάλη, θα γράφω με τη λόγχη μου καινούριες δόξες πάλι. Ότ' έκανα στον Μόροβα και στου Ιβάν τη ράχη, τώρα θα κάνω πιότερα κι αλλού αν τύχει μάχη. Δε με φοβίζ’ ο πόλεμος γι’ αυτό και νύχτα-μέρα με περηφάνια μάχομαι, φωνάζοντας αέρα.
Δεν μου λέτε, το χασίσι που πουλιέται:::Μενεμενλής Λ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1927:::Δε μου λέτε, δε μου λέτε το χασίσι πού πουλιέται το πουλούν οι ντερβισάδες στους απάνω μαχαλάδες. Μες στου Τσαμπάση την αυλή σκοτώσαν ένα χασικλή και τονε κλαίγαν χασικλήδες που ‘σαν όλοι μερακλήδες. Αχ, βρε συ Γιάννη σαν πεθάνεις τον λουλά τι θα τον κάνεις θα τον βάλω προσκεφάλι να φουμάρω και στον Άδη. Γύρω, γύρω τα ντερβίσια και στη μέση τα χασίσια να φουμάρουνε τ’ αλάνια που ‘ναι απ’ το πρωί χαρμάνια. Σα με ιδείς και κάνω βόλτα βάλε το κλειδί στην πόρτα να μπω μέσα να φουμάρω χασικλίδικο τσιγάρο. Να κι ο Γιάννης από πέρα τράκα τρούκα τη μαχαίρα και του κάνει τα πλευρά του μαλακά σαν την κοιλιά του. Κυρ λοχαγέ, κυρ λοχαγέ μας έσπασες τον αργιλέ μας έσπασες και το καλάμι που θα γινόμαστε χαρμάνι.
Δεν μου μιλάς, δεν με κοιτάς:::Βαμβακάρης Μ.:::Περιστέρης Σ.:::1937:::Δε μου μιλάς, δε με κοιτάς και όλο μου θυμώνεις και σαν πριγκίπισσα σωστή πάντα μου καμαρώνεις. Πες μου αν η καρδούλα σου έπαψε να με θέλει, για το δικό μου τον καημό αν τώρα δεν τη μέλει. Μα θα στο πω, μικράκι μου, να το 'χεις στο μυαλό σου πως άλλη τέτοια μια καρδιά δε θα βρεις στο πλευρό σου. Έλα και πάλι όπως πριν, έλα να σου μιλήσω και ό,τι μου 'κανες, κακιά, θε να τα λησμονήσω.
Δεν μου ξηγιέσαι όμορφα:::Ρούκουνας Κ.:::Περιστέρης Σ.:::1936:::Δε μ' αγαπάς δε με πονείς μονάχα με παιδεύεις κι όταν με βρίσκεις μοναχή φιλάκια μου γυρεύεις Μέσα στους δρόμους με γυρνάς γλυκά με κουβεντιάζεις πως θα με κάνεις ταίρι σου μου λες και μ' αγκαλιάζεις Δε μου ξηγιέσαι όμορφα δε με πονεί η καρδιά σου μονάχα θέλεις νά 'ρχουμαι μέσα στην αγκαλιά σου Αν δεν θα πας στ' αδέρφια μου το λόγο σου να δώσεις να ξεύρεις πιά δε θα με δεις ούτε θα μ' ανταμώσεις
Δεν ξαναγελιέμαι (Βαδίζω και παραμιλώ):::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1939:::Βαδίζω και παραμιλώ γι αυτή τη σύμφορα μου, (χωρίσαμε και έχω βρει ο δόλιος τη χαρά μου.)x2 Για έρωτες θα πάψω πιά, τώρα να τυραννιέμαι (μια φορά εγελάστηκα και δεν ξαναγελιέμαι.)x2 Σε ξέχασα στο νου μου πια, το λεω δε σε βάζω, (μην κλαις και μην οδύρεσαι και γνώμη δεν αλλάζω.)x2 |
Δεν ξέρω τι γυρεύεις:::Χατζηχρήστος Α.:::Γρυπάρης Β.:::1937:::Μια κούκλα στον Περαία ναζιάρα και ωραία [τσαχπίνα μαυρομάτα μου πήρε την καρδιά.]x2 Το λέει με καμάρι εμένανε θα πάρει [μαγκίτισσα θα ζήσει με γλέντια στη ζωή.]x2 Δυο χρόνια με παιδεύεις, δεν ξεύρω τι γυρεύεις [γουστάρεις να με βλέπεις για σένα να πονώ.]x2 Χαδιάρα μου κυρά μου, έλα στην αγκαλιά μου [έλα και ασ’ την πόζα το νάζι το πολύ.]x2 |
Δεν πάει κάτω το κρασί:::Παγιουμτζής Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1950:::Δεν τραβιέται πια ο χωρισμός, είν’ ο πιο αγιάτρευτος καημός, έφυγες και χάθηκα, σαν ανθός μαράθηκα και ‘μεινα στον κόσμο μοναχός, έφυγες και χάθηκα, σαν ανθός μαράθηκα και ‘μεινα στον κόσμο μοναχός. Σε ζητάει κάθε μας γωνιά, τα μπουζούκια κι η διπλοπενιά, σε ζητάν τα γλέντια μας, τα παλιά τα ντέρτια μας, κάθε μας συνήθεια παλιά, σε ζητάν τα γλέντια μας, τα παλιά τα ντέρτια μας, κάθε μας συνήθεια παλιά. Βρε δεν πάει κάτω το κρασί, αν δεν είσαι πλάι μου εσύ, γύρνα να τα φτιάξουμε, όλοι τους να σκάσουνε, όταν θα μας ξαναδούν μαζί, γύρνα να τα φτιάξουμε, όλοι τους να σκάσουνε, όταν θα μας ξαναδούν μαζί.
Δεν πρόσεξα τη μάσκα που φορούσες:::Παγιουμτζής Σ.:::Πετσάς Π.:::1950:::Ένα σφάλμα έχω κάνει στη ζωή μου, που επίστεψα τη ψεύτρα σου καρδιά και ενόμισα πως θα ‘σουνα δική μου, μεσ’ στη ψεύτικη ζωή παντοτινά και ενόμισα πως θα ‘σουνα δική μου, μεσ’ στη ψεύτικη ζωή παντοτινά. Δεν επρόσεξα την μάσκα που φορούσες και επίστεψα αλήθεις πως μου λες, δεν κατάλαβα και συ πως με γελούσες και πως ήσουν μια γυναίκα απ’ τις πολλές, δεν κατάλαβα και συ πως με γελούσες και πως ήσουν μια γυναίκα απ’ τις πολλές. Ένα σφάλμα έχω κάνει ορισμένως, πως σε πέρασα γυναίκα με καρδιά και εβγήκα, δεν τ’αρνιέμαι γελασμένος και την έπαθα για πρώτη μου φορά και εβγήκα, δεν τ’αρνιέμαι γελασμένος και την έπαθα για πρώτη μου φορά. Και εβγήκα, δεν τ’αρνιέμαι γελασμένος και την έπαθα για πρώτη μου φορά.
Δεν σ΄αγαπώ σε μίσησα:::Άλλος Καλλιτέχνης:::Παπαϊωάννου Ι.:::1982:::Δεν σ’αγαπώ, σε μίσησα, δε θέλω, να σε ξέρω, [αφού για σένα ‘πόφερα κι ακόμα υποφέρω.]x2 Θα ‘ρθει καιρός να θυμηθείς τα λόγια τα δικά μου, [αλλά θα είναι σ’άλληνα δωσμένη η καρδιά μου.]x2 Τώρα πάρτο απόφαση, για να με λησμονήσεις, [κοίταξε άλλονε να βρεις, μαζί του για να ζήσεις.]x2 |
Δεν σ' αγαπώ, δεν σ' αγαπώ:::Αμπατζή Ρ.:::Καρίπης Κ.:::1937:::Τα δυο σου μάτια, να χαρείς, ήσυχο να μ 'αφήσεις [κι αν σ' αγαπώ, άλλη φορά, μη με ξαναρωτήσεις.] x2 Δεν σ' αγαπώ, δεν σ' αγαπώ, πως θέλεις, πλέον, να στο πω; [Να το πιστέψεις στα σωστά, πως σ' έχω βγάλει απ' την καρδιά.] x2 Δεν είμαι όπως μ' ήξερες, άλλαξαν τα μυαλά μου, [δεν ξαναβάζω πια, για σε, βάσανα στην καρδιά μου.] x2 Δεν σ' αγαπώ, δεν σ' αγαπώ, πως θέλεις, πες μου, να στο πω; [Να το πιστέψεις στα σωστά, πως σ' έχω βγάλει απ' την καρδιά.] x2 Όταν για σένα σου' λεγα πως χάνω τη ζωή μου, [τα μάτια εσύ χαμήλωνες και γέλαγες μαζί μου.] x2 Δεν σ' αγαπώ, δεν σ' αγαπώ, πως θέλεις, πες μου, να στο πω; [Να το πιστέψεις στα σωστά, πως σ' έχω βγάλει απ' την καρδιά.] x2 (Ώπα! Γεια σου, Ρίτα!)
Δεν σε θέλω:::Μηττάκη Γ.:::Περιστέρης Σ.:::1936:::Κάθε μέρα θα γλεντάω στις ταβέρνες να μεθώ θα ντα πίνω να ξεσκάω το σεβντά σου να ξεχνώ [Δε σε θέλω, δε μου κάνεις δεν με νοιάζει κι αν πονείς] 2χ [και σαν δεν μπορεί να ζήσεις τράβα για να σκοτωθείς] 2χ Γεια σου Γεωργία, να μου ζήσεις παιδί μου! Μέρα νύχτα μεθυσμένη θα ‘μαι στο γινάτι σου θα ‘χω γκόμενους πέντ’ – έξη για να μπω στο μάτι σου [Δε σε θέλω, δε μου κάνεις δεν με νοιάζει κι αν πονείς] 2χ [και σαν δεν μπορεί να ζήσεις τράβα για να σκοτωθείς] 2χ
Δεν σε θέλω:::Περπινιάδης Σ.:::Καρίπης Κ.:::1938:::Δεν σε θέλω, δε σε θέλω, πλέον πως να σου το πω; [Πάρτο απόφαση, κυρά μου, στο εξής δε σ' αγαπώ.]x2 Σκλάβο σου δυο χρόνια μ' έχεις και μου τα' κανες πολλά. [Δε βαστώ πια, δεν αντέχω, φύγε, δε σε θέλω πια.]x2 Δε με μέλλει πια για σένα, σ'έχω βγάλει απ' την καρδιά. [Στο' πα και στο ξαναλέω, πίστεψέ το στα σωστά.]x2 Βγάλε με από το νου σου, ξέχασέ με στα σωστά. [Κάν' ό,τι καταλαβαίνεις κι από με τραβήξου πια.]x2 |
Δεν σε θέλω βρε γκρινιάρα:::Χιώτης Μ.:::Πετσάς Π.:::1949:::Βρε γκρινιάρα πρέπει πια να χωριστούμε δε σ’ αντέχω στο ‘χω πει κι άλλη φορά [μου ‘χεις φάει τη ζωή μου δε σε θέλω πια μικρή μου σου το λέω καθαρά] 2χ Κάθε μέρα με τη γκρίνια με πληγώνεις δίχως λόγο κάθε τόσο μου κολλάς [δε σε θέλω βρε γκρινιάρα και για ‘σε δεν δίνω δυάρα και με όποιον θες να πας] 2χ Ασ’ τα κλάματα και γνώμη δεν αλλάζω θα χωρίσουμε πως θέλεις να στο πω [βρε γκρινιάρα, θα σ’ αφήσω κι από ‘σένα θα γλιστρήσω και θ’ αλλάξω πια σκοπό] 2χ
Δεν σε θέλω πια:::Ρούκουνας Κ.:::Μοντανάρης Ι.:::1931:::Σε είδα χθές το βράδυ με άλλον αγκαλιά [κρυμένοι στο σκοτάδι και του 'δινες φιλιά] δις Δεν πας ν'αυτοκτονήσεις στον διάβολο να πας [εσύ κι εμορφιά σου κι εκείνος π' αγαπάς] δις Εγώ θε' να γλεντάω για το γινάτι σου [και μ' άλλην θα περνάω να μπω στο μάτι σου] δις Εσύ να πας να πέσεις ταχειά να σκοτωθείς [από γκρεμό μεγάλο σαν θα με θυμηθείς] δις Δεν στο 'πα μια και δύο θες να στο ξαναπώ [εσένα δεν σε θέλω γιατί άλλην αγαπώ] δις Στην θάλασσα να πέσεις στα πιο βαθειά νερά [εσύ κι ο γιαβουκλούς σου φραγκονοικοκυρά] δις
Δεν σε θέλω πια:::Μηττάκη Γ.:::Δραγάτσης (Ογδοντάκης) Ι.:::1935:::Δε σε θέλω βρε συ μόρτη δε σε θέλω πια (δις) και τα ψεύτικά σου λόγια δεν πιστεύω πια (δις) Ααχ άμαν μου πληγώνεις την καρδιά Ααχ άμαν δε σε θέλω πια Συ μου λές πως είσαι εντάξει και με αγαπάς (δις) με τ' αστεία τον καιρό σου θέλεις να περνάς (δις) Ααχ άμαν τι απελπισιά Ααχ άμαν δε σε θέλω πια Μόρτη φύγε από μένα κοίταξε κι αλλού (δις) για να έβρεις μια αλανιάρα να 'ναι μπελαλού (δις) Ααχ άμαν τι απελπισιά Ααχ άμαν δε σε θέλω πια
Δεν σε θέλω πια:::Παπαϊωάννου Ι.:::Σκαρβέλης Κ.:::1955:::Μη μου λες γιατί ξεχνάω κι απ το σπίτι δεν περνάω, [δεν σε θέλω πια να ξέρεις, άλλη αγαπώ, άλλη θέλει η καρδιά μου γι' άλληνε πονώ.]] Όταν σου 'λεγα με πόνο, χάνομαι για σένα λιώνω [έριχνες τα μάτια σου, μικρή μου, χαμηλά, κοίταγες να πάρεις κάποιου άλλου τα φιλιά.]] Ήσουνα ξελογιασμένη και με άλλονε μπλεγμένη, [τώρα πια δε σε λυπάμαι, ούτε σε πονώ, την καρδιά μου θα την κάνω πέτρα σαν βουνό.]]
Δεν σε θέλω, δεν σε θέλω:::Κάβουρας Γ.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1939:::Ξέγραψέ με απ' τα χαρτιά σου γιατί δεν τη θέλω πια τη δική σου την αγάπη ούτε και την ομορφιά Δεν σε θέλω δεν σε θέλω μου' χεις κάψει την καρδιά είσαι ψεύτρα καρδιοκλέφτρα και γεμάτη πονηριά Πόσα χρόνια με παιδεύεις και μου λες πως μ' αγαπάς και την άλλη μέρα όλα όσα είπες τα ξεχνάς Δεν σε θέλω δεν σε θέλω μου' χεις κάψει την καρδιά είσαι ψεύτρα καρδιοκλέφτρα και γεμάτη πονηριά Τώρα αγαπώ μια άλλη δίχως πλούτη και προικιά μα δεν είναι σαν κι εσένα ψεύτρα δόλια και κακιά Δεν σε θέλω δεν σε θέλω μου' χεις κάψει την καρδιά είσαι ψεύτρα είσαι δόλια και γεμάτη πονηριά
Δεν σε νοιάζει, δεν σε νοιάζει (Παραστράτησα για σένα):::Τσαουσάκης Π.:::Καπλάνης Κ.:::1948:::Παραστράτησα για σένα κι ο ντουνιάς γελάει με μένα, [το μυαλό σου δεν αλλάζει, δεν σε νοιάζει, δεν σε νοιάζει.] χ2 Σαν αλήτης τριγυρνάω, πίνω για να σε ξεχνάω [κι αν με τρώει το μαράζι, δεν σε νοιάζει, δεν σε νοιάζει.] χ2 Μου' λεγες σαν με φιλούσες, πως τρελά με αγαπούσες, [τώρα ο νους σου δεν με βάζει, δεν σε νοιάζει, δεν σε νοιάζει.] χ2
Δεν σε ρωτώ ποιά ήσουνα:::Καζαντζίδης Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1953:::Δεν σε ρωτώ ποιά ήσουνα, μα σε ρωτώ ποιά θα ‘σαι, το παρελθόν επέρασε και δεν το λογαριάζω, το μέλλον μας κοιτάζω. Κράτα τιμόνι στα μυαλά και θα περάσουμε καλά. Μπορεί να παραπάτησες και τώρα να φοβάσαι, μα ήσουν νέα κι άβγαλτη κι είχες παλέψει μόνη, αυτό σε δικαιώνει. Κράτα τιμόνι στα μυαλά και θα περάσουμε καλά. Δεν σε ρωτώ ποιά ήσουνα, μα σε ρωτώ ποιά θα ‘σαι, δείξε λοιπόν διαγωγή και αν σωστά βαδίζεις, μαζί μου πια θα ζήσεις. Κράτα τιμόνι στα μυαλά και θα περάσουμε καλά. |
Δεν στο'πα περδικούλα μου:::Καλλέργης Μ.:::Ρούβας Λ.:::1938:::Στο είπα πέ-, μωρέ πέρδικα, στο είπα περδικούλα μου, στο είπα περδικούλα μου κι Αρβανιτοπούλα μου Μη παρα-, μωρέ πέρδικα, μη παραστολίζεσαι, μη παραστολίζεσαι σιέσαι και λυγίζεσαι. Έχεις τέ-, καλέ πέρδικα, έχεις τέτοια λεβεντιά, έχεις τέτοια λεβεντιά και μεγάλη αρχοντιά.
Δεν τό 'λπιζα μικρούλα μου:::Αμπατζή Ρ.:::Ρέλλιας Ν.:::1934:::Δεν τόλπιζα, μικρούλα μου, ποτέ να με ξεχάσεις και με εχθρούς μου, κούκλα μου, πηγαίνεις να με σκασεις. Σου υποσχέθηκα κι εγώ άλλη δεν θα κοιτάξω, [όσα κι αν έβρω βάσανα, εσέ δεν θα ξεχάσω.] χ2 -Γεια σου, Ρέλλια! (φωνή Ρίτας Αμπατζή) Δως μου λοιπόν υπομονή μη θες να με παιδέψεις, εσύ θα είσαι ο γιατρός όπου θα με γιατρέψεις. Πάλι σου το υπόσχομαι ταίρι μου να σε κάνω, [αν δε θελήσεις βεβαίως θα πεθάνω.] χ2 -Γεια σου, Ρίτα! Γεια σου, γερο-καπότα! (φωνή Ρίτας Αμπατζή)
Δεν το 'πα το παράπονο:::Ρουμελιώτης Δ.:::Τσιτσάνης Β.:::1938:::Δεν το 'πα το παράπονο, που κρύβω στην καρδιά μου, όλοι το ξέρω πως ζητούν να κλέψουν τη χαρά μου, δεν το 'πα το παράπονο που κρύβω στην καρδιά μου. Δεν το 'πα το παράπονο, το κρύβω ώσπου να σβήσω, ίσως στον άλλονε ντουνιά θε να σε συναντήσω, δεν το 'πα το παράπονο, το κρύβω ώσπου να σβήσω. Το ξέρεις κούκλα μου γλυκιά τι τράβηξα για σένα, δυο χρόνια μέσ’ στην ξενητειά για ν' αγαπήσω εσένα, το ξέρεις κούκλα μου γλυκιά τι τράβηξα για σένα. Σταλιά δε μένει τώρα πια από τον έρωτά μας και χιόνια θα 'ρθουν στα μαλλιά και κρύο στην καρδιά μας, σταλιά δε μένει τώρα πια από τον έρωτά μας.
Δεν τον θέλω:::Κάβουρας Γ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1937:::Δεν τον θέλω Μη μου το λες μανούλα μου και μη με βιάζεις καημούς γι αυτό μες την καρδιά πια μη μου βάζεις Δεν τον εθέλω να το θυμάσαι θα κλαίγω μάνα μου και τότε θα λυπάσαι Δεν τον εθέλω να το θυμάσαι θα κλαίγω μάνα μου και τότε θα λυπάσαι Όπου βρεθώ και όπου σταθώ θα μου το πούνε που' ναι ζηλιάρης και μου τον κατηγορούνε Δεν τον εθέλω γιατί το ξέρω θα πάθω μάνα μου πολλά θα υποφέρω Δεν τον εθέλω γιατί το ξέρω θα πάθω μάνα μου πολλά θα υποφέρω Γλυκιά μανούλα μου γιατί με βασανίζεις σ' αυτόν που μ' αγαπά δεν το αποφασίζεις Γιατί δεν θέλεις να με παντρέψεις και τον καημό που έχω πια να μου γιατρέψεις Γιατί δεν θέλεις να με παντρέψεις και τον καημό που έχω πια να μου γιατρέψεις |
Δεν τον θέλω μάνα μου:::Καρύβαλη Σ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1936:::Δεν τόνε θέλω μάνα μου, ότι και να μου κάνεις Θα πάρω εκείνον π' αγαπώ, στον Άδη κι αν με βάνεις x2 Δεν τόνε θέλω μάνα μου, ότι και να μου κάνεις Έχω μεράκι, έχω νταλγκά, έχω σεβντά και πόνο με την πληγή που μ' άνοιξες, μέρα και νύχτα λιώνω x2 Έχω μεράκι, έχω νταλγκά, έχω σεβντά και πόνο Δε θέλω αυτόν που θες εσύ, μάνα μου να μου δώσεις θα πάρω εκείνον π' αγαπώ, κι εσύ ας με σκοτώσεις x2 Δε θέλω αυτόν που θες εσύ, μάνα μου να μου δώσεις Σού τώπα μιά σού τώπα δυό,θά πάω νά βρώ τόν χάρο θά προτιμήσω θάνατο κι αυτόν δέν θά τόν πάρω x2 Σού τώπα μιά σού τώπα δυό,θά πάω νά βρώ τόν χάρο
Δεν τον θέλω μάννα:::Κορίνα Σαλονικιά:::Σκαρβέλης Κ.:::1937:::Με καημό σου λέγω μάνα μου και κλαίγω [μη με βιάζεις άντρα να τον πάρω πιο καλά να δω το χάρο] χ2 Είναι σα χτικιάρης και πολύ γκρινιάρης [μου τα είπε αυτή που αγαπούσε πάντα πως την τυραννούσε] χ2 Αν θα με παντρέψεις για να με γιατρέψεις [είναι κάποιος μες στη γειτονιά μου που μου καίει την καρδιά μου] χ2 Δεν είναι αλήτης δουλευτάς τεχνίτης [μάνα μου σ΄αυτόνε να με δώσεις τη ζωή μου για να σώσεις] 2 |
Δεν υποφέρεσαι:::Μπέλλου Σ.:::Χάρμας (Τόλης και Λίτσα):::1948:::Είναι ωραίο ν' αγαπάς, αλλά να μη ζηλεύεις και με να με παιδεύεις, και με να με παιδεύεις! Μα συ το παρακάνεις και πας να με τρελάνεις και παραφέρεσαι! Μα συ το παρακάνεις και πας να με τρελάνεις, δεν υποφέρεσαι! Έχω γνωρίσει στη ζωή, γυναίκες να ζηλεύουν, τους άντρες να παιδεύουν, τους άντρες να παιδεύουν! Μα συ το παρακάνεις και πας να με τρελάνεις και παραφέρεσαι! Μα συ το παρακάνεις και πας να με τρελάνεις, δεν υποφέρεσαι! Αν θες να μη χωρίσουμε, πάψε να με ζηλεύεις κι όλο να με παιδεύεις, κι όλο να με παιδεύεις! Μα συ το παρακάνεις και πας να με τρελάνεις και παραφέρεσαι! Μα συ το παρακάνεις και πας να με τρελάνεις, δεν υποφέρεσαι!
Δερβισάκι:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::Σκαρβέλης Κ.:::1932:::Ντερβισάκι δεν παύεις, τη νταμίρα να φουμάρεις, πάλι ε, να μαστουριάσεις και σε μένα να ξεσπάσεις. Αμάν ντερβισάκι, πάλι σπάεις νταλγκαδάκι, αμάν ντερβισάκι, μη φουμάρεις το μαυράκι. Ετσι θέλω να φουμάρω αυτή την άτιμη νταμίρα, γιατί μου τα πήραν ούλα στο μπαρμπούτι, ζωντοχήρα, έτσι θέλω να φουμάρω αυτή την άτιμη νταμίρα, γιατί μου τα πήραν ούλα στο μπαρμπούτι, ζωντοχήρα. Ντερβισάκι όσο παίζεις την πασέντζα και μπαρμπούτι και φουμάρεις τη νταμίρα, δε θα δεις ποτέ σου μοίρα. Αμάν ντερβισάκι, πάλι σπάεις νταλγκαδάκι, αμάν ντερβισάκι, μη φουμάρεις το μαυράκι. Ετσι θέλω να φουμάρω αυτή την άτιμη νταμίρα, γιατί μου τα πήραν ούλα στο μπαρμπούτι, ζωντοχήρα, έτσι θέλω να φουμάρω αυτή την άτιμη νταμίρα, γιατί μου τα πήραν ούλα στο μπαρμπούτι, ζωντοχήρα. Χήρα, θα τ’αποφασίσω κι όλα θα τα παρατήσω και τα ζάρια δε θα πιάσω βρε και τον λουλά θα σπάσω. Αμάν ντερβισάκι, πάλι σπάεις νταλγκαδάκι, αμάν ντερβισάκι, μη φουμάρεις το μαυράκι. Ετσι θέλω να φουμάρω αυτή την άτιμη νταμίρα, γιατί μου τα πήραν ούλα στο μπαρμπούτι, ζωντοχήρα, έτσι θέλω να φουμάρω αυτή την άτιμη νταμίρα, γιατί μου τα πήραν ούλα στο μπαρμπούτι, ζωντοχήρα. |
Δερβισάκι:::Κατσαρός Γ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1946:::Δερβισάκι μου δεν παύεις τη νταμίρα να φουμάρεις πάλι θε να μας γκρινιάξεις και μαζί μου να τα βάλεις. Αμάν, δερβισάκι ω ρε, πάλι σπάζεις νταλγκαδάκι αμάν, δερβισάκι πάλι φουμάρεις το μαυράκι. Έτσι θέλω να τη φουμάρω αυτήν την άτιμη νταμίρα γιατί μου τα πήραν όλα ω ρε, στο μπαρμπούτι, ζωντοχήρα. Έτσι θέλω να τη φουμάρω αυτήν την άτιμη νταμίρα γιατί μου τα πήραν όλα ω ρε, στο μπαρμπούτι Αμαλία Δερβισάκι μου δεν παύεις την πασέτζα και το ζάρι βρε, να πάψεις να φουμάρεις βρε, αν θες για να ρεφάρεις. Αμάν, δερβισάκι ω ρε, πάλι σπάζεις νταλγκαδάκι αμάν, δερβισάκι πάλι φουμάρεις το μαυράκι. Έτσι θέλω να τη φουμάρω αυτήν την άτιμη νταμίρα γιατί μας τα πήραν όλα ω ρε, στο μπαρμπούτι βρ’ Αμαλία. Έτσι ειν’ αδερφάκι μου, Κατσαρέ! Έτσι θέλω να τη φουμάρω αυτήν την άτιμη νταμίρα γιατί μου τα πήραν όλα ω ρε, χτες το βράδυ βρε Μαρίκα.
Δερβίσης και Άννα (Όρκο στο λουλά σου κάνω):::Περπινιάδης Σ.:::Μοντανάρης Ι.:::1934:::Για την απονιά σου Άννα ντερβισάκι θα γινώ το μαυράκι θα φουμάρω τον καημό μου να ξεχνώ. Βρε μπερμπάντη και τσαχπίνη ζούλα μου την κοπανάς σαν τρακάρεις καμιάν άλλη ίδια της την αμολάς. Όρκο στο λουλά σου κάνω άλληνε δεν αγαπώ Άννα μου καλέ μου στο ειπα θέλεις να στο ξαναειπώ. Βρε μπερμπάντη με τουμπάρεις και δική σου θα γινώ με τους όρκους που μου κάνεις αρχινώ να σε πονώ. Κούκλα μου θα σε φωνάζω ταίρι μου σαν θα γενείς θα πονώ θ΄αναστενάζω Άννα μου όταν πονείς. Με κατάφερες ντερβίση να με κάνεις ταίρι σου το λουλά να σου φουντώνω να περνάς το ντέρτι σου. Γεια σου Στέλιο μου ντερβίση!! Γεια σου Άννα μου!!
Δερβίσης και Ρίτα (Όρκο στο λουλά σου κάνω):::Αμπατζή Ρ.:::Μοντανάρης Ι.:::1934:::Για την απονιά σου Ρίτα δερβισάκι θα γινώ το λεφέση θα φουμάρω τον καημό μου να ξεχνώ Βρε μπερμπάντη και τσαχπίνη ζούλα μου την κοπανάς σαν τρακάρεις καμια άλλη ίδια της την αμολάς Όρκο στον λουλά σου κάνω άλληνε δεν αγαπώ Ρίτα μου δεν σου το είπα θέλεις να στο ξαναπώ Βρε ντερβίση με τουμπάρεις και δική σου θα γινώ με τους όρκους που μου κάνεις αρχινώ να σε πονώ Κούκλα μου θα σε φωνάζω ταίρι μου σαν θα γινείς θα πονώ θ’ αναστενάζω Ρίτα μου όταν πονείς Με κατάφερες ντερβίση να με κάνεις ταίρι σου το λουλά να σου φουντώνω να περνάς το ντέρτι σου |
Δημητρούλα μου :::Εσκενάζυ Ρ.:::Τούντας Π.:::1975:::Δίσκος Columbia DG-6183 / 1936, Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ Δίσκος Columbia DG-6194 / 1936, Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ Δίσκος Columbia DG-6234 / 1936, Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ Δημητρούλα μου, θέλω απόψε να μεθύσω και με ‘σένανε, μερακλού μου, να γλεντήσω, έλα πάμε στην Ραφήνα, αλανιάρα μου, που ‘χει ψάρια και ρετσίνα, παιχνιδιάρα μου. Θα σου φέρω λατέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Δημητρούλα μου, τράβα ένα κρασάκι ακόμα, βάλτο, κούκλα μου, το ποτήρι στο στόμα, ρούφα ακόμη μια ρετσίνα να μεθύσουμε και το βράδυ, βρέ τσαχπίνα, θα γλεντήσουμε. Θα σου φέρω λατέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Ταβερνιάρη μου, φέρε μας και κοκινέλι κι η αγάπη μου τον καρσιλαμά χορεύει, κούνησέ μου το λιγάκι το κορμάκι σου, χτύπα μου, το τίκι-τίκι-τακ, το τακουνάκι σου. Δημητρούλα μου γειά σου, πάρτα όλα δικά σου, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ Δημητρούλα μου, θέλω απόψε να μεθύσω και με ‘σένανε, μερακλού μου, να γλεντήσω, έλα πάμε στην Ραφήνα, αλανιάρα μου, που ‘χει ψάρια και ρετσίνα, παιχνιδιάρα μου. Θα σου φέρω λατέρνα, θα σου φέρω λατέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Δημητρούλα μου, τράβα ένα κρασάκι ακόμα, βάλτο, κούκλα μου, το ποτήρι στο στόμα, ρούφα ακόμη μια ρετσίνα να μεθύσουμε και το βράδυ, στην Αθήνα, θα γλεντήσουμε. Δημητρούλα μου γειά σου, Δημητρούλα μου γειά σου, πάρτα όλα δικά σου, πάρτα όλα δικά σου, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Ταβερνιάρη μου, φέρε μας και κοκινέλι κι η αγάπη μου τον καρσιλαμά χορεύει, κούνησέ μου το λιγάκι το αλανιάρα μου, χτύπησε μου, τίκι-τίκι-τακ, το τακουνάκι σου. Δημητρούλα μου γειά σου, Δημητρούλα μου γειά σου, πάρτα όλα δικά σου, πάρτα όλα δικά σου, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Τραγ.: Γεωργακοπούλου, Κυριαζής Δημητρούλα μου, θα 'ρθ' απόψε να μεθύσω και με ‘σένανε, μερακλού μου, να μεθύσω, έλα πάμε στην Ραφήνα, αλανιάρα μου, που ‘χει ψάρια και ρετσίνα, σκανδαλιάρα μου. Θα σου φέρω λατέρνα, θα σου φέρω λατέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Ταβερνιάρη μου, κέρνα μας και κοκινέλι η αγάπη μου τον καρσιλαμά χορεύει, κούνησέ μου το λιγάκι το κορμάκι σου, χτύπησε μου, τίκι-τακ, το τακουνάκι σου. Δημητρούλα μου γειά σου, Δημητρούλα μου γειά σου, πάρτα όλα δικά σου, πάρτα όλα δικά σου, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Δημητρούλα μου γειά σου, Δημητρούλα μου γειά σου, πάρτα όλα δικά σου, πάρτα όλα δικά σου, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! |
Δημητρούλα μου:::Εσκενάζυ Ρ.:::Τούντας Π.:::1936:::Δίσκος Columbia DG-6183 / 1936, Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ Δίσκος Columbia DG-6194 / 1936, Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ Δίσκος Columbia DG-6234 / 1936, Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ Δημητρούλα μου, θέλω απόψε να μεθύσω και με ‘σένανε, μερακλού μου, να γλεντήσω, έλα πάμε στην Ραφήνα, αλανιάρα μου, που ‘χει ψάρια και ρετσίνα, παιχνιδιάρα μου. Θα σου φέρω λατέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Δημητρούλα μου, τράβα ένα κρασάκι ακόμα, βάλτο, κούκλα μου, το ποτήρι στο στόμα, ρούφα ακόμη μια ρετσίνα να μεθύσουμε και το βράδυ, βρέ τσαχπίνα, θα γλεντήσουμε. Θα σου φέρω λατέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Ταβερνιάρη μου, φέρε μας και κοκινέλι κι η αγάπη μου τον καρσιλαμά χορεύει, κούνησέ μου το λιγάκι το κορμάκι σου, χτύπα μου, το τίκι-τίκι-τακ, το τακουνάκι σου. Δημητρούλα μου γειά σου, πάρτα όλα δικά σου, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ Δημητρούλα μου, θέλω απόψε να μεθύσω και με ‘σένανε, μερακλού μου, να γλεντήσω, έλα πάμε στην Ραφήνα, αλανιάρα μου, που ‘χει ψάρια και ρετσίνα, παιχνιδιάρα μου. Θα σου φέρω λατέρνα, θα σου φέρω λατέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Δημητρούλα μου, τράβα ένα κρασάκι ακόμα, βάλτο, κούκλα μου, το ποτήρι στο στόμα, ρούφα ακόμη μια ρετσίνα να μεθύσουμε και το βράδυ, στην Αθήνα, θα γλεντήσουμε. Δημητρούλα μου γειά σου, Δημητρούλα μου γειά σου, πάρτα όλα δικά σου, πάρτα όλα δικά σου, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Ταβερνιάρη μου, φέρε μας και κοκινέλι κι η αγάπη μου τον καρσιλαμά χορεύει, κούνησέ μου το λιγάκι το αλανιάρα μου, χτύπησε μου, τίκι-τίκι-τακ, το τακουνάκι σου. Δημητρούλα μου γειά σου, Δημητρούλα μου γειά σου, πάρτα όλα δικά σου, πάρτα όλα δικά σου, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Τραγ.: Γεωργακοπούλου, Κυριαζής Δημητρούλα μου, θα 'ρθ' απόψε να μεθύσω και με ‘σένανε, μερακλού μου, να μεθύσω, έλα πάμε στην Ραφήνα, αλανιάρα μου, που ‘χει ψάρια και ρετσίνα, σκανδαλιάρα μου. Θα σου φέρω λατέρνα, θα σου φέρω λατέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Ταβερνιάρη μου, κέρνα μας και κοκινέλι η αγάπη μου τον καρσιλαμά χορεύει, κούνησέ μου το λιγάκι το κορμάκι σου, χτύπησε μου, τίκι-τακ, το τακουνάκι σου. Δημητρούλα μου γειά σου, Δημητρούλα μου γειά σου, πάρτα όλα δικά σου, πάρτα όλα δικά σου, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Δημητρούλα μου γειά σου, Δημητρούλα μου γειά σου, πάρτα όλα δικά σου, πάρτα όλα δικά σου, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! |
Δημητρούλα μου γειά σου:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Τούντας Π.:::1963:::Δίσκος Columbia DG-6183 / 1936, Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ Δίσκος Columbia DG-6194 / 1936, Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ Δίσκος Columbia DG-6234 / 1936, Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ Δημητρούλα μου, θέλω απόψε να μεθύσω και με ‘σένανε, μερακλού μου, να γλεντήσω, έλα πάμε στην Ραφήνα, αλανιάρα μου, που ‘χει ψάρια και ρετσίνα, παιχνιδιάρα μου. Θα σου φέρω λατέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Δημητρούλα μου, τράβα ένα κρασάκι ακόμα, βάλτο, κούκλα μου, το ποτήρι στο στόμα, ρούφα ακόμη μια ρετσίνα να μεθύσουμε και το βράδυ, βρέ τσαχπίνα, θα γλεντήσουμε. Θα σου φέρω λατέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Ταβερνιάρη μου, φέρε μας και κοκινέλι κι η αγάπη μου τον καρσιλαμά χορεύει, κούνησέ μου το λιγάκι το κορμάκι σου, χτύπα μου, το τίκι-τίκι-τακ, το τακουνάκι σου. Δημητρούλα μου γειά σου, πάρτα όλα δικά σου, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ Δημητρούλα μου, θέλω απόψε να μεθύσω και με ‘σένανε, μερακλού μου, να γλεντήσω, έλα πάμε στην Ραφήνα, αλανιάρα μου, που ‘χει ψάρια και ρετσίνα, παιχνιδιάρα μου. Θα σου φέρω λατέρνα, θα σου φέρω λατέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Δημητρούλα μου, τράβα ένα κρασάκι ακόμα, βάλτο, κούκλα μου, το ποτήρι στο στόμα, ρούφα ακόμη μια ρετσίνα να μεθύσουμε και το βράδυ, στην Αθήνα, θα γλεντήσουμε. Δημητρούλα μου γειά σου, Δημητρούλα μου γειά σου, πάρτα όλα δικά σου, πάρτα όλα δικά σου, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Ταβερνιάρη μου, φέρε μας και κοκινέλι κι η αγάπη μου τον καρσιλαμά χορεύει, κούνησέ μου το λιγάκι το αλανιάρα μου, χτύπησε μου, τίκι-τίκι-τακ, το τακουνάκι σου. Δημητρούλα μου γειά σου, Δημητρούλα μου γειά σου, πάρτα όλα δικά σου, πάρτα όλα δικά σου, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Τραγ.: Γεωργακοπούλου, Κυριαζής Δημητρούλα μου, θα 'ρθ' απόψε να μεθύσω και με ‘σένανε, μερακλού μου, να μεθύσω, έλα πάμε στην Ραφήνα, αλανιάρα μου, που ‘χει ψάρια και ρετσίνα, σκανδαλιάρα μου. Θα σου φέρω λατέρνα, θα σου φέρω λατέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, κάνε κέφι και κέρνα, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Ταβερνιάρη μου, κέρνα μας και κοκινέλι η αγάπη μου τον καρσιλαμά χορεύει, κούνησέ μου το λιγάκι το κορμάκι σου, χτύπησε μου, τίκι-τακ, το τακουνάκι σου. Δημητρούλα μου γειά σου, Δημητρούλα μου γειά σου, πάρτα όλα δικά σου, πάρτα όλα δικά σου, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! Δημητρούλα μου γειά σου, Δημητρούλα μου γειά σου, πάρτα όλα δικά σου, πάρτα όλα δικά σου, τα ναζάκια σου άστα, με τη γάμπα σου σπάστα κι όλα γώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα! |
Διάβασα πως παντρεύεσαι:::Χιώτης Μ.:::Χιώτης Μ.:::1958:::Διάβασα πως παντρεύεσαι προχθές στη ‘φημερίδα κι έχασα πια για σένανε την κάθε μου ελπίδα Έχω καημό μεγάλωνε που σε παντρεύουν μ’ άλλονε, που σε παντρεύουν μ’ άλλονε έχω καημό μεγάλωνε Τα όνειρά μου σβήσανε και τίποτα δεν μένει δεν θα σε βλέπω τώρα πια θα είσαι παντρεμένη Έχω καημό μεγάλωνε που σε παντρεύουν μ’ άλλονε, που σε παντρεύουν μ’ άλλονε έχω καημό μεγάλωνε Εσύ που ήσουνα για ‘με το παν μέσα στην πλάση σε χάνω και αισθάνομαι πως έχω πια γεράσει Έχω καημό μεγάλωνε που σε παντρεύουν μ’ άλλονε που σε παντρεύουν μ’ άλλονε έχω καημό μεγάλωνε
Διαμάντω αλανιάρα:::Περπινιάδης Σ.:::Τσαούς Γ.:::1937:::- Γεια σου Γιοβάν Τσαούς με το ταμπούρι σου Βρε Διαμάντω μου χαδιάρα και γλυκιά μου παιχνιδιάρα |έλα άνοιξε την πόρτα να ‘ρθω μέσα σαν και πρώτα | 2x Άντε τράβα στη δουλειά σου να μην έβρεις τον μπελά σου |και αν είσαι παλικάρι τράβα κάνε μου την χάρη | 2x ώχ Άσ' τα κόλπα σου Διαμάντω |θέλω σπίτι σου για να ‘μπω λαχταρώ την εμορφιά σου και τα ολόγλυκα φιλιά σου | 2x Τράβα φύγε από μένα γιατί στα ‘χω μαζεμένα |τράβα μ’ άλληνε να ζήσεις ήσυχη να με αφήσεις | 2x ωχ, άλα
Δικάστε με, δικάστε με:::Μπέλλου Σ.:::Ροβερτάκης Γ.:::1958:::Αύριο με δικάζουνε και φυλακή με βάζουνε, γιατί αυτή π' αγάπησα, μ' έκανε και εγκλημάτησα. Δικάστε με, δικάστε με γι' αυτό που έχω κάνει, ήταν γυναίκα άπιστη κι έπρεπε να πεθάνει. Τη μάνα μου την παίδευε κι εμένα με κορόιδευε, ήθελε σώνει και καλά για να με βάλει σε μπελά. Δικάστε με, δικάστε με γι' αυτό που έχω κάνει, ήταν γυναίκα άπιστη κι έπρεπε να πεθάνει. Ξημέρωνε η Κυριακή και βρέθηκα στη φυλακή, της τύχης μου ήταν γραφτό το τέλος μου να είν' αυτό. Δικάστε με, δικάστε με γι' αυτό που έχω κάνει, ήταν γυναίκα άπιστη κι έπρεπε να πεθάνει.
Διπλός καημός (Χωρίς ελπίδα να πονώ):::Σταυροπούλου Ν.:::Κηρομύτης Σ.:::1940:::Διπλός καημός νά σ'αγαπώ και να μ'αφήνεις μόνο x2 νά καίγομαι απ'τό ντέρτι σου κι ο δύστυχος νά λείωνω x2 Χωρίς ελπίδα νά πονώ καί η πίκρα νά μέ δέρνει x2 στά χρόνια πού περάσαμε ο νούς μου νά μέ φέρνει x2 Διπλός καημός νά φεύγουνε τά νειάτα μς χαμένα x2 νά λειώνω απ'τό μεράκι σου νά λαχταρώ γιά σένα x2 Γιατί δέν θές κουκλίτσα μου να'ρθείς ν'ανταμωθούμε x2 καί τό παλιό τό ντέρτι μας γλυκά νά θυμηθούμε x2
Διπλωμάτα:::Μπέλλου Σ.:::Καπλάνης Κ.:::1950:::[Τσακίστρα και ναζιάρα | και πάντα κατεργάρα.][ [Γυναίκα, γυναίκα, διπλωμάτα γεννημένη, πότε γελάς και πότε είσαι θυμωμένη.]] [Στη μπαμπεσιά μαγκιόρα | και πάντα πρώτη σ' όλα.][ Μαζί μου, μαζί μου, μη ζητήσεις να τα μπλέξεις, αν θες να βρεις αλλού κορόιδο να μπερδέψεις. [Δεν κάνω εγώ για σένα, | μα ούτε συ για μένα.][ Γιατί είμαι, γιατί είμαι μάγκας γεννημένος, πάψε λοιπόν, γιατί δε μοιάζω τσιμπημένος.
Δίχως μάνα και πατέρα:::Μπέλλου Σ.:::Περιστέρης Σ.:::1950:::Δίχως μάνα και πατέρα, ορφανή απο μικρή, [ερμοπούλι τριγυρίζω, ζω τη μαύρη, τη μαύρη μου ζωή.] x2 Αν πουλάω το κορμί μου κι αν μοιράζω τα φιλιά, [η καρδιά μου μόνο ξέρει ποια με δέρνει, με δέρνει συμφορά.] x2 Είναι άδικος ο κόσμος και ποτέ δεν εννοεί, [τι είν’ ορφάνια, τι είναι πόνος, τι είναι φτώχεια, φτώχεια στη ζωή.] x2
Διώξε με - διώξε με (Ζωή γεμάτη βάσανα):::Εσκενάζυ Ρ.:::Μητσάκης Γ.:::1953:::Ζωή γεμάτη βάσανα στα χέρια σου περνάω, θέλω να φύγω από ‘σέ, μα πάλι σε πονάω. R: Διώξε με, διώξε με, να ησυχάσω, διώξε με, διώξε με, να σε ξεχάσω. Κι αν έρθω στην αγάπη σου, για να σου ζητιανέψω, κλείσε την πόρτα σου εσύ και άφησέ με απ’ έξω. R Βράδυ-πρωί μαύρη ζωή μέσα σ’ αυτήν τη σφαίρα, δεν μ’ άφησε η αγάπη σου, να δω μιαν άσπρη μέρα. R
Διώξε με μάνα, διώξε με:::Μπίνης Τ.:::Τσιτσάνης Β.:::1950:::Διώξε με μάνα, διώξε με απο το σπιτικό σου [και πες δεν είμαι πια παιδί, μανούλα μου, μανούλα μου, δικό σου.] x2 Διώξε με μάνα, διώξε με, τον πόνο σου να νιώσω, [για το κακό μου ριζικό να φύγω να, να φύγω να γλυτώσω.] x2 Διώξε με μάνα, διώξε με, στα ξένα να γυρίζω [και με τα μαύρα δάκρυα το χώμα να, το χώμα να ποτίζω.] x2 Σχόλια[επεξεργασία] Ακόμα ένα τραγούδι του Β. Τσιτσάνη με διπλό θεματολογικό περιεχόμενο. Το ένα είναι το φαινομενικά κοινωνικό, ενώ το άλλο υποκρύπτει την πολιτική διάσταση του τραγουδιού. Στην κρυπτογραφημένη του έκδοση, το τραγούδι απευθύνεται στους αυτοεξόριστους πολιτικούς πρόσφυγες που μετά την τελική τους ήττα το 1949, από τις κυβερνητικές δυνάμεις, κατέφυγαν στο Παραπέτασμα. Η «μάνα» δεν είναι άλλη από την Ελλάδα και τα «ξένα» οι ανατολικές χώρες που κατέφυγαν οι αυτοεξόριστοι αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού.
Δραμιωτοπούλα:::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1939:::[Μέσα στης Δράμας τα στενά απόχτησα έναν πόνο] x2 [για μια μικρή Δραμιώτισσα μέρα και νύχτα λιώνω.] x2 [Μικρή Δραμιωτοπούλα μου έλα στα λογικά σου] x2 [μου μάρανε τη νιότη μου η άπονη καρδιά σου.] x2 [Γιατί με διώχνεις άσπλαχνη και με κερνάς φαρμάκια] x2 [κι όλο με κάνεις να γυρνώ τις νύχτες στα σοκάκια.] x2 [Έλα Δραμιωτοπούλα μου μέσα στην αγκαλιά μου] x2 [να σε κερνώ αιώνια τα φλογερά φιλιά μου.] x2
Δροσάτη Πελοπόννησος:::Περπινιάδης Σ.:::Τσαούς Γ.:::1938:::Δροσάτη Πελοπόννησος όμορφη Καλαμάτα έχεις κοπέλες νόστιμες κι όλες με μαύρα μάτια έχουν σγουρά μαύρα μαλλιά μάγουλα βελουδένια και δυό χειλάκια κόκκινα θαρρείς καί στάζουν αίμα Γι' αυτό και 'γω σκλαβώθηκα μέσα στήν Καλαμάτα για μια μικρούλα παχουλή ξανθή και μαυρομάτα Όταν με πρωτογνώρισε και μου 'δωσε το χέρι τα δυό της χείλη μού 'πανε πως θα με κάνει ταίρι Επίστεψα στά λόγια της τα 'βαλα στην καρδιά μου και τα φιλιά της τα 'κρυψα βαθειά στα σωθικά μου Μα όλα ήταν ψεύτικα τα λόγια τα φιλιά της μου 'δωσε πίσω την καρδιά και πήρε τη δικιά της
Δροσούλα (Μπλόκος):::Αθανασίου Θ.:::Τσιτσάνης Β.:::1953:::Μπλόκος πάλι μας έγινε προχτές, μεσ’ στου Σιδέρη τον παλιό τεκέ, το πρωί με τη δροσούλα απάνω στη γλυκιά μαστούρα, πολιτσιμάνοι μας τραβάνε και για τη στενή μας πάνε. Κυρ αστυνόμε, βάστα να σου ειπώ και του μιλάει ο μάγκας με καημό, το χασίσι κι αν φουμάρω, εγώ κανένα δεν πειράζω, είμαι μάγκας και αλάνης κι ήρθα στον τεκέ χαρμάνης. Αν θέλεις, έλα πάμε στο τεκέ, για να φουμάρουμ’ έναν αργιλέ, θα σ’ αρέσει η μαστούρα με μπουζούκι και φιγούρα, στο εξής θα μας γουστάρεις και μαζί μας θα φουμάρεις.
Δροσούλα (Στου Σιδέρη τον τεκέ) (Μπλόκος):::Βαμβακάρης Μ.:::Τσιτσάνης Β.:::1946:::Άνω κάτω χθες τα κάνανε, στου Σιδέρη τον παλιό τεκέ. Πρωί πρωί με τη δροσούλα, απάνω στη γλυκιά μαστούρα, Στήσανε καυγά δυο μάγκες, για να κάνουν ματσαράγκες. Τέκετζή μου βάστα να σου πω, σου μιλάει ο μάγκας με καημό, το χασίσι κι αν φουμάρω, εγώ κανένα δεν πειράζω, είμαι μάγκας και αλάνης, μπήκα στο τεκέ χαρμάνης. Μπήκα μόνος μέσα στο τεκέ, να φουμάρω έναν αργιλέ, να φουμάρω, να μπαφιάσω και τις πίκρες να ξεχάσω, μες στην τόση μου σκοτούρα, βρίσκω γλέντι στη μαστούρα.
Δυο αδελφούλες στο βουνό:::Ρούκουνας Κ.:::Δραγάτσης (Ογδοντάκης) Ι.:::1938:::Δυό αδελφούλες στο βουνό τα βότανα μαζεύουν [και τις αρρώστιες της καρδιάς μ' εκείνα τις γιατρεύουν] χ2 Να κι ένας νιός π' ανέβαινε βαριά βαλαντωμένος [ένα βοτάνι ζήτησε να γιάνει ο καημένος] χ2 Για πες μας φίλε να χαρείς τι βότανο γυρεύεις [πες μας αν ψεύτικα αγαπάς ή πες μας αν λατρεύεις] χ2 Δωσ' μου βοτάνι της καρδιάς γλυκιά μου μαυρομάτα [τον πόνο π' έχω στην καρδιά μ' ένα φιλί σταμάτα] χ2
Δυο γαμπρούς μου προξενεύουν:::Χρυσάφη Α.:::Καλδάρας Α.:::1953:::Δυο γαμπρούς μου προξενεύουν, ένα νέο κι έναν γέρο. Ποιον να πάρω ποιον ν' αφήσω, αχ μανούλα μου δεν ξέρω. Αχ μανούλα μου θα μπλέξω, απ' τους δυο ποιον να διαλέξω; Είναι άσχημος ο γέρος, έχει όμως παραδάκι. Όμορφος πολύ ο νέος μα ο δόλιος μπατιράκι. Αχ μανούλα μου θα μπλέξω, απ' τους δυο ποιον να διαλέξω; Το εσκέφτηκα το πράγμα ποιον να πάρω ποιον ν' αφήσω κι αποφάσισα στο τέλος και τους δυο να τους κρατήσω. Και τους δυο να τους κρατήσω να μην τους κακοκαρδίσω.
Δυο καρδιές πονεμένες:::Αμπατζή Ρ.:::Δραγάτσης (Ογδοντάκης) Ι.:::1934:::Δυο πονεμένες, αχ, καρδιές, μια μάνα τους χωρίζει, [γιατί ζητά πολλά λεφτά το γιο της να πλουτίσει.] x2 (Αχ! Κακούργα μάνα!) (φωνή Ρίτα Αμπατζή) Τον ζόρισε η άσπλαχνη, το έκανε για μένα, [τον έστειλε στην ξενιτιά, να είναι μακριά από μένα.] x2 Η φτώχεια είναι τα κάλλη μου, τα πλούτη η τιμή μου [και η αγάπη του, ποτέ, δε βγαίνει απ' την ψυχή μου.] x2 Μ 'ένα πουλάκι έρημο, του έστειλα χαμπάρι, [να μην ξεχνά τον όρκο του, που μου 'πε θα με πάρει.] x2
Δυο καρπούζια σε ένα χέρι:::Περπινιάδης Σ.:::Περπινιάδης Σ.:::1946:::Παστρικά δε μου ξηγέσαι και δυό φάτσες μου κρατάς κι’ενώ μ’άλλονε τραβιέσαι, λες εμένα αγαπάς. Κι’ενώ μ’άλλονε τραβιέσαι, λες εμένα αγαπάς, παστρικά δε μου ξηγέσαι και δυό φάτσες μου κρατάς. Νταβατζή θέλεις εμένα και τα πλούτη αλλού να βρεις, δυό καρπούζια σ’ένα χέρι, να κρατήσεις δεν μπορείς. Δυό καρπούζια σ’ένα χέρι, να κρατήσεις δεν μπορείς, νταβατζή θέλεις εμένα και τα πλούτη αλλού να βρεις. Μη θαρρείς πως είμαι χάπι, κάτι έχω μυριστεί, τη δουλειά που πας να φτιάξεις, σαν κοροίδο θα πιαστείς. Τη δουλειά που πας να φτιάξεις, σαν κοροίδο θα πιαστείς, μη θαρρείς πως είμαι χάπι, κάτι έχω μυριστεί.
Δυο μάγκες με βαρέσανε:::Περπινιάδης Σ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1934:::Μες στου Ψυρρή βρε μανούλα μου μου κάψαν την καρδούλα μου δυο μάγκες με τσακώσανε μες στο στενό με χώσανε μανούλα μου μες στο στενό με χώσανε Απάνω μου βρε μου πέσανε μάνα μου με βαρέσανε και τη ζωή παντοτινά αυτοί μου αφαιρέσανε μπαμπέσικα αυτοί μου αφαιρέσανε Με ρίξανε βρε μεσ’ στο στενό φωνάζω βρε ο καημένος μάνα μου έλα να με ειδείς που είμαι πληγωμένος μανούλα μου που είμαι πληγωμένος Με βάρεσαν βρε μες στην καρδιά ξέρω πως δε θα γιάνω μανούλα μου ήταν γραφτό στους δρόμους να πεθάνω αμάν-αμάν στους δρόμους να πεθάνω
Δυο μάγκες μες στη φυλακή:::Αμπατζή Ρ.:::Τζοβένος Κ.:::1934:::Δυό μάγκες μεσ’τη φυλακή τα βάλαν με τον διαφυντή, τον αέρα να του πάρουν κι ότι θέλουν για να κάνουν. Βαρά μαγκά το μπουζούκι κι άσε το μαστουρουλούκι, θέλω η πενιά να κλαίει και τα ντέρτια μου να λέει. Ώπα, γεια σας μάγκες. Κι απ’τα σίδερα σαν βγώ μάγκα θα σου ξηγηθώ, θε να ψήσω τη μικρούλα να στα κουβαλάει ούλα. Θα σου στείλω και μαυράκι μέσα απ’του Καραϊσκάκη, πρόσεξε μην την τσιμπήσουν και στη σήμανση την κλείσουν. Γεια σου Ρίτα. Θα σου στείλω στ’όνομα σου τέλια για τον μπαγλαμά σου, μην μιλάς και κάνε μόκο θα σου ξηγηθώ μπαγιόκο.
Δυο μάτια παιχνιδιάρικα:::Παγιουμτζής Σ.:::Κάνουλας Κ.:::1939:::Θα πάρω, θα πάρω πένα και χαρτί, να γράφω, να γράφω ένα χρόνο, τις πίκρες και τα βάσανα και της καρδιάς τον πόνο, τις πίκρες και τα βάσανα και της καρδιάς τον πόνο. Δυο μάτια, δυο μάτια παιχνιδιάρικα, περνούνε, περνούν στη γειτονιά μου, τι να σας πω μωρέ παιδιά μου κάψαν την καρδιά μου, τι να σας πω μωρέ παιδιά μου κάψαν την καρδιά μου. Απ’τον και, απ’τον καιρό που νοίκιασα, σπίτι στη γει, στη γειτονιά της με τρέλανε η πονηρή με τα καμώματά της, με τρέλανε η πονηρή με τα καμώματά της. Με τρέλανε η πονηρή με τα καμώματά της, με τρέλανε η πονηρή με τα καμώματά της.
Δυο μαύρα μάτια γνώρισα:::Παγιουμτζής Σ.:::Σέμσης Δ.:::1938:::Δυο μαύρα μάτια γνώρισα, τα είχα συμπαθήσει και μέσα στη καρδούλα μου, τα είχα ζωγραφίσει και μέσα στη καρδούλα μου, τα είχα ζωγραφίσει. Και μέρα νύχτα εγώ γι'αυτά, ο δόλιος ξενυχτούσα, μεσ'στις ταβέρνες έμπαινα κι αδιάκοπα μεθούσα, μεσ'στις ταβέρνες έμπαινα κι αδιάκοπα μεθούσα. Κι‘ εγώ για να ξεχάσω αυτά, πήγα σε μέρη άλλα, δυο άλλα μάτια γνώρισα, πιο μαύρα, πιο μεγάλα, δυο άλλα μάτια γνώρισα, πιο μαύρα, πιο μεγάλα.
Δυο μαύρα μάτια κλέφτικα:::Παπαϊωάννου Ι.:::Ασίκης Γ.:::1939:::[Δυό μαύρα μάτια κλέφτικα μου 'κλέψαν την καρδιά μου] χ2 [και τώρα μ' απαρνήθηκαν θα χάσω τα μυαλά μου.] χ2 αντίστροφα [Ο έρωτας είναι γλυκός μα ξέρει και σκλαβώνει] χ2 [κι αν δεν ταιριάζουν δυό καρδιές πικρά σε φαρμακώνει] χ2 αντίστροφα [Μέρα και νύχτα περπατώ στους δρόμους και γυρίζω] χ2 [μα πως επαρασύρθηκα ούτε κι εγώ γνώρίζω] χ2 αντίστροφα [Ζητώ να βρώ το γιατρικό να σβήσω τη φωτιά μου] χ2 [και να χαθεί η ζωγραφιά που έχω στην καρδιά μου] χ2 αντίστροφα Και να χαθεί η ζωγραφιά που έχω στην καρδιά μου. |
Δυο μεράκια στην καρδιά μου:::Αμπατζή Ρ.:::Σέμσης Δ.:::1939:::Είναι φίνα και μ’ αρέσει η μποέμικη ζωή, σαν μεθώ και κάνω κέφι, τότε σβήνουν οι καημοί. Τόσες πίκρες και σκοτούρες, τόσοι αναστεναγμοί, καρδιοχτύπια και τρεμούλες, όλα φεύγουν στη στιγμή. Στην καρδούλα μου μεράκια, είχα και στα σωθικά και με τρώγαν τα σαράκια, ώσπου φύγανε κι αυτά. Είναι φίνα και μ’ αρέσει η μποέμικη ζωή, σαν μεθώ και κάνω κέφι, τότε σβήνουν οι καημοί. |
Δυο μεράκια στην καρδιά μου:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1940:::Δυο μεράκια στην καρδιά μου έχω από καιρό {και αδίκως τυραννιέμαι, βάλσαμο να βρω} (2x) Δυο μεράκια στην καρδιά μου έχω από καιρό Μόνο δυο γλυκά φιλιά σου, πίστεψε, το αυτο {Φτάνουνε, σκληρή κοπέλα, για να γιατρευτώ} (2x) Μόνο δυο γλυκά φιλιά σου, πίστεψε, το αυτο Μα εσύ μια τσιγκούνα και βαστάς κλειστά {τα βελούδινα χειλάκια τα ζωγραφιστά} (2x) Μα εσύ μια τσιγκούνα και βαστάς κλειστά
Δυο μήνες είναι και καιρός:::Αμπατζή Ρ.:::Καρίπης Κ.:::1938:::Δυο μήνες είναι και καιρός, που ‘σαι ξεμυαλισμένη [και την καρδιά σου σ’ άλλονε, μικρή μου, έχεις δοσμένη.]x2 Kι eμένα πιά αγάπη μου, με ξέχασες και κλαίω [και όπου γυρίσω και σταθώ, τον πόνο μου θα λέω.]x2 Πες μου εγώ τι σου ’φταιξα και μ’ άφησες μονάχο, [τα βάσανά μου να κοιτώ ή τον καημό σου να ‘χω.]x2 Και ζήσαμε εγώ κι εσύ, πουλί μου, πέντε χρόνους [και τώρα με παράτησες, μέσα στους πέντε δρόμους.]x2
Δυο Πειραιώτες μια βραδυά:::Καλλέλη Ν.:::Σκαρβέλης Κ.:::1940:::Μου κλέψαν την αγάπη μου και την παρηγοριά μου [δυο Πειραιώτες μια βραδιά μέσα απ' την αγκαλιά μου.] x2 Τρέχω γυρίζω με καημό όποιον να ειδώ ρωτάω [αν ξέρουνε που βρίσκεται η κόρη π' αγαπάω.] x2 Μου είπανε μια μάγισσα να πάω να ρωτήσω [κι αυτή θα ξέρει να μου πει πού θα τη συναντήσω.] x2 Όσα χαρτιά κι αν μου 'ριξε δεν μπόρεσε η καημένη [να μου το πει που βρίσκεται η αγάπη μου κρυμμένη.] x2
Δυο σεβντάδες:::Εσκενάζυ Ρ.:::Τούντας Π.:::1933:::Ταβερνιάρη φέρε κι έχω γούστο για να πιω κρασί μια οκά απ’ το γλυκό το μούστο που ρουφάς και συ Θέλω ρετσίνα, φέρε κλαρίνα, φέρε σαντούρια και βιολιά Έχω μπελάδες, παλιούς νταλκάδες, πάλι θα πιάσω τα παλιά Αγαπώ μιαν Αρμενίτσα που τη λένε Βαρτανούζ {και ψοφώ για τη Μαρίτσα κι έτσι έχω δυο καημούς} (2x) Δυο καρασεβντάδες πάλι έχω και τρελάθηκα ν'αγαπώ δυο κούκλες, δεν αντέχω, μάνα μ’ χάθηκα Θέλω ρετσίνα, φέρε κλαρίνα, φέρε σαντούρια και βιολιά Έχω μπελάδες, παλιούς νταλκάδες, πάλι θα πιάσω τα παλιά Αγαπώ μιαν Αρμενίτσα που τη λένε Βαρτανούζ {και ψοφώ για τη Μαρίτσα κι έτσι έχω δυο καημούς} (2x) -Αχ, κακό πράγμα η αγάπη Ταβερνιάρη έλα, κάνε κρίση, να μου πεις και συ Πες μου, δυο φωτιές μπορεί να σβήσει το καλό κρασί Θέλω ρετσίνα, φέρε κλαρίνα, φέρε σαντούρια και βιολιά Έχω μπελάδες, παλιούς νταλκάδες, πάλι θα πιάσω τα παλιά Αγαπώ μιαν Αρμενίτσα που τη λένε Βαρτανούζ {και ψοφώ για τη Μαρίτσα κι έτσι έχω δυο καημούς} (2x) -Γειά σου Σαλονικιέ μου, γειά σου παιδάκι μου! -Ώπα!
Δυό φορές μ' έχεις γελάσει:::Πετράκη Κ.:::Χατζηχρήστος Α.:::1958:::Δυο φορές μου 'χεις γλυτώσει και σαν χέλι μου γλυστράς αλλά απόψε θα πληρώσεις όσα χάδια μου χρωστάς. Όπως μ' έχεις καταντήσει δεν ορίζω τα μυαλά μου αλλά απόψε θα μας χάσει η μαμά σου κι η μαμά μου. Δεν μπορείς εσύ πασά μου έτσι σώνει και καλά με το όχι και δε θέλω να μου παίρνεις τα μυαλά. Όπως μ' έχεις καταντήσει δεν ορίζω τα μυαλά μου αλλά απόψε θα μας χάσει η μαμά σου κι η μαμά μου. Μια κοπέλα σαν κι εμένα φτάνει να την τυραννάς να με φέρνεις στο ντουζένι κι ύστερα να μου το σκας. Όπως μ' έχεις καταντήσει δεν ορίζω τα μυαλά μου αλλά απόψε θα μας χάσει η μαμά σου κι η μαμά μου.
Δυο χρόνια μακρυά μου:::Κοντόπουλος Κ.:::Μοντανάρης Ι.:::1931:::Δυο χρόνια είν’ τώρα που είσαι μακριά μου μικρούλα, γλυκιά καστανή [και κλαίει η καρδιά μου για σε και πονεί δυο χρόνια που είν’ ορφανή] 2χ Αχ έλα μη θέλεις να ‘σαι πια μακριά μου, αχ έλα να πάψουν πλέον τα δάκρυά μου μα έλα γιατί τα χρόνια γοργά διαβαίνουν και δεν γυρνούν κι αφήνουνε στις καρδιές μας τη θλίψη και πονούν Του κάκου δακρύζουν τα δόλια μου μάτια εσύ ‘σαι μακριά από εμέ [του κάκου πονώ και στενάζω ο φτωχός εσύ ‘σαι μακριά μου οϊμέ] 2χ Αχ έλα μη θέλεις να ‘σαι πια μακριά μου, αχ έλα να πάψουν πλέον τα δάκρυά μου μα έλα γιατί τα χρόνια γοργά διαβαίνουν και δεν γυρνούν κι αφήνουνε στις καρδιές μας τη θλίψη και πονούν.
Δυό χρόνια με κολάκευες:::Σταυροπούλου Ν.:::Σκαρβέλης Κ.:::1940:::Δίχως αιτία άρχισες παράπονα και κάνεις [την πονεμένη μου καρδιά δεν θέλεις να τη γειάνεις] x2 Με άλλη ξελογιάστηκες με άλλη θες να ζήσεις [και λίγη αν μ’ άφησες ζωή κι αυτή θα μου τη σβήσεις] x2 Δυο χρόνια με κολάκευες κι όλο με ξεγελούσες [πως θα με πάρεις μου ’λεγες και με γλυκοφιλούσες] x2
Δυο χρόνια σ αγαπώ:::Περδικόπουλος Δ.:::Τσιτσάνης Β.:::1938:::Δυο χρόνια τώρα σ' αγαπώ κι είμαι πιστός σε σένα [μα σύ πια άλλον αγαπάς, θέλεις να 'χεις κι εμένα,]x2 δυο χρόνια τώρα σ' αγαπώ κι είμαι πιστός σε σένα. Κοιμούμαι, το πρωί ξυπνώ και δε θυμάμαι άλλη [με πιάνει πόνος στην καρδιά και στο κεφάλι ζάλη,]x2 κοιμούμαι, το πρωί ξυπνώ και δε θυμάμαι άλλη. Το λέω μέσ' στη γειτονιά ότι σε αγαπάω [με τ' όνόμα σου πάντοτε κοιμούμαι και ξυπνάω,]x2 το λέω μέσ' στη γειτονιά ότι σε αγαπάω. Αφού ήτανε της τύχης μου εσένα ν' αγαπήσω [θα κάνω πια υπομονή για να σε αποχτήσω,]x2 αφού ήτανε της τύχης μου εσένα ν' αγαπήσω.
Δώδεκα η ώρα (Θα 'ρθω βρε Μαριώ):::Παγιουμτζής Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1939:::Δώδεκα η ώρα θα 'ρθω βρε Μαριώ, στο παράθυρό σου κάτι να σου ειπώ. Στο παράθυρό σου κάτι να σου ειπώ, δώδεκα η ώρα θα 'ρθω βρε Μαριώ. Αν σε καταλάβει, Μαριώ, η μάνα σου, πες της πως πονούνε τα φυλλοκάρδια σου. Πες της πως πονούνε τα φυλλοκάρδια σου, αν σε καταλάβει Μαριώ η μάνα σου. Πες της για να πάει να φέρει το γιατρό, ώσπου να τον φέρει έχουμε καιρό. Ώσπου να τον φέρει έχουμε καιρό, πες της για να πάει να φέρει το γιατρό. Η βάρκα μας προσμένει στην ακρογιαλιά, να φύγουμε Μαριώ μου μακριά στην ξενητιά. Να φύγουμε Μαριώ μου μακριά στην ξενητιά, η βάρκα μας προσμένει στην ακρογιαλιά. Στο παράθυρό σου κάτι να σου ειπώ, δώδεκα η ώρα θα 'ρθω βρε Μαριώ. |
Δώδεκα και πέντε:::Καζαντζίδης Σ.:::Χιώτης Μ.:::1957:::Δώδεκα και πέντε κι από την αγωνία, η καρδιά μου τώρα χτυπάει και πονεί, [και την έχω στήσει μια ώρα στη γωνία, δώδεκα και πέντε κι ακόμα να φανεί.] δις Τι να έχει γίνει και πού να έχει πάει, άργησε απόψε,αχ άργησε πολύ, [δώδεκα και πέντε και η καρδιά χτυπάει, δίψασαν τα χείλη για ένα της φιλί.] δις Δώδεκα και πέντε και πάω να κρεπάρω, κι από το κακό μου θα σκάσω, δεν μπορώ, άραγε πού να`ναι να πάω να την πάρω, δώδεκα και πέντε κι ακόμα καρτερώ.
Δώδεκα παρά τέταρτο:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1951:::Δώδεκα πάρα τέταρτο, χωρίσαμε ένα βράδυ [και ήρθε και μ’ αγκάλιασε ο πόνος στο σκοτάδι] δις Πήρα το δρόμο μόνος μου, που έπαιρνα μαζί σου [και δάκρυα μου έφερνε, στα μάτια η θύμησή σου] δις Δώδεκα πάρα τέταρτο, σαν δείχνει το ρολόι [σαν το σαράκι ο καημός, τα σωθικά μου τρώει] δις
Δώδεκα χρονώ κορίτσι:::Αμπατζή Ρ.:::Γαβαλάς Σ.:::1934:::Άϊντε δώδεκα χρονών κορίτσι, άϊντε χήρα πάει στη μάνα του, άϊντε τα στεφάνια στην ποδιά του κι έκλαιγε τον άντρα του. Σώπα, κόρη μου, μην κλαίγεις και ξαναπαντρεύεσαι, άϊντε και τα μαύρα θα πετάξεις κι έτσι ελευθερώνεσαι. Άϊντε μη μου λες, καημένη μάνα, άϊντε για να ξαναπαντρευτώ, άϊντε σαν τον πρώτο μου, τον άντρα, δεν θα τονε ξαναβρώ. Εγώ τα μαύρα δεν τα βγάζω, θα κλειστώ σ’ ένα κελί, άϊντε πες κι εσύ καημένη μάνα, αχ, πως δεν έκανες παιδί. Άϊντε δώδεκα χρονών κορίτσι, άϊντε χήρα πάει στη μάνα του, άϊντε τα στεφάνια στην ποδιά του κι έκλαιγε τον άντρα του.
Δώδεκα χρονώ κορίτσι:::Εσκενάζυ Ρ.:::Γαβαλάς Σ.:::1933:::Άϊντε δώδεκα χρονών κορίτσι, άϊντε χήρα πάει στη μάνα του, άϊντε τα στεφάνια στην ποδιά του κι έκλαιγε τον άντρα του. Σώπα, κόρη μου, μην κλαίγεις και ξαναπαντρεύεσαι, άϊντε και τα μαύρα θα πετάξεις κι έτσι ελευθερώνεσαι. Άϊντε μη μου λες, καημένη μάνα, άϊντε για να ξαναπαντρευτώ, άϊντε σαν τον πρώτο μου, τον άντρα, δεν θα τονε ξαναβρώ. Εγώ τα μαύρα δεν τα βγάζω, θα κλειστώ σ’ ένα κελί, άϊντε πες κι εσύ καημένη μάνα, αχ, πως δεν έκανες παιδί. Άϊντε δώδεκα χρονών κορίτσι, άϊντε χήρα πάει στη μάνα του, άϊντε τα στεφάνια στην ποδιά του κι έκλαιγε τον άντρα του.
Δως μου δέκα τάλαρα:::Κυριακός Π.:::Δημητριάδης Τ.:::1931:::Πέτρος Κυριακός: Αχ, σήμερα η μέρα μου πήγε χαμένη. Να μη βρω καμιά μισότρελη να της φάω τη γαζέτα; Κατά φωνή. Αδερφάκι, αν δεν βαρέσεις κλάξον θα γίνει σύγκρουση. Νίτσα Λαζαρίδου: Κύριε, κύριε! Έχασα την τσάντα μου. Μήπως θέλετε να ψάξουμε μαζί να τη βρούμε; ΠΚ: Δεν βαριέσαι, ψάχνω και μόνος μου. Μα για βάστα, αφού την βαστάς στο χέρι. ΝΛ: Τι αφηρημένη που είμαι…! ΠΚ: Ώχου, μου φαίνεται πως θα την κάνω ψώνιο την αφηρημένη. ΝΛ: Ξέρεις πως μ’αρέσεις; ΠΚ: Μωρέ δεν σου τα ‘λεγα ‘γώ; Ώχου, πάλι θα ρίξω τη ζαριά μου. ΝΛ: Αχ, μου φαίνεται πως αρχίζω να σ’αγαπώ. ΠΚ: Αχ κι εγώ σ’αγαπώ, αλλά: Αφού μου λες πως μ’αγαπάς κι έχεις για ‘με καμάρι, δώσε μου δέκα τάλαρα, ωωωχ, να πάω να παίξω ζάρι. Αχ, Παναγιά μου τι τρομάρες βοήθα με να ‘ρθούνε εξάρες, [τη γαζέτα να τους πάρω και χασίς να την φουμάρω.]x2 Αχ, Παναγίτσα μου, αν είχε Ακρόπολη η Αμερική, θα ‘μενα εκεί πέρα. [Τη γαζέτα να τους πάρω και χασίς να την φουμάρω.]x2 Ή πλέρωσε μου τα φιλιά να πάψω το γινάτι, ή δως μου την καρδούλα σου, ωωωχ, ρε σπλάχνο αμανάτι. Αχ, Παναγιά μου τι τρομάρες βοήθα με να ‘ρθούνε εξάρες, [τη γαζέτα να τους πάρω με χασίς να την φουμάρω.]x2 Ώχου, Παναγίτσα μου! [Τη γαζέτα να τους πάρω και χασίς να την φουμάρω.]x2 Ώπα! Ου! Γειά σου!
Δως μου ένα φιλάκι:::Εσκενάζυ Ρ.:::Χρυσαφάκης Μ.:::1934:::Δως μου ένα φιλάκι Ερηνάκι μου με το γλυκό σου στοματάκι, μπιζουδάκι μου γιατί με βασανίζεις δε θα σε ιδεί κανείς μην θέλεις με τα με να παίζεις και με τυραννείς. [Δως μου το φιλάκι θέλω ναν’ καυτό έλα Ερηνάκι, έλα δε βαστώ] 2χ Τα σκέρτσα τα τρελά σου μ’ ανάψανε φωτιά μα η σκληρά αυτή καρδιά σου δεν λυπάται πια έλα να μου το δώσεις αυτό που σου ζητώ στην αγκαλιά μου αχ να πέσεις για να γιατρευτώ. [Δως μου το φιλάκι θέλω ναν’ καυτό έλα Ερηνάκι, έλα δε βαστώ] 2χ Δως μου ένα φιλάκι Ερηνάκι μου με το γλυκό σου στοματάκι, μπιζουδάκι μου γιατί με βασανίζεις δε θα σε ιδεί κανείς μην θέλεις με τα με να παίζεις και με τυραννείς. [Δως μου το φιλάκι θέλω ναν’ καυτό έλα Ερηνάκι, έλα δε βαστώ] 2χ Αχ Ερηνάκι μου !
Δως μου μια ελπίδα (Νυχτοπούλι):::Χατζηχρήστος Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1943:::Nυχτοπούλι - Χατζηχρήστος-Κωνσταντινίδης Μουσική/στίχοι: Χατζηχρήστος / χασάπικο 1940 Λίγη αγάπη σου ζητώ μικρό μου έλα μην αργείς δως μου πια μιαν ελπίδα μαζί μου πως θα 'ρθεις δως μου πια μιαν ελπίδα μαζί μου πως θα 'ρθεις Για σένα νυχτοπούλι έχω γίνει κι όλο ξαγρυπνώ μα εσύ πάντα μ' αφήνεις ] μονάχο να πονώ ]χ2 Είναι κρίμα να χαθώ για σένα μια και σ' αγαπώ μια κι έχω 'γω για σένα ] τον πιο καλό σκοπό ]χ2
Δως μου την καρδιά μου πίσω:::Κλειδωνιάρης Α.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1955:::Δεν έρχομαι στην πόρτα σου, τίποτα να ζητήσω, μόν’ την καρδιά που μου ‘κλεψες, ήρθα να πάρω πίσω. Δως μου την καρδιά μου ψέυτρα, πονηρή και καρδιοκλέφτρα. Χίλια κομάτια δως μου τη, ας είναι δεν πειράζει, τέτοια καρδιά πονετική σε σένα δεν ταιριάζει. Δως μου την καρδιά μου ψέυτρα, πονηρή και καρδιοκλέφτρα. Σου πρέπει εσένανε καρδιά, να ‘ναι σκληρή σαν πέτρα, είσαι γυναίκα άπονη και στην αγάπη ψεύτρα. Δως μου την καρδιά μου ψέυτρα, πονηρή και καρδιοκλέφτρα. |
Δως μου το, δως μου το:::Μπέλλου Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1948:::Μου χρωστάς ένα φιλί να μου το δώσεις, δως μου το, μικρό, πριν ξεχαστεί, [μην αποφεύγεις, θα στο πάρω με το ζόρι γιατί δεν χάνω βερεσέ, σου τό' χω πει.] χ2 [Δως μου το, δως μου το γιατί είσαι θυμωμένη; Δως μου το, δως μου το, η κακία μένει.] χ2 Στα χρέη σου να είσαι πάντα εντάξει, μην τ' αρνιέσαι αφού μου το χρωστάς, [άσε τα κόλπα, δε με νοιάζει κι αν θυμώσεις και μη ζητάς ένα φιλάκι να μου φας.] χ2 [Δως μου το, δως μου το γιατί είσαι θυμωμένη; Δως μου το, δως μου το, η κακία μένει.] χ2
Δως μου Χάρε διορία (Η πατρίδα):::Λύδια Γ.:::Χιώτης Μ.:::1955:::Δως μου χάρε διορία, λίγες μέρες για να ζήσω στην πατρίδα μου να πάω, το κορμάκι μου ν' αφήσω. Αχ ξενητιά, εδώ πεθαίνεις και καμπάνες δε χτυπάνε αχ ξενητιά, εδώ πεθαίνεις και δε σε μοιρολογάνε. Της μανούλας μου το χέρι, θέλω πρώτα να φιλήσω και στο πατρικό μου σπίτι, τα ματάκια μου να κλείσω. Αχ ξενητιά, εδώ πεθαίνεις και καμπάνες δε χτυπάνε αχ ξενητιά, εδώ πεθαίνεις και δε σε μοιρολογάνε. Δως μου χάρε διορία, για να ζήσω λίγο ακόμα για να πάω να πεθάνω στης πατρίδας μου το χώμα. Αχ ξενητιά, εδώ πεθαίνεις και καμπάνες δε χτυπάνε αχ ξενητιά, εδώ πεθαίνεις και δε σε μοιρολογάνε.
Δώσ' μου φωτιά ν' ανάψω:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Χρυσίνης Σ.:::1947:::Πόσες ατέλειωτες βραδιές στο σπίτι σου από κάτω, καθόμαστε καπνίζοντας τσιγάρο μυρωδάτο, καθόμαστε καπνίζοντας τσιγάρο μυρωδάτο, πόσες ατέλειωτες βραδιές στο σπίτι σου από κάτω. Πόσες φορές μου το ‘σβηνες με τα τρελά φιλιά σου και ζαλισμένος γύρευα ν’ ανάψω απ’ τη φωτιά σου και ζαλισμένος γύρευα ν’ ανάψω απ’ τη φωτιά σου πόσες φορές μου το ‘σβηνες με τα τρελά φιλιά σου. Και τώρα αυτά τα ξέχασες το ξέρω δεν πειράζει και για τσιγάρο και φωτιά καθόλου δε σε νοιάζει και για τσιγάρο και φωτιά καθόλου δε σε νοιάζει και τώρα αυτά τα ξέχασες το ξέρω δεν πειράζει. Μα ‘γω σε συλλογίζομαι και μου ‘ρχεται να κλάψω και όσο ζω θα σου ζητώ, δωσ’ μου φωτιά, ν’ ανάψω και όσο ζω θα σου ζητώ, δωσ’ μου φωτιά, ν’ ανάψω μα ‘γω σε συλλογίζομαι και μου ‘ρχεται να κλάψω.
Δώστο το μαντήλι:::Ευγενικός Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1953:::Στου χωριού το πανηγύρι το χορό η Φρόσω σύρει κι ένας νέος που κοιτάζει το μαντήλι της αρπάζει. [Να, να, να το, να το να το, να το, το μαντήλι] x2 [δωσ' το, δωσ' το, δωσ' το Φρόσω και το δείλι θα στο δώσω.] x2 Και η Φρόσω με καμάρι απαντά στο παλικάρι κράτησέ το, το μαντήλι και καρτέρα με το δείλι. [Να, να, να το, να το να το, να το, το μαντήλι] x2 [δωσ' το, δωσ' το, δωσ' το Φρόσω και το δείλι θα στο δώσω.] x2 Κι όταν έφτασε το βράδυ Φρόσω με το χτυποκάρδι το λεβέντη ανταμώνει και τα χάδια της του δώνει. [Να, να, να το, να το να το, να το, το μαντήλι] x2 [δωσ' το, δωσ' το, δωσ' το Φρόσω και το δείλι θα στο δώσω.] x2
Ε ρε ντουνιά προδότη:::Ρούκουνας Κ.:::Τούντας Π.:::1934:::Το τραγούδι «Ε ρε ντουνιά προδότη» του συνθέτη Παναγιώτη Τούντα είναι γνωστό από τις παρακάτω ηχογραφήσεις: Με τον Κώστα Ρούκουνα[επεξεργασία] Στην ταβέρνα το βράδυ ένας νιός τραγουδάει και κλαίει ο φτωχός, στο ποτήρι του στάλα δεν αφήνει, αχ, τι μεράκι να έχει κι όλο πίνει. Ο παλιόκοσμος όλος τον γελά, τον πειράζουν μα ΄κείνος δε μίλα και θλιμένος λέει στον ταβερνιάρη, αχ, πιάσ’ ακόμα μίξη απ' το γιοματάρι. Μα ένα βράδυ που θύμωσε ο νιός, το ποτήρι του σπάζει σαν τρελός και φωνάζει, ε ρε ντουνιά προδότη, αχ, δε λυπάσαι την όμορφη τη νιότη. Γιατί πίνω και κλαίγω και γελώ, με νομίζουνε όλοι για τρελό, μα κανείς δε ρωτά το γιατί πίνω, αχ, στη φτωχή μου καρδιά τι πίκρες δίνω. Στο χωριό μου παντρεύτηκα κι εγώ, μα δεν πρόφτασα γυναίκα να χαρώ, οι εχθροί μου με βάλανε στα λόγια και μια νύχτα τη σκότωσα τη δόλια. Τίποτ’ άλλο δεν έχω να σας ‘πω, αυτό είναι το μαύρο μυστικό και γυρεύω τα μάτια μου πριν κλείσω, με κρασάκι τη φλόγα μου να σβήσω. Με τον Στελλάκη Περπινιάδη[επεξεργασία] Πρότυπο:Μη διαθέσιμη ηχογράφηση
Εάν δεν ήσουν φθισικιά:::Κηρομύτης Σ.:::Κηρομύτης Σ.:::1937:::Εάν δεν ήσουν φθισικιά αμάν, αμάν μικρή ξανθομαλλούσα εγώ δεν θα 'μουν δυστυχής αμάν, αμάν και ευτυχής θα ζούσα Μη κλαις αγάπη μου χρυσή αμάν, αμάν τι θέλεις να σου κάνω ήταν της τύχης μου γραπτό αμάν, αμάν για σένα να πεθάνω (γειά Κερομύτη ασίκη) Για δες πως εκατήντησα αμάν, αμάν στους δρόμους να γυρίζω να σκέφτουμαι καθημερνώς αμάν, αμάν και πάντα να δακρύζω Μια χάρη μόνο σου ζητώ αμάν, αμάν μετά το θάνατο μου να έρχεσαι καμία φορά αμάν, αμάν στον τάφο τον δικό μου (γειά σου Τασία)
Εβίβα ρεμπέτες:::Κυριαζής Ι.:::Καλδάρας Α.:::1947:::Πως μ' αρέσει το πιοτό, μ' αρέσει και το πίνω να ξεχνώ, με σαμπάνιες και μαρκό, τον κάθε πόνο σβήνω, σβήνω και ξεχνώ. Εβίβα ρεμπέτες, εβίβα παιδιά, μες τη ρεμπέτικη τούτη βραδιά, παίξε μπουζούκι μου κι όχι πολλά, λίγα χρόνια και καλά! Στης ταβέρνας τη γωνιά, αράζω κάθε βράδυ μοναχός, με μπουζουκομπαγλαμά, ξεχνάω κάθε ντέρτι, ντέρτι ο φτωχός. Εβίβα ρεμπέτες, εβίβα παιδιά, μες τη ρεμπέτικη τούτη βραδιά, παίξε μπουζούκι μου κι όχι πολλά, λίγα χρόνια και καλά! Δεν το κρύβω ούτε στιγμή, μ' αρέσει και το πίνω σαν μπεκρής, δε μου καίγεται καρφί κι αν δε ρουφήξω χείλια, χείλια μιας μικρής. Εβίβα ρεμπέτες, εβίβα παιδιά, μες τη ρεμπέτικη τούτη βραδιά, παίξε μπουζούκι μου κι όχι πολλά, λίγα χρόνια και καλά!
Εγώ για σένα ξενυχτώ:::Κατσαρός Γ.:::Σέμσης Δ.:::1938:::Εγώ για σένα ξενυχτώ στην πόρτα σου απέξω μα δε με καταδέχεσαι μαζί σου να τα μπλέξω Τα μαύρα τα μαλλάκια σου καθημερνώς τα φτιάχνεις και σαν αριστοκράτισα κάθεσαι και ποζάρεις Στα χέρια σου δυο ψεύτικα έβαλες δαχτυλίδια και είσαι όλο πείσματα ναζάκια και παιχνίδια Μες στα μαχαίρια θα μπλεχτώ το αίμα μου θα χύσω για σένα βρε Μαρίκα(μικρούλα) μου για να σε αποχτήσω
Εγώ είμαι για σένα:::Νίνου Μ.:::Καλδάρας Α.:::1950:::Γιατί μικρό μου μελαγχολείς, γιατί να τα 'χεις χαμένα, [εσύ μονάχα να μ' αγαπάς κι εγώ είμαι για σένα!] x2 Μπορεί να είσαι λίγο φτωχή, μα είσαι διαμάντι για μένα, [εσύ χατήρι μη μου χαλάς κι εγώ είμαι για σένα!] x2 Μαζί μου να' σαι προσεκτική, και μη φοβάσαι κανένα, [πάντα κυρία να περπατάς, κι εγώ είμαι για σένα!] x2
Εγώ είμαι εκείνο το παιδί:::Γαβαλάς Π.:::Καλδάρας Α.:::1955:::Απόψε πάω να τα πιω με πρόγραμμα και με σκοπό να τιμωρήσω αυθορί αυτόν που σε στενοχωρεί Εσύ όσο εγώ θα ζω θα περπατάς κοντά μου και όσοι θεν ας έρθουνε να μετρηθούν μπροστά μου Εγώ είμαι εκείνο το παιδί που δεν σηκώνω προσβολή Και όποιος μπροστά σου θα βρεθεί με μαύρα πες του να ντυθεί Εσύ όσο εγώ θα ζω θα περπατάς κοντά μου και όσοι θεν ας έρθουνε να μετρηθούν μπροστά μου Μα και από σένα απαιτώ όταν σου πούνε το και το Να ρθεις αμέσως να με βρεις και τα πιο κάτω θα τα δεις Εσύ όσο εγω θα ζω θα περπατάς κοντά μου και όσοι θεν ας έρθουνε να μετρηθούν μπροστά μου
Εγώ είμαι ενός ψαρά παιδί:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1929:::[Εγώ είμαι ενός ψαρά παιδί, μαυροματούσα και ξανθή.] χ2 [Και βγήκα να ψαρέψω, μαύρα μάτια να διαλέξω.] χ2 -Ωωωωχ! Να πεθάνουν οι χήρες όλες! (φωνή Νταλγκά) [Και ρίχνω τη βολτίτσα μου, καημό που' χει η καρδίτσα μου.] χ2 Και πιάνω ένα λαβράκι και στην τύχη μου χοντρουλάκι. Και πιάνω ένα ψαράκι και στην τύχη μου λαβράκι. -Έρε κλέφτη ντουνιά, άσπλαχνε! Μ' έφαγες! (φωνή Νταλγκά) [Και σχίζω την κοιλίτσα του, καημό που' χει η καρδίτσα του.] χ2 [Και βγήκαν τρεις κοπέλες και οι τρεις αρματωμένες.] χ2 [Η μια ήταν απ' το Γαλατά, βάστα το νου σου δυνατά.] χ2 [Και η άλλη απ' το Νιχώρι, που την αγαπούσαν όλοι]. χ2 -Πω, πω, πω, πω, πω, πω, πω, πω, πωωωω! (φωνή Νταλγκά) -Γεια σου, Νταλγκά! (αντρική φωνή, πιθανότατα του Σκαρβέλη) -Γεια σου, Παστουρμά!
Εγώ είμαι η Λέλα:::Εσκενάζυ Ρ.:::Τούντας Π.:::1933:::Εγώ είμαι η Λέλα απ' την Καστέλα και μόλις είμαι τώρα είκοσι χρονών, είμαι μανίτσα γλυκιά κουκλίτσα και ξετρελαίνω τον ντουνιά όπου περνώ, έτσι μου λένε πολλοί και κλαίνε, μα εγώ, αλανιάρη μου, για σένανε πονώ. Σύ μου πήρες την καρδιά μου και δεν το κρύβω, αγόρι μου γλυκό, αχ, τί θα γίνω, θα πεθάνω, συμφορά μου, που δεν μπορώ, ούτε μιαν ώρα αν δε σε δώ, η τσαχπινιά σου μ' έχεις ξετρελάνει, θέλω μαζί σου για πάντα πια να 'ρθω, στην αγκαλιά σου, βρε μαγκίτη μου κι αλάνη, στην αγκαλιά σου τη γλυκιά να κοιμηθώ. Εγώ είμαι η Λέλα απ' την Καστέλα, χωρίς να θέλω, τώρα μπλέχτηκα κι εγώ, αχ, τί θα γίνω, φαρμάκια πίνω και δεν αντέχω στο σεβντά σου τον τρελό, μή με παιδεύεις αφού το ξέρεις, βρε αλανιάρη μου, για σένανε πονώ. Σύ μου πήρες την καρδιά μου και δεν το κρύβω, αγόρι μου γλυκό, αχ, τί θα γίνω, θα πεθάνω, συμφορά μου, που δεν μπορώ, ούτε μιαν ώρα αν δε σε δώ, η τσαχπινιά σου μ' έχεις ξετρελάνει, θέλω μαζί σου για πάντα πια να 'ρθω, στην αγκαλιά σου, βρε μαγκίτη μου κι αλάνη, στην αγκαλιά σου τη γλυκιά να κοιμηθώ.
Εγώ είμαι η μπολσεβίκα:::Εσκενάζυ Ρ.:::Τούντας Π.:::1934:::Έλα βρε μπολσεβίκα μου κέρνα μας κέρνα μας, φωνάζουν τα μαγκάκια έλα να κερνάς να καλοπερνάς με τ’ άσπρα σου χεράκια έλα να κερνάς να καλοπερνάς Αααα, αααααα, εγώ είμαι η μπολσεβίκα με τ’αλάνια θα γλεντώ ρετσίνα θα ρουφάω γλυκά θα τραγουδάω, μεγαλεία δε ψηφάω και τους μάγκες θ’αγαπώ. X2 Έλα βρε μπολσεβίκα μου κέρνα μας κέρνα μας, τραγούδα και λιγάκι και σαν τραγουδάς θα καλοπερνάς, ν’ ανάψει το μεράκι και σαν τραγουδάς θα καλοπερνάς. Αααα, αααααα, εγώ είμαι η μπολσεβίκα με τ’αλάνια θα γλεντώ ρετσίνα θα ρουφάω γλυκά θα τραγουδάω, μεγαλεία δε ψηφάω και τους μάγκες θ’αγαπώ. X2 -Γεια σου μπολσεβίκα μου γεια σου!
Εγώ είμαι το μπεγλέρι σου:::Μπιθικώτσης Γ.:::Τσιτσάνης Β.:::1956:::Μ’ άλλον τα ‘χες και μου πούλαγες αισθήματα, σκανταλιάρικο κουκλί, μ’ έβλεπες σαν είχες καραβοτσακίσματα και ταρίφα μου ‘κοβες διπλή. Εγώ είμαι το μπεγλέρι σου [και άλλος είν’ ο ντερμπεντέρης σου] x2 εγώ είμαι το μπεγλέρι σου. Εγώ πληρώνω κι άλλος πίνει, βρε κουκλί μου τι θα γίνει, αχ, μέχρι πότε θα με τυραννάς. Το ‘μαθα πως είχες χθες τρεξίματα, σκανταλιάρικο κουκλί, και μαζί μου αρχίζεις τα μυθιστορήματα το γνωστό σου το διπλό βιολί. Εγώ είμαι το μπεγλέρι σου [και άλλος είν’ ο ντερμπεντέρης σου] x2 εγώ είμαι το μπεγλέρι σου. Εγώ πληρώνω κι άλλος πίνει, βρε κουκλί μου τι θα γίνει, αχ, μέχρι πότε θα με τυραννάς. Εγώ είμαι το μπεγλέρι σου [και άλλος είν’ ο ντερμπεντέρης σου] εγώ είμαι το μπεγλέρι σου. Εγώ πληρώνω κι άλλος πίνει, βρε κουκλί μου τι θα γίνει, αχ, μέχρι πότε θα με τυραννάς.
Εγώ θα σε γλυτώσω (Εγώ κακός δεν ήμουνα):::Καζαντζίδης Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1953:::Εγώ κακός δεν ήμουνα σε όλα μου τα χρόνια, κι αν μαχαιριές μου έδωσες σε βλέπω με συμπόνια. Και τώρα που σε δέρνουνε οι μπόρες στη ζωή, εγώ θα σε γλιτώσω απ' την καταστροφή. Υπήρξα πάντα φίλος σου και πάντα σ' αγαπούσα, και στον κακό τον δρόμο σου σε παρακολουθούσα. Και τώρα που σε δέρνουνε οι μπόρες στη ζωή, εγώ θα σε γλιτώσω απ' την καταστροφή. Σε γέλασαν οι φίλοι σου, δεν ζεις μες στα στολίδια, κι αν έσβησε η νιότη σου, για μένα είσαι ίδια. Και τώρα που σε δέρνουνε οι μπόρες στη ζωή, εγώ θα σε γλιτώσω απ' την καταστροφή.
Εγώ θα τα πληρώσω:::Χιώτης Μ.:::Χιώτης Μ.:::1956:::Κορίτσι μου για σένανε απόψε θα σουρώσω σήκω και σπάστα και γκρέμιστα εγώ θα τα πληρώσω Αγόρι μου το κέφι σου δε θα σου το χαλάσω [εγώ για το χατίρι σου απόψε θα τα σπάσω] 2χ Τα τάλιρα υπάρχουνε τις τρέλες σου να κάνεις σήκω μικρή μου και χόρεψε τον κόσμο να τρελάνεις Αφού μου κάνεις πάντοτε ότι κι αν σου γυρέψω κι εγώ για το χατίρι σου απόψε θα χορέψω κι εγώ για το χατίρι σου θα πιώ και θα χορέψω Αγόρι μου το κέφι σου δε θα σου το χαλάσω [εγώ για το χατίρι σου απόψε θα τα σπάσω] 2χ
Εγώ θα τα πληρώσω:::Γαβαλάς Π.:::Χιώτης Μ.:::1958:::Κορίτσι μου για σένανε απόψε θα σουρώσω σήκω και σπάστα και γκρέμιστα εγώ θα τα πληρώσω Αγόρι μου το κέφι σου δε θα σου το χαλάσω [εγώ για το χατίρι σου απόψε θα τα σπάσω] 2χ Τα τάλιρα υπάρχουνε τις τρέλες σου να κάνεις σήκω μικρή μου και χόρεψε τον κόσμο να τρελάνεις Αφού μου κάνεις πάντοτε ότι κι αν σου γυρέψω [εγώ για το χατίρι σου θα πιώ και θα χορέψω] 2χ
Εγώ θα φύγω μακρυά σου:::Νίνου Μ.:::Χιώτης Μ.:::1953:::Πες μου αν με βαρέθηκες κι αν σου 'χω γίνει βάρος, θέλω λοιπόν να μου το πεις, χωρίς καθόλου να ντραπείς, με όλο σου το θάρρος, Κι αν δε με θέλεις, να 'μαι κοντά σου εγώ θα φύγω, θα φύγω μακριά σου. Πες μου αν άλλον αγαπάς και θέλεις να μ' αφήσεις, δεν θα στο παραπονεθώ, δικαίωμά σου είν' αυτό, με όποιον θες να ζήσεις Κι αν δε με θέλεις να 'μαι κοντά σου, εγώ θα φύγω, θα φύγω μακριά σου. Μπορεί να στεναχωρηθώ, που σ' έχω συνηθίσει, μα σου το λέω καθαρά, πως όλα είναι τυχερά, μέσα σ' αυτή τη ζήση, κι αν δε με θέλεις να 'μαι κοντά σου, εγώ θα φύγω, θα φύγω μακριά σου.
Εγώ θα φύγω μακρυά σου:::Μπίνης Τ.:::Χιώτης Μ.:::1954:::Πες μου αν με βαρέθηκες κι αν σου 'χω γίνει βάρος, θέλω λοιπόν να μου το πεις, χωρίς καθόλου να ντραπείς, με όλο σου το θάρρος, κι αν δε με θέλεις, να 'μαι κοντά σου εγώ θα φύγω, θα φύγω μακριά σου. Αν θες με άλλον να μπλεχτείς και μένα να μ' αφήσεις, δεν θα στο παραπονεθώ, δικαίωμά σου είν' αυτό, με όποιον θες να ζήσεις, κι αν δε με θέλεις να 'μαι κοντά σου, εγώ θα φύγω, θα φύγω μακριά σου. Μπορεί να στεναχωρηθώ, που σ' έχω συνηθίσει, μα σου το λέω καθαρά, πως είναι όλα τυχερά, μέσα σ' αυτή τη ζήση, κι αν δε με θέλεις να 'μαι κοντά σου, εγώ θα φύγω, θα φύγω μακριά σου.
Εγώ θέλω πριγκηπέσσα:::Περπινιάδης Σ.:::Τούντας Π.:::1936:::Τραγ.: Στελλάκης Περπινιάδης Στην Ελλάδα δε μπορώ, μια γυναίκα για να βρώ, έχει όμορφες πολλές, μα είναι, μάνα μου, φτωχές, εγώ θέλω πριγκιπέσσα από το Μαρόκο μέσα να ΄χει λίρα με ουρά, να γυναίκα μια φορά. Πέρσι πέρασ' απο 'δω κι έψαχνε να βρει γαμπρό, χωρίς να το ξέρω εγώ, μάνα μου, να σε χαρώ, με είδε κάτω στον Πειραία στου Τζελέπη με παρέα κι από τότε μ' αγαπά και μου στέλνει και λεφτά. Θα με κάνει Βασιλιά πέρα κει στην Αραπιά κι όλα της θα τα 'χω 'γω, μάνα μου, να σε χαρώ, δεκαοχτώ βαγόνια λίρες, κοκαΐνες και νταμίρες, κάθε είδους αργιλέ με διαμάντι όλο ντουμπλέ. Θα μου πάρει μπαγλαμά, φίλντισι και μάλαμα κι ότι άλλο θέλω εγώ, μάνα μου, να σε χαρώ, πεντακόσιοι ντερβισάδες θα μας φτιάνουν τους λουλάδες, να φουμάρουμε γλυκά στο χρυσό μας τον οντά. Εγώ θέλω πριγκιπέσσα από το Μαρόκο μέσα να ‘χει λίρα με ουρά να γυναίκα μια φορά. Τραγ.: Κυριαζής Στην Ελλάδα δε μπορώ, μια γυναίκα για να βρώ, έχει όμορφες πολλές, μάνα μου, είναι φτωχές, εγώ θέλω πριγκιπέσσα από το Μαρόκο μέσα να ΄χει λίρα με ουρά, να γυναίκα μια φορά. Πέρσι πέρασ' απο 'δω κι έψαχνε να βρει γαμπρό, δίχως να το ξέρω εγώ, μάνα μου, να σε χαρώ, μ' είδε κάτω στον Πειραία στου Τζελέπη με παρέα κι από τότε μ' αγαπά και μου στέλνει και λεφτά. Θα με κάνει Βασιλιά πέρα κει στην Αραπιά κι όλα της θα τα 'χω εγώ, μάνα μου, να σε χαρώ, δεκαοχτώ βαγόνια λίρες, κι όσες θέλω Αραπίνες, θα περνάμε τον καιρό με τραγούδια και χορό. Θα με πάρει μπαγλαμά, φίλντισι και μάλαμα κι ότι άλλο θέλω εγώ, μάνα μου, να σε χαρώ, πεντακόσιοι ντερβισάδες θα μας κάνουν τεμενάδες και θα φέρνουν τα πιοτά στο γλυκό μας τον οντά. Τραγ.: Κυριακόπουλος Στην Ελλάδα δε μπορώ, μια γυναίκα για να βρώ, έχει έμορφες πολλές, κι είναι, μάνα μου, φτωχές, εγώ θέλω πριγκιπέσσα, να είν' από την Πόλη μέσα πο' 'χει λίρα με ουρά, να γυναίκα μια φορά, ναι 'γω θέλω πριγκιπέσσα, να είν' από την Πόλη μέσα πο' 'χει λίρα με ουρά, να γυναίκα μια φορά. Πέρσι πέρασ' απο 'δω κι έψαχνα να παντρευτώ, δίχως να το ξέρω εγώ, Νίνα μου, να σε χαρώ, με κεντεί στα φλούρια πέρα μεσ' στη Χάλκη με παρέα κι από τότε μ' αγαπά κι είν η κόρη του παπά, με κεντεί στα φλούρια πέρα μεσ' στη Χάλκη με παρέα κι από τότε μ' αγαπά κι είν η κόρη του παπά. Θα με κάνει Βασιλιά στου Βοσπόρου τα χωριά κι όλα της θα τα 'χω εγώ, Μάρω μου, να σε χαρώ, εκατό βαγόνια λίρες κι άλλα τριάντα θα 'χουν χήρες, με τις χήρες θα γλεντώ, δίχως να χαλώ λεφτό, εκατό βαγόνια λίρες κι άλλα τριάντα θα 'χουν χήρες, με τις χήρες θα γλεντώ, δίχως να χαλώ λεφτό. (- Γειά χαρά Μήτσο μάγκα) Στην Ελλάδα δε μπορώ, μια γυναίκα για να βρώ, έχει άσχημες πολλές, κι είναι, μάνα μου, φτωχές, βρε 'γω θέλω πριγκιπέσσα, να είν' από την Πόλη μέσα πο' 'χει λίρα με ουρά, που 'ν' γυναίκα μια φορά, ναι ΄γω θέλω πριγκιπέσσα, να είν' από την Πόλη μέσα να 'χει λίρα με ουρά, που 'ν' γυναίκα μια φορά.
Εγώ κακός δεν ήμουνα (Εγώ θα σε γλιτώσω):::Αποστόλου Δ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1953:::Εγώ κακός δεν ήμουνα σε όλα μου τα χρόνια, κι αν μαχαιριές μου έδωσες σε βλέπω με συμπόνια. Και τώρα που σε δέρνουνε οι μπόρες στη ζωή, εγώ θα σε γλιτώσω απ' την καταστροφή. Υπήρξα πάντα φίλος σου και πάντα σ' αγαπούσα, και στον κακό τον δρόμο σου σε παρακολουθούσα. Και τώρα που σε δέρνουνε οι μπόρες στη ζωή, εγώ θα σε γλιτώσω απ' την καταστροφή. Σε γέλασαν οι φίλοι σου, δεν ζεις μες στα στολίδια, κι αν έσβησε η νιότη σου, για μένα είσαι ίδια. Και τώρα που σε δέρνουνε οι μπόρες στη ζωή, εγώ θα σε γλιτώσω απ' την καταστροφή.
Εγώ μάγκας φαινόμουνα:::Γενίτσαρης Μ.:::Γενίτσαρης Μ.:::1937:::-Ώπα, ωχ, άιντε Εγώ μάγκας φαινόμουνα να γίνω από μικράκι [κατάλαβα τα έξυπνα κι έμαθα μπουζουκάκι] x2 εγώ μάγκας φαινόμουνα να γίνω από μικράκι. Αντί σκολιό μου πάγαινα μες του Καραϊσκάκη [έπινα διάφορα πιοτά να μάθω μπουζουκάκι] x2 αντί σκολιό μου πάγαινα μες του Καραϊσκάκη. -Γεια σου Μιχάλη Γενίτσαρη, λεβέντη Οι συγγενείς μου λέγανε να το απαρατήσω [αυτό το παλιομπούζουκο για θα τους ξεφτιλίσω] x2 οι συγγενείς μου λέγανε να το απαρατήσω. Εγώ όμως δεν το άφηνα να λείψει από κοντά μου [αυτό το παλιομπούζουκο που το 'χα συντροφιά μου] x2 εγώ όμως δεν το άφηνα να λείψει από κοντά μου. -Ώπα, ωχ Σχόλια[επεξεργασία] Ζεϊμπέκικο. Το πρώτο τραγούδι του Μιχάλη Γενίτσαρη. Έχει γραφτεί και συνθεθεί το 1935 και το γραμμοφώνησε το 1937. Ο ίδιος παίζει μπουζούκι και τραγουδάει και κιθάρα παίζει ο Στέλιος Χρυσίνης, που ήταν τυφλός. Μπαγλαμά παίζει ο αδερφός του Παναγιώτης Χρυσίνης, που ήταν και αυτός τυφλός. Από την άλλη πλευρά του δίσκου είναι η «Φαληριώτισσα» του φίλου του του Παπαϊωάννου. Ήταν γραμμοφωνημένη στην Οντεόν και σε δεκαπέντε μέρες την έβγαλε και η Κολούμπα μαζί με το «Εγώ μάγκας φαινόμουνα». Βιβλιογραφία[επεξεργασία] «Μάγκας από Μικράκι», εκδόσεις «Δωδώνη», επιμέλεια: Στάθης Gauntlett, Αθήνα 1992
Εγώ μάγκας φαινόμουνα:::Γενίτσαρης Μ.:::Γενίτσαρης Μ.:::....:::-Ώπα, ωχ, άιντε Εγώ μάγκας φαινόμουνα να γίνω από μικράκι [κατάλαβα τα έξυπνα κι έμαθα μπουζουκάκι] x2 εγώ μάγκας φαινόμουνα να γίνω από μικράκι. Αντί σκολιό μου πάγαινα μες του Καραϊσκάκη [έπινα διάφορα πιοτά να μάθω μπουζουκάκι] x2 αντί σκολιό μου πάγαινα μες του Καραϊσκάκη. -Γεια σου Μιχάλη Γενίτσαρη, λεβέντη Οι συγγενείς μου λέγανε να το απαρατήσω [αυτό το παλιομπούζουκο για θα τους ξεφτιλίσω] x2 οι συγγενείς μου λέγανε να το απαρατήσω. Εγώ όμως δεν το άφηνα να λείψει από κοντά μου [αυτό το παλιομπούζουκο που το 'χα συντροφιά μου] x2 εγώ όμως δεν το άφηνα να λείψει από κοντά μου. -Ώπα, ωχ Σχόλια[επεξεργασία] Ζεϊμπέκικο. Το πρώτο τραγούδι του Μιχάλη Γενίτσαρη. Έχει γραφτεί και συνθεθεί το 1935 και το γραμμοφώνησε το 1937. Ο ίδιος παίζει μπουζούκι και τραγουδάει και κιθάρα παίζει ο Στέλιος Χρυσίνης, που ήταν τυφλός. Μπαγλαμά παίζει ο αδερφός του Παναγιώτης Χρυσίνης, που ήταν και αυτός τυφλός. Από την άλλη πλευρά του δίσκου είναι η «Φαληριώτισσα» του φίλου του του Παπαϊωάννου. Ήταν γραμμοφωνημένη στην Οντεόν και σε δεκαπέντε μέρες την έβγαλε και η Κολούμπα μαζί με το «Εγώ μάγκας φαινόμουνα». Βιβλιογραφία[επεξεργασία] «Μάγκας από Μικράκι», εκδόσεις «Δωδώνη», επιμέλεια: Στάθης Gauntlett, Αθήνα 1992
Εγώ μάγκας φαινόμουνα:::Γενίτσαρης Μ.:::Γενίτσαρης Μ.:::....:::-Ώπα, ωχ, άιντε Εγώ μάγκας φαινόμουνα να γίνω από μικράκι [κατάλαβα τα έξυπνα κι έμαθα μπουζουκάκι] x2 εγώ μάγκας φαινόμουνα να γίνω από μικράκι. Αντί σκολιό μου πάγαινα μες του Καραϊσκάκη [έπινα διάφορα πιοτά να μάθω μπουζουκάκι] x2 αντί σκολιό μου πάγαινα μες του Καραϊσκάκη. -Γεια σου Μιχάλη Γενίτσαρη, λεβέντη Οι συγγενείς μου λέγανε να το απαρατήσω [αυτό το παλιομπούζουκο για θα τους ξεφτιλίσω] x2 οι συγγενείς μου λέγανε να το απαρατήσω. Εγώ όμως δεν το άφηνα να λείψει από κοντά μου [αυτό το παλιομπούζουκο που το 'χα συντροφιά μου] x2 εγώ όμως δεν το άφηνα να λείψει από κοντά μου. -Ώπα, ωχ Σχόλια[επεξεργασία] Ζεϊμπέκικο. Το πρώτο τραγούδι του Μιχάλη Γενίτσαρη. Έχει γραφτεί και συνθεθεί το 1935 και το γραμμοφώνησε το 1937. Ο ίδιος παίζει μπουζούκι και τραγουδάει και κιθάρα παίζει ο Στέλιος Χρυσίνης, που ήταν τυφλός. Μπαγλαμά παίζει ο αδερφός του Παναγιώτης Χρυσίνης, που ήταν και αυτός τυφλός. Από την άλλη πλευρά του δίσκου είναι η «Φαληριώτισσα» του φίλου του του Παπαϊωάννου. Ήταν γραμμοφωνημένη στην Οντεόν και σε δεκαπέντε μέρες την έβγαλε και η Κολούμπα μαζί με το «Εγώ μάγκας φαινόμουνα». Βιβλιογραφία[επεξεργασία] «Μάγκας από Μικράκι», εκδόσεις «Δωδώνη», επιμέλεια: Στάθης Gauntlett, Αθήνα 1992
Εγώ πληρώνω τα σπασμένα:::Γκρέυ Κ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1958:::Εγώ θα σε καμαρώνω κι ο,τι σπας θα τα πληρώνω, μου αρέσει να γλεντάς άλλονε να μην κοιτάς. Εγώ πληρώνω τα σπασμένα, σήκω χόρεψε για μένα. Κάνε ο,τι σου γουστάρει σ'αγαπώ πάρ'το χαμπάρι μου αρέσει να γλεντάς άλλονε να μην κοιτάς. Εγώ πληρώνω τα σπασμένα, σήκω χόρεψε για μένα. Έλεγχο δεν θα σου κάνω αν χαλάσεις παραπάνω μου αρέσει να γλεντάς άλλονε να μην κοιτάς. Εγώ πληρώνω τα σπασμένα, σήκω χόρεψε για μένα.
Εγώ ποτέ δεν αγαπώ:::Καζαντζίδης Σ.:::Καλδάρας Α.:::1958:::Εγώ ποτέ δεν αγαπώ σταράτα σου το λέω κι αν εσύ μ' αγάπησες για πες μου εγώ τι φταίω Μη μαραζώνεις άδικα στην πίκρα και τον πόνο εγώ ποτέ δεν αγαπώ ποτέ μου δε στεριώνω Ειν' η καρδιά μου άστατη μ' αρέσει η ελευθερία σαν τους τσιγγάνους που δε ζουν στην ίδια πολιτεία Μη μαραζώνεις άδικα στην πίκρα και τον πόνο εγώ ποτέ δεν αγαπώ ποτέ μου δε στεριώνω Κι αν χωριστούμε τι μ' αυτό γιατί να σε τρομάζει ένα παιδί καλύτερο εσένα σου ταιριάζει
Εδώ πληρώνονται όλα:::Χασκήλ Σ.:::Λαύκας Γ.:::1946:::Πριν μου φερθείς διπρόσωπα κι έτσι σκληρά μαργιόλα, [δε σκέφτηκες πως στη ζωή, εδώ πληρώνουντ' όλα!] x2 Όσο κι αν είσαι όμορφη και σ' όλους φέρνεις ζάλη, [ξεχνάς πως φεύγουν με καιρό οι ομορφιές και κάλλη.] x2 Και ποιος το ξέρει κάποτε, αν όταν δυστυχήσεις, [γριούλα κάτασπρη θα 'ρθείς, την πόρτα να χτυπήσεις.] x2 Όσο και αν με πλήγωσες την πόρτα θα σ' ανοίξω, [και σαν να είμαστε παιδιά, κοντά μου θα σε σφίξω.] x2
Εδώ πληρώνονται όλα:::Χατζηχρήστος Α.:::Γρυπάρης Β.:::1939:::Τώρα που βρήκες άλλονε και την περνάς πιο φίνα, 1. εμένα μ' απαράτησες σκληρόκαρδη τσαχπίνα. 2.2.1 Κρίμα κι εγώ που νόμιζα πως ήσουνα μαγκιόρα, 1. λίγα λεφτά σε θάμπωσαν και κάτι ψευτοδώρα. 2.2.1 Σαν την δική μου την καρδιά, δεν θα 'βρεις να σε θέλει, 1. και τώρα την κατάντησες αληθινό κουρέλι. 2.2.1 Για το καλό σου πρόσεξε, παμπόνηρη μαργιώλα, 1. γιατί στον ψεύτικο ντουνιά, εδώ πληρώνονται όλα. 2.2.1
Έζησα στην Αμέρικα:::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1957:::Έζησα στην Αμέρικα σ’ουρανοξύστες χάι [κι είδα για πρώτη μου φορά, την τύχη να γελάει.]x2 Δολάρια μου χάρισε κι όμως εγώ πονούσα, κάθε στιγμή σε σένανε πατρίδα τριγυρνούσα, κάθε στιγμή σε σένανε Αθήνα τριγυρνούσα. Τις ομορφιές σου ζήταγα, μα και τα ταβερνιά σου [και τη ζωή μου θα ‘δινα, να ήμουνα κοντά σου.]x2 Στο γαλανό σου ουρανό όρκο μεγάλο κάνω, [δε ξαναφεύγω Αθήνα μου, ως ότου να πεθάνω.]x2 |
Είδαν τα μάτια μου πολλά:::Καζαντζίδης Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1955:::Στον κόσμο αυτό που βρέθηκα και έζησα ως τώρα, είδαν τα μάτια μου πολλά τα'χω περάσει όλα, και στα έξω και στα μέσα πουθενά δεν βρίσκεις μπέσα. Είδα τη φτώχεια από κοντά, τα κατορθώματά της, στην κοινωνία πάλεψα μ' όλα τα στρώματα της, και στα έξω και στα μέσα πουθενά δεν βρίσκεις μπέσα. Μες στα σαλόνια έζησα μπήκα στο κάθε σπίτι, τον πλούσιο τον γνώρισα είδα και τον αλήτη. και στα έξω και στα μέσα πουθενά δεν βρίσκεις μπέσα.
Ειμ' εργάτης στο λιμάνι:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Χρυσίνης Σ.:::1947:::Είμ' εργάτης στο λιμάνι, που κανένας δε με φτάνει [και δουλεύω νύχτα-μέρα, σαν λιοντάρι διαλεχτό.] x2 Πάντα στέκομαι στο βίντσι<ref>βίντσι= ο γερανός</ref> και προσέχω τις γωνιές [και φωνάζω "Βίρα-Μόλα!", και μετρώ τις σαμπανιές<ref> τα σαμπάνια= τα συρματόσχοινα</ref>!] x2 Το βραδάκι όταν φτάνει και σχολάσω απ' το λιμάνι, [πάμε για κατοσταράκι και για όμορφες πενιές.] x2 Και την άλλη μέρα πάλι, με μια όρεξη μεγάλη, [τη δουλειά ξαναρχινάμε, όλο κέφι και χαρά.] x2 Παραπομπές[επεξεργασία] <references/>
Είμ' ορφανός:::Ρούκουνας Κ.:::Ρούκουνας Κ.:::1934:::Ειμ’ ορφανός από παιδί δεν έτυχε να δούνε και μένα τα ματάκια μου μάνα για να χαρούνε Έτσι μου ήτανε γραφτό γονιούς να μη γνωρίσω ούτε αδέρφια κι αδερφές και ορφανός να ζήσω Αχ αυτή η ορφάνια κακό που είναι!!! Βλέπω μανάδες με παιδιά και καίγετ’ η καρδιά μου και με παράπονο πολύ κλαίγω τη μοναξιά μου Όλο με αχ κι όλο με βαχ οι μέρες μου περνάνε και πάντα βρίσκομαι ορφανός στην κλίνη που κοιμάμαι |
Είμαι απόψε στα μεράκια (Φέρε μας κάπελα κρασί):::Χατζηχρήστος Α.:::Καπλάνης Κ.:::1946:::Φέρε μας κάπελα, με δυο ποτήρια και μισή, [είμαι απόψε στα μεράκια και γουστάρω να τα πιω.] x2 Είν' το κορίτσι μου εδώ, που είχα μέρες να το δω, [διάταξ' ένα ζεϊμπεκάκι να χορέψουμε τα δυο.] x2 Χόρεψε βλάμισσα τρελά, το πορτοφόλι νά' ν' καλά, [στην ταβέρνα σ' έχω φέρει για να σπάσουμε νταλκά.] x2 Σχόλια[επεξεργασία] Τραγούδι του Απόστολου Χατζηχρήστου περασμένο στο όνομα του Κώστα Καπλάνη, ο οποίος παίζει μάλλον και μπουζούκι.
Είμαι κόκκορας κεφάτος:::Νίνου Μ.:::Τσιτσάνης Β.:::1953:::Είμαι κόκορας κεφάτος, ζωηρός και κοτσονάτος κι έχω μπλέξει κάποια κότα, που τσιμπάει τα καρότα. Χτίζεις κόκορα παλάτια με τη σκέψη με τα μάτια, αν κρατάνε τα φτερά σου, τότε κούνα την ουρά σου. Κουκουρίκου το κοκόρι, κοκοκό κάνει κι η κότα, την τραβούσε με το ζόρι και της άλλαζε τα φώτα. Έλα κότα μου να πάμε, μες στον κήπο μου να φάμε, άσ’ τους άλλους τους κοκόρους κι από μένα τρώγε σπόρους. Είσαι κόκορας μουρντάρης και ζητάς να με τουμπάρεις, σ’ έβλεπα κρυφά από τότες μέσα σε σαράντα κότες. Κουκουρίκου το κοκόρι, κοκοκό κάνει κι η κότα, την τραβούσε με το ζόρι και της άλλαζε τα φώτα. Κότα μου θα με τρελάνεις, κακαρίσματα μου κάνεις κι όπως πάμε θα πετάξω, στο κοτέτσι σου ν’ αράξω. Αν με θέλεις κόκορά μου, έλα πέστο στην κυρά μου μη ζητάς αυγά να κάνω και στο δρόμο να τα χάνω. Κουκουρίκου το κοκόρι, κοκοκό κάνει κι η κότα, την τραβούσε με το ζόρι και της άλλαζε τα φώτα.
Είμαι κόκκορας κεφάτος:::Μπίνης Τ.:::Τσιτσάνης Β.:::1953:::Είμαι κόκορας κεφάτος, ζωηρός και κοτσονάτος κι έχω μπλέξει κάποια κότα, που τσιμπάει τα καρότα. Χτίζεις κόκορα παλάτια με τη σκέψη με τα μάτια, αν κρατάνε τα φτερά σου, τότε κούνα την ουρά σου. Κουκουρίκου το κοκόρι, κοκοκό κάνει κι η κότα, την τραβούσε με το ζόρι και της άλλαζε τα φώτα. Έλα κότα μου να πάμε, μες στον κήπο μου να φάμε, άσ’ τους άλλους τους κοκόρους κι από μένα τρώγε σπόρους. Είσαι κόκορας μουρντάρης και ζητάς να με τουμπάρεις, σ’ έβλεπα κρυφά από τότες μέσα σε σαράντα κότες. Κουκουρίκου το κοκόρι, κοκοκό κάνει κι η κότα, την τραβούσε με το ζόρι και της άλλαζε τα φώτα. Κότα μου θα με τρελάνεις, κακαρίσματα μου κάνεις κι όπως πάμε θα πετάξω, στο κοτέτσι σου ν’ αράξω. Αν με θέλεις κόκορά μου, έλα πέστο στην κυρά μου μη ζητάς αυγά να κάνω και στο δρόμο να τα χάνω. Κουκουρίκου το κοκόρι, κοκοκό κάνει κι η κότα, την τραβούσε με το ζόρι και της άλλαζε τα φώτα.
Είμαι κόκκορας κεφάτος:::Αποστόλου Δ.:::Τσιτσάνης Β.::::::Είμαι κόκορας κεφάτος, ζωηρός και κοτσονάτος κι έχω μπλέξει κάποια κότα, που τσιμπάει τα καρότα. Χτίζεις κόκορα παλάτια με τη σκέψη με τα μάτια, αν κρατάνε τα φτερά σου, τότε κούνα την ουρά σου. Κουκουρίκου το κοκόρι, κοκοκό κάνει κι η κότα, την τραβούσε με το ζόρι και της άλλαζε τα φώτα. Έλα κότα μου να πάμε, μες στον κήπο μου να φάμε, άσ’ τους άλλους τους κοκόρους κι από μένα τρώγε σπόρους. Είσαι κόκορας μουρντάρης και ζητάς να με τουμπάρεις, σ’ έβλεπα κρυφά από τότες μέσα σε σαράντα κότες. Κουκουρίκου το κοκόρι, κοκοκό κάνει κι η κότα, την τραβούσε με το ζόρι και της άλλαζε τα φώτα. Κότα μου θα με τρελάνεις, κακαρίσματα μου κάνεις κι όπως πάμε θα πετάξω, στο κοτέτσι σου ν’ αράξω. Αν με θέλεις κόκορά μου, έλα πέστο στην κυρά μου μη ζητάς αυγά να κάνω και στο δρόμο να τα χάνω. Κουκουρίκου το κοκόρι, κοκοκό κάνει κι η κότα, την τραβούσε με το ζόρι και της άλλαζε τα φώτα.
Είμαι μαγκάκι:::Παγιουμτζής Σ.:::Καλδάρας Α.:::1948:::Το ζεμπέκικο που παίξεις να το παίξεις κι άλλη μια, να το χορέψει η κοπελιά μου μόνο εκείνη κι άλλη καμιά, να το χορέψει η κοπελιά μου μόνο εκείνη κι άλλη καμιά. Στο μεράκι μη μ' αφήνεις κι έχω κέφι δυνατό, είμαι μαγκάκι και δεν θ' αφήσω, τέτοια καζούρα να υποστώ, είμαι μαγκάκι και δεν θ' αφήσω, τέτοια καζούρα να υποστώ. Στο παλιόρικο συνάφι είμαι πάντα λεβεντιά κι έχω διαλέξει δες την πιο φίνα κι από φιγούρα κι από ομορφιά κι έχω διαλέξει δες την πιο φίνα κι από φιγούρα κι από ομορφιά.
Είμαι μια δυστυχισμένη (Κλαίω και σ' αναζητώ):::Νίνου Μ.:::Τσιτσάνης Β.:::1951:::Έφυγες και κάθε μέρα κλαίω και σ' αναζητώ [με τρων τα έρημα σοκάκια, νομίζοντας πως θα σε βρω.] x2 Είμαι μια δυστυχισμένη, μ' έχει πνίξει η μοναξιά, [το αισθανόμουν πως θα σε χάσω, απ' τη δική μου αγκαλιά.] x2 Έφυγες γλυκιά μου αγάπη, που να βρω παρηγοριά, [που να σταθώ να ξαποστάσω, την κουρασμένη μου καρδιά.] x2
Είμαι μια δυστυχισμένη (Κλαίω και σ' αναζητώ):::Τσαουσάκης Π.:::Τσιτσάνης Β.:::1950:::Έφυγες και κάθε μέρα κλαίω και σ' αναζητώ [με τρων τα έρημα σοκάκια, νομίζοντας πως θα σε βρω.] x2 Είμαι μια δυστυχισμένη, μ' έχει πνίξει η μοναξιά, [το αισθανόμουν πως θα σε χάσω, απ' τη δική μου αγκαλιά.] x2 Έφυγες γλυκιά μου αγάπη, που να βρω παρηγοριά, [που να σταθώ να ξαποστάσω, την κουρασμένη μου καρδιά.] x2
Είμαι μια τσαχπίνα:::Εσκενάζυ Ρ.:::Παπαδόπουλος Θ.:::1934:::Δε με νοιάζει εμένα ο κόσμος τι θα πει ότι κάνω στα κρυφά κι αν μαθευτεί κι αν φουμάρω κάθε βράδυ τσιγαρλίκι μη θαρρείτε πως το κάνω απ’ ασικλίκι. Εγώ πάντα έτσι τη θέλω τη ζωή να γλεντώ όλη τη νύχτα ως το πρωί με καλό κρασάκι θέλω να μεθύσω κι όποιος με γουστάρει να τονε φιλήσω. [Αχ δεν δίνω δυάρα είμαι μια τσαχπίνα παιχνιδιάρα αχ θέλω να ζήσω τα χρυσά μου νιάτα να γλεντήσω.]x2 Πως μ’ αρέσ’ ως το πρωί να ξενυχτώ και σε μια θερμ’ αγκαλιά να ξεχαστώ να μεθύσω με ολόγλυκα φιλάκια που θα παίρνω από δυο κόκκινα χειλάκια. Πως μ’ αρέσ’ ο άντρας με γερό κορμί όλο νιάτα που να κρύβουν μέσα ορμή να φιλά γλυκά, σφιχτά να αγκαλιάζει τον βουτάω κι όποιος να ‘ναι δε με νοιάζει. [Αχ δεν δίνω δυάρα είμαι μια τσαχπίνα παιχνιδιάρα αχ θέλω να ζήσω τα χρυσά μου νιάτα να γλεντήσω.]x2
Είμαι μια τσαχπίνα:::Κίτσα Κ.:::Παπαδόπουλος Θ.:::1934:::Δε με νοιάζει εμένα ο κόσμος τι θα πει κι ότι κάμω στα κρυφά κι αν μαθευτεί κι αν φουμάρω κάθε βράδυ τσιγαρλίκι μη θαρρείτε πως το κάμω απ’ ασικλίκι. Εγώ πάντα έτσι τη θέλω τη ζωή να γλεντώ όλη τη νύχτα ως το πρωί με καλό κρασάκι θέλω να μεθύσω κι όποιος με γουστάρει να τονε φιλήσω. Αχ δεν δίνω δυάρα είμαι μια τσαχπίνα παιχνιδιάρα αχ θέλω να ζήσω τα γλυκά μου νιάτα να γλεντήσω. Πως μ’ αρέσει ως το πρωί να ξενυχτώ και σε μια θερμή αγκαλιά να ξεχαστώ να μεθύσω με ολόγλυκα φιλάκια που θα παίρνω από δυο κόκκινα χειλάκια. Πως μ’ αρέσ’ ο άντρας με γερό κορμί όλο νιάτα που να κρύβουν μέσα ορμή να φιλά γλυκά, σφιχτά να μ’ αγκαλιάζει τον βουτάω κι όποιος να ‘ναι δε με νοιάζει. [Αχ δεν δίνω δυάρα είμαι μια τσαχπίνα παιχνιδιάρα αχ θέλω να ζήσω τα γλυκά μου νιάτα να γλεντήσω.]x2
Είμαι μικρούλα κι ορφανή:::Περπινιάδης Σ.:::Γαβαλάς Σ.:::1934:::Είμαι μικρούλα κι ορφανή, από μάνα κι από κύρη σαν τη βαρκούλα στο γιαλό, δίχως καραβοκύρη Με δέρνουν όλοι οι καιροί, με λαχταρά το κύμα έτσι να βασανίζουμαι, Χριστέ δεν είναι κρίμα Ρίξε για μένα μια ματιά και ειδέ τη καταντιά μου λυπήσου με εσύ Χριστέ και Παναγιά κυρά μου Και ασκητής θε' να γινώ, να σώσω την ψυχή μου δε θέλω πια να βρίσκεται στον κόσμο το κορμί μου {Γειά σου Μαργαρώνη με το κανονάκι σου} Είμαι μικρούλα κι ορφανή, από μάνα κι από κύρη σαν τη βαρκούλα στο γιαλό, δίχως καραβοκύρη {Γειά σου Στελλάκι μου} Με δέρνουν όλοι οι καιροί, με λαχταρά το κύμα έτσι να βασανίζουμαι, Χριστέ δεν είναι κρίμα
Είμαι μικρούλα κι ορφανή:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Γαβαλάς Σ.:::1940:::Είμαι μικρούλα κι ορφανή, (α)πό μάνα κι από κύρη, [σαν τη βαρκούλα στο γιαλό δίχως καραβοκύρη.] x2 Με δέρνουν όλοι οι καιροί και με χτυπάει το κύμα, [έτσι να βασανιζομαι, Χριστέ δεν είναι κρίμα!] x2 Γύρισε ρξε μια μάτια και δες την καταντιά μου, [Χριστέ μου εσύ λυπήσου με και Παναγιά κυρά μου.] x2 Καλογριά θε να γινώ, να σώσω την ψυχή μου, [για να μη βασανίζεται στον κόσμο το κορμί μου.] x2
Είμαι μπεκρού:::Εσκενάζυ Ρ.:::Σέμσης Δ.:::1933:::Είμαι μπεκρού και φαίνομαι κόσμο δε λογαριάζω πίνω κρασί και φαίνομαι κι όταν μεθώ τα σπάζω. Χορεύω και ζεϊμπέκικο μέσα εις τις ταβέρνες μ’ αρέσει το ρεμπέτικο τα γλέντια και οι λατέρνες. Κι αν τύχη και κάνας μπελάς μες στα σερετιλίκια ώχου ρε βαγγελίστρα μου θα ιδείς τσαμπουκαλίκια. Γιατί να ξεύρεις βλάμη μου κρατάω και φαλτσέτα και του ξηγιέμαι στο φτερό αβέρτα μάγκα σκέτα. Μ’ αρέσει μάγκες να μεθώ ν’ ακούγω αμανεδάκι βόλτα να παίρνει ο λουλάς με σέρτικο μαυράκι. Εγώ το πίνω το κρασί μ’ οκάδες με γαλόνια και ώρες είν’ μου φαίνετε να βάλω πανταλόνια.
Ειμαι παιδάκι έξυπνο:::Περπινιάδης Σ.:::Περπινιάδης Σ.:::1938:::Είμαι παιδάκι έξυπνο, στον κόσμο ξακουσμένο, με χαρακτήρα σταθερό κι από όλους ζηλευμένο. Πάντα αγαπώ τον φίλο μου, όπως τον εαυτό μου, κάνω καλό σ’ εκείνονε που θέλει το κακό μου. Έχω μια πλούσια καρδιά, γεμάτη με χρυσάφι και καθαρή συνείδηση που αισθάνεται τα λάθη. Άνθρωπο δεν παρεξηγώ, ούτε και τον πειράζω, μονάχα τον εσέβομαι και τόνε λογαριάζω. |
Είμαι παιδάκι μάλαμα (Πάλι τραγούδι θα σου πω):::Βαμβακάρης Μ.:::Περιστέρης Σ.:::1937:::Πάλι τραγούδι θα σου πω απ’την καρδιά βγαλμένο Για σένανε χρονάκια δυο ναζιάρα μου μ’έχεις φαρμακωμένο Για σένανε χρονάκια δυο ναζιάρα μου μ’έχεις φαρμακωμένο Γεια σας μάγκες του Περαία (φωνή Μάρκου Βαμβακάρη ) Είμαι παιδάκι μάλαμα παιδί από τα φίνα Το λέει όλος ο ντουνιάς ναζάρα μου Περαίας και Αθήνα Το λέει όλος ο ντουνιάς ναζάρα μου Περαίας και Αθήνα Μα συ τρελλή δε μ’αγαπάς με διώχνεις και με βρίζεις Και τα ολόγλυκα φιλιά ναζάρα μου σ’άλλονε τα χαρίζεις Και τα ολόγλυκα φιλιά ναζάρα μου σ’άλλονε τα χαρίζεις Κι εμένα μάνα μ’έκανε σα όλους τον καημένο Πως βρέθηκα μην το θαρρείς βρε μάνα μου στους δρόμους πεταμένος Πως βρέθηκα μην το θαρρείς βρε μάνα μου στους δρόμους πεταμένος
Είμαι πρεζάκιας:::Εσκενάζυ Ρ.:::Ιωαννίδης Σ (Ψυριώτης Σ).:::1934:::Από το βράδυ ως το πρωί με πρέζα στέκω στη ζωή κι όλο τον κόσμο κατακτώ την άσπρη σκόνη σαν ρουφώ. Όλος ο κόσμος είναι θύμα μου σαν έχω πρέζα και ρουφάω κι οι πολιτσμάνοι όταν θα με δουν μελάνι αμολάω. Σαν μαστουρωθείς γίνεσαι ευθύς βασιλιάς, δικτάτορας, Θεός και κοσμοκράτορας, πρέζα όταν πιεις βρε θα ευφρανθείς κι όλα πια στον κόσμο ρόδινα θε να τα δεις. Δική μου είναι η Ελλάς και στην κατάντια της γελάς, της λείπει το να της ποδάρι ρε και το παίξανε στο ζάρι. Εγώ θα είμαι ρε δικτάτορας κι ο κόσμος στάχτη αν θα γίνει ο ένας θα μ' ανάβει τον λουλά κι ο άλλος θα το σβήνει. Σαν μαστουρωθείς γίνεσαι ευθύς βασιλιάς, δικτάτορας, Θεός και κοσμοκράτορας, πρέζα όταν πιεις βρε θα ευφρανθείς κι όλα πια στον κόσμο ρόδινα θε να τα δεις. Ρόζα μου για σένανε έγινα πρεζάκιας
Είμαι στον καημό σου θύμα:::Μοσχονάς Ο.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1947:::Σαν βράχος στην ακρογιαλιά, δέρνουμ' αγάπη μου παλιά, είμαι στον καημό σου θύμα και με δέρνει κάθε κύμα. Με δέρνουν μπόρες του βοριά κι έχω πληγή μες στην καρδιά και χειμώνα καλοκαίρι μ' έκαψες γλυκό μου ταίρι. Βαθιά στο πέλαγος θωρώ μα γιατρειά δεν καρτερώ, τώρα που'φυγες στα ξένα όλα γκρέμισαν για μένα.
Είμαι φτωχός και δεν με θες:::Χασκήλ Σ.:::Δερέμπεη Β.:::1950:::Πάντοτε με περιφρονείς κι ούτε γυρίζεις να με δεις, [γιατί με βλέ-, με βλέπεις φτωχαδάκι, με δίχως δε-, δεύτερο σακάκι.] x2 Είμαι φτωχός και δε με θες, μού το ξανάπες και προχτές, [αν είχα τά-, τάλιρα στην τσέπη, θα 'μουν για σέ-, για σένα καθώς πρέπει.] x2 Αν είμαστε φτωχά παιδιά, έχουμε μέσα μας καρδιά [κι όποια μαζί, μαζί μας θα τα φτιάξει, θα δει πως εί-, πως είμαστε εντάξει.] x2
Είμαστε ζευγάρι φίνο:::Λίντα Μ.:::Τσιτσάνης Β.:::1954:::Πάλι το κλάμα άρχισες, μια μαργαρίτα μάδισες, τα ίδια παραμύθια, σου το δηλώνω μάνα μου, εσύ ‘σαι η σουλτάνα μου κι αυτή ‘ναι η αλήθεια. Είμαστε ζευγάρι φίνο κι όλοι μας θαυμάζουνε και για πάρτη μας κυρά μου το καπέλο βγάζουνε. Εσύ γνωρίζεις κούκλα μου, τις τρέλες μου, τα γούστα μου και τα παράπονά μου, στα μάτια μου στ’ορκίζουμαι, τρελαίνομαι και σχίζουμαι, για σένανε κυρά μου. Είμαστε ζευγάρι φίνο κι όλοι μας θαυμάζουνε και για πάρτη μας κυρά μου το καπέλο βγάζουνε. Κι αν τραβηχτώ καμμιά φορά, μ’ άλλη γυναίκα πονηρά και λάχει και το μάθεις , να μη μ’ αρχίσεις τον καυγά και θα τσουγκρίσουμε τ’αυγά κι άλλο κακό μη πάθεις. Είμαστε ζευγάρι φίνο κι όλοι μας θαυμάζουνε και για πάρτη μας κυρά μου το καπέλο βγάζουνε.
Είμαστε ζευγάρι φίνο:::Λίντα Μ.:::Τσιτσάνης Β.:::1954:::Πάλι το κλάμα άρχισες, μια μαργαρίτα μάδισες, τα ίδια παραμύθια, σου το δηλώνω μάνα μου, εσύ ‘σαι η σουλτάνα μου κι αυτή ‘ναι η αλήθεια. Είμαστε ζευγάρι φίνο κι όλοι μας θαυμάζουνε και για πάρτη μας κυρά μου το καπέλο βγάζουνε. Εσύ γνωρίζεις κούκλα μου, τις τρέλες μου, τα γούστα μου και τα παράπονά μου, στα μάτια μου στ’ορκίζουμαι, τρελαίνομαι και σχίζουμαι, για σένανε κυρά μου. Είμαστε ζευγάρι φίνο κι όλοι μας θαυμάζουνε και για πάρτη μας κυρά μου το καπέλο βγάζουνε. Κι αν τραβηχτώ καμμιά φορά, μ’ άλλη γυναίκα πονηρά και λάχει και το μάθεις , να μη μ’ αρχίσεις τον καυγά και θα τσουγκρίσουμε τ’αυγά κι άλλο κακό μη πάθεις. Είμαστε ζευγάρι φίνο κι όλοι μας θαυμάζουνε και για πάρτη μας κυρά μου το καπέλο βγάζουνε.
Είμαστε ίσα τώρα:::Τσανάκος Κ.:::Καρίπης Κ.:::1938:::Τι θες και με φορτώνεσαι δέκα φορές την ώρα, [με γέλασες, σε γέλασα, είμαστε πάτσι τώρα.] x2 Αφού εσύ μ' αρνήθηκες, τι έπρεπε να κάνω, [μήπως για σένα, νόμισες, θα κάτσω να πεθάνω.] x2 Πέρασε εκείνος ο καιρός, που έπαιζες με μένα, [σαράκι μέσα στην καρδιά, δε βάζω πια για σένα.] x2 Εγώ υπέφερα πολύ για να σε λησμονήσω, [κι εσύ μου κάθεσαι και λες να σε ξαναγαπήσω.] x2 Μην το πιστέψεις πια ποτέ, να με ξαναγελάσεις [κι όπως κι εγώ σε ξέχασα κι εσύ να με ξεχάσεις.] x2
Είμαστε τώρα πάτσι:::Μπίνης Τ.:::Τατασόπουλος Ι.:::1950:::Κυρά μου, πάρτο απόφαση και στο μυαλό σου βάλε, στη φάρσα της αγάπης μας, αγάπης μας, αρχίζει το φινάλε. Καθένας κατεργάρης πια στον πάγκο του θα κάτσει, σ' αγάπησα, μ 'αγάπησες κι είμαστε τώρα πάτσι. Αλλού γλεντώ τις μέρες μου, αλλού γλεντάς τα βράδια, κι οι πύργοι της αγάπης μας, αγάπης μας, γινήκανε ρημάδια. Στον έρωτά μας, κούκλα μου, φανήκαμε καπάτσοι, σε γέλασα, με γέλασες κι είμαστε τώρα πάτσι. Χωρίζουν τα τσανάκια μας κι ας λες πως υποφέρεις, τα κόλπα να σου λείπουνε, να σου λείπουνε, σε ξέρω και με ξέρεις. [Δεν θα πληρώνω πάντοτε στον έρωτα χαράτσι, σε γλέντησα, με γλέντησες κι είμαστε τώρα πάτσι.] x2
Είμαστε φίλοι:::Ντάλια Ρ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1952:::Κάθισε βλάμη για να τα πιούμε, απόψε θέλω να 'ξηγηθούμε. Είμαστε φίλοι και δεν αξίζει, μία γυναίκα να μας χωρίζει. Παιδιά στην πιάτσα είχαμε σμίξει, βαθιά φιλία είχαμε δείξει. Μπήκε στη μέση να μας πληγώσει, να μας γελάσει να μας προδώσει. Ήτανε σφάλμα χωρίς αιτία, να διαλύσει τόση φιλία. Είμαστε φίλοι και δεν αξίζει, μία γυναίκα να μας χωρίζει.
Είμαστε φίλοι:::Άλλος Καλλιτέχνης:::Παπαϊωάννου Ι.:::1975:::Κάθισε βλάμη για να τα πιούμε, απόψε θέλω να 'ξηγηθούμε. Είμαστε φίλοι και δεν αξίζει, μία γυναίκα να μας χωρίζει. Παιδιά στην πιάτσα είχαμε σμίξει, βαθιά φιλία είχαμε δείξει. Μπήκε στη μέση να μας πληγώσει, να μας γελάσει να μας προδώσει. Ήτανε σφάλμα χωρίς αιτία, να διαλύσει τόση φιλία. Είμαστε φίλοι και δεν αξίζει, μία γυναίκα να μας χωρίζει.
Είμαστε φίλοι:::Μπαρτσέρη Ε.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1952:::Κάθισε βλάμη για να τα πιούμε, απόψε θέλω να 'ξηγηθούμε. Είμαστε φίλοι και δεν αξίζει, μία γυναίκα να μας χωρίζει. Παιδιά στην πιάτσα είχαμε σμίξει, βαθιά φιλία είχαμε δείξει. Μπήκε στη μέση να μας πληγώσει, να μας γελάσει να μας προδώσει. Ήτανε σφάλμα χωρίς αιτία, να διαλύσει τόση φιλία. Είμαστε φίλοι και δεν αξίζει, μία γυναίκα να μας χωρίζει.
Είν' ευτυχής ο άνθρωπος :::Παγιουμτζής Σ.:::Τούντας Π.:::1940:::Ειν' ευτυχής ο άνθρωπος π’ αγάπη δε γνωρίζει και για κοπέλες όμορφες το νου του δε σκοτίζει Δεν έχει χίλιους δυο καημούς δεν τόνε δέρνει ο πόνος κι αν είναι πλούσιος ή φτωχός αυτό το ξεύρει μόνος Ομως κι εγώ π'αγάπησα κι έχω φωτιά μεγάλη καημούς που δεν περίμενα μού ‘ρθανε στο κεφάλι
Είν' όλα μαύρα:::Αποστόλου Δ.:::Μητσάκης Γ.:::1955:::Τι να μου κάνει το πιοτό, σαν η καρδιά πονάει, αφότου σε ‘χασα και πια δε σε ξανάβρα, είν’ όλα μαύρα, είν’ όλα μαύρα. Τι να τα κάνω τα λεφτά και το γλυκό μεθύσι αφού μου άναψες εσύ φωτιά και λάβρα, είν’ όλα μαύρα, είν’ όλα μαύρα. Τι να την κάνω τη ζωή χωρίς εσένα τώρα, αφού με πρόδωσες και πήγες μ’ άλλον άντρα, είν’ όλα μαύρα, είν’ όλα μαύρα.
Είναι αργά πολύ αργά:::Πάνου Π.:::Χιώτης Μ.::::::Tώρα που ήρθες είναι αργά, να ξανασμίξουμε ποτέ μην περιμένεις, [της καρδιάς μου το σαλόνι, άλλος πια το καμαρώνει, και κρατάει τα κλειδιά, ω.. ω.. ω.. είναι αργά πολύ αργά] δις Ήρθε η ώρα για να πονάς, όπως και εγώ για σένα κάποτε πονούσα, στης αγάπης μου το τζάκι, ήρθε άλλος με μεράκι κι έχει ανάψει τη φωτιά, ω.. ω.. ω.. είναι αργά πολύ αργά Τώρα που ήρθες είναι αργά, λησμονησέ με, ξέγραψε με μια για πάντα, στης καρδιάς μου το μπαλκόνι ήρθε άλλο χελιδόνι κι έχει χτίσει τη φωλιά, ω.. ω.. ω.. είναι αργά πολύ αργά.
Είναι αργά πολύ αργά (Τώρα που ήρθες είναι αργά):::Μελάγια Μάγια:::Χιώτης Μ.:::1955:::Tώρα που ήρθες είναι αργά, να ξανασμίξουμε ποτέ μην περιμένεις, [της καρδιάς μου το σαλόνι, άλλος πια το καμαρώνει, και κρατάει τα κλειδιά, ω.. ω.. ω.. είναι αργά πολύ αργά] δις Ήρθε η ώρα για να πονάς, όπως και εγώ για σένα κάποτε πονούσα, στης αγάπης μου το τζάκι, ήρθε άλλος με μεράκι κι έχει ανάψει τη φωτιά, ω.. ω.. ω.. είναι αργά πολύ αργά Τώρα που ήρθες είναι αργά, λησμονησέ με, ξέγραψε με μια για πάντα, στης καρδιάς μου το μπαλκόνι ήρθε άλλο χελιδόνι κι έχει χτίσει τη φωλιά, ω.. ω.. ω.. είναι αργά πολύ αργά.
Είναι βαριά του χωρισμού η μαχαιριά:::Τζουανάκος Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1951:::Όταν θα πω εγώ το αχ θα αναστενάξει η πλάση θα βγει ντουμάνι απ' την καρδιά τον κόσμο να σκεπάσει. [Είναι βαριά, είναι βαριά του χωρισμού η μαχαιριά.] x2 Έκλεισα πια το στόμα μου και δεν αναστενάζω γιατί μου καίει τα σπλάχνα μου το αχ άμα το βγάζω. [Είναι βαριά, είναι βαριά του χωρισμού η μαχαιριά.] x2 Όποια καρδιά ματώθηκε στου χωρισμού τον πόνο και κομματιάστηκε στα δυο αυτή και νιώθει πόνο. Είναι βαριά, είναι βαριά του χωρισμού η μαχαιριά.
Είναι δυο χρονάκια:::Περπινιάδης Σ.:::Ροβερτάκης Γ.:::1936:::[Είναι δυο χρονάκια που σ’αγάπησα και μες την καρδιά μου σε ζωγράφισα,]x2 [μα στα δυο χρονακια τούτα μέσα, σκάρτη βγήκες άπιστη μπαμπέσα.]x2 [Δε ξενύχταγα ούτε μαστούρωνα, με κρασί ποτέ μου δεν εσούρωνα,]x2 [ήμουνα παιδί από τα φίνα κι όλοι μ’αγαπούσαν στην Αθήνα.]x2 [Πίστευα κ’ εγώ σαν τ΄ άλλα θύματα όρκους ψεύτρα και νεκροφιλήματα,]x2 [τώρα που σε πήρα πια χαμπάρι, δεν με ξανατρώς βρε στο καντάρι.]x2 |
Είναι δυο χρόνια π' αγαπώ:::Τσανάκος Κ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1938:::Είναι δυο χρόνια π’ αγαπώ μια έμορφη τσιγγάνα [και μου ’χουν σφάξει την καρδιά τα μάτια της τα πλάνα] x2 Έχει ματάκια λαμπερά όλο φωτιά και λάβρα [και η καρδιά μου σφάζεται για δύο μάτια μαύρα] x2 Γι’ αυτό κι εγώ σαν την ειδώ μπροστά μου να περνάει [φωνάζω αχ για σένανε η γης θε’ να με φάει] x2 Γι’ αυτήνε δίνω τη ζωή δίνω και την ψυχή μου [μα είναι άκαρδη σκληρή ναζιάρα το πουλί μου] x2
Είναι η δεύτερη φορά:::Ντάλια Ρ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1951:::Είναι η δεύτερη φορά που μπαμπεσιά μου κάνεις, [την τρίτη μάθε το καλά, κορόιδο δε με πιάνεις.]x2 Ενόμιζες, πως είχα εγώ, τα μάτια μου κλεισμένα, [απο πολύ όμως καιρό σου τα ‘χω μαζεμένα.]x2 Τώρα σε προειδοποιώ, στο λέω να το ξέρεις, [δε θα μπορέσεις, μάθε το, ξανά να μου τη φέρεις.]x2 |
Είναι κρίμα (Είσαι γυναίκα πονηρά που αγαπάς):::Μητσάκης Γ.:::Μητσάκης Γ.:::1952:::Είσαι γυναίκα πονηρά που αγαπάς κι εμένα θέλεις για να μ’ έχεις πάντα θύμα, [μη με τον πόνο μου σ’ αρέσει να γελάς, είναι κρίμα, είναι κρίμα, είναι κρίμα.]] Εκμεταλλεύεσαι που τόσο σ’ αγαπώ και δεν μπορώ χωρίς εσέ να κάνω βήμα, [πάντα για κέφι σου με κάνεις να πονώ, είναι κρίμα, είναι κρίμα, είναι κρίμα.]] Γι’ αυτό φοβάμαι τα όνειρά μου τα φτωχά, μην τα γκρεμίσει κάνας άλλος με το χρήμα [και θα μου μείνουν τα ξενύχτια μοναχά, είναι κρίμα, είναι κρίμα, είναι κρίμα.]]
Είπα να σβήσω τα παλιά:::Μπέλλου Σ.:::Καλδάρας Α.:::1952:::Είπα να σβήσω τα παλιά να κλείσω τα δευτέρια [και σαν δυο φίλοι καρδιακοί, να δώσουμε τα χέρια.] χ2 Πάνω στη κρύα σου καρδιά χωρίς καιρό να χάσω, [έριξα πάλι μια ζαριά και έφερα δύο κι άσσο.] χ2 Όπου φυσάει ο βοριάς, σε παίρνει και σε πάει, [είσαι γυναίκα μιας βραδιάς ψεύτικα π' αγαπάει.] χ2
Ειρηνάκι:::Κασιμάτης Ζ.:::Κασιμάτης Ζ.:::1931:::Δε στο 'πα μια και δυο και τρεις , φύγε να με ξεφορτωθείς να μην περάσεις από 'δω , γιατί θα γίνει φονικό Αμάν αμάν Ερηνάκι , μ' έχεις βάλει σε μεράκι. Εγώ ολοένα θα περνώ κι ας πα' να γίνει φονικό ούτε τ' αδέρφια σου ψηφώ , γιατί πουλί μου σ' αγαπώ Αμάν αμάν Ερηνάκι , όλο σκέρτσο και ναζάκι. Θα 'ρθω μια ημέρα να σε ειδώ κι ας πάγω από σκοτωμό και θα σε κλέψω μια βραδιά , γιατί μου πήρες τη καρδιά Αμάμ αμάν Κατινάκι , μ' έχεις βάλει σε μεράκι μ'έχεις βάλει σε μεράκι , αμάν αμάν Ερηνάκι. Σχόλια[επεξεργασία] Το «Αρχείο» (του Π. Κουνάδη) το αποδίδει στον Ογδοντάκη.
Είσαι αριστοκράτισσα και ωραία (Εσύ είσαι αριστοκράτισσα):::Χατζηχρήστος Α.:::Τσιτσάνης Β.:::1940:::Είσαι αριστοκράτισσα κι ωραία, με πολλά καράβια στον Πειραία. Τι 'θελες με εμένα σύ να μπλέξεις, δεν βρήκες άλλον της σειράς σου να διαλέξεις; Θέλεις πάντα να 'μαι στο πλευρό σου, μες στην κούρσα και στο κότερό σου. Μ' άλλη σαν μιλήσω με ζηλεύεις, χωρίς αιτία με την ζήλεια με παιδεύεις. Κι όμως με καιρό θα με πετάξεις και το ξέρω γνώμη πως θ' αλλάξεις. Έτσι τα 'χεις σ' όλους καμωμένα, ένα καπρίτσιο μόνον είμαι εγώ για σένα.
Είσαι αφράτη σα φρατζόλα:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1940:::Εισ’αφράτη σα φρατζόλα σαν το χάσικο ψωμί Όποιος σε κοιτάζει εσένα τονε ζώνουν οι καϋμοί Αχ βρε κοπελίτσα μου όπου πάω σε γυρεύω Άσπρη φρατζολίτσα μου μέρα νύχτα σε ζητώ Άσπρη φρατζολίτσα μου όπου πάω σε γυρεύω Αχ βρε κοπελίτσα μου μέρα νύχτα σε ζητώ Σα θυμούμαι βρε μικρό μου τη γλυκειά σου ευωδιά Θέλω πάλι στο πλευρό μου να σε νιώσω μια βραδυά Αχ βρε κοπελίτσα μου όπου πάω σε γυρεύω Άσπρη φρατζολίτσα μου μέρα νύχτα σε ζητώ Άσπρη φρατζολίτσα μου όπου πάω σε γυρεύω Αχ βρε κοπελίτσα μου μέρα νύχτα σε ζητώ Άσπρη κάτασπρη κοπέλα τον καϋμό σου δε βαστώ Μεσ’το σπίτι ξαναέλα έλα και δεν ταγιαντώ Αχ βρε κοπελίτσα μου όπου πάω σε γυρεύω Άσπρη φρατζολίτσα μου μέρα νύχτα σε ζητώ Άσπρη φρατζολίτσα μου όπου πάω σε γυρεύω Αχ βρε κοπελίτσα μου μέρα νύχτα σε ζητώ
Είσαι γκρινιάρα και γλωσσού:::Περπινιάδης Σ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1936:::Παντρεύτηκα δεν άκουσα σε πήρα με λαχτάρα [δεν ήξερα πως εισαι γλωσσού τόσο πολύ γκρινιάρα] Χ2 Γελάστηκα στα λόγια σου στα όμορφά σου κάλλη [τι να τα κάνω όλα αυτά που 'σαι γλωσσού μεγάλη] χ2 Το βράδυ όταν έρχομαι γκρινιάρα δε μ' αφήνεις [κάθε λιγάκι και στιγμή έναν καυγά μου στήνεις] χ2 Δεν υποφέρω δε βαστώ πρέπει ν' αποφασίσω [για να 'βρω τρόπο και τζαρέ γκρινιάρα να σ' αφήσω] χ2 |
Είσαι γυναίκα αμαρτωλή:::Νίνου Μ.:::Μπουρλιάσκος Α.:::1951:::Φτάνει ως εδώ η υπομονή, δεν είσαι συ για μένα, [είναι πολλά τα πονηρά κι αμαρτωλά, που μου' χεις καμωμένα.] χ2 Δεν ημπορώ να σ' ανεχθώ και να σε συγχωρήσω, [είσαι γυναίκα πονηρή κι αμαρτωλή και πως να σ' αγαπήσω!] χ2 Φτάνει ως εδώ η υπομονή, ξανά δεν με τουμπάρεις, [τράβα το δρόμο που τραβάς, αμαρτωλή, και ζήσε όπως γουστάρεις.] χ2
Είσαι γυναίκα άσωτη (Ως πότε θα 'σαι όμορφη):::Χασκήλ Σ.:::Τουρκάκης Ν.:::1950:::Είσαι γυναίκα άσωτη μ' όποιονε βρεις πηγαίνεις, [ποτέ σου δεν εσκέφτηκες, δεν εσκέφτηκες, στο μέλλον τι θα γένει.] x2 Ως πότε θα 'σαι όμορφη, ως πότε θα 'σαι νέα, [για να περνάει ο λόγος σου, ο λόγος σου, μ' όποιονε βγεις παρέα.] x2 Τα νιάτα θα περάσουνε κι η ομορφιά θα σβήσει, [μα δεν θα βρίσκεται κανείς, μα κανείς, να σε παρηγορήσει.] x2
Είσαι γυναίκα φίλου μου:::Χασκήλ Σ.:::Τατασόπουλος Ι.:::1950:::Είσαι γυναίκα φίλου μου, τι τρομερό, φαντάσου, παντοτινά σαν ένοχος, θα κρύβομαι μπροστά σου. Ο έρωτας που μ' άναψες, βουβό θα μείνει κλάμα, είσαι γυναίκα φίλου μου τι συμφορά, τι δράμα! Τη γιατριά στον πόνο μου, κανείς δεν περιμένει, γιατί είναι αγάπη ένοχη και καταδικασμένη. Μονάχα πια στο θάνατο, θα βρω παρηγοριά μου, [είσαι γυναίκα φίλου μου και πνίγω την καρδιά μου.] x2
Είσαι δειλός:::Γρίλλη Μ.:::Καλδάρας Α.:::1953:::Δεν εισ' αυτός που ήσουνα έχεις πολύ αλλάξει διστάζεις να με παντρευτείς και να φανείς εντάξει. Κρίμα σε σένα είσαι δειλός φοβάσαι τη μιζέρια και πνίγεις ότι αγαπάς με τα δικά σου χέρια. Φοβάσαι να παλέψουμε στο φτωχομονοπάτι τα πλούτη ονειρεύεσαι για να βρεις τώρα κάτι. Κρίμα σε σένα είσαι δειλός φοβάσαι τη μιζέρια και πνίγεις ότι αγαπάς με τα δικά σου χέρια. Αν θες να φύγεις στο καλό εγώ δεν σε κρατάω για μένα κάποιος θα βρεθεί χαμένη δεν θα πάω. Κρίμα σε σένα είσαι δειλός φοβάσαι τη μιζέρια και πνίγεις ότι αγαπάς με τα δικά σου χέρια.
Είσαι εσύ ο άνθρωπός μου:::Μπέλλου Σ.:::Περιστέρης Σ.:::1950:::Είσ' εσύ ο άνθρωπός μου, το μεράκι το κρυφό, [αν σε χάσω θα πεθάνω, απ' τον κόσμο θα χαθώ.] χ2 Είσ' εσύ ο άνθρωπός μου, της καρδιάς μου η χαρά [αν μ' αφήσεις, πίστεψέ με, θα με πνίξει η συμφορά.] χ2 Είσ' εσύ ο άνθρωπός μου, η καρδιά που αγαπώ [το καντήλι της ζωής μου, που αν σβήσει θα σβηστώ.] χ2
Είσαι η γυναίκα που γουστάρω:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Γεωργακοπούλου Ι.:::1948:::Είσαι η γυναίκα που γουστάρω, έλα πια δική να σε κάνω σε γουστάρω και γι' αυτό θα στο πω, πια δε βαστώ είσαι η γυναίκα που γουστάρω θα στο πω πια δε βαστώ, σε γουστάρω και γι' αυτό έλα πια δική μου να σε κάνω. Έχεις κάτι που με ξελογιάζει, άλληνε δε βρίσκω να σου μοιάζει όμορφή μου γόησσα, τώρα που σε γνώρισα άλληνε δε βρίσκω να σου μοιάζει τώρα που σε γνώρισα όμορφή μου γόησσα έχεις κάτι που με ξελογιάζει. Συ μονάχα πια με κουμαντάρεις, βρήκες το κουμπί και με τουμπάρεις όμορφη μποέμισσα, πλάνα Αθηναίισσα βρήκες το κουμπί και με τουμπάρεις πλάνα Αθηναίισσα, όμορφη μποέμισσα συ μονάχα πια με κουμαντάρεις.
Είσαι μεγάλος γόης (Και ποιά γυναίκα δεν ξετρελλαίνεις):::Μπέλλου Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1954:::Και ποια γυναίκα, δεν ξετρελαίνεις, τόσες γυναίκες πώς μπορείς και περπατάς; [Μπορεί, βρε μάγκα μου, να τις μπερδέψεις, γι' αυτό καλύτερα, τεφτέρια να κρατάς!] x2 Και ποια γυναίκα δεν ξετρελαίνεις; Δευτέρα-Τρίτη, με την Ελένη, Τετάρτη-Πέμπτη, αγκαζέ με την Κική, [Παρασκευή τραβάς για τη Μαρίτσα κι εμένα μου' ρχεσαι Σαββάτο-Κυριακή.] x2 Και ποια γυναίκα δεν ξετρελαίνεις; Μέσα στην πιάτσα δεν έχεις ταίρι, γι' αυτό κι εμένα, μου τα πήρες τα μυαλά! [Είσ' ομορφόπαιδο και σ' αγαπάμε κι όποια γουστάρησες, την γλέντησες καλά.] x2 Και ποια γυναίκα δεν ξετρελαίνεις;
Είσαι μικρός και μη βιαστείς:::Τζουανάκος Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1950:::Είσαι μικρός και μη βιαστείς για σκέψου το ακόμα νωρίς μ' αγάπες μη μπλεχτείς για' θα σε φάει το χώμα. [Βιάστηκες για ν' αγαπήσεις μια ζωή να χαραμίσεις.] x2 Ειν' η αγάπη θάνατος χαρά σ' όποιον γλιτώσει κι εγώ μικρός αγάπησα και το 'χω μετανιώσει. Βιάστηκα για ν' αγαπήσω μια ζωή να χαραμίσω. Είσαι μικρός και μη βιαστείς να μην παραπατήσεις πολλές αγάπες θε' να βρεις στα χρόνια που θα ζήσεις. Βιάστηκες για ν' αγαπήσεις μια ζωή να χαραμίσεις.
Είσαι πόντος:::Αμπατζή Ρ.:::Ασίκης Γ.:::1936:::Ζούλα ζούλα το δουλεύεις x2 νέο νούμερο γυρεύεις x2 Το φαΐ σου για ν' αλλάξεις x2 κι ύστερα να με πετάξεις x2 Είσαι ψεύτικια ζηλιάρα άλφα μάρκα κατεργάρα το ρεκόρ το έχεις πάρει από κάθε αλανιάρα Το φαΐ σου για ν' αλλάξεις x2 κι ύστερα να με πετάξεις x2 Ζούλα ζούλα μού το στρίβεις σε ρωτώ και συ με βρίζεις είσαι πόντος έξτρα έξτρα κι ύστερα ζητάς και ρέστα Το φαΐ σου για ν' αλλάξεις x2 κι ύστερα να με πετάξεις x2 Ζούλα ζούλα εξηγιέσαι και μετά μου το αρνιέσαι Τώρα πάρε πια τη βόλτα κι όποια θέλεις κτύπα πόρτα Το φαΐ σου για ν' αλλάξεις x2 κι ύστερα να με πετάξεις x2 (Έλα γιάλα! Γειά σου, Ρίτα!) (Γεια σου, Σαλονικιέ μου!)
Είσαι πόντος έξτρα:::Μηττάκη Γ.:::Ασίκης Γ.:::1935:::Ζούλα ζούλα το δουλεύεις x2 νέο νούμερο γυρεύεις x2 Το φαΐ σου για ν' αλλάξεις x2 κι ύστερα να με πετάξεις x2 Είσαι ψεύτικια ζηλιάρα άλφα μάρκα κατεργάρα το ρεκόρ το έχεις πάρει από κάθε αλανιάρα Το φαΐ σου για ν' αλλάξεις x2 κι ύστερα να με πετάξεις x2 Ζούλα ζούλα μού το στρίβεις σε ρωτώ και συ με βρίζεις είσαι πόντος έξτρα έξτρα κι ύστερα ζητάς και ρέστα Το φαΐ σου για ν' αλλάξεις x2 κι ύστερα να με πετάξεις x2 Ζούλα ζούλα εξηγιέσαι και μετά μου το αρνιέσαι Τώρα πάρε πια τη βόλτα κι όποια θέλεις κτύπα πόρτα Το φαΐ σου για ν' αλλάξεις x2 κι ύστερα να με πετάξεις x2 (Έλα γιάλα! Γειά σου, Ρίτα!) (Γεια σου, Σαλονικιέ μου!)
Είσαι σα νεράιδα:::Σταυροπούλου Ν.:::Τσιτσάνης Β.:::1939:::Είσαι ωραία, θαύμα, σα νεράιδα, έχεις κάλλη που δεν τα ξανάειδα, σαν χρυσά κρυστάλλινα παλάτια, που με τη λάμψη τους θαμπώνουνε τα μάτια. Έχεις μάτια μαύρα που μαγεύουν, έχεις χείλη φίνα που πλανεύουν, θα 'δινα και τη ζωή μου ακόμα, για να σε φίλαγα, νεράιδα μου, στο στόμα. Είσαι νάζι, σκέρτσο και καμάρι, πόσους στο λαιμό σου να ‘χεις πάρει; Να 'ξερα, τη δίψα τους δε σβήνει, σ' αυτά τα χείλη σου που μοιάζουν σαν ρουμπίνι.
Είσαι φάντης:::Αμπατζή Ρ.:::Ασίκης Γ.:::1936:::{Ε, ρε κι εγώ πού διάλεξα εσένα τον μπερμπάντη} (2x) {και μου ξηγιέσαι πονηρά, σε κόζαρα, ρε φάντη} (2x) {Στο σορολόπ μου το 'ριξες, βρε ψευτοπονηράκια} (2x) {και σ' έχω κάνει τσακωτό με κάτι κοριτσάκια} (2x) {Μου κάνεις το κορόιδο κι όλο μου λες τι τρέχει} (2x) {και να σε φτύσω, αλλού κοιτάς, σου φαίνεται πως βρέχει} (2x) - Ίσα ρε φάντη {Και πως με εκατήντησες κοπέλα σα νταρντάνα} (2x) {και το μπαγιόκο μου 'φαγες, βρε ψευτοαρπαγάνα} (2x) {Μα εγώ κρατάω πισινή και δεν θα σου περάσει} (2x) {στα ξαφνικά, θα το ιδείς, η μπόμπα που θα σκάσει} (2x) - Γεια σου βρε Ρίτα μάγκισσα - Γεια σου Σαλονικιέ μου
Είσαι φίνος χαρακτήρας:::Νίνου Μ.:::Χιώτης Μ.:::1948:::Το καλύτερο παιδί του κόσμου είσαι ’συ κι ας σε λένε αλανιάρη και μπερμπάντη [κι αν δεν έχεις τρόπους, έχεις μια καρδιά χρυσή, είσαι φίνος χαρακτήρας, σαν διαμάντι.]χ2 Όλοι οι φίλοι σε κατηγορούν, ζηλεύουνε κι ελαττώματα πολλά βρίσκουν σ’ εσένα, [που γυρίζουμε μαζί με κοροϊδεύουνε, μα τα λόγια τους πηγαίνουν στα χαμένα.]χ2 Τους το λέω καθαρά, ό,τι κι αν κάνουνε, δεν αλλάζει το μυαλό μου να σ’ αφήσω. [Δε μπορούν απ’ την καρδιά μου να σε βγάλουνε, γιατί μ’ έκανες τρελά να σ’ αγαπήσω.]χ2
Είσαι φονιάς:::Φραντζεσκοπούλου Μ. (Πολίτισσα):::Ασίκης Γ.:::1935:::
Notice: Undefined index: parse in /home/max/newforum2/getwikiforpdf.php on line 17

Είσαι ψεύτης Παναγιώτη (Παναγιώτης):::Αμπατζή Ρ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1935:::Τι θα γίνω ’γω με σένα Παναγιώτη μου μου ’χεις φάει τη ζωή μου και τη νιότη μου [Τρία χρόνια μ’ έχεις σκλάβα και με τυραννείς] x2 [σε κατάλαβα βρε ψεύτη πως δε με πονείς] x2 Έρχεσαι στη γειτονιά μου για να μου μιλάς μπαινοβγαίνεις μες στο σπίτι κι όλους μας γελάς [Μα η μάνα μου να ξέρεις πια θα σου το πει] x2 [που ’σαι ψεύτης κατεργάρης δε θα σε ντραπεί] x2 -Ώπα, ώπλες Πριν σε δει βρε σήκω φύγε πια μην κάθεσαι θα σε διώξει Παναγιώτη απεφάσισε [Μ’ άλλονε θα με παντρέψει θα στεφανωθώ] x2 [κι από σένα Παναγιώτη θα λευτερωθώ] x2 -Γεια σου Ριτάκι μου
Έκαμες τα γούστα της μαμάς σου:::Περπινιάδης Σ.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1946:::Μ’ έχεις βγάλει μεσ’ απ’ την καρδιά σου κι έχασα για πάντα τα φιλιά σου το ‘κανες στο πείσμα σου επάνω και δεν δίνεις φράγκο κι αν πεθάνω Ξέχασες τους όρκους τις θυσίες και τις τόσες μας τις ευτυχίες κι έκανες τα γούστα της μαμάς σου και με πέταξες απ’ την καρδιά σου Κι όμως μια στιγμή θα μετανιώσεις κι από το μεράκι σου θα λιώσεις θα με σκέπτεσαι, θα μαραζώνεις θα πονάς, θα κλαις δε θα μερώνεις
Εκατό δραχμές τη μέρα:::Μακρής Κ.:::Τούντας Π.:::1948:::Ωχ, αμάν, αμάν, εκατό δραχμές τη μέρα παίρνω τζιβαέρι μου [πες της μάνας σου πως θέλω, αμάν, αμάν ωχ να σε κάνω ταίρι μου] 2χ Ωχ, αμάν, αμάν, είμ’ αργάτης παινεμένος όπως όλη η αργατιά [και τεχνίτης προκομμένος αμάν, αμάν ωχ λεοντάρι στη δουλειά] 2χ Ωχ, αμάν, αμάν, θα σου χτίσω ένα σπίτι γύρω με σκαλώματα [ν’ ανεβαίνεις να μου κάνεις αμάν, αμάν ωχ σκέρτσα και καμώματα] 2χ Ωχ, αμάν, αμάν, θα σου παίζω το βιολάκι από κατ΄ απ’ την αυλή [να σου λέω τραγουδάκια αμάν, αμάν ωχ να βαστούν ως το πρωί] 2χ
Εκατό τοις εκατό:::Χασκήλ Σ.:::Τατασόπουλος Ι.:::1950:::Την καρδιά σου μην κλειδώνεις κι από μένα δε γλιτώνεις, [Σου το λέω να το ξέρεις, θα στο δώσω και γραπτώς. γυναικούλα μου θα γίνεις, εκατό τα εκατό!] x2 Όσα κόλπα κι αν μου κάνεις να σωθείς δεν θα προκάνεις. [Σου το λέω να το ξέρεις κι όχι να στο παινευτώ, θα το δεις πως είμαι άντρας, εκατό τα εκατό!] x2 Κι αν αλλού ζητήσεις γλύκες και μου κάνεις κασκαρίκες. [Σου το λέω να το ξέρεις, το 'χω σίγουρο κι αυτό, ντροπιασμένη θα πεθάνεις, εκατό τα εκατό!] x2
Έκαψα την καλύβα μου:::Μπέλλου Σ.:::Μπακάλης Μ.:::1952:::Αφού με καταστρέψανε οι συγγενείς και οι φίλοι [έκαψα την καλύβα μου να μη με τρων' οι ψύλλοι.] x2 Τώρα φωτιά να ανάψει και να μη σβήνει [όλος ο κόσμος πια τσιμέντο να γίνει] x2 τώρα φωτιά να ανάψει και να μη σβήνει. Αφού κι αυτή που αγάπησα με έχει λησμονήσει [τίποτα τώρα δεν μπορεί για να με συγκινήσει.] x2 Τώρα και μπόμπες με φτερά ας πετάξουν [στάχτη να γίνουν όλα και να ρημάξουν] x2 τώρα και μπόμπες με φτερά ας πετάξουν. Και τώρα που κατήντησε ερείπιο η ζωή μου [κανείς δεν με λυπήθηκε για την καταστροφή μου.] x2 [Τώρα φωτιά να ανάψει και να μη σβήνει [όλος ο κόσμος πια τσιμέντο να γίνει] x2 τώρα φωτιά να ανάψει και να μη σβήνει.] x2
Έλα εδώ Μαρικάκι μου:::Μαγκίδου Β.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1948:::[Μαρικάκι, αχ, Μαρικάκι συ με πότισες φαρμάκι]x2 συ με πότισες φαρμάκι στην καρδιά και στα χειλάκι. Αχ που θα πας, έλα δω, έλα δω, Μαρικάκι μου έλα δω, έλα δω, αχ κουκλάκι μου. Μες τη φυλακή κλεισμένος στο σεβντά σου σκλαβωμένος, μες τη φυλακή κλεισμένος αχ στο σεβντά σου σκλαβωμένος και φουμάρω ‘γώ χασίσι κι είμαι τύφλα στο μεθύσι. Αχ που θα πας, έλα δω, έλα δω, Μαρικάκι μου έλα δω, έλα δω, μπαρμπουνάκι μου. [Ταβερνιάρη, αχ ταβερνιάρη κάνε μου αυτήν τη χάρη]x2 δώσε μου κρασί και μπύρα στην υγειά σου ζωντοχήρα. Αχ που θα πας, έλα δω, έλα δω, Μαρικάκι μου έλα δω, έλα δω, αχ κουκλάκι μου.
Έλα έλα πάλι:::Σωφρονίου Έλ.:::Περιστέρης Σ.:::1948:::Τώρα που ‘χεις φύγει κι είσαι φως μου μακριά, νιώθω μεσ’ στη μοναξιά μου πάντα την απελπισιά. Έλα, έλα, έλα, πριν να μου ‘ρθει τρέλα, όμορφη κοπέλα που σε λαχταρώ, έλα, έλα, έλα, πριν να μου ‘ρθει τρέλα, όμορφη κοπέλα που σε λαχταρώ. Είσαι ο σεβντάς μου μόνη σκέψη και καημός, της καρδιάς μου το μεράκι της ψυχής μου ο παλμός. Έλα, έλα, πάλι στη θερμή μ’αγκάλη, όμορφη κοπέλα πριν για σε χαθώ, έλα, έλα, πάλι στη θερμή μ’αγκάλη, όμορφη κοπέλα πριν για σε χαθώ. Έλα, έλα, έλα, πριν να μου ‘ρθει τρέλα, όμορφη κοπέλα που σε λαχταρώ, έλα, έλα, έλα, πριν να μου ‘ρθει τρέλα, όμορφη κοπέλα που σε λαχταρώ. |
Έλα καράβι πάρε με:::Αμπατζή Ρ.:::Μιχαηλίδης Μ.:::1938:::Ελα πια βαπορι παρε με Και στα ξενα μεσα βγαλε με Θέλω την αγάπη μου να βρω πόχω να τη δω τόσον καιρό Πεντε χρονια βρισκεται μακρυα κ'εμεινα χωρις παρηγορια ερημος στον κοσμο κι ορφανο μες στους δρομους τωρα πια γυρνω Απο το καιρο, βαπορι μου, που φυγε μακρυα τ'αγορι μου Δεν επερασε καμια βραδυα να μη κλαπω μεσα στην καρδια Τη ζωη μου δεν θελω 'γω Παρε με βαπορι θα πνυγω Πάρε με καλέ βαπόρι μου να με πας κοντά στ' αγόρι μου
Έλα κοντά μου:::Χασκήλ Σ.:::Χασκήλ Σ.:::1948:::Σβήσε από το νου τα πάντα, τώρα πού 'μαστε μαζί, [τα περασμένα μην τα θυμάσαι, καινούρια πλέον τώρα ζωή.] x2 Τι μας ωφελεί να κλαίμε, απ' το βράδυ ως το πρωί, [έλα κοντά μου, στην αγκαλιά μου, καινούρια πλέον τώρα ζωή.] x2 Το τραγούδι σαν και πρώτα, στις καρδιές μας αντηχεί, [τούτη τη νύχτα, τη μαγεμένη, ας τη χαρούμε, ως την αυγή.] x2
Έλα λοιπόν μη σκέπτεσαι:::Καρύβαλη Σ.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1939:::Λόγια σου βάλαν οι εχθροί για να με παρατήσεις [έννοια σου αθεόφοβη να δούμε πως θα ζήσεις] x2 λόγια σου βάλαν οι εχθροί για να με παρατήσεις. Έλα λοιπόν δεν ειν' αργά πάλι ν' αγαπηθούμε [και φίνα, ξένοιαστη ζωή πάλι μαζί να ζούμε] x2 έλα λοιπόν δεν ειν' αργά πάλι ν' αγαπηθούμε. Έλα λοιπόν μη σκέφτεσαι και νάζια μη μου κάνεις [τόσο πολύ δεν σου 'φταιξα να θες να με πεθάνεις] x2 έλα λοιπόν μη σκέφτεσαι και νάζια μη μου κάνεις. Το θέλω να το φτιάξουμε πάλι το σπιτικό μας [εχθροί μας το κατέστρεψαν που θέλουν το κακό μας] x2 το θέλω να το φτιάξομε πάλι το σπιτικό μας.
Έλα μια νύχτα:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Μητσάκης Γ.:::1948:::Έλα να γλεντήσουμε μια νύχτα, τώρα έχει γλύκα η ζωή, [κι άμα δεν σ’ αρέσει η συντροφιά μου, φεύγεις βρε τσαχπίνα το πρωί.]δις Στα πιο φίνα κέντρα θα σε πάω, φτάνει να μου πεις το ναι και ‘συ, [μια και σου αρέσουν τα ωραία, φίνα θα περάσουμε μαζί.]δις Και το γλυκοχάραμα τσαχπίνα, που θα κελαηδούνε τα πουλιά, [γύρε και κοιμήσου να ξεχάσεις, μέσα στην δική μου αγκαλιά.]δις
Έλα μικρό να φύγουμε:::Παγιουμτζής Σ.:::Παγιουμτζής Σ.:::1939:::Έλα μικρό να φύγομε, να πάμε σ’ άλλα μέρη, [εκεί που 'ναι όλα όμορφα και πάντα καλοκαίρι.]x2 Έλα να ταξιδέψομε, να πάμε στη Χαβάη, [εκεί τους πόνους, κούκλα μου, κάθε καρδιά ξεχνάει.]x2 Έλα να τα ξεχάσομε και φίνα να περνούμε, [τις πίκρες της αγάπης μας στα γλέντια να ξεχνούμε.]x2 Να ζούμε δίχως πείσματα, σαν δυο τρελά πουλάκια, [μες στις χαρές να σβήνουνε και πίκρες και φαρμάκια.]x2 Σχόλια[επεξεργασία] "Τσιτσανικού ύφους" τραγούδι, που κυκλοφόρησε στο όνομα του ΣΤΡΑΤΟΥ ΠΑΓΙΟΥΜΤΖΗ, αλλά πιθανόν να είναι σύνθεση του ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΙΤΣΑΝΗ και οι στίχοι να είναι δημιουργία του Παγιουμτζή. Ορχήστρα με δύο μπουζούκια (το ένα ο Βασίλης Τσιτσάνης), κιθάρα (μάλλον ο Κώστας Καρίπης) και μπαγλαμά. Φωνογραφήθηκε το 1939 και κυκλοφόρησε το 1940.
Έλα να κάνεις νάνι-νάνι:::Χασκήλ Σ.:::Περιστέρης Σ.:::1947:::Αλήτη με κατήντησε η απονιά σου και σα ζητιάνος στέκω στα παράθυρά σου, όλα τα δέχομαι, ρε βάσανο, για σένα, αφού τα νιάτα μου συ τα 'χεις σκλαβωμένα. Έλα, αχ, να κάνεις νάνι-νάνι, μες της καρδιάς μου το ντιβάνι! Μες της καρδιάς μου το ντιβάνι, έλα, αχ, να κάνεις νάνι-νάνι. Το νάζι σου με τσάκισε και πριν να ρέψω, το πήρα πια απόφαση και θα σε κλέψω, θα 'σαι σωστή βασίλισσα μες στο τσαρδί μου και για νανούρισμα θα έχεις το φιλί μου. Έλα, αχ, να κάνεις νάνι-νάνι, μες του αλήτη το ντιβάνι! Μες του αλήτη το ντιβάνι, έλα, αχ, να κάνεις νάνι-νάνι. Και μένα μάνα μ' έκανε σαν την δικιά σου, άσε τις πόζες σου και άκου την καρδιά σου, έλα να σμίξουμε τα δυο, σαν περιστέρια, να μ' αγκαλιάζουνε σφιχτά τα δυο σου χέρια. Έλα, αχ, να κάνεις νάνι-νάνι, μες της αγάπης το ντιβάνι! |
Έλα να πάμε τσάρκα:::Χατζηχρήστος Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1947:::Έλα να πάμε τσάρκα μια βραδιά, η βάρκα μας προσμένει στην ακροθαλασσιά που ο βοριάς φυσάει, τι έμορφη βραδιά! Έγια-μόλα, έγιαλό! Γιαλό-γιαλό! Με τα κουπιά μας και μ' αγκαλιές, στο Φάληρο να πάμε, πέρα στις Τζιτζιφιές, ν' ακούσουμε μπουζούκια και όμορφες πενιές! Έγια-μόλα, έγιαλό! Γιαλό-γιαλό!
Έλα όπως είσαι:::Αμπατζή Ρ.:::Χρυσίνης Σ.:::1937:::Όπως κι αν είσαι, μάτια μου, θέλω να ‘ρθεις κοντά μου, [ότι κι αν θέλεις φόρεσε κι έλα στην αγκαλιά μου.] x2 Έλα, έλα όπως είσαι κι ότι θέλω μη μ' αρνείσαι, τη φωτιά μου έλα σβήσε, κούκλα μου γλυκιά, έλα, έλα όπως είσαι, τη φωτιά μου έλα σβήσε κι ότι θέλω μη μ' αρνείσαι, δεν αντέχω πια. Φόρα το φουστανάκι σου αυτό που με λιγώνει, [το μαύρο το γοβάκι σου αυτό που με σκλαβώνει.] x2 Έλα, έλα όπως είσαι κι ότι θέλω μη μ' αρνείσαι, τη φωτιά μου έλα σβήσε, κούκλα μου γλυκιά, έλα, έλα όπως είσαι κι ότι θέλω μη μ' αρνείσαι, τη φωτιά μου έλα σβήσε, δεν αντέχω πια. - Άμαν γιάλα, έλα όπως είσαι. Γεια σου Ρίτα.
Έλα όπως είσαι:::Νίνου Μ.:::Τσιτσάνης Β.:::1954:::Έλα όπως είσαι, έλα όπως είσαι, μη μου χαλάς τα γούστα μου και τη φωτιά μου σβήσε! Την κούρσα σού 'χω αγκαζέ, μ' όλα τα μεγαλεία, θυμάρι, θέλεις, κούκλα μου ή μήπως παραλία; Έλα, μάνα μου, όπως είσαι, έλα, όπως είσαι! Η νύχτα είναι δική μας, η νύχτα είναι δική μας και πρέπει να γλεντήσουμε με όλη την ψυχή μας. Στα κέφια πάνω, κούκλα μου, θα κάνουμε στραπάτσα, για γούστο θα το κάψουμε, λεφτά υπάρχουν μάτσα! Έλα, μάνα μου, όπως είσαι, έλα, όπως είσαι! Μες την αγκαλιά σου, μες την αγκαλιά σου, με ζάλισαν τα χάδια σου, με κάψαν τα φιλιά σου! Όπου κι αν σε περπάτησα, φωνάξαν "Μπράβο, μάγκα!" "Κι η κοπελάρα που γλεντάς, πολλά αξίζει φράγκα!" Έλα, μάνα μου, όπως είσαι, έλα, όπως είσαι! Σχολιο: Διεκδικητής της πατρότητας των στίχων (ή πιθανός συνδημιουργός) είναι ο Γεράσιμος Τσάκαλος.
Έλα σκερτσόζα μου:::Βιδάλης Γ.:::Τούντας Π.:::1926:::Την εμορφιά σου την ποθώ και την θυμούμαι αχ τη γλυκιά σου τη ματιά δεν λησμονώ για σένα φως μου μέρα-νύχτα δεν κοιμούμαι αχ ο δόλιος 'γω για σε πάντα πονώ. Έλα σκερτσόζα μου γλυκιά να σ' αγκαλιάσω έλα σαν πρώτ' απ' την γλυκιά σου την λαλιά καμωματού μου με λαχτάρα ν' απολαύσω φίνα λόγια αγάπης, χάδια και φιλιά. Έλα πουλί μου στη θερμή μου την αγκάλη έλα να πέσω και γλυκά να κοιμηθώ θέλ' απ' τα στήθη κείνα που δεν τα 'χει άλλη τρελλή σκερτσόζα ν' αναπνέω, να μεθώ (δις). Έλα γιατί εγώ για σε χάνω το νου μου έλα σκερτσόζα παιχνιδιάρα μου γλυκιά αχ έλ' αγάπη μου τρελλή καμωματού μου έλα και μη μου πληγώνεις την καρδιά. Έλα σκερτσόζα μου γλυκιά να σ' αγκαλιάσω έλα σαν πρώτ' απ' την γλυκιά σου την λαλιά καμωματού μου με λαχτάρα ν' απολαύσω φίνα αγάπης λόγια, χάδια και φιλιά. Έλα πουλί μου στη θερμή μου την αγκάλη έλα να πέσω και γλυκά να κοιμηθώ θέλ' απ' τα στήθη κείνα που δεν τα 'χει άλλη τρελλή σκερτσόζα ν' αναπνέω, να μεθώ.
Έλα στην κάμαρά μου:::Ρούκουνας Κ.:::Τούντας Π.:::1935:::Μ'αυτά τα γλυκά τα μαχμούρικα μάτια τσαχπίνα κακιά μ'έχεις κάνει κομμάτια. Πάψε τα πείσματα και τα κουνήματα κι αν θες να μάθεις πόσο μπορεί να σ'αγαπώ, έλα στην κάμαρά μου, μην φοβηθεις κυρά μου, κι όταν κοπεί η καρδιά μου, εκεί θα σου το πω. Περνάς τακτικά και με άλλον γουστάρεις. Μη θέλεις κακιά, την ψυχή μου να πάρεις. Πάψε τα πείσματα και τα κουνήματα κι αν θες να μάθεις πόσο μπορεί να σ'αγαπώ, έλα στην κάμαρά μου, μη φοβηθεις κυρά μου, κι ό,τι ακουστεί καρδιά μου, εκεί θα σου το πω. -Γειά σου Κώστα Σαμιώτη! Φαρμάκι πετάς σα με βλέπεις μπροστά σου. Γιατί με γελάς, δεν πονάει η καρδιά σου. Πάψε τα πείσματα και τα κουνήματα κι αν θες να μάθεις πόσο μπορεί να σ'αγαπώ, έλα στην κάμαρά μου, μη φοβηθείς κυρά μου, κι ό,τ' ακουστεί καρδιά μου, εκεί θα σου το πω. -Αμάν γιάλα γιάλα γιάλα, ωχ ωχ ωχ!
Ελενάκι:::Κασιμάτης Ζ.:::Δραγάτσης (Ογδοντάκης) Ι.:::1929:::Τα ματάκια σου τα δυο δεν τα βλέπω κι αρρωστώ σαν τα βλέπω με τρελαίνουν και στον Άδη με πηγαίνουν. Ε αμάν αμάν όπλες κούκλα μου κουκλίτσα μου συ μ' έχεις τρελάνει Ελενίτσα μου. Με τα φρύδια τα σμιχτά τα ματάκια τα σχιστά μου 'χεις κάψει την καρδιά μου και πονούν τα σωθικά μου. Αμάν αμάν όπλες κούκλα μου κουκλίτσα μου συ μ' έχεις τρελάνει Ελενίτσα μου. Γεια σου Ζαχαρία Έλα να σε παντρευτώ Ελενάκι ζηλευτό άλλη μια φορά στο λέγω μ' έκανες λωλό και κλαίγω. Ε αμάν αμάν όπλες κούκλα μου κουκλίτσα μου συ μ' έχεις τρελάνει Ελενίτσα μου. Γεια σου, Ογδοντάκη μερακλή! Μας έφαγες με το Ελενάκι σου!
Ελενάκι αν δε σε πάρω:::Παπασιδέρης Γ.:::Καρίπης Κ.:::1933:::Σε μπελά θε να με βάλεις Ελενάκι αν δε με πάρεις θα μεθύσω θα ντα σπάσω και τον κόσμο θα χαλάσω. Θα σε κάνω ‘γώ δική μου για να σκάσουν οι εχθροί μου και θα ζούμε ευτυχισμένα Ελενάκι μου με σένα. Θα σου πάρω φουστανάκια σκαρπινάκια και γοβάκια θα σε ντύσω στο μετάξι και θα σ’ έχω πάντα εντάξει. Θα μεθούμε στην ταβέρνα κούκλα μου εγώ με σένα κι έτσι θα περνούμε φίνα Ελενάκι στην Αθήνα. Θα σε μάθω ζεμπεκάκι θα ‘σαι μέγκλα και μεράκι και τους μάγκες θα πλανεύεις Ελενάκι όταν χορεύεις. Θα σου κάνω όλο βόλτα θα περνώ ζωή και κότα και θα ζούμε στην Αθήνα με βιολιά και με ρετσίνα. Γεια σου Σαλονικιέ μου, γεια σου !
Ελενάκι βρε κουκλάκι:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Ροβερτάκης Γ.:::1964:::Ελενάκι, βρε κουκλάκι, παιχνιδιάρα, γόησσα, εγώ για σένα, ένα-ένα τα προικιά σου ψώνισα. Παπλώματα και στρώματα κι ολόχρυσο διπλό κρεβάτι, το πιάνο σου να τραγουδάς, της γειτονιάς να βγει το μάτι. Θα σου κάνω, όταν πάρω, μια παλιά κληρονομιά, ότι θέλεις, βάσανό μου, θα ‘σαι όλο αρχοντιά. [Τη φούστα σου, τα γούστα σου, γοβάκι από λουστρίνι φίνο, για να περνάς, να το χτυπάς, απ’ την ταβέρνα που θα πίνω.]]
Ελένη Ελενάκι:::Περπινιάδης Σ.:::Καρίπης Κ.:::1946:::Έφυγες και με άφησες, Ελένη, Ελένάκι [και στην καρδιά με πότισες το πιο πικρό φαρμάκι.]x2 Κλαίω με μαύρα δάκρυα την τόση συντροφιά σου, [έφυγες με παράτησες, που να καεί η καρδιά σου.]x2 Και τώρα μ’ άλλονε γλεντάς, Ελένη, Ελένάκι [και 'γω για σε καθημερνώς λιώνω απ’ το μεράκι.]x2
Ελένη Ελενάρα μου:::Ασίκης Γ.:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::1929:::(Δίσκος Columbia 18066 / 1929 Συνθ.: Αντώνης Διαμαντίδης, Τραγ.: Αντ. Νταλγκάς) {γράψτε εδώ τους στίχους} Ελενάρα μου[επεξεργασία] (Δίσκος HMV AO-319 / 1929 Συνθ.: Αντώνης Διαμαντίδης, Τραγ.: Αντ. Νταλγκάς) {γράψτε εδώ τους στίχους} Ελένη, Ελενάρα[επεξεργασία] (Δίσκος Pathe X-80155 / 1930 Συνθ.: Αντ. Νταλγκάς, Τραγ.: Γρηγόρης Ασίκης) {γράψτε εδώ τους στίχους} Ελένη, Ελενάρα[επεξεργασία] (Δίσκος Pathe X-80152 Συνθ.: Αντ. Νταλγκάς, Τραγ.: Γρηγόρης Ασίκης) Ελένη Ελενάρα μου εσύ 'σαι η μπαρμπουνάρα μου κι αν δε σε αποκτήσω τι μ'ωφελεί να ζήσω Με άλλους παίζεις και γελάς και μένανε με παρατάς σκέψου και συλλογίσου τα νιάτα μου λυπήσου Τη μάνα σου τη μάισσα (2) θα 'ρθω να τη μεθύσω (2) να πέσει ν' αποκοιμηθεί (2) να σε γλυκοφιλήσω (2) για να σου πω τον πόνο μου Ελένη ζηλεμένη μου πο' χω στα σωθικά μου και καίγεται η καρδιά μου Ελένη, Ελενάρα[επεξεργασία] (Δίσκος Odeon GA-1431 / 1929 Συνθ.: Αντώνης Διαμαντίδης, Τραγ.: Αντ. Νταλγκάς) {γράψτε εδώ τους στίχους} Πηγές[επεξεργασία] Διονύσης Δ. Μανιάτης (καταγραφή/επιμέλεια) - «Η εκ περάτων δισκογραφία γραμμοφώνου» (Μητρόπολις ΑΕ - Αθήνα, 2006)
Ελένη μικροπαντρεμένη:::Παναγής Χ.:::Χρυσίνης Σ.:::1934:::Χτες το βράδυ ήρθες πάλι μες στη γειτονιά μου κι έμαθα πως έλεγες βρε μάγκα τ’ όνομά μου. Μη ζητάς βρε μάγκα μου τον άντρα μου ν’ αφήσω και να ‘ρχουμαι σε σένανε μαζί σου για να ζήσω. Άφησέ με μάγκα μου και τράβα στη δουλειά σου έχω άντρα ζόρικο και θα ‘βρεις το μπελά σου. Φτάνει πια βρε μάγκα μου και το ‘χεις παρακάνει από εμένα τι ζητάς για πες μου βρε αλάνη. Τι γυρνάς στη γειτονιά και λες για την Ελένη και όλο λες πως αγαπάς μια μικροπαντρεμένη. Άφησέ με μάγκα μου και τράβα στη δουλειά σου έχω άντρα ζόρικο και θα ‘βρεις το μπελά σου. Πάψε πια βρε μάγκα μου να κάνεις νταηλίκια γιατί σε μένα δεν περνάν αυτά τα ζοριλίκια. Τι ζητάς που κάθε βράδυ πας και μαστουριάζεις και με τα μένα έρχεσαι βρε αλάνη και τα βάζεις. Άφησέ με μάγκα μου και τράβα στη δουλειά σου έχω άντρα ζόρικο και θα ‘βρεις το μπελά σου. Τ’ όνομά μου τι το λες στους φίλους σου τους μάγκες κι έρχονται στη γειτονιά και κάνουν ματσαράγκες. Σου τα λέγω μάγκα μου αν θέλεις τη ζωή σου μη ζητάς για να γινώ αλάνη μου δική σου. Άφησέ με μάγκα μου και τράβα στη δουλειά σου έχω άντρα ζόρικο και θα ‘βρεις το μπελά σου.
Ελένη μικροπαντρεμένη:::Περπινιάδης Σ.:::Χρυσίνης Σ.:::1934:::Χτες το βράδυ ήρθες πάλι μες στη γειτονιά μου κι έμαθα πως έλεγες βρε μάγκα τ’ όνομά μου. Μη ζητάς βρε μάγκα μου τον άντρα μου ν’ αφήσω και να ‘ρχουμαι σε σένανε μαζί σου για να ζήσω. Άφησέ με μάγκα μου και τράβα στη δουλειά σου έχω άντρα ζόρικο και θα ‘βρεις το μπελά σου. Φτάνει πια βρε μάγκα μου και το ‘χεις παρακάνει από εμένα τι ζητάς για πες μου βρε αλάνη. Τι γυρνάς στη γειτονιά και λες για την Ελένη και όλο λες πως αγαπάς μια μικροπαντρεμένη. Άφησέ με μάγκα μου και τράβα στη δουλειά σου έχω άντρα ζόρικο και θα ‘βρεις το μπελά σου. Πάψε πια βρε μάγκα μου να κάνεις νταηλίκια γιατί σε μένα δεν περνάν αυτά τα ζοριλίκια. Τι ζητάς που κάθε βράδυ πας και μαστουριάζεις και με τα μένα έρχεσαι βρε αλάνη και τα βάζεις. Άφησέ με μάγκα μου και τράβα στη δουλειά σου έχω άντρα ζόρικο και θα ‘βρεις το μπελά σου. Τ’ όνομά μου τι το λες στους φίλους σου τους μάγκες κι έρχονται στη γειτονιά και κάνουν ματσαράγκες. Σου τα λέγω μάγκα μου αν θέλεις τη ζωή σου μη ζητάς για να γινώ αλάνη μου δική σου. Άφησέ με μάγκα μου και τράβα στη δουλειά σου έχω άντρα ζόρικο και θα ‘βρεις το μπελά σου.
Ελενίτσα:::Σωφρονίου Β.:::Δραγάτσης (Ογδοντάκης) Ι.:::1931:::Τα ματάκια σου τα δυο δεν τα βλέπω κι αρρωστώ σαν τα βλέπω με τρελαίνουν και στον Άδη με πηγαίνουν Αμάν αμάν ώπλες κούκλα μου κουκλίτσα μου συ μ' έχεις τρελάνει Ελενίτσα μου Με τα φρύδια τα σμιχτά τα ματάκια τα σχιστά μου 'χεις κάψει την καρδιά μου και πονώ τα σωθικά μου Αμάν αμάν ώπλες κούκλα μου κουκλίτσα μου συ μ' έχεις τρελάνει Ελενίτσα μου -Γεια σου Βαγγελάκη ομορφόπαιδο! Θέλω να σε παντρευτώ Ελενάκι ζηλευτό άλλη μια φορά στο λέγω μ' έκανες λωλό και κλαίω Αμάν αμάν ώπλες κούκλα μου κουκλίτσα μου συ μ' έχεις τρελάνει Ελενίτσα μου -Γεια σου Ογδοντάκη μου με τα ωραία σου τραγουδάκια!
Ελληνική απόλαυσις (Της τριανταφυλλιάς τα φύλλα):::Κατσαρός Γ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1927:::Άντε σα 'ποθάνω τι θα πούνε πέθανε κι ένας μπεκρής, ενάς μπέκρης (δις) Άντε πέθανε κι ένας ντερβίσης σα κι εμένα νυχτογυριστής, αμάν, αμάν (δις) Άντε της τριανταφυλλιάς τα φύλλα θα τα κάνω φορεσιά, βρε , φορεσιά (δις) Άντε να τα βάλω να περάσω άντε, να σου κάψω την κάρδια, κι αμάν, αμάν (δις) Άντε σα ‘ποθάνω στο καράβι ρίξετέ με στο γιαλό, αμάν, γιαλό (δις) Άντε να με φάν’ τα μαύρα ψάρια άντε και το αρμυρό νερό, αμάν, αμάν (δις)
Ελληνοπούλα με τα πολλά φλωριά:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Νικολαΐδου Ε.:::1950:::Ελληνοπούλα μου για βγάλε τα φλουριά σου , όλους μας θάμπωσες μ’ αυτήν την εμορφιά κι όλους μας θάμπωσες μ’ αυτήν την εμορφιά Ελληνοπούλα μου με τα πολλά φλουριά Σαν ήλιος λάμπουνε τα ολόξανθα μαλλιά σου και στης πλεξούδες σου μπλέχτηκε η καρδιά και στης πλεξούδες σου μου μπλέχτηκε η καρδιά Ελληνοπούλα μου με τα πολλά φλουριά Ποιος δεν τη ζήλεψε την κεντητή ποδιά σου που μόνη χαίρεται το λυγερό κορμί που μόνη χαίρεται το λυγερό κορμί Ελληνοπούλα μου τα χάνει όποιος σε δει
Έμαθα που μου πηγαίνεις:::Κατσαρός Γ.:::Κατσαρός Γ.:::1931:::Έμαθα πως μου πηγαίνεις μέσα εις τον καφενέ το να πόδ’ απάνω στ’ άλλο και μου φουμάρεις αργιλέ. Όταν μπω μες την ταβέρνα μέσα στο καφέ-αμάν μα τον κάπελα διατάζω και τη γκόμενα κερνάω. Τότ’ αυτή παίρνει χαμπάρι πως τον έχω τον παρά και στα ζάρια έχω ρεφάρει μου ‘ρχετε σιγά σιγά. Τότ’ αυτή παίρνει χαμπάρι πως τον έχω τον παρά και τ’ αλόγατα έχω πιάσει, μου επέφτει από κοντά. Έμαθα πως μου πηγαίνεις μέσα εις τον καφενέ και τον καφετζή διατάζεις έναν καφέ κι εν’ αργιλέ. Όταν μπω μες την ταβέρνα μέσα στο καφέ-αμάν μα τον κάπελα διατάζω και τη γκόμενα κερνάω. Τότ’ αυτή παίρνει χαμπάρι πως τον έχω τον παρά και στα ζάρια έχω ρεφάρει μου ‘ρχετε σιγά σιγά.
Έμαθα πως είσαι μάγκας (Μου είπες να γίνω μάγκας ):::Βάκα Α.:::Βάκα Α.:::1948:::Μου ‘πες να γίνω ένας μάγκας και χασικλής να γίνω αλανιάρης και σεβνταλής. Μα εγώ για το χατίρι σου, μικρούλα μου τα έχω κάνει όλα Κατινούλα μου. Μπερδεύτηκα, μπερδεύτηκα στα λόγια σου τα ψεύτικα. Διπλό αναζαλίζομαι όταν σε συλλογίζομαι. Ζουλιάρικο, ζουλιάρικο σε μένα ρίχνεις τ’ άδικο
Έμαθα πως είσαι μάγκας (Νέοι χασικλήδες) (Έμαθα πως παίζεις ζάρια):::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1928:::Έμαθα πως παίζεις ζάρια πως είσαι χασικλής είσαι μάγκας τσικ, λεβέντης νυχτοπερπατητής Έλα μαγκάκι μου μικρό πο 'χω δυο λόγια να σου ειπώ. Τούρνε και τούρνε τουρνέ και νε, πες το βρε μάγκα μου το ναι Μου 'παν είσαι μοσχομάγκας είσαι και μπελαλής εξηγείσαι στους τεκέδες είσαι και νταβατζής Έλα βρε μάγκα πες το, το ναι και ότι θέλεις από ‘μέ. Τούρνε και τούρνε τουρνέ και νε, πες το βρε μάγκα μου το ναι -Εεερεεε να μου ζήσεις μάγκα Έμαθα πως παίζεις ζάρια είσαι και χασικλού εξηγείσαι στα παιχνίδια έχεις και γιαβουκλού Χασίκλα είσαι και δερβίσης τραβάς την κουμπουριά και σ’ όλα τα παιχνίδια μέσα φωνάζεις τη μαγκιά Τούρνε και τούρνε τουρνέ και ντέ, πες το βρε μάγκα μου το ναι.
Έμαθα πως παντρεύεσαι:::Περπινιάδης Σ.:::Τούντας Π.:::1934:::Έμαθα πως παντρεύεσαι ε ρε καημός , την Κυριακή στα Λίόσια και παίρνεις άντρα πλούσιο καλέ μικρό , με λίρες και με γρόσια. Γι' αυτό απόψε κούκλα μου , θέλω ν' ανταμωθούμε εγώ κι εσύ η μάνα σου , η μάγισσα για να λογαριαστούμε. Έμαθα πως παντρεύεσαι ρε βάσανο και παίρνεις άλλον άντρα πόχει δυό σπίτια δίπατα καλέ μικρό και μια μεγάλη μάντρα Μ' αυτή η κακιά η μανα σου , πολύ θα μετανοιώσει και τη ζημιά που μου 'κανε η μάγισσα , αυτή θα την πληρώσει. Η κακούργα η μάνα σου θα την πληρώσει. Έμαθα πως παντρεύεσαι ε ρε φωτιές , μα ξέρεις τι θα κάνω θα σας σκοτώσω και τους δυό με μαχαιριές κι ύστερα ας πεθάνω. Κι αυτή η κακιά η μάνα σου , πολύ θα μετανοιώσει και τη ζημιά που μου 'κανε η μάγισσα , αυτή θα την πληρώσει. |
Έμαθα πως παντρεύεσαι:::Ρούκουνας Κ.:::Τούντας Π.:::1934:::Έμαθα πως παντρεύεσαι ε ρε καημός , την Κυριακή στα Λίόσια και παίρνεις άντρα πλούσιο καλέ μικρό , με λίρες και με γρόσια. Γι' αυτό απόψε κούκλα μου , θέλω ν' ανταμωθούμε εγώ κι εσύ η μάνα σου , η μάγισσα για να λογαριαστούμε. Έμαθα πως παντρεύεσαι ρε βάσανο και παίρνεις άλλον άντρα πόχει δυό σπίτια δίπατα καλέ μικρό και μια μεγάλη μάντρα Μ' αυτή η κακιά η μανα σου , πολύ θα μετανοιώσει και τη ζημιά που μου 'κανε η μάγισσα , αυτή θα την πληρώσει. Η κακούργα η μάνα σου θα την πληρώσει. Έμαθα πως παντρεύεσαι ε ρε φωτιές , μα ξέρεις τι θα κάνω θα σας σκοτώσω και τους δυό με μαχαιριές κι ύστερα ας πεθάνω. Κι αυτή η κακιά η μάνα σου , πολύ θα μετανοιώσει και τη ζημιά που μου 'κανε η μάγισσα , αυτή θα την πληρώσει. |
Εμένα με λένε Περικλή:::Γαβαλάς Π.:::Καλδάρας Α.:::1955:::'μένα με λένε Περικλή κι αν θες να μάθεις ρώτα Σ' εμένανε που έπεσες, στο σπίτι μου που μπήκες Όχι όπως ήξερες αλλού, μα πως εδώ τα βρήκες Αλλού έκανες τα κόλπα σου εδώ θα κάτσεις άγια Γιατί αλλά μάτια έχει ο λαγός κι άλλα η κουκουβάγια Κι άλλες πολλές θελήσανε με κλάμα να με ρίξουν Μ' από γυναίκας δάκρυα δεν παίρνω 'γω χαμπάρι Και δε σηκώνω από καμιά ποτέ μου χαλινάρι Αλλού έκανες τα κόλπα σου εδώ θα κάτσεις άγια Γιατί άλλα μάτια έχει ο λαγός κι άλλα η κουκουβάγια 'μένα με λένε Περικλή κι αν θες να μάθεις ρώτα Σύμφωνα με τον άνθρωπο να φέρνεσ' αναλόγως Γιατί θα πέφτει καμουτσί όπου δεν πέφτει λόγος Αλλού έκανες τα κόλπα σου εδώ θα κάτσεις άγια Γιατί άλλα μάτια έχει ο λαγός κι άλλα η κουκουβάγια
Έμορφες Ελληνοπούλες:::Ατραΐδης Δ.:::Ατραΐδης Δ.:::1938:::Έχ’ η Αθήνα έμορφες, αρχόντισες, κυράδες, μα έχει και εργάτισες κορίτσια σα νεράιδες, μα έχει και εργάτισες κορίτσια σα νεράιδες. Και στα Μεσόγεια θα ‘δεις σαν τις περικοκλάδες, κοπέλες να χορεύουνε με χίλιες νοστιμάδες, κοπέλες να χορεύουνε με χίλιες νοστιμάδες. Και στης Χαλκίδας τα χωριά είν’ όλα τα κορίτσια, γεμάτο χάρες κι ομορφιές δίχως πολλά καπρίτσια, γεμάτο χάρες κι ομορφιές δίχως πολλά καπρίτσια. Στη Κούλουρη είν’ ομορφιά και χάρη, που ξέβρουν και πλανεύουνε το κάθε παλικάρι, που ξέβρουν και πλανεύουνε το κάθε παλικάρι. |
Έμπα στ' αμάξι:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Μητσάκης Γ.:::1947:::Έρχεσαι να πάμε για τα πέριξ Μαριγώ μια κι απόψε είμαι στα μεράκια μου κι εγώ. Έμπα στ' αμάξι να φέρει βόλτα ο τροχός [είμαστ' εντάξει (εντάξει!) τράβα σοφέρ ολοταχώς] x2 Πρόσωπα μοντέρνα θ' αντικρύσομε εκεί από την Αθήνα κι από την Πειραϊκή. Έμπα στ' αμάξι να φέρει βόλτα ο τροχός [είμαστ' εντάξει (εντάξει!) τράβα σοφέρ ολοταχώς] x2 Τις μικρές τις ώρες θα γλεντήσομε καλά με όφορφα τραγούδια και διάφορα πιοτά. Έμπα στ' αμάξι να φέρει βόλτα ο τροχός [είμαστ' εντάξει (εντάξει!) τράβα σοφέρ ολοταχώς] x2
Έμπα στ' αμάξι κούκλα μου:::Γκρέυ Κ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1961:::Έρχεσαι να πάμε για τα πέριξ Μαριγώ μια κι απόψε είμαι στα μεράκια μου κι εγώ. Έμπα στ' αμάξι να φέρει βόλτα ο τροχός [είμαστ' εντάξει (εντάξει!) τράβα σοφέρ ολοταχώς] x2 Πρόσωπα μοντέρνα θ' αντικρύσομε εκεί από την Αθήνα κι από την Πειραϊκή. Έμπα στ' αμάξι να φέρει βόλτα ο τροχός [είμαστ' εντάξει (εντάξει!) τράβα σοφέρ ολοταχώς] x2 Τις μικρές τις ώρες θα γλεντήσομε καλά με όφορφα τραγούδια και διάφορα πιοτά. Έμπα στ' αμάξι να φέρει βόλτα ο τροχός [είμαστ' εντάξει (εντάξει!) τράβα σοφέρ ολοταχώς] x2
Έμπα στο κάρο κούκλα μου:::Ντάλια Ρ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1954:::Έμπα στο κάρο κούκλα μου, να πάμε για σεργιάνι, [στο Sheepshead bay, sto Rockaway, ο πόνος σου να γιάνει.]x2 Γλέντι η ζωή μας θέλει, [να γλεντάς και μη σε μέλλει,]x2 γλέντι η ζωή μας θέλει. Μια που ‘ναι ψεύτικη η ζωή, πρέπει να τη γλεντάμε [κι ολό με γέλιο, με χαρές, μικρή μου να περνάμε.]2 Γλέντι η ζωή μας θέλει, [να γλεντάς και μη σε μέλλει,]x2 γλέντι η ζωή μας θέλει. Θα πιούμ’ ακόμα, κούκλα μου, μέχρι να ζαλιστούμε [και θα ‘ρθει το ξημέρωμα να παν’ να κοιμηθούμε.]x2 Γλέντι η ζωή μας θέλει, [να γλεντάς και μη σε μέλλει,]x2 γλέντι η ζωή μας θέλει. |
Εμπήκα μες στο καπηλειό:::Διονυσίου Σ.:::Γενίτσαρης Μ.:::1967:::Εμπήκα μες στο καπηλειό τη φλόγα μου να σβήσω, ένα παλιό μου έρωτα θέλω να λησμονήσω. Φέρε μου, κάπελα, να πιω, γέμισε το ποτήρι, θέλω να πιω κρασί πολύ, μην μου χαλάς χατίρι. Τα πίων και ο πόνος μου ούτε στιγμή δεν σβήνει, απόψε τ' αφιλότιμο το πίνω και με πίνει.
Ένα βραδάκι σαν δε σε δω:::Κάβουρας Γ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1939:::Για σένα που αγάπησα με την καρδιά στ’ αλήθεια [αρνήθηκα και τη μισώ κάθε παλιά συνήθεια.] x2 Ούτε πιοτό, ούτε χορό δε θέλω ν’ αντικρύσω [μονάχα την καρδούλα σου ποθώ για ν’ αποκτήσω.] x2 Μην τα θαρρείς για ψέμματα τα λόγια που σου λέω [ένα βραδάκι αν δε σε δω ως το πρωί θα κλαίω.] x2 Μην αρνηθείς μικρούλα μου καρδιά που σ’ αγαπάει [καρδιά που χάνεται για σε’, για σε’ που ξεψυχάει.] x2
Ένα θύμα μεσ' στα θύματα κι εγώ:::Πολίτης Κ.:::Χρυσίνης Σ.:::1959:::Τι βγαίνει με τα δάκρια, τι βγαίνει με το κλάμα, αφού αυτή η παλιοζωή είναι μεγάλο δράμα. R: Ένα θύμα, ένα θύμα μεσ’ στα θύματα κι εγώ κι αν με πήρε το ποτάμι, δε βαριέσαι, όπου βγω. Γιατί να ‘χω παράπονο, αν ζω βασανισμένα, είναι χιλιάδες άνθρωποι που ζούνε σαν και μένα. R Γι’ αυτό δεν πρέπει ο άνθρωπος, πικρούς καημούς να βάζει, γιατί τη μοίρα του κανείς, ποτέ δεν την αλλάζει. R
Ένα κι ένα κάνουν δυο:::Μπέλλου Σ.:::Μητσάκης Γ.:::1948:::Μην ξεχνάς ποια ήσουν πρώτα, πριν να σε στεφανωθώ, [ξέχασες που γύριζες στους δρόμους στα σοκάκια, τώρα που σε πήρα εγώ, μου κάνεις κορδελάκια.] x2 Δεν σου πάει για να είσαι, τόσο απαιτητική, [πρέπει να συμμορφωθείς, σου το' χω πει κυρά μου, σύμφωνα με τον καιρό και με τα τάλιρα μου.] x2 Σου το λέω νέτα-σκέτα, ένα κι ένα κάνουν δυο, [άμα εξακολουθείς να κάνεις κορδελάκια, πρέπει να χωρίσουμε οι δυο μας τα τσανάκια.] x2
Ένα λαχείο ζήταγα:::Μαγκίδου Β.:::Περιστέρης Σ.:::1950:::Ένα λαχείο ζήταγα σε μένανε να πέσει Η τύχη μου όμως μου΄δωσε εσένα για πεσκέσι Η τύχη μου όμως μου΄δωσε εσένα για πεσκέσι Ένα λαχείο ζήταγα σε μένανε να πέσει Λαχείο ήτανε αυτό ή βάσανα και πόνος Καλύτερα ν΄απόμενα φτωχός και πάντα μόνος Καλύτερα ν΄απόμενα φτωχός και πάντα μόνος Λαχείο ήτανε αυτό ή βάσανα και πόνος Η γλώσσα σου κι η γκρίνια σου το ταίρι της δεν έχει Ούτε και πέτρινη καρδιά μπορεί σ΄αυτές ν΄αντέχει Ούτε και πέτρινη καρδιά μπορεί σ΄αυτές ν΄αντέχει Η γλώσσα σου κι η γκρίνια σου το ταίρι της δεν έχει Καθημερνώς την προίκα σου χτυπάς και μου φωνάζεις Σου κάνω τα χατίρια σου και πάλι μου γκρινιάζεις Σου κάνω τα χατίρια σου και πάλι μου γκρινιάζεις Καθημερνώς την προίκα σου χτυπάς και μου φωνάζεις
Ένα λαχείο ζήταγα:::Βαμβακάρης Μ.:::Περιστέρης Σ.:::1940:::Ένα λαχείο ζήταγα σε μένανε να πέσει Η τύχη μου όμως μου΄δωσε εσένα για πεσκέσι Η τύχη μου όμως μου΄δωσε εσένα για πεσκέσι Ένα λαχείο ζήταγα σε μένανε να πέσει Λαχείο ήτανε αυτό ή βάσανα και πόνος Καλύτερα ν΄απόμενα φτωχός και πάντα μόνος Καλύτερα ν΄απόμενα φτωχός και πάντα μόνος Λαχείο ήτανε αυτό ή βάσανα και πόνος Η γλώσσα σου κι η γκρίνια σου το ταίρι της δεν έχει Ούτε και πέτρινη καρδιά μπορεί σ΄αυτές ν΄αντέχει Ούτε και πέτρινη καρδιά μπορεί σ΄αυτές ν΄αντέχει Η γλώσσα σου κι η γκρίνια σου το ταίρι της δεν έχει Καθημερνώς την προίκα σου χτυπάς και μου φωνάζεις Σου κάνω τα χατίρια σου και πάλι μου γκρινιάζεις Σου κάνω τα χατίρια σου και πάλι μου γκρινιάζεις Καθημερνώς την προίκα σου χτυπάς και μου φωνάζεις
Ένα ρημάδι τώρα γυρίζω:::Τζουανάκος Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1953:::Παράπονο, παράπονο έχω από σένα μόνο βουτήχτηκα μες στη ντροπή στο κλάμα και στον πόνο. Ένα ρημάδι τώρα γυρίζω νύχτα σε νύχτα κι όλο δακρύζω. Τα τωρινά τα χάλια μου κανείς δεν τα 'χει άλλος είν' ο καημός μου απέραντος κι ο πόνος μου μεγάλος. Ένα ρημάδι τώρα γυρίζω νύχτα σε νύχτα κι όλο δακρύζω. Διαβάτης απ' το σπίτι σου ήθελα να περάσω με πλήγωσες πολύ βαριά και δεν θα ησυχάσω. Ένα ρημάδι τώρα γυρίζω νύχτα σε νύχτα κι όλο δακρύζω.
Ένα τέτοιο παλικάρι:::Στάμου Ρ.:::Τσιτσάνης Β.:::1950:::Ένα τέτοιο παλικάρι, πως τον ντρό-, πως τον ντρόπιασες εσύ [και μια όμορφη αγάπη περιφρόνησες, την καλή μου την καρδιά τη δολοφόνησες.]] Μου’χεις τάξει βρε κακούργα, πως θα μου, πως θα μου ‘μενες πιστή [και απατημένο τώρα με παράτησες, μα να ξέρεις πως και συ στραβά περπάτησες.]] Πίνω κι όλο αναστενάζω, σε ζητώ, σε ζητώ να ‘ρθεις ξανά και θα πω ήταν ένα παλιό όνειρο, σαν θα σ’έχω πια κοντά μου, βρε παμπόνηρο.
Ένας αετός:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ-ΔΗΜΟΤΙΚΑ:::1928:::Ένας (γεια σας παιδιά) αετός μωρέ ένας αετός καθόντανε ναι μωρέ, καθόντανε ώπα! α χα χα χα χα ένας αετός καθόντανε στον ήλιο και λιαζόντανε ναι μωρέ λιαζόντανε Νύχια μωρέ (γεια σας παιδιά) νύχια, νύχια μου και νυχάκια μου μωρέ νυχάκια μου νύχια μου και νυχάκια μου και νυχοποδαράκια μου μου μωρέ ποδαράκια μου
Ένας αλήτης πέθανε:::Μπίνης Τ.:::Καπλάνης Κ.:::1953:::Ένας αλήτης πέθανε στου πάρκου την πλατεία, μα ούτε μάτια εδάκρυσαν, ούτε καρδιές εράϊσαν. R: Άραγε, άραγε, ποιος να ’ναι αιτία, αχ, γιατί τόση κακία. Για κάποιο παραστράτημα, για μια συκοφαντία, οι φίλοι τον μισήσανε, οι πόρτες όλες κλείσανε. R Ένας αλήτης πέθανε εχτές αργά το δείλι, ο Χάρος τον αγκάλιασε, εκεί που τον αντάμωσε. Μεσ’ στου πά-, μεσ’ στου πάρκου την πλατεία αχ, γιατί τόση κακία.
Ένας άντρας δέκα γυναίκες:::Μπίνης Τ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1953:::Γυναίκες να το ξέρετε, μια και καλή για πάντα, πως από δέκα πέφτετε, στο μερτικό του άντρα. Ένας άντρας δέκα γυναίκες, εικοσάρες και μπεμπέκες. Οι άντρες λιγοστέψανε, γι αυτό μην απορείτε, κι αφού σας αχρηστέψανε, θα τρέξετε να βρείτε. Ένας άντρας δέκα γυναίκες, εικοσάρες και μπεμπέκες. Παντού φουστάνι και κακό μέσα στην πόλη απλώνει, και κάπου κάπου μοναχό, και κάνα παντελόνι. Ένας άντρας δέκα γυναίκες, εικοσάρες και μπεμπέκες.
Ένας άντρας δέκα γυναίκες (Γυναίκες να το ξέρετε):::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1955:::Γυναίκες να το ξέρετε, μια και καλή για πάντα, πως από δέκα πέφτετε, στο μερτικό του άντρα. Ένας άντρας δέκα γυναίκες, εικοσάρες και μπεμπέκες. Οι άντρες λιγοστέψανε, γι αυτό μην απορείτε, κι αφού σας αχρηστέψανε, θα τρέξετε να βρείτε. Ένας άντρας δέκα γυναίκες, εικοσάρες και μπεμπέκες. Παντού φουστάνι και κακό μέσα στην πόλη απλώνει, και κάπου κάπου μοναχό, και κάνα παντελόνι. Ένας άντρας δέκα γυναίκες, εικοσάρες και μπεμπέκες.
Ένας διαβάτης:::Αποστόλου Δ.:::Τζουανάκος Σ.:::1948:::Αυτό το βράδυ το σκοτεινό είμαι μονάχος και σε ζητώ, [που να γυρίζεις, που να γλεντάς, με ποιον τα πίνεις και με ξεχνάς.]] Με πνίγει απόψε η ερημιά και παίρνω σβάρνα τα καπηλειά, [τρέχω στους δρόμους εδώ κι εκεί, κανείς δεν ξέρει, που να 'σαι εσύ.]] Ένας διαβάτης είμαι και ‘γω, χωρίς να ξεύρω, για που τραβώ, [χωρίς ελπίδα μεσ’ στην καρδιά, ψάχνω για να βρω παρηγοριά.]]
Ένας διαβάτης:::Τζουανάκος Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1949:::Αυτό το βράδυ το σκοτεινό είμαι μονάχος και σε ζητώ, [που να γυρίζεις, που να γλεντάς, με ποιον τα πίνεις και με ξεχνάς.]] Με πνίγει απόψε η ερημιά και παίρνω σβάρνα τα καπηλειά, [τρέχω στους δρόμους εδώ κι εκεί, κανείς δεν ξέρει, που να 'σαι εσύ.]] Ένας διαβάτης είμαι και ‘γω, χωρίς να ξεύρω, για που τραβώ, [χωρίς ελπίδα μεσ’ στην καρδιά, ψάχνω για να βρω παρηγοριά.]]
Ένας διαβάτης:::Κατσαρός Γ.:::Τζουανάκος Σ.::::::Αυτό το βράδυ το σκοτεινό είμαι μονάχος και σε ζητώ, [που να γυρίζεις, που να γλεντάς, με ποιον τα πίνεις και με ξεχνάς.]] Με πνίγει απόψε η ερημιά και παίρνω σβάρνα τα καπηλειά, [τρέχω στους δρόμους εδώ κι εκεί, κανείς δεν ξέρει, που να 'σαι εσύ.]] Ένας διαβάτης είμαι και ‘γω, χωρίς να ξεύρω, για που τραβώ, [χωρίς ελπίδα μεσ’ στην καρδιά, ψάχνω για να βρω παρηγοριά.]]
Ένας μάγκας στο Βοτανικό:::Κασιμάτης Ζ.:::Περιστέρης Σ.:::1933:::Ένας μάγκας στο Βοτανικό πι και φι ξηγιέται στο λεπτό στα παιχνίδια και στα καμπαρέ και στου Περδικάκη τον τεκέ. Και φουμάρει μαστουριάζει με την γκόμενά του στον τεκέ κι η Αγγέλω του πατά φωτιές στον αργιλέ. Είναι μάγκας είναι μερακλής στο Βοτανικό ειν' ο πιο νταής τονε τρέμουν όλες οι μαγκιές μα δεν του καίγεται καρφί που λες. Και φουμάρει μαστουριάζει και μπαφιάζει πάντα βερεσέ γιατί πήρε σύνταξη από το μεντρεσέ. Γεια σου ζεϊμπεκλή μου Ζαχαρία. Ε ρε να χαρώ μπουζούκι. |
Ένας μάγκας στο Βοτανικό:::Καζαντζίδης Σ.:::Περιστέρης Σ.:::1953:::Ένας μάγκας στο Βοτανικό πι και φι ξηγιέται στο λεπτό στα μπουζούκια και στα καμπαρέ και μεσ’ στο ρεμπέτικο καρέ. Μισές τραβάει, ποτήρια σπάει, σχίζεται για μια μελαχρινή, μα στη σούρα του ζητάει και καμιά ξανθή. Είναι ζόρικος και μπελαλής, στο Βοτανικό ο πιο νταής κι όπως τονε τρέμουν οι μαγκιές, κάνει στα σπαθάτα τις δουλειές. [Μισές τραβάει, ποτήρια σπάει, σχίζεται για μια μελαχρινή, μα στη σούρα του ζητάει και καμιά ξανθή.]x2
Ένας μάγκας στο Βοτανικό (Ο μάγκας του Βοτανικού) (Ο Βοτανικός):::Παγιουμτζής Σ.:::Περιστέρης Σ.:::1962:::Έχω κατω στο βοτανικο, καποιον φιλο πολύ καρδιακό, ο ντουνιας δεν εχει ξαναδει, τετοιο ντερμπεντερικο παιδι. Ξενυχταει και τα πινει παει στη ταβερνα τακτικα και για κάποια ξελογιάστρα σιγολιωνει μυστικα. Ειναι εξυπνος και παραλης, ειναι στα γλεντακια μερακλης, τραγουδαει χορευει να ξεχνα, κι ολες τις παρεες τις κερνα. Ξενυχταει και τα πινει παει στη ταβερνα τακτικα και για κάποια ξελογιάστρα σιγολιωνει μυστικα. Εχει ενα αισθημα παλιο, λησμονια ζηταει στο καπηλειο, να γιατι τον κανω συντροφια, βρισκει στο πιοτο παρηγορια Ξενυχταει και τα πινει παει στη ταβερνα τακτικα και για κάποια ξελογιάστρα σιγολιωνει μυστικα. |
Ένας μάγκας στον τεκέ:::Καναροπούλου Μ.:::Τζοβένος Κ.:::1934:::Ένας μάγκας στον τεκέ μου τσάκισε τον άργιλε μου πέταξε και το καλάμι και με άφησε χαρμάνη. Έσπασε τον μπαγλαμά μου που τον είχα συντροφιά μου μου περνούσαν οι καημοί μου και οι αναστεναγμοί μου. Μάγκα θα σε ξεφτιλίσω και το αίμα σου θα χύσω με αυτό που μου ‘χεις κάνει και με άφησες χαρμάνη. Άρπα Νώντα το μαχαίρι δώσε μου το ρε στο χέρι για το μάγκα θα τσακίσω για εγώ θα ξεψυχήσω.
Ένας μάγκας στον τεκέ μου:::Εσκενάζυ Ρ.:::Τζοβένος Κ.:::1933:::(Ένας μάγκας στον τεκέ μου τσάκισε τον αργιλέ μου) x2 Πέταξε και το καλάμι και με άφησε χαρμάνη (Έσπασε το μπαγλαμά μου που τον είχα συντροφιά μου) x2 μου περνούσαν οι καημοί μου και οι αναστεναγμοί μου (Μάγκα θα σε ξεφτιλίσω και το αίμα σου θα χύσω) x2 με αυτά που μού χεις κάνει και με άφησες χαρμάνη (Άρπα Νώντα το μαχαίρι δώσε μου το ρε στο χέρι) x2 για το μάγκα θα τσακίσω ή και γω θα ξεψυχήσω (Για σταμάτα ρε βλαμάκi μη τραβάς το μαχαιράκι) x2 θα πλερώσω τη ζημιά σου μη χαλάει η καρδιά σου
Ένας μάγκας χασικλής:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::1931:::Ένας ειν' ο μάγκας μες στη γειτονιά μας χ2 που φουμάρει ναργιλέ, μες στου Νώντα τον τεκέ. Γεια σου ρε Νταλγκά , μας τρέλανες πάλι με τις καινούριες σου καβάτες<ref>Καβάτες είναι οι "γεμάτες" του ναργιλέ.</ref>! Ώσαμε το μεσημέρι το λουλά βαστάει στο χέρι, χ2 τη φουμάρει, μαστουριάζει και κανέναν δεν πειράζει. χ2 Να χαρώ το λαρυγκάκι σου αηδόνι μου Αγαπάει μια απ' την Πόλη , ενός χασικλή την κόρη χ2 κι είναι σεβνταλαντισμένος, ο ντερβίσης ο καημένος. Τη φουμάρει να μεθύσει για να πάει να της εξηγήσει χ2 να της πει τον έρωτά του πο 'χει μέσα στη καρδιά του χ2 Ώπα ρε μάγκα, να ζήσουν οι μάγκες, ώπα! Πω πω πω πω πω! Παραπομπές <references/>
Ένας σατράπης θηλυκός (Θέλω κρασί πολύ να πιώ):::Μπέλλου Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1950:::Ένας σατράπης θηλυκός, μας ήρθε μελαγχολικός και λέει, 'Παίξε, Γιάννη'. ['Ρίξε μου μια διπλοπενιά, σ' αυτόν τον ψεύτικο ντουνιά, ο πόνος μου να γειάνει'.]x2 Ήμουν λουλούδι του μπαξέ πιο όμορφη από μενεξέ, μα αυτός μ'έχει λαβώσει, [θέλω κρασί πολύ να πιω και σουρωμένη να τον βρω για να μου το πληρώσει.]x2 Απόψε ήρθα ως εδώ, ζητάω για να τον εβρώ που μ' έχει εγκαταλείψει. [Να ξηγηθώ σαν το θεριό κι ο ένας μας από τους δυο, απ' τη ζωή να λείψει.]x2
Έννοια σου και θα μου το πληρώσεις:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Σ’ αγάπησα και μ’ έριξες, με τύλιξες, με γλέντησες και στο τέλος μου τα αλλάζεις και ρεζέρβα πια με βάζεις, έννοια σου και θα μου το πληρώσεις, θα’ ρθει ένας καιρός, που λόγο θα μου δώσεις. Σ’ άλλη κοντά την άραξες, με ρήμαξες, με τάραξες και δουλεύεις κομπολόι, το μαράζι που με τρώει, έννοια σου και θα μου το πληρώσεις, θα’ ρθει ένας καιρός, που λόγο θα μου δώσεις. Δεν ξέρω πως θαμπώθηκες, σ’αγκίστρι αγκιστρώθηκες κι’ ό,τι έχτιζες για χρόνια, το σκορπάς χωρίς συμπόνια, έννοια σου και θα μου το πληρώσεις, θα’ ρθει ένας καιρός, που λόγο θα μου δώσεις.
Έννοια σου, έννοια σου:::Τζιβάνης Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1952:::Όσο καιρό με γλένταγες, ήμουν παιδί τζιμάνι, και τώρα με κατηγορείς, για πονηρό κι αλάνι. Έννοια σου, έννοια σου, ποιός είμαι θα το νιώσεις, [άλλες θα βρω και θα γλεντώ, και συ θα μετανιώσεις.] x2 Ενόμιζες πως θα χαθώ, σαν θα μ' εγκαταλείψεις, καρφί πια δεν μου καίγεται, για πάντα κι αν μου λείψεις. Έννοια σου, έννοια σου, ποιός είμαι θα το νιώσεις, [άλλες θα βρω και θα γλεντώ, και συ θα μετανιώσεις.] x2 Για τέτοια μικροπράγματα, δε σκάω την καρδιά μου, όπου γουστάρεις πήγαινε, κι ώρα καλή κυρά μου. Έννοια σου, έννοια σου, ποιός είμαι θα το νιώσεις, [άλλες θα βρω και θα γλεντώ, και συ θα μετανιώσεις.] x2
Εξεκίνησα ένα βράδυ:::Τσαουσάκης Π.:::Τσιτσάνης Β.:::1951:::Εξεκίνησα ένα βράδυ σουρωμένος και τρελός, [να σε ιδώ λίγο ο καημένος, να μου φύγει ο καημός.] x2 Μαύρη συμφορά με βρήκε, όταν σ’ είδα ξαφνικά, [με το φίλο μου να είσαι, βρε μπαμπέσα, αγκαλιά.] x2 Τώρα είμαι δικασμένος, δυο φορές πιο δυστυχής, [απ’ το φίλο γελασμένος κι από σένα προδοθής.] x2
Έξω απ' αδικο:::Καζαντζίδης Σ.:::Κολοκοτρώνης Χ.:::1955:::Έξω απ' άδικο κι από κακιά γυναίκα, αυτά τα δύο με καταστρέψαν στη ζωή κι έχω καεί, αχ κι έχω καεί. Μα δεν πειράζει καλή καρδιά, έξω απ' άδικο και εβίβα βρε παιδιά Κι αν θυσίασα το παν για μια γυναίκα, ζημιές μονάχα και λαχτάρες έχω δει κι έχω καεί, αχ κι έχω καεί. Μα δεν πειράζει καλή καρδιά, έξω απ' άδικο και εβίβα βρε παιδιά Δεν αδίκησα κανέναν μες τον κόσμο κι όμως εμένα μ' αδικήσανε πολλοί κι έχω καεί, αχ κι έχω καεί. Μα δεν πειράζει καλή καρδιά, έξω απ' άδικο και εβίβα βρε παιδιά.
Έξω φτώχεια κουτσαβάκι:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::1931:::Δε μ’ αρέσουνε τα πλούτη ούτε τα καλά εγώ θέλω κουτσαβάκι και παλικαρά να μεθούμε να γλεντούμε με το έμορφο κρασί στην ταβέρνα πάντα οι δυο μαζί Όξω φτώχεια να γλεντήσουμε τον ψεύτικο ντουνιά κουτσαβάκι θέλω μάγκα έμορφο και μερακλή να γλεντούμε πάντα οι δυο μαζί Κουτσαβάκι αν δε σε πάρω γω θα τρελαθώ βρε σ αγαπώ πολύ βρε μάγκα πώς να σου το πω έλα δω βρε κουτσαβάκι δυο μαζί να σμίξουμε και να τα κρυφομιλήσουμε Έξω φτώχεια κουτσαβάκι (Δίσκος Columbia DG-145 / 1931 Συνθ.: Αντώνης Διαμαντίδης, Τραγ.: Κώστας Νούρος) {γράψτε εδώ τους στίχους} Πηγές[επεξεργασία] Διονύσης Δ. Μανιάτης (καταγραφή/επιμέλεια) - «Η εκ περάτων δισκογραφία γραμμοφώνου» (Μητρόπολις ΑΕ - Αθήνα, 2006)
Εξωτική σειρήνα:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Νικολαΐδου Ε.:::1949:::Σαν περνώ την ώρα που βραδιάζει από κει που βγαίναμε μαζί, ο καημός τα στήθια κομματιάζει για μια αγάπη τώρα που δεν ζει ω…ω…ω...ω…εξωτική σειρήνα ω…ω…ω…αγάπη μου παλιά Τι καημός να ζεις με αναμνήσεις και να κλαίς το βράδυ ως το πρωί και να μην μπορείς να λησμονήσεις μιαν αγάπη τώρα που δεν ζει ω…ω…ω...ω…εξωτική σειρήνα ω…ω…ω…αγάπη μου παλιά Απ’ τα μάτια δάκρυ αργοσταλάζει τέτοιες ώρες είμαστε μαζί, ο καημός τα στήθια κομματιάζει για μια αγάπη τώρα που δεν ζει [ω…ω…ω...ω…εξωτική σειρήνα ω…ω…ω…αγάπη μου παλιά] δις
Έπεσε άρρωστο βαριά:::Λαύκας Γ.:::Λαύκας Γ.:::1951:::Έπεσε άρρωστο βαριά, από καημό και πόνο, [αυτή που λάτρεψε πιστά, το άφησε ποια μόνο,το άφησε] δις Χαρά δεν πρόκειται να ιδεί το δόλιο παλικάρι, [ο χάρος από πάνω του έρχεται να το πάρει,αχ τι ζωή] δις Ό,τι κι αν είχε το ‘χασε, τίποτα δεν προσμένει, [οι μέρες του να προσκυνούν η γη το περιμένει και θα χαθεί] δις
Επιάσανε τον Μπάτη:::Κάβουρας Γ.:::Ροβερτάκης Γ.:::1936:::Επιάσανε τον Μπάτη Κάτω στα παλιατζίδικα μπαφιάσαμε ντουμάνι κι εκεί πού πίναν ναργιλέ πλάκωσαν πολιτσμάνοι Μπλοκάρανε το μαγαζί του Μπάτη στον Περαία που μαστουρώνανε μαζί αυτός και η παρέα Τώρα στις μαύρες φυλακές πού λες βλέπεις το Μπάτη και του σιγολές τι έχεις Μπάτη κι όλο κλαις κι ακούς παραπονιάρικη φωνή μέσ' απ' τα σίδερα απ' τη στενή τη φυλακή τη σκοτεινή Με φιλντισένιο μπαγλαμά με λάμες και με ζάρια θα πω στους καρφωτήδες μου σαν θα βγω, τι χαμπάρια Γι αυτό ο Μάρκος, βρε παιδιά και σεις χωρίς αστεία να τρέξετε στον υπουργό να πάρω αμνηστία Τώρα στις μαύρες φυλακές, που λες βλέπεις το Μπάτη και του σιγολές τι έχεις Μπάτη κι όλο κλαις κι ακούς παραπονιάρικη φωνή μέσ' απ' τα σίδερα απ' τη στενή τη φυλακή τη σκοτεινή -Γεια σου Κάβουρα! |
Επόνεσα πολύ:::Ποσειδών Δίβαρης:::Χατζηχρήστος Α.:::1956:::Όλα τα`δωσα για σένα, δε λογάριασα κανέναν, αρνήθηκα το σπίτι μου για ένα σου φιλί, σ`αγάπησα, πικράθηκα, επόνεσα πολύ, επόνεσα, επόνεσα, επόνεσα πολύ. Βαρύ το σφάλμα μου, το λέω, τώρα κάθομαι και κλαίω, σ`αγάπησα, σε πίστεψα, σου`δωσα την καρδιά, σ`αγάπησα, πικράθηκα, επόνεσα βαριά, επόνεσα, επόνεσα, επόνεσα βαριά. Μ`άφησες μέσα στον πόνο, μόνος μου να σιγολιώνω, μου έλεγες πως θα `βρισκα κοντά σου τη χαρά, σ`αγάπησα, πικράθηκα, μα πόνεσα σκληρά, επόνεσα, επόνεσα, επόνεσα σκληρά.
Εργάτης (Θα σε κάνω ταίρι μου):::Ρούκουνας Κ.:::Τούντας Π.:::1932:::Εκατό δραχμές την μέρα παίρνω τζιβαέρι μου [Πες της μάνας σου, πως θέλω,αμάν-αμάν, αχ να σε κάνω ταίρι μου ] 2x Είμαι εργάτης τιμημένος όπως όλη η εργατιά και τεχνίτης ξακουσμένος αμάν-αμάν αχ, λεοντάρι στη δουλειά ] 2x (ωπα γεια σου Στελλάκι μου) Θα σου χτίσω ένα σπίτι γύρω με σκαλώματα [Ν’ ανεβαίνεις να μου κάνεις, αμάν-αμάν, αχ σκέρτσα και καμώματα ] 2x Θα μου τηγανίζεις ψάρια με παντζάρια σκορδαλιά [Θα γλεντούμε όλα τα βράδια, αμάν-αμάν αχ, με ρετσίνα και φιλιά ] 2x
Εργάτης τιμημένος:::Δούσας Κ.:::Τούντας Π.:::1935:::Εκατό δραχμές την μέρα παίρνω τζιβαέρι μου [Πες της μάνας σου, πως θέλω,αμάν-αμάν, αχ να σε κάνω ταίρι μου ] 2x Είμαι εργάτης τιμημένος όπως όλη η εργατιά και τεχνίτης ξακουσμένος αμάν-αμάν αχ, λεοντάρι στη δουλειά ] 2x (ωπα γεια σου Στελλάκι μου) Θα σου χτίσω ένα σπίτι γύρω με σκαλώματα [Ν’ ανεβαίνεις να μου κάνεις, αμάν-αμάν, αχ σκέρτσα και καμώματα ] 2x Θα μου τηγανίζεις ψάρια με παντζάρια σκορδαλιά [Θα γλεντούμε όλα τα βράδια, αμάν-αμάν αχ, με ρετσίνα και φιλιά ] 2x
Έρημος στη ξενητειά:::Ρούκουνας Κ.:::Ρούκουνας Κ.:::1935:::Είκοσι χρόνια μάνα μου, λείπω από κοντά σου, από παιδί δεκά χρονών, που μ' είχες αγκαλιά σου. Μες τα καΐκια μάνα μου, ναυτόπουλο δουλεύω και με στη μαύρη θάλασσα, την τύχη μου γυρεύω. Την τύχη μου μανούλα μου, την βρήκα σ' ενα κύμα, που μ' άρπαξε και μ' άνοιξε, πολύ βαθιά το μνήμα. Έτσι 'τανε μανούλα μου, γραφτό μου για να πάω, τη θάλασσα την αλμυρή, γυναίκα μου να κάνω. Η θάλασσα μανούλα μου, μου άνοιξε το μνήμα στην άμμο στην ακρογιαλιά, να με χτυπά το κύμα. Μανά γλυκιά μανούλα μου, μην έχεις πια ελπίδα πως θα με δεις στο σπίτι μας, και στην γλυκιά πατρίδα.
Ερηνάκι:::Ρούκουνας Κ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1936:::Ερηνάκι για την εμορφιά σου, τριγυρίζω μες τη γειτονιά σου, [τραγουδώ, πονώ και κλαίω, τον καημό μου και σου λέω.] x2 Ερηνάκι μου, παρηγοριά μου, χάνομαι για σε, πονεί η καρδιά μου. Δε μ' ακούς, δε με λυπάσαι, ούτε και Θεό, φοβάσαι. Αχ, σκληρή καρδια δε με πονεις τι σου κάνω και με τυραννείς! Έλα, έλα Ερηνάκι να μου γειάνεις την καρδιά, [που στον κόσμο μόνο εσένα έχω για παρηγοριά.] x2 Να μου δώσεις τα φιλιά σου, που πολύ τα λαχταρώ [και τα έμορφά σου κάλλη, Ερηνάκι να χαρώ.] x2
Ερηνάκι:::Αμπατζή Ρ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1938:::Ανακατεύθυνση σε:Ερηνάκι (Αμπατζή - Στελλάκης)
Έριξα την άγκυρά μου (Στο λιμανάκι σου):::Παγιουμτζής Σ.:::Παγιουμτζής Σ.:::1946:::Την αγκυρά μου έριξα στην πόρτα τη δικιά σου, [γι αυτό και σιγονέρχομαι συχνά στη γειτονιά σου.] χ2 Σαν το καράβι ήμουνα, που φεύγει μάνι, μάνι, [γιατί ποτέ του γούστου μου δεν έβρισκα λιμάνι.] χ2 Μα τώρα που σε γνώρισα, τη γνώμη έχω αλλάξει [και μεσ’ στο λιμανάκι σου για πάντα έχω αράξει.] χ2
Έρχεται τ' αγόρι μου:::Νίνου Μ.:::Μπουρλιάσκος Α.:::1951:::Ένα καράβι έρχεται απ' την Αμερική και φέρνει το αγόρι μου που είχε χρόνια εκεί. Έρχεται, έρχεται από την ξενιτιά, έρχεται τ' αγόρι μου, που έχω στην καρδιά. Έρχεται, έρχεται απ' την Αμερική, έρχεται η αγάπη μου, που είχε χρόνια εκεί. Η θάλασσα καλμάρισε και βγήκε ξαστεριά κι οι ναύτες ρίξαν άγκυρα μες την ακρογιαλιά. Έρχεται, έρχεται απ' την Αμερική, έρχεται η αγάπη μου, που είχε χρόνια εκεί. Έρχεται, έρχεται από την ξενιτιά, έρχεται τ' αγόρι μου, που έχω στην καρδιά. Ένα καράβι έρχεται από την ξενιτιά απόψε τα μεσάνυχτα θ' αράξει στη στεριά. Έρχεται, έρχεται από την ξενιτιά, έρχεται τ' αγόρι μου, που έχω στην καρδιά. Έρχεται, έρχεται απ' την Αμερική, έρχεται η αγάπη μου, που είχε χρόνια εκεί.
Έρχομαι τον τοίχο τοίχο:::Κατσαρός Γ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1930:::Άντε δε μου λέτε, δε μου λέτε, βρε, άντε δε μου λέτε, δε μου λέτε, άντε δε μου λέτε, δε μου λέτε άντε το χασίσι που πουλιέται. Άντε έρχομαι τον τοίχο - τοίχο, βρε, άντε έρχομαι τον τοίχο - τοίχο, βρε, άντε έρχομαι τον τοίχο - τοίχο άντε δε μπορώ να σε ‘πιτύχω. Άντε έρχομαι τη μάντρα – μάντρα, βρε, άντε έρχομαι τη μάντρα - μάντρα άντε έρχομαι τη μάντρα - μάντρα άντε και σε βρίσκω μ’ άλλον άντρα. Άντε και σε βρίσκω μ’ άλλον άντρα, βρε, άντε και σε βρίσκω μ’ άλλον άντρα άντε έρχομαι τη μάντρα - μάντρα άντε και σε βρίσκω μ’ άλλον άντρα. Άντε τούτοι οι μπάτσοι που ‘ρθαν τώρα, βρε, άντε τούτοι οι μπάτσοι που ‘ρθαν τώρα, βρε, άντε τούτοι οι μπάτσοι που ‘ρθαν τώρα άντε τι γυρεύουν τέτοια ώρα. Άντε τι γυρεύουν τέτοια ώρα, βρε, άντε τι γυρεύουν τέτοια ώρα άντε τι γυρεύουν τέτοια ώρα άντε τούτοι οι μπάτσοι που ‘ρθαν τώρα.
Έρως (Βασανιστήριο είναι ο έρως):::Μοσχονάς Ο.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1947:::Πικρό βασανιστήριο που είν’ αυτός ο έρως, αχ, δύσκολα ξεμπερδεύεται, αν μπλέξει σ’ ένα μέρος, αχ, δύσκολα ξεμπερδεύεται, αν μπλέξει σ’ ένα μέρος. Δύσκολα είναι στους γιατρούς, να βγούνε κερδισμένοι και να γιατρέψουνε καρδιά ερωτοπληγωμένη και να γιατρέψουνε καρδιά ερωτοπληγωμένη. Μοίρα γιατί με δίκασες, να πάω ν’ αγαπήσω, αχ, κορμί που δε μπορώ ποτέ, για να το αποκτήσω, αχ, κορμί που δε μπορώ ποτέ, για να το αποκτήσω.
Έρωτα δεν είσαι εντάξει:::Ρούκουνας Κ.:::Ρούκουνας Κ.:::1950:::Έρωτα έρωτα, έρωτα πανάθεμά σε Έρωτα πανάθεμά σε δεν πονείς ούτε λυπάσαι Στην αρχή παλάτια χτίζεις και στο τέλος τα γκρεμίζεις Έρωτα δεν είσαι εντάξει νέους γέρους έχεις κάψει Δυο φορές δυο φορές, δυο φορές μ είχες μπερδέψει Δυο φορές μ είχες μπερδέψει στην αγάπη μ είχες μπλέξει Στα στενά με τριγυρνούσες κι όλο με περιγελούσες Έρωτα έρωτα, δεν είσαι εντάξει, νέους γέρους έχεις κάψει Έρωτα έρωτα, έρωτα δεν έχεις μπέσα Έρωτα δεν έχεις μπέσα, πολεμάς με χίλια μέσα Τρίτη δεν ξαναγελιέμαι, να πονώ να τυραννιέμαι Έρωτα έρωτα, δεν είσαι εντάξει νέους γέρους έχεις κάψει
Εσένα μόνο αγαπώ (Μη μου ζαλίζεις το μυαλό):::Λαμπίρη Ε.:::Χιώτης Μ.:::1948:::Γιατί στα μάτια με κοιτάς, και κάθε τόσο με ρωτάς, [μη μου ζαλίζεις το μυαλό, εσένα μόνο αγαπώ.] δις Πως έχω άλληνε μου λες, για κάτσε τι 'ναι αυτά που λες, [μη μου ζαλίζεις το μυαλό, εσένα μόνο αγαπώ.] Πάψε να κλαις και να πονάς, σε αγαπώ, μην το ξεχνάς, [μη μου ζαλίζεις το μυαλό, εσένα μόνο αγαπώ.]
Εσήμανε μεσάνυχτα:::Χάρμας (Τόλης και Λίτσα):::Χάρμας (Τόλης και Λίτσα):::1947:::Απλώνει η νύχτα, η σκοτεινή, τα πέπλα τα σταχτιά της και έρημη σε μια γωνιά [κλαίει την καταντιά της.]] Την γνώρισα σε μια γωνιά, μέσα στην αμαρτία, μα ξαφνικά μου έφυγε [χωρίς καμιά αιτία.]] Εσήμανε μεσάνυχτα και στα σβηστά τα φώτα, κάνει το πεζοδρόμιο, [πουλιέται, όπως πρώτα.]]
Εσκουτάρι:::Μαγκίδου Β.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1951:::Απ’ την Πόλη είμαι εγώ μέσα απ’ το χωριό απ’ την Πόλη είμαι εγώ μέσα απ’ το χωριό, μέσα από το Σκούταρι κάποιον αγαπώ μέσα από το Σκούταρι κάποιον αγαπώ. Ήτανε λεβέντης και γραμματικός ήτανε λεβέντης και γραμματικός, σ’ όλες τις Τουρκοπούλες πήγαινε για γαμπρός σ’ όλες τις Τουρκοπούλες πήγαινε για γαμπρός. Κάποιαν αγαπούσε και της έπαιρνε κάποιαν αγαπούσε και της έπαιρνε, ένα κουτί λο(υ)κούμια της επρόσφερνε ένα κουτί λο(υ)κούμια της επρόσφερνε.
Έσπασες τα πιάτα:::Άλλος Καλλιτέχνης:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1929:::Κρασί, χασίσι και σεβντάς βρ’ αμάν, με κάναν να χτικιάσω είκοσι δυο χρονών παιδί, βρ’ αμάν, τα νιάτα μου να χάσω, γιουφ αμάν. Έσπασες τα πιάτα, τα ‘κανες κομμάτια θα σε δείρει η μάνα σου βρε αλανιάρα μου. Γεια σου αλανιάρα μου! Γεια σου Βασίλη Ψαμαθιανέ! Εγώ ρακί δεν έπινα, βρε αμάν, κρασί για να μεθύσω τώρα τα πίνω και μεθώ, βρ’ αμάν, για να σ’ αλησμονήσω, γιουφ αμάν. Γεια σου αλανιάρα μου! Έσπασες τα πιάτα, τα ‘κανες κομμάτια θα σε δείρει η μάνα σου βρε αλανιάρα μου. Γεια σου Γιάννη μου!
Έσπασες τα πιάτα:::Νούρος Κ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1929:::Ούζο χασίσι και σεβντάς, αμάν με κάμαν να χτικιάσω, γιαφ γιουφ είκοσι δυό χρονώ παιδί, αμάν τα νιάτα μου να χάσω, γιουφ αμάν Έσπασες τα πιάτα, τα 'καμες κομμάτια μη σε δείρει η μάνα σου, αλανιάρα μου Εγώ κρασί δεν έπινα, αμάν ούζο για να μεθύσω, γιαφ γιουφ τώρα τα πίνω και τα δυό, αμάν για να σ' αλησμονήσω, γιουφ αμάν Έσπασες τα πιάτα, τα 'καμες κομμάτια θα σε δείρει η μάνα σου, αλανιάρα μου Δεν πάω πια στη φυλακή, αμάν και στου Καπετανάκη, γιαφ γιουφ γιατί μου βγάλαν τ' όνομα, αμάν πως πίνω το μαυράκι, γιουφ αμάν Έσπασες τα πιάτα, τα 'καμες κομμάτια θα σε δείρει η μαμά, αλανιάρα μου
Έσπασες τα πιάτα:::Βιδάλης Γ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1929:::Ρακί, χασίσι και σεβντάς, βρ' αμάν με κάμαν να χτικιάσω, γιαφ γιουφ [είκοσι δυό χρονών παιδί, βρ' αμάν τα νιάτα μου να χάσω, γιουφ αμάν] 2χ Έσπασες τα πιάτα, τα 'κανες κομμάτια θα σε δείρει η μάνα σου, αλανιάρα μου Θεια, γιατί να με δείρεις για δέκα πιάτα; Ωωπα! Εγώ ρακί δεν έπινα, βρ' αμάν κρασί για να μεθύσω, γιαφ γιουφ [τώρα τα πίνω και τα δυό, βρ' αμάν για να σε λησμονήσω, γιουφ αμάν] 2χ Έσπασες τα πιάτα, τα 'κανες κομμάτια θα σε δείρ' η μάνα σου, αλανιάρα μου Αϊ στο καλό και θα σου αγοράσω δυο ντουζίνες πιάτα! Ωπα!
Έσπασες τα πιάτα:::Κα Πιπίνα:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1928:::Ρακί, χασίσι και σεβντάς, αμάν, με κάναν να χτικιάσω, γιαφ γιουφ, είκοσι δυο χρονών παιδί, βρ’ αμάν, τα νιάτα μου να χάσω, γιουφ αμάν. Έσπασες τα πιάτα, τα 'καμες κομμάτια μη σε δείρει η μάνα σου, αλανιάρα μου. Εγώ ρακί δεν έπινα, βρ’αμάν κρασί για να μεθύσω, γιαφ γιουφ, μα τα πίνω και τα δυό, βρ’ αμάν, για να σ' αλησμονήσω, γιουφ αμάν. Έσπασες τα πιάτα, τα 'καμες κομμάτια μη σε δείρει η μάνα σου, βρ’ αλανιάρα μου. Στη φυλακή με βάλανε, βρ’ αμάν, στο νούμερο το πέντε, γιαφ γιουφ, αδίκως με δικάσανε, βρ’ αμάν χρονάκια δεκαπέντε, γιουφ αμάν. Έσπασες τα πιάτα, τα 'καμες κομμάτια μη σε δείρει η μάνα σου, αλανιάρα μου.
Έσπασες τα πιάτα:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1929:::Κρασί, χασίσι και σεβντάς, βρ’ αμάν με κάμαν να χτικιάσω, γιουφ αμάν εικοσιδυό χρονών παιδί , βρ’ αμάν τα νιάτα μου να χάσω, γιουφ αμάν Έσπασες τα πιάτα τα ‘κανες κομμάτια θα σε δείρει η μάνα σου αλανιάρα μου (δις) Εγώ κρασί δεν ήπια, γιουφ αμάν ούζο για να μεθύσω, γιουφ αμάν τώρα τα πίνω και τα δυο, βρ’ αμάν για να σ’ αλησμονήσω, γιουφ αμάν Γιατρός με κοίταξε στο στήθος μου και το ‘βρε πληγωμένο, γιουφ αμάν ρακί, χασίσι και σεβντάς, αμάν με καμάν πληγωμένο, γιουφ αμάν
Εσύ 'σαι η αιτία που υποφέρω:::Σπαγγαδώρος Α.:::Χιώτης Μ.:::1949:::Εσύ ’σαι η αιτία που υποφέρω, γιατί με άφησες το δυστυχή, γιατί με κάνεις να πονώ, να υποφέρω τόσο πρόσεξε, γιατί μπορεί να παλαβώσω δεν αντέχω να σε βλέπω μ’ άλλους να γυρνάς, γιατί με κάνεις να πονώ, να υποφέρω τόσο πρόσεξε, γιατί μπορεί να σε παλαβώσω πάψε πλέον να με τυραννάς. Η μόνη μου λαχτάρα κι ευτυχία, και τ’ όνειρό μου, φως μου, είσ’ εσύ, [σε αγαπώ, πώς να στο πω μωρό μου, πίσω έλα μη με παρατάς και κάνω καμιά τρέλα, στο ’χω πει χωρίς εσε' να ζήσω δεν μπορώ, σε αγαπώ, πώς να στο πω μωρό μου, πίσω έλα μη με παρατάς και κάνω καμιά τρέλα, γύρισε ξανά, σε συγχωρώ.] δις
Εσύ 'σαι τριαντάφυλλο:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Παντελίδης Σ.:::1955:::Εσύ ‘σαι τριαντάφυλλο, μα εγώ θα σε μαδήσω, [τα κόκκινα χειλάκια σου θα τα γλυκοφιλήσω] δις Τσίμπη - τσίμπη, φύλλο - φύλλο, της καρδιάς να μ’ έχεις φίλο της καρδιάς να μ’ έχεις φίλο, τσίμπη - τσίμπη, φύλλο - φύλλο Αν βγει η αυγή με την δροσιά, θα ‘ρθώ να σε ξυπνήσω [και κάποιο φυλλαράκι σου απ’ όλα θα τσιμπήσω] δις Τσίμπη - τσίμπη, φύλλο - φύλλο, της καρδιάς να μ’ έχεις φίλο της καρδιάς να μ’ έχεις φίλο, τσίμπη - τσίμπη, φύλλο - φύλλο Για χίλια τριαντάφυλλα,αξίζει η ευωδία σου [γι’ αυτό θα κάνω ότι μπορώ,να ‘ρθώ στην αγκαλιά σου] δις Τσίμπη - τσίμπη, φύλλο - φύλλο, της καρδιάς να μ’ έχεις φίλο της καρδιάς να μ’ έχεις φίλο, τσίμπη - τσίμπη, φύλλο - φύλλο [τα κόκκινα χειλάκια σου θα τα γλυκοφιλήσω] δις Τσίμπη - τσίμπη, φύλλο - φύλλο, της καρδιάς να μ’ έχεις φίλο της καρδιάς να μ’ έχεις φίλο, τσίμπη - τσίμπη, φύλλο - φύλλο
Εσύ δεν είσαι άνθρωπος:::Γαβαλάς Π.:::Χιώτης Μ.:::1957:::Χίλιες φορές καλύτερα, αγάπη μου να φύγω, είναι μαρτύριο η ζωή, στα χέρια σου βράδυ πρωί, πεθαίνω λίγο λίγο. Εσύ δεν είσαι άνθρωπος, τον πόνο μου να νιώσεις, μια μέρα δε ξημέρωσε, χωρίς να με πληγώσεις. Όταν με χάσεις τότε πια, θα δεις το τι αξίζω, και τότε θα σ΄εκδικηθώ, θα μου ζητάς να ξαναρθώ, και εγώ δε θα γυρίσω. Εσύ δεν είσαι άνθρωπος, τον πόνο μου να νιώσεις, μια μέρα δε ξημέρωσε, χωρίς να με πληγώσεις. Χίλιες φορές καλύτερα, να μη σε αγαπούσα, να ήμουν λεύτερο πουλί, κι από το ένα το κλαδί, στο άλλο να πετούσα. Εσύ δεν είσαι άνθρωπος, τον πόνο μου να νιώσεις, μια μέρα δε ξημέρωσε, χωρίς να με πληγώσεις.
Εσύ δεν θέλεις χάιδεμα:::Γαβαλάς Π.:::Καλδάρας Α.:::1956:::Άντρας δε θα 'μαι στο ντουνιά αν σε ξαναχαϊδέψω πια εσύ δε θέλεις χάιδεμα όπως κάθε γυναίκα μα κάθε μέρα βούρδουλα να κάνεις και τουμπέκα Μπορεί να είσαι γέννημα εσύ του ωραίου φίλου μα είσαι γυναίκα πολύ πολύ του ξύλου Σου τα παρέχω ό,τι θες μάσες και ξάπλες κι αγκαλιές γι' αυτό έχω απαίτηση αφού σε προστατεύω εμένα μόνο ν' αγαπάς εμένα που ξοδεύω Μα εσύ αμέσως τη λαδιά για πήδημα του ψύλλου είσαι γυναίκα πολύ πολύ του ξύλου Άντρας δε θα 'μαι στο ντουνιά αν σε ξαναχαϊδέψω πια από τα σήμερα που λες το χάιδεμα τελειώνει κι αν δε σε στρώσω άπιστη να μη με λεν Αντώνη Μα εσύ αμέσως τη λαδιά για πήδημα του ψύλλου μα είσαι γυναίκα πολύ πολύ του ξύλου
Εσύ είσαι τρελοκόριτσο:::Μπαγιαντέρας (Γκόγκος) Δ.:::Μπαγιαντέρας (Γκόγκος) Δ.:::....:::Εσύ είσαι τρελοκόριτσο ωσάν την Άννυ Όντρα {κι όποιος σου πει να μ'αγαπάς,αχ κούκλα μου όλο πηγαίνεις κόντρα} (2x) Τα μάτια σου που λάμπουνε σαν τ'ουρανού τ'αστέρια {όποιος τα δει τον σφάζουνε,μικρούλα μου σαν κοφτερά μαχαίρια} (2x) Έτσι και μένα σφάξανε μικρή μου πεισματάρα {και μπερδεμένος βρίσκομαι,αχ κούκλα μου με σένανε γρινιάρα} (2x)
Εσύ είσαι τρελοκόριτσο:::Αμπατζή Ρ.:::Σέμσης Δ.:::1938:::Εσύ είσαι τρελοκόριτσο ωσάν την Άννυ Όντρα {κι όποιος σου πει να μ'αγαπάς,αχ κούκλα μου όλο πηγαίνεις κόντρα} (2x) Τα μάτια σου που λάμπουνε σαν τ'ουρανού τ'αστέρια {όποιος τα δει τον σφάζουνε,μικρούλα μου σαν κοφτερά μαχαίρια} (2x) Έτσι και μένα σφάξανε μικρή μου πεισματάρα {και μπερδεμένος βρίσκομαι,αχ κούκλα μου με σένανε γρινιάρα} (2x)
Εσύ θα μετανοιώσεις:::Μοσχονάς Ο.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1949:::Τι σου ’φταιξα μικρό και μου χεις φύγει και μ’ άφησες για πάντα μοναχό δεν δίνεις σημασία πιο για ‘μένα να πεθάνεις το ‘βαλες σκοπό. Μ’ αρνήθηκες και πια δεν με θυμάσαι σε άλλονε τα χάδια σου σκορπάς καθόλου δε με σκέφτεσαι και ’μενα με ξέχασες και πια δε μ’ αγαπάς. Μου μάρανες τη δόλια την καρδιά μου και σα σκουπίδι τώρα με πετάς εσύ θα μετανιώσεις κάποια μέρα θα τρέχεις σαν τρελή να με ζητάς
Εσύ θα μετανοιώσεις:::Παγιουμτζής Σ.:::Μπαγιαντέρας (Γκόγκος) Δ.:::1939:::Παρηγοριά ζητούσα κάθε βράδυ, γυρίζοντας μονάχος στο σκοτάδι, [που μ΄άφησες χωρίς καμιά συμπόνοια, αγάπη ψεύτρα μου ΄ταζες αιώνια.] χ2 Να μη νομίζεις όμως πως με νοιάζει, ο νους μου πλέον ψεύτρα δε σε βάζει, [εσύ μια μέρα θε να μετανιώσεις κι απ΄τον καημό σου άπονη θα λιώσεις.] χ2 Μα τότε θα' ναι αργά, κακιά πλανεύτρα και την καρδιά μου θα δωρίσω ψεύτρα, [με άλλη θε να τραγουδώ τα βράδια, εσύ θα μένεις μόνη δίχως χάδια.] χ2
Εσύ μ' αυτά τα πείσματα:::Αμπατζή Ρ.:::Καρίπης Κ.:::1937:::Εσύ μ'αυτά τα πείσματα κι εγώ μ' αυτήν τη γνώση, [να ειδούμε ποιος από τους δυο, θε να το μετανιώσει.] x2 Θυμάσαι όταν γύριζες στους δρόμους αλανιάρα, [για σένανε δεν έδινε κανένας μια δεκάρα. ]x2 (Ωπα, ώπα!) Σε μένα τότε ερχόσουνα κι αγάπη μου ζητούσες, [και χίλιους όρκους έκανες, τρελά πως μ' αγαπούσες!] x2 (Γεια σου, Ρίτα!) Μ' αλίμονον σε σένανε, αν τύχει και ξεπέσεις [και 'ρθείς ακόμη μια φορά, στα χέρια μου να πέσεις!] x2 |
Εσύ μου πήρες τη χαρά (Ετούτα είναι βάσανα):::Ευγενικός Α.:::Τσιτσάνης Β.:::1954:::Απ’το φαρμάκι πιο πικρή έγινε η ζωή μου, εσυ μου πήρες τη χαρά, τη χαρά, αχ, είσ’ η καταστροφή μου. Ετούτα είναι βάσανα κι όχι τα περασμένα, να τα βαστήξω δε μπορώ κι αλίμονο σε μένα. Τώρα γελάς και χαίρεσαι, κακούργα δε σε μέλλει, που μ’έκανες να σέρνομαι, σέρνομαι, αχ, κοτώνω σαν κουρέλι. Ετούτα είναι βάσανα κι όχι τα περασμένα, να τα βαστήξω δε μπορώ κι αλίμονο σε μένα. Αυτό το σφάλμα το βαρύ, ποτέ δε θα μπορέσω και ζωντανός μα και νεκρός και νεκρός, δε θα στο συγχωρέσω. Ετούτα είναι βάσανα κι όχι τα περασμένα, να τα βαστήξω δε μπορώ κι αλίμονο σε μένα.
Εσύ πασά μου φάε και πιέ (Πασά μου εσύ!):::Τσαουσάκης Π.:::Καλδάρας Α.:::1953:::- Πασά μου εσύ! (φωνή Πρόδρομου Τσαουσάκη) Όσα κι αν σου πουν για μένα έχω κάνει πιο πολλά μ' απ' την ώρα που σε είδα και σ' αγάπησα τις παλιές μου αμαρτίες τις παράτησα. Εσύ πασά μου φάε και πιε και γλέντα σαν κυρία και καθαρίζω 'γω για σε μ' όλη την κοινωνία. Δρόμο τώρα πια δικό μας θα τραβήξουμε μαζί δε θα έχεις στο πλευρό σου άντρα με παπιόν θα 'χεις μάγκα με ιστορία και με παρελθόν. Εσύ πασά μου φάε και πιε και γλέντα σαν κυρία και καθαρίζω 'γω για σε μ' όλη την κοινωνία. Ό,τι κι αν σου πουν για μένα μη φοβάσαι τίποτα έχω μπλέξει στη ζωή μ' όλα τα στρώματα μα ποτέ δεν έχω δώσει δικαιώματα. Εσύ πασά μου φάε και πιε και γλέντα σαν κυρία και καθαρίζω 'γω για σε μ' όλη την κοινωνία.
Εσύ που με ξεμυάλισες:::Τζουανάκος Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1951:::Εσύ που με ξεμυάλισες και το μυαλό μου ζάλισες μ' άφησες, μ' άφησες και τώρα λιώνω, απ' την πί-, απ' την πίκρα κι απ' τον πόνο. Να σου γίνουνε χαράμι, τα όσα σου 'κανα, βρε βλάμη. Να σου γίνουνε χαράμι! Χαρά ποτέ δε γνώρισα, ούτε και σε εννόησα κι ό,τι έ-, κι ό,τι έκανα για σένα, όλα πή-, όλα πήγανε χαμένα. Να σου γίνουνε χαράμι, τα όσα σου 'κανα, βρε βλάμη. Να σου γίνουνε χαράμι! Εσύ που με ξεμυάλισες και το μυαλό μου ζάλισες, μ' έχεις πά-, μ' έχεις πάρει στο λαιμό σου, και θα ζω, και θα ζω με τον καημό σου. Να σου γίνουνε χαράμι, τα όσα σου 'κανα, βρε βλάμη. Να σου γίνουνε χαράμι!
Εσύ που σέρνεις το χορό:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1929:::Εσύ που σέρνεις το χορό εσύ που σέρνεις το χορό σέρνεις και το καγκέλι σέρνεις και το καγκέλι για σένα και για μένα δοθήκαν οι καημοί τα βάσανα κι οι πόνοι κι οι αναστεναγμοί -Ωπα! Γεια σου Παπατζή με τη μεσοφωνία την όμορφη! χορεύεις πρώτη με καημό χορεύεις πρώτη με καημό χορεύεις και με πόνο χορεύεις και με πόνο για σένα και για μένα δοθήκαν οι καημοί τα βάσανα κι οι πόνοι κι οι αναστεναγμοί -Γεια σου Νταλγκά! εσύ που σέρνεις το χορό εσύ που σέρνεις το χορό σέρνεις και την αρμάδα σέρνεις και την αρμάδα τσακιέσαι και λυγιέσαι σαν λεμονιάς κλωνί σαν ματζουράνας φύλλο, σαν άσπρο γιασουμί το ξεύρεις πως, το ξεύρεις πως σε αγαπώ το ξεύρεις πως, το ξεύρεις πως σε αγαπώ και πως σε καμαρώνω και πως σε καμαρώνω χoρέψτε δυο μου μάτια, κορμί μ’ αγγελικό μες στο χορό γυρίζεις σαν το βασιλικό χορέψτε δυο μου μάτια, κορμί μ’ αγγελικό μες στο χορό γυρίζεις σαν το βασιλικό
Εσύ τα φταις:::Παγιουμτζής Σ.:::Κάνουλας Κ.:::1938:::Τρία χρόνια σ’αγαπούσα και σε λάτρευα πιστά [κι όταν είπα να σε πάρω, με αρνήθηκες κακιά.] χ2 Το θυμάσαι που μου είπες, πως δεν είσαι για παντρειά, [πήρα πιο όμορφη απο σένα να σου κάψω την καρδιά.] χ2 Κοίταξε για να με βλέπεις την ημέρα μια φορά, [για να παίρνει ο νους σου αέρα, η καρδιά παρηγοριά.] χ2
Έτσι είναι η ζωή:::Χασκήλ Σ.:::Χασκήλ Σ.:::1949:::Λες δεν μ' αγαπάς, κι όμως η καρδιά μου δεν πικραίνεται [ο καλός καραβοκύρης στη φουρτούνα φαίνεται.] x2 Τι να σκοτιστώ, μια κι αλλού το βρίσκω το ζευγάρι μου [άλλη θα βρεθεί καρδιά να πονεί για χάρη μου.] x2 Έτσι ειν' η ζωή, δεν παραπονιέμαι, δεν ζαλίζουμαι [για μεράκια που θα σβήσουν δεν πολυσκοτίζουμαι.] x2
Έτσι Μαρίκα δέχομαι:::Εσκενάζυ Ρ.:::Σέμσης Δ.:::1935:::Δυο σπιτάκια βρε Μαρίκα μου ‘πανε πως παίρνεις προίκα, το ‘να είναι εις το Θησείο, τ’άλλο στο Μεταξουργείο. Μα ο μπάρμπας ο Γιάννης πρώτα εσυ αν δεν πεθάνεις, να μη μείνεις για το ράφι, θα σου δώσει ένα χωράφι. Αααααχ κι έτσι Μαρίκα δέχομαι, μαζί σου να πεθάνω, [αλλιώς δεν παραδέχομαι, γυναίκα να σε κάνω.]x2 Στα Σεπόλια λένε όλοι, πο’ ‘χεις κάποιο περιβόλι, νόστιμα που κάνει σύκα, σαν τα χείλη σου Μαρίκα. Να ‘χεις, φως μου, την υγειά σου, να σου δώσει κι η γιαγιά σου στο Παγκράτι ένα σπίτι του παππού του μακαρίτη. Αααααχ κι έτσι Μαρίκα δέχομαι, μαζί σου να πεθάνω, [αλλιώς δεν παραδέχομαι, γυναίκα να σε κάνω.]x2 - Γειά σου Σαλονικιέ μου, γειά σου παιδί μου Δίσκος HMV AO 2248
Έτσι σε θέλω:::Αμπατζή Ρ.:::Ρούβας Λ.:::1937:::Έτσι σε θέλω μάτια μου να 'σαι γλεντζού τσαχπίνα |κι ας πάει και το παλιάμπελο αμάν αμάν που έχω στην Ραφήνα| x2 Όσα κι αν έχω στο 'χω πεί όλα θα τα πουλήσω |φτάνει μονάχα ταίρι μου αμάν αμάν εσένα να ‘ποχτήσω | x2 -άιντα! Τι να τα κάνω τα λεφτά και τα ψηλά παλάτια |τίποτα δεν αξίζουνε αμάν αμάν μπροστά στα δυο σου μάτια | x2 -όλαλά! Ένα φιλί σου πεταχτό ότι κι αν πεις αξίζει |γι' αυτό και γω σ' αγάπησα αμάν αμάν κι ο κόσμος ας με βρίζει | x2 -γειάσου Ρίτα! |
Ευαγγελίτσα:::Αμπατζή Ρ.:::Τομπούλης Α.:::1936:::[Αχ, ένα παλικαράκι ρούσο,] χ2 όμορφο ρούσο, Βαγγελίτσα μου, όμορφο ρούσο, αχ βλαχίτσα μου. [Αχ, καβάλα περπατούσε, Βαγγελίτσα μου,] χ2 σε πολύ ψηλά βουνά, βρε βλαχούλα μου, σε πολύ ψηλά βουνά, άι μανούλα μου. [Έχω χίλια πρόβατα, Βαγγελίτσα μου,] χ2 κάτω στο λιβάδι, Βαγγελίτσα μου, κάτω στο λιβάδι, βρε βλαχούλα μου. [Αχ και να 'χα χίλια γίδια, Βαγγελίτσα μου,] χ2 αχ και να 'μουν τσέλιγκας, βλαχοπούλα μου, αχ και να 'μουν τσέλιγκας, άι μανούλα μου. -Γεια σου, Ρίτα! Χοπ! Χοπ! Χοπ! Όπα! (φωνή Ρίτας Αμπατζή)
Εύχομαι να ευτυχήσεις:::Λύδια Γ.:::Καλδάρας Α.:::1955:::Πέτρα πίσω μου θα ρίξω και θα φύγω να χαθώ, αφου τώρα είναι άλλη η αγάπη σου η μεγάλη, δε χρειάζομαι εγώ. Εύχομαι, εύχομαι να ευτυχήσεις και για με- και για μένα μη ρωτήσεις. Το φαρμάκι που μου δίνεις, τι να κάνω, θα το πιω, θα πονέσω και θα κλάψω, μα ποτέ μου δε θα πάψω, η φτωχή να σ' αγαπώ. Εύχομαι, εύχομαι να ευτυχήσεις και για με- και για μένα μη ρωτήσεις. Ξέρω θα το μετανιώσεις, μα μην ψάξεις να με βρεις, ίσως να 'μαι πέθαμένη, ίσως παραστρατημένη στα σοκάκια της ζωής. Εύχομαι, εύχομαι να ευτυχήσεις και για με- και για μένα μη ρωτήσεις.
Έφοδος στον τεκέ:::Κυριακός Π.:::Καμβύσης Γ.:::1933:::Μπούρδα μπούρδα! Μάζεψε ασβέλτα τα συμπράγκαλα και καήκαμε. Γιατί ρε Τσικρικόνη; Ρε την κορόιδα παρασταίνεις βρε ή θέλεις να πα να κοιμάσαι στον Ωρωπό στον άσφαλτο; Ναι γιά ρε. Μαζέψτε ρε λεχρίτες τους τζουράδες και ξηγηθήτε τους ζούλα Μα τι τρέχει ρε Τσικρικόνια; Ρε είσαι μεγάλο χάπι εσύ ρε κύριε, και μια που δεν αντιλήβεσαι δια ζώσης, άκου τα πεντάγραμμο και έχεις το δικαίωμα της αναίρεσης, α δε σου γουστάρει. Μπράβο Αδερφάκι κάνε μόκο μαύροι πλάκωσαν για μπλόκο τώρα στη γωνιά τους είδα κάνε ζούλα την καρύδα θα μαγκώσουν τα ντερβίσα θα μας πάρουν τα χασίσα τα καλάμια θα μας βρούνε και τις ζούλες θ' ανθιστούνε Μην κουνηθεί κανένας. Στον τόπο γιατί θα σας κάψω Μπράβο κύριε μόλισμαν, μπράβο. Τέτοια αναθροφή σε μάθανε ρε στην Κέρκυρα ρε στη σχολή; Ρε άσ’ τις εξυπνάδες εσύ ρε Τσικρικόνη και ο άλλος ο Μπάτης, και να μου πείτε τώρα αμέσως που έχετε κρυμμένο το μαύρο και τους λουλάδες. Ακούτε; Τι λες μωρ' αδερφέ; Λοιπόν κύριε μόλισμαν, έχεις πέσει όξω εχτρά [= οικτρά]. Μα την Αγία Ανάσταση έχεις πέσει όξω. Μα τι θα πει «μαύρο», κύριε μόλισμαν; Ένα μαύρο μόνο ξέρω δεν μπορώ να σας το φέρω η ψυχή μου που σπαράζει μα εγώ τη λέω μαράζι τι ‘ναι ντουμάνι δεν γνωρίζω την καρδιά μου δεν ορίζω μ' έπιασε μεγάλη ζάλη κι έκανα βαρύ κεφάλι. Τώρα τραβάτε κάτω στο τίμημα [= τμήμα], και κει ξηγιόσαστε με τον αστυνόμο. Μπράβο! Δεν πάμε πουθενά κύριε μόλισμαν. Έλα μέσα ρε, που δεν πας πουθενά, α; Δεν πάμε πουθενά είπαμε! Είμαστε έντιμοι επαγγελματίαι Κάτσε παραπέρα ρε κορόιδο εσύ Μωρέ πάψε μωρέ αδερφάκι Μάρκο! Είμαστε έντιμοι επαγγελματίαι και έχουμε τον καφενέ μας το νταραβέρι μας τουτ’ έστιν δηλαδή και στρίβε με το καλό που σου λέω κύριε μόλισμαν. Μωρέ τράβα μέσω θα βγάλω το γκλομπ ρε. Ποιο γκλομπ να βγάλεις; Ναι το γκλομπ θα βγάλω Ρε, μάγκες! Βουρ ρε μπλόκο! Βουρ ρε Μπάτη! Βουρ ρε Μπάτη! Πάει το καφενείο...
Εφουμέρναμε ένα βράδυ:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1933:::Εφουμέρναμ' ένα βράδυ αργιλέ, σπαχάνη, μαύρη Δίχως να' χουμε στην πόρτα χωρίς να 'χουμε στην πόρτα χ2 τσιλιαδόρους όπως πρώτα. Κι έρχουνται δύο πολιτσμάνοι και δε βρίσκουνε ντουμάνι Ζούλα όλοι οι αργιλέδες χ3 φυλαχτείτ' από τους τζέδες. Στάσου, πολιτσμάν, λεβέντη Κι ας τον αργιλέ να καίει Να φουμάρει το τουρκάκι χ3 πού 'ναι φίνο δερβισάκι Μαύρο φέρνει από τη Σμύρνη και καλάμι απ' τ' Αϊδίνι χ2 και χαρά στον που την πίνει.
Έφυγε η αγάπη μου:::Αμπατζή Ρ.:::Αμπατζή Ρ.:::1950:::Έφυγε η αγάπη μου και πήγε για τα ξένα και μένα με παράτησε με μάτια δακρυσμένα. Τι μου' κανε η Αμερική, τον τράβηξε κοντά της, [ξεμυάλισε τον άντρα μου με τα πολλά λιλιά της.] χ2 Μόνον η θάλασσα μπορεί να γιάνει τον καημό μου, να φέρει από την ξενιτιά τον άντρα τον δικό μου. Μου έγραψε επόνεσε πατρίδα και εμένα, [βόηθα, χρυσή μου Παναγιά και φέρτονε σε μένα.] χ2 Τι θα τα κάνει τα λεφτά και τα δολάρια του, άσπρισαν τα μαλλάκια του και γέρασ' η καρδιά του. Λαμπάδες έταξα πολλές, κοντά μου να γυρίσει, και γω πιστή τον καρτερώ κοντά μου να γυρίσει και γω πιστή τον καρτερώ με μένανε να ζήσει.
Έφυγες (Έφυγες και που μ' αφήνεις):::Τατασόπουλος Ι.:::Χιώτης Μ.:::1955:::Στο κατώφλι ένα γράμμα πεταμένο, και στη πόρτα κρεμασμένα τα κλειδιά, έτσι βρήκα σκοτεινό και ρημαγμένο, το φτωχό μας το σπιτάκι μια βραδιά. [Έφυγες και που μ' αφήνεις, ένα σπίτι πώς το κλείνεις.] δις Η μικρή μας καμαρούλα μόλις μπήκα, βλέπω άδειο το κρεβάτι κι ορφανό και τη βέρα στο προσκέφαλό σου βρήκα, ποιος σε πήρε, που να πήγες και πονώ. [Έφυγες και που μ' αφήνεις, ένα σπίτι πώς το κλείνεις.] δις Με το κλάμα συντροφιά θα ξενυχτήσω, νοσταλγώντας μια φευγάτη αγκαλιά, το πρωί με τι κουράγιο να ξυπνήσω, με τι όρεξη να πάω στη δουλειά. [Έφυγες και που μ' αφήνεις, ένα σπίτι πώς το κλείνεις.] δις
Έφυγες και που μ' αφήνεις:::Καζαντζίδης Σ.:::Χιώτης Μ.:::1955:::Στο κατώφλι ένα γράμμα πεταμένο, και στη πόρτα κρεμασμένα τα κλειδιά, έτσι βρήκα σκοτεινό και ρημαγμένο, το φτωχό μας το σπιτάκι μια βραδιά. [Έφυγες και που μ' αφήνεις, ένα σπίτι πώς το κλείνεις.] δις Η μικρή μας καμαρούλα μόλις μπήκα, βλέπω άδειο το κρεβάτι κι ορφανό και τη βέρα στο προσκέφαλό σου βρήκα, ποιος σε πήρε, που να πήγες και πονώ. [Έφυγες και που μ' αφήνεις, ένα σπίτι πώς το κλείνεις.] δις Με το κλάμα συντροφιά θα ξενυχτήσω, νοσταλγώντας μια φευγάτη αγκαλιά, το πρωί με τι κουράγιο να ξυπνήσω, με τι όρεξη να πάω στη δουλειά. [Έφυγες και που μ' αφήνεις, ένα σπίτι πώς το κλείνεις.] δις
Έφυγες κάποιο δειλινό:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Καπλάνης Κ.:::1948:::Έφυγες κάποιο δειλινό, να πας σε τόπο μακρινό [και την αγάπη μας είχες προδώσει, μα ξανά γύρισες θλιμμένη μια βράδια] δις Μην κλαίς και δεν υπάρχει πια, καμία ελπίδα στην καρδία, [είναι πολύ αργά μην επιμένεις, δεν ζωντανεύεις την αγάπη την παλιά] δις Να τα ξεχάσεις τα παλιά, κι αλλού να χτίσεις τη φωλιά, [όλα μες τη ζωή έχουνε τέλος κι ό,τι πεθάνει ποια ποτέ δεν ξανά ζει] δις
Έφυγες με παράτησες:::Χασκήλ Σ.:::Χασκήλ Σ.:::1949:::Έφυγες με παράτησες και γράψ' αλίμονο που μένω μόνη, [πως στον παλιόκοσμο αυτό, στον παλιόκοσμο, θα ζω χωρίς τιμόνι!] x2 Μ' άφησες, με κατέστρεψες κι είμαι παντέρημη μέσα στις μπόρες [και πως μονάχη θα περνώ, μες τα βάσανα και μες τις μαύρες ώρες!] x2 Έφυγες και με ξέχασες, πια όλα τέλειωσαν και είμαι μόνη, [πως στον παλιόκοσμο αυτό, στον παλιόκοσμο, θα ζω χωρίς τιμόνι!] x2
Έχασα μαντήλι:::Μενεμενλής Λ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1927:::Έχασα μαντήλι μ' εκατό φλουριά πω πω Εμαθα πως το 'βρε μια Κουκλουτζαλιά. Δωσ' μου το μαντήλι, κράτα τα φλουριά πω πω Γιατι μου το κεντουσε μια Μπουρνοβαλια Μαυρα ειναι φως μου, τα μαλλακια σου πω πω Τριανταφυλλενια τα μαγγουλακια σου ίντα να σου κάνω, Μαριγούλα μου κουμπαρά δεν έχει η σακούλα μου ίντα να σου κάνω, ίντα να σου πω πω πω κουμπαρά δεν έχω να σε στεφανωθώ εχεις μαυρα ματια και ξανθά μαλλιά πω πω και το μαγγουλο σου μαύρησει μια ελιά δεν μου τις χαριζεις, δεν μου τις πουλάς τις ελιτσες που'χεις και με τυραννάς
Έχασα τα μάτια τα ωραία (Έχασα τα μάτια που αγαπούσα ) (Βράδια αξημέρωτα):::Νίνου Μ.:::Χιώτης Μ.:::1950:::Έχασα τα μάτια π' αγαπούσα, που γι' αυτά στον κόσμο μόνο ζούσα, [βράδια αξημέρωτα, μού 'φερναν τον έρωτα, μες την πληγωμένη μου καρδιά!] x2 Έχασα τα μάτια τα ωραία, χρόνια που μου κάνανε παρέα, [μάτια που γελούσανε κι όταν με κοιτούσανε, ξέχναγα τον κάθε μου καημό!] x2 Τα' χα συνηθίσει τόσα χρόνια κι όμως μ' άφησαν χωρίς συμπόνια [κι είμαι τώρα μόνος μου, δεν περνά ο πόνος μου, ψάχνω σαν τρελός για να τα βρω!] x2
Έχει δίκιο το παιδί:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Μην παραπονιέσαι πως δεν σε κοιτάζει, κι ότι τώρα πλέον σε παραμελεί, [ξέρεις πως στα χείλη ψάρι τού 'χεις ψήσει, έχει δίκιο το παιδί.]χ2 Του' χεις καμωμένη τη ζωή μαρτύριο, και καλή μια μέρα πια δεν έχει δει, [άστατη κακούργα τό 'χεις μαραζώσει, έχει δίκιο το παιδί.]χ2 Πρέπει να σ' αφήσει για να καταλάβεις, όπως υποφέρει να πονείς και συ, [ο,τι κι αν σου κάνει πλέον σου αξίζει, έχει δίκιο το παιδί.]χ2
Έχει η Ελλάδα ομορφιές:::Αμπατζή Ρ.:::Παντελίδης Σ.:::1936:::Ταξίδεψα στην ξενιτιά, μανούλα μου, είδα γλυκιές κοπέλες, μα στην Ελλάδα, βρε παιδιά, αμάν, αμάν, είν’ πιο χαριτωμένες. Εδώ σου παίρνουν τα μυαλά, ε ρε ντουνιά, μ’ αυτά τους τα κολπάκια, χωρίς να φταις ο φουκαράς, ε ρε καημός, σε βάζουν στα μεράκια. Αμάν, θα το ‘χει το νερό, αχ ρε, μα το σταυρό, όπου κι αν γύρισα, βρε, δε συνήντησα, αχ, τέτοιες εμορφιές με φλογερές ματιές, εδώ μεσ’ στην Ελλάδα σκλαβώνουν τις καρδιές. Κορίτσια είδα έμορφα, μανούλα μου, στα ξένα φίνα βρήκα, μα στην Ελλάδα σε τραβούν σα ελεκτρίκ, γιατ’ έχουν άλλη γλύκα. Έχει εδώ μελαχροινές αμάν, αμάν, άσπρες, ξανθές, σταράτες, που σου σκλαβώνουν τις καρδιές, αμάν γιατρέ, αχ, βρε πανάθεμα τες. Αμάν, θα το ‘χει το νερό, αχ ρε, μα το σταυρό, όπου κι αν γύρισα, βρε, δε συνήντησα, αχ, τέτοιες εμορφιές με φλογερές ματιές, εδώ μεσ’ στην Ελλάδα σκλαβώνουν τις καρδιές. - ........... - Γεια σου Σαλονικιέ μου, γεια σου! (φωνή Ρίτας)
Έχει όμορφες αφράτες (Έξι γκόμενες αφράτες):::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1940:::Έξι γκόμενες αφράτες έμορφες και μαυρόματες |τσάρκα βγαίνουνε στην πιάτσα σ'ολους κάνουνε στραπάτσα x2 Ψάχνουν για κοροϊδάκι ή κανένα καψουράκι |και οι έξι του κολλάνε το μασούρι να του φάνε x2 Σαν του φάνε τα ψιλά του θα τραβάει τα μαλλιά του |τον εκάνουνε και λειώνει κι ύστερα το μετανοιώνει x2 (γειά σου Μάρκο με την Έλλη)
Έχεις δίκιο:::Καλλέργης Ν.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1953:::Έχεις δίκιο, βρε κοπέλα μου το ξέρω, έχεις βάσανα περάσει στη ζωή, [μα την τύχη σου εγώ θα σου τη φέρω και θ' αλλάξει η ζωή σου ένα πρωί.]x2 Παραστράτησες κι εσύ στα περασμένα, αυτά έχει η ζωή καμιά φορά [τώρα όμως είναι όλα ξεχασμένα κι άλλη πια δε θα σου τύχει συμφορά.]x2 Εγώ θά' μαι πια παντοτινά μαζί σου, συντροφιά σου στη ζωή που θα περνά [και θα έχεις ό, τι θέλει η ψυχή σου, την καρδιά μου μοναχά μη μου χαλάς.]x2
Έχεις δίκιο:::Νίνου Μ.:::Μητσάκης Γ.:::1950:::Έχεις δίκιο μάγκα, έτσι που μιλάς, τι να κάνεις όμως πρέπει να γελάς. [Να πονάς για μια γυναίκα, δεν είναι ντροπή, έχεις δίκιο, είπα, μάγκα σιωπή!] x2 Όλοι στην καρδιά μας κάτι κρύβουμε, και γι' αυτό μας βλέπεις και τα πίνουμε. [Όλοι μας για μια γυναίκα μείναμε ταπί, έχεις δίκιο, είπα, μάγκα σιωπή!] x2 Οι καρδιές μας πάντα μπόρες θα περνούν, άλλοι θα πονούνε κι άλλοι θα γελούν. [Ας αλλάξουμε κουβέντα, έτσι είν' η ζωή, έχεις δίκιο, είπα, μάγκα σιωπή!] x2
Εχεις δίκιο βρε κοπέλα:::Μπέλλου Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1950:::Έχεις δίκιο, βρε κοπέλα μου το ξέρω, έχεις βάσανα περάσει στη ζωή, [μα την τύχη σου εγώ θα σου τη φέρω και θ' αλλάξει η ζωή σου ένα πρωί.]x2 Παραστράτησες κι εσύ στα περασμένα, αυτά έχει η ζωή καμιά φορά [τώρα όμως είναι όλα ξεχασμένα κι άλλη πια δε θα σου τύχει συμφορά.]x2 Εγώ θά' μαι πια παντοτινά μαζί σου, συντροφιά σου στη ζωή που θα περνά [και θα έχεις ό, τι θέλει η ψυχή σου, την καρδιά μου μοναχά μη μου χαλάς.]x2
Έχουν αλλάξει οι καιροί:::Τζουανάκος Σ.:::Πολίτης Ι.:::1958:::Στα χρόνια μας δεν βρίσκουμε καρδιές σαν τη δικιά μου να δείχνουν τη συμπόνια μου, ωωωωωω να κάνουν τα καλά μου. Έχουν αλλάξει οι καιροί κι οι άνθρωποι αλλάζουν μονάχα το συμφέρον τους οι πιο πολλοί κοιτάζουν. Εγώ στον κόσμο αυτό που ζω ένιωσα πίκρες μόνο μονάχα όποιος δυστύχησε, ωωωωωω γνωρίζει από πόνο. Έχουν αλλάξει οι καιροί κι οι άνθρωποι αλλάζουν μονάχα το συμφέρον τους οι πιο πολλοί κοιτάζουν. Καλός θα είμαι πάντοτε όσο καιρό κι αν ζήσω σ’ αυτό τον κόσμο άνθρωπο, ωωωωωω δεν θέλω ν’ αδικήσω. Έχουν αλλάξει οι καιροί κι οι άνθρωποι αλλάζουν μονάχα το συμφέρον τους οι πιο πολλοί κοιτάζουν.
Έχουν καρδιά και οι φτωχοί:::Μπέλλου Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1984:::Άσε την πόζα που κρατάς, πάψε το χρήμα να κοιτάς, να ξέρεις μέσ' στα φτωχαδάκια, βρίσκεις αγάπες και μεράκια, άσε την πόζα που κρατάς. Έχουν καρδιά και οι φτωχοί, και δώσε λίγη προσοχή, μεσ' στα τριμμένα τα σακάκια, θα βρεις τα πιο καλά παιδάκια, έχουν καρδιά και οι φτωχοί. Κάποτε θα 'ρθει η στιγμή, να νιώσεις θέλοντας και μη, πως είμαι εγώ για σένα, φως μου, το χρυσάφι όλου του κόσμου, κάποτε θα 'ρθει η στιγμή.
Έχουν καρδιά και οι φτωχοί (Άσε την πόζα που κρατάς):::Παγιουμτζής Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1949:::Άσε την πόζα που κρατάς, πάψε το χρήμα να κοιτάς, να ξέρεις μέσ' στα φτωχαδάκια, βρίσκεις αγάπες και μεράκια, άσε την πόζα που κρατάς. Έχουν καρδιά και οι φτωχοί, και δώσε λίγη προσοχή, μεσ' στα τριμμένα τα σακάκια, θα βρεις τα πιο καλά παιδάκια, έχουν καρδιά και οι φτωχοί. Κάποτε θα 'ρθει η στιγμή, να νιώσεις θέλοντας και μη, πως είμαι εγώ για σένα, φως μου, το χρυσάφι όλου του κόσμου, κάποτε θα 'ρθει η στιγμή.
Εχτές ανταμωθήκαμε (Το φιλί δεν είναι κρίμα):::Κατσαρός Γ.:::Τσιτσάνης Β.:::1951:::Προχτές ανταμωθήκαμε με μια φιληναδούλα [και σε μια βάρκα μπήκαμε τα δυο μαζί, να πάμε για τη Βούλα.]x2 Και μας φώναζε το κύμα: "το φιλί δεν είναι κρίμα". Μα μόλις ξεκινήσαμε φρεσκάρισε ο Μπάτης [και η μαργιόλα θάλασσα, αχ τι καημός, άρχισε τα δικά της.]x2 Αχ, βρε θάλασσα μαργιόλα, εσύ μας τα κάνεις όλα. Με φουσκωμένο το πανί, οι δυο μας στο τιμόνι, [ε ρε μανούλα μου γλυκειά, τι να σου πω, δεν το ξεχνώ ακόμη!]x2 Και μας φώναζε το κύμα: "το φιλί δεν είναι κρίμα".
Εχτές το βράδυ :::Παγιουμτζής Σ.:::Δραγάτσης (Ογδοντάκης) Ι.:::1937:::Εχθές το βράδυ πέρασα να σε καλησπερίσω, [τα δυο γλυκά ματάκια σου λιγάκι ν’ αντικρύσω.] x2 Μα συ δεν καταδέχτηκες, τα μάτια να γυρίσεις, [για πείσμα την καρδούλα μου, θες να μου τη ραΐσεις.] x2 Σου το ‘πα πια πως σ’ αγαπώ, για σένανε πως λιώνω, [μα συ με κάνεις το φτωχό, συχνά να μετανιώνω.] x2 Τη μια μου λες πως μ’ αγαπάς, την άλλη κοροϊδεύεις [κι έτσι δε ξέρω πια ποτέ, τι απ’ τα δυο γυρεύεις.] x2
Εχτές το βράδυ:::Αμπατζή Ρ.:::Τούντας Π.:::1938:::Εχτές το δείλι, μάνα, μανούλα μ’, εχτές μανούλα μ’ το δειλινό, πήγα τη στάμνα για να γεμίσω και μπρος στη βρύση είδα ένα νιό και μπρος στη βρύση είδα ένα νιό, που έμοιαζε τον Αυγερινό. Καθώς τον είδα, μάνα, μανούλα μ’, τον είδα, τον λιμπίστηκα, τον είδα, τον λιμπίστηκα, μανούλα μ’ ξεμυαλίστηκα, μανούλα μ’ ξεμυαλίστηκα κι απόψε δεν κοιμήθηκα.
Έχω απόψε τρελλό μεράκι:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Μπαγιαντέρας (Γκόγκος) Δ.:::1949:::Παίξε μου φίλε το μπουζουκάκι όσο μπορέσεις πιο γλυκά [γιατί έχω απόψε τρελό μεράκι να μου γλυκάνεις την καρδιά] χ2 Σ' αυτή τη σφαίρα κι εγώ μια μέρα με μια γυναίκα μπλέχτηκα [μια μαυρομάτα μ' έχει πληγώσει στον κόσμο αυτόν που βρέθηκα] χ2 Γι' αυτό γυρνάω τα κοπανάω τις νύχτες και τα δειλινά [με μια ελπίδα μες στην καρδιά μου πως θ' ανταμώσουμε ξανά] χ2 Σχόλιο: Είναι του Γκόγκου, αλλά στο όνομα της Γεωργακοπούλου
Έχω βαθειά τον πόνο:::Χατζηχρήστος Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1937:::Εγώ κι αν πίνω και μεθώ έχω βαθιά τον πόνο [για σένανε μικρούλα μου για σένανε και μόνο.] x2 Όπου σταθώ κι όπου βρεθώ για σε παραμιλάω [σκληρή που μ' απαρνήθηκες εγώ σου το φυλάω.] x2 Τώρα το απεφάσισα πως θα σε λησμονήσω [και μες στη ζάλη του κρασιού τον πόνο μου θα σβήσω.] x2
Έχω ζάλη:::Μπέλλου Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1950:::Έχω ζάλη στο κεφάλι, με το τι θα γίνω πάλι. με την γκρίνια σου μικρό μου, θα μου φύγει το μυαλό μου. Δεν μπορώ πια δεν αντέχω, με το βάσανο που έχω. Κάθε τόσο με ζαλίζεις, με την γκρίνια που αρχίζεις. Πια την γκρίνια σου να πάψεις, το βιολί αυτό ν'αλλάξεις. Μη με βασανίζεις τόσο, γιατί εσύ θα πέσεις όξω.
Έχω μεράκι έχω νταλγκά:::Μελκόν Μ.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1948:::Έχω μεράκι έχω νταλγκά κανένας δεν το νταγιαντά μου ‘φυγε πέρα καλέ η γκόμενα και έρημος πια απόμεινα. Για σένα βρε ζηλιάρικο έφαγα ένα χιλιάρικο. Μου είπε στρίβε απ’ εδώ γιατί δε θέλω να σε ιδώ γιατί ‘σαι μόρτης, μπελαλής χαρτοπαίχτης και σεβνταλής. Είσαι γυαλένιος μαστραπάς όποιον τον δεις τον αγαπάς Στα ζάρια τα ‘κονόμαγα και στις εξάρες κόλλαγα και στα ‘φερνα μωρή ναζού εσύ ‘χες άλλον γιαβουκλού. Για σένα βρε ζηλιάρικο έφαγα ένα χιλιάρικο.
Έχω μεράκι έχω νταλγκά:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::1932:::[Έχω μεράκι, έχω νταλγκά κανένας δεν το νταγιαντά]x2 [μ’ έκανε πέρα η γκόμενα και ρέστος τώρα απόμενα.]x2 Ώπα ώπα ώπα ώπα α ώπα και πάλε πόστα! [Μου είπε στρίβε ρε από ‘δω γιατί δεν θέλω να σε ιδώ]x2 [γιατί ‘σαι μάγκας χασικλής και τζογαδόρος μπελαλής.]x2 [Μάγκας είμαι το δέχουμαι γιατί σε σένα έρχουμαι]x2 [σαν το κορόιδο στα ‘φερνα ενώ έπρεπε να στα ‘παιρνα.]x2 Ώπα α ώπα ω ώπα α α!!!
Έχω μεράκι, έχω νταλγκά:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::1932:::[Έχω μεράκι, έχω νταλγκά κανένας δεν το νταγιαντά]x2 [μ’ έκανε πέρα η γκόμενα και ρέστος τώρα απόμενα.]x2 [Μου είπε στρίβε ρε από ‘δω γιατί δεν θέλω να σε ιδώ]x2 [γιατί ‘σαι μάγκας χασικλής και τζογαδόρος μπελαλής.]x2 [Μάγκας είμαι το δέχουμαι γιατί σε σένα έρχουμαι]x2 [σαν το κορόιδο στα ‘φερνα ενώ έπρεπε να στα ‘παιρνα.]x2
Έχω τα πάντα βαρεθεί:::Μπέλλου Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1948:::Χάρε μια χάρη σου ζητώ πάρε με να ξεκουραστώ [μες στο ντουνιά δε γνώρισ' άσπρη μέρα πια δεν, πια δεν βαστώ.] x2 Έχω τα πάντα βαρεθεί στον κόσμο αυτόν που 'χω βρεθεί [τι άλλο στη ζωή να περιμένω πια δεν, πια δεν βαστώ.] x2 Χάρε μου σε παρακαλώ αν θέλεις κάνε το καλό [ένα κορμί που λιώνει θ' αναπαύσεις πια δεν, πια δεν βαστώ.] x2 Δεν λογαριάζω αν θα χαθώ πάνω στης νιότης τον ανθό [πάρε με χάρε για να ησυχάσω πια δεν, πια δεν βαστώ.] x2
Ζαχαροζυμωμένη:::Ατραΐδου Α.:::Τούντας Π.:::1936:::Διαβαίνω από την πόρτα σου κι από τη γειτονιά σου ν’ ακούσω την κουβέντα σου και τη γλυκιά λαλιά σου Και μια βραδιά σου ζήτησα να πιω κρύο νεράκι κι αντίς νερό με πότισες το πιο πικρό φαρμάκι Κι από τα ‘κείνη τη βραδιά χέρια και πόδια τρέμω φαίνεται πως με μάγεψες για τούτο το παθαίνω Θέλω να γιάνω, δεν μπορώ όλα τα έχω κάνει δεν άφησα παράκληση δεν άφησα βοτάνι Όλα τ’ αηδόνια την αυγή για ‘σε που κελαηδούνε ρώτα τι έχω στην καρδιά κι εκείνα θα σου πούνε Ζαχαροζυμωμένη μου και λαμπαδοχυτή μου άφησε τη μανούλα σου να γίνεις πια δική μου.
Ζεϊμπεκάνο σπανιόλο (Ζούλα σε μια βάρκα μπήκα):::Παγιουμτζής Σ.:::Μπάτης Γ.:::1933:::Ζούλα σε μία μωρ'βάρκα μπήκα καί στη σπηλιά του Δράκου βγήκα Βλέπω τρεις μαστουρωμένοι βρέ και στην άμμο βρέ ξαπλωμένοι Ήταν ο Μπάτης βρέ κι ο Άρτέμης βρε και ο Στράτος βρε ο Τεμπέλης (γειά σου Στράτο μέ τίς όμορφες πενιές σου) Βρέ σύ Στράτο ναί βρέ σύ Στράτο, βρέ φιάξε ναργιλέ αφράτο Να φουμάρει το Μπατάκι,βρέ που 'ναι χρόνια βρέ ντερβισάκι Να φουμάρει βρέ κι ο Αρτέμης,βρέ όπου πάει βρέ και μας φέρνει Μας στέλνει μαύρο απ’ την Πόλη βρε και μαστούρια είμαστε όλοι Τουμπεκί απ’ την Περσία,βρε πίνει ο μάγκας με ησυχία (γειά σου Αρτέμη)
Ζευγολατιώτισσα:::Εσκενάζυ Ρ.:::Τούντας Π.:::1934:::Δίσκος Columbia DG-2104 / 1934, Τραγ.: Γιώργος Παπασιδέρης Δίσκος HMV AO-2135 / 1934, Τραγ.: Ρίτα Αμπατζή Δίσκος Odeon GA-1778 / 1934, Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ Αχ, ο δόλιος σβήνω, Ζευγολατιώτισσα μου, τι θα γίνω, αχ, ο δόλιος σβήνω, Ζευγολατιώτισσα μου, τι θα γίνω, γιατί κουκλίτσα μ’όμορφη τόσα φαρμάκια πίνω, αααχ αααχ, πες μου μανούλα μου, αααχ αααχ, χωριατοπούλα μου. Μεσ’ στην αγκαλιά σου, μωρ’ να πεθάνω θέλω στα φιλιά σου, μεσ’ στην αγκαλιά σου, αχ, να πεθάνω θέλω στα φιλιά σου, καμωματού μου όμορφη, δε με πονεί η καρδιά σου, αααχ αααχ, Ζευγολατιώτισσα, αααχ αααχ, για σεν’ αρρώστησα. Ντέρτι και μαράζι, αχ, η καρδιά μου κλαίγει και στενάζει, ντέρτι και μαράζι, αχ, η καρδιά μου κλαίγει και στενάζει, στον Άδη με κατέβασες και όμως δε σε νοιάζει, αααχ αααχ, γιατί μανούλα μου, αααχ αααχ, χωριατοπούλα μου.
Ζηλεύει όποιος αγαπά:::Χασκήλ Σ.:::Καλφόπουλος Σ.:::1948:::Η φοβερή η ζήλεια μου, το νου σου τι παιδεύει, [μονάχα όποιος αγαπά, μανίτσα μου, ζηλεύει!] x2 Μη θες να είμαι αδιάφορος και άλλες να κοιτάζω [και ό,τι κάνεις κι ό,τι λες, να μην το λογαριάζω.] x2 Αν θέλεις το συμφέρον σου, ο νους σου μη μπερδεύει, [μονάχα όποιος αγαπά, μανίτσα μου, ζηλεύει.] x2
Ζηλιάρα:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1936:::Αχ, κακούργα πόσο με πληγώνεις με τα σκέρτσα σου πως με σκλαβώνεις |μ' έκανες και σαν τρελός γυρίζω την καρδιά μου πια δεν την ορίζω x2 - Γεια σου Μάρκο από τη Σύρο - Γεια σου Ρούκουνα απ' τη Σάμο Αχ, κακούργα πάψε αυτή τη ζήλεια φίλα με με τα γλυκά σου χείλια |Αχ, να ξέρεις πως με μαραζώνεις ζηλιάρα γιατί θες να με πληγώνεις x2 Σάν σέ πρωτογνώρισα κυρά μου μου'καψες βαθειά τά σωθικά μου ζηλιάρα που όλο θές νά μέ θυμώνεις γιατί με το παραμικρό κακιώνεις Αχ, να ξέρεις πως με μαραζώνεις ζηλιάρα γιατί θες να με πληγώνεις
Ζηρειώτικες κονδυλιές:::Δερμιτζάκης Ι.(Δερμιτζογιάννης):::Δερμιτζάκης Ι.(Δερμιτζογιάννης):::1953:::Με τον αέρα σου πετώ, με το κορμί σου στέκω, με τη ζωή σου περπατώ και με το φως σου βλέπω. Δεν κάθομαι δεν περπατώ, δεν τρώγω δεν κοιμούμαι, δεν παίρνω μιαν αναπνοή να μη σε συλλογούμαι. Είπα σου ξαναλέω σου, αυτά δεν είναι μάτια, μόνο σπαθιά και κάνουνε τον άνθρωπο κομμάτια.
Ζητήσατε τη γυναίκα:::Λαμπίρη Ε.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Κι αν γυρίζουμε ξενύχτηδες τα βράδια, κι αν ρομάντζες τραγουδάμε στα σκοτάδια, κι αν τα νιάτα μας, τα κάναμε ρημάδια, και με πόνο τα ποτήρια μας ρουφάμ', Σερσέ λα φαμ! Σερσέ λα φαμ! (Cherchez la femme) Κι αν δεν πάμε στη δουλειά μας και στο σπίτι, κι αν ο έρως, μας τραβάει σαν το μαγνήτη, κι αν γουστάρουμε τον βίο τον αλήτη και δεν έχουμε το σήμερα να φαμ', Σερσέ λα φαμ! Σερσέ λα φαμ! Κι αν η μοίρα μας ταράζει στα χαστούκια, κι αν στα μάγουλα το δάκρυ κάνει λούκια, κι αν τα τρώμε μέχρι φράγκο στα μπουζούκια, και στην ψάθα κακομοίρηδες ψοφαμ', Σερσέ λα φαμ! Σερσέ λα φαμ!
Ζητώ παντού ο καημένος:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1940:::Νύχτα και μέρα, γυρίζω μεσ' τους δρόμους Ζητώ παντ' ο καϋμένος, να βρω παρηγοριά Λαχτάρησα τα χάδια, τα πρώτα μας τα βράδυα Θυμούμαι κάποιες νύχτες με πόνο στη καρδιά Με άλλον πιά σμίγεις, γιατί, γιατί να φύγεις Ρωτώ δυστυχισμένος, γιατί να μ' αρνηθείς Δεν πόνεσ' η καρδιά σου, δεν δάκρυσε η ματιά σου Γιατί να με ξεχάσεις και άλλον, να ποθείς Χάνουμαι, σβήνω, δε ξέρω τι θα γίνω Γυρνώ πι' απελπισμένος, στιγμή δεν σε ξεχνώ Θυμόμουν τα φιλιά σου, ζητώ την αγκαλιά σου Με δέρνει ο καϋμός σου και κλαίω και θρηνώ
Ζούλα η Μαριωρή:::Περπινιάδης Σ.:::Τούντας Π.:::1934:::Ζούλα η Μαριωρή το βράδυ, το 'σκασε μεσ' στο σκοτάδι αχ αχ Μπαρμπανικολή , αχ αχ πάει η μαριωρή. Μπαρμπανικολή κοίτα καλά , μην κοιμάτ' απάνω στον οντά μην κοιμάται στην τσαρδάκα και μας κάνει ματσαράγκα. Βρε μην πέρασε ο Νότης και μας τη επήρ' ο μόρτης αχ αχ Μπαρμπανικολή , αχ αχ πάει η μαριωρή Μπαρμπανικολή κοίτα καλά , μη μας κάναν ζούλα το λουλά μη μας πήραν το καλάμι κι απομείνουμε χαρμάνι. Ζούλα μ'έκαψε η σκύλα ,μέσα στης καρδιάς τα φύλλα αχ αχ Μπαρμπανικολή , αχ αχ πάει η μαριωρή. Μπαρμπανικολή κοίτα καλά , μη μας πήραν και το μπαγλαμά μη μας πήραν το χασίσι , Μπαρμπανικολή ντερβίση (γειά σου Στελλάκη)
Ζούλα η Μαριωρή:::Αμπατζή Ρ.:::Τούντας Π.:::1934:::Ζούλα η Μαριωρή, το βράδυ, το' σκασε μες το σκοτάδι. Α,α,αχ, Μπάρμπα-Νικολή! Α,α,αχ, πάει η Μαριωρή! Μπάρμπα-Νικολή, κοίτα καλά, μην κοιμάται απάνω στον οντά, μην κοιμάται στην τσαρδάκα και μας κάνει ματσαράγκα! Βρε μην πέρασε ο Νότης και μας την επήρε ο μόρτης. Α,α,αχ, Μπάρμπα-Νικολή! Α,α,αχ, πάει η Μαριωρή! Μπάρμπα-Νικολή, κοίτα καλά, μη μας κάνουν ζούλα το λουλά, μη μας πάρουν το καλάμι κι απομείκουμε χαρμάνι! Βρε μην πέρασε ο Μπατάκας και μας την επήρε ο μάγκας. Α,α,αχ, Μπάρμπα-Νικολή! Α,α,αχ, πάει η Μαριωρή! Μπάρμπα-Νικολή, κοίτα καλά, μη μας πήραν και το μπαγλαμά, μη μας πήραν το χασίσι, Μπάρμπα-Νικολή, ντερβίση!
Ζουρλοπαινεμένης γέννα:::Περπινιάδης Σ.:::Παπάζογλου Β.:::1934:::Καρσιλαμάς. Δύο παράλληλες εκτελέσεις. Με το Στελλάκη Περπινιάδη, δίσκος Columbia DG 6067 του 1935. Με τη Ρίτα Αμπατζή, δίσκος HMV AO 2191 του 1935 Στίχοι[επεξεργασία] Ζουρλοπαινεμένης γέννα, έλα στην αγκάλη μου (x2) κι ό,τι σου 'χω καμωμένα, κάνε τα χαλάλι μου (x2) Έλα, το σεβντά να σβήσεις, που 'χω εγώ για σένανε (x2) και για τα παλιά μας ντέρτια μην ακούς κανένανε (x2) Ζουρλοπαινεμένης γέννα, ζούρλανες και μένανε (x2) Τη μανούλα μου λυπήσου, γιατί μ' έχει ένανε (x2) Βιβλιογραφία[επεξεργασία] Μανιάτης Δ. Διονύσης (Καταγραφή και επιμέλεια) 2006. Η εκ περάτων δισκογραφία γραμμοφώνου. Μητρόπολις ΑΕ: Αθήνα. Ηλίας Βολιώτης Καπετανάκης "Μάγκες αλήστου εποχής" Παναγιώτης Κουνάδης: "Αρχείο: Συνθέτες του Ρεμπέτικου - Ευάγγελος Παπάζογλου Ι & ΙΙ" (ένθετα)
Ζουρλοπαινεμένης γέννα:::Αμπατζή Ρ.:::Παπάζογλου Β.:::1934:::Καρσιλαμάς. Δύο παράλληλες εκτελέσεις. Με το Στελλάκη Περπινιάδη, δίσκος Columbia DG 6067 του 1935. Με τη Ρίτα Αμπατζή, δίσκος HMV AO 2191 του 1935 Στίχοι[επεξεργασία] Ζουρλοπαινεμένης γέννα, έλα στην αγκάλη μου (x2) κι ό,τι σου 'χω καμωμένα, κάνε τα χαλάλι μου (x2) Έλα, το σεβντά να σβήσεις, που 'χω εγώ για σένανε (x2) και για τα παλιά μας ντέρτια μην ακούς κανένανε (x2) Ζουρλοπαινεμένης γέννα, ζούρλανες και μένανε (x2) Τη μανούλα μου λυπήσου, γιατί μ' έχει ένανε (x2) Βιβλιογραφία[επεξεργασία] Μανιάτης Δ. Διονύσης (Καταγραφή και επιμέλεια) 2006. Η εκ περάτων δισκογραφία γραμμοφώνου. Μητρόπολις ΑΕ: Αθήνα. Ηλίας Βολιώτης Καπετανάκης "Μάγκες αλήστου εποχής" Παναγιώτης Κουνάδης: "Αρχείο: Συνθέτες του Ρεμπέτικου - Ευάγγελος Παπάζογλου Ι & ΙΙ" (ένθετα)
Ζωή είν αυτή, Ζωίτσα μου:::Αμπατζή Ρ.:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::1933:::Τη δύστυχη αυτή χρονιά, που έχει κρίση στο ντουνιά, απόμεινα δίχως λεπτό και τώρα πως θα παντρευτώ; Ζωή είν' αυτή, Ζωΐτσα μου, και βάσανα, μανίτσα μου. Δίχως παρά, δίχως λεφτά και στο κεφάλι μου σεβντά. Πάνε τα χρόνια τα παλιά, που κέρδιζα κι είχα δουλειά, ντερβίσικα που ζούσαμε, τα τάληρα πετούσαμε. Τι να την πω την γκόμενα με δίχως φράγκο απόμεινα. Ντέρτι έχω στο κεφάλι μου, τι θα γενεί το χάλι μου; Όταν αλλάξει ο καιρός, μα σαν γυρίσει κι ο τροχός κι ερθούνε πάλι τα παλιά, τα χρόνια κείνα τα καλά. Πάλι θα γίνω κουβαρντάς και τί θα γίνω μη ρωτάς δέκα φορές θα παντρευτώ και μέρα-νύχτα θα γλεντώ!
Ζωή ειν' αυτή Ζωίτσα μου:::Καβουράκης Θ.:::Μητσάκης Γ.:::1954:::Ζωή είν’ αυτή, Ζωίτσα μου, μαζί σου που περνάω, κάθε στιγμή την τύχη μου για σένα βλαστημάω. R: Να πεθάνω, να χηρέψεις, να βρεις άλλον να παιδέψεις. Γλυκό ψωμί δεν έφαγα, Ζωίτσα μου, μια μέρα, δεν έκοβα το χέρι μου, που φόρεσα τη βέρα. R Ζωή είν’ αυτή, Ζωίτσα μου, που μ’ έριξε η μοίρα, εγώ να μπω στη μαύρη γη και εσύ να μείνεις χήρα. R
Ζωή ειν' αυτή Ζωίτσα μου:::Καζαντζίδης Σ.:::Μητσάκης Γ.:::1953:::Ζωή είν’ αυτή, Ζωίτσα μου, μαζί σου που περνάω, κάθε στιγμή την τύχη μου για σένα βλαστημάω. R: Να πεθάνω, να χηρέψεις, να βρεις άλλον να παιδέψεις. Γλυκό ψωμί δεν έφαγα, Ζωίτσα μου, μια μέρα, δεν έκοβα το χέρι μου, που φόρεσα τη βέρα. R Ζωή είν’ αυτή, Ζωίτσα μου, που μ’ έριξε η μοίρα, εγώ να μπω στη μαύρη γη και εσύ να μείνεις χήρα. R
Ζωή καινούρια αρχίνησα:::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1940:::Ζωή καινούργια αρχίνησα και την παλιά θ’ αφήσω [κι ότι ως τώρα γνώριζα, θέλω να λησμονήσω.]x2 Σε νέο δρόμο βάλθηκα, τώρα να περπατάω [κι απ’ όπου πρώτα πέρναγα, πια δε ξαναπερνάω.]x2 Κουράστηκα να ξενυχτώ, βαρέθηκα να πίνω, [φράγκο μέσα στην τσέπη μου ποτές να μην αφήνω.]x2 Όλοι με λέγαν άψιλο κι είχα καημό μεγάλο, [γι’ αυτό και απεφάσισα, να πάρω δρόμο άλλον.]x2 |
Ζωή μου φαρμακώθηκες (Πόσα φάρμακια έχω πιεί):::Τζουανάκος Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1951:::Πόσα φαρμάκια έχω πιει μες στης ζωής τη στράτα [κι η μοίρα μου δε χόρτασε για να μου πει σταμάτα.] x2 Ζωή μου φαρμακώθηκες απ' την ψευτιά του κόσμου [καρδιά μου έγινες φωλιά της λύπης και του πόνου.] x2 Κλάψε καρδιά μου άτυχη και μη ζητάς χατίρι [μα πίνε το γουλιά - γουλιά της πίκρας το ποτήρι.] x2
Ζωΐτσα μου:::Κάβουρας Γ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1937:::Με τον τίτλο «Ζωΐτσα μου» είναι γνωστά τουλάχιστον τα παρακάτω ηχογραφημένα τραγούδια: Αυτό του Σκαρβέλη, γνωστό και ως «Ζωή είναι αυτή Ζωΐτσα μου», που είχε ηχογραφηθεί με τον Κάβουρα. Αυτό του Τσιτσάνη, που είχε ηχογραφηθεί με τον Στράτο Παγιουμτζή Το τραγούδι του Μητσάκη «Ζωή είναι αυτή Ζωΐτσα μου», που είχε ηχογραφηθεί με τον Καζαντζίδη Ένα ακόμα «Ζωή είναι αυτή Ζωΐτσα μου», Ζωή είναι αυτή Ζωΐτσα μου (του Νταλγκά) αυτό του Αντώνη Νταλγκά, που είχε ηχογραφηθεί με την Ρίτα Αμπατζή. Το παραδοσιακό «Ζωΐτσα μου» που είχε ηχογραφηθεί με την Γεωργία Μηττάκη. Ένα διαφορετικό παραδοσιακό «Ζωΐτσα μου», που είχε ηχογραφηθεί με τον Γιώργο Νάκο. Το ηχογραφημένο στον δίσκο Aristophone 517 «Ζωΐτσα μου» (τσάμικο, πιθανότατα παραδοσιακό) με τραγουδιστή τον Τάσο Ρηγόπουλο. Δεν έχει εξακριβωθεί (διά της ακροάσεως) αν αυτό ταυτίζεται με κάποιο από τα παραπάνω ή αν, αντιθέτως, είναι διαφορετικό τραγούδι.
Ζωΐτσα μου:::Κάβουρας Γ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1937:::[Ζωή είναι αυτή, Ζωΐτσα μου, να μην μπορώ να ξέρω,]] [αν μ’ αγαπάς ή άδικα πονώ και υποφέρω.]] [Καμιά φορά χαμογελάς και πότε μετανιώνεις,]] [τι έχεις στην καρδούλα σου, δε μου το φανερώνεις.]] [Ζωΐτσα μου αν μ’ αγαπάς και θες να ησυχάσω,]] [στην πόρτα σου να κατεβείς, το βράδυ σαν περάσω.]] [Κι όταν σε δω, Ζωΐτσα μου, τότε θ’ αποφασίσω]] [κι απ’ την μανούλα σου ευθύς θα πάω να σε ζητήσω.]]
Ζωΐτσα μου (Χίλιες γυναίκες γνώρισα):::Παγιουμτζής Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1940:::Χίλιες γυναίκες γνώρισα, μ' άλλη καμιά δεν βρήκα, [που να 'χει το καμάρι σου, Ζωίτσα μου, και τη δική σου γλύκα.]x2 Όσες γυναίκες γνώρισα καμιά τους δε σου μοιάζει, [δεν έχουν το καμάρι σου, Ζωίτσα μου, και το δικό σου νάζι.]x2 Για σένανε, κουκλάκι μου, παλάτια εγώ θα χτίσω [και μέσα στην καρδούλα μου, Ζωίτσα μου, για πάντα θα σε κλείσω.]x2
Ζωνάρι:::Εσκενάζυ Ρ.:::Περιστέρης Σ.:::1934:::Μακρύ ζωνάρι θα φορώ να σέρνεται στο δρόμο να το πατάει ο βλάμης σου κι ας μπλέξω με το νόμο. Θα τόνε καθαρίσω εγώ το βλάμη που γουστάρεις γιατί βρε άσπλαχνο μικρό το νου μου θα τον πάρεις. - Ώπα Έχω μεράκι στην καρδιά κι αλί σ' αυτον κυρά μου που θ' αγαπήσεις ωχ Χριστέ να μη βρεθεί μπροστά μου. - Γεια σου Σπύρο μου με το μπουζούκι σου
Ζωνάρι κόκκινο φαρδύ:::Περπινιάδης Β.:::Περιστέρης Σ.:::1957:::Που ‘ναι ο μάγκας του Ψυρρή με το τρανό μπεγλέρι, που ‘χε στη μέση τη σφιχτή το κοφτερό μαχαίρι. R: Αχ, ζωνάρι κόκκινο φαρδύ, τραγιάσκα και τσιγάρο, που ‘ναι ο μάγκας ο παλιός, που δε φοβόταν χάρο. Που ‘ν’ του Περαία η μαγκιά μ’ όλα τα κουτσαβάκια, λατέρνες, κλαπατσίμπαλα, κουδούνια κι αλογάκια. Αχ, μάγκα, πούνε οι λόξες σου και οι παλιές οι δόξες σου, που ‘ναι τα χρόνια τα παλιά, βάστα καημένη μου καρδιά. Που ‘ν’ ο λεβέντης ο Πίκινος και του Μουρούζη η μάντρα, που έχαν’ η μάνα το παιδί και η κυρά τον άντρα. R
Η αιτία θα 'σαι συ (ποταμός):::Μητσάκης Γ.:::Μητσάκης Γ.:::1951:::Μη μ’ αφήσεις να με πάρει ο ποταμός, είναι αγιάτρευτος καημός ο χωρισμός, προκειμένου να σε χάσω, μέχρι έγκλημα θα φτάσω κι ο ντουνιάς θα με μισεί [κι οτιδήποτε κι αν κάνω στην απελπισιά μου απάνω η αιτί-, η αιτία θα ‘σαι ‘σύ.]] Πόνεσέ με έστω και για μια στιγμή, πλημμυρίσαν την καρδιά μου οι καημοί κι αν τυχόν αποφασίσεις, για να φύγεις να μ’ αφήσεις σε μια στράτα μακρινή, [κάποιοι φίλοι θα σε βρούνε και με πόνο θα σου πούνε, πως με πή-, πως με πήγαν στο Δαφνί.]] Θα ‘ρθει η μέρα βρε γυναίκα πονηρή, να πονέσει η καρδιά σου η σκληρή και το δάκρυ σου θα τρέξει, το μαντήλι σου να βρέξει, όταν θα με θυμηθείς, [όσο κι αν δεν μ’ αγαπούσες, όσο κι αν δεν με πονούσες, κρίμα το, κρίμα το παιδί θα πεις.]]
Η αλανιάρα:::Κασιμάτης Ζ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1929:::Μες στην ταβέρνα, πάντα για σένα αλανιάρα μου, αλανιάρα μου [πίνω κρασάκι και σπάω κεφάκι μπαρμπουνάρα μου] 2χ Γιατί με καίει η ματιά σου καίει φλογερή, καίει φλογερή [και η άσπλαχνη καρδιά σου που με λιώνει σαν κερί] 2χ - Γεια σου αλανιάρα μου ! Καημούς και ντέρτια πάντα μου δίνεις δεν αντέχω πια, δεν αντέχω πια [στην απονιά σου και στη ματιά σου, αλανιάρα μου γλυκιά] 2χ Έλα να γύρεις στη θερμή μου την αγκαλιά, την αγκαλιά [για να πάψουνε οι πόνοι που ‘χω μέσα στην καρδιά]
Η άπιστη:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Μητσάκης Γ.:::1947:::Τι τη συλλογιέσαι γυναίκα ήτανε κι αυτή σαν τόσες άλλες και τις δικές σου τις θυσίες τις μεγάλες η άπιστη γυναίκα τις ξεχνά τώρα πια τώρα πια θα σε συλλογιέται θέλει να τραβιέται, ασ' την να τραβιέται. Μην τη συλλογιέσαι απ' την καρδιά σου και το νου σου καν' τη πέρα αυτή θα βγει μετανιωμένη κάποια μέρα την άσωτη ζωή θα βαρεθεί τώρα πια τώρα πια θα σε συλλογιέται θέλει να τραβιέται, ασ' την να τραβιέται. Τώρα πια τώρα πια θα σε συλλογιέται θέλει να τραβιέται, ασ' την να τραβιέται.
Η απιστία:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1951:::Όσο κι αν θέλεις να με τουμπάρεις, ξανά στα δίχτυα σου να τυλιχτώ [δεν θα μπορέσεις, όσο κι αν θέλεις κοντά σου πάλι να ξαναρθώ.]χ2 Την απιστία που έχεις κάνει, το σφάλμα σου το φοβερό, [βαθιά με καίει μες στην καρδιά μου κι όλο με κάνει πιο σκεφτικό.]χ2 Σε αγαπούσα σαν το Θεό μου, σε σένα έβρισκα παρηγοριά, [μα τώρα όλα πια γκρεμιστήκαν και μου' χουν κάψει πια την καρδιά.]χ2
Η Αρμενίτσα:::Αμπατζή Ρ.:::Καρίπης Κ.:::1934:::Όλο ούζο πίνω και μεθώ και για σένα, φως μου, ξενυχτώ. [Απ' το νου μου δε σε βγάζω, ούτε σε ξεχνώ, Αρμενίτσα μου, για σε κλαίω και πονώ!]x2 -Γεια σου, Λάμπρο μου με το κανονάκι σου! (φωνή της Ρίτας Αμπατζή) Μ' έχεις κάνει τώρα σαν τρελό συ μου πήρες φως μου το μυαλό [και καθημερνώς με κάβεις, αχ μανίτσα μου, αχ θα με πεθάνεις πια, Αρμενιτσα μου!]x2 Μου 'χεις κάψει, φως μου, την καρδιά, αχ κουκλί μου, έβαλα σεβντά. [Μ'άναψες φωτιά και φλόγα, ντέρτι και καημό, Αρμενίτσα μου γλυκιά, αχ τι θα γινώ;]x2 -Γεια σου, Αρμενίτσα μου!(φωνή της Ρίτας Αμπατζή) -Ωχ, Ρίτα μου, μ'έκαψες! (φωνή Δ. Σέμση ή Σαλονικιού) -Γεια σου, Σαλονικιέ μου!(φωνή της Ρίτας Αμπατζή)
Η αρραβωνιάρα:::Παγιουμτζής Σ.:::Καλδάρας Α.:::1951:::Θεέ μου μη χειρότερα επιάστηκα στη φάκα, πήγα κι αρραβωνιάστηκα και τώρα αρχίζει η πλάκα, Θεέ μου μη χειρότερα επιάστηκα στη φάκα. Βρε τ’έχω πάθει, πω πω λαχτάρα, πως μ' έχει ψήσει η αρραβωνιάρα. Πάνε τα γλέντια που 'κανα, πάνε τα όνειρά μου, μπήκα κι εγώ στα βάσανα και πέσαν τα φτερά μου μπήκα κι εγώ στα βάσανα και κρέμασαν τ' αυτιά μου. Βρε τ’έχω πάθει, πω πω λαχτάρα, πως μ' έχει ψήσει η αρραβωνιάρα. Εγώ που πάντα ήμουνα στον έρωτα ιππότης, τώρα μ' αυτήν ο φουκαράς την έπαθα σα Χιώτης, εγώ που πάντα ήμουνα στον έρωτα ιππότης. Βρε τ’έχω πάθει, πω πω λαχτάρα, πως μ' έχει ψήσει η αρραβωνιάρα.
Η αχλάδα έχει πίσω την ουρά:::Τσιτσάνης Β.:::Τσιτσάνης Β.:::1951:::Έτσι που πας δε θα μονιάσουμε ποτέ, με τις προφάσεις, πότε τούτα, πότε κείνα [και θα με πέρνουνε οι φίλοι στο μεζέ και θα με λεν’ κορόιδο πρώτο στην Αθήνα.] x2 Έτσι που πας θες να με βάλεις σε μπελά, έχει κι η τόση υπομονή τα όρια της [και μη κορδώνεσαι πως σ’αγαπώ τρελά, γιατ’ η αχλάδα έχει πίσω την ουρά της.] x2 Για βάστα, φρένο, στα τερτίπια σου αυτά, κοίτα ν’αλλάξεις, αν γουστάρεις, το σκοπό σου, [θα μπλέξω μ’άλληνε στο λέω ορθά κοφτά και δε θα είμαι το κορόιδο το δικό σου.] x2
Η Βαρβάρα:::Περπινιάδης Σ.:::Τούντας Π.:::1936:::Η Βαρβάρα κάθε βράδυ στη Γλυφάδα ξενυχτάει και ψαρεύει τα λαβράκια, κεφαλόπουλα, μαυράκια. Το καλάμι της στο χέρι, κι όλη νύχτα στο καρτέρι περιμένει να τσιμπήσει το καλάμι να κουνήσει. Ένας κέφαλος βαρβάτος, όμορφος και κοτσονάτος της Βαρβάρας το τσιμπάει, το καλάμι της κουνάει. Μα η Βαρβάρα δεν τα χάνει τον αγκίστρωσε τον πιάνει τον κρατά στα δυο της χέρια και λιγώνεται απ'τα γέλια. Κοίταξε μωρή Βαρβάρα, μη σου μείνει η λαχτάρα τέτοιος κέφαλος με νύχι, δύσκολα θά σου πετύχει. Βρε Βαρβάρα μη γλιστρήσει και στη θάλασσα βουτήσει βάστα τον απ' το κεφάλι μη σου φύγει πίσω πάλι. Στο καλάθι της τον βάζει κι από την χαρά φωνάζει έχω τέχνη έχω χάρη ν' αγκιστρώνω κάθε ψάρι. Για ένα κέφαλο θρεμμένο όλη νύχτα περιμένω που θα 'ρθεί να μου τσιμπήσει το καλάμι να κουνήσει. (γειά σου Γιοβάν Τσαούς μέ τήν παρέα σου..ωπ...αίντα)
Η Βαρβάρα (Διατάζει η Βαρβάρα, το μπουζούκι βάρα):::Χατζηχρήστος Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1953:::Διατάζει η Βαρβάρα το μπουζούκι, βάρα κι ότι σε στεναχωρά, ρίχτο ένα παρά. Δώσε μας κρασί και ρίχτο στην τρελή, μην το σκέφτεσαι πολύ, γλέντα τον ντουνιά με διπλοπενιά κέφι και καλή καρδιά. Η Βαρβάρα στο τραπέζι το μπουζούκι παίζει, με το γέλιο την περνά, πίνει και κερνά. Δώσε μας κρασί και ρίχτο στην τρελή, μην το σκέφτεσαι πολύ, γλέντα τον ντουνιά με διπλοπενιά κέφι και καλή καρδιά. Η Βαρβάρα διατάζει, όξω το μαράζι, θέλει γλέντι η ζωή βράδυ και πρωί. Δώσε μας κρασί και ρίχτο στην τρελή, μην το σκέφτεσαι πολύ, γλέντα τον ντουνιά με διπλοπενιά κέφι και καλή καρδιά.
Η Βασίλω:::Περδικόπουλος Δ.:::Τσιτσάνης Β.:::1938:::Εσένα χήρα μου γλυκιά, για να σε αποκτήσω, [τον κόσμο τον αρνήθηκα, Βασίλω μου, για να σ' ευχαριστήσω.]x2 Στην αγορά π' ερχόσουνα μου φεύγαν τα φαρμάκια [τα δυο γλυκά ματάκια σου, Βασίλω μου, με γέμιζαν μεράκια.]x2 Είσαι σωστή μποέμισσα, έχεις περίσσια χάρη, [γι' αυτό κι εγώ σ' αγάπησα, Βασίλω μου, και γίναμε ζευγάρι.]x2 Τον κόσμο τον περιφρονείς, δε δίνεις σημασία, [είσαι πολύ προσεχτικιά, Βασίλω μου, και δίχως φαντασία.]x2
Η Βολιώτισσα:::Εσκενάζυ Ρ.:::Παπάζογλου Β.:::1934:::Δίσκος HMV ΑΟ-2187 του 1934 με τη Ρίτα Αμπατζή. Συρτός, Ορχήστρα με βιολί, ούτι κιθάρα και καστανιέττες. Στίχοι[επεξεργασία] Μια Βολιώτισσα τσαχπίνα μια φορά (x2) μ' έμπλεξε μέσ' την Αθήνα στα γερά (x2) Μού 'κανε την χωριατάρα μια χαρά (x2) μ' αυτή ήταν αλανιάρα στα γερά (x2) Μου 'λεγε πώς ήταν δούλα σε κυρά (x2) και ξηγιότανε στη ζούλα μια χαρά (x2) Στα στενά τού Μακρυγιάννη μια χαρά (x2) κάθε βράδυ μ' ένα αλάνι στα γερά (x2) ώπα να ζήσει ο Βόλος Βιβλιογραφία[επεξεργασία] Μανιάτης Δ. Διονύσης (Καταγραφή και επιμέλεια) 2006. Η εκ περάτων δισκογραφία γραμμοφώνου. Μητρόπολις ΑΕ: Αθήνα. Κουνάδης Παναγιώτης: Αρχείο Ελληνικής Δισκογραφίας - Συνθέτες του Ρεμπέτικου - Ευάγγελος Παπάζογλου Ι (ένθετο)
Η γαλανομάτα:::Παγιουμτζής Σ.:::Καρίπης Κ.:::1940:::Όμορφη γαλανομάτα συ μου σκλάβωσες τα νιάτα [μ΄έκανες κι αναστενάζω κι απ΄το νου μου δε σε βγάζω] x2 Δυό χρονάκια σ΄αγαπάω και στο σπίτι μου δεν πάω [μες στους δρόμους τριγυρίζω σε θυμούμαι και δακρύζω] χ2 Μ΄έχεις τώρα μαραζώσει την καρδούλα μου έχεις λιώσει [και καθημερνώς πουλί μου βασανίζεις το κορμί μου] χ2
Η γάτα:::Περπινιάδης Σ.:::Περπινιάδης Σ.:::1937:::Έδιωξα κι εγώ μια γάτα Που 'χε γαλανά τα μάτια. Σαν κοιμόμουνα τη νύχτα Μου 'χωνε βαθιά τα νύχια. Τόσους μήνες που την είχα Μου 'ξηγιότανε στη τρίχα. Τώρα έγιν’ από σόι Και τα ψάρια δεν τα τρώει. Τήνε διώχνω με γινάτι Και την άλλη 'μέρα να τη. Μου 'ρχεται με ποντικάκια Και μου κάνει κορδελάκια.
Η γειτονοπούλα:::Καρίπης Κ.:::Μάστορας Σ.:::1928:::Μ’ έκαψαν δυο μάτια μαύρα που ‘ριχναν φωτιά και λάβρα με ‘δωσαν και μ’ έπνιξαν τα φίδια σαν αντίκρισα τα δυο της μαύρα φρύδια Αχ μ’ έκαψε, με τρέλανε μια μικρούλα στη δική μου γειτονιά μ’ έκαψε, με τρέλανε μια μικρούλα στο δικό μου μαχαλά. [Γειτονοπούλα μου, γειτονοπούλα μου μη βγαίνεις στο παράθυρο γιατί θα γίνει φονικό.] 2χ Τι ‘τανε να τη γνωρίσω τη ματιά της ν’ αντικρίσω μαύρη ώρα και κατηραμένη σαν την είδα στο παράθυρο να βγαίνει. Αχ μ’ έκαψε, με τρέλανε μια μικρούλα στη δική μου γειτονιά μ’ έκαψε, με τρέλανε μια μικρούλα στο δικό μου μαχαλά. [Γειτονοπούλα μου, γειτονοπούλα μου μη βγαίνεις στο παράθυρο γιατί θα γίνει φονικό] 2χ
Η γειτονοπούλα:::Καλλέλη Ν.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1940:::Τι νόστιμη μελαχροινούλα με δυο ματάκια μαύρα, φλογερά, μ' έχει τρελάνει η ομορφιά της, το σκέρτσο και η λεβεντιά, κάθε βραδάκι όπου περνάει απ' την παλιά μας γειτονιά. [Έλα, γειτονοπούλα, όπως εγώ σε αγαπώ να μ' αγαπάς, μέσα στην αγκαλιά μου σαν αγγελούδι πάντα να πετάς.]χ2 Γειτονοπούλα μου ναζιάρα, καμωματού, γλυκιά μελαχροινή, για πάψε πια αυτό το νάζι, που τόσο φως μου με πειράζει και μην σ' αρέσει να την παιδεύεις καρδιά που τόσο σε πονεί. [Έλα, γειτονοπούλα, να χτίσουμε οι δυο μας μια χρυσή φωλιά, μέσα στην αγκαλιά μου να παίρνεις τα γλυκά μου τα φιλιά.]χ4
Η γειτονοπούλα:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::Μάστορας Σ.:::1928:::Μ’ έκαψαν δυο μάτια μαύρα μου ‘ριχναν φωτιά και λάβρα μ' έζωσαν και μ' έπνιξαν σα φίδια σαν αντίκρισα τα δυο της μαύρα φρύδια Αχ μ’ έκαψε, με τρέλανε μια μικρούλα στη δική μου γειτονιά αχ, μ’ έκαψε, με τρέλανε μια μικρούλα στο δικό μου μαχαλά. Γειτονοπούλα μου, γειτονοπούλα μου μη βγαίνεις στο παράθυρο γιατί θα γίνει φονικό. Τι ‘τανε να τη γνωρίσω τη ματιά της ν’ αντικρίσω μαύρη ώρα και κατηραμένη σαν την είδα στο παράθυρο να βγαίνει Μ’ έκαψε, με τρέλανε μια μικρούλα στο δικό μου μαχαλά μ’ έκαψε, με τρέλανε μια μικρούλα στη δική μου γειτονιά. [Γειτονοπούλα μου, γειτονοπούλα μου μη βγαίνεις στο παράθυρο γιατί θα γίνει φονικό.] 2χ
Η γειτονοπούλα:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::Μάστορας Σ.:::1928:::Μ’ έκαψαν δυο μάτια μαύρα μου ‘ριχναν φωτιά και λάβρα μ' έζωσαν και μ' έπνιξαν σα φίδια σαν αντίκρισα τα δυο της μαύρα φρύδια Αχ μ’ έκαψε, με τρέλανε μια μικρούλα στη δική μου γειτονιά αχ, μ’ έκαψε, με τρέλανε μια μικρούλα στο δικό μου μαχαλά. Γειτονοπούλα μου, γειτονοπούλα μου μη βγαίνεις στο παράθυρο γιατί θα γίνει φονικό. Τι ‘τανε να τη γνωρίσω τη ματιά της ν’ αντικρίσω μαύρη ώρα και κατηραμένη σαν την είδα στο παράθυρο να βγαίνει Μ’ έκαψε, με τρέλανε μια μικρούλα στο δικό μου μαχαλά μ’ έκαψε, με τρέλανε μια μικρούλα στη δική μου γειτονιά. [Γειτονοπούλα μου, γειτονοπούλα μου μη βγαίνεις στο παράθυρο γιατί θα γίνει φονικό.] 2χ
Η Γερακίνα:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, τα βραχιόλια της βροντούν! Κίνησε η Γερακίνα για νερό, ώρε, κρύο να φέρει. Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, τα βραχιόλια της βροντούν, τα βραχιόλια της βροντούν, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ. Κι έπεσε μες στο πηγάδι κι έβγαλε, ώρε, φωνή μεγάλη. Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, τα βραχιόλια της βροντούν, τα βραχιόλια της βροντούν, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ. Κι έτρεξε ο κόσμος όλος κι έτρεξα, ώρε, κι εγώ ο καημένος! Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, τα βραχιόλια της βροντούν, τα βραχιόλια της βροντούν, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ. Γερακίνα θα σε βγάλω και γυναί, ώρε, γυναίκα θα σε πάρω! Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, τα βραχιόλια της βροντούν, τα βραχιόλια της βροντούν, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ. Κι έριξε χρυσό κορδόνι και την έ-, ώρε, την έπιασα απ' τη ζώνη. Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, τα βραχιόλια της βροντούν, τα βραχιόλια της βροντούν, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ.
Η Γερακίνα (Τα βραχιόλια της βροντούν):::Βέμπο Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, τα βραχιόλια της βροντούν! Κίνησε η Γερακίνα για νερό, ώρε, κρύο να φέρει. Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, τα βραχιόλια της βροντούν, τα βραχιόλια της βροντούν, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ. Κι έπεσε μες στο πηγάδι κι έβγαλε, ώρε, φωνή μεγάλη. Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, τα βραχιόλια της βροντούν, τα βραχιόλια της βροντούν, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ. Κι έτρεξε ο κόσμος όλος κι έτρεξα, ώρε, κι εγώ ο καημένος! Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, τα βραχιόλια της βροντούν, τα βραχιόλια της βροντούν, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ. Γερακίνα θα σε βγάλω και γυναί, ώρε, γυναίκα θα σε πάρω! Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, τα βραχιόλια της βροντούν, τα βραχιόλια της βροντούν, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ. Κι έριξε χρυσό κορδόνι και την έ-, ώρε, την έπιασα απ' τη ζώνη. Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, τα βραχιόλια της βροντούν, τα βραχιόλια της βροντούν, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ.
Η Γιαννούλα απ' τα Λιόσια:::Χατζηχρήστος Α.:::Περιστέρης Σ.:::1940:::Η Γιαννούλα από τα Λιόσια ήθελε νε παντρευτεί {μα τον ήθελε η καημένη κι όλα να ‘ναι απ' το κουτί} (2x) Όποιον κι αν της προξενεύαν έλεγε τα λόγια αυτά {Δεν τον θέλω δεν τον παίρνω βρε δεν τα ‘χει όλα σωστά } (2x) Θέλω να ‘χει λιμουζίνα έπαυλη στην Κηφισιά {κότερο στην Βουλιαγμένη και μια στάνη στην Χασιά } (2x) Όποιον κι αν της προξενεύαν έλεγε τα λόγια αυτά {Δεν τον θέλω δεν τον παίρνω βρε δεν τα ‘χει όλα σωστά } (2x) Να χει τριπλοκατοικία να με ντύνει με φλουριά {να κοιμάμαι να ξυπνάω πάντα με μουσαφιριά } (2x) Όποιον κι αν της προξενεύαν έλεγε τα λόγια αυτά {Δεν τον θέλω δεν τον παίρνω βρε δεν τα ‘χει όλα σωστά } (2x) Άντρα θέλω βρε στην τρίχα ως και στην κορμοστασιά {να ζηλεύουν και να σκάνε και στα Σπάτα και Χασιά } (2x) Όποιον κι αν της προξενεύαν έλεγε τα λόγια αυτά {Δεν τον θέλω δεν τον παίρνω βρε δεν τα ‘χει όλα σωστά} (2x)
Η γλυκοφρυδού:::Καρίπης Κ.:::Δραγάτσης (Ογδοντάκης) Ι.:::1929:::Όταν σε βλέπω κι έρχεσαι γλυκοφρυδού χαρά μου αισθάνομαι στο στήθος μου πως θα 'βγει η καρδιά μου Όταν τα ωραία μάτια σου τα μάτια μου αντικρίζουν νιώθω πως μέσα μου βαθειά το στήθος μου ξεσκίζουν Έλα και κάνε έλεος γλυκοφρυδού να ζήσεις με πόνους και με συμφορά μη θέλεις να μ' αφήσεις Δώσε μου την καρδούλα σου και πάρε τη δική μου όλοι θα μας ζηλεύουνε γλυκοφρυδού μικρή μου Τα μυρωμένα σου φιλιά μαράναν τη ψυχή μου νιώθω πως κάθε σου ματιά μου παίρνει τη ζωή μου Έλα γλυκοφρυδίτσα μου κι ο κόσμος ας ζηλεύει έλα γιατί η καρδούλα μου εσέ πάντα γυρεύει -Γεια σου Ογδοντάκη! -Γεια σου Καρίπη μου!
Η γόπα:::Κυριαζής Ι.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1947:::Γιατί μ’ αφήνεις και αλλού ζητάς να πας, του χωρισμού πως την απόφαση να πάρω, [τι σου’ χω κάνει τώρα και δεν μ’ αγαπάς και με πετάς σαν να ‘μαι γόπα από τσιγάρο.]] Εσύ δεν είσαι που χανώσουν μια φορά και μου πουλούσες τόσα αισθήματα και λόγια, [που με αγκάλιαζες μ‘ αγάπη τρυφερά και πάντα μου ‘ταζες ανώγεια και κατώγια.]] Τώρα τα γύρισες και πόζα μου κρατάς και αλλάζεις φύλλο δίχως καν να σου ’χω φταίξει, [ποια είναι η αιτία που σαν γόπα με πετάς, τώρα που μου ‘χεις την καρδια για πάντα κλέψει.]] [Τι σου ’χω κάνει τώρα και δεν μ’ αγαπάς και με πετάς σαν να ‘μαι γόπα από τσιγάρο.]]
Η γυναίκα που ψηφίζει:::Νίνου Μ.:::Καλδάρας Α.:::1950:::Ο κόσμος άλλαξε και πάρτε το χαμπάρι και η γυναίκα, στο εξής, θα κουμαντάρει, [ήρθ' ο καιρός να φύγω πια απ' τη ρουτίνα, απ' του συζύγου τη σκλαβιά και την κουζίνα.] x2 Είμαι η γυναίκα η μοντέρνα που ψηφίζω, γλεντώ στα κέντρα, πίνω ουΐσκυ και καπνίζω. [Στην εξουσία κανενός πια δεν ανήκω, δεν έχει τώρα κάτσε-κάτσε, σήκω-σήκω!] x2 Στις εκλογές θα βάλω κάλπη στην Αθήνα, θα πάρω ψήφους και θα βγω και δημαρχίνα. [Στα υπουργεία με τουπέ θα μπαίνω μέσα κι έτσι σε όλες τις δουλειές θα έχω τα μέσα.] x2 [Στην εξουσία κανενός πια δεν ανήκω, δεν έχει τώρα κάτσε-κάτσε, σήκω-σήκω!] x2
Η Δέσπω:::Παγιουμτζής Σ.:::Τούντας Π.:::1940:::Όταν πήγαινε στην βρύση, το σταμνί της να γιομίσει, μ ε καμάρι το κρατούσε και με χάρη περπατούσε. Eίχε γίνει μπιρμπιλιά κι ένα στόμα για φιλιά κι όλοι οι νιοί που την κοιτάζαν, τρέχανε και την πειράζαν. Δέσπω, Δέσπω, Δέσπω το σταμνί σου, Δέσπω, Δέσπω, το σταμνί σου κράτησέ το πιο καλά, μη σου πέσει από το χέρι κι αν θα σπάσει δεν κολλά, μη σου πέσει από το χέρι γιατί αν σπάσει δεν κολλά. Γέροι, νιοί γι αυτή διψούσαν και τρελά την λαχταρούσαν κι είχανε κρυφά μεράκια για της Δέσπως τα χειλάκια. Κι όσο έριχνε ματιές τόσο άναβε φωτιές κι έτσι όλοι διψασμένοι της φωνάζαν οι καημένοι. Δέσπω, Δέσπω, Δέσπω το σταμνί σου, Δέσπω, Δέσπω, το σταμνί σου κράτησέ το πιο καλά, μη σου πέσει από το χέρι κι αν θα σπάσει δεν κολλά, μη σου πέσει από το χέρι γιατί αν σπάσει δεν κολλά.
Η δικτατόρισσα (Το τραγούδι του αλήτη):::Άλλος Καλλιτέχνης:::Τσιτσάνης Β.:::1956:::Σαν να ’σαι δικτατόρισσα, μου κήρυξες τον νόμο και με ‘κανες να τριγυρνώ, [αλήτης μες στο δρόμο.] x2 Και μου λένε όλοι, αλήτη, που είναι το, που ‘ναι το δικό σου σπίτι. Παλάτια, πλούτη έχασα για τα γλυκά σου μάτια, αυτά που με δικάσανε [και μένω στα σοκάκια.] x2 Και μου λένε όλοι, αλήτη, που είναι το, που ‘ναι το δικό σου σπίτι. Τα όνειρα μου έσβησες κι όλες μου τις ελπίδες και μ’άφησες παρηγοριά, [μονάχα τις ρυτίδες.] x2 Και μου λένε όλοι, αλήτη, που είναι το, που ‘ναι το δικό σου σπίτι.
Η διπρόσωπη:::Περπινιάδης Σ.:::Σέμσης Δ.:::1937:::Πρότυπο:Αποσαφήνιση επιμέρους Πάψε καρδιά μου ν' αγαπάς, δεν αγαπούνε τώρα. Κι άν αγαπούν, το κάνουνε για να περνούν την ώρα. Αφού δεν ξέρεις ν'αγαπάς, καρδιές μην αγκυλώνεις και σαν αρχίσεις μια δουλειά, να την ετελειώνεις. Ο φούρναρης σου έκαψε λιγάκι το φαΐ σου και σήκωσε τη γειτονιά στο πόδι η φωνή σου. Γιατί λοιπον σου φαίνεται παραξενο πως κλαίω και την καρδιά που μου'καψες σ'όλο τον κόσμο λέω. Πραματευτή που καρτερείς να πάρεις τον παρά σου μην κάθεσαι στην πόρτα της και τράβα στη δουλειά σου. Τί περιμένεις άμοιρε να δώσει και σε σένα αφού ακόμα βερεσέ με αγαπάει κι εμένα. Μανάβη δώστης γρήγορα απ'τα καλά κρεμμύδια. Δε βλέπεις πως εθύμωσε και σούρωσε τα φρύδια; Δώστης κρεμμύδια καυτερά, τα μάτια της να καίνε και να δακρύζουν απ'αυτά αφού για με δεν κλαίνε. -Γειά σου Στελλάκη!
Η δολοφόνισσα:::Νούρος Κ.:::Τούντας Π.:::1929:::Χωρίς καρδιά δεν πίστευα, χωρίς καρδιά για να ‘σαι, σαν το κεράκι μ’έλιωσες, κακούργα μ’έκαψες, δε λυπάσαι. Γιατί με τόση απονιά, μου φαρμακώνεις την καρδιά, μου κάβεις τη ψυχή μου, αχ, δολοφόνισσα κακιά, τα ντέρτια όλα του ντουνιά τα δίνεις στο κορμί μου, αχ, δολοφόνισσα κακιά, τα ντέρτια όλα του ντουνιά τα δίνεις στο κορμί μου. Κάθε φορά που θα σε ειδώ, θέλω να σε ρωτήσω, δε θα μ’αφήσεις μια στιγμή, κακούργα, δίχως καημούς να ζήσω. Αχ, συ, κακούργα, δε μπορείς, κάποιο φαρμάκι θε να βρεις και με να φαρμακώσεις, αχ, δολοφόνισσα κακιά, με δόλο και με απονιά στο κάρο να με δώσεις, αχ, δολοφόνισσα κακιά, με δόλο και με απονιά στο κάρο να με δώσεις.
Η δολοφόνισσα:::Αραπάκης Δ.:::Τούντας Π.:::1929:::Χωρίς καρδιά δεν πίστευα, χωρίς καρδιά για να ‘σαι, σαν το κεράκι μ’έλιωσες, κακούργα μ’έκαψες, δε λυπάσαι.]x2 [Γιατί με τόση απονιά, μου φαρμακώνεις την καρδιά, μου κάβεις τη ψυχή μου.]x2 [Αχ, δολοφόνισσα κακιά, τα ντέρτια όλα του ντουνιά τα δίνεις στο κορμί μου.]x2
Η δροσούλα (Στου Σιδέρη τον τεκέ) (Μπλόκος):::Παγιουμτζής Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1946:::Άνω κάτω χθες τα κάνανε, στου Σιδέρη τον παλιό τεκέ. Πρωί πρωί με τη δροσούλα, απάνω στη γλυκιά μαστούρα, Στήσανε καυγά δυο μάγκες, για να κάνουν ματσαράγκες. Τέκετζή μου βάστα να σου πω, σου μιλάει ο μάγκας με καημό, το χασίσι κι αν φουμάρω, εγώ κανένα δεν πειράζω, είμαι μάγκας και αλάνης, μπήκα στο τεκέ χαρμάνης. Μπήκα μόνος μέσα στο τεκέ, να φουμάρω έναν αργιλέ, να φουμάρω, να μπαφιάσω και τις πίκρες να ξεχάσω, μες στην τόση μου σκοτούρα, βρίσκω γλέντι στη μαστούρα.
Η εβδομάδα:::Μπέλλου Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Ματιάσαν την αγάπη μας, εχθροί και φίλοι, αράδα και το ρομάντζο κράτησε μονάχα μια βδομάδα. Δευτέρα, τα μιλήσαμε! Τρίτη, τα σιγοψήσαμε! Τετάρτη, φιληθήκαμε! Πέμπτη, στεφανωθήκαμε! Παρασκευή, μ' απάτησες! Σαββάτο, μ' απαράτησες και Κυριακή αργία και σ' άλλα με υγεία! Τους όρκους δε λογάριασες, μα φάνηκες μπαμπέσα κι όλα σμπαράλια τά' κανες σε έξι μέρες μέσα! [Δευτέρα, τα μιλήσαμε! Τρίτη, τα σιγοψησαμε! Τετάρτη, φιληθήκαμε! Πέμπτη, στεφανωθήκαμε! Παρασκευή, μ' απάτησες! Σαββάτο, μ' απαράτησες και Κυριακή αργία και σ' άλλα με υγεία!] x2
Η Ελένη η ζωντοχήρα:::Καλυβόπουλος Α.:::Τσαούς Γ.:::1936:::Η Ελένη η ζωντοχήρα, ντέρτι έχει η κακομοίρα Ένα γέρο άντρα έχει κι η καημένη δεν αντέχει Κάθε μέρα αναστενάζει απ’ το στόμα φλόγες βγάζει Νέα είμαι, δεν ταιριάζει, γέρος να με αγκαλιάζει Σάν ξεπόρτισε και λέει, τι να κάνω, κι όλο κλαίει Ο μπακάλης τη λυπάται, κάθε βράδυ τη θυμάται Κι ο μανάβης σαν περνάγει, στέκει, την παρηγοράει Έτσι το ’θελεν η μοίρα, Λένη να ’σαι ζωντοχήρα Σαν τ’ ακούει το μπαρμπεράκι να και τρέχει με μεράκι Έλα δω βρε Ελενάκι, να σου σβήσω το φαρμάκι Το ’μαθε το χασαπάκι, τηνε στέλνει ένα αρνάκι Ψήσε το με το σπανάκι, γιατί θα ’ρθω το βραδάκι (ώπα αρνί μέ τό σπανάκι...γεια σου Τσαούση μου)
Η έξυπνη γυναίκα:::Άλλος Καλλιτέχνης:::Χρυσίνης Σ.:::1949:::Είμαι έ-, είμαι έξυπνη γυναίκα σε παγίδες δεν τσιμπώ, [οι άντρες που εγνώρισα δε βρέθηκαν εντάξει κι ο άτακτος ο βίος μου πολλά μ’ έχει διδάξει.][ Σ’ ότι λες, σ’ ότι λες δε δίνω βάση κι άλλοι μου τα έχουν πει, [όλοι χρυσάφια τάζουνε, παλάτια και στολίδια, βαρέθηκα ν’ ακούω πια, τα ίδια και τα ίδια.][ Άσ’ το πο-, άσ’ το πονηρό ψηστήρι και στο κόλπο δε θα μπω, [είμαι γυναίκα έξυπνη και βάλτο στο μυαλό σου, παράτησέ με ήσυχη και άντε στο καλό σου.][
Η Ζαμπέτα:::Παγιουμτζής Σ.:::Κάνουλας Κ.:::1940:::Θέλει δε θέλει η μάνα σου Ζαμπέτα θα σε πάρω και να είσαι κιόλας έτοιμη θα 'ρθω με τον κουμπάρο Βρε σου το λέγω νέτα σκέτα θα σε παντρευτώ Ζαμπέτα θα σε παντρευτώ Ζαμπέτα σου το λέγω νέτα σκέτα Τα νυφικά τα ψώνισα κι ούτε έξοδα θα κάνεις σκοτούρες στο κεφάλι σου Ζαμπέτα μου μη βάνεις Εγώ θα φέρω τα κουφέτα μη νοιαστείς γι'αυτά Ζαμπέτα μη νοιαστείς γι'αυτά Ζαμπέτα εγώ θα φέρω τα κουφέτα Γιά πείσμα της μανούλας σου θα ρθω και θα σε πάρω τόχω πάρει απόφαση θα φέρω τον κουμπάρο Αφού στο λέγω νέτα σκέτα θα'ρθω σπίτι σου Ζαμπέτα θα'ρθω σπίτι σου Ζαμπέτα σου το λέγω νέτα σκέτα.
Η Ζευγολατιώτισσα :::Αμπατζή Ρ.:::Τούντας Π.:::1934:::Αχ, ο δόλιος σβήνω, Ζευγολατιώτισα μου, τι θα γίνω, αχ, ο δόλιος σβήνω, Ζευγολατιώτισα μου, τι θα γίνω, γιατί κουκλίτσα μ’όμορφη τόσα φαρμάκια πίνω, αααχ αααχ, πες μου μανούλα μου, αααχ αααχ, χωριατοπούλα μου. Μεσ’ στην αγκαλιά σου, μωρ’ να πεθάνω θέλω στα φιλιά σου, μεσ’ στην αγκαλιά σου, αχ, να πεθάνω θέλω στα φιλιά σου, καμωματού μου όμορφη, δε με πονεί η καρδιά σου, αααχ αααχ, Ζευγολατιώτισα, αααχ αααχ, για σεν’ αρρώστησα. Ντέρτι και μαράζι, αχ, η καρδιά μου κλαίγει και στενάζει, ντέρτι και μαράζι, αχ, η καρδιά μου κλαίγει και στενάζει, στον Άδη με κατέβασες και όμως δε σε νοιάζει, αααχ αααχ, γιατί μανούλα μου, αααχ αααχ, χωριατοπούλα μου. |
Η ζωντοχήρα:::Σμυρναίου Μ.:::Τούντας Π.:::1919:::Μια μόρτισσα θεότρελη τσαχπίνα και τσακίρα μ’ έχει ξεκάνει το μυαλό έμορφη ζωντοχήρα για τα τσακίρικά σου μάτια χάθηκα μικρή μου ζωντοχήρα ετρελάθηκα [Αχ, δεν ξεύρω πως δεν ξεύρω πως ν’ αρχίσω να στο ειπώ θα τηνε βρω, τσακίρα μου να ειπώ πολύ πως σ’ αγαπώ] 2χ Το γέλιο σου το έμορφο και το περπάτημά σου χηρίτσα, μ’ έκανε τρελό, τα σκέρτσα τα δικά σου για τα τσακίρικά σου μάτια χάθηκα μικρή μου ζωντοχήρα ετρελάθηκα [Αχ, δεν ξεύρω πως δεν ξεύρω πως ν’ αρχίσω να στο ειπώ θα τηνε βρω, τσακίρα μου να ειπώ πολύ πως σ’ αγαπώ] 2χ
Η θάλασσα:::Μενεμενλής Λ.:::Κόκκινος Ν.:::1911:::Θάλασσα λεβεντοπνίχτρα, θάλασσα φαρμακερή, [συ όπου κάμνεις το νησί μας πάντα μαύρα να φορεί.] δις Δεν εχόρτασες ακόμα, θάλασσα τόσο καιρό, από τα κορμιά που τρώει τ' αρμυρό σου το νερό [θάλασσα, τ' αρμύρο σου το νερό.] δις Τ' αγριεμένο σου το κύμα, η θωριά σου η θολή, [κάνουν δύστυχες μανάδες, στα καΐκια σαν πνιγεί.] δις Παίρνεις από το νησί μας ευτυχία και χαρά και σκορπάς σε κάθε σπίτι πόνους, θλίψη, συμφορά [θάλασσα, πόνους, θλίψη, συμφορά.] δις
Η θάλασσα με την καρδιά σου μοιάζει:::Στίνη Χ.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1938:::Η θάλασσα με την καρδιά σου μοιάζει, εκεί πού 'χει γαλήνη φουρτουνιάζει. Μα τι κι αν σε φοβήθηκα, στο τέλος ετσιμπήθηκα, τι κι αν ξέρω πως θα γελαστώ. Εκείνον που τ' αγκίστρι σου θα πιάσει, το ξέρω ασφαλώς θα τον γελάσει. Γι' αυτό κι εγώ ζαλίζομαι όταν σε συλλογίζομαι. μα να σου ξεφύγω δεν μπορώ. Αφού το θες κουκλί μου ας πεθάνω μπροστά σου δεν μπορώ αλλιώς να κάνω. Το σπίτι μου τ' αρνήθηκα και νηστικός κοιμήθηκα γιατί σαν μαγνήτης με τραβάς. Και το φιλί σου ακόμα μου τ' αρνιέσαι κι αν πονώ εσύ δεν τυραννιέσαι. Το ξέρω πως γελάστηκα, μ' αφού στ' αγκίστρι πιάστηκα, τι θα γίνω πια θα τρελαθώ.
Η θεατρίνα:::Μπέλλου Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Πολύ μού κάνεις τη μοιραία και τη γόησσα και που σ' αγάπησα, πικρά το μετανόησα, [είσαι μια κούκλα μοναχά για τη βιτρίνα και στην αγάπη μια μεγάλη θεατρίνα.] x2 Ποτέ δε βούρκωσαν για μένα τα δυο μάτια σου, μονάχα ξέρεις να μου κάνεις τα γινάτια σου, [εγώ σε στόλιζα με ρόδα και με κρίνα κι εσύ με γέλαγες, γιατί ήσουν θεατρίνα.] x2 Τέλειωσε φαίνεται και μένα πια η βάρδια μου, χαράμι πήγανε τα τόσα χτυποκάρδια μου, [άλλους θα βρεις να ξελογιάσεις στη βιτρίνα, γιατί δεν είσαι παρά μόνον θεατρίνα.] x2 [Εγώ σε στόλιζα με ρόδα και με κρίνα κι εσύ με γέλαγες, γιατί ήσουν θεατρίνα.] x2
Η Θεσσαλονικιά:::Εσκενάζυ Ρ.:::Ασίκης Γ.:::1933:::Πως μου πήρες τα μυαλά μου, Θεσσαλονικιά κι από Συριανό λουκούμι είσαι πιο γλυκιά, [όταν βάζεις τα στολίδια μοιάζεις Κόντισσα, γι’ αυτό μου κρατάς και πόζα παλιομόρτισσα.]] Σ’ είχα πάρει κατά πόδι ένα βράδυ και σε είδα να πηγαίνεις στο Βαρδάρη, [κάθισες με κάτι μάγκες και μεθούσες, έσπαγες τα ποτηράκια και γλεντούσες.]] Και στην τρίχα σου ‘παιζε το μπουζουκάκι πάν’ στο νύχι χόρευες το ζεϊμπεκάκι [κι εγώ σε καμάρωνα με το φεγγάρι, άλλος από μένανε δε θα σε πάρει.]] Πως με έμπλεξες εμένα, αχ, εσύ κακιά, που ‘σαι νάζια κι όλο κόλπα, Θεσσαλονικιά, [σαν αρχίσεις να σουρώνεις, είσαι πιο γλυκιά, γι’ αυτό/έτσι θέλω να σε πάρω, κούκλα μου γλυκιά.]]
Η Θεσσαλονικιά:::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1937:::Απόκτησα έναν πόνο μεγάλο στην καρδιά, γιατί τα έχω μπλέξει με μια Θεσσαλονικιά, γιατί τα έχω μπλέξει με μια Σαλονικιά. Τον πόνο μου σας λέγω, πολύ την αγαπώ, μέρα και νύχτα πίνω, γι' αυτήνε ξενυχτώ, μέρα και νύχτα πίνω, γι' αυτήνε ξενυχτώ. Είναι ξανθιά μικρούλα με μάτια καστανά, μόλις θα μ' αντικρίσουν μου καίνε την καρδιά, μόλις θα μ' αντικρίσουν μου καίνε την καρδιά. Δεν ημπορώ ν' αντέξω αυτόνε τον καημό, με σένα που 'χω μπλέξει, κοντεύω να χαθώ, με σένα που 'χω μπλέξει, κοντεύω να χαθώ.
Η καινούργια φιλενάδα:::Μοσχονάς Ο.:::Τσιτσάνης Β.:::1950:::Η καινούρια μου φιλενάδα, θα σου κάψει την καρδιά, είναι γυναίκα που με νοιώθει και μ’αγάπησε τρελά, είναι γυναίκα που με νοιώθει και μ’αγάπησε τρελά. Σ’έχω διώξει και ξανάβρα τη χαρά μου στη ζωή, δε το ξεχνάω που παρολίγο να με κλείσεις φυλακή, δε το ξεχνάω που παρολίγο να με κλείσεις φυλακή. Σαν την νέα μου φιλενάδα συ να είσαι δε μπορείς και μια για πάντα πίστεψέ το, στην καρδιά μου δε χωρείς και μια για πάντα πίστεψέ το, στην καρδιά μου δε χωρείς.
Η καρδιά σου θα γίνει χρυσή:::Νίνου Μ.:::Τσιτσάνης Β.:::1950:::Το δρόμο τον κακό που πήρες θα στον κόψω και την καρδιά σου τη σκληρή, [θα την κάνω ν’ αλλάξει το χρώμα κι από μαύρη να γίνει χρυσή.] χ2 Πείσμα το έβαλα δική μου να σε κάνω κι όποια θυσία χρειαστεί, [θα την κάνω ν’ αλλάξω την καρδιά σου, κι από μαύρη να γίνει χρυσή.] χ2 Όσο σκληρά κι αν μου φερθείς πρέπει να ξέρεις, θα μ’ αγαπήσεις δε μπορεί, [θα κερδίσω για πάντα την καρδιά σου κι από μαύρη θα γίνει χρυσή.] χ2
Η καρδιά του μάγκα:::Χασκήλ Σ.:::Περιστέρης Σ.:::1948:::Κι αν είναι μάγκας τι μ' αυτό, εγώ τον αγαπάω. Κι όταν μου λείπει μια βραδιά, σαν ψάρι σπαρταράω. Κι αν δε φορά μεταξωτά πουκάμισα, γραβάτα, δε δίνω δυάρα εγώ γι' αυτά, μπρος στ' αντρικά του νιάτα. Ο κόσμος όλος κι αν γελά για το δικό μου πόθο, [τι κρύβει η μάγκικη καρδιά εγώ μονάχα νιώθω.] x2 Σαν μ' αγκαλιάζει μόρτικα, χίλιες χαρές μου φέρνει, αυτός μονάχα με μεθά, ακόμα κι αν με δέρνει. Σαν το σακάκι του πετά και με τραβά κοντά του, ανάβω-σβήνω η φτωχιά απ' τα τρελά φιλιά του. Ο κόσμος όλος κι αν γελά για το δικό μου πόθο, [τι κρύβει η μάγκικη καρδιά εγώ μονάχα νιώθω.] x2
Η καρδιά του μάγκα:::Μπέλλου Σ.:::Χάρμας (Τόλης και Λίτσα):::1948:::Εγνώρισα πολλούς μες τη ζωή, μα όλοι τους μου παίξαν ματσαράγκα, [γιατί κανείς δεν είχε την ψυχή και την καρδιά του φουκαρά του μάγκα.] χ2 Με τράβηξε η κούρσα η χρυσή και είδα τις μεγάλες ατυχίες, [μα η καρδιά του μάγκα π' αγαπά, αξίζει δέκα πολυκατοικίες.] χ2 Φτωχός κι αν είναι πες μου τι μ' αυτό, σε όλα είναι άντρας και ντερβίσης [κι αν θέλεις ευτυχία για να βρεις, μονάχα ένα μάγκα ν' αγαπήσεις.] χ2
Η καρδιά του μάγκα:::Άλλος Καλλιτέχνης:::Παπαϊωάννου Ι.:::1956:::Κι αν είναι μάγκας τι μ' αυτό, εγώ τον αγαπάω. Κι όταν μου λείπει μια βραδιά, σαν ψάρι σπαρταράω. Κι αν δε φορά μεταξωτά πουκάμισα, γραβάτα, δε δίνω δυάρα εγώ γι' αυτά, μπρος στ' αντρικά του νιάτα. Ο κόσμος όλος κι αν γελά για το δικό μου πόθο, [τι κρύβει η μάγκικη καρδιά εγώ μονάχα νιώθω.] x2 Σαν μ' αγκαλιάζει μόρτικα, χίλιες χαρές μου φέρνει, αυτός μονάχα με μεθά, ακόμα κι αν με δέρνει. Σαν το σακάκι του πετά και με τραβά κοντά του, ανάβω-σβήνω η φτωχιά απ' τα τρελά φιλιά του. Ο κόσμος όλος κι αν γελά για το δικό μου πόθο, [τι κρύβει η μάγκικη καρδιά εγώ μονάχα νιώθω.] x2
Η καταιγίδα:::Μπέλλου Σ.:::Χάρμας (Τόλης και Λίτσα):::1948:::Τί συμφορά σε βρήκε τώρα, τί συμφορά, τί συμφορά; [Η καταιγίδα, που φοβόμουν, σ' έχει πάρει και σ' έχει πάει μακριά απ' τη χαρά.] x2 Σου το' χα πει και μού γελούσες, σου το' χα πει, σου το' χα πει! [Ότι η εύκολα ζωή θα σε βουλιάξει κι ότι θα ζήσεις βουτηγμένη στη ντροπή!] x2 Τώρα μην κλαις για το χαμό σου, τώρα μην κλαις, τώρα μην κλαις. [Να υποστείς με ψυχραιμία το γραπτό σου, το μυστικό σου σε κανένανε μη λες!] x2
Η κατάρα της μάγισσας:::Τζουανάκος Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1952:::Ένα παιδί, μοναχοπαίδι, αγόρι ξεμυάλισε της μάγισσας την κόρη κι αφού τη γλέντησε, αγκάλιασε μιαν άλλη κι η μάνα της κατάρα του 'δωσε μεγάλη. "Ποτέ αγάπη εσύ να μη χαρείς, καταραμένος να 'σαι όσο ζεις." Παντού η κατάρα αυτή τον κυνηγάει και στη ζωή του όποια αγαπάει την βρίσκει μ' άλλον και τον καίει η λαχτάρα, της μάγισσας έχει αληθεύσει η κατάρα. "Ποτέ αγάπη εσύ να μη χαρείς, καταραμένος να 'σαι όσο ζεις." Η ζήλια πια τα μάτια του θολώνει, την άπιστη αγάπη του σκοτώνει και μεσ' στη φυλακή κλεισμένος συλλογιέται της μάγισσας πως η κατάρα εκδικιέται. "Ποτέ αγάπη εσύ να μη χαρείς, καταραμένος να 'σαι όσο ζεις."
Η κατάρα της μάνας:::Χασκήλ Σ.:::Περιστέρης Σ.:::1949:::Μάνα μου η κατάρα σου, παντού με τριγυρνάει και σαν φουρτούνα αγριωπή, μανούλα μου, η τύχη με χτυπάει! Για μιαν αγάπη ψεύτικια, αρνήθηκα εσένα, σε πίκρανα και σ' έκανα, μανούλα μου, να ζεις δυστυχισμένα! Εσύ που με μεγάλωσες, μ' αγάπη τόσα χρόνια, πως βάσταξα να σε κοιτώ, μανούλα μου, να κλαις, χωρίς συμπόνια. Κι αν σ' έκανα και πόνεσες, πικρά το μετανιώνω, συγχώρα μου τ' αμάρτημα, μανούλα μου, να πάψω να πληρώνω!
Η κατάρα της τσιγγάνας:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Γεωργακοπούλου Ι.:::1948:::Κάποια τσιγγάνα σ' έχει καταραστεί, και η κατάρα μια μέρα πιαστεί, [για μιαν αγάπη που'χεις προδώσει, σκληρέ και άστατε και άκαρδε εραστή!]x2 Έχει η τσιγγάνα στη θλίψη βυθιστεί για τόσους όρκους που έχουν ξεχαστεί, [τόσες ελπίδες που'χεις γκρεμίσει, σκληρέ και άστατε και άκαρδε εραστή!]x2 Μέσα στη νύχτα, σ' έχει καταραστεί, κάτ' από τ' άστρα κι ό,τι είπε θα πιαστεί, μια τέτοια αγάπη έχεις προδώσει, σκληρέ και άστατε και άκαρδε εραστή!
Η κατάρα του χαρτοπαίκτη:::Εσκενάζυ Ρ.:::Περιστέρης Σ.:::1934:::Ε ρε κατάρα που είναι αυτή αμάν αμάν και βάσανο μεγάλο που δεν μπορώ στην τσέπη μου αμάν αμάν φράγκο ποτέ να βάλω. Μόλις αρχίσει σούρουπο αμάν αμάν τρέχω να κανονίσω της γκόμενας μου τα ψιλά αμάν αμάν πάω να τ' ακουμπήσω. Και αφού φτάσω στο Ψυρρή αμάν αμάν σ' ένα μικρό σπιτάκι κόβο τους μάγκες γρήγορα αμάν αμάν μ' ένα μικρό κολπάκι. Βρ' εκεί τα παίζω τακτικά αμάν αμάν ζάρια και ποκεράκι τα παίρνω στο φυλλάρισμα αμάν αμάν μ' ένα σκαστό φουλάκι. Ετούτα είναι ρε παιδιά αμάν αμάν και ένα παραπάνω μέχρι που φτάνω δανεικά αμάν αμάν οσότου να ρεφάρω. Γεια σου Ρόζα μου γεια σου !!!
Η καταραμένη απ' τον Αλλάχ:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Γεωργακοπούλου Ι.:::1948:::Σβήσατε σύννεφα, το φεγγάρι έχει σβήσει και στο βιβλίο της ζωής μία ημέρα έχει κλείσει θλιμμένη μόνη, απελπισμένη κι απ' τον Αλλάχ καταραμένη. Γιατί δεν έμεινες πιστή και σ' έχει ο Αλλάχ καταραστεί είναι αργά να μετανιώσεις, το κρίμα εδώ θα το πληρώσεις. Βγαίνει το φάντασμα μόλις φύγει το φεγγάρι και κλαίει τον άδικο χαμό, το χλωμό το παλικάρι το βλέπει μόνη κι απελπισμένη κι απ' τον Αλλάχ καταραμένη.
Η κλωστηρού:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1934:::Πότε με τα κίτρινα ντυμένη σε κοιτάζω το λυγερό σου το κορμί κάθουμαι και θαυμάζω που μέρα νύχτα δεν βγαίνεις απ' το νου μου αχ μαυρομάτα μου τσαχπίνα κλωστηρού μου που μέρα νύχτα δεν βγαίνεις απ' το νου μου αχ μαυρομάτα μου τσαχπίνα κλωστηρού μου Κόκκινα σα βάλεις αδελφούλα πως ήθελα να σ' έβρισκα μέρος που να 'χει ζούλα μπλε όταν φορέσεις πως μ' αρέσεις με την καρδιά μου κλωστηρού μου έχεις δέσει μπλε όταν φορέσεις πως μ' αρέσεις και την καρδιά μου κλωστηρού μου έχεις δέσει Πότε μες τα κίτρινα ντυμένη σε κοιτάζω το λυγερό σου το κορμί κάθουμαι και θαυμάζω που μέρα νύχτα δεν βγαίνεις απ' το νου μου αχ μαυρομάτα μου τσαχπίνα κλωστηρού μου που μέρα νύχτα δεν βγαίνεις απ' το νου μου αχ μαυρομάτα μου τσαχπίνα κλωστηρού μου Κόκκινα σα βάλεις αδελφούλα πως ήθελα να σ' έβρισκα μέρος που να 'χει ζούλα μπλε όταν φορέσεις πως μ' αρέσεις και την καρδιά μου κλωστηρού μου έχεις δέσει μπλε όταν φορέσεις πως μ' αρέσεις και την καρδιά μου κλωστηρού μου έχεις δέσει
Η κολπατζού:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1933:::Περνάς και δεν με χαιρετάς τα κόλπα σου τα κάνεις δε κάνεις το κορόιδο γιατί θα με τρελλάνεις (2) περνάς και δεν με χαιρετάς τα κόλπα σου τα κάνεις Δε παύεις τα ναζάκια σου κι αφήσε τα γινάτια που υπόφερα τοσούς καημούς για τα γλυκά σου μάτια (2) Δε παύεις τα ναζάκια σου κι αφήσε τα γινάτια Κι αφού δε σακουλεύεσαι τι θες να σαι μαζί μου κι αφού δε τσουβαλιάζεσαι άλλον να βρεις μικρή μου (2) Κι αφού δε σακουλεύεσαι τι θες να σαι μαζί μου Χύμα στα λέγω κολπατζού δε το καταλαβαίνεις οι μάπες σου΄ναι έτοιμες και να τις περιμένεις (2) Χύμα στα λέγω κολπατζού δε το καταλαβαίνεις -Γεια σου Μάρκο (φωνή Σπ. Περιστέρη)
Η κόρη του ψαρά:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Γεωργακοπούλου Ι.:::1947:::Για πες μου κόρη - κόρη του ψαρά τι θέλει ο γέρος - ο γέρος τον παρά αφού έχει στο πλευρό του τέτοια κόρη θησαυρό του τέτοια κόρη θησαυρό του αφού έχει στο πλευρό Γιατί δουλεύει - δουλεύει σα σκυλί χωρίς να ειδή - να ειδή μέρα καλή κόρη που ‘χει τέτοια γλύκα τι χρειάζεται την προίκα τι χρειάζεται την προίκα κόρη που ‘χει τέτοια γλύκα Έχει χρυσάφι - χρυσάφι στα μαλλιά και μια δροσάτη - δροσάτη αγκαλιά και χαρά στο παλικάρι που γυναίκα θα την πάρει που γυναίκα θα την πάρει βρε χαρά στο παλικάρι
Η κοτούλα:::Μπαγιαντέρας (Γκόγκος) Δ.:::Μπαγιαντέρας (Γκόγκος) Δ.:::1946:::Είχα μια μικρή κοτούλα, όμορφη, πουλακιδούλα, [που έκανε πάντα τ'αυγά της, φρόνιμα, μεσ'στη φωλιά της.] χ2 Την ετάιζα κριθάρια, καλαμπόκια και σιτάρια, [μέσ'στα μάτια την κοιτούσα και τρελά την αγαπούσα.] χ2 Μα ένα φίνο κοκοράκι, έξυπνο και διαβολάκι μιαν αυγή με τη δροσούλα, μου ξεμυαλίζει την κοτούλαμ μιαν αυγή με τη δροσούλα, μου ξεμυαλίζει την κοτούλα. Κότα μου, μικρή μου κότα, που 'ν τ'αυγά που 'κανες πρώτα, [οπ’ αλλού κι αν κακαρίζεις, πάλι σε μένα θα γυρίσεις.] χ2
Η Κούλα:::Εσκενάζυ Ρ.:::Καρίπης Κ.:::1933:::Χτες σε είδαν μεθυσμένη, μ' ένα νταβατζή μπλεγμένη [και γλεντούσες στην ταβέρνα, μόρτισσα, κρυφά από μένα.] x2 Μου την έσκασες στη ζούλα, αχ, που θα μου πας, βρε Κούλα! [Ό,που σ' έβρω, βρε μοβόρα, θα σου ξηγηθώ στα δώρα!] x2 Brε, αν δε σε ξεφτιλίσω, στην Αθήνα δε θα ζήσω, [θα σε κάνω να θυμάσαι και εντάξει πάντα νά' σαι.] x2 Για να εκτιμάς τους μάγκες, να μην κάνεις ματσαράγκες, [Κούλα έλα στα λογικά σου, να μην έβρεις το μπελά σου!] x2 (Αμανές με τη Ρόζα) (Γεια σου, Ρόζα μου που μας τα λες όμορφα!) (φωνή Κώστα Καρίπη) (Γεια σου, Σαλονικιέ μου, γεια σου!) (φωνή Ρόζα Εσκενάζυ)
Η Κούλα:::Βιδάλης Γ.:::Μισαηλίδης Κ.:::1930:::Μες στο γυαλί τον καφενέ που γίναμε χαρμάνι την Κούλα πρωτογνώρισα [και μου ‘στειλε φιρμάνι.]x2 Αν θέλω στην καρδούλα της εγώ να είμαι μόνος πρέπει να γίνω Ροκαμβόλ [νταής και δολοφόνος.]x2 Άντε ρε Κούλα, για το χατίρι σου ότι θες γίνομαι. Βρε Κούλα δολοφόνισσα με τα γλυκά σου μάτια τράβηξε το μαχαίρι σου [και κάνε με κομμάτια.]x2 Αλλά βάρδα μη με χτυπήσεις στη καρδιά Τι ήθελα και σε γνώρισα και μ' έφαγ’ η μαρμάγκα θα με σκοτώσεις άδικα [σαν το σοφέρ τον Τσάγκα ]x2 Ωωχ! Άντε μάνα και θα με φάει η Κούλα Άχου ρε Κούλα χασικλού άσε τα κατσαμάκια τρέξε κοντά μου γρήγορα [και δωσ' μου δυο φιλάκια ]x2 Για τράβα το πιστόλι σου και ρίξε μου δυο σφαίρες και θάψε με μες τις δροσιές [και κόψε μου τις μέρες ]x2 Εεε! μωρέ ντουνιά! Γεια σας παρέα, γεια σας!
Η Κούλα:::Αμπατζή Ρ.:::Καρίπης Κ.:::1933:::Χτες σε είδαν μεθυσμένη, μ' ένα νταβαντζή μπλεγμένη [και γλεντούσες στην ταβέρνα, μόρτισσα, κρυφά από μένα.] x2 Μου την έσκασες στη ζούλα, αχ, που θα μου πας, ρε Κούλα! Ό,που σ' έβρω, βρε μοβόρα, θα σου ξηγηθώ στα δώρα! Ρε, αν δε σε ξεφτιλίσω, στην Αθήνα δε θα ζήσω, θα σε κάνω να θυμάσαι και εντάξει πάντα νά' σαι. Για να εκτιμάς τους μάγκες, να μην κάνεις ματσαράγκες, Κούλα έλα στα λογικά σου, να μην έβρεις το μπελά σου! Μάγκα μη με φοβερίζεις, πάψε τώρα να με βρίζεις και αν έστριψα από σένα στά 'χα όλα μαζεμένα! Ολοενά με παρατούσες, με τις γκόμενες γυρνούσες, άντε στρίψε, ρε, στη ζούλα, γιατί εμέ με λένε Κούλα! (Ωχ! Ώπα! Γεια σου, Ρίτα!)
Η κουμπαριά να ζήσει (Ο κουμπάρος):::Παπαϊωάννου Ι.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1953:::Ποιος μπαίνει μες στο σπίτι σου και δεν σου δίνει βάρος, Ο κουμπάρος, ο κουμπάρος, και ποιος φυλάει τη βάρδια του στο σπίτι σαν φαντάρος, Ο κουμπάρος, ο κουμπάρος. Κουμπάρε μου, κουμπάρε μου, παπούτσια θέλω, πάρε μου, κουμπάρε μου δερβίση, η κουμπαριά να ζήσει. Ποιος έχει περισσότερο δικαίωμα και θάρρος, Ο κουμπάρος, ο κουμπάρος, και ποιος ψαρεύεται εύκολα, σαν πέρκα και σαν σπάρος, Ο κουμπάρος, ο κουμπάρος. Κουμπάρε μου, κουμπάρε μου, φουστάνι θέλω, πάρε μου, κουμπάρε μου δερβίση, η κουμπαριά να ζήσει. Ποιος έχει δεύτερο κλειδί στην τσέπη ο κατεργάρος, Ο κουμπάρος, ο κουμπάρος, και ποιος ανοίγει εύκολα, την πόρτα σου με θάρρος, Ο κουμπάρος, ο κουμπάρος, Κουμπάρε μου, κουμπάρε μου, νάϋλον τσάντα, πάρε μου, κουμπάρε μου δερβίση, η κουμπαριά να ζήσει.
Η Κρίσις:::Ρούκουνας Κ.:::Ρούκουνας Κ.:::1933:::Οι φόροι και τα κόματα φέραν αυτή την κρίση, [που κάνανε τον άνθρωπο να μη μπορεί να ζήσει.] δις Κι όλο τη φτώχια πολεμά για να την αδικήσει, [να βγάλει το ψωμάκι του το σπίτι του να ζήσει.] δις Αλλά κι αυτό αδύνατο για να το κονομήσει, [και κάθε μέρα βλασθημά την έρημη την κρίση.] δις Όλος ο κόσμος τα 'χασε κι όλοι παραμιλούνε, [και κάθε μέρα βλασθημούν την κρίση που περνούνε.] δις
Η λατέρνα και το ντέφι:::Μπέλλου Σ.:::Μητσάκης Γ.:::1960:::Μπάρμπα Γιάννη λατερνιάρη, παίξε άλλον έναν σκοπό, τη λατέρνα σου ν’ ακούσει, το κορίτσι που αγαπώ. Μπάρμπα Γιάννη, όταν θα πεθάνεις, τη λατέρνα τι θα τηνε κάνεις. Ωχ, ωχ, ωχ κι αμάν, αμάν, ωχ, ωχ τη λατέρνα μου, κάποια μέρα που τα μάτια μου θα κλείσω στους μακαντάσηδες εγώ θα την αφήσω. Ωχ, ωχ, ωχ κι αμάν, αμάν, ωχ, ωχ, ωχ κι αμάν, αμάν, [η λατέρνα και το ντέφι του παλιού καιρού το κέφι.]x4
Η Λιλή η σκανδαλιάρα:::Φραντζεσκοπούλου Μ. (Πολίτισσα):::Τούντας Π.:::1932:::Δε με μέλλει εμένα αν είσαι αλάνι απ' τον Κοπανά και τον ντούρο βρε μάγκα μη μου κάνεις και δεν σου περνά. [Γιατί είμαι εγώ η αλανιάρα, η Λιλή η πρώτη σκανταλιάρα, που δε δίνω γρόσι για τους μάγκες και δεν τρώγω κρύες ματσαράγκες.]x2 Βρε αλάνι να φύγεις από μένα κοίταξε κι αλλού μην πλερώσεις, βρε μόρτη, τα σπασμένα κι είμαι μπελαλού. [Και δεν φοβούμαι τα μαχαίρια, τα νταήλικά σου τα μπεγλέρια και νταμίρα όση κι αν φουμάρεις, βρε αλάνι, δε θα με τουμπάρεις.]x2
Η Λιλή η σκανδαλιάρα:::Περπινιάδης Σ.:::Τούντας Π.:::1932:::Το τραγούδι του Παναγιώτη Τούντα «Η Λιλή η σκανδαλιάρα» είναι γνωστό από τις παρακάτω ηχογραφήσεις: Περιεχόμενα 1 Με τον Στελλάκη Περπινιάδη (υπό τον τίτλο «Λιλή σκανταλιάρα») 2 Με την Ρόζα Εσκενάζυ (υπό τον τίτλο «Λιλή σκανδαλιάρα») 3 Με την Μαρίκα Φρανζεσκοπούλου (Πολίτισσα) (υπό τον τίτλο «Η Λιλή η σκανταλιάρα») 4 Με την Ειρήνη Φικαρίνα (υπό τον τίτλο «Λιλή σκανδαλιάρα») Με τον Στελλάκη Περπινιάδη (υπό τον τίτλο «Λιλή σκανταλιάρα»)[επεξεργασία] Δεν με μέλει εμέν' αν είσ' αλάνης, απ' τον Κοπανά και τον ντούρο βρε μάγκα μη μου κάνεις και δε σου περνά, γιατί είμαι 'γω η αλανιάρα, η Λιλή η πρώτη σκανταλιάρα, που δε δίνω γρόσι για τους μάγκες και δεν τρώγω κρύες ματσαράγκες. Βρε αλάνη να φύγεις από μένα, κοίταξε κι αλλού, μην πληρώσεις βρε μόρτη τα σπασμένα, είμαι μπελαλού και δεν φοβούμαι τα μαχαίρια, τα νταήδικά σου τα μπεγλέρια και νταμίρα όση κι αν φουμάρεις, βρε αλάνη δε θα με τουμπάρεις. Τι σε μέλει αν είμ' απ' τον Πειραία, για απ'την Κοκκινιά κι αν μεθάω και κάνω 'γω παρέα, μ' όλο τον ντουνιά εγώ ειμαι 'κείνη η αλανιάρα, η Λιλή η πρώτη σκανταλιάρα, που δε δίνω γρόσι για τους μάγκες και δεν τρώγω κρύες ματσαράγκες. -Αμαν γιάλα! -Γεια σου Σαλονικιέ μου! Με την Ρόζα Εσκενάζυ (υπό τον τίτλο «Λιλή σκανδαλιάρα»)[επεξεργασία] Δε με μέλει εμέν' αν είσ' αλάνης απ' τον Κοπανά και τον ντούρο βρε μάγκα μη μου κάνεις και δε σου περνά, γιατί είμαι 'γω η αλανιάρα , η Λιλή η πρώτη σκανταλιάρα, που δε δίνω γρόσι για τους μάγκες και δεν τρώγω τρίχες ματσαράγκες. - Γειά σου Λιλή μου σκανταλιάρα! Βρε αλάνη να φύγεις από μένα, κοίταξε κι αλλού, μην πλερώσεις βρε μόρτη τα σπασμένα, κι είμαι μπελαλού και δεν φοβούμαι τα μαχαίρια, τα νταήδικά σου τα μπεγλέρια και νταμίρα όση κι αν φουμάρεις, βρε αλάνη δε θα με τουμπάρεις. -Γειά σου Ρόζα μου, γειά σου! Τι σε μέλει αν είμ' απ' τον Περαία, για απ'την Κοκκινιά κι αν μεθάω και κάνω 'γω παρέα, μ' όλο τον ντουνιά εγώ 'μαι 'κείνη η αλανιάρα, η Λιλή η πρώτη σκανταλιάρα, που δε δίνω γρόσι για τους μάγκες και δεν τρώγω τρίχες ματσαράγκες. Με την Μαρίκα Φρανζεσκοπούλου (Πολίτισσα) (υπό τον τίτλο «Η Λιλή η σκανταλιάρα»)[επεξεργασία] Πρότυπο:Μη διαθέσιμη ηχογράφηση Με την Ειρήνη Φικαρίνα (υπό τον τίτλο «Λιλή σκανδαλιάρα»)[επεξεργασία] Πρότυπο:Μη διαθέσιμη ηχογράφηση
Η Λιλή η σκανδαλιάρα:::Εσκενάζυ Ρ.:::Τούντας Π.:::1932:::Το τραγούδι του Παναγιώτη Τούντα «Η Λιλή η σκανδαλιάρα» είναι γνωστό από τις παρακάτω ηχογραφήσεις: Περιεχόμενα 1 Με τον Στελλάκη Περπινιάδη (υπό τον τίτλο «Λιλή σκανταλιάρα») 2 Με την Ρόζα Εσκενάζυ (υπό τον τίτλο «Λιλή σκανδαλιάρα») 3 Με την Μαρίκα Φρανζεσκοπούλου (Πολίτισσα) (υπό τον τίτλο «Η Λιλή η σκανταλιάρα») 4 Με την Ειρήνη Φικαρίνα (υπό τον τίτλο «Λιλή σκανδαλιάρα») Με τον Στελλάκη Περπινιάδη (υπό τον τίτλο «Λιλή σκανταλιάρα»)[επεξεργασία] Δεν με μέλει εμέν' αν είσ' αλάνης, απ' τον Κοπανά και τον ντούρο βρε μάγκα μη μου κάνεις και δε σου περνά, γιατί είμαι 'γω η αλανιάρα, η Λιλή η πρώτη σκανταλιάρα, που δε δίνω γρόσι για τους μάγκες και δεν τρώγω κρύες ματσαράγκες. Βρε αλάνη να φύγεις από μένα, κοίταξε κι αλλού, μην πληρώσεις βρε μόρτη τα σπασμένα, είμαι μπελαλού και δεν φοβούμαι τα μαχαίρια, τα νταήδικά σου τα μπεγλέρια και νταμίρα όση κι αν φουμάρεις, βρε αλάνη δε θα με τουμπάρεις. Τι σε μέλει αν είμ' απ' τον Πειραία, για απ'την Κοκκινιά κι αν μεθάω και κάνω 'γω παρέα, μ' όλο τον ντουνιά εγώ ειμαι 'κείνη η αλανιάρα, η Λιλή η πρώτη σκανταλιάρα, που δε δίνω γρόσι για τους μάγκες και δεν τρώγω κρύες ματσαράγκες. -Αμαν γιάλα! -Γεια σου Σαλονικιέ μου! Με την Ρόζα Εσκενάζυ (υπό τον τίτλο «Λιλή σκανδαλιάρα»)[επεξεργασία] Δε με μέλει εμέν' αν είσ' αλάνης απ' τον Κοπανά και τον ντούρο βρε μάγκα μη μου κάνεις και δε σου περνά, γιατί είμαι 'γω η αλανιάρα , η Λιλή η πρώτη σκανταλιάρα, που δε δίνω γρόσι για τους μάγκες και δεν τρώγω τρίχες ματσαράγκες. - Γειά σου Λιλή μου σκανταλιάρα! Βρε αλάνη να φύγεις από μένα, κοίταξε κι αλλού, μην πλερώσεις βρε μόρτη τα σπασμένα, κι είμαι μπελαλού και δεν φοβούμαι τα μαχαίρια, τα νταήδικά σου τα μπεγλέρια και νταμίρα όση κι αν φουμάρεις, βρε αλάνη δε θα με τουμπάρεις. -Γειά σου Ρόζα μου, γειά σου! Τι σε μέλει αν είμ' απ' τον Περαία, για απ'την Κοκκινιά κι αν μεθάω και κάνω 'γω παρέα, μ' όλο τον ντουνιά εγώ 'μαι 'κείνη η αλανιάρα, η Λιλή η πρώτη σκανταλιάρα, που δε δίνω γρόσι για τους μάγκες και δεν τρώγω τρίχες ματσαράγκες. Με την Μαρίκα Φρανζεσκοπούλου (Πολίτισσα) (υπό τον τίτλο «Η Λιλή η σκανταλιάρα»)[επεξεργασία] Πρότυπο:Μη διαθέσιμη ηχογράφηση Με την Ειρήνη Φικαρίνα (υπό τον τίτλο «Λιλή σκανδαλιάρα»)[επεξεργασία] Πρότυπο:Μη διαθέσιμη ηχογράφηση
Η λιτανεία του μάγκα (Ο αρχάγγελος):::Τσιτσάνης Β.:::Τσιτσάνης Β.:::1983:::[Σαν χριστιανός κι ορθόδοξος σ' αυτή την κοινωνία, εβάλθηκα, βρε μάγκες μου, να κάνω λιτανεία.][ [Εμάζεψα τα σέα μου κι ένα κομμάτι μαύρο και ξεκινώ, βρε μάγκες μου, να πάω στον Άγιο Μάμο/Παύλο.][ [Ανάμεσα στην εκκλησιά στις στρογγυλές καμάρες, ανάψαμε τον αργιλέ, σαν να 'τανε λαμπάδες.][ Νάσου κι ο αρχάγγελος με μια μεγάλη φούρια, απ' τα ντουμάνια τα πολλά τον έπιασε η μαστούρα, μου λέει άκου, χριστιανέ, δεν είναι αμαρτία, που μπήκες μες στην εκκλησιά να κάνεις λιτανεία. Μα ξάφνου ένας καλόγερος μου λέει τράβα πίσω, γιατί κι εγώ έχω σειρά καμιά για να ρουφήξω.
Η λόγχη μας το θέλει:::Σταυροπούλου Ν.:::Τούντας Π.:::1941:::Τώρα όπου λείπω από κοντά σου να μην κλαίει μάνα μ' η καρδιά σου [να 'χεις πάντα μέσα στην ψυχή σου πως θα 'ρθει με δόξα το παιδί σου] 2χ Να 'σαι πια περήφανη μητέρα γιατί φτάν' η δοξασμένη μέρα [πάνε για τη θάλασσα οι Φρατέλοι γιατ’ η λόγχη μας έτσι το θέλει] 2χ Πολεμάω εδώ για την τιμή μου κι όλο νίκη λάμπει στη ψυχή μου [θέλω μάνα μ' σαν γυρίσω πάλι την Ελλάδα μας να ειδώ μεγάλη] 2χ Τίποτα δε βάζει το μυαλό μας κι όλο κυνηγούμε τον εχθρό μας [να μη μείνει λέμε με μανία ένας Ιταλός στην Αλβανία] 2χ
Η Μαγδάλω:::Περπινιάδης Σ.:::Σέμσης Δ.:::1938:::Πάντα η κυρά Μαγδάλω με το στόμα το μεγάλο έχει γλώσσα πήχες έξι και αλί σου αν σε μπλέξει. Στις αυλόπορτες γυρίζει κάθε τόσο και αρχίζει όλο να κουτσομπολεύει και να πάψει δε γυρεύει. Η Μαρίτσα με ποιόν τα ‘χει κι αν η Βάσω εχεί συνάχι, ο Βασίλης ο κουμπάρος της Μηλιώς πηγέ φαντάρος. Να το κρύψη κάνει αγώνα πως εγέννησε η Παγώνα και το κάθε νταλαβέρι η Μαγδάλω θα το ξέρει. Είναι πάντα προκομμένη στις γειτόνισσες πηγαίνει και τους λέγει τα μαντάτα για τα έρημα τα νιάτα. Κι έτσι η κυρά Μαγδάλω με το στόμα το μεγάλο μες στους δρόμους πάντα τρέχει και για όλα πέρα βρέχει.
Η Μάγισσα της αραπιάς (Αραπιά) (Θα πάω εκεί στην αραπιά):::Παγιουμτζής Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1940:::Θα πάω εκεί στην Αραπιά, γιατί μ' έχουν μιλήσει, [για μια μεγάλη μάγισσα, τα μάγια να μου λύσει.]x2 Και θα της πω τα βάσανα, αυτά που 'χω τραβήξει [και τα σημάδια της τρελής σε μια φωτιά να ρίξει.]x2 Ν' ανάψουνε και να καούν, πως έκαψαν κι εμένα, [τα μάγια να της πιάσουνε, να σέρνεται στα ξένα.]x2
Η μάγκισσα (Με έκαψες ρε μάγκισσα):::Περπινιάδης Σ.:::Τσαούς Γ.:::1936:::Με έκαψες ρε μάγκισσα μου πήρες την καρδιά μου με μια μονάχα σου ματιά μου καίς τα σωθικά μου με τα γλυκά ματάκια σου μάγκισσα με μαγεύεις |μου πήρες σκλάβα την καρδιά κι όλο με παιδεύεις. 2x Έλα και ας τα πείσματα μάγκισσα που μου κάνεις κι έλα να ζήσουμε τα δυο μη θες να με πεθάνεις έλα και δως μου ένα φιλί μη μου τ’ αρνείσαι φως μου |και μη μου κάνεις πείσματα οπότε αν είσαι μπρος μου. 2x Από κοντά σου σαν περνώ κρυφά κοιτάζεις πίσω και μπαίνεις μες το σπίτι σου για να μη σ’ αντικρύσω αμ’ έννοια σου ρε μάγκισσα και δε θα μου γλιτώσεις |γιατί είμαι διαβολόπαιδο και θα μου το πληρώσεις. 2x (γειά σου Γιοβάν Τσαούς μέ τίς πενιές σου)
Η μακριά σου φούστα:::Χασκήλ Σ.:::Χιώτης Μ.:::1948:::Με τη μακριά σου φούστα, μου χαλάς όλα τα γούστα, [γιατί κρύβεις, βρε τσαχπίνα, τη γαμπίτσα σου τη φίνα;] x2 Το μακρύ φουστάνι, Θε μου, δεν το χώνεψα ποτέ μου, [αχ, η μόδα τι μας κάνει, όλους πια θα μας τρελάνει.] x2 Ξαναβάλε, μάνι-μάνι, το κοντό σου το φουστάνι [κι έλα να τα ξαναπούμε, τη ζωή μας να χαρούμε.] x2 Με τη μακριά σου φούστα, μου χαλάς όλα τα γούστα, [γιατί κρύβεις, βρε τσαχπίνα, τη γαμπίτσα σου τη φίνα;] x2
Η μάνα μου με δέρνει:::Μπέλλου Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Η μάνα μου με δέρνει, καλέ μου και πονώ, με δέρνει με σκοτώνει, τα βράδια που γυρνώ. Και το παράπονό μου, σε σένα θα το πω, η μάνα μου με δέρνει γιατί σε αγαπώ. Βρε μάνα, μη με δέρνεις, σεβντά έχω τρελό, αδίκως κοπιάζεις, δε βάζω εγώ μυαλό. Γιατί στην αγκαλιά του, μια ώρα σαν περνώ, το ξύλο που έχω φάει, αμέσως το ξεχνώ. Τη γνώμη δεν αλλάζω, τον όρκο δεν πατώ, τον άντρα π' αγαπάω δεν τον απαρατώ. Βρε μάνα, σκότωσέ με, δε βγάζω εγώ μιλιά, εσύ μου δίνεις ξύλο κι αυτός γλυκά φιλιά. Η μάνα μου με δέρνει, καλέ μου και πονώ, με δέρνει με σκοτώνει, τα βράδια που γυρνώ. Και το παράπονό μου, σε σένα θα το πω, η μάνα μου με δέρνει γιατί σε αγαπώ.
Η μάνα μου με δέρνει:::Άλλος Καλλιτέχνης:::Τσιτσάνης Β.:::1959:::Η μάνα μου με δέρνει, καλέ μου και πονώ, με δέρνει με σκοτώνει, τα βράδια που γυρνώ [και το παράπονό μου σε σένα θα το πω, η μάνα μου με δέρνει, γιατί σε αγαπώ.]] Βρε μάνα μη με δέρνεις και τράβα στο καλό, αδίκως κοπιάζεις, δε βάζω εγώ μυαλό, [γιατί στην αγκαλιά του μια ώρα σαν περνώ, το ξύλο που ‘χω φάει, αμέσως το ξεχνώ.]] Τη γνώμη δεν αλλάζω, τον όρκο δεν πατώ, τον άντρα π’ αγαπάω, δεν τον απαρατώ, [βρε μάνα σκότωσέ με, δε βγάζω εγώ μιλιά, εσύ μου δίνεις ξύλο κι αυτός γλυκά φιλιά.]]
Η μάνα που σε γέννησε:::Παγιουμτζής Σ.:::Κάνουλας Κ.:::1939:::Η μάνα που σε γέννησε χίλια χρόνια να ζήσει |και με κοπέλες σα και σε τον κόσμο να στολίσει|x2 Nάχουν κι αυτές τις χάρες σου τα μάτια τα δικά σου |τα δυο σμιχτά τα φρύδια σου την όμορφη ελιά σου |x2 Νάχουν κι αυτές τα νάζα σου νάχουν την ομορφιά σου |τα κερασένια χείλη σου και την σκληρή καρδιά σου |x2
Η μάνα σου θα τα πληρώσει (Τί σου λέει η μάνα σου για 'μένα):::Βέζος Σ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1935:::Τι σου λέγει η μάνα σου για μένα κι όλο μου μιλάς με μάτια δακρυσμένα θέλει μ’ άλλονε να κουβεντιάζεις και εμένα πια να με ξεχάσεις και εμένα θέλει πια να με ξεχάσεις Έννοια σου και δε θα μου γλιτώσει όλα τα σπασμένα αυτή θα τα πληρώσει θα την κάνω εγώ ν’ ανεστενάζει να πονεί να κλαίει να φωνάζει να πονεί να κλαίει και ν’ ανεστενάζει Ό,τι θέλει αυτή δε θα μου κάνει αν δε μετανιώσει πες της θα πεθάνει δε θα της περάσει μη φοβάσαι πάντα μες στην αγκαλιά μου θα ’σαι πάντα μες στην αγκαλιά μου συ θε’ να ’σαι |
Η μάνα σου θα τα πληρώσει (Τί σου λέει η μάνα σου για 'μένα):::Περπινιάδης Σ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1936:::Τι σου λέγει η μάνα σου για μένα κι όλο μου μιλάς με μάτια δακρυσμένα θέλει μ’ άλλονε να κουβεντιάζεις και εμένα πια να με ξεχάσεις και εμένα θέλει πια να με ξεχάσεις Έννοια σου και δε θα μου γλιτώσει όλα τα σπασμένα αυτή θα τα πληρώσει θα την κάνω εγώ ν’ ανεστενάζει να πονεί να κλαίει να φωνάζει να πονεί να κλαίει και ν’ ανεστενάζει Ό,τι θέλει αυτή δε θα μου κάνει αν δε μετανιώσει πες της θα πεθάνει δε θα της περάσει μη φοβάσαι πάντα μες στην αγκαλιά μου θα ’σαι πάντα μες στην αγκαλιά μου συ θε’ να ’σαι |
Η μάνα σου θα τα πληρώσει (Τι σου λέει η μάνα σου για μένα):::Ρούκουνας Κ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1935:::Τι σου λέγει η μάνα σου για μένα κι όλο μου μιλάς με μάτια δακρυσμένα θέλει μ’ άλλονε να κουβεντιάζεις και εμένα πια να με ξεχάσεις και εμένα θέλει πια να με ξεχάσεις Έννοια σου και δε θα μου γλιτώσει όλα τα σπασμένα αυτή θα τα πληρώσει θα την κάνω εγώ ν’ ανεστενάζει να πονεί να κλαίει να φωνάζει να πονεί να κλαίει και ν’ ανεστενάζει Ό,τι θέλει αυτή δε θα μου κάνει αν δε μετανιώσει πες της θα πεθάνει δε θα της περάσει μη φοβάσαι πάντα μες στην αγκαλιά μου θα ’σαι πάντα μες στην αγκαλιά μου συ θε’ να ’σαι |
Η μανούλα :::Χατζηχρήστος Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1946:::Καημό μεγάλο απόχτησα, βαθιά μες στην καρδιά μου. [Έχασα τη μανούλα μου, που 'ταν παρηγοριά μου.] x2 Αρρώστησα και δε μπορώ, στα πεύκα πήγα επάνω. [Δυο πόνους τώρα απόχτησα και δε μπορώ να γειάνω.] x2 Επήρα κάμπους και βουνά, στις ρευματιές απάνω. [Ωσότου έρθει η ώρα μου και πέσω και πεθάνω.]x2
Η Μαρίκα η δασκάλα:::Ρούκουνας Κ.:::Τούντας Π.:::1936:::Η Μαρίκα η δασκάλα πο 'χει σπίτια δυο μεγάλα, το πρωί στις έξι βγαίνει και στην αγορά πηγαίνει, το καλάθι της κρατάει και με όρεξη κοιτάει, να 'βρει τρυφερό μοσχάρι ή κανένα φρέσκο ψάρι. Ένας νιος λεβέντης πρώτης, ο ψαράς ο Παναγιώτης, τη δασκάλα τη γνωρίζει και τηνε καλημερίζει, έχω δυο λαβράκια φίνα, που 'ρθαν τώρα απ' τη Ραφήνα, πάρε το 'να το βράσεις, μια ψαρόσουπα να φτιάξεις. Το λαβράκι δε μου κάνει, θέλω ψάρι για τηγάνι κι αν δεν έβρω παλαμίδα, παίρνω γόπα ή μαρίδα κι αν δεν έβρω τέτοια ψάρια, παίρνω μια οκά παντζάρια, βάζω και λιγάκι λάδι και μασάω και το βράδυ. Έτσι κάθε μέρα βγαίνει κι όμως τίποτα δεν παίρνει, η τσιγκούνα η δασκάλα πο 'χει σπίτια δυο μεγάλα, κάθε τρυφερό τσ' αρέσει, μα φοβάται να ξοδέψει κι έτσι απ' την τσιγκουνιά της μένει άδεια η κοιλιά της. |
Η Μαρίκα η δασκάλα:::Δημητριάδης Τ.:::Τούντας Π.:::1937:::Η Μαρίκα η δασκάλα πο 'χει σπίτια δυο μεγάλα, το πρωί στις έξι βγαίνει και στην αγορά πηγαίνει, το καλάθι της κρατάει και με όρεξη κοιτάει, να 'βρει τρυφερό μοσχάρι ή κανένα φρέσκο ψάρι. Ένας νιος λεβέντης πρώτης, ο ψαράς ο Παναγιώτης, τη δασκάλα τη γνωρίζει και τηνε καλημερίζει, έχω δυο λαβράκια φίνα, που 'ρθαν τώρα απ' τη Ραφήνα, πάρε το 'να το βράσεις, μια ψαρόσουπα να φτιάξεις. Το λαβράκι δε μου κάνει, θέλω ψάρι για τηγάνι κι αν δεν έβρω παλαμίδα, παίρνω γόπα ή μαρίδα κι αν δεν έβρω τέτοια ψάρια, παίρνω μια οκά παντζάρια, βάζω και λιγάκι λάδι και μασάω και το βράδυ. Έτσι κάθε μέρα βγαίνει κι όμως τίποτα δεν παίρνει, η τσιγκούνα η δασκάλα πο 'χει σπίτια δυο μεγάλα, κάθε τρυφερό τσ' αρέσει, μα φοβάται να ξοδέψει κι έτσι απ' την τσιγκουνιά της μένει άδεια η κοιλιά της. |
Η Μαρίκα η δασκάλα:::Περπινιάδης Σ.:::Τούντας Π.:::1936:::Η Μαρίκα η δασκάλα πο 'χει σπίτια δυο μεγάλα, το πρωί στις έξι βγαίνει και στην αγορά πηγαίνει, το καλάθι της κρατάει και με όρεξη κοιτάει, να 'βρει τρυφερό μοσχάρι ή κανένα φρέσκο ψάρι. Ένας νιος λεβέντης πρώτης, ο ψαράς ο Παναγιώτης, τη δασκάλα τη γνωρίζει και τηνε καλημερίζει, έχω δυο λαβράκια φίνα, που 'ρθαν τώρα απ' τη Ραφήνα, πάρε το 'να το βράσεις, μια ψαρόσουπα να φτιάξεις. Το λαβράκι δε μου κάνει, θέλω ψάρι για τηγάνι κι αν δεν έβρω παλαμίδα, παίρνω γόπα ή μαρίδα κι αν δεν έβρω τέτοια ψάρια, παίρνω μια οκά παντζάρια, βάζω και λιγάκι λάδι και μασάω και το βράδυ. Έτσι κάθε μέρα βγαίνει κι όμως τίποτα δεν παίρνει, η τσιγκούνα η δασκάλα πο 'χει σπίτια δυο μεγάλα, κάθε τρυφερό τσ' αρέσει, μα φοβάται να ξοδέψει κι έτσι απ' την τσιγκουνιά της μένει άδεια η κοιλιά της. |
Η Μαρίκα η μαυροφόρα:::Σταυροπούλου Ν.:::Μπαξιβανόπουλος Α.:::1940:::Η Μαρίκα η μαυροφόρα έχει τώρα πάρει φόρα άλλο πια δεν καρτεριέται όλο και παντρολογιέται Είναι τρεις που την ζητάνε και την πόρτα της χτυπάνε {όμως ποιόν να προτιμήσει που κι αυτή θα 'χει σαστίσει } (2x) Ενας είν' αριστοκράτης είν'από μεγάλη ράτσα ο άλλος είναι μαναβάκι και γνωστός σ'όλη την πιάτσα Άλλος τύπος πιό σπουδαίος είναι πλούσιος και γέρος {τη Μαριώ κοιτάει στα μάτια και της τάζει και παλάτια } (2x) Κοίταξε βρε Μαρικάκι να μην πας στο γεροντάκι βρε Μαρίκα θά'ταν κρίμα να σε θάμπωνε το χρήμα Πριν να το αποφασίσεις κοίταξε πως να γλεντήσεις {με το γέρο παίξε γέλα και μακρυά απ'τους άλλος φεύγα } (2x)
Η Μαρίτσα στο χαρέμι:::Τσαουσάκης Π.:::Τσιτσάνης Β.:::1946:::Πάρε βόλτα κι έλα απόψε στις οχτώμιση μ' εννιά και στου Μάριου θα μ' έβρεις καθισμένο στη γωνιά Ω κοπελίτσα μου καλέ Μαρίτσα μου. Να σε κάνω πριγκηπέσσα στο δικό μου τον οντά με χανούμια να χορεύεις κοπελίτσα μου γλυκειά και θ' ακούσεις του Τσιτσάνη την πλανεύτρα την πενιά. Θα 'σαι πρώτη στο χαρέμι μέσα στις χανούμισες Θα 'σαι πρώτη στο χαρέμι μέσα στις χανούμισες Ω κοπελίτσα μου καλέ Μαρίτσα μου. Σκλάβες θα σε προσκυνάνε απ' την κάθε μια φυλή κι αραπάδες θα' χεις χίλιους για σωματοφυλακή και θα έχεις τον Τσιτσάνη συντροφιά σου ταχτική. Ω κοπελίτσα μου καλέ Μαρίτσα μου. Να σε κάνω πριγκηπέσσα στο δικό μου τον οντά με χανούμια να χορεύεις κοπελίτσα μου γλυκειά |
Η Μαριώ Μαμζέλ Μαρί:::Λαμπίρη Ε.:::Περιστέρης Σ.:::1948:::Απ’ το χωριό η Μαργιώ έφυγε μικρή και μ’ ένα όνειρο πάει στην Αμερική να γίνει αστέρι η Μαργιώ τώρα λαχταρεί, να τη φωνάζουν Μαρί. Τώρα μαμζέλ Μαρί τη λένε σαν χαζοί στη Λόντρα, Παρίσι, στη Βιέννη, για ένα της φιλί, για μια ματιά θολή χαλάει ο κόσμος, πεθαίνει. Άστρο λαμπρό στο χορό έγινε γοργά, με καστανιέττες τρελές όλους τους μεθά, έγινε φίρμα τρανή, μάρκα διεθνής που απορείς σαν την δεις. Τώρα μαμζέλ Μαρί τη λένε σαν χαζοί στη Λόντρα, Παρίσι, στη Βιέννη, για ένα της φιλί, για μια ματιά θολή χαλάει ο κόσμος, πεθαίνει. Μέσα στα λούσα κι αν ζει και μεσ’ στα μπιζού κι αν τραγουδάει μπιγκίν και καλαμαζού, πάλ’ η ψυχή της ποθεί τ’ όμορφο χωριό, στάνη, φλογέρα, βουνό. Σχόλια[επεξεργασία] - Μ. Μαργαρίτης: Ψευδώνυμο του Μίνωα Μάτσα.
Η μαυροφόρα:::Χασκήλ Σ.:::Τατασόπουλος Ι.:::1950:::Πάνω σε μνήμα φτωχικό μια μαυροφόρα κλαίει μόνη [κλαίει, θρηνεί σπαρακτικά και τα μαλλιά της ξεριζώνει.] x2 Δεν είναι μάνα στοργική που 'ρθε να κλάψει κάποιο γιο της [είναι γυναίκα π' αγαπά κι ο χάρος πήρε τον καλό της.] x2 Χάρε το θάνατο ζητώ δεν τον αντέχω τον καημό μου [θέλω στο μνήμα το βαθύ ν' αγκαλιαστώ με τον καλό μου.] x2
Η μέλισσα:::Λύδια Γ.:::Χρυσαφάκης Μ.:::1957:::Θέλω να γίνω μέλισσα να κάτσω στα μαλλιά σου να σε φιλώ στο πρόσωπο να πάρω τη δροσιά σου(2χ) Θέλω να ‘μαι στο πλευρό σου για να γίνω σύντροφός σου για να γίνω σύντροφός σου θέλω να ‘μαι στο πλευρό σου Να ‘μαι κοντά σου πάντοτε τη νύχτα και τη μέρα στα χρυσαφένια σου μαλλιά μικρή μου περιστέρα (2χ) Θέλω να ‘μαι στο πλευρό σου για να γίνω σύντροφός σου για να γίνω σύντροφός σου θέλω να ‘μαι στο πλευρό σου Και δε θα φύγω πια ποτέ μαζί σου θα πεθάνω σε είδα και σ’ αγάπησα χωρίς εσέ δεν κάνω Θέλω να ‘μαι στο πλευρό σου για να γίνω σύντροφός σου για να γίνω σύντροφός σου θέλω να ‘μαι στο πλευρό σου
Η μετανοιωμένη:::Τζουανάκος Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1950:::Μου 'παν πως είσαι μετανιωμένη λυπημένη ότι γυρνάς [πάντα μόνη, δυστυχισμένη και την αγάπη σου που έχασες ζητάς.] x2 Αποφεύγεις και να μιλήσεις και κανέναν δεν κοιτάς [σ' έχουν πήξει οι αναμνήσεις γι' αυτό που έκανες δακρύζεις και πονάς.] x2 Θέλω να 'ρθω να σου μιλήσω σε λυπάμαι αληθινά [πες μου πως να συγχωρήσω καρδιά που πρόδωσε αυτόν που αγαπά.] x2
Η μικρή απ' το Πασαλιμάνι (Κάποια μικρή καμωματού):::Περπινιάδης Σ.:::Μπαγιαντέρας (Γκόγκος) Δ.:::1938:::
Notice: Undefined index: parse in /home/max/newforum2/getwikiforpdf.php on line 17

Η μικρή του καμηλιέρη:::Μπέλλου Σ.:::Χατζηχρήστος Α.:::1984:::Η μικρή του καμηλιέρη, αραπίνα από τ’ Αλγέρι [όποιος θα την δει την θέλει, γιαλελέλι ] x2 Τραγουδούν οι αραπάδες και χορεύει στους οντάδες [Το κορμί λυγάει σαν χέλι, γιαλελέλι ] x2 Στο χορό κρατάει το ντέφι και παντού σκορπάει τό κέφι [Η ματιά της στάζει μέλι, γιαλελέλι ] x2 Φορτωμένη με στολίδια, σκουλαρίκια, δαχτυλίδια [Η καρδούλα μου την θέλει, γιαλελέλι ] x4
Η μικρή του καμηλιέρη:::Ευγενικός Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1949:::Η μικρή του καμηλιέρη, αραπίνα από τ’ Αλγέρι [όποιος θα την δει την θέλει, γιαλελέλι ] x2 Τραγουδούν οι αραπάδες και χορεύει στους οντάδες [Το κορμί λυγάει σαν χέλι, γιαλελέλι ] x2 Στο χορό κρατάει το ντέφι και παντού σκορπάει τό κέφι [Η ματιά της στάζει μέλι, γιαλελέλι ] x2 Φορτωμένη με στολίδια, σκουλαρίκια, δαχτυλίδια [Η καρδούλα μου την θέλει, γιαλελέλι ] x4
Η μικρή των Ποδαράδων:::Περδικόπουλος Δ.:::Τσιτσάνης Β.:::1938:::[Μια Ποδαριώτισσα μικρή, ναζιάρα μαυρομάτα,]x2 [μου πήρε σκλάβα την καρδιά, την έκανε κομμάτια.]x2 [Για σένανε μικρούλα μου όλα τα θυσιάζω,]x2 [στους Ποδαράδες αν βρεθώ, μόν' τότε ησυχάζω.]x2 [Μικρή μου Ποδαριώτισσα πάψε την απονιά σου,]x2 [βαρέθηκα να ξενυχτώ μέσα στη γειτονιά σου.]x2 [Σε αγαπώ αληθινά, πώς θες για να σε πείσω,]x2 [πως ύστερα από σένανε άλλη δε θ' αγαπήσω.]x2
Η μόδα:::Εσκενάζυ Ρ.:::Σκαρβέλης Κ.:::1933:::[Τι μου παραπονιέσαι, τι θέλεις να μου πεις] x2 [γιατί με είδες με μιαν άλλη, θες να σκοτωθείς.] x2 [Βρε τώρα είναι μόδα σε όλον το ντουνιά]x2 [πολλές γυναίκες να 'χει ο άντρας κι όχι μόνο μια.] x2 - ... οι άντρες! (φωνή Ρόζας Εσκενάζυ) [Γι' αυτό και εγώ έχω μπλέξει μέσα στην Κοκκινιά] x2 [με μια καμωματού τσαχπίνα έμορφη Σμυρνιά.] x2 [Να κάνεις την κορόιδα και πια να μη ρωτάς] x2 [αν θες με μένα για να ζήσεις, να καλοπερνάς.] x2 Αμάν, αμάν, αμάν, γιαρέ, αμάν, αμάν.
Η μοίρα:::Αμπατζή Ρ.:::Χρυσαφάκης Μ.:::1934:::Χασαπάκι, ήρθα δω, αχ, τη μοίρα σου να δω, βάλ’ απάνω στο χεράκι ένα μόνο ταληράκι. Έλα δε θα χάσεις, θα την απολαύσεις, για να δεις πως θα τα εύρω, για τη μοίρα εγώ τα ξέρω, μια σε ξετρελαίνει απ’ τη Βουλιαγμένη. Είναι μια κουκλίτσα και τη λένε Νίτσα, με λεφτά είναι προυκισμένη και εσένα περιμένει. Τράβα να την εύρεις και νύφη να τη φέρεις, για να σκάσουν οι εχθροί σου, που θα γίνει πια δική σου, γειά σου παλικάρι, που έχεις τέτοια χάρη. Χασαπάκι, ήρθα δω, αχ, τη μοίρα σου να δω, βάλ’ απάνω στο χεράκι ένα μόνο ταληράκι. Έλα δε θα χάσεις, θα την απολαύσεις, για να δεις πως θα τα εύρω, για τη μοίρα εγώ τα ξέρω, - Ωωπα μια σε ξετρελαίνει απ’ τη Βουλιαγμένη. - Ωωπα να ζήσουνε τα χασαπάκια |
Η μοναχοκόρη:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Χρυσίνης Σ.:::1952:::Μάνα μου με βασανίζεις και φαρμάκια με ποτίζεις, από τον άντρα π' αγαπώ γιατί να με χωρίζεις. Μια και ακριβούλα μ' έχεις, μάνα, μη με κατατρέχεις, μάνα, μη με κατατρέχεις, μια και ακριβούλα μ' έχεις. Αν δεν θέλεις να με χάσεις, μάνα μου, μυαλό ν' αλλάξεις. Είμαι μοναχοκόρη σου, δεν πρέπει να με χάσεις. Μάνα, στα' χω μιλημένα, μόνο αυτός είναι για μένα, μόνος αυτός είναι για μένα, μάνα, στα' χω μιλημένα. Μάνα πρέπει να με νοιώσεις, την ευχή σου να μου δώσεις. Και να χαρεί η καρδούλα σου σαν θα με στεφανώσεις. Μια και ακριβούλα μ' έχεις, μάνα, μη με κατατρέχεις, μάνα, μη με κατατρέχεις, μια και ακριβούλα μ' έχεις. Μια και ακριβούλα μ' έχεις, μάνα μη με κατατρέχεις, μάνα μη με κατατρέχεις, μια και ακριβούλα μ' έχεις.
Η μόνη μου παρηγοριά (Τα πεύκα της Πεντέλης):::Κηρομύτης Σ.:::Κηρομύτης Σ.:::1937:::Η μόνη μου παρηγοριά στά πεύκα της Πεντέλης ειν' ο γιατρός πού μέ κοιτά αμάν,αμάν μάννα μου μή σέ μέλλει x2 Μάννα μου βήχας μ'έπιασε, αίμα βγάζει τό στόμα πότε θεέ τό σώμα μου αμάν,αμάν θ'αναπαυτεί στό χώμα x2 Γιατί γινάτι τό'βαλες εσύ νά μέ πεθάνεις τήν δύστυχη μαννούλα μου αμάν,αμάν σκληρά νά τήν πικράνεις x2 Μάννα μου μήν πικρένεσαι τώρα αποφάσισέ το καί μίά φορά τό μνήμα μου αμάν,αμάν έλα καί δρόσισέ το x2
Η μόρτισσα:::Σωφρονίου Β.:::Τούντας Π.:::1926:::Πρότυπο:Αποσαφήνιση επιμέρους Μια μόρτισσα θεότρελη, τσαχπίνα και τσακίρα μου΄χει σηκώσει τό μυαλό, έμορφη ζωντοχήρα. Αχ, μες στα τσακίρικά σου μάτια χάθηκα, έμορφη ζωντοχήρα ετρελλάθηκα. Αχ, δεν ξεύρω πώς, δεν ξεύρω πώς να αρχίσω να στο ειπώ, τσαχπίνα ζωντοχήρα μου, να πω το πόσο σ'αγαπώ. Αχ, δεν ξεύρω πώς, δεν ξεύρω πώς να αρχίσω να στο ειπώ, έμορφη ζωντοχήρα μου, να πω το πόσο σ'αγαπώ. -Γειά σου Βαγγελάκη!
Η μόρτισσα της Κοκκινιάς:::Εσκενάζυ Ρ.:::Καρίπης Κ.:::1934:::Είμαι μια μόρτισσα τσαχπίνα, απ' την Κοκκινιά, που ξετρελαίνω την Αθήνα και τον Πειραιά κι όποιος με μένα θα τα μπλέξει, αχ, ξετρελαίνεται! Με τις ματιές μου τον τουμπάρω εγώ και μουρλαίνεται. Ααααχ! Έτσι την περνάω φίνα, μέσα στην Αθήνα! Γλέντι, τρελό μεθύσι με τους μάγκες στα γερά, και όλοι με ζηλεύουν μες στην Κοκκινιά! (Αχ! Ρόζα μου, ρεμπέτισσα!) Γιατί είμαι φίνο, εγώ, κορίτσι με τα ούλα μου και φωνάζουν σαν με βλέπουν, αχ μανούλα μου! Σπάω κεφάκι κάθε βράδυ, αχ μ' όλη τη μαγκιά κι έτσι γουστάρω και γλεντάω γω τον ψευτοντουνιά! Ααααχ! Έτσι την περνάω φίνα, μέσα στην Αθήνα! Γλέντι, τρελό μεθύσι με τους μάγκες στα γερά, και όλοι με ζηλεύουν μες στην Κοκκινιά! (Ώπα! Να ζήσουν οι μάγκες!)
Η μπαμπέσα:::Μένδρη Κάκια:::Παπάζογλου Β.:::1934:::Χασάπικο. Τρεις παράλληλες εκτελέσεις το 1934 και μια ακόμη το 1935. Με το Στελλάκη Περπινιάδη, δίσκος Columbia DG 2041 του 1934 Με τη Ρόζα Εσκενάζυ, δίσκος HMV Ελλάδος AO-2141 OT-1610-2 του 1934 Με την Κάκια Μένδρη, δίσκος Odeon GA 1808 του 1934 Με την Εστουδιαντίνα "Τα Πολιτάκια", δίσκος Orthophonic S-672 και Victor 38-3055 του 1935 Στίχοι[επεξεργασία] Σ' αγάπαγα και έλεγα πώς είχες λίγη μπέσα μα εσύ μου την κοπάναγες γιατ' ήσουνα μπαμπέσα. Μπαμπέσικα τα μάτια σου μπαμπέσα κι ή καρδιά σου μπαμπέσικα μέ κοίμιζες μέσα στην αγκαλιά σου. Καθημερνώς μπαμπέσικα μ' εμέ συνενογιόσουνα και μ' είχες και περίμενα και μ' άλλονε ξηγιόσουνα. Πάψε πλέον τις μπαμπεσιές και βάλε λίγη μπέσα για να σ' αλλάξω τ' όνομα να μη σε λέν μπαμπέσα. Μη μου το λες μπαμπέσικα πες το με την καρδιά σου 'ξηγήσου μια φορά σπαθί μπαμπέσα στο νταλκά σου. Μπαμπέσικα τα μάτια σου μπαμπέσα κι ή καρδιά σου μπαμπέσικα με κοίμιζες μέσα στην αγκαλιά σου. Σχόλια[επεξεργασία] Τη μουσική της "δανείστηκε" ο Κ. Καπετάνιος στο τραγούδι "Τον Γιώργο επαράτησες" (δίσκος Olympic 7147-45FG 293) με την Άννα Χρυσάφη. Χωρίς άδεια το διασκεύασε ο Παναγιώτης Σκουρτέλης (δίσκος EL GRECO 04) με εκτελεστή το Δημήτρη Ευσταθίου. Βιβλιογραφία[επεξεργασία] Μανιάτης Δ. Διονύσης (Καταγραφή και επιμέλεια) 2006. Η εκ περάτων δισκογραφία γραμμοφώνου. Μητρόπολις ΑΕ: Αθήνα. Κουνάδης Παναγιώτης: Αρχείο Ελληνικής Δισκογραφίας - Συνθέτες του Ρεμπέτικου - Ευάγγελος Παπάζογλου Ι & ΙΙ (ένθετα)
Η μπαμπέσα:::Περπινιάδης Σ.:::Παπάζογλου Β.:::1934:::Χασάπικο. Τρεις παράλληλες εκτελέσεις το 1934 και μια ακόμη το 1935. Με το Στελλάκη Περπινιάδη, δίσκος Columbia DG 2041 του 1934 Με τη Ρόζα Εσκενάζυ, δίσκος HMV Ελλάδος AO-2141 OT-1610-2 του 1934 Με την Κάκια Μένδρη, δίσκος Odeon GA 1808 του 1934 Με την Εστουδιαντίνα "Τα Πολιτάκια", δίσκος Orthophonic S-672 και Victor 38-3055 του 1935 Στίχοι[επεξεργασία] Σ' αγάπαγα και έλεγα πώς είχες λίγη μπέσα μα εσύ μου την κοπάναγες γιατ' ήσουνα μπαμπέσα. Μπαμπέσικα τα μάτια σου μπαμπέσα κι ή καρδιά σου μπαμπέσικα μέ κοίμιζες μέσα στην αγκαλιά σου. Καθημερνώς μπαμπέσικα μ' εμέ συνενογιόσουνα και μ' είχες και περίμενα και μ' άλλονε ξηγιόσουνα. Πάψε πλέον τις μπαμπεσιές και βάλε λίγη μπέσα για να σ' αλλάξω τ' όνομα να μη σε λέν μπαμπέσα. Μη μου το λες μπαμπέσικα πες το με την καρδιά σου 'ξηγήσου μια φορά σπαθί μπαμπέσα στο νταλκά σου. Μπαμπέσικα τα μάτια σου μπαμπέσα κι ή καρδιά σου μπαμπέσικα με κοίμιζες μέσα στην αγκαλιά σου. Σχόλια[επεξεργασία] Τη μουσική της "δανείστηκε" ο Κ. Καπετάνιος στο τραγούδι "Τον Γιώργο επαράτησες" (δίσκος Olympic 7147-45FG 293) με την Άννα Χρυσάφη. Χωρίς άδεια το διασκεύασε ο Παναγιώτης Σκουρτέλης (δίσκος EL GRECO 04) με εκτελεστή το Δημήτρη Ευσταθίου. Βιβλιογραφία[επεξεργασία] Μανιάτης Δ. Διονύσης (Καταγραφή και επιμέλεια) 2006. Η εκ περάτων δισκογραφία γραμμοφώνου. Μητρόπολις ΑΕ: Αθήνα. Κουνάδης Παναγιώτης: Αρχείο Ελληνικής Δισκογραφίας - Συνθέτες του Ρεμπέτικου - Ευάγγελος Παπάζογλου Ι & ΙΙ (ένθετα)
Η μπαμπέσα:::Εσκενάζυ Ρ.:::Παπάζογλου Β.:::1934:::Χασάπικο. Τρεις παράλληλες εκτελέσεις το 1934 και μια ακόμη το 1935. Με το Στελλάκη Περπινιάδη, δίσκος Columbia DG 2041 του 1934 Με τη Ρόζα Εσκενάζυ, δίσκος HMV Ελλάδος AO-2141 OT-1610-2 του 1934 Με την Κάκια Μένδρη, δίσκος Odeon GA 1808 του 1934 Με την Εστουδιαντίνα "Τα Πολιτάκια", δίσκος Orthophonic S-672 και Victor 38-3055 του 1935 Στίχοι[επεξεργασία] Σ' αγάπαγα και έλεγα πώς είχες λίγη μπέσα μα εσύ μου την κοπάναγες γιατ' ήσουνα μπαμπέσα. Μπαμπέσικα τα μάτια σου μπαμπέσα κι ή καρδιά σου μπαμπέσικα μέ κοίμιζες μέσα στην αγκαλιά σου. Καθημερνώς μπαμπέσικα μ' εμέ συνενογιόσουνα και μ' είχες και περίμενα και μ' άλλονε ξηγιόσουνα. Πάψε πλέον τις μπαμπεσιές και βάλε λίγη μπέσα για να σ' αλλάξω τ' όνομα να μη σε λέν μπαμπέσα. Μη μου το λες μπαμπέσικα πες το με την καρδιά σου 'ξηγήσου μια φορά σπαθί μπαμπέσα στο νταλκά σου. Μπαμπέσικα τα μάτια σου μπαμπέσα κι ή καρδιά σου μπαμπέσικα με κοίμιζες μέσα στην αγκαλιά σου. Σχόλια[επεξεργασία] Τη μουσική της "δανείστηκε" ο Κ. Καπετάνιος στο τραγούδι "Τον Γιώργο επαράτησες" (δίσκος Olympic 7147-45FG 293) με την Άννα Χρυσάφη. Χωρίς άδεια το διασκεύασε ο Παναγιώτης Σκουρτέλης (δίσκος EL GRECO 04) με εκτελεστή το Δημήτρη Ευσταθίου. Βιβλιογραφία[επεξεργασία] Μανιάτης Δ. Διονύσης (Καταγραφή και επιμέλεια) 2006. Η εκ περάτων δισκογραφία γραμμοφώνου. Μητρόπολις ΑΕ: Αθήνα. Κουνάδης Παναγιώτης: Αρχείο Ελληνικής Δισκογραφίας - Συνθέτες του Ρεμπέτικου - Ευάγγελος Παπάζογλου Ι & ΙΙ (ένθετα)
Η μπελαλού:::Καναροπούλου Μ.:::Δραγάτσης (Ογδοντάκης) Ι.:::1934:::Όλοι με λένε μπελαλού γιατ’ αγαπώ έναν μάγκα, [το ντερβισάκι του τεκέ που φτιάνει ματσαράγκα.]] Μαζί του δένω όπου βρω, γλεντάω όπως θέλω, [δε μου χαλάει την καρδιά, ό,τι και να του λέγω.]] Όποιος για σένα θα βρεθεί, μάγκα μου, να μιλήσει, [να ξεύρει ότι θα χαθεί κι απ’ τον ντουνιά θα σβήσει.]] Γιατί είμαι ‘γώ η μπελαλού κανένα δε φοβάμαι [και με το ντερβισάκι μου πάντα μαζί του θα ‘μαι.]]
Η μποέμισσα:::Εσκενάζυ Ρ.:::Περιστέρης Σ.:::1933:::Είμαι μια μποέμ μαγκιόρα, που τα λέγω όλα φόρα και μεθώ και οριλιάζω και λεφτά δε λογαριάζω. Όπου μπαίνω τράκες κάνω, αχ κι όποιον μπλέξω τον ξεκάνω. Αχ, γλέντι και μεθύσι, ούζο και χασίσι, έτσι θέλω τη ζωή μου να περνώ μποέμικα. Μέρα νύχτα στις ταβέρνες, το πρωί μες στους τεκέδες την τραβώ και μαστουριάζω το κεφάλι μου μπαφιάζω. Έτσι πρέπει να γλεντάμε στη ζωή να την περνάμε. Αχ, γλέντι και μεθύσι, ούζο και χασίσι, έτσι θέλω τη ζωή μου να περνώ μποέμικα. - Αμάν,αμάν γιαρέ αχ αμάν! - Γεια σου Λάμπρο μου με τη λύρα σου! - Ωχ, ωχ, ωχ!
Η μπόμπα:::Ρούκουνας Κ.:::Ρούκουνας Κ.:::1946:::Μέσα στην Αμερική η νέα μπόμπα έχει βγει πέφτει μια στην Γιαπωνία και χαλάει η κοινωνία Πέφτει μια στην Γιαπωνία χάλασε όλη η κοινωνία Ρίχνουν δεύτερη, παιδιά τρόμαξ' όλη η Γιαπωνιά {αν θα ρίχνανε και τρίτη όρθιο δε θάταν σπίτι} (2x) Μέσ' από την Μαντζουρία τους σπαράζουν τα θηρία {και ο Τρούμαν απ' την άλλη και τους σπάσαν το κεφάλι} (2x) Οι γιαπωνέζοι παίρνουν δρόμο με πολύ μεγάλο τρόμο {και το Βούδα προσκυνούνε απ' τη μπόμπα να σωθούνε} (2x) Ο Χιροχίτο ανεστενάζει Χίτλερ, Μουσολίνι, κράζει {πά’ η νίκη, πά' η δόξα σίγουρα θα μου 'ρθει λόξα} (2x) Αχ, βρε Χίτλερ, μπογιατζή μου Ντούτσε μου, φιγουρατζή μου {ο άξονάς μας είναι δράμα γύρισε κορώνα-γράμμα} (2x)
Η νέα μερακλού:::Αμπατζή Ρ.:::Τζοβένος Κ.:::1933:::Είμαι μερακλού τσαχπίνα που γυρίζω μέρα νύχτα μες στις μπύρες ξενυχτάω κι όλο το σεβντά μου σπάω Μάγκα θελω ν' αγαπήσω νάναι λίγο μπελαλής να χορεύει ζεϊμπεκάκι και να είναι σεβνταλής Μπύρα θέλω να μεθύσω για να 'ρθω να σου μιλήσω να σου πω 'να τραγουδάκι για να σπάσομε μεράκι Γεια σου μάγκα μου ντερβίση μη φουμάρεις πια χασισι κάτσε μπύρα για να πιούμε κι ύστερα για να τα πούμε Βρε αλάνη τι γυρεύεις να με βάλεις σε μπελά γιαβουκλούδες να χεις κι άλλες να σου παίρνουν τα μυαλά Έλα μου μωρέ ντερβίση μη φουμάρεις πια χασίσι μη μου κάνεις το βαρύ, μ' έχεις κάνει πια τρελλή |
Η νοσοκόμα:::Μοσχονάς Ο.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1949:::Μες του πολέμου τη φωτιά, πληγώθηκα μικρή μου [και ήρθα νοσοκόμα μου, γειάνεις την πληγή μου.] x2 Από το Χάρο γλίτωσα, για την κακή μου μοίρα [και έπεσα στα χέρια σου κι άλλη λαχτάρα πήρα.] x2 Κι αντί να γειάνεις την πληγή, με τα γλυκά σου κάλλη, [μες την καρδιά μου άνοιξες κι άλλη πληγή μεγάλη.] x2
Η νοσοκόμα:::Χασκήλ Σ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1951:::Μες του πολέμου τη φωτιά, πληγώθηκα μικρή μου [και ήρθα νοσοκόμα μου, γειάνεις την πληγή μου.] x2 Από το Χάρο γλίτωσα, για την κακή μου μοίρα [και έπεσα στα χέρια σου κι άλλη λαχτάρα πήρα.] x2 Κι αντί να γειάνεις την πληγή, με τα γλυκά σου κάλλη, [μες την καρδιά μου άνοιξες κι άλλη πληγή μεγάλη.] x2
Η νοσταλγία:::Τζουανάκος Σ.:::Πετσάς Π.:::1950:::Όταν πέφτει το σκοτάδι κι όταν είναι συννεφιά [έρχεται η νοσταλγία να μου κάψει την καρδιά.] x2 Νιώθω δίπλα μου πως είσαι και μεθάμε με φιλιά [μα σαν δω πως είμαι μόνος ένα δάκρυ μου κυλά.] x2 Έτσι μ' όνειρα παρμένος με θλιμμένη την καρδιά [νοσταλγώ τα δυο σου μάτια που δε θα ξανάβρω πια.] x2
Η νταμίρα:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1926:::Άιντε την νταμίρα, την νταμίρα μου την έμαθε μια χήρα άιντε μ’ έκανε και αλανιάρη βρε χασικλή και κουρελιάρη. Άιντε δεν μου λέτε, δεν μου λέτε το χασίσι που πουλιέται άιντε στους απάνω μαχαλάδες βρε το φουμάρουν ντερβισάδες. Ωωπα! Τ’ αλάνια βολτατσάρουνε τον μάπα να μας πάρουνε εμείς δεν τονε δίνουμε το αίμα μας το χύνουμε. Να κι ο Γιάννης από πέρα χράπα χρούπα τη μαχαίρα έλα Γιάννη να φουμάρεις βρε που ‘σαι απ΄ το πρωί χαρμάνης.
Η νταμίρα:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::_ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ:::1926:::Άιντε την νταμίρα, τη νταμίρα βρε μου την έμαθε μια χήρα αχ, μ’ έκανε και αλανιάρη βρε χασικλή και κουρελιάρη. Ήθελα ‘μουν αλανιάρης βρε χασικλή και κουρελιάρη αχ, να φουμάρω τη νταμίρα να μη δω στον κόσμο μοίρα. Άιντε βρε ‘συ Γιάννη σαν πεθάνεις βρε το λουλά τι θα τον κάνεις αχ, θα τον βάλω προσκεφάλι βρε να φουμάρω και στον άδη. Τ’ αλάνια βολτατσάρουνε τον μάπα να μας πάρουνε αχ, εμείς δεν τονε δίνουμε το αίμα μας το χύνουμε. Γεια σου Νταλγκά! Ε ρε μέγκλα! Ωχ! ωχ! ωχ!
Η νύφη μας στολίζεται:::Λύδια Γ.:::Παπαϊωάννου Ι.:::1961:::Απόψε έχουμε χαρά και όλοι σας με τη σειρά, να ράνετε λουλούδια και σεις κοπέλες λυγερές μη κάθεστε σαν καψερές, πέστε γλυκά τραγούδια. Η νύφη μας στολίζεται [και ο γαμπρός χτενίζεται,]x2 η νύφη μας στολίζεται. Για πιάστε όλοι το χορό, η νύφη μας με το γαμπρό, το γλέντι να φουντώσει, παίξτε κλαρίνα και βιολιά και φέρτε το γυροβολιά, ώσπου να ξημερώσει. Η νύφη μας στολίζεται [και ο γαμπρός χτενίζεται,]x2 η νύφη μας στολίζεται. Απόψε θα μεθύσουμε, αρνιά πολλά θα ψήσουμε, φέρτε κρασί να πιούμε, να ζήσει η νύφη κι ο γαμπρός, η πεθερά κι ο πεθερός, όλοι ας ευχηθούμε. Η νύφη μας στολίζεται [και ο γαμπρός χτενίζεται,]x2 η νύφη μας στολίζεται. |
Η νύχτα αυτή που πέρασε:::Τζουανάκος Σ.:::Τζουανάκος Σ.:::1954:::Και χτες το βράδυ έμεινα στην κάμαρα μονάχος έκατσα συλλογίστηκα, έκλαψα και χτυπήθηκα όπως χτυπιέται αλύπητα της θάλασσας ο βράχος. Αυτή η νύχτα που πέρασε πολλούς καημούς με κέρασε. Μου ήρθανε στη σκέψη μου όλα τα περασμένα κι όπως μιλούσα μόνος μου, δυνάμωνε ο πόνος μου και στην ψυχή μου ήτανε όλα σκοτεινιασμένα. Αυτή η νύχτα που πέρασε πολλούς καημούς με κέρασε. Το πληγωμένο στήθος μου σαΐτες το χτυπούνε κι όπως μονάχος μου γυρνώ, αναστενάζω και πονώ και λέω τα φαρμάκια μου άλλοι να μην τα πιούνε. Αυτή η νύχτα που πέρασε πολλούς καημούς με κέρασε.
Η ξανθειά:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1934:::Όταν θα κάνω πέρασμα από την γειτονιά σου (2) μου ρίχνεις άπονες ματιές που να καεί η καρδιά σου (2) Ωχ άλα Γιατί ξανθειά μικρούλα μου όταν σε ιδώ θυμούμαι (2) τα κάλη σου τα έμορφα κι ολό σε συλλογούμαι τα κάλλη σου τα έμορφα κι ολό παραπονιούμαι Γεια σου Μάρκο με τις ξανθές. Πες μου αν είσαι ικανή που 'σαι μες στην καρδιά μου (2) να λιώνω εγώ για σένανε πως να βρω την γιατριά μου να λιώνω εγώ για σένανε που να βρεθεί γιατριά μου Δεν πάυω να σε αγαπώ κι ότι μπορείς να κάνεις (2) ξανθειά πρέπει να μ αγαπάς κι όχι να με τρελάνεις ξανθειά πρέπει να μ αγαπάς κι όχι να με πεθάνεις
Η ξενητειά:::Χάρμας (Τόλης και Λίτσα):::Καλδάρας Α.:::1948:::Με γέρασε η ξενιτιά και τρώει την ζωή μου δεν την αντέχω μάνα μου φθείρεται το κορμί μου Η ξενιτιά εχεί καημούς θα πιω πολλά φαρμάκια διώχνει παιδάκια απ' τη ζωή και λιώνει τα κορμάκια Θα φύγω μάνα δεν μπορώ κοντά σου θε να ζήσω κι απ' τον καημό της ξενιτιάς μανά μου να γλιστρήσω
Η ξενιτιά:::Χατζηχρήστος Α.:::Τσιτσάνης Β.:::1938:::[Ξενιτεμένος κι έρημος στην ξενιτιά γυρίζω,]x2 [τις πίκρες και τα βάσανα μπροστά μου αντικρύζω.]x2 [Πόσες φορές βρε μάνα μου θυμήθηκα εσένα]x2 [απ' τα πολλά τα βάσανα που τράβηξα στα ξένα.]x2 [Για να ξέχασω μάνα μου πίνω το κατοστάρι,]x2 [το δευτερώνω ύστερα και το τριτώνω πάλι.]x2 [Είναι καημός μανούλα μου, είναι μεγάλος πόνος,]x2 [εδώ μέσα στην ξενιτιά να την περνάω μόνος.]x2
Η ορφανή:::Αμπατζή Ρ.:::Ασίκης Γ.:::1934:::Είμ' ορφανή και δυστυχής σαν έρημο πουλάκι, κλαίγω και χύνω δάκρυα που είναι όλο φαρμάκι. Γιατί είμαι απροστάτευτη και με περιφρονούνε, [δεν ξέρω τίνος έφταιξα και με κατηγορούνε!] x2 Έναν κι εγώ αγάπησα, το μέλλον μου για να 'βρω που το 'ξερα η άμοιρη στα βάσανα πως θα' μπω! Τι σου' φταιξα λεβέντη μου και τώρα δε μιλιέσαι, είμαι φτωχιά και ορφανή, για κείνο με αρνιέσαι! Μήπως σε προξενεύουνε καμιά με τα προικιά της, θα στο χτυπάει στα μούτρα σου, πως πήρε τα λεφτά της! Τα πλούτη θα 'ναι η αγάπη μου, πιστά θα σε λατρεύω, πάντα θα είμαι σκλάβα σου να σε νοικοκυρεύω.
Η Παγκρατιώτισσα:::Σωφρονίου Β.:::Τούντας Π.:::1929:::1. Παγκρατιώτισσα - Δίσκος Columbia 8265 / 1928 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Δημήτρης Αραπάκης Έμορφη Παγκρατιώτισσα, για σε πονεί η καρδιά μου, για σε πονεί το στήθος μου, μικρούλα μου κι΄έχω πληγή βαθειά στα σωθικά μου, για σε πονεί το στήθος μου, μικρούλα μου κι΄έχω πληγή βαθειά στα σωθικά μου. Μ΄αυτά τα μάτια τα γλυκά, τ΄αράπικα, αχ, Παγκρατιώτισσα μου, ετρελάθηκα, λυπήσου με, έμορφη μου Παγκρατιώτισσα, μη θέλεις, φως μου, να πεθάνω, άσε να γείρω στη θερμή αγκάλη σου, μ΄ένα γλυκό φιλάκι σου να γιάνω, άσε να γείρω στη θερμή αγκάλη σου, μ΄ένα γλυκό φιλάκι σου να γιάνω. 2. Παγκρατιώτισσα - Δίσκος Odeon GA-1350 / 1928 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Κ. Θωμαΐδης Έμορφη Παγκρατιώτισσα, για σε πονεί η καρδιά μου, για σε πονεί το στήθος μου, μικρούλα μου κι έχω πληγή βαθειά στα σωθικά μου. Μ΄ αυτά τα μάτια τα γλυκά, τ΄ αράπικα, αχ, Παγκρατιώτισσα μου, ετρελάθηκα, λυπήσου με, έμορφη μου Παγκρατιώτισσα, μη θέλεις, φως μου, να πεθάνω, άσε να γείρω στη θερμή αγκάλη σου, μ΄ ένα γλυκό φιλάκι σου να γιάνω. Πότε ναζιάρα μ΄ έμορφη, τη γνώμη σου θ΄ αλλάξεις, γιατί της μαύρης μου καρδιάς, το αχ αυτό, αχ, Παγκρατιώτισσα μου, θα σε κάψει. Μ΄ αυτά τα μάτια τα γλυκά, τ΄ αράπικα, αχ, Παγκρατιώτισσα μου, ετρελάθηκα, λυπήσου με, έμορφη μου Παγκρατιώτισσα, μη θέλεις, φως μου, να πεθάνω, άσε να γείρω στη θερμή αγκάλη σου, μ΄ ένα γλυκό φιλάκι σου να γιάνω. - Γεια σου Παγκρατιώτισσα! Γεια σου Κωστάκη! 3. Παγκρατιώτισσα - Δίσκος HMV AO-599 / 1929 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Δ. Χριστοδούλου 4. Η Παγκρατιώτισσα - Δίσκος Polydor V-50515 / 1929 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Βαγγέλης Σωφρονίου Έμορφη Παγκρατιώτισσα, για σε πονεί η καρδιά μου, για σε πονεί το στήθος μου, μικρούλα μου κι΄έχω πληγή βαθειά στα σωθικά μου. Μ΄αυτά τα μάτια τα γλυκά, τ΄αράπικα, αχ, Παγκρατιώτισσα μου, ετρελάθηκα, λυπήσου με, έμορφη μου Παγκρατιώτισσα, μη θέλεις, φως μου, να πεθάνω, άσε να γείρω στη θερμή αγκάλη σου, μ΄ένα γλυκό φιλάκι σου να γιάνω. Πότε ναζιάρα έμορφη, τη γνώμη σου θ΄αλλάξεις, γιατί της μαύρης μου καρδιάς, το αχ αυτό, αχ, Παγκρατιώτισσα μου, θα σε κάψει. Μ΄αυτά τα μάτια τα γλυκά, τ΄αράπικα, αχ, Παγκρατιώτισσα μου, ετρελάθηκα, λυπήσου με, έμορφη μου Παγκρατιώτισσα, μη θέλεις, φως μου, να πεθάνω, άσε να γείρω στη θερμή αγκάλη σου, μ΄ένα γλυκό φιλάκι σου να γιάνω. 5. Παγκρατιώτισσα - Δίσκος Odeon GA-1461 / 1930 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Ρόζα Εσκενάζυ 6. Παγκρατιώτισσα μου - Δίσκος Columbia DG-6529 / 1939 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Νότα Καλέλλη, Στιχ.: Στελλάκης Περπινιάδης ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΑ ΑΛΛΑ
Η Παναγιώτα κίνησε:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Μητσάκης Γ.:::1953:::[Η Παναγιώ- η Παναγιώτα κίνησε] x2 να πάει στα γονικά της πω πω πω πωπω πω πω [τη μαλώνει η πεθερά της μαύρα μάτια π' αγαπώ.] x2 [Στο δρόμο τη στο δρόμο την αντάμωσα] x2 να κάθεται να κλαίει πω πω πω πωπω πω πω [τον πόνο της μου λέει μαύρα μάτια π' αγαπώ.] x2 [Μην κλαις καλέ μην κλαις καλέ και δέρνεσαι] x2 θα σε παρηγορήσω πω πω πω πωπω πω πω [όταν σε γλυκοφιλήσω μαύρα μάτια π' αγαπώ.] x2 [Κι η Παναγιώ- κι η Παναγιώτα γέλασε] x2 σεβντά 'χει η πεθερά της πω πω πω πωπω πω πω [και δεν πάει στα γονικά της μαύρα μάτια π' αγαπώ.] x2 Σεβντά 'χει η πεθερά της πω πω πω πωπω πω πω [και δεν πάει στα γονικά της μαύρα μάτια π' αγαπώ.] x2
Η Παναγιώτα κίνησε:::Χρυσάφη Α.:::Μητσάκης Γ.:::1953:::Η Παναγιώ- η Παναγιώτα κίνησε, η Παναγιώ- η Παναγιώτα κίνησε, να πάει στα γονικά της πω πω πω πω πω πω πω, τη μαλώνει η πεθερά της, μαύρα μάτια π' αγαπώ, τη μαλώνει η πεθερά της, μαύρα μάτια π' αγαπώ. Στο δρόμο την, στο δρόμο την αντάμωσα, στο δρόμο την, στο δρόμο την αντάμωσα, να κάθεται να κλαίει πω πω πω πω πω πω πω, τον πόνο της μου λέει, μαύρα μάτια π' αγαπώ, τον πόνο της μου λέει, μαύρα μάτια π' αγαπώ. Μην κλαις καλέ, μην κλαις καλέ και δέρνεσαι, μην κλαις καλέ, μην κλαις καλέ και δέρνεσαι, θα σε παρηγορήσω πω πω πω πω πω πω πω, όταν σε γλυκοφιλήσω, μαύρα μάτια π' αγαπώ, όταν σε γλυκοφιλήσω, μαύρα μάτια π' αγαπώ. Η Παναγιώ- η Παναγιώτα γέλασε, κι η Παναγιώ- κι η Παναγιώτα γέλασε, ξεχνάει την πεθερά της πω πω πω πω πω πω πω, και δεν πάει στα γονικά της, μαύρα μάτια π' αγαπώ, και δεν πάει στα γονικά της, μαύρα μάτια π' αγαπώ. Ξεχνάει την πεθερά της πω πω πω πω πω πω πω, και δεν πάει στα γονικά της, μαύρα μάτια π' αγαπώ, και δεν πάει στα γονικά της, μαύρα μάτια π' αγαπώ.
Η παραδόπιστη:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Τσιτσάνης Β.:::1947:::Οι φίλοι μου το είχαν πει πως έχω πια παρεκτραπεί κι εγώ δε σακουλεύτηκα σα μαγκας να προσέξω πως είσαι παραδόπιστη και θα με ρίξεις έξω. Τώρα που μου σωθήκανε τα χάδια σου κοπήκανε την έσπασες στα γρήγορα για άλλο κορόιδο τρέχεις γιατι το χρήμα αγαπάς και για Θεό το έχεις. Πολύ αργά τ' ανθίστηκα φέρθηκα κοροϊδίστικα μα εγώ κι αν εμπατιρησα οι φίλοι μ' αγαπούνε με ξέρουν για καλό παιδί κι όλοι εσέ μισούνε. |
Η παραπονιάρα:::Σωφρονίου Β.:::Τούντας Π.:::1929:::1. Παραπονιάρα μου - Δίσκος Odeon GA-1302 / 1928 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Γιώργος Βιδάλης Πες μου, παραπονιάρα μου, γιατί ‘σαι λυπημένη, μήπως θαρρείς, δε σ’αγαπώ, γκρινιάρα μου κι είσαι συλλογισμένη κι είσαι συλλογισμένη. Παραπονιάρα μου μην κλαις, χαδιάρα μου και μη μου συλλογιέσαι, μόνον εσένα αγαπώ, γκρινιάρα μου και μην παραπονιέσαι. Εσένα ‘γω λατρεύω και σένα θα χαιδεύω, παραπονιάραα μου, συ είσαι η χαρά μου και η παρηγοριά μου, μην κλαις ζηλιάρα μου. Δε θέλω τα ματάκια σου, για μένα να δακρύζουν, γιατί τη μαύρη μου καρδιά, ζηλιάρα μου, πιότερο βασανίζουν, πιότερο βασανίζουν. Παραπονιάρα μου μην κλαις, χαδιάρα μου και μη μου συλλογιέσαι, μόνον εσένα αγαπώ, ζηλιάρα μου και μη παραπονιέσαι. Εσένα ‘γω λατρεύω και σένα θα χαιδεύω, παραπονιάρα μου, συ είσαι η χαρά μου και η παρηγοριά μου, μην κλαις χαδιάρα μου. 2. Παραπονιάρα - Δίσκος Columbia 18068 / 1929 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Αντ. Νταλγκάς 3. Παραπονιάρα - Δίσκος HMV AO-597 / 1929 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Δ. Χριστοδούλου 4. Η παραπονιάρα - Δίσκος Polydor V-50515 / 1929 Συνθ.: Πάνος Τούντας, Τραγ.: Βαγγέλης Σωφρονίου Πες μου, παραπονιάρα μου, γιατί είσαι λυπημένη, μήπως θαρρείς, δε σ’αγαπώ, ζηλιάρα μου κι είσαι συλλογισμένη κι είσαι συλλογισμένη. Παραπονιάρα μου μην κλαις, χαδιάρα μου και μη μου συλλογιέσαι, μόνον εσένα αγαπώ, ζηλιάρα μου και μην παραπονιέσαι. Εσένα εγώ λατρεύω, εσένα θα χαιδεύω, παραπονιάραα μου, συ είσαι η χαρά μου, συ κι η παρηγοριά μου, μην κλαις ζηλιάρα μου. Δε θέλω τα ματάκια σου, για μένα να δακρύζουν, γιατί τη μαύρη μου καρδιά, ζηλιάρα μου, πιότερο βασανίζουν, πιότερο βασανίζουν. Παραπονιάρα μου μην κλαις, ζηλιάρα μου και μη μου συλλογιέσαι, μόνον εσένα αγαπώ, χαδιάρα μου και μη παραπονιέσαι. Εσένα θα λατρεύω, εσένα θα χαιδεύω, παραπονιάρα μου, συ είσαι η χαρά μου, συ κι η παρηγοριά μου, μην κλαις ζηλιάρα μου. Τραγ.: Βέζος Πες μου, παραπονιάρα μου, γιατί είσαι λυπημένη, μήπως θαρρείς, δε σ’αγαπώ, ζηλιάρα μου κι είσαι συλλογισμένη κι είσαι συλλογισμένη. Παραπονιάρα μου μην κλαις, χαδιάρα μου και μη μου συλλογιέσαι, μόνον εσένα αγαπώ, ζηλιάρα μου και μην παραπονιέσαι. Εσένα θα λατρεύω, εσένα θα χαιδεύω, παραπονιάραα μου, συ είσαι η χαρά μου και η παρηγοριά μου, μην κλαις ζηλιάρα μου. Δε θέλω τα ματάκια σου, για μένα να δακρύζουν, γιατί τη μαύρη μου καρδιά, ζηλιάρα μου, πιότερο βασανίζουν, πιότερο βασανίζουν. Παραπονιάρα μου μην κλαις, χαδιάρα μου και μη μου συλλογιέσαι, μόνον εσένα αγαπώ, ζηλιάρα μου και μη παραπονιέσαι. Εσένα θα λατρεύω, εσένα θα χαιδεύω, παραπονιάρα μου, συ είσαι η χαρά μου και η παρηγοριά μου, μην κλαις ζηλιάρα μου.
Η Πασαλιμανιώτισσα:::Σωφρονίου Β.:::Τούντας Π.:::1929:::Βρε Πασαλιμανιώτισσα, τσαχπίνα ζωντοχήρα πως μ' έριξε στα χέρια σου η άτιμή μου μοίρα. Μου 'χεις ανάψει μια φωτιά και ντέρτι στο κεφάλι και μια πληγή που δεν μπορεί, να γίνει πιο μεγάλη. Μέσα στα χασικλίδικα φουμάρω ολοένα γιατί έχω ζωντοχήρα μου καρασεβντά με σένα. Ζωντοχήρα μου εσύ με λώλανες! Τον μπαγλαμά μου παίζοντας τον πόνο μου σου λέγω βρε Πασαλιμανιώτισσα σου τραγουδώ και κλαίγω. Άκου με τι παράπονο το ντέρτι μου φωνάζω αφού για σένα τραγουδώ και βαριανεστενάζω. Μέσα στα χασικλίδικα φουμάρω ολοένα γιατί έχω ζωντοχήρα μου καρασεβεντά με σένα. Ζωντοχήρα μου εσύ με τρέλανες!
Η πεντάμορφη:::Χατζηχρήστος Α.:::Χατζηχρήστος Α.:::1949:::Σιγά-σιγά, φίλε μου τ’ αμάξι Έφτασ’ η πεντάμορφη, τις καρδιές να κάψει [Χ2] Σε εξοχικό ήρθε να γλεντήσει και σα ρεμπέτισσα μια βραδιά να ζήσει [Χ2] Ρομαντικό στέκι αν ξέρεις, πάμε Τέτοιες νύχτες όμορφες πρέπει να γλεντάμε [Χ2]
Η πεταλούδα:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Μητσάκης Γ.:::1946:::Σαν την πεταλούδα φτερουγίζεις, γύρω-γύρω στη φωτιά γυρίζεις, [πρόσεξε μην κάψεις τα φτερά σου και θα κλαις κι εσύ τη συμφορά σου.] x2 Άρχισε χειμώνας να μυρίζει κι ο βοριάς, σε λίγο, θα σφυρίζει, [που θα βρεις κλωνάρια ανθισμένα, με τα δυο σου τα φτερά καμένα;] x2 Τότε παγωμένη ανεμώνα, θα σε ξαναδώσει στο χειμώνα, [κι έτσι θα χαθείς μέσα στη μπόρα, δεν μ 'ακούς που σου το λέω τώρα!] x2
Η πλημμύρα:::Βαμβακάρης Μ.:::Βαμβακάρης Μ.:::1934:::Με τη φετινή πλημμύρα, βρε, όρη και βουνά επήρα, είδα μάνα να φωνάζει, βρε και βαριά ν' ανεστενάζει: Το μωρό, το μικρό, το παιδί μου, σώσε μου το και πάρ’ τη ζωή μου. Έπεσα για να το σώσω, βρε, κόντεψα να μη γλιτώσω, με παράσυρε το ρέμα, βρε, μάνα μου, δεν είναι ψέμα. Μεσ’ στο ρέμα κολυμπούσα, βρε, να το σώσω δεν μπορούσα. Μόλις βγήκα στη στεριά, δυο παιδιά και μια γριά, σ’ ένα δέντρ’ ανεβασμένοι, βρε, εγλιτώσαν οι καημένοι. Περιστέρι και Μοσχάτο, βρε, τα ‘κανε όλα άνω-κάτω, Καμίνια και Αγιά Σωτήρα, βρε, τα ‘πνιξε όλα η πλημμύρα.
Η πόρτα του φτωχού:::Τζουανάκος Σ.:::Χατζηχρήστος Α.:::1949:::Άν ωφελεί, αν ωφελεί με τι σκοπό για να με τα-, για να με ταπεινώσεις [χτύπα την πο-, χτύπα την πόρτα του φτωχού και δε θα με-, και δε θα μετανοιώσεις.] Χ2 Ξέρω πως με, ξέρω πως με περιφρονάς κρυφογελάς, κρυφογελάς για μένα [όμως η πο-, όμως η πόρτα του φτωχού είν' ανοιχτή, είν' ανοιχτή για σένα.] Χ2 Έχουν καρδιά και οι, έχουν καρδιά και οι φτωχοί και ξέρουν να, και ξέρουν ν' αγαπούνε [χτύπα τη πο-, χτύπα τη πόρτα του φτωχού κι όλα θα ξε-, κι όλα θα ξεχαστούνε.] Χ2
Η πουλημένη στη ξενητειά:::Εσκενάζυ Ρ.:::Τούντας Π.:::1935:::Μες στην ξενιτιά κλεισμένη, σκλαβωμένη πώς με άφησες έρημη κι ορφανεμένη αχ αχ αχ βρε μάγκα με παράτησες Συ με πούλησες στα ξένα κι ολοένα κλαίγω και πονώ αχ τι τράβηξα για σένα αχ αχ αχ δεν ξεχνώ βρε μάγκα δεν ξεχνώ Κι αν περνούνε τα χρονάκια τα φαρμάκια δε θα πάψουνε της καρδιάς μου τα μεράκια αχ αχ αχ θα 'ρθει η μέρα να πετάξουνε της καρδιάς μου τα μεράκια αχ αχ αχ θα 'ρθει η ώρα να σε κάψουνε
Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ:::Καζαντζίδης Σ.:::Μητσάκης Γ.:::1957:::Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ, εγώ σ’ αγάπησα και σ’ αγαπώ. Μαζί στα πρώτα βάσανα, στα πρώτα καρδιοχτύπια, οι δυο μας πρωτοζήσαμε τα πρώτα μας ξενύχτια. Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ, εγώ σ’ αγάπησα και σ’ αγαπώ. Ωραία ήταν η ζωή και ο καιρός περνούσε κι ο ένας περισσότερο τον άλλονε πονούσε. [Και τ’ αποτέλεσμα ήταν αυτό,| να καταλήξουμε στον χωρισμό.][ Μα πως μπορεί ο πόνος μου να μην είναι μεγάλος, αφού εγώ σ’ αγάπησα σε χαίρεται ένας άλλος. [Εγώ σ’ αγάπησα και σ’ αγαπώ,| όμως δεν ήτανε το τυχερό.][
Η πρωτομάγκισσα:::Γεωργακοπούλου Ι.:::Νικολαΐδου Ε.:::1949:::Πάλε μπήκα στην ταβέρνα, πικραμένο να σε δω, ήρθα γιατί στον νταλγκά μου εγουστάρησα, τη βραδιά να τη γλεντήσω σαν αλάνισσα, τη βραδιά να τη γλεντήσω σαν αλάνισσα, ήρθα γιατί στον νταλγκά μου εγουστάρησα. Ήρθα φίλε να γουστάρω κι όχι να συκλετιστώ, στη ζωή κουμάντο κάνω σαν αλάνισσα και γι’ αυτό και με φωνάζουν πρωτομάγκισσα και γι’ αυτό και με φωνάζουν πρωτομάγκισσα, στη ζωή κουμάντο κάνω σαν αλάνισσα. Κάτσε δίπλα μου και κοίτα μόρτικα να μου φερθείς και θα δεις τι γλέντι κάνει μια αλάνισσα, που την παραδέχοντ’ όλοι πρωτομάγκισσα, που την παραδέχοντ’ όλοι πρωτομάγκισσα και θα δεις τι γλέντι κάνει μια αλάνισσα.
Η ρεζέρβα:::Καζαντζίδης Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1957:::Εγώ σου οικονόμαγα με λάδι και βενζίνη και μεσ’ στη πιάτσα σ’ έβγαζα, ντυμένη στο καντίνι. Τώρα μου λες επάλιωσα, να κάτσω στο γκαράζι κι αν καίγομαι και δέρνομαι, εσένα δε σε νοιάζει. Ρεζέρβα μ’ είχες πάντα για κάθε σου αβάντα, ρεζέρβα μ’ έχεις τώρα για την κακή την ώρα. Μοντέλο νέο αγάπησες κι αρχίζεις να φουλάρεις, το γκάζι μη πατάς πολύ, μη τύχει και τρακάρεις. Αφού εγώ σ’ αγάπησα πάντα θα περιμένω, να ‘ρθεις με κάποιο λάστιχο, πίσω, κλαταρισμένο. Ρεζέρβα μ’ είχες πάντα για κάθε σου αβάντα, ρεζέρβα μ’ έχεις τώρα για την κακή την ώρα. Αφού εγώ σ’ αγάπησα πάντα θα περιμένω, να ‘ρθεις με κάποιο λάστιχο, πίσω, κλαταρισμένο. Ρεζέρβα μ’ είχες πάντα για κάθε σου αβάντα, ρεζέρβα μ’ έχεις τώρα για την κακή την ώρα.
Η ρημαγμένη:::Τσαουσάκης Π.:::Μίγκος Χ.:::1949:::Σε είχαν απ' το σπίτι σου διωγμένη και γύριζες στην μαύρη συμφορά, σε πήρα όπως ήσουν ρημαγμένη και σ' έκανα καλή νοικοκυρά. Δεν ήσουνα γυναίκα συ για μένα, σε πήρα γιατί ήσουν ορφανή μα πάνε όλα άδικα χαμένα, γιατί εσύ δεν ήσουν ικανή. Που έφυγες, τρελή, δεν με πειράζει μετανιωμένη, συ θε να βρεθείς, μα τότε θα' ναι αργά πια να το ξέρεις, σαν θα γυρίσεις, μ' άλλη θα με βρεις.
Η σαραντάρα:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::Νταλγκάς (Διαμαντίδης) Α.:::1931:::Για τα μικρά κορίτσια δεν δίνω μια δεκάρα για τα μικρά κορίτσια δεν δίνω μια δεκάρα στα χρόνια θέλω να 'ναι γυναίκα σαραντάρα στα χρόνια θέλω να 'μαι γυναίκα σαραντάρα όποιος μικρή θα παντρευτεί και όχι σαραντάρα στον κόσμο αυτόν θα κάνει μεγάλη κουταμάρα στον κόσμο αυτόν θα κάμει μεγάλη κουταμάρα -Ω, ρε, μάγκα Μήτσο να ζήσεις! λεβέντισσα αν την θέλεις να είναι και παχνιδιάρα λεβέντισσα αν την θέλεις να είναι και παχνιδιάρα ζαμέ μικρή μην πάρεις μονάχα σαραντάρα ποτέ μικρή μην πάρεις μονάχα σαραντάρα η σαραντάρα είναι μαστόρισσα μεγάλη ενώ οι μικρές, βρε, είναι χτύπα τη μια την άλλη ενώ οι μικρές, βρε, είναι χτύπα τη μια την άλλη αν κάποτε την δείρεις πού να 'ν' την πάει η αντάρα αν κάποτε την δείρεις πού να 'ν' την πάει η αντάρα βρε, όλα τα υπομένει γιατί είναι σαραντάρα βρε, όλα τα υπομένει γιατί είναι σαραντάρα τη σαραντάρα πρέπει, καθείς να προτιμεί γιατ' η παλιά η κότα αυτ' έχει το ζουμί γιατί η παλιά η κότα αυτ' έχει το ζουμί Η σαραντάρα (Δίσκος Columbia DG-135 / 1931 Συνθ.: Αντώνης Διαμαντίδης, Τραγ.: Μιχαλάκης) {γράψτε εδώ τους στίχους} Πηγές[επεξεργασία] Διονύσης Δ. Μανιάτης (καταγραφή/επιμέλεια) - «Η εκ περάτων δισκογραφία γραμμοφώνου» (Μητρόπολις ΑΕ - Αθήνα, 2006)
Η σατράπισσα (Αραμπάς περνά):::Βαμβακάρης Μ.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Αραμπάς περνά! (Αραμπάς περνά!) Κι η σατράπισσα! (Κι η σατράπισσα!) Που αγάπησα είναι μέσα! Αγκαλιάζεται! (Αγκαλιάζεται!) Κι ούτε νοιάζεται, η μπαμπέσα! Αραμπάς περνά! (Αραμπάς περνά!) Με τη βλάμισσα! (Με τη βλάμισσα!) Που χαράμισα τη ζωή μου! Με ρεστάρησε! (Με ρεστάρησε!) Στραπατσάρισε το τσαρδί μου! Αραμπάς περνά! (Αραμπάς περνά!) Ωχ! Μανούλα μου! (Ωχ! Μανούλα μου!) Κι η καρδούλα μου, πως χτυπάει! [Κι η σατράπισσα! (Κι η σατράπισσα!) Που αγάπησα, μ' άλλον πάει!] x2
Η σατράπισσα (Αραμπάς περνά):::Κηρομύτης Σ.:::Τσιτσάνης Β.:::1948:::Αραμπάς περνά χ2 η σατράπισσα χ2 που αγάπησα είναι μέσα αγκαλιάζεται χ2 κι ούτε νοιάζεται η μπαμπέσα. Αραμπάς περνά χ2 με τη βλάμισσα χ2 που χαράμισα τη ζωή μου με ρεστάρισε χ2 στραπατσάρισε το τσαρδί μου. Αραμπάς περνά χ2 ωχ μανούλα μου χ2 η καρδούλα μου πως χτυπάει η σατράπισα χ2 που αγάπησα μ' άλλον πάει. Η σατράπισα χ2 που αγάπησα μ' άλλον πάει. |
Η Σεράχ:::Νίνου Μ.:::Τσιτσάνης Β.:::1951:::Πίσω στα πυκνά τα καφάσια σαν τη δαιμονισμένη γυρνά. Χρόνια το γλυκό παλικάρι περιμένει, η Σεράχ αγρυπνά. R: Αστράφτει το σπαθί του καβαλάρη σαν τη φωτιά, σαν φωτιά, τα σίδερα λυγίζουν και σπαράζονται τα κορμιά, τα κορμιά. Και αρπάζει τη Σεράχ και αρπάζει τη Σεράχ κι όλες λέν' Αλλάχ, Αλλάχ, εϊ γκιουλέ ολσούν, εϊ γκιουλέ ολσούν. Κλαίνε στα χαρέμια οι σκλάβες, τρέμουν την οργή του Πασά, κλαίνε στο σεράι οι αγάδες, ποθούσαν της Σεράχ την ομορφιά. R
Η σκερτσόζα:::Καρίπης Κ.:::Δραγάτσης (Ογδοντάκης) Ι.:::1928:::Αυτή η σκερτσόζα σου η ματιά γλυκιά μελαχρινή μου μου ‘χει παρμένο το μυαλό και όλη τη ζωή μου. Μη θέλεις να με τυρα(γ)ννείς μ’ αυτή την απονιά σου [σκερτσόζα μου μελαχρινή πάψε την απονιά σου.] 2χ Δίχως εσένα δε μπορώ στον κόσμο πια να ζήσω [κανένανε δεν θα σκεφτώ φτάνει να σ’ αποκτήσω.] 2χ
Η σκληρόκαρδη:::Σταυροπούλου Ν.:::Τσιτσάνης Β.:::1940:::Πρότυπο:Αποσαφήνιση επιμέρους Αναστενάζω και πονώ που 'φυγες από μένα και μ' άφησες μονάχο μου, σκληρή καρδιά, και πήγες για τα ξένα. Αφού 'σουνα σκληρόκαρδη γιατί να μου μιλήσεις και με τους φίλους που ήμουνα, σκληρή καρδιά, εσύ να με χωρίσεις; Καλά καλά να το σκεφτείς αυτό που μου 'χεις κάνει, που μ' άναψες τρανή πληγή, σκληρόκαρδη, και δε μπορεί να γιάνει.
Η σούστα (Τα πεταλάκια):::Μπίνης Τ.:::Χιώτης Μ.:::1950:::Για να βρεις κυρά μου γούστα, [πάμε τσάρκα με τη σούστα,] δις να κρατάς το χαλινάρι, [όλο σκέρτσο και καμάρι,] δις [Τάκα, τάκα, τάκα τα πεταλάκια,] [ντρίγκι, ντρίγκι, ντρίγκι τα κουδουνάκια.] δις[1-2-2-1] Θα τραβήξουμε δυο ούζα, [κι ο Ψαρής θα κάνει σούζα,] δις κι αν δεν πάρουμε χαμπάρι, [αγκαλιά θα μάς τουμπάρει,] δις [Τάκα, τάκα, τάκα τα πεταλάκια,] [ντρίγκι, ντρίγκι, ντρίγκι τα κουδουνάκια] δις[1-2-2-1] Στην πηγή θα σταματήσω, [τ’ αλογάκι να ποτίσω,] δις κι αν γουστάρεις,μάνι-μάνι [θα ξεζέψουμε στο χάνι,] δις [Τάκα, τάκα, τάκα τα πεταλάκια,] [ντρίγκι, ντρίγκι, ντρίγκι τα κουδουνάκια] δις[1-2-2-1]
Η σούστα(Τα πεταλάκια):::Τρίο Κιτάρα:::Χιώτης Μ.:::1951:::Για να βρεις κυρά μου γούστα, πάμε τσάρκα με τη σούστα, να κρατάς το χαλινάρι, όλο σκέρτσο και καμάρι, [Τάκα, τάκα, τάκα τα πεταλάκια,] [ντρίγκι, ντρίγκι, ντρίγκι τα κουδουνάκια.] δις[1-2-2-1 Θα τραβήξουμε δυο ούζα, κι ο Ψαρής θα κάνει σούζα, κι αν δεν πάρουμε χαμπάρι, αγκαλιά θα μας τουμπάρει, [Τάκα, τάκα, τάκα τα πεταλάκια,] [ντρίγκι, ντρίγκι, ντρίγκι τα κουδουνάκια] δις[1-2-2-1] Στην πηγή θα σταματήσω, τ’ αλογάκι να ποτίσω, κι αν γουστάρεις,μάνι-μάνι θα ξεζέψουμε στο χάνι, [Τάκα, τάκα, τάκα τα πεταλάκια,] [ντρίγκι, ντρίγκι, ντρίγκι τα κουδουνάκια] δις[1-2-2-1]
Η στενοχώρια (Μια στενοχώρια έχω απόψε):::Τσαουσάκης Π.:::Καλδάρας Α.:::1954:::Μια στενοχώρια που έχω απόψε, άπ' την καρδιά μου βγαίνει καπνός. Τα δάκρυα μου πως να τα κόψω, σε σένα τρέχει ο λογισμός. Αχ, θα με φάει η στενοχώρια, που' μαστε χώρια, που ζούμε χώρια. Γιατί σε παίρνουν από κοντά μου και κομματιάζονται δυο καρδιές και κάνουν λύπη κάθε χαρά μου, χωρίς να φταίω, χωρίς να φταις. Αχ, θα με φάει η στενοχώρια , που' μαστε χώρια, που ζούμε χώρια. Πως θα μπορέσω να συνηθίσω, σ' αυτήν τη μαύρη τη μοναξιά, που θα ξανάβρω σ' αυτό τον κόσμο, σαν τη δική σου χρυσή καρδιά. Αχ, θα με φάει η στενοχώρια, που' μαστε χώρια, που ζούμε χώρια.
Η Συριανή:::Αμπατζή Ρ.:::Άλλος Καλλιτέχνης:::1934:::[Στην αμμουδιά καθόμουνα κι έσπαγα το νταλκά μου,] x2 που μια κακούργα Συριανή, μ' άναψε στην καρδιά μου. Σαν πιω ρακή και ζαλιστώ, τρέχω στο σαντουράκι, για τσίμπα μου τη Συριανή, ν' αρχίσω ζεϊμπεκάκι. [Σαν πιω ρακή, βρε Συριανή, θα' ρθω να σε τρακάρω] x2 κι απ' όλους τους καψούρηδες, κουκλί μου, θα σε πάρω. Αν μ' αρνηθείς, βρε Συριανή, αμέσως